Adhyaya 55

Verse 1

व्यास उवाच । न हिंस्यात्सर्वभूतानि नानृतं वावदेत्क्वचित् । नाहितं नाप्रिंयं वाच्यं न स्तेनः स्यात्कदाचन

ဗျာသ မိန့်တော်မူသည်— သတ္တဝါအားလုံးကို မထိခိုက်စေရ၊ မည်သည့်အခါမျှ မုသားမပြောရ။ အန္တရာယ်ဖြစ်စေသော သို့မဟုတ် မနှစ်သက်ဖွယ် စကားကို မပြောရ၊ မည်သည့်အခါမျှ မခိုးရ။

Verse 2

तृणं वा यदि वा शाकं मृदं वा जलमेव च । परस्यापहरञ्जंतुर्नरकं प्रतिपद्यते

မြက်တစ်စ၊ ဟင်းရွက်တစ်စ၊ မြေတုံးတစ်တုံး၊ သို့မဟုတ် ရေတစ်စက်ပင်ဖြစ်စေ—အခြားသူ၏ ပစ္စည်းကို ခိုးယူသူသည် နရက (ငရဲ) သို့ ကျရောက်သည်။

Verse 3

न राज्ञः प्रतिगृह्णीयान्न शूद्रात्पतितादपि । न चान्यस्मादशक्तश्चेन्निंदितान्वर्जयेद्बुधः

ပညာရှိသည် မင်းထံမှ လှူဒါန်းမှုကို မခံယူသင့်၊ ရှူဒ္ဒရထံမှလည်း မခံယူသင့်၊ အပြစ်ကြီး၍ ကျဆုံးသူထံမှတောင် မခံယူသင့်။ အကျပ်အတည်းမရှိလျှင် အပြစ်တင်ခံရသူတို့ထံမှလည်း ရှောင်ကြဉ်သင့်သည်။

Verse 4

नित्यं याचनको न स्यात्पुनस्तं नैव याचयेत् । प्राणानपहरत्येवं याचकस्तस्य दुर्मतेः

လူသည် အမြဲတမ်း တောင်းစားသူ မဖြစ်သင့်၊ ထို့ပြင် တစ်ယောက်တည်းထံမှ ထပ်ခါထပ်ခါ မတောင်းသင့်။ ထိုသို့သော တောင်းစားသူသည် မိမိ၏ မကောင်းသောအမြင်ကြောင့် ထိုသူ၏ အသက်ရှူသံကိုပင် လုယူသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

Verse 5

न देवद्रव्यहारी स्याद्विशेषेण द्विजोत्तमः । ब्रह्मस्वं वा नापहरेदापत्स्वपि कदाचन

ဘုရားတို့၏ ပစ္စည်းကို မည်သည့်အခါမျှ မခိုးယူသင့်၊ အထူးသဖြင့် ဒွိဇတို့အနက် အမြတ်ဆုံးသူသည် ပိုမိုမခိုးသင့်။ ဘြာဟ္မဏ၏ ပစ္စည်းကိုလည်း အကျပ်အတည်းရှိသော်လည်း မည်သည့်အခါမျှ မသိမ်းယူသင့်။

Verse 6

न विषं विषमित्याहुर्ब्रह्मस्वं विषमुच्यते । देवस्वं चापि यत्नेन सदा परिहरेत्ततः

လူတို့က အဆိပ်ကို ‘အဆိပ်’ ဟု ဆိုကြသော်လည်း အမှန်တကယ် အဆိပ်ဟု ခေါ်ရမည့်အရာမှာ ဘြာဟ္မဏ၏ ပစ္စည်းဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ကြိုးစားသတိထားကာ ဘုရားတို့၏ ပစ္စည်းကိုလည်း အမြဲရှောင်ကြဉ်သင့်သည်။

Verse 7

पुष्पं शाकोदकं काष्ठं तथा मूलं फलं तृणम् । अदत्तानि च न स्तेयं मनुः प्राह प्रजापतिः

ပန်း၊ ဟင်းသီးဟင်းရွက်၊ ရေ၊ မီးဖိုသစ်သား၊ ထို့အပြင် အမြစ်၊ အသီးနှင့် မြက်—မပေးထားလျှင် မယူသင့်၊ ယူလျှင် ခိုးယူခြင်းဖြစ်သည်။ ဤသို့ကို ပရာဇာပတိ မနုက မိန့်ကြားခဲ့သည်။

Verse 8

गृहीतव्यानि पुष्पाणि देवार्चनविधौ द्विजः । नैकस्मादेव नियतमननुज्ञाय केवलम्

အို ဒွိဇာ၊ ဒေဝတားတို့ကို ပူဇော်ရာတွင် သတ်မှတ်ထားသော ဝိဓိအတိုင်း ပန်းများကို စုဆောင်းရမည်။ ခွင့်မပြုဘဲ တစ်နေရာတည်းမှသာ အတင်းအကျပ် မယူရ။

Verse 9

तृणं काष्ठं फलं पुष्पं प्रकाशं वै हरेद्बुधः । धर्मार्थं केवलं प्राहुरन्यथा पतितो भवेत्

ပညာရှိသည် မြက်၊ သစ်သား၊ သီးနှံ၊ ပန်းနှင့် အလင်းရောင် (မီးအလင်း) ကိုသာ ယူနိုင်သည်။ ထိုအရာများကိုလည်း ဓမ္မအတွက်သာ ယူရမည်၊ မဟုတ်လျှင် ပျက်စီးကျဆုံးသူ ဖြစ်မည်။

Verse 10

तिलमुद्गयवादीनां मुष्टिर्ग्राह्या पथिस्थितैः । क्षुधितैर्नान्यथा विप्रा धर्मादिभिरिति स्थितिः

