Adhyaya 223
Instruction on Knowledge (Mantra of Lakṣmī–Nārāyaṇa and the Path of Surrender)
PP.6.223 အခန်းတွင် “မန္တရားတို့၏ ရတနာ” ဟုခေါ်သော လက္ခမီ–နာရာယဏ မန္တရားကို ဖော်ပြပြီး၊ သံသရာဘဝမှ လွတ်မြောက်ရန် အမြင့်ဆုံး ဆေးတစ်ပါးဟု ချီးမြှောက်ထားသည်။ ရှောနကသည် စူတထံမှ ကယ်တင်ရေးအတွက် ညွှန်ကြားချက်ကို တောင်းခံရာ၊ စူတက ဝသိဋ္ဌက မင်း ဒိလီပအား သင်ကြားခဲ့သည့် အကြောင်းကို ကိုးကားပြောကြားသည်။ ထို့နောက် ဆက်ခံပေးပို့သည့် လမ်းကြောင်းသည် ပိုမိုနက်ရှိုင်းလာပြီး—ယောဂီတို့က ဘြဟ္မာကို မေးမြန်းသည်; ဘြဟ္မာက နာရာယဏထံမှ ရရှိသော လျှို့ဝှက်တရားကို ပြန်လည်ဖော်ပြသည်; နာရဒက ထိုအရာကို ရှင်ရသီများထံသို့ ဆက်လက်ပို့ဆောင်သည်။ ဤအခန်းတွင် အရည်အချင်းကို ဝဏ္ဏ/ဇာတ်အပေါ် မတည်ဘဲ၊ တစ်ပါးတည်းသော ဘက္တိနှင့် ရှရဏာဂတိ (အလုံးစုံ အားကိုးအပ်နှံခြင်း) အပေါ် မူတည်ကြောင်း ဆိုသည်။ သို့သော် ယုံကြည်မှုမရှိသူ၊ မာနကြီးသူ၊ လောဘကြီးသူ၊ စည်းကမ်းမရှိသူတို့အား မသင်ကြားရဟု တင်းကျပ်စွာ တားမြစ်ထားသည်။ ဝိုင်ရှ္ဏဝ အမှတ်အသားများနှင့် ဒိက္ခာ လုပ်ထုံးလုပ်နည်း—အရည်အချင်းရှိသော ဂုရုရွေးချယ်ခြင်း၊ ပူဇာ၊ ဟောမ (108/1008)၊ နျာသ–မုဒြာ၊ စက္ကရ–ရှင်ခ အမှတ်တံဆိပ်တင်ခြင်း၊ အဘိသေက နှင့် မန္တရား အုပဒေသ—တို့ကို ဖော်ပြပြီး၊ နာရာယဏတစ်ပါးတည်းကို ခိုလှုံခြင်းက မောက္ခကို ပေးသည်ဟု နိဂုံးချုပ်ထားသည်။
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.