Adhyaya 128
The Greatness of Māgha Bathing; The Piśāca-Deliverance Episode; the Yogasāra Hymn to Viṣṇu
အခန်း ၁၂၈ တွင် မာဃ-စ్నာန (မာဃလတွင် သန့်ရှင်းရေချိုးခြင်း) ၏ မဟာဂုဏ်ကို အထွတ်အထိပ်ဖြင့် ချီးမြှောက်ထားပြီး ယဇ္ဉ၊ ဝရတ၊ တပဿာတို့ထက်ပင် မြင့်မြတ်ကြောင်း ဆိုသည်။ ဟရီ (ဗိဿဏု) ကို ပူဇော်ခြင်းနှင့် ဒါနကို တွဲဖက်လျှင် အကျင့်ပျက်မှုကြီးများ၊ အရွယ်ရောက်ပြီးသော အပြစ်များတောင် ချက်ချင်းပျောက်ကင်းစေသည်ဟု ဖော်ပြသည်။ ထို့နောက် “ပိသာစ မုက္တိ” ဖြစ်ရပ်ကို ထည့်သွင်းပြောသည်။ အစ္ဆိုးဒါ-တီရ္ထ၌ ဝရတကတိပြုထားသော ဘြဟ္မစာရီကို ကာမစိတ်ပြင်းထန်သော အပ్సရာ ၅ ဦး (ပရမောဒိနီ၊ စုရှီလာ၊ စုစွရာ၊ စုတာရာ၊ စန္ဒရိကာ) က နှောင့်ယှက်သဖြင့် အပြန်အလှန် ကျိန်စာကျရောက်ကာ အားလုံး ပိသာစကဲ့သို့ ဖြစ်သွားကြသည်။ ထိုအခါ လောမရှ မာဃ-စ్నာနကိုသာ တစ်ခုတည်းသော ပြစ်ဖြေ (ပရာယရှ္စိတ္တ) ဟု ညွှန်ကြားသည်။ အခန်းသည် မာဃလတွင် မြစ်များနှင့် သန့်ရှင်းရာနေရာများ၌ စ્નာနပြုခြင်း၏ အကျိုးဖလများကို တီရ္ထစာရင်းအဖြစ် ချဲ့ထွင်ဖော်ပြပြီး နောက်ဆုံးတွင် ပရယာဂ၏ အမြင့်မြတ်ဆုံးမှုကို ထူထောင်သည်။ ထို့ပြင် ဝိုင်ෂ္ဏဝ တပသီ ဒေဝဒျုတိ၏ ဥပမာတွင် “ယောဂသာရ” စတုတိကြောင့် ဗိဿဏု၏ တိုက်ရိုက်ဒർശန ရရှိကာ ဖလश्रုတိက ကာကွယ်ခြင်း၊ သန့်စင်ခြင်းနှင့် မုက္ခကို ကတိပြုသည်။ အဆုံးတွင် နောက်ထပ်ခေါင်းစဉ်အဖြစ် ပိသာစ-လွတ်မြောက်ရေးသို့ ပြန်လှည့်ညွှန်ပြထားသည်။
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.