Adhyaya 184
The Greatness of the Bhagavad-gītā (Supremacy of the Tenth Chapter: Vibhūti Yoga)
အধ্যာယ ၁၈၄ တွင် ဂီတာ-မာဟာတ္မ்யကို ဆက်လက်ဖော်ပြပြီး ဘဂဝဒ်ဂီတာကို «ဝေဒတို့၏ အသက်» ဟု ချီးမြှောက်ကာ ဒသမအধ্যာယ «ဝိဘူတိယောဂ» ကို အထွတ်အထိပ်အဖြစ် သတ်မှတ်သည်။ ရှိဝ–ပါဝတီ၏ ဘက္တိမေးမြန်းဖြေကြားမှုနှင့် ဥတ္တရခဏ္ဍ၏ အလွှာလိုက်ဇာတ်ကြောင်းအတွင်း ကာရှီရှိ ပြည့်စုံသော ဘြာဟ္မဏ «ဓီရ-ဓီရ» ကို ဝိရာဂျနှင့် ဉာဏ်တည်ကြည်မှု၏ နမူနာအဖြစ် ထုတ်ဖော်ပြသပြီး၊ ပထမပုဒ်ပြောသူက ကာရှီ၏ လွတ်မြောက်စေသော နယ်နိမိတ်အတွင်း ဤသိမြင်မှုကို အဘယ်ကြောင့် ထိန်းသိမ်းထားရသည်ကို တွေ့ကြုံမှုများဖြင့် ဖော်ထုတ်သည်။ ထို့နောက် ဘြဟ္မာ၏ ဟံသာပုံစံ ငှက်ဘက္တိသည် ကြာပန်းပူဇော်ကာ မဟာဒေဝအား စတုတ္တရကို ရွတ်ဆိုပြီး၊ စည်းကမ်းလွန်ကျူးမှုကြောင့် အမှောင်ထဲသို့ ကျရောက်ခဲ့သည့် အကြောင်းကို ပြောပြသည်။ ကြာပန်းမိန်းကလေး ပဉ္စပဒ္မာ/ပဒ္မိနီ က ကမ္မ၏ အကြောင်းအကျိုးကို ရှင်းလင်းကာ ဂီတာ ဒသမအধ্যာယကို နားထောင်ခြင်း သို့မဟုတ် ရွတ်ဆိုခြင်းဖြင့် အပြစ်များ ပျက်စီးပြီး အလွန်ကျဆုံးသူတောင် လွတ်မြောက်ကာ ဇီဝန်မုက္တိကို ရနိုင်ကြောင်း ပြသသည်။ အဆုံးတွင် ဤသင်ကြားမှုကို နားထောင်ခြင်း၏ ကုသိုလ်သည် လိင်မရွေး၊ ဘဝအဆင့်အတန်းမရွေး အားလုံးအတွက် တူညီကြောင်း အထွေထွေပြုဆိုသည်။
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.