Adhyaya 226
Instruction on the Meaning of Mantras (Vaiṣṇava Nyāsa, Guru-Authority, and Aṣṭākṣarī Exegesis)
ဥတ္တရခဏ္ဍ အধ্যာယ ၂၂၆ သည် ဥမာ–မဟေရှဝရ စကားဝိုင်းအလွှာအတွင်း ထည့်သွင်းထားသော ဝိုင်ရှ္ဏဝ ဦးတည်သင်ကြားချက်ဖြစ်သည်။ အစတွင် ဂုရုအရည်အချင်းကို သတ်မှတ်၍ မန္တရကို ဝိုင်ရှ္ဏဝ အာစာရျထံမှသာ လက်ခံရမည်ဟု ဆိုသည်။ ဝေဒပညာ မည်မျှကျယ်ပြန့်စေကာမူ ဝိုင်ရှ္ဏဝ ဘာဝ မရှိသူသည် ဂုရုအဖြစ် မသင့်တော်ဟု ထောက်ပြသည်။ ထို့နောက် ဒိက္ခာ၏ အမှတ်အသားများဖြစ်သော တာပ (အမှတ်တံဆိပ်တင်ခြင်း), ဥရ္ဓွပုဏ္ဍရ နှင့် ဝိုင်ရှ္ဏဝ အမည်ခံခြင်းတို့ကို ဖော်ပြပြီး “ညာသ” ကို အမြင့်ဆုံး စာဓနာဟု ဦးစားပေးကာ ပရပတ္တိ (ရှရဏာဂတိ/အလျှော့ပေးအပ်နှံခြင်း) နှင့် တူညီဟု ဆိုသည်။ ထို့ပြင် အஷ္ဌာက္ခရီ “Oṃ namaḥ Nārāyaṇāya” ကို ခွဲခြမ်းရှင်းလင်း၍ ပ္ရဏဝ၏ အရေးကြီးမှုနှင့် မန္တရအင်္ဂ—ရိရှိ၊ ဒေဝတာ၊ ချန္ဒ၊ ဘီဇ၊ ရှက္တိ—တို့ကို ရှင်းပြသည်။ နောက်ဆုံးတွင် နာရာယဏကို အလုံးစုံပြန့်နှံ့သော အမြင့်ဆုံးဘုရားအဖြစ် သတ်မှတ်ပြီး ဇီဝကို အစဉ်အမြဲ မူတည်ရသော ဒါသ (ကျွန်/ဝန်ထမ်း) ဟု ဆိုကာ မန္တရအောင်မြင်မှုသည် အဓိပ္ပါယ်ကို နားလည်ခြင်းပေါ် မူတည်ကြောင်း အဆုံးသတ်တင်ပြသည်။
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.