Adhyaya 8

Verse 1

ऋषय ऊचुः । जंबूखंडस्त्वया प्रोक्तो यथावदिह सत्तमः । विष्कंभस्य च प्रब्रूहि परिमाणं हि तत्त्वतः

ရိရှီတို့က ပြောကြသည်—“သီလဝါဒတို့အနက် အမြတ်ဆုံးသောသူရေ၊ သင်သည် ဤနေရာ၌ ဇမ္ဗူခဏ္ဍကို မှန်ကန်စွာ ရှင်းလင်းဖော်ပြပြီးပြီ။ ယခု၎င်း၏ အကျယ်အဝန်းကို တတ္တဝါအတိုင်း အမှန်တကယ်သော တိုင်းတာချက်ဖြင့် အသေးစိတ် ပြောကြားပါ။”

Verse 2

समुद्रस्य प्रमाणं च सम्यगच्छिद्र दर्शनः । शाकद्वीपं च नो ब्रूहि कुशद्वीपं च धार्मिकम्

အို မဟာပုရိသ၊ သမုဒ္ဒရာ၏ အတိုင်းအတာကို မှန်ကန်စွာ၊ ချို့ယွင်းမရှိ သေချာရှင်းလင်းသော အကြောင်းအရာဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့အား ပြောကြားပါ; ထို့ပြင် သာကဒွီပနှင့် ဓမ္မတရားပြည့်စုံသော ကုရှဒွီပကိုလည်း ဖော်ပြပါ။

Verse 3

शाल्मलं चैव तत्त्वेन क्रौंचद्वीपं तथैव च । सूत उवाच । विप्राः सुबहवो द्वीपाः यैरिदं संततं जगत् । सप्तद्वीपान्प्रवक्ष्यामि शृणुध्वं द्विजपुंगवाः

“ထို့အတူ တတ္တဝါအတိုင်း သာလ္မလဒွီပကိုလည်း၊ ထိုနည်းတူ ကရောဉ္စဒွီပကိုလည်း” ဟုဆို၏။ စူတက ပြောသည်—“အို ဗြာဟ္မဏတို့၊ ဤလောကသည် ဒွီပများစွာကြောင့် ပြန့်ကျယ်နေ၏။ ဒွီပ ခုနစ်ခုကို ငါရှင်းပြမည်—နားထောင်ကြလော့၊ အို ဒွိဇတို့အနက် အမြတ်ဆုံးတို့။”

Verse 4

अष्टादशसहस्राणि योजनानि द्विजोत्तमाः । षट्शतानि च पूर्णानि विष्कंभो जंबुपर्वतः

အို ဒွိဇတို့အနက် အမြတ်ဆုံးတို့၊ ဇမ္ဗုပర్వတ၏ အကျယ်သည် ယောဇနာ တစ်သောင်းရှစ်ထောင် ဖြစ်ပြီး၊ ထို့အပြင် ယောဇနာ ခြောက်ရာ ပြည့်စုံစွာ ထပ်မံရှိ၏။

Verse 5

लवणस्य समुद्रस्य विष्कंभो द्विगुणः स्मृतः । नानाजनपदाकीर्णो मणिविद्रुमचित्रितः

လဝဏ (ဆား) သမုဒ္ဒရာ၏ အကျယ်ကို နှစ်ဆဟု မှတ်သားကြ၏; နယ်မြေ၊ တိုင်းပြည် များစွာဖြင့် ပြည့်နှက်ပြီး မဏိရတနာနှင့် ဗိဒ္ဒုမ (ပုလဲကျောက်/ကော်ရယ်) တို့ဖြင့် လှပစွာ တန်ဆာဆင်ထား၏။

Verse 6

नैकधातुविचित्रैश्च पर्वतैरुपशोभितः । सिद्धचारणसंकीर्णैः सागरः परिमंडलः

ဝိုင်းဝန်းသော သမုဒ္ဒရာမဏ္ဍလသည် သတ္တုဓာတ်အမျိုးမျိုးဖြင့် အလှဆင်ထားသော တောင်တန်းများကြောင့် တင့်တယ်လှပ၍၊ စိဒ္ဓများနှင့် စာရဏများဖြင့် ထူထပ်စွာ ပြည့်နှက်နေ၏။

