Adhyaya 194
The Greatness of the Śrīmad Bhāgavata
ဤအধ্যာယတွင် ကလိယုဂ၏ အပြစ်ဒုက္ခများကို ခွဲခြမ်းသုံးသပ်ကာ ကုသနည်းကို ပုရာဏသဘော စကားဝိုင်းအလွှာလိုက်ဖြင့် ဖော်ပြထားသည်။ ဘက္တိကို ကృష్ణ၏ အချစ်ဆုံး သက္တိဟု အတည်ပြုပြီး ကလိယုဂတွင် မုတ်ခ္ခသို့ ရောက်ရန် အထိရောက်ဆုံး တစ်ခုတည်းသော လမ်းဟု ဆိုသည်; ဘက္တိမပါလျှင် ဉာဏ၊ ကမ္မ၊ တပဿ၊ ဝေဒပညာလေ့လာခြင်းသာဖြင့် မပြည့်စုံနိုင်။ မုတ္တိသည် သားများဖြစ်သော ဉာဏ (Jñāna) နှင့် ဝိုင်ရာဂျ (Vairāgya) တို့နှင့်အတူ ကလိယုဂတွင် မိစ္ဆာဝါဒနှင့် လျစ်လျူရှုမှုကြောင့် အားနည်းကျဆင်းနေသည်ဟု ပုံဖော်ထားသည်။ ဝေဒ/ဝေဒန္တ နှင့် ဂီတာ ပဋိပက္ခာဖတ်ရွတ်ခြင်းဖြင့် သုံးပါးကို နိုးထစေလိုသော်လည်း ကလိ၏ ချို့ယွင်းချက်များကြောင့် မလုံလောက်။ ထို့နောက် ကောင်းကင်အသံ (vyoma-vāṇī) က လျှို့ဝှက်သော ‘ဓမ္မကိစ္စ’ တစ်ရပ်သို့ ညွှန်ပြကာ အောင်မြင်မည်ဟု အာမခံသည်။ နာရဒသည် ကုမာရများထံ သွားရောက်ပြီး သူတို့က ကုသနည်းကို ဉာဏ-ယဇ్ఞ အဖြစ်—အထူးသဖြင့် သရီမဒ် ဘာဂဝတ ကထာ—ဟု သတ်မှတ်ပေးသည်။ ဘာဂဝတကို ဝေဒနှင့် ဥပနိရှဒ်တို့၏ အနှစ်သာရ-ရသဟု ချီးမွမ်းကာ ကလိဒုషများကို ဖျက်ဆီးပြီး အိမ်တိုင်းတွင် ဘက္တိ၊ ဉာဏ၊ ဝိုင်ရာဂျ တို့ ပွင့်လန်းစေသည်ဟု ဆိုသည်။
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.