Adhyaya 224
The Glory of Sudarśana (and the Marks of Vaiṣṇava Worship)
အခန်း ၂၂၄ သည် ရာဇရိရှီ ဒိလီပ၏ ဘာဝနာပြည့်မေးခွန်းဖြင့် စတင်ပြီး မကုန်ခန်းသော ဟရီ-ဘက္တိ ရရှိရန် နည်းလမ်းကို မေးမြန်းသည်။ ထို့နောက် အကြောင်းအရာသည် မှတ်မိသော ကိုင်လာသ ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ပြောင်းလဲကာ ပါဝတီ (ဂိရိဇာ/ဥမာ) က မဟာဒေဝ ရုဒြ (ရှီဝ) ထံတွင် ဝိෂ္ဏု-ဘက္တိသည် သတ္တဝါအားလုံးအတွက် အထွေထွေ လွတ်မြောက်မှုကို မည်သို့ပေးနိုင်သနည်းဟု မေးသည်။ ရှီဝသည် ဥပနိရှဒ်/ဝေဒန္တ သဘောတရားဖြင့် နာရာယဏကို အမြင့်ဆုံး သတ္တဝါ-အမှန်တရားဟု အတည်ပြုပြီး ဝိုင်ရှ္ဏဝ ဝတ်ပြုမှုနှင့် အမှတ်အသားများကို ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြသည်—ဦර්ဓ္ဝ-ပုဏ္ဍြ တင်ခြင်း၊ မန္တရ-ဇပ၊ နာမ-စမရဏ (နာမတော်ကို သတိရခြင်း)၊ နားထောင်ခြင်းနှင့် ကီရတန် သီဆိုခြင်း၊ ဒွာဒသီ ဗြတ် ထိန်းသိမ်းခြင်း၊ တုလစီ စိုက်ပျိုးခြင်း၊ အထူးသဖြင့် သင်္ခ-ချက်ရ (နှင့် ပဉ္စာယုဓ) အမှတ်အသားများ။ နိဂုံးတွင် အပြင်ပန်း လက္ခဏာများနှင့် အတွင်းပိုင်း ဝိုင်ရှ္ဏဝတဝ—ကပ်ငြိမှုကင်းခြင်း၊ ကရုဏာ၊ အတ္တမ-ဉာဏ်—ကို ခွဲခြားပြပြီး အတွင်းစိတ်နှင့် အပြင်ဝတ်စည်းကမ်း တစ်သံတည်းဖြစ်မှသာ စစ်မှန်ကြောင်း ဆိုသည်။
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.