အို ဗြာဟ္မဏတို့၊ လမ်းပေါ်ရှိ ဆာလောင်သော ခရီးသွားများအတွက် နှမ်း၊ မုန့်ပဲ (ပဲစိမ်း)၊ ဂျော် (barley) စသည့်အရာများကို လက်တစ်ဆုပ်သာ ယူခွင့်ရှိသည်။ အခြားနည်းမဟုတ်—ဓမ္မနှင့် သက်ဆိုင်ရာ အာဏာပိုင်များအတိုင်း ဤသည်က စည်းကမ်းဖြစ်သည်။

Verse 11

न धर्मस्यापदेशेन पापं कृत्वा व्रतं चरेत् । व्रतेन पापं व्यागुह्य कुर्वन्स्त्रीशूद्र दंभनम्

ဓမ္မဟု အကြောင်းပြကာ အပြစ်ကို ကျူးလွန်ပြီးနောက် ဝရတ (သစ္စာကတိ/အဓိဋ္ဌာန်) မကျင့်ရ။ ထို့ပြင် ဝရတ၏ အကာအကွယ်အောက်တွင် အပြစ်ကို ဖုံးကွယ်ကာ မိန်းမများနှင့် ရှူဒြာတို့ကို လိမ်လည်မလှည့်စားရ။

Verse 12

प्रेत्येह चेदृशो विप्रो गर्ह्यते ब्रह्मवादिभिः । छद्मनाचरितं यच्च व्रतं रक्षांसि गच्छति

ဗြာဟ္မဏတစ်ဦးသည် ထိုသို့ဖြစ်လျှင် သေပြီးနောက်တွင်လည်း၊ ဤလောက၌ပင်လည်း ဗြဟ္မဝါဒီတို့က ကဲ့ရဲ့ရှုတ်ချကြသည်။ လှည့်စား၍ ကျင့်သော ဝရတသည် ရာက္ခသတို့ထံသို့ သွား၍ (ပုဏ္ဏမဖြစ်ဘဲ အဆိုးဖလသာ ဖြစ်) သည်။

Verse 13

अलिंगी लिंगिवेषेण यो वृत्तिमुपतिष्ठति । सलिगिंनो हरेदेनस्तिर्यग्योनौ च जायते

တကယ်တမ်း သံဃာတော်/တပသီ မဟုတ်သော်လည်း သံဃာဝတ်စုံနှင့် အမှတ်အသားများကို ဆောင်ကာ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းလုပ်သူသည် စစ်မှန်သော တပသီတို့၏ ကုသိုလ်ကို ခိုးယူသကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး တိရစ္ဆာန်ယောနီ၌ မွေးဖွားရ၏။

Verse 14

याचनं योनिसंबंधं सहवासं च भाषणम् । कुर्वाणः पतते नित्यं तस्माद्यत्नेन वर्जयेत्

တောင်းယမ်းခြင်း၊ လိင်ဆက်ဆံရေး၊ အတူနေထိုင်ခြင်းနှင့် အလွန်နီးကပ်သော စကားပြောဆိုခြင်းတို့ကို ပြုသူသည် အမြဲတမ်း ကျဆုံးရ၏။ ထို့ကြောင့် ကြိုးစား၍ ထိုအရာတို့ကို ရှောင်ကြဉ်သင့်သည်။

Verse 15

देवद्रोहं न कुर्वीत गुरुद्रोहं तथैव च । देवद्रोहाद्गुरुद्रोहः कोटिकोटिगुणाधिकः

ဒေဝတော်တို့ကို သစ္စာဖောက်ခြင်း မပြုရ၊ ဂုရုကိုလည်း ထိုနည်းတူ မသစ္စာဖောက်ရ။ ဒေဝတော်တို့ကို သစ္စာဖောက်ခြင်းထက် ဂုရုကို သစ္စာဖောက်ခြင်းသည် ကိုဋိကိုဋိ ဆတိုးပို၍ အလွန်ကြီးမား၏။

Verse 16

जनापवादो नास्तिक्यं तस्मात्कोटिगुणाधिकम् । गोभिश्च दैवतैर्विप्रैः कृष्या राजोपसेवया

လူထုအတွင်း အပြစ်တင်ကဲ့ရဲ့ခြင်း (အပဝါဒ) သည် နာစတိက (ယုံကြည်မှုမရှိခြင်း) ထက် ကိုဋိဆတိုးပို၍ ပိုမိုပြင်းထန်၏။ (ကုသိုလ်) ကို နွားများ၊ ဒေဝတော်များ၊ ဗြာဟ္မဏများ၊ စိုက်ပျိုးရေးနှင့် မင်းကို အမှုထမ်းခြင်းတို့မှ ရရှိသည်။

Verse 17

कुलान्यकुलतां यांति यानि हीनानि धर्म्मतः । कुविचारैः क्रियालोपैर्वेदानध्ययनेन च

ဓမ္မမှ ချော်လဲသွားသော မိသားစုများသည် နိမ့်ကျသော အခြေအနေသို့ ကျဆင်းကြသည်—အတွေးအခေါ်မှားယွင်းခြင်း၊ လုပ်ထုံးလုပ်နည်းနှင့် တာဝန်များကို ပျက်ကွက်ခြင်း၊ နှင့် ဝေဒများကို မလေ့လာခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 18

कुलान्यकुलतां यांति ब्राह्मणाऽतिक्रमेण च । अनृतात्पारदार्याच्च तथाऽभक्ष्यस्य भक्षणात्

ဗြာဟ္မဏကို လွန်ကျူးစော်ကားခြင်း၊ မုသားပြောခြင်း၊ သူတစ်ပါး၏ ဇနီးကို ဖောက်ပြန်လွန်ကျူးခြင်းနှင့် တားမြစ်အစာကို စားသုံးခြင်းတို့ကြောင့် မျိုးရိုးတော်တော်များများ အရှက်ကွဲ၍ ဂုဏ်သိက္ခာကျဆင်းသည်။

