Adhyaya 190
The Glory of the Bhagavad Gītā (Greatness of the Sixteen Chapters)
သီဝ (မဟာဒေဝ/ရှီဝ) သည် ဘဂဝဒ်ဂီတာ အခန်း(၁၆)ခန်း၏ မဟိမကို ရှင်းလင်းမည်ဟု ကြေညာသည်။ ထို့နောက် ဇာတ်ကြောင်းသည် ဂုရ္ဇရဒေသရှိ ဆော်ရာဋ္ဌရိက မြို့သို့ ပြောင်းရွှေ့ကာ ဘုရင် ခင်္ဂဗာဟု၏ အုပ်ချုပ်မှုကို ကဗျာဆန်ဆန် ချီးမွမ်းဖော်ပြသည်။ မတ်စ်ဖြစ်၍ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော ဆင် (ဒန္တာဝလ/အရိမရ္ဒန) သည် ချည်နှောင်မှုကို ချိုးဖောက်ကာ လူများကို နင်းချေ၍ ကြောက်လန့်မှုကို ဖြစ်စေသည်။ ထိုအချိန်တွင် ဗြာဟ္မဏတစ်ဦးက ဂီတာ အခန်း(၁၆)ခန်းမှ ဂါထာများကို နူးညံ့သောအသံဖြင့် ရွတ်ဆိုနေပြီး—အထူးသဖြင့် အခန်း(၁၆)နှင့် ဆက်စပ်သည့် ဂါထာများ—ဘေးကင်းစွာ ဖြတ်သန်းသွားသည်ကို ဘုရင်မြင်၍ အကြောင်းရင်းကို မေးမြန်းသည်။ ဗြာဟ္မဏက ဂီတာ အခန်း(၁၆)မှ ဂါထာအနည်းငယ်ကို နေ့စဉ်ရွတ်ဆိုပါက စိဒ္ဓိနှင့် ကာကွယ်မှု ရရှိကြောင်း ရှင်းပြသည်။ ဘုရင်သည် သူ့ကို ဂုဏ်ပြုကာ လှူဒါန်းမှုများဖြင့် ဂီတာ-မန္တရ/ဂါထာကို လက်ခံပြီး အကျင့်ကျင့်လေ့ကျင့်သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ဆင်ကို မကြောက်မရွံ့ ရင်ဆိုင်ကာ အစီအစဉ်ပြန်လည်တည်ဆောက်ပြီး မင်းသားကို အဘိသေက (အထွတ်အမြတ်တင်) ပြုလုပ်သည်။ အဆုံးတွင် အခန်း(၁၆)၏ အာနုဘော်ကြောင့် အမြင့်ဆုံးပန်းတိုင် မောက္ခကို ရရှိကြောင်း ဆိုသည်။
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.