Adhyaya 48
Greatness of Varūthinī Ekādaśī in the Dark Fortnight of Vaiśākha
ဤအধ্যာယတွင် ဝိုင်ရှာခလ၏ ကృష్ణပက္ခ အဲကာဒသီကို “ဝရူထိနီ” ဟု ခေါ်၍ ၎င်း၏ မဟာမင်္ဂလာကို ချီးမွမ်းထားသည်။ ဤဝရတကို ထိန်းသိမ်းခြင်းဖြင့် စည်းစိမ်ချမ်းသာရပြီး အမြင့်ဆုံးရည်မှန်းချက် မောက္ခကို ရနိုင်ကြောင်း ဆိုသည်။ ဖလရှရုတိတွင် ဤဝရတတစ်ခုတည်းကပင် အပြစ်များကို ဖျက်သိမ်းကာ သံစကာရကဲ့သို့ နက်ရှိုင်းစွာကပ်နေသော မသန့်ရှင်းမှုများကို ဖယ်ရှားနိုင်ကြောင်း၊ မာန္ဓာတာ၊ ဓုံဓုမာရ စသည့် မင်းများ၏ ဥပမာများနှင့် ရှိဝဘုရား၏ “ခေါင်းခွံဒုက္ခ” မှ လွတ်မြောက်မှုကိုပါ ဖော်ပြထားသည်။ စာတမ်းသည် ဝရူထိနီ၏ ပုဏ္ဏကို အလွန်ပြင်းထန်သော တပသျာနှင့် ဂြဟဏ်ကာလ ဒါနနှင့် တန်းတူဟု ဆိုပြီး၊ ထို့နောက် ဒါန၏ အဆင့်လိုက် အရေးပါမှု (အန်နဒါန၊ တီလဒါန၊ ဂျဉာန်ဒါန) နှင့် လူမှုဓမ္မကို သင်ကြားသည်။ ကညာ၏ ဥစ္စာကို အကျိုးယူမိခြင်းကို သတိပေးကာ ကညာဒါနကို ချီးမြှောက်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဒသမီ၊ အဲကာဒသီ၊ ဒွာဒသီ တို့တွင် လိုက်နာရမည့် ကန့်သတ်ချက်များကို သတ်မှတ်ပြီး ညလုံးပတ် နိုးကြားကာ မဓုသူဒနကို ပူဇော်ရန် ညွှန်ကြား၍၊ ဤကഥာကို နားထောင်/ရွတ်ဆိုသူသည် မပျက်မယွင်းသော ဂတိနှင့် မဟာပုဏ္ဏ ရရှိမည်ဟု ကတိပြုထားသည်။
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.