Adhyaya 32
Praise of Land-Donation (Bhū-dāna) and the Sin of Land-Theft
ယဇ်ပူဇော်ပွဲကို ပြီးစီးပြီးနောက် အိန္ဒြာသည် မပျက်မယွင်း၍ အလွန်တန်ဖိုးကြီးသော ဒါနအမျိုးအစားကို ဗြဟ္စပတိထံ မေးမြန်းသည်။ ဗြဟ္စပတိက “ဘူ-ဒါန” (မြေဒါန) ကို အမြင့်မြတ်ဆုံးဒါနဟု ချီးမြှောက်ကာ ရွှေ၊ နွား၊ အဝတ်အထည်၊ ရတနာတို့ကို ပေးလှူခြင်းနှင့် တူညီသကဲ့သို့ အကျိုးပုဏ္ဏာသည် မြေကြီးနှင့် နေမင်း တည်ရှိသမျှကာလတိုင်အောင် တည်တံ့ကြောင်း ဆိုသည်။ ထို့ပြင် မြေတိုင်းတာပမာဏ (go-carma စသည်) ကို ဖော်ပြပြီး စည်းကမ်းထိန်းသိမ်း၍ တပသ်ကျင့်သုံးသော ဗြာဟ္မဏများကို လက်ခံထိုက်သူအဖြစ် သတ်မှတ်သည်။ ထို့နောက် တင်းကျပ်သော တားမြစ်ချက်များကို ထုတ်ဖော်သည်—လှူပြီးသားမြေကို လုယူခြင်း၊ နယ်နိမိတ်ကျော်လွန်ခြင်း၊ မြေကိစ္စအပေါ် မမှန်သက်သေခံခြင်း၊ ဗြာဟ္မဏပိုင်ဆိုင်မှုကို အလွဲသုံးစား/ခိုးယူခြင်းတို့သည် နရကသို့ကျရောက်ခြင်း၊ တိရစ္ဆာန်ဘဝဖြစ်ခြင်းနှင့် မျိုးရိုးပျက်စီးခြင်းတို့ကို ဖြစ်စေသည်။ ထို့အပြင် အစာဒါန၊ အဝတ်ဒါန၊ ရေကောင်းမှုလုပ်ငန်းများ၊ မီးအလင်း (ဒီပ) ပူဇော်ခြင်း၊ ဒက္ခိဏာ၊ အဟിംသာနှင့် သစ္စာတရားတို့၏ ကုသိုလ်လည်း ဖော်ပြသည်။ အဆုံးတွင် ဗြဟ္စပတိ-ဓမ္မကို ရွတ်ဖတ်နာယူပါက အသက်ရှည်ခြင်း၊ ပညာ၊ ဂုဏ်သတင်းနှင့် အင်အား တိုးပွားကြောင်း ဖလသြုတိဖြင့် သတ်မှတ်ထားသည်။
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.