Verse 19

अगोत्रधर्म्माचरणात्क्षिप्रं नश्यति वै कुलम् । अश्रोत्रियेषु दानाच्चा वृषलेषु तथैव च

မိမိ၏ ဂိုထ္ရနှင့် ဓမ္မကို ဆန့်ကျင်သော အကျင့်ကို ကျင့်လျှင် မျိုးရိုးသည် လျင်မြန်စွာ ပျက်စီးသည်။ ထို့အတူ śrotriya မဟုတ်သူများနှင့် vṛṣala များထံသို့ ဒါနပေးခြင်းကြောင့်လည်း ထိုသို့ပင် ဖြစ်သည်။

Verse 20

विहिताचारहीनेषु क्षिप्रं नश्यति वै कुलम् । अधार्मिकैर्वृते ग्रामे न व्याधिबहुले वसेत्

သတ်မှတ်ထားသော အကျင့်အကြံဉာဏ် (ဝိဟိတအာစာရ) မရှိသော မိသားစုတွင် မျိုးရိုးသည် လျင်မြန်စွာ ပျက်စီးသည်။ အဓမ္မသူများ လွှမ်းမိုးသော ရွာ၌လည်း မနေထိုင်ရ၊ ရောဂါများပြားသော နေရာ၌လည်း မနေထိုင်ရ။

Verse 21

शूद्रराज्ये च न वसेन्न पाखंडजनैर्वृते । हिमवद्विंध्ययोर्मध्यं पूर्वपश्चिमयोः शुभम्

ရှူဒြာအုပ်ချုပ်သော နိုင်ငံ၌ မနေထိုင်ရ၊ ပာခဏ္ဍ (အယူမှား) လူများ ဝိုင်းရံနေသော နေရာ၌လည်း မနေထိုင်ရ။ ဟိမာလယနှင့် ဝိန္ဓျာ တောင်တန်းကြား၊ အရှေ့မှ အနောက်သို့ ဖြန့်ကျက်သော ဒေသသည် မင်္ဂလာရှိ၏။

Verse 22

मुक्त्वा समुद्रयोर्देशं नान्यत्र निवसेद्द्विजः । कृष्णो वा यत्र चरति मृगो नित्यं स्वभावतः

ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) သည် သမုဒ္ဒရာနှစ်ဖက်ကြားရှိ ဒေသကို စွန့်ပြီး အခြားနေရာ၌ မနေထိုင်သင့်။ ထိုမြေပြင်၌ ကృష్ణမೃဂ (အနက်ရောင် သမင်) သည် သဘာဝအတိုင်း အမြဲလှည့်လည်သွားလာ၏။

Verse 23

पुण्या वा विश्रुता नद्यस्तत्र वा निवसेद्द्विजः । अर्द्धकोशं नदीकूलं वर्जयित्वा द्विजोत्तमः

ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) သည် သန့်ရှင်းသော်လည်းကောင်း နာမည်ကြီးသော်လည်းကောင်း မြစ်များအနီးတွင် နေထိုင်နိုင်၏; သို့ရာတွင် အို ဒွိဇအမြတ်၊ မြစ်ကမ်းမှ ကရိုးရှာ တစ်ဝက်အတွင်း နေထိုင်ခြင်းကို ရှောင်ကြဉ်ရမည်။

Verse 24

नान्यत्र निवसेत्पुण्यं नांत्यजग्रामसन्निधौ । न संवसेच्च पतितैर्न चांडालैर्न पुल्कसैः

သဒ္ဓါရှိသူသည် အခြားနေရာတွင် မနေထိုင်သင့်၊ အန္တျဇ (အောက်တန်း) ရွာအနီးတွင်လည်း မနေထိုင်သင့်; ထို့ပြင် ပတိတ (ကျဆုံးသူ) များနှင့်၊ ချန္ဍာလ၊ ပုလ္ကသ များနှင့် အတူမနေထိုင်ရ။

Verse 25

न मूर्खैर्नावलिप्तैश्च नान्यैर्जायावसायिभिः । एकशय्यासने पंक्तिर्भांडे पक्वान्नमिश्रणम्

မိုက်မဲသူများ၊ မာနကြီးသူများ၊ နှင့် အခြားသူ၏ ဇနီးကို လိုလားတပ်မက်သူများနှင့် အတူ တစ်ခန်းတည်းအိပ်ခြင်း သို့မဟုတ် တစ်နေရာတည်းထိုင်ခြင်း မပြုရ; တစ်တန်းတည်း စားပွဲတန်းတွင် မထိုင်ရ; တစ်အိုးတည်းတွင် ချက်ပြီးအစာကို မရောနှောရ။

Verse 26

यजनाध्यापने योनिस्तथैव सहभोजनम् । सहाध्यायस्तु दशमः सहयाजनमेव च

ယဇ္ဉပူဇော်ရာတွင် ပုရောဟိတ်အဖြစ် ဆောင်ရွက်ခြင်းနှင့် ဝေဒသင်ကြားခြင်းတို့သည်လည်း အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း အရင်းအမြစ်များဖြစ်၏; ထို့အတူ စည်းကမ်းနှင့်အညီ အတူစားသောက်ခြင်းလည်း ခွင့်ပြု၏။ အတူတကွ လေ့လာသင်ယူခြင်းသည် ဒသမ အကျင့်ဖြစ်ပြီး၊ အတူတကွ ယဇ္ဉပြုခြင်းလည်း ထိုနည်းတူပင်။

Verse 27

एकादश समुद्दिष्टा दोषाः सांकर्यसंस्थिताः । समीपे चाप्यवस्थानात्पापं संक्रमते नृणाम्

