Adhyaya 175
Gītā Māhātmya: The Suśarmā Narrative and the Merit of Reciting the First Chapter
ပါရဝတီသည် ဘဂဝဒ်ဂီတာ၏ မဟာတန်ခိုးကို မေးမြန်းသည်။ မဟာဒေဝ (ရှီဝ) သည် အဖြေတွင် ရှေးဟောင်း ဗိဿနု–လက္ရှမီ ဆွေးနွေးခန်းကို ပြန်လည်ဖော်ပြသည်။ လက္ရှမီက ဗိဿနုသည် နို့သမုဒ္ဒရာပေါ်တွင် အဘယ်ကြောင့် လဲလျောင်းနေသနည်းဟု မေးရာ၊ ဗိဿနုက မိမိအတွင်းစိတ်၌ သမာဓိတည်၍ မဟေရှဝရ-ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို မြင်တော်မူနေကြောင်း၊ ဒွိတနှင့် အယူအဆအလွန်အကျွံများကို ကျော်လွန်သော အတ္တမန် (Ātman) သဘောတရားကို သင်ကြားတော်မူသည်။ ဤအধ্যာယတွင် ဂီတာကို ဗျာသက ဝေဒနှင့် သာသ္တရတို့၏ အနှစ်သာရကို “မွှေထုတ်” ချုပ်ယူထားသကဲ့သို့ ချီးမြှောက်ပြီး၊ အခန်း ၁၈ ခန်းပါသော ဒေဝီယ “ကိုယ်ခန္ဓာ” ဟု ဆိုကာ ၎င်း၏ ဝါကျများက သံသရာ၏ ကြိုးကွင်းကို ဖြတ်တောက်နိုင်ကြောင်း ပြောသည်။ ထို့နောက် အကျိုးပေးတရားအဖြစ် အစိတ်အပိုင်းတစ်စုံတစ်ရာသာ လေ့လာသော်လည်း အလွန်မြင့်မားသော ဓမ္မအဆင့်ကို ရနိုင်ကြောင်း ဆိုသည်။ စုသර්မာ၏ ကျဆုံးမှု၊ ပြန်လည်မွေးဖွားမှုများနှင့် နောက်ဆုံးတွင် ဂီတာ ပထမအခန်းကို နားထောင်/ရွတ်ဆိုခြင်းဖြင့် သန့်စင်ကာ—အိမ်ထောင်ရှင်များအတွက်ပါ—မုတ်ခ္ခ (လွတ်မြောက်ခြင်း) သို့ ရောက်နိုင်ကြောင်းကို ဖော်ညွှန်းသည်။
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.