Adhyaya 28

နာရဒနှင့် ဆွေးနွေးရာတွင် ရှီဝသည် “ရှေးဟောင်းအစဉ်အလာပုံပြင်” တစ်ပုဒ်ကို မိတ်ဆက်ကာ ပုရာဏသင်ကြားချက်၏ အလွန်မြင့်မားသော ကုသိုလ်တန်ခိုးကို ချီးမွမ်းသည်။ အလွှာလိုက်ဇာတ်ကြောင်းအတွင်း စနတ်ကူမာရသည် ဓမ္မရာဇထံ သွားရောက်ပြီး အာကာသဘုံမှ အံ့ဩဖွယ်လာရောက်သူများကို အရဃျနှင့် ဂုဏ်ပြုကန်တော့ခြင်းဖြင့် ကြိုဆိုနေသည်ကို မြင်တွေ့သည်။ ထို့နောက် “ဤသို့သော သာမန်မဟုတ်သော ကြိုဆိုမှုကို မည်သည့်ကောင်းမှုက ရစေသနည်း” ဟူသော မေးခွန်း ပေါ်ပေါက်လာသည်။ ဓမ္မရာဇက ဝိုင်ဒီရှာနှင့် တီရ္ထတပဿယာတို့နှင့် ဆက်နွယ်သော ဥပမာများကို ရှင်းပြသည်—အပြစ်ဒဏ်ကျိန်စာခံရသူတစ်ဦးသည် နာမည်ကြီးမြစ်ဆုံရာ၌ အစာရှောင်ကာ တီရ္ထ၌ သေဆုံးခြင်းကြောင့် ကျိန်စာပျက်ကွက်ပြီး ဗိဿဏု၏ သာနိဋ္ဌာန်ကို ရရှိသည်။ ထို့ပြင် ဘုရင်တစ်ပါးက ဗိဿဏုဘုရားကျောင်း တည်ဆောက်၍ လူထုအတွက် ပုရာဏ/ပာဋ္ဌာနာ ဖတ်ကြားပွဲကို စီမံကာ ဖတ်သူကို ဂုဏ်ပြု၊ ကျမ်းစာကိုပင် ပူဇော်ပြီး တစ်နှစ်ပတ်လုံး အထောက်အပံ့ဒါန ပေးအပ်သည်။ အဆုံးတွင် နတ်တို့သည် နံ့သာပန်းပွင့်နှင့် ကြီးမားသော လက်ဆောင်များထက် အိတိဟာသ–ပုရာဏ နားထောင်ခြင်းကို ပိုမိုနှစ်သက်ကြောင်း၊ သင့်လျော်သော ဖတ်သူထံ ရွှေအနည်းငယ်ပေးလှူခြင်းပင် အကျိုးကြီးမားကြောင်း၊ ဤမဟာတ္မယကို နားထောင်သူများသည် မွေးဖွားမှုများစွာတစ်လျှောက် အမင်္ဂလာမှ ကင်းလွတ်ကြောင်း ဆိုထားသည်။