Verse 7

शाकद्वीपं च वक्ष्यामि यथावदिह सत्तमाः । शृणुताद्य यथान्यायं ब्रुवतो मम धार्मिकाः

အကျင့်သီလရှိသူတို့အနက် အမြတ်ဆုံးတို့၊ ယခု ငါသည် “ရှာကဒွီပ” ကို အမှန်တကယ်ရှိသကဲ့သို့ ဖော်ပြမည်။ ဓမ္မကိုထိန်းသိမ်းသူတို့၊ ယနေ့ သင့်လျော်သောနည်းဖြင့် ငါပြောသမျှကို နားထောင်ကြလော့။

Verse 8

इति श्रीपाद्मे महापुराणे स्वर्गखंडेऽष्टमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် ဂုဏ်တော်ကြီးသော သီရိပဒ္မ မဟာပုရာဏ၏ စွဝဂ္ဂခဏ္ဍ၌ အဋ္ဌမအခန်း ပြီးဆုံး၏။

Verse 9

क्षीरोदो मुनिशार्दूला येन संपरिवारितः । तत्र पुण्याजनपदास्तत्र न म्रियते जनः

ကျားကဲ့သို့သော မုနိတို့၊ နို့ပင်လယ်သည် ထိုဒွီပကို ဝိုင်းပတ်ထား၏။ ထိုနေရာ၌ ကုသိုလ်ပြည့်ဝသော မြို့နယ်များနှင့် ကောင်းချီးရဒေသများရှိ၍ ထိုတွင် လူတို့ မသေကြ။

Verse 10

कुत एव हि दुर्भिक्षं क्षमा तेजोयुता हि ते । शाकद्वीपस्य संक्षेपो यथावन्मुनिसत्तमाः । उक्त एष महाभागाः किमन्यत्कथयामि वः

အစာရှားပါးမှုသည် မည်သို့ ဖြစ်နိုင်မည်နည်း? အကြောင်းမူကား သင်တို့၌ သည်းခံခြင်းနှင့် ဓမ္မတေဇ (ဝိညာဉ်ရောင်ခြည်) သေချာရှိ၏။ မုနိအမြတ်ဆုံးတို့၊ ငါသည် ရှာကဒွီပကို ယഥာဝတ် အစဉ်အတိုင်း အကျဉ်းချုပ် ပြောပြီးပြီ။ ကံကောင်းသူတို့—ထပ်မံ၍ မည်သည်ကို ပြောရမည်နည်း?

Verse 11

ऋषय ऊचुः । शाकद्वीपस्य संक्षेपो यथावदिह धार्मिक । उक्तस्त्वया महाप्राज्ञ विस्तरं ब्रूहि तत्त्वतः

မုနိတို့က ပြောကြသည်– “ဓမ္မရှိသူအရှင်၊ အရှင်သည် ဤနေရာ၌ ရှာကဒွီပ၏ အကျဉ်းချုပ်ကို မှန်ကန်စွာ ပြောပြီးပြီ။ မဟာပညာရှိအရှင်၊ ယခု အမှန်တရားနှင့်ကိုက်ညီအောင် အသေးစိတ် ဖော်ပြပါ”။

Verse 12

सूत उवाच । तथैव पर्वता विप्राः सप्तात्र मणिपर्वताः । रत्नाकरास्तथा नद्यस्तेषां नामानि वर्णये

သုတက ဆို၏— “ထိုနည်းတူပင်၊ အို ဗြာဟ္မဏတို့၊ ဤနေရာ၌ ‘မဏိတောင်’ ဟုခေါ်သော တောင်ခုနစ်လုံး ရှိ၏။ ရတနာထွက်သတ္တုတွင်းများနှင့် မြစ်များလည်း ရှိ၏။ ယခု ငါသည် ထိုတို့၏ အမည်များကို ဖော်ပြမည်။”

Verse 13

अतीवगुणवत्सर्वं तत्त्वं पृच्छथ धार्मिकाः । देवर्षिगंधर्वयुतः प्रथमो मेरुरुच्यते

“အို ဓမ္မရှိသူတို့၊ သင်တို့သည် တတ္တဝ (အတ္ထသဘော) အားလုံးကို အလွန်မြတ်သောပုံစံဖြင့် မေးမြန်းကြ၏။ ပထမနှင့် အထွဋ်အမြတ်ကို ‘မေရု’ ဟုခေါ်ပြီး၊ ဒေဝရိသီများနှင့် ဂန္ဓဗ္ဗများက အတူတကွ ဝန်းရံနေကြ၏။”

