Adhyaya 145
Mahatmya of Saṅgameśvara Tirtha and the Curse of the Hastimatī River
ဤအধ্যာယတွင် သင်္ဂမေရှ္ဝရကို ဟස්တိမတီမြစ်သည် စာဘ္ရမတီမြစ်နှင့် ဆုံရာ အထင်ကရ စုံဆည်း-တီရ္ထဟု ချီးမြှောက်ထားပြီး၊ ဂင်္ဂါနှင့် ဆက်နွယ်၍လည်း မဟာတန်ခိုးကို ဖော်ပြထားသည်။ သုံးလောကလုံးတွင် ထင်ရှားကျော်ကြားကြောင်း ဆို하며၊ ထိုကမ်းဖြတ်ရာ၌ ရေချိုးသန့်စင်၍ မဟေရှ္ဝရ (ရှီဝ) ကို ဒർശနပြုလျှင် အပြစ်များ ပျောက်ကင်းကာ ရုဒ္ဒရလောကကို ရရှိမည်ဟု ကတိပေးထားသည်။ အကြောင်းရင်းကഥာအရ ရှင်ကောဏ္ဍိနျယ သည် မြစ်ကမ်း၌ ရှည်လျားစွာ တပဿာကျင့်ပြီး၊ ထိုနေရာတွင် ဟೃṣီကေရှ (နာရာယဏ) ကို ပူဇော်ကြသည်။ ကံတော်ညွှန်သည့် မိုးရာသီတစ်ခါတွင် ရေကြီးရေလျှံက အာရှရမ်နှင့် စုဆောင်းထားသမျှကို ရွှေ့ပြောင်းဖျက်ဆီးသဖြင့် ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုနှင့် အနှောင့်အယှက်များ တိုးပွားကာ၊ နောက်ဆုံးတွင် ရှင်ကောဏ္ဍိနျယ က ကလိယုဂတွင် မြစ်သည် ရေမရှိတော့စေရန် ကျိန်စာတင်၍ ထို့နောက် “ဗဟိශ්စရီ” ဟု ခေါ်လာကြသည်။ သို့သော် သင်္ဂမေရှ္ဝရ တီရ္ထသည် မပျက်မကွက် တည်ရှိနေပြီး၊ ဒർശနသာဖြင့်ပင် ဗြဟ္မဟတ္တျာ အပါအဝင် မဟာအပြစ်များကို ဖယ်ရှားနိုင်သည်ဟု ဆိုသည်။
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.