ရောနှောမှု (သံကရျ) အခြေအနေ၌ တည်ရှိသော အပြစ်အနာအဆာ ဆယ့်တစ်ပါးကို ဖော်ပြထား၏; ထို့ပြင် နီးကပ်စွာ ရှိနေခြင်းသာဖြင့်—သူတို့အနီးတွင် နေထိုင်ခြင်းကြောင့်—အပြစ်သည် လူတို့ထံသို့ ကူးစက်လာသည်။

Verse 28

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन सांकर्य्यं परिवर्जयेत् । एकपंक्त्युपविष्टा ये न स्पृशंति परस्परम्

ထို့ကြောင့် အားလုံးသောကြိုးပမ်းမှုဖြင့် မသင့်လျော်သော ရောနှောမှု (သင်္ကရ္ယ) ကို ရှောင်ကြဉ်ရမည်။ တန်းတစ်တန်းတည်း ထိုင်သူတို့သည် အချင်းချင်း မထိတွေ့ရ။

Verse 29

भस्मना कृतमर्य्यादा न तेषां संकरो भवेत् । अग्निना भस्मना चैव सलिलेन विलेखतः

ဘသ္မ (ပြာသန့်) ဖြင့် နယ်နိမိတ်ကို သတ်မှတ်ထားသူတို့အတွက် ရောနှောမှု သို့မဟုတ် ရှုပ်ထွေးမှု မဖြစ်ရ။ မီးဖြင့်လည်းကောင်း၊ ဘသ္မဖြင့်လည်းကောင်း၊ ရေဖြင့်လည်းကောင်း လိုင်းဆွဲ၍ နယ်နိမိတ်ကို ခွဲခြားသတ်မှတ်ရမည်။

Verse 30

द्वारेण स्तंभमार्गेण षड्भिः पंक्तिर्विभिद्यते । न कुर्याच्छुष्कवैराणि विवादं न च पैशुनम्

တံခါးနှင့် တိုင်များကြား လမ်းကြောင်းကြောင့် တန်းစီမှုသည် ခြောက်ပိုင်း ခွဲကွာသွားသည်။ အကြောင်းမဲ့ ရန်မဖန်တီးရ၊ အငြင်းပွားမလုပ်ရ၊ အပြစ်တင်စကား (ပဲရှုန) မပြောရ။

Verse 31

परक्षेत्रे गां चरंतीं न चाचक्षीत कर्हिचित् । न संवसेत्सूचकेन न कं वै मर्मणि स्पृशेत्

သူတစ်ပါး၏ လယ်ကွင်း၌ မြက်စားနေသော နွားကို မည်သည့်အခါမျှ မကြည့်ရ။ သတင်းပေး (စူစက) နှင့် အတူမနေထိုင်ရ၊ မည်သူ့ကိုမျှ မရမ်မ (အရေးကြီးအချက်) တွင် မထိရ။

Verse 32

न सूर्यपरिवेषं वा नेंद्रचापं पराह्निकम् । परस्मै कथयेद्विद्वान्शशिनं वाथ कांचनम्

ပညာရှိသည် အခြားသူအား နေဝန်းပတ်အလင်း (ပရိဝေသ) သို့မဟုတ် နေ့လယ် အင်ဒြချာပ် (မိုးကောင်းကင်တံတား) အကြောင်း မပြောရ။ ထို့ပြင် လကိုလည်းကောင်း၊ ရွှေရောင်ဖြစ်သော မင်္ဂလာနိမိတ်တစ်စုံတစ်ရာကိုလည်းကောင်း မညွှန်ပြရ။

Verse 33

न कुर्याद्बहुभिः सार्द्धं विरोधं बंधुभिस्तथा । आत्मनः प्रतिकूलानि परेषां न समाचरेत्

လူအများနှင့် မပြိုင်ဆိုင်မဖြစ်စေ၊ ကိုယ့်ဆွေမျိုးများနှင့်တောင် မရန်မဖြစ်စေ။ ကိုယ့်အတွက် မကောင်းသည့်အရာကို သူတစ်ပါးအပေါ် မပြုလုပ်စေ။

Verse 34

तिथिं पक्षस्य न ब्रूयान्नक्षत्राणि न निर्दिशेत् । नोदक्यामभिभाषेत नाशुचिं वा द्विजोत्तमः

အထွတ်အမြတ် ဒွိဇသည် တိထိနှင့် ပက္ခကို မကြေညာစေ၊ နက္ခတ်များကိုလည်း မညွှန်ပြစေ။ ရာဇသဝလာမိန်းမနှင့် သို့မဟုတ် အရှုချိသူနှင့် စကားမပြောစေ။

Verse 35

न देवगुरुविप्राणां दीयमानं तु वारयेत् । न चात्मानं प्रशंसेद्वा परनिंदां च वर्जयेत्

ဒေဝတား၊ ဂုရုနှင့် ဗိပၸရဟ္မဏတို့အား ပေးအပ်နေသော ဒါနကို မတားဆီးစေ။ ကိုယ့်ကိုယ်ကို မချီးမွမ်းစေ၊ သူတစ်ပါးကို မနိန္ဒာစေ။

Verse 36

वेदनिंदां देवनिंदां प्रयत्नेन विवर्जयेत् । यस्तु देवानृषींश्चैव वेदान्वा निंदते द्विजः

ဝေဒနိန္ဒာနှင့် ဒေဝနိန္ဒာကို ကြိုးစား၍ ရှောင်ကြဉ်စေ။ သို့သော် ဒွိဇတစ်ဦးက ဒေဝတားများ၊ ရှိများ သို့မဟုတ် ဝေဒများကို နိန္ဒာပြုလျှင်၊

Verse 37

न तस्य निष्कृतिर्दृष्टा शास्त्रेष्विह मुनीश्वराः । निंदयेद्वा गुरुं देवं वेदं वासोपबृंहणम्

