Adhyaya 50
The Greatness of Aparā Ekādaśī in the Dark Fortnight of Jyeṣṭha
ယုဓိဋ္ဌိရက ဂျေဋ္ဌ မာသ ကృష్ణပက္ခရှိ ဧကာဒသီ၏ အမည်နှင့် မဟာတန်ခိုးကို သရီကృష్ణအား မေးမြန်းသည်။ သရီကృష్ణက ၎င်းသည် “အပရာ ဧကာဒသီ” ဖြစ်ကြောင်း၊ ဂုဏ်သတင်း၊ သားသမီးရရှိမှုကို ပေးပြီး အထူးသဖြင့် အလွန်ကြီးမားသော အပြစ်များကိုပါ ဖျက်ဆီးနိုင်ကြောင်း ဆိုသည်။ အခန်းတွင် သင်ခန်းစာအဖြစ် မဟာအပြစ်များကို စာရင်းပြု၍ သတိပေးထားသည်—ဗြာဟ္မဏသတ်မှုနှင့် ဆင်တူပြစ်မှုများ၊ သူတစ်ပါး၏ ဇနီးနှင့် မတရားဆက်ဆံခြင်း၊ မုသားသက်သေခံခြင်း၊ အလေးချိန်/တိုင်းတာမှုတွင် လိမ်လည်ခြင်း၊ “ဝေဒ” ဟု အမည်ခံသော လိမ်ညာအလုပ်အကိုင်များ၊ စစ်မြေပြင်တွင် ဓမ္မကို စွန့်လွှတ်ခြင်း၊ ဆရာ/ဂုရုကို မလေးစားခြင်းတို့ ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် အပရာ ဧကာဒသီ ဝတ်ပြုခြင်း၏ ကုသိုလ်ကို ပရယာဂ၌ မာဃကာလ ရေချိုးပူဇော်ခြင်း၊ ကာရှီ၌ ဂြိုဟ်ကြတ်ချိန်၊ ဂယာ၌ ရှရာဒ္ဓ၊ ဗြဟ္စပတိ လှည့်ကာလတွင် ဂోదာဝရီ/ကృష్ణဝေဏီ ရေချိုးခြင်း၊ ဘဒရီ ယာတရာ၊ ကုရုက္ခေတ်၌ ဂြိုဟ်ကြတ်ဒာန တို့နှင့် တူညီဟု ချီးမြှောက်ထားသည်။ နိဂုံးတွင် အပရာကို အပြစ်များအပေါ် “တောမီး” ကဲ့သို့ဟု ဆိုပြီး၊ တြိဝိက్రమ (ဗိṣṇု) ကို ပူဇော်ကာ အစာရှောင်လျှင် ဗိṣṇုလောကသို့ ရောက်နိုင်ကြောင်း ကတိပေးသည်။ ထို့ပြင် ဤမဟာတန်ခိုးကို နားထောင်ခြင်း သို့မဟုတ် ဖတ်ရွတ်ခြင်းကလည်း မဟာဒာနကဲ့သို့ ကုသိုလ်ကြီးမားစေသည်။
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.