Adhyaya 9

Verse 1

सूत उवाच । उत्तरेषु च भो विप्रा द्वीपेषु श्रूयते कथा । एवं तत्र महाभागा ब्रुवतस्तन्निबोधत

စူတက ပြောသည်– “အို ဗိပရ (ဗြာဟ္မဏ) တို့၊ မြောက်ဘက် ကျွန်းများတွင် ကြားရသော ကထာတစ်ပုဒ် ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် အို ကံကောင်းကြီးသူတို့၊ ထိုနေရာ၌ ပြောပြနေသကဲ့သို့ နားထောင်၍ နားလည်ကြလော့။”

Verse 2

घृततोयः समुद्रोथ दधिमंडोदकोपरः । सुरोदसागरश्चैव तथान्यो दुग्धसागरः

ထို့နောက် ဂှရတ (နို့ဆီသန့်) ရေရှိသော သမုဒ္ဒရာတစ်စင်း ရှိ၏။ ထို့ပြင် ဒဓိ၏ မဏ္ဍ (အနှစ်ခဲ/ခရင်မ်) ရေရှိသော သမုဒ္ဒရာတစ်စင်း၊ ထို့အတူ စူရာ (ဖျော်ရည်ဖာမင့်) သမုဒ္ဒရာတစ်စင်း၊ နောက်တစ်စင်းမှာ နို့သမုဒ္ဒရာ ဖြစ်၏။

Verse 3

परस्परेण द्विगुणाः सर्वे द्वीपा द्विजर्षभाः । पर्वताश्च महाप्राज्ञाः समुद्रैः परिवारिताः

အို ဒွိဇအမြတ်တို့၊ ဒွီပအပေါင်းတို့သည် အစဉ်အဆက် ယခင်ဒွီပထက် နှစ်ဆကျယ်ဝန်းလာကြ၏။ အို မဟာပညာရှိ၊ တောင်တန်းတို့သည် သမုဒ္ဒရာများဖြင့် ပတ်လည်ဝန်းရံထား၏။

Verse 4

गौरस्तु मध्यमे द्वीपे गिरिर्मनःशिलो महान् । पर्वतः पश्चिमे कृष्णो नारायणसखो द्विजाः

အို ဒွိဇတို့၊ အလယ်ဒွီပ၌ မနဿီလာ ဟူသော မဟာတောင်ရှိ၏။ အနောက်ဘက်၌ ကృష్ణ တောင်ရှိပြီး နာရာယဏ၏ မိတ်ဆွေဖြစ်၏၊ အို ဗြာဟ္မဏတို့။

Verse 5

तत्र रत्नानि दिव्यानि स्वयं रक्षति केशवः । प्रसन्नश्चाभवत्तत्र प्रजानां व्यदधात्सुखम्

ထိုနေရာ၌ ဒိဗ္ဗရတနာတို့ကို ကေရှဝသည် ကိုယ်တိုင်ကာကွယ်စောင့်ရှောက်၏။ ထိုအရပ်၌ ပျော်ရွှင်နှစ်သက်၍ ပြည်သူတို့အား သုခကို ပေးသနားတော်မူ၏။

Verse 6

शरद्वीपे कुशस्तंबो मध्ये जनपदस्य ह । संपूज्यते शाल्मलिश्च द्वीपे शाल्मलिके द्विजाः

အို ဗြာဟ္မဏတို့၊ ရှရဒွီပ၌ နိုင်ငံ၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ကုရှ-စတံဘ ရှိ၏။ ထို့ပြင် ရှာလ္မလိကဒွီပ၌ ရှာလ္မလိ သစ်ပင်ကိုလည်း ထုံးတမ်းအတိုင်း ပူဇော်ကြ၏။

Verse 7

क्रौंचद्वीपे महाक्रौंचो गिरी रत्नचयाकरः । संपूज्यते भो विप्रेंद्राश्चातुर्वर्ण्येन नित्यदा

အို ဗြိပရိန္ဒြာတို့၊ ကရောဉ္စဒွီပ၌ မဟာကရောဉ္စ ဟူသော မဟာတောင်ရှိ၍ ရတနာအစုအဝေးတို့၏ သတ္တုတွင်းကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ လူမှုအဆင့်လေးဝဏ္ဏာတို့သည် နေ့စဉ် မပြတ် ပူဇော်ကြ၏။