အရှင်မုနီဧရှဝရတို့၊ သာස්တရများတွင် ဤနေရာ၌ ထိုသူအတွက် ပြစ်လွှတ်ပရာယရှ္စိတ္တ မတွေ့ရ—ဂုရုကိုနိန္ဒာပြုစေ၊ ဒေဝကိုနိန္ဒာပြုစေ၊ ဝေဒကိုနိန္ဒာပြုစေ၊ သို့မဟုတ် ထောက်ပံ့သင်ကြားချက်များနှင့် အင်္ဂများကိုပါ နိန္ဒာပြုစေ။

Verse 38

कल्पकोटिशतं साग्रं रौरवे पच्यते नरः । तूष्णीमासीत निंदायां न ब्रूयात्किंचिदुत्तरम्

ကလ္ပကုဋိတစ်ရာကျော်ကြာ မနုស្សသည် ရော်ရဝ နရက၌ ချက်ပြုတ်ကဲ့သို့ ပူလောင်ခံရသည်။ ထို့ကြောင့် အပြစ်တင်စော်ကားမှုကို ကြုံလျှင် တိတ်ဆိတ်နေ၍ မည်သည့်အဖြေမျှ မပြောရ။

Verse 39

कर्णौ पिधाय गंतव्यं न चैनमवलोकयेत् । वर्ज्जयेद्वै रहस्यानि परेषां गर्हणं बुधः

နားကိုပိတ်ကာ ထွက်ခွာသွားရမည်၊ ထိုသူကို မကြည့်မိစေ။ ပညာရှိသည် လျှို့ဝှက်ကူကွက်စကားနှင့် အခြားသူတို့ကို အပြစ်တင်ရှုတ်ချခြင်းကို ရှောင်ကြဉ်ရ။

Verse 40

विवादं स्वजनैः सार्द्धं नकुर्य्याद्वै कदाचन । न पापं पापिनां ब्रूयादपापं वा द्विजोत्तमः

ကိုယ့်ဆွေမျိုးသားချင်းတို့နှင့် မည်သည့်အခါမျှ အငြင်းပွားမလုပ်ရ။ ဟေ ဒွိဇအထွဋ်အမြတ်၊ အပြစ်ရှိသူတို့၏ အပြစ်ကို မပြောရ၊ ထို့ပြင် မည်သူမဆို အပြစ်မရှိဟု မကြေညာရ။

Verse 41

सत्येन तुल्यो दोषः स्यादसत्याद्दोषवान्भवेत् । नृणां मिथ्याभिशस्तानां पतंत्यश्रूणि रोदनात्

အမှန်တရားနှင့် နှိုင်းချိန်လျှင် အပြစ်ကို ချိန်တင်နိုင်သော်လည်း မုသားကြောင့် လူသည် အမှန်တကယ် အပြစ်တင်ခံရသူ ဖြစ်လာသည်။ မုသားစွပ်စွဲခံရသူတို့သည် ငိုကြွေးရာမှ မျက်ရည်ကျဆင်းသည်။

Verse 42

तानि पुत्रान्पशून्घ्नंति तेषां मिथ्याभिशंसिनाम् । ब्रह्महत्या सुरापाने स्तेये गुर्वंगनागमे

မုသားသက်သေခံသူတို့၏ သားသမီးနှင့် တိရစ္ဆာန်များကို ထိုအပြစ်များက ဖျက်ဆီးသည်—ဗြာဟ္မဏသတ်ခြင်း၊ အရက်သောက်ခြင်း၊ ခိုးယူခြင်း၊ နှင့် ဂုရု၏ ဇနီးနှင့် မတရားဆက်ဆံခြင်းတို့ကဲ့သို့။

Verse 43

दृष्टं वै शोधनं वृद्धैर्नास्ति मिथ्याभिशंसने । नेक्षेतोद्यंतमादित्यं शशिनं वाऽनिमित्ततः

အဘိုးအိုပညာရှိတို့က သေချာစွာ သင်ကြားသည်မှာ—မြင်တွေ့ခဲ့သမျှကို အမှန်တကယ် ဝန်ခံခြင်း၌သာ သန့်စင်မှုရှိပြီး မုသာစွပ်စွဲခြင်း၌ သန့်စင်မှုမရှိ။ အကြောင်းမဲ့ နေထွက်ချိန် နေကိုလည်းကောင်း လကိုလည်းကောင်း မျက်စိတည့်တည့် မကြည့်ရ။

Verse 44

नास्तं यांतं न वारिस्थं नोपस्पृष्टं न मध्यगम् । तिरोहितं समीक्षेत नादर्शाद्यनुगामिनम्

နေကို နေဝင်ချိန်၊ လမ်းကြောင်းအတိုင်း သွားနေချိန်၊ ရေထဲတွင် အရိပ်ပြန်နေချိန်၊ ထိတွေ့မှုကြောင့် မဲမှောင်/မိုးတိမ်ဖုံးနေချိန်၊ သို့မဟုတ် ကောင်းကင်အလယ် (ခေါင်းပေါ်) ရောက်ချိန်တွင် မကြည့်ရ။ လျှို့ဝှက်ဖုံးကွယ်နေချိန် (နေကြတ် စသည်) လည်း မကြည့်ရ; မျက်စိဖြင့် လိုက်မကြည့်ရ; မှန်စသည်တို့တွင်လည်း မကြည့်ရ။

Verse 45

न नग्नां स्त्रियमीक्षेत पुरुषं वा कदाचन । न च मूत्रं पुरीषं वा न च संसृष्टमैथुनम्

အချိန်မရွေး အဝတ်မဝတ်သော မိန်းမကိုလည်းကောင်း အဝတ်မဝတ်သော ယောက်ျားကိုလည်းကောင်း မကြည့်ရ။ ဆီး သို့မဟုတ် မစင်ကိုလည်း မကြည့်ရ၊ လိင်ဆက်ဆံမှု ဖြစ်နေစဉ်ကိုလည်း မကြည့်ရ။

