Adhyaya 154
The Greatness of Dhāreśvara / Khaṅgadhārā Tīrtha (Hidden Tīrtha and Incidental Śivarātri Worship)
ဤအধ্যာယတွင် စာဘ္ရမတီ မြစ်ကမ်း၌ ကလိယုဂ၌ ဖုံးကွယ်နေသော်လည်း အလွန်သန့်စင်စေသော တီရ္ထ “ခင်္ဂဓာရာ” ကို ဖော်ပြထားပြီး၊ ရုဒ္ရသည် ခင်္ဂဓာရာ/ဓာရေးရှွရ အဖြစ် ထိုနေရာ၌ ကိန်းဝပ်တော်မူသည်ဟု ဆိုသည်။ မဟာဒေဝ (ရှီဝ) သည် ပါရဝတီအား ထိုတီရ္ထ၏ မဟိမနှင့် ရှေးဟောင်းပုံပြင်တစ်ပုဒ်ကို ဟောကြားတော်မူသည်။ ပုံပြင်အရ ရက်စက်သော မုဆိုး ခဏ္ဍ (ပုရှ္ကသ/ပုရှ္ကစေန ဟုလည်း ခေါ်) သည် မာဃ လဆန်း တစ်ဆယ့်လေးရက်ညတွင် သရီး/ဘိလွ သစ်ပင်ပေါ်၌ မအိပ်ဘဲ နိုးနိုးကြားကြား နေကာ တောဝက်ကို သတ်ရန် စောင့်ဆိုင်းသည်။ ဒေါသဖြင့် အရွက်များကို ခုတ်ချွတ်ရာ အရွက်များသည် အောက်ရှိ လင်္ဂပေါ်သို့ ကျရောက်သဖြင့် မသိမသာ အစာရှောင်ခြင်း၊ ညလုံးနိုးခြင်းနှင့် အရွက်ပူဇော်ခြင်းတို့သည် ရှီဝပူဇာ ဖြစ်သွားသည်။ ဇနီးနှင့် ဆက်စပ်သော အဖြစ်အပျက်များ၊ အသားစားသော ခွေးတစ်ကောင်နှင့် တွေ့ကြုံမှု၊ ထို့နောက် လောကီကို လွှတ်ချလိုသော စိတ်ပြောင်းလဲမှုတို့ကြောင့် သူသည် ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ပူဇော်သတ်ဖြတ်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း ရုဒ္ရ၏ ဂဏများက တားဆီးကာ ရှီဝလောကသို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။ တီရ္ထ ဖုံးကွယ်ရခြင်းကို ဝိශ්ဝာမိတ္တရ၏ ကျိန်စာနှင့် ဆက်စပ်၍ ရှီဝအား အသားပူဇော်ခဲ့သော အထည်ယက်သမားအကြောင်းဖြင့် ရှင်းပြသော်လည်း၊ ဘက္တိဖြင့် ပြုသော ပူဇော်မှုသည် မြေဖြင့်လုပ်သော ရုပ်တုကိုပင် ပူဇော်လျှင် ချက်ချင်း အပြစ်ပျက်စီးစေသည်ဟု ဆိုသည်။
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.