Verse 8

गोमंतः पर्वतो विप्राः सुमहान्सर्वधातुकः । यत्र नित्यं निवसति श्रीमान्कमललोचनः

အို ဗြာဟ္မဏတို့၊ ဂိုမန္တ တောင်သည် အလွန်ကြီးမြတ်၍ သတ္တုဓာတ်အမျိုးမျိုးဖြင့် ပြည့်စုံသည်။ ထိုနေရာ၌ ကမလမျက်စိရှိသော ဂုဏ်တော်မြတ်သခင်သည် အစဉ်အမြဲ ကိန်းဝပ်တော်မူ၏။

Verse 9

इति श्रीपाद्मे महापुराणे स्वर्गखंडे नवमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် အလေးအမြတ်ပြုသော ပဒ္မ မဟာပုရာဏ၏ စွဝဂ္ခဏ္ဍ၌ ကိုးမြောက်အခန်း ပြီးဆုံး၏။

Verse 10

सुनामा च सुदुर्धर्षो द्वितीयो हेमपर्वतः । द्युतिमान्नाम विप्रेंद्रास्तृतीयः कुमुदो गिरिः

‘Sunāmā’ သည် (ပထမ) ဖြစ်၍ ‘Sudurdharṣa’ သည် (နောက်တစ်ခု) ဖြစ်သည်။ ဒုတိယတောင်မှာ Hemaparvata ဟု ခေါ်သည်။ တတိယတောင်မှာ ဗြာဟ္မဏအရှင်တို့၊ တောက်ပသော Kumuda ဂီရိ ဖြစ်၏။

Verse 11

चतुर्थः पुष्पवान्नाम पंचमस्तु कुशेशयः । षष्टो हरिगिरिर्नाम षडेते पर्वतोत्तमाः

စတုတ္ထတောင်မှာ Puṣpavān ဟု အမည်ရှိ၍ ပဉ္စမတောင်မှာ Kuśeśaya ဖြစ်သည်။ ဆဋ္ဌမတောင်ကို Harigiri ဟု ခေါ်ကြသည်။ ဤခြောက်လုံးသည် တောင်များအနက် အမြတ်ဆုံးများ ဖြစ်၏။

Verse 12

तेषामंतरविष्कंभो द्विगुणः प्रविभागशः । औद्भिदं प्रथमं वर्षं द्वितीयं रेणुमंडलम्

ဤဒေသတို့အကြားရှိ အလယ်အကျယ်သည် သင့်လျော်သော ခွဲဝေမှုအတိုင်း နှစ်ဆ ဖြစ်၏။ ပထမ varṣa ကို Audbhida ဟု ခေါ်၍ ဒုတိယ varṣa သည် Reṇumaṇḍala ဟု ခေါ်သော ဝိုင်းဝန်းဒေသ ဖြစ်သည်။

Verse 13

तृतीयं सुरथं नाम चतुर्थं लंबनं स्मृतम् । धृतिमत्पंचमं वर्षं षष्ठं वर्षं प्रभाकरम्

တတိယ (ဒေသ) ကို “သုရထ” ဟု ခေါ်ကြပြီး၊ စတုတ္ထကို “လမ္ဗန” ဟု မှတ်ယူကြသည်။ ပဉ္စမ ဝရ္ෂ သည် “ဓြတိမတ်” ဖြစ်၍၊ ဆဋ္ဌမ ဝရ္ෂ သည် “ပရဘာကရ” ဟု ခေါ်သည်။

Verse 14

सप्तमं कापिलं वर्षं सप्तैते वर्षलंबकाः । एतेषु देवगंधर्वाः प्रजाश्च मुदिता द्विजाः । विहरंति रमंते च न तेषु म्रियते जनः

သတ္တမ ဒေသမှာ “ကာပိလ” ဝရ္ෂ ဖြစ်ပြီး၊ ဤခုနစ်ခုကို “ဝရ္ෂလမ္ဗက” ဟု ခေါ်ကြသည်။ ဟေ ဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ)၊ ထိုနေရာများတွင် ဒေဝတားများနှင့် ဂန္ဓဗ္ဗများ၊ ပြည်သူများပါ ပျော်ရွှင်ကြ၍ ကစားကာ ရမဏာခံစားကြသည်၊ ထိုအထဲတွင် မည်သူမျှ မသေကြ။

Verse 15

न तेषु दस्यवः संति म्लेच्छजात्योऽपि वा द्विजाः । गौरप्रायो जनः सर्वः सुकुमारश्च सत्तमाः