Verse 46

नाशुचिः सूर्यसोमादीन्ग्रहानालोकयेद्बुधः । नाभिभाषेत च परमुच्छिष्टो वावगुंठितः

ပညာရှိသည် အရှုချိ (မသန့်) အခြေအနေတွင် နေ၊ လ နှင့် အခြားဂြိုဟ်များကို မကြည့်ရ။ ထို့ပြင် ဥစ္ဆိဋ္ဌ (စားပြီးနောက် ကျန်ရှိသည့် မသန့်မှု) အခြေအနေတွင် သို့မဟုတ် ပါးစပ်ဖုံးထားလျက် အလွန်ဂုဏ်ထူးရှိသူနှင့် စကားမပြောရ။

Verse 47

न पश्येत्प्रेतसंस्पर्शं न क्रुद्धस्य गुरोर्मुखम् । न तैलोदकयोश्छायां न पंक्तिं भोजने सति

အလောင်းနှင့် ထိတွေ့မှု (ပရေတ-သံစပရှ) ကို မကြည့်ရ၊ ဒေါသထွက်နေသော ဆရာ၏ မျက်နှာကိုလည်း မကြည့်ရ။ ဆီ သို့မဟုတ် ရေထဲတွင် ကိုယ့်အရိပ်/ပြန်ရိပ်ကို မကြည့်ရ၊ ထမင်းစားပွဲ အစီအစဉ် ဖြစ်နေစဉ် စားသောက်တန်းကိုလည်း မျက်စိတည့်တည့် မကြည့်ရ။

Verse 48

न मुक्तबंधनं पश्येन्नोन्मत्तं गजमेव वा । नाश्नीयाद्भार्यया सार्द्धं नैनामीक्षेत चाश्नतीम्

ချည်နှောင်ခြင်းမှ လွတ်မြောက်လာသူကို မကြည့်ရ၊ ရူးသွပ်နေသော ဆင်ကိုလည်း မကြည့်ရ။ ဇနီးနှင့်အတူ အစာမစားရ၊ ဇနီးစားနေစဉ်လည်း မျက်နှာမူ၍ မကြည့်ရ။

Verse 49

क्षुवतीं जृंभमाणां वा नासनस्थां यथासुखम् । नोदके चात्मनो रूपं शुभं वाशुभमेव वा

နှာချေသည့် သို့မဟုတ် ဟားယားနေသော မိန်းမကို မကြည့်ရ၊ ထိုင်ခုံပေါ်တွင် သက်သာစွာ မထိုင်နိုင်သူကိုလည်း မကြည့်ရ။ ထို့ပြင် ရေထဲ၌ ကိုယ့်ရုပ်ပုံရိပ်ကို မင်္ဂလာဖြစ်စေ မဖြစ်စေ မကြည့်ရ။

Verse 50

न लंघयेच्च मतिमान्नाधितिष्ठेत्कदाचन । न शूद्राय मतिं दद्यात्कृसरं पायसं दधि

ပညာရှိသည် သင့်လျော်သော အကျင့်စည်းကမ်းကို မလွန်ကျူးရ၊ မည်သည့်အခါမျှ မာနထောင်လွှားစွာ မပြုရ။ Śūdra အား အကြံဉာဏ်မပေးရ၊ kṛsara၊ pāyasa (ချိုဆန်) သို့မဟုတ် dadhi (ဒဟိ/နို့ချဉ်) ကိုလည်း မပေးရ။

Verse 51

नोच्छिष्टं वा मधु घृतं न च कृष्णाजिनं हविः । न चैवास्मै व्रतं ब्रूयान्न च धर्मं वदेद्बुधः

အစာကျန်နှင့် ထိတွေ့၍ မသန့်ရှင်းသွားသော ပျားရည် သို့မဟုတ် ဂျီ (ghee) ကို မပေးရ၊ အနက်ရောင် သမင်အရေ (kṛṣṇājina) နှင့် ဆက်စပ်သော ဟဝိ (havis) အာဟုတိကိုလည်း မပေးရ။ ပညာရှိသည် သူ့အတွက် vrata ကို မညွှန်ကြားရ၊ dharma ကိုလည်း မဟောကြားရ။

Verse 52

न च क्रोधवशं गच्छेद्द्वेषं रागं च वर्जयेत् । लोभं दंभं तथा शाठ्यं ह्यसूयां ज्ञानकुत्सनम्

ဒေါသ၏ အာဏာအောက်တွင် မပြုလုပ်ရ; မုန်းတီးခြင်းနှင့် တွယ်ကပ်ခြင်းကို စွန့်ပယ်ရ။ လောဘ၊ ဟန်ဆောင်မှု၊ လိမ်လည်ကောက်ကျစ်မှု၊ မနာလိုမှုနှင့် အမှန်တရားပညာကို အပြစ်တင်သည့်အမှုကိုလည်း စွန့်လွှတ်ရ။

Verse 53

ईर्ष्यां मदं तथाशोकं मोहं च परिवर्जयेत् । न कुर्यात्कस्यचित्पीडां सुतं शिष्यं तु ताडयेत्

မနာလိုခြင်း၊ မာနကြီးခြင်း၊ ဝမ်းနည်းခြင်းနှင့် မောဟကို စွန့်ပယ်ရမည်။ မည်သူ့ကိုမျှ နာကျင်စေမလုပ်ရ; သို့သော် လိုအပ်လျှင် သား သို့မဟုတ် တပည့်ကို စည်းကမ်းအတွက် ဆုံးမနိုင်သည်။

Verse 54

न हीनानुपसेवेत न च तृष्णामतिः क्वचित् । नात्मानं चावमन्येत दैन्यं यत्नेन वर्जयेत्

