Adhyaya 152
The Greatness of Bālāpendra (Bālāpa) Sacred Ford
မဟာဒေဝ (ရှီဝ) သည် ပါဝတီအား စာဘ္ရမတီ/အဘ္ရမတီ မြစ်ကမ်းရှိ “ဗာလာပါ” ဟုခေါ်သော အမြင့်မြတ်ဆုံး တီရ္ထ၏ ဂုဏ်သတင်းကို ချီးမွမ်းတော်မူသည်။ ထိုတီရ္ထသည် လောကီအာနန္ဒနှင့် မောက္ခ နှစ်မျိုးလုံးကို ပေးစွမ်းနိုင်ကြောင်းဆိုသည်။ ၎င်း၏ သန့်ရှင်းမြတ်နိုးမှုသည် ကဏ္ဝ ရှိ၏ သမီး ဘာလာဝတီ၏ ကထာပေါ်တွင် တည်သည်—သူမသည် ဆာဝိထရီ/နေဘုရားကို ဦးတည်သော ဝရတနှင့် ပြင်းထန်သော တပဿာကို ဆောင်ရွက်ကာ နေဘုရားကို ခင်ပွန်းအဖြစ် ရလိုကြသည်။ နေဘုရား (စူရျ) သည် ဖုံးကွယ်ရုပ်ဖြင့် စမ်းသပ်လာ၍ ချက်ရန် ဇူဇူဘ်/ဘဲရ် သီး ၅ လုံး ပေးကာ သူမ၏ စည်းကမ်းတည်ကြည်မှုကို ကြည့်ရှုသည်; မီးထဲသို့ ခြေထောက်တိုင်တိုင်ကို ထပ်ခါထပ်ခါ အပ်နှံသကဲ့သို့ အလွန်အကျွံ ဆက်ကပ်မှုကြောင့် ပီတိဖြစ်ကာ မိမိ၏ ဒေဝရုပ်ကို ထင်ရှားပြပြီး ဆန္ဒပြည့်စုံစေကာ တီရ္ထကို သူမ၏ အမည်ဖြင့် ခေါ်စေ၍ မိမိ၏ လောကတွင် နေထိုင်ခွင့်ကို ကတိပေးသည်။ အခန်းတွင် သန့်စင်ရေချိုး (သ္နာန်)၊ သုံးညတာ အနုဋ္ဌာန်၊ နေထွက်ချိန် ဒർശန၊ နှင့် အချိန်ကာလ စည်းမျဉ်းများ (တနင်္ဂနွေ၊ သင်္ကရန္တိ၊ သပ္တမီ၊ ဂြိုဟ်ဖုံး/နေ-လ ဖုံး) ကို ဖော်ပြသည်။ ဒါနအဖြစ် ဂျက်ဂရီပါသော နွား၊ အနီရောင်နွား၊ နွားထီး စသည်တို့၊ နైవေဒျအဖြစ် ဂျက်ဂရီနှင့် ချိုမြိန်ထမင်းနို့ (ခီရ)၊ အနီရောင် နေဘုရားအား ပန်းဖြင့် ပူဇော်ခြင်းတို့ကို ဆိုသည်။ ဒုတိယဥပမာ—စွန့်ပစ်ခံ အိုမင်းသော ကျွဲနှင့် နောက်ပိုင်း အရိုးကို ရေတွင်နှစ်ခြင်းကြောင့် ကာညကုပ္ဇ မင်းသားသည် “ဇာတိသ္မရ” ဖြစ်လာခြင်း—က မပျက်မယွင်းသော ကုသိုလ်၊ ရှရာဒ္ဓ၏ အကျိုးသက်ရောက်မှု၊ နှင့် ထိုဖော်ဒ်တွင် မဟိရှေရှဝရ ကို တည်ထောင်ပူဇော်ရခြင်း၏ ဂုဏ်ကို ထပ်မံအတည်ပြုသည်။ နိဂုံးတွင် ဤနေရာ၌ သ္နာန်ပြုခြင်းသည် မြစ်ကြီးများ၏ ကုသိုလ်နှင့် တူပြီး ပြန်လည်မွေးဖွားမှုကို အဆုံးသတ်စေသည်ဟု ဆိုသည်။
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.