Verse 14

प्रागायतो महाभागा मलयोनाम पर्वतः । ततो मेघाः प्रवर्त्तंते प्रभवंति च सर्वशः

အရှေ့ဘက်၌၊ အို မဟာဘဂ္ဂတို့၊ ‘မလယ’ ဟုအမည်ရ သုခမင်္ဂလာတောင် ရှိ၏။ ထိုနေရာမှ မိုးတိမ်များ ထွက်ခွာလှုပ်ရှားကြပြီး၊ ထိုနေရာမှပင် အရပ်ရပ်သို့ ပေါ်ထွန်းလာကြ၏။

Verse 15

ततः परेण मुनयो जलधारो महागिरिः । ततो नित्यमुपादत्ते वासवः परमं जलम्

ထိုအပြင်ဘက်၌၊ အို မုနိတို့၊ ‘ဇလဓာရ’ ဟုအမည်ရ မဟာတောင် ရှိ၏။ ထိုနေရာမှ ဝါသဝ (အိန္ဒြ) သည် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ရေကို အစဉ်မပြတ် ဆွဲယူတတ်၏။

Verse 16

ततो वर्षं प्रभवति वर्षाकाले द्विजोत्तमाः । उच्चैर्गिरी रैवतको यत्र नित्यं प्रतिष्ठितम्

ထို့နောက် မိုးရာသီတွင်၊ အို ဒွိဇအထွဋ်အမြတ်တို့၊ မိုးရွာခြင်း ပေါ်ထွန်းလာ၏။ ထိုနေရာ၌ ‘ရైవတက’ ဟုအမည်ရ မြင့်မားသောတောင်သည် အစဉ်အမြဲ တည်ငြိမ်စွာ တည်ရှိနေ၏။

Verse 17

रेवती दिवि नक्षत्रं पितामहकृतो विधिः । उत्तरेण तु विप्रेंद्राः श्यामो नाम महागिरिः

ရေဝတီသည် ကောင်းကင်၌ရှိသော နက္ခတ်တစ်စုဖြစ်၍—ပိတামဟ (ဗြဟ္မာ) တည်ထောင်ထားသော ဗိဓာန်တည်း။ ထို၏ မြောက်ဘက်တွင်၊ အို ဗြာဟ္မဏအမြတ်တို့၊ “ရှျာမ” ဟူသော မဟာတောင်တန်း ရှိ၏။

Verse 18

नवमेघप्रभः प्रांशुः श्रीमानुज्ज्वलविग्रहः । यतः श्यामत्वमापन्नाः प्रजा मुदितमानसाः

သူသည် မိုးသစ်တိမ်ကဲ့သို့ တောက်ပ၍—အမြင့်မား၊ သရဖူတင့်တယ်၊ ရုပ်သဏ္ဌာန်လင်းလက်၏။ ထိုသူကြောင့်ပင် ပြည်သူတို့သည် ရှျာမအရောင် (မှောင်ရောင်) ကို ရရှိကာ စိတ်နှလုံးပျော်ရွှင်လန်းဆန်းကြ၏။

Verse 19

ऋषय ऊचुः । सुमहान्संशयोऽस्माकं प्राप्तोयं सूत यत्त्वया । प्रजाः कथं सूत सम्यक्संप्राप्ताः श्यामतामिह

ရိရှီတို့က ဆိုကြသည်– “အို စူတ၊ သင်ပြောသောစကားကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့၌ အလွန်ကြီးမားသော သံသယ ပေါ်ပေါက်လာ၏။ အို စူတ၊ ဤနေရာရှိ သတ္တဝါတို့သည် ရှျာမအခြေအနေ (မှောင်ရောင်) ကို မည်သို့ မှန်ကန်စွာ ရရှိလာကြသနည်း?”