နိမ့်ကျသောစိတ်ရှိသူတို့နှင့် မပေါင်းသင်းရ၊ မည်သည့်နေရာတွင်မဆို လောဘတဏှာက စိတ်ကို မထိန်းချုပ်စေပါနှင့်။ ကိုယ့်ကိုယ်ကို မထင်ရှားမပြုရ; ကြိုးစား၍ ဒိန်ယနှင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကို နှိမ့်ချခြင်းကို ရှောင်ကြဉ်ရမည်။

Verse 55

इति श्रीपाद्मे महापुराणे स्वर्गखंडे पंचपंचाशत्तमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် ဂုဏ်တော်မြင့်သော သီရိပဒ္မ မဟာပုရာဏ၏ စွဝဂ္ဂခဏ္ဍ၌ အခန်း ၅၅ ပြီးဆုံး၏။

Verse 56

न नदीषु नदीं ब्रूयात्पर्वतेषु च पर्वतान् । आवासे भोजने वापि न त्यजेत्सहयायिनम्

မြစ်များအနက် မြစ်တစ်စင်းကို အခြားမြစ်များထက် ခွဲခြား၍ မဆိုရ၊ တောင်များအနက်လည်း တောင်တစ်လုံးကို ခွဲခြား၍ မဆိုရ။ နေရာတည်းခိုရာ၌ဖြစ်စေ အစာစားရာ၌ဖြစ်စေ အဖော်ခရီးသည်ကို မစွန့်ပစ်ရ။

Verse 57

नावगाहेदपो नग्नो वह्निं नातिव्रजेत्तथा । शिरोभ्यंगावशिष्टेन तैलेनांगं न लेपयेत्

အဝတ်မဝတ်ဘဲ ရေထဲမဝင်ရ၊ မီးကိုလည်း မကျော်လွန်ရ။ ထို့အတူ ခေါင်းကို ဆီနှိပ်ပြီးနောက် ကျန်သောဆီဖြင့် ကိုယ်ခန္ဓာကို မလိမ်းရ။

Verse 58

न सर्प शस्त्रैः क्रीडेत स्वानि खानि न संस्पृशेत् । रोमाणि च रहस्यानि नाशिष्टेन सह व्रजेत्

မြွေသတ်ရန်သုံးသော လက်နက်များနှင့် မကစားရ၊ ကိုယ်ခန္ဓာ၏ အပေါက်များကိုလည်း မထိရ။ လျှို့ဝှက်စွာ ဆံပင် သို့မဟုတ် ကိုယ်အင်္ဂါလျှို့ဝှက်ကို မကိုင်တွယ်ရ၊ အကျင့်မယဉ်သူနှင့် မပေါင်းသင်းရ။

Verse 59

न पाणि पाद वाङ्नेत्र चापल्यं समुपाश्रयेत् । न शिश्नोदरचापल्यं न च श्रवणयोः क्वचित्

လက်၊ ခြေ၊ စကားနှင့် မျက်စိတို့၏ ချောချောလှုပ်လှုပ်ကို မလိုက်နာရ။ လိင်အင်္ဂါ သို့မဟုတ် ဝမ်းဗိုက်၏ အလှုပ်အရှားကို မကျင့်ရ၊ နား၏ မတည်ငြိမ်မှုကိုလည်း မပြုရ။

Verse 60

न चांगनखवाद्यं वै कुर्यान्नांजलिना पिबेत् । नाभिहन्याज्जलं पद्भ्यां पाणिना वा कदाचन

ကိုယ်အင်္ဂါ သို့မဟုတ် လက်သည်းဖြင့် တောက်တောက်ကွက်ကွက် အသံမထုတ်ရ။ လက်နှစ်ဖက်ကို အန်ဇလီပုံစံဖြင့် ခွက်ကာ ရေမသောက်ရ။ ခြေဖြင့်ဖြစ်စေ လက်ဖြင့်ဖြစ်စေ ရေကို မထိုးမခတ် မဖျန်းရ။

Verse 61

न शातयेदिष्टिकाभिर्मूलानि च फलानि च । न म्लेच्छभाषणं शिक्षेन्नाकर्षेच्च पदासनम्

မြေခဲ သို့မဟုတ် ကျောက်ခဲဖြင့် အမြစ်များနှင့် အသီးများကို မထိုးမခတ် မပျက်စီးစေရ။ မလေစ္ဆ (မသန့်) စကားကို မသင်ယူရ၊ ခြေတင်ခုံ/ထိုင်ခုံကိုလည်း မဆွဲမလှန်ရ။

Verse 62

नखभेदनमास्फोटं छेदनं वा विलेखनम् । कुर्य्याद्विमर्द्दनं धीमान्नाकस्मादेव निष्फलम्

ပညာရှိသူသည် အကြောင်းမဲ့ လက်သည်းကို ခွဲခြမ်းခြင်း၊ ချိုးဖောက်ခြင်း၊ ဖြတ်တောက်ခြင်း၊ ခြစ်ခြင်း သို့မဟုတ် ပွတ်တိုက်ခြင်းတို့ကို မလုပ်ရ; ရည်ရွယ်ချက်မရှိလျှင် အကျိုးမဲ့သည်။

Verse 63

नोत्संगे भक्षयेद्भक्ष्यं वृथा चेष्टां न चाचरेत् । न नृत्येदथवा गायेन्न वादित्राणि वादयेत्

သူတစ်ပါး၏ပေါင်ပေါ်တွင်ထိုင်လျက် အစာမစားရ၊ အကျိုးမဲ့ လှုပ်ရှားမှုများနှင့် ပျော်ပွဲစားသဘော အပြုအမူများ မပြုရ။ မက မဆို၊ တူရိယာများလည်း မတီးရ။

Verse 64

न संहताभ्यां पाणिभ्यां कंडूयेदात्मनः शिरः । न लौकिकैस्तवैर्देवांस्तोषयेद्वाक्पतेरपि

