Adhyaya 195
Bhāgavata Māhātmya: The Jñāna-Yajña at Gaṅgādvāra and the Seven-Day Bhāgavata Hearing
ဤအধ্যာယတွင် ကလိယုဂအတွက် “ဘဂဝတ-စပတာဟ” ကို ကယ်တင်ခြင်းပေးသော သာသနာကျင့်စဉ်အဖြစ် တည်ထောင်ဖော်ပြသည်။ နာရဒမုနိသည် ရှုကဒေဝ၏ သင်ကြားမှုဖြင့် ထွန်းလင်းသော ဉာဏ-ယဇ္ဈကို ပြုလုပ်မည်ဟု သစ္စာပြုကာ ဘက္တိ၊ ဉာဏ နှင့် ဝိုင်ရာဂျျ (လောကကပ်ငြိမှုကင်းခြင်း) ကို ရယူလိုသည်။ ကုမာရများ (စနက စသည်) သည် ဂင်္ဂါဒွာရအနီး သန့်ရှင်းသော မြစ်ကမ်းပါးက ဓမ္မကွင်း၌ အခမ်းအနားကို ဆောင်ရွက်ရန် ညွှန်ကြားပြီး ထိုကွင်း၏ အာနုဘော်က နှလုံးသားကို နူးညံ့စေကာ ရန်ငြိုးကို ပျော်ဝင်စေသည်ဟု ဆိုသည်။ ထိုနေရာတွင် စကြဝဠာတစ်ဝန်းမှ ရှင်သန်သူများ၊ ရှိသီများ၊ သာသနာကျမ်းများ၊ တီရ္ထများ စုဝေးသည့် မဟာသဘင် ပေါ်ပေါက်လာပြီး ဘဂဝတ၏ မြင့်မြတ်မှုသည် ယဇ္ဈများနှင့် တီရ္ထယာတရာများထက် သာလွန်ကြောင်း ချီးမွမ်းကြသည်။ ဘဂဝတတွင် စကန္ဓ ၁၂ ပါး၊ ရှလိုက ၁၈,၀၀၀ ပါး ရှိကြောင်း ဖော်ပြကာ နေ့စဉ် ဖတ်ရွတ်ခြင်းကို ချီးမြှောက်သည်။ ထို့ပြင် ကလိယုဂတွင် အသက်တို၍ ကိုယ်အားနည်းသဖြင့် ၇ ရက်တိုင်တိုင် နားထောင်ခြင်းကို အလွယ်ကူဆုံးနှင့် အကျိုးအမြတ်အများဆုံးဟု သတ်မှတ်သည်။ ဥဒ္ဓဝ–ကృష్ణ အဖြစ်အပျက်က ကျမ်း၏ အာဏာတရားကို တည်ငြိမ်စေသည်—သခင်ကృష్ణသည် မိမိ၏ တေဇောဓာတ်ကို ဘဂဝတအတွင်း ထည့်သွင်းကာ ဟရိ၏ ဝါစက-ရုပ် (စကားတော်၏ ပုံသဏ္ဌာန်) အဖြစ် ပြုလုပ်သည်။ ကထာစတင်သည့်အခါ ဘက္တိ (သဒ္ဓါ-အလေးထားမှု) သည် ပေါ်ထွန်းလာပြီး ကృష్ణ-ကထာကြောင့် ပြန်လည် ယောဝနဖြစ်ကာ နေထိုင်ရာကို တောင်းဆိုသည်။ ကုမာရများက မေတ္တာကရုဏာရှိသော ဂోవിന്ദ-ဘက္တများအကြား နေထိုင်ရန် သင်ကြားပြီး ထိုနေရာတွင် စိတ်ထိန်းချုပ်မှုနှင့် ဟရိပေါ် တစ်ချက်တည်း အာရုံစိုက်မှု တိုးပွားကြောင်း ဆိုသည်။
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.