Verse 20

सूत उवाच । सर्वेष्वेव महाप्राज्ञा द्वीपेषु मुनिपुंगवाः । गौरः कृष्णश्च पतगस्तयोर्वर्णांतरे द्विजाः

စူတက ဆိုသည်– “အို ဉာဏ်ကြီးမားသော မုနိအမြတ်တို့၊ ကျွန်းဒွီပ အားလုံး၌ ငှက်တို့ရှိကြပြီး—အဖြူရောင် (ဂေါရ) လည်းရှိ၊ အနက်ရောင် (ကృష్ణ) လည်းရှိ၏။ ထိုအရောင်နှစ်မျိုးကြားတွင်လည်း၊ အို ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) တို့၊ အလယ်အလတ်အရောင်ရှိသူတို့လည်း ရှိ၏။”

Verse 21

श्यामो यस्मात्प्रवृत्तो वै तस्मात्श्यामगिरिः स्मृतः । ततः परं मुनिश्रेष्ठा दुर्गशैलो महोदयः

ရှျာမသည် ထိုနေရာမှ ပေါ်ထွန်းလာသောကြောင့် “ရှျာမဂိရိ” ဟု မှတ်မိကြ၏။ ထို့နောက်တစ်ဖက်တွင်၊ အို မုနိအမြတ်တို့၊ မြင့်မား၍ မဟာမင်္ဂလာပြည့်စုံသော “ဒုရ္ဂရှိုင်လ” ဟူသော တောင်တန်း ရှိ၏။

Verse 22

केशरी केशरयुतो यतो वातः प्रवर्त्तते । तेषां योजनविष्कंभो द्विगुणः प्रविभागशः

ထိုဒေသမှပင် လေတိုက်ခတ်မှု စတင်ပေါ်ပေါက်သည်—ခြင်္သေ့များနှင့် ကေသရ (ဇာဖရန်) ဖြင့် ပြည့်ဝသော လောကတစ်ခုဖြစ်၏။ ၎င်းတို့၏ အချင်းကို ယောဇနဖြင့် တိုင်းလျှင် ခွဲဝေသတ်မှတ်ချက်အတိုင်း နှစ်ဆဟု ဆိုထားသည်။

Verse 23

वर्षाणि तेषु विप्रेंद्राः संप्रोक्तानि मनीषिभिः । महामेरुर्महाकाशो जलदः कुमुदोत्तरम्

ဗိပရိန္ဒြာ၊ ဗြာဟ္မဏတို့အနက် အမြတ်ဆုံးရေ! ထိုတို့အတွင်းရှိ ဝရ္ဿများကို ပညာရှိ ရှိများက ဖော်ပြထားပြီးဖြစ်သည်—မဟာမေရု၊ မဟာကာရှ၊ ဇလဒ နှင့် ကုမုဒုတ္တရ။

Verse 24

जलधारो महाप्राज्ञः सुकुमार इति स्मृतः । रेवतस्य तु कौमारः श्यामश्च मणिकांचनः

ဇလဓာရကို အလွန်ပညာရှိသူဟု မှတ်ယူကြပြီး ‘သုကုမာရ’ (နူးညံ့/ယုဝ) ဟုလည်း ခေါ်ကြသည်။ ရေဝတ၏ ယုဝသားမှာ ရှျာမ ဖြစ်၍ မဏိကာဉ္စန ဟူသော အမည်ဖြင့်လည်း ထင်ရှားသည်။

Verse 25

केशरस्याथ मौदाकी परेण तु महान्पुमान् । परिवार्य्यं तु विप्रेंद्रा दैर्घ्यं ह्रस्वत्वमेव च

ထို့နောက် ကေသရ နှင့် မောဒာကီ အကြောင်းကို၊ ဗြာဟ္မဏတို့အနက် အမြတ်ဆုံးရေ၊ ထပ်မံ၍ မဟာပုရုသ တစ်ပါးကိုလည်း ဖော်ပြထားသည်။ ထို့ပြင် ဝန်းရံလိုက်ပါသူများနှင့် အလျားရှည်ခြင်း၊ အတိုပင်ခြင်းတို့၏ ကွာခြားချက်များလည်း ရှိသည်။

Verse 26

जंबूद्वीपेन संख्यातस्तस्य मध्ये महाद्रुमः । शाको नाम महाप्राज्ञाः प्रजास्तस्य सहानुगाः