ထိုနေရာများတွင် ဓားပြမရှိ၊ ဟေ ဒွိဇ၊ မလေစ္ဆ မျိုးရိုးမှ ဗြာဟ္မဏလည်း မရှိ။ လူအများစုသည် အသားအရေဖြူဝင်း၍ ကိုယ်ခန္ဓာနူးညံ့သိမ်မွေ့ကာ စရိုက်သဘောကောင်းမြတ်ကြသည်။

Verse 16

अवशिष्टेषु सर्वेषु वक्ष्यामि द्विजपुंगवाः । यथा श्रुतं महाप्राज्ञा वर्ण्यते शृणुत द्विजाः

ဟေ ဒွိဇတို့အနက် အမြတ်ဆုံး၊ ယခု ကျန်ရှိသမျှကို ငါ ပြောကြားမည်။ ဟေ မဟာပညာရှိ ဗြာဟ္မဏတို့၊ ငါကြားသိခဲ့သကဲ့သို့ တိတိကျကျ ရွတ်ဆိုဖော်ပြမည်—နားထောင်ကြလော့၊ ဟေ ဒွိဇတို့။

Verse 17

क्रौंचद्वीपे महाभागाः क्रौंचो नाम महागिरिः । क्रौंचात्परो वामनको वामनादंधकारकः

ဟေ ကံကောင်းသူတို့၊ ကရောဉ္စ-ဒွီပတွင် “ကရောဉ္စ” ဟု အမည်ရသော မဟာတောင်တစ်လုံး ရှိသည်။ ကရောဉ္စ၏ အလွန်ဘက်တွင် “ဝာမနက” ရှိပြီး၊ ဝာမနက၏ အလွန်ဘက်တွင် “အန္ဓကာရက” ရှိသည်။

Verse 18

अंधकारात्परो विप्रा मैनाकः पर्वतोत्तमः । मैनाकात्परतो विप्रा गोविंदो गिरिरुत्तमः

အို ဗြာဟ္မဏတို့၊ အန္ဓကာရထက် မြင့်မြတ်သော တောင်တန်းအထွဋ်အမြတ်မှာ မိုင်နာက ဖြစ်၏။ မိုင်နာကထက်လည်း မြင့်မြတ်သော အို ဗြာဟ္မဏတို့၊ ဂိုဝိန္ဒသည် တောင်တို့အနက် အထွဋ်အမြတ် ဖြစ်၏။

Verse 19

गोविंदात्परतश्चैव पुंडरीको महागिरिः । पुंडरीकात्परश्चापि प्रोच्यते दुंदुभिस्वनः

ဂိုဝိန္ဒ၏ အလွန်ဘက်၌ ပုဏ္ဍရိက ဟူသော မဟာတောင် ရှိ၏။ ပုဏ္ဍရိကထက်လည်း အလွန်ဘက်၌ “တူံဒုဘိသွန” ဟူသော စည်သံကဲ့သို့ မြည်ဟည်းသော တောင် ရှိသည်ဟု ဆိုကြ၏။

Verse 20

पुरस्ताद्द्विगुणस्तेषां विष्कंभो मुनिपुंगवाः । देशांस्तत्र प्रवक्ष्यामि तन्मे निगदतः शृणु

အို မုနိအထွဋ်အမြတ်တို့၊ အရှေ့ဘက်ရှိ ထိုဒေသ၌ ၎င်းတို့၏ အကျယ်သည် နှစ်ဆ ဖြစ်၏။ ယခု ထိုနေရာ၌ တည်ရှိသော နိုင်ငံဒေသတို့ကို ငါဖော်ပြမည်—ငါပြောသမျှကို နားထောင်ကြလော့။

Verse 21

क्रौंचस्य कुशलो देशो वामनस्य मनोनुगः । मनोनुगात्परो देश उष्णो नाम तपोधनाः

အို တပဓနတို့၊ ကရောဉ္စ၏ ဒေသကို “ကုသလ” ဟု ခေါ်ကြ၏။ ဝာမန၏ ဒေသကို “မနောနုဂ” ဟု ခေါ်ကြ၏။ မနောနုဂထက် အလွန်ဘက်၌ “ဥෂ္ဏ” ဟူသော မြေဒေသ ရှိ၏။