လက်နှစ်ဖက်ကိုကပ်ညှိထားပြီး မိမိခေါင်းကို မကိုက်မယား မခွာရ။ ထို့ပြင် လောကီဆန်သော ချီးမွမ်းသီချင်းများသာဖြင့် နတ်တို့ကို—ဝါက်ပတိ (ဗြဟ္စပတိ) အပါအဝင်—နှစ်သက်စေလို၍ မကြိုးစားရ။

Verse 65

नाक्षैः क्रीडेन्न धावेत नाप्सु विण्मूत्रमाचरेत् । नोच्छिष्टः संविशेन्नित्यं न नग्नः स्नानमाचरेत्

အန်စာတုံးဖြင့် လောင်းကစားမလုပ်ရ၊ အလဟသ အပြေးအလွှား မလုပ်ရ။ ရေထဲတွင် အညစ်အကြေး သို့မဟုတ် ဆီး မစွန့်ရ။ အစာစားပြီး မသန့်ရှင်းသေးသော (ဥစ္ဆိဋ္ဌ) အခြေအနေဖြင့် မအိပ်ရ၊ ကိုယ်လုံးတီးဖြင့်လည်း ရေချိုးမလုပ်ရ။

Verse 66

न गच्छंस्तु पठेद्वापि न चैव स्वशिरः स्पृशेत् । न दंतैर्नखरोमाणि च्छिंद्यात्सुप्तं न बोधयेत्

လမ်းလျှောက်ရင်း ပဋိဋ္ဌာန်း/ပုဏ္ဏစာ မဖတ်ရ၊ ဖတ်နေစဉ် မိမိခေါင်းကို မထိရ။ သွားဖြင့် လက်သည်း သို့မဟုတ် ဆံပင်ကို မကိုက်ဖြတ်ရ၊ အိပ်နေသူကိုလည်း မနှိုးရ။

Verse 67

नाबालातपमासेवेत्प्रेतधूमं विवर्जयेत् । नैव स्वप्याच्छून्यगेहे स्वयं नोपानहौ हरेत्

နေ့လယ်ခင်း နေရောင်ပြင်းထန်မှုကို မိမိကိုယ်ကို မထိတွေ့စေသင့်၊ သင်္ချိုင်း/မီးသဂြိုဟ်ရာ၏ မီးခိုးကိုလည်း ရှောင်ကြဉ်ရ။ လူမရှိသောအိမ်တွင် တစ်ယောက်တည်း မအိပ်ရ၊ ဖိနပ်ကိုလည်း မိမိကိုယ်တိုင် ယူဆောင်သွားခြင်း မပြုရ။

Verse 68

नाकारणाद्वा निष्ठीवेन्न बाहुभ्यां नदीं तरेत् । न पादक्षालनं कुर्यात्पादेनैव कदाचन

အကြောင်းမဲ့ တံတွေးမထွေးရ။ လက်အားဖြင့် ရေကူးကာ မြစ်မကူးရ။ မိမိခြေဖြင့်ပင် ခြေကို မလျှော်ရ။

Verse 69

नाग्नौ प्रतापयेत्पादौ न कांस्ये धावयेद्बुधः । नाभिप्रसारयेद्देवं ब्राह्मणान्गामथापि वा

ပညာရှိသည် မီးအနီး၌ ခြေကို မပူပေးရ၊ ကြေးဝါပန်းကန်ပေါ်တွင်လည်း ခြေမပွတ်ရ။ ဒေဝတား၊ ဗြာဟ္မဏ သို့မဟုတ် နွားရှေ့တွင် နာဗီဖျား၍ မလေးစားစွာ မလဲလျောင်းရ။

Verse 70

वाय्वग्निनृपविप्रान्वा सूर्यं वा शशिनं प्रति । अशुद्धः शयनं पानं स्वाध्यायं स्नान भोजनम्

မသန့်ရှင်းသောအခါ အိပ်လျောင်းခြင်း၊ သောက်ခြင်း၊ စွာဓျာယ (သင်္ကာရစာတမ်းဖတ်ရွတ်) ပြုခြင်း၊ ရေချိုးခြင်း၊ စားသောက်ခြင်း မပြုရ—အထူးသဖြင့် လေ သို့မဟုတ် မီးရှေ့၊ မင်း သို့မဟုတ် ဗြာဟ္မဏ ရှေ့၊ နေ သို့မဟုတ် လ ကို မျက်နှာမူ၍။

Verse 71

बहिर्निष्क्रमणं चैव न कुर्वीत कदाचन । स्वप्नमध्ययनं स्नानमुद्वर्तं भोजनं गतिम्

ထိုအချိန်၌ အပြင်သို့ မထွက်ရ။ ထို့ပြင် အိပ်ခြင်း၊ လေ့လာဖတ်ရှုခြင်း၊ ရေချိုးခြင်း၊ ကိုယ်ကို ပွတ်လိမ်း/အုဒ္ဝර්တန ပြုခြင်း၊ စားသောက်ခြင်း၊ သွားလာလှုပ်ရှားခြင်း မပြုရ။

Verse 72

उभयोः संध्ययोर्नित्यं मध्याह्ने चैव वर्जयेत् । न स्पृशेत्पाणिनोच्छिष्टो विप्रो गो ब्राह्मणानलान्

နံနက်-ညနေ စန္ဓျာနှစ်ချိန်နှင့် မွန်းတည့်ချိန်တွင် မသင့်လျော်သောအမှုတို့ကို အမြဲရှောင်ရ။ လက်တွင် ဥစ္ဆိဋ္ဌ (အစာကျန်) ကပ်နေသော ဗြာဟ္မဏသည် နွား၊ အခြားဗြာဟ္မဏ သို့မဟုတ် မီးကို မထိရ။

Verse 73

न चालनं पदा वापि न देवप्रतिमां स्पृशेत् । नाशुद्धोग्निं परिचरेन्न देवान्कीर्तयेदृषीन्

ခြေဖြင့် မည်သည