၎င်းကို ဇမ္ဗူဒွီပ ဟု ခေါ်ကြသည်။ ထို၏ အလယ်၌ မဟာသစ်ပင်တစ်ပင် တည်ရှိသည်။ ၎င်း၏ အမည်မှာ ရှာက ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်း၏ ပြည်သူများသည် အလွန်ပညာရှိကြကာ မိမိတို့၏ လိုက်ပါသူနှင့် အဖော်အပေါင်းတို့နှင့်တကွ ရှိကြသည်။

Verse 27

तत्र पुण्या जनपदाः पूज्यते तत्र शंकरः । तत्र गच्छंति सिद्धाश्च चारणा दैवतानि च

ထိုနေရာ၌ တိုင်းပြည်ဒေသတို့သည် ပုဏ္ဏမြတ်သန့်ရှင်း၍၊ ထိုနေရာ၌ သင်္ကရ (ရှီဝ) ကို ပူဇော်ကြသည်။ ထိုနေရာသို့ စိဒ္ဓများ၊ စာရဏများနှင့် ဒေဝတားတို့လည်း သွားရောက်ကြသည်။

Verse 28

धार्मिकाश्च प्रजाः सर्वाः चत्वारो गतमत्सराः । वर्णाः स्वकर्मनिरता न च स्तेनोऽत्र दृश्यते

ထိုနေရာ၌ ပြည်သူအားလုံးသည် ဓမ္မကိုလိုက်နာသူများဖြစ်၍၊ ဝဏ္ဏလေးပါးသည် မနာလိုမှုကင်းကာ ကိုယ့်ကိုယ့်တာဝန်ကမ္မ၌ တည်ကြည်နေကြသည်။ ထိုနေရာ၌ ခိုးသူတစ်ဦးမျှ မမြင်ရ။

Verse 29

दीर्घायुषो महाप्राज्ञा जरामृत्युविवर्जिताः । प्रजास्तत्र विवर्द्धंते वर्षास्विव समुद्रगाः

ထိုနေရာ၌ လူတို့သည် အသက်ရှည်၍ ဉာဏ်ကြီးမားကာ အိုမင်းခြင်းနှင့် သေခြင်းမှ ကင်းလွတ်ကြသည်။ ပြည်သူအင်အားလည်း မိုးရာသီ၌ မြစ်များဖောင်းပွ၍ သမုဒ္ဒရာသို့ တိုးဝင်သကဲ့သို့ တိုးတက်繁盛သည်။

Verse 30

नद्यः पुण्यजलास्तत्र गंगा च बहुधा गता । सुकुमारी कुमारी च शीता शीतोदका तथा

ထိုနေရာ၌ မြစ်များသည် ပုဏ္ဏသန့်စင်သော ရေဖြင့် စီးဆင်းကြပြီး၊ ဂင်္ဂါမြစ်လည်း များစွာသော ချောင်းခွဲများဖြင့် စီးဆင်းသည်။ ထို့ပြင် စုကုမာရီ၊ ကုမာရီ နှင့် ရေအေးမြသော စီတာမြစ်လည်း ရှိသည်။

Verse 31

महानदी च भो विप्रास्तथा मणिजला नदी । इक्षुवर्द्धनिका चैव नदी मुनिवराः स्मृताः

အို ဗိပရများ (ဗြာဟ္မဏများ)၊ ထိုနေရာ၌ မဟာနဒီမြစ်၊ ထို့အတူ မဏိဇလာမြစ်နှင့် အိက္ခုဝර්ဓနိကာမြစ်တို့လည်း ရှိသည်။ ဤမြစ်များကို မုနိမြတ်တို့က ပဝါသန့်ရှင်းသော မြစ်များဟု မှတ်တမ်းတင်၍ သတိရကြသည်။

Verse 32

ततः प्रवृत्ताः पुण्योदा नद्यः परमशोभनाः । सहस्राणां शतान्येव यतो वर्षति वासवः

ထို့နောက် အလွန်လှပ၍ ကုသိုလ်ပေးသော မြစ်များ ပေါ်ထွန်းလာ၏။ ထိုဒေသမှ ဝာသဝ (အိန္ဒြာ) သည် သိန်းသောင်းပေါင်းများစွာအတိုင်း မိုးကို ရွာစေ၏။

