Adhyaya 232
Churning of the Milk Ocean: Shiva’s Drinking of Kālakūṭa, the ظهور of Mahālakṣmī, and the Greatness of the Three-Name Mantra
သမုဒ္ဒရမန်သနာ၌ ဒေဝတားများနှင့် အသူရများက မန္ဒရာတောင်ကို ဆွဲထုတ်လာကြသည်။ နာရာယဏသည် ကုර්မ (လိပ်) အဝတားဖြင့် တောင်ကို ထောက်ခံပေးပြီး ဝါစုကီသည် ကြိုးဖြစ်လာသည်။ မန်သနာဆက်လက်ဖြစ်စဉ်တွင် ရှိသီများက အစာရှောင်၊ နိယမ-သံယမကို ထိန်းသိမ်း၊ သရီ-စူကတကို ရွတ်ဖတ်ကာ ဧကာဒသီနေ့တွင် သဟස්ရနာမ ဂျပ်ကို ပြုကြသည်။ ပထမဦးစွာ ကာလကူဋ အဆိပ် ပေါ်ထွက်လာ၍ ဒေဝဂဏများ ကြောက်လန့်ကာ ထွက်ပြေးကြသည်။ မဟာဒေဝက အားပေးသက်သာစေပြီး နာရာယဏကို သမాధိပြုကာ သုံးနာမ မန္တရ—အချျုတ၊ အနန္တ၊ ဂోవိန္ဒ—ဖြင့် အဆိပ်ကို ထိန်းချုပ်သိမ်းဆည်းသည်။ ထိုမန္တရ၏ အကျိုးအာနိသင်အဖြစ် သေမင်းကြောက်ရွံ့မှု၊ အဆိပ်၊ ရောဂါနှင့် မီးဘေးတို့မှ ကာကွယ်နိုင်ကြောင်း ဖော်ပြထားသည်။ ထို့နောက် မန်သနာကို ပြန်လည်ဆက်လုပ်ရာတွင် ဂျေဋ္ဌာ ဒေဝီ ပေါ်ထွက်လာပြီး အညစ်အကြေးနှင့် အဓမ္မအကျင့်များရှိသော အမင်္ဂလာအိမ်ထောင်များသို့ သတ်မှတ်ပေးသည်။ ထို့ပြင် ဝါရုဏီ၊ စူရာ၊ အပ်ဆရာများ၊ ဂန္ဓဗ္ဗများ၊ အဲရာဝတ၊ ဥစ္စೈಃရှရဝါ၊ ဓနွန္တရီ၊ ပါရိဇာတ၊ စုရဘီ၊ ဆိုမ၊ တုလစီနှင့် ဇဂဒ္ဓာတရီတို့ ပေါ်ထွက်လာကြသည်။ နောက်ဆုံးတွင် မဟာလက္ခမီ ပရကတ်ဖြစ်၍ ဒေဝတားများက သရီ-စူကတဖြင့် ပူဇော်ကာ ဗိෂ္ဏု၏ ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် နေထိုင်ပါရန် တောင်းလျှောက်ကြသဖြင့် ဒိဗ္ဗ အဘိသေကနှင့် ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ စည်းစိမ်ချမ်းသာ ပျံ့နှံ့လာသည်။
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.