Verse 22

उष्णात्परः प्रावरकः प्रावरादंधकारकः । अंधकारकदेशात्तु मुनिदेशः परः स्मृतः

ဥෂ္ဏထက် အလွန်ဘက်၌ ပရာဝရက ရှိ၏။ ပရာဝရကထက် အလွန်ဘက်၌ အန္ဓကာရက ရှိ၏။ အန္ဓကာရက ဒေသထက်လည်း အလွန်ဘက်၌ မုနိတို့၏ ဒေသ “မုနိဒေသ” ရှိသည်ဟု မှတ်သားကြ၏။

Verse 23

मुनिदेशात्परश्चैव प्रोच्यते दुंदुभिस्वनः । सिद्धचारणसंकीर्णो गौरः प्रायोजनः स्मृतः

မုနိဒေသ ဟုခေါ်သော နယ်မြေကို ကျော်လွန်၍ ‘ဒုမ္ဒုဘိသွန’ ဟူသော ဒေသတစ်ခု ရှိသည်ဟု ဆိုကြသည်။ ထိုနေရာသည် စိဒ္ဓများနှင့် ချာရဏများဖြင့် ပြည့်နှက်ပြီး ‘ဂေါရာ’ ဟု မှတ်မိကြကာ သာသနာရေး အခမ်းအနားများအတွက် အဓိက ရည်ရွယ်သည့် သန့်ရှင်းရာဌာန ဖြစ်သည်။

Verse 24

एते देशाः समाख्याता देवगंधर्वसेविताः । पुष्करे पुष्करो नाम पर्वतो मणिरत्नवान्

ဤသို့ ဒေသများကို ဖော်ပြပြီးပြီ—ဒေဝတားများနှင့် ဂန္ဓဗ္ဗများက အမြဲလာရောက် စေဝာပြုသော နေရာများဖြစ်သည်။ ပုෂ္ကရ၌ ‘ပုෂ္ကရ’ ဟူသော တောင်တစ်လုံး ရှိပြီး မဏိရတနာ အမျိုးမျိုးဖြင့် ကြွယ်ဝသည်။

Verse 25

तत्र नित्यं प्रसरति स्वयं देवः प्रजापतिः । पर्युपासंति तं नित्यं देवाः सर्वे महर्षयः

ထိုနေရာ၌ ဒေဝ ပရဇာပတိ ကိုယ်တိုင် အမြဲတမ်း လှုပ်ရှားလျက် အုပ်စိုးကာ တည်ရှိနေသည်။ ဒေဝတားအားလုံးနှင့် မဟာရိရှီများသည် နေ့စဉ် မရပ်မနား ရိုသေစွာ ဆည်းကပ်ဝတ်ပြုကြသည်။

Verse 26

वाग्भिर्मनोनुकूलाभिः पूजयंति द्विजोत्तमाः । जंबूद्वीपात्प्रवर्त्तन्ते रत्नानि विविधानि च

ဒွိဇောတ္တမများသည် စိတ်နှလုံးနှစ်သက်ဖွယ် စကားလုံးများဖြင့် (ထိုအရာတို့ကို) ပူဇော်ကြသည်။ ထို့ပြင် ဇမ္ဗူဒွီပမှလည်း မဏိရတနာ အမျိုးမျိုး ပေါ်ထွန်းလာသည်။

Verse 27

द्वीपेषु तेषु सर्वेषु प्रजानां मुनिसत्तमाः । विप्राणां ब्रह्मचर्येण सत्येन च दमेन च

ထိုဒွီပများအားလုံးတွင်၊ အို မုနိအမြတ်၊ ပြည်သူများ—အထူးသဖြင့် ဘြာဟ္မဏများ—သည် ဗြဟ္မစရိယ၊ သစ္စာတရားနှင့် ဒမ (ကိုယ်နှင့် အင်္ဒြိယ ထိန်းချုပ်မှု) ကြောင့် တိုးတက်ချမ်းသာကြသည်။

Verse 28

आरोग्यायुष्प्रमाणाभ्यां द्विगुणं द्विगुणं ततः । एते जनपदा विप्रा द्वीपेषु तेषु सत्तमाः

ကျန်းမာရေး၊ အသက်တမ်းနှင့် ကိုယ်အရွယ်အစားတို့၌ သူတို့သည် နှစ်ဆ၊ ထို့နောက် ထပ်မံနှစ်ဆဟူ၍ အဆင့်ဆင့် တိုးပွားကြ၏။ အို ဗိပရတို့၊ ထိုဒွီပများအတွင်း ဤတို့သည် ဒေသများဖြစ်ကြ၏၊ သဒ္ဓမ္မဝင်တို့အနက် အမြတ်ဆုံးတို့။

Verse 29

उक्ता जनपदा येषु धर्मश्चैकः प्रवर्त्तते । ईश्वरो दंडमुद्यम्य स्वयमेव प्रजापतिः

ဖော်ပြပြီးသော ဒေသများ၌ တစ်ပါးတည်းသော ဓမ္မတရားအညီ တစ်သွင်တည်း လည်ပတ်နေ၏။ ထိုနေရာ၌ အီရှဝရ—အရှင်နှင့် ပရဇာပတိ—ကိုယ်တိုင် အပြစ်ဒဏ်တံကို မြှောက်၍ စည်းကမ်းကို ထိန်းသိမ်းတော်မူ၏။

Verse 30

द्वीपानेतान्मुनिवरा रक्षंस्तिष्ठति सर्वदा । स राजा स शिवो विप्राः स पिता स पितामहः

အို မုနိမြတ်တို့၊ သူသည် ဤဒွီပများကို အမြဲတမ်း ကာကွယ်စောင့်ရှောက်လျက် ရပ်တည်နေ၏။ သူသည် မင်းဖြစ်၏၊ သူသည် ရှိဝဖြစ်၏; အို ဗိပရတို့၊ သူသည် အဖေဖြစ်၍ သူသည် ပိတామဟ (အဘိုးကြီး) ဖြစ်၏။

Verse 31

गोपायति द्विजश्रेष्ठाः प्रजाः स द्विजपंडिताः । भोजनं चात्र विप्रेंद्राः प्रजाः स्वयमुपस्थितम्

အို ဒွိဇမြတ်တို့၊ သူသည် ပြည်သူတို့ကို ကာကွယ်တော်မူ၏; သူသည် ဒွိဇပဏ္ဍိတ—ပညာရှိ ဗြာဟ္မဏ ဖြစ်၏။ ထို့ပြင် ဤနေရာ၌ အို ဗိပရအကြီးအကဲတို့၊ ပြည်သူတို့က ကိုယ်တိုင် အစာအဟာရကို လာရောက် ဆက်ကပ်ကြ၏။

Verse 32

सिद्धमेव महाभागा भुंजते तद्धि नित्यदा । ततः परं महाशैलो दृश्यते लोकसंस्थितिः

အမှန်တကယ်ပင် မဟာဘဂ္ဂရှိသော စိဒ္ဓတို့သည် ထိုအခြေအနေကို နိစ္စတမ်း ခံစားကြ၏။ ထို့နောက် အလွန်ကြီးမားသော တောင်တစ်လုံး ပေါ်ထွန်းမြင်ရပြီး၊ လောကများ၏ တည်မြဲသော စီမံတည်ဆောက်မှုကို ပြသ၏။

Verse 33

चतुरस्रो महाप्राज्ञः सर्वतः परिमंडलः । तत्र तिष्ठंति विप्रेंद्राश्चत्वारो लोकसंमताः

အို မဟာပညာရှိ မုနိရေ၊ ထိုအရာသည် လေးထောင့်ဖြစ်ပြီး အရပ်အားလုံးတွင် ဝိုင်းဝန်းမဏ္ဍလကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ ထိုနေရာ၌ လောကက ချီးမြှောက်သည့် အထွတ်အထိပ် ဗြာဟ္မဏ ၄ ပါး တည်ရှိကြ၏။

Verse 34

दिग्गजा हि मुनिश्रेष्ठा वामनैरावतां जनाः । सुप्रतीकस्तथा विप्राः प्रभिन्नकरटामुखाः

အို မုနိအထွတ်အထိပ်ရေ၊ အရပ်တို့၏ ဒိဂ္ဂဇများမှာ ဝာမန နှင့် အဲရာဝတ ဖြစ်ကြ၏။ ထို့အပြင် အို ဗြာဟ္မဏတို့၊ ဆုပရတီက လည်းရှိ၍—နားခေါင်းဘက်မှ မုဿတရည် စီးကျလာသော မျက်နှာရှိကြ၏။

Verse 35

तस्याहं परिमाणं न संख्यातुमिहमुत्सहे । असंख्यातः सुनित्यं हि तिर्यगूर्द्ध्वमधस्तथा

ဤနေရာ၌ ထိုအရာ၏ အတိုင်းအတာကို ရေတွက်ရန် ကျွန်ုပ် မရဲပါ။ အကြောင်းမူကား ထိုသည် အမှန်တကယ် အရေအတွက်မရှိ၍ အမြဲတည်—အလျားတန်း၊ အပေါ်၊ အောက် တို့သို့လည်း တူညီစွာ ပျံ့နှံ့၏။

Verse 36

तत्र वै वायवो वांति दिग्भ्यः सर्वाभ्य एव च । असंबंधा मुनिश्रेष्ठास्तान्निगृह्णंति ते द्विजाः

ထိုနေရာ၌ အရပ်အားလုံးမှ လေများ တကယ်ပင် တိုက်ခတ်၏။ အဆက်အသွယ်ကင်း၍ အာသက်မရှိသော မုနိအထွတ်အထိပ်တို့ကို ထို ဒွိဇ ဗြာဟ္မဏတို့က ထိန်းချုပ်၍ စည်းကမ်းတကျ ထားကြ၏။

Verse 37

पुष्करैः पद्मसंकाशैर्विकर्षंति महाप्रभैः । शतधा पुनरेवाशु ते तान्मुंचंति नित्यशः

ထို မဟာတန်ခိုးရှင်တို့သည် ကြာပန်းသဏ္ဍာန် ပုရှ္ကရ အင်ကူရှ်များဖြင့် သူတို့ကို ဆွဲယူကြ၏။ ထို့နောက် ပြန်လည် လျင်မြန်စွာ နေ့စဉ် မပြတ်၊ ရာကြိမ်ရာခါ လွှတ်ပေးကြ၏။

Verse 38

श्वसद्भिर्मुखनासाभ्यां दिग्गजैरिव मारुताः । आगच्छंति द्विजश्रेष्ठास्तत्र तिष्ठंति वै प्रजाः

အရပ်တော်တို့ကို စောင့်ရှောက်သော ဒိဂ္ဂဇာတို့၏ ပါးစပ်နှင့် နှာခေါင်းပေါက်မှ ထွက်ပေါ်လာသော လေပြင်းများကဲ့သို့ပင်၊ အထူးမြတ်သော ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) များသည် ထိုနေရာသို့ လာရောက်ကြပြီး၊ ပြည်သူတို့လည်း အမှန်တကယ် ထိုနေရာ၌ စုဝေးတည်နေကြသည်။

Verse 39

यथोद्दिष्टं मया प्रोक्तं सनिर्माणमिदं जगत् । श्रुत्वेदं पृथिवीमानं पुण्यदं च मनोनुगम्

ကျွန်ုပ်အား ညွှန်ကြားထားသကဲ့သို့ပင်၊ ဤလောကကို ၎င်း၏ ဖွဲ့စည်းတည်ဆောက်ပုံနှင့်တကွ ကျွန်ုပ်က ရှင်းလင်းဖော်ပြခဲ့သည်။ မြေကြီး၏ ဤအတိုင်းအတာကို—ကုသိုလ်ပေး၍ စိတ်ကိုနှစ်သက်စေသော—ကြားနာလျှင် ဓမ္မအကျိုး ရရှိသည်။

Verse 40

श्रीमांस्तरति विप्रेंद्राः सिद्धार्थः साधुसंमतः । आयुर्बलं च कीर्त्तिश्च तस्य तेजश्च वर्द्धते

အို ဗိပရိန္ဒြာ (ဗြာဟ္မဏတို့၏ အထွတ်အမြတ်)၊ သူသည် သာယာချမ်းသာ၍ အခက်အခဲများကို ကျော်လွန်နိုင်သည်။ ရည်မှန်းချက်များ ပြည့်စုံကာ သာဓုသူတော်ကောင်းတို့၏ အတည်ပြုမှုကို ရရှိသည်။ သူ၏ အသက်တမ်း၊ အင်အား၊ ကျော်ကြားမှုနှင့် တေဇောရောင်ခြည်တို့လည်း တိုးပွားလာသည်။

Verse 41

यः शृणोति समाख्यातुं पर्वणीदं धृतव्रतः । प्रीयंते पितरस्तस्य तथैव च पितामहाः

ဝတ္တရားကို မပြတ်မလျော့ ထိန်းသိမ်းသူတစ်ဦးက ပရဝဏီ (Parvaṇī) ရိတုအကြောင်း ဤအတ္ထုပ္ပတ္တိကို နားထောင်လျှင်၊ သူ၏ ပိတೃ (ဘိုးဘွားဝိညာဉ်) များ ပျော်ရွှင်ကြပြီး၊ ထို့အတူ ပိတာမဟ (အဘိုးဘွားကြီး) များလည်း ကြည်နူးနှစ်သက်ကြသည်။