Verse 33

न तासां नामधेयानि परिस्मर्तुं तथैव च । शक्यंते परिसंख्यातुं पुण्यास्ता हि सरिद्वराः

ထိုမြစ်တို့၏ အမည်များကို အပြည့်အစုံ မှတ်မိရန်မဖြစ်နိုင်သကဲ့သို့ အရေအတွက်ကိုလည်း အပြည့်အစုံ ရေတွက်၍ မရနိုင်။ အကြောင်းမှာ ထိုမြစ်မြတ်များသည် အမှန်တကယ် သန့်ရှင်း၍ ကုသိုလ်ပေးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 34

ततः पुण्या जनपदाश्चत्वारो लोकविश्रुताः । मृगाश्च मशकाश्चैव मानसा मल्लकास्तथा

ထို့နောက် ကမ္ဘာလောကတွင် ကျော်ကြားသော ကုသိုလ်ပြည့်ဝသည့် ဒေသ ၄ ခု ရှိသည်—မೃဂ (မရဂ), မଶက (မသက), မာနသာ (မာနသာ) နှင့် မလ္လက (မလ္လက) ဖြစ်၏။

Verse 35

मृगाश्च ब्रह्मभूयिष्ठाः स्वकर्मनिरता द्विजाः । मशकेषु तु राजन्या धार्मिकाः सर्वकामदाः

မೃဂတို့အတွင်း၌ အချို့သည် ဘြဟ္မဏသဘောသို့ အလွန်နီးကပ်၍ ကိုယ်ပိုင်ကမ္မ၌ တည်ကြည်သော ဒွိဇတို့ကဲ့သို့ ဖြစ်ကြ၏။ မશကတို့အတွင်း၌မူ၊ ဟေ ရာဇန်၊ အချို့သည် က္ଷတ္တရိယသဘောတူ—ဓမ္မရှိ၍ ဆန္ဒအားလုံးကို ပေးစွမ်းနိုင်ကြ၏။

Verse 36

मानसाश्च महाभागा वैश्यधर्मोपजीविनः । सर्वकामसमायुक्ताः शूरा धर्मार्थनिश्चिताः

မာနသာတို့သည် မဟာဘဂ္ဂဝန်ဖြစ်၍ ဝိုင်ရှျယဓမ္မကို အခြေခံကာ အသက်မွေးကြ၏။ လိုအင်ဆန္ဒပြည့်စုံသော စည်းစိမ်နှင့် ပြည့်ဝ၍ သတ္တိရှိကာ ဓမ္မနှင့် အර්ထ၌ အတည်ပြုဆုံးဖြတ်ထားကြ၏။

Verse 37

शूद्रास्तु मल्लका नित्यं पुरुषा धर्मशीलिनः । न तत्र राजा विप्रेंद्रा न दंडो न च दंडिकाः

ထိုနေရာ၌ ရှူဒြတို့သည် အမြဲ ‘မလ္လက’ ဟု ခေါ်ကြပြီး ဓမ္မကိုလိုက်နာသော ယောက်ျားများ ဖြစ်ကြသည်။ အို ဗြာဟ္မဏအမြတ်တို့၊ ထိုနေရာ၌ မင်းမရှိ၊ ဒဏ်မရှိ၊ ဒဏ်ပေးသူလည်း မရှိ။

Verse 38

स्वधर्मेणैव धर्मज्ञास्ते रक्षंति परस्परम् । एतावदेव शक्यं तु तत्र द्वीपे प्रभाषितुम्

ဓမ္မကိုသိသူတို့သည် မိမိတို့၏ စွဝဓမ္မ (ကိုယ်ပိုင်တာဝန်) ဖြင့် အချင်းချင်း ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ကြသည်။ ထိုကျွန်း-မဟာဒေသအကြောင်း ပြောနိုင်သည်မှာ ဤမျှသာ ဖြစ်သည်။

Verse 39

एतदेव च श्रोतव्यं शाकद्वीपे महौजसि

အို အင်အားကြီးသူ၊ တန်ခိုးတောက်ပသော ရှာကဒွီပအကြောင်း ဤအရာကိုလည်း နားထောင်သင့်သည်။