Adhyaya 135
The Greatness of Sābhramatī and the Manifestation of the Kāśyapī Gaṅgā
သီရိမဟာဒေဝ (ရှီဝ) သည် ပါရဝတီအား စာဘ္ရမတီ တီရ္ထ၏ မဟိမကို ရှင်းလင်းတော်မူသည်။ အရ္ဗုဒတောင်နှင့် စရသ္ဝတီအနီးတွင် ရှင်ကာရှျပက တပဿာကို ပြင်းထန်စွာ ကျင့်သုံးရာမှ သီဝ၏ ဇဋာ (ဆံပင်ချည်) မှတစ်ဆင့် ဂင်္ဂါကို ပေါ်ထွန်းစေပြီး “ကာရှျပီ ဂင်္ဂါ” ဟူ၍ စီးဆင်းလာကာ၊ ထိုမြစ်ကို မြင်ရုံသာဖြင့်ပင် ကြီးမားသော အပြစ်များကို သန့်စင်စေသည်ဟု ဆိုသည်။ ထို့နောက် အခန်းသည် တီရ္ထစာရင်းသဘောဖြင့် မြစ်များနှင့် နာမည်ကြီး သန့်ရှင်းရာနေရာများကို ဖော်ပြကာ၊ ယုဂအလိုက် မြစ်အမည်များကို ကෘတဝတီ၊ ဂိရိကဏ္ဏိကာ၊ စန္ဒနာ၊ စာဘ္ရမတီ ဟူ၍ ပြောသည်။ သန့်ရေချိုးခြင်း၊ ရှရာဒ္ဓ (ဘိုးဘွားပူဇော်) နှင့် ဒါန (လှူဒါန်း) တို့၏ အကျိုးကို အထူးသဖြင့် ကာရ္တိကလတွင်၊ ပလက္ခာဝတရဏ၊ ကေသရန္ဓရ၊ ဘြဟ္မစာရိက စသည့် ဖော်ဒ်/ဆိပ်ကမ်းများ၌ ထင်ရှားစွာ ချီးမြှောက်ထားသည်။ မုဟူရ္တ သဘောတရားအရ ကုတုပ အချိန်ကဲ့သို့ သင့်တော်သောအချိန်များနှင့် ရှောင်ရမည့်ကာလများကို ညွှန်ပြပြီး ဘိုးဘွားတို့ စိတ်ကျေနပ်စေသော ကర్మများကို အလေးထားသည်။ အဆုံးတွင် ဘြဟ္မဒတ္တ မင်း၏ ပုံပြင်ဖြင့် ဘြဟ္မစာရီဤရှ၌ သီဝ၏ အမြဲတည်ရှိမှုနှင့် ဆုတောင်းပေးနိုင်သော အာနုဘော်ကို တည်ထောင်ကာ၊ လောကီချမ်းသာနှင့် ရှိုင်ဝလမ်းစဉ်၏ အောင်မြင်မှုကို ပေးသော်လည်း ယခင်က ဖော်ပြသော ပုဏ္ဏဖလအရ အမြင့်ဆုံးရလဒ်ကို ဗိဿနု၏ နေရာသို့ ရောက်ခြင်းနှင့်လည်း ချိတ်ဆက်ထားသည်။
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.