Adhyaya 125
The Greatness of Māgha: Dialogue of Vasiṣṭha and King Dilīpa (Māgha Bath, Charity, and Karmic Causality)
ရှင်ရသေ့များသည် ယခင်က ပြောကြားပြီးသော ကာတိကမဟာတ္တမိယကို ချီးမွမ်းကာ စူတထံမှ မာဃလ၏ မဟိမကို တောင်းဆိုကြသည်။ ထို့နောက် အတွင်းပိုင်းဆွေးနွေးခန်းသို့ ပြောင်းလဲပြီး ပါဝတီသည် ရှီဝ (မဟေရှ) ထံ မာဃလအတွင်း လိုက်နာရမည့် ဝတ်နည်း၊ စနာန် (ရေချိုးသန့်စင်) နှင့် အကျင့်သဘောတရားများကို မေးမြန်းသည်။ အဓိက ဥပမာတစ်ခုတွင် မင်း ဒိလီပ သည် အမဲလိုက်စဉ် ဝိုင်ခါနသ တပသီတစ်ပါးနှင့် တွေ့ပြီး မာဃ-စနာန်၏ နည်းလမ်းနှင့် အကျိုးကို သိလိုပါက ဝသိဋ္ဌ မုနိထံ သွားရန် ညွှန်ကြားခံရသည်။ ဝသိဋ္ဌ/ဘೃဂုက မာဃ-စနာန်၏ အထွတ်အထိပ်ကို ရှင်းပြပြီး—အထူးသဖြင့် မနက်အရုဏ်တက်ချိန်တွင် ဖွင့်လှစ်ရေပြင် (မြစ်/ကန်) တွင် ရေချိုးခြင်း—နှင့်အတူ ဒါန (လှူဒါန်း) အဖြစ် နှမ်း၊ နွား၊ ဖိနပ်၊ ရေခွက်/ကမဏ္ဍလု လှူခြင်းနှင့် ဗြာဟ္မဏများကို အစာကျွေးခြင်းတို့ကို အရေးကြီးကြောင်း ဆိုသည်။ ထို့နောက် ကမ္မ-အကျိုးဆက်၏ ကိစ္စလေ့လာမှုတစ်ခုအဖြစ် ကျားမျက်နှာရှိ ဝိဒ္ယာဓရ သည် မိမိ၏ ရုပ်ပျက်မှုအကြောင်းရင်းကို ဘೃဂုထံ မေးမြန်းသည်။ ဧကာဒသီပြီးနောက် ဆီကို သုံးစွဲခြင်း/စားသုံးခြင်းကဲ့သို့ သေးငယ်သလို ထင်ရသော အပြစ်တစ်ခုတောင် အချိန်ကြာလာသော် ရုပ်ပျက်မှုအဖြစ် ပေါ်ထွက်နိုင်ကြောင်း၊ ကုစားရန်မှာ မဏိကူဋ/မဏိပရဝတ အနီးရှိ သန့်ရှင်းမြစ်တွင် မာဃဝတ်ကို တင်းကျပ်စွာ လိုက်နာ၍ စနာန်နှင့် ဒါနကို ပြုလုပ်ရမည်ဟု ဆိုသည်။ အဆုံးတွင် မာဃ-စနာန်သည် ပုဏ္ဏ၊ စည်းစိမ်နှင့် မပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း (မုတ်တိ) သို့ တိုက်ရိုက်ပို့ဆောင်သော လမ်းဟု သတ်မှတ်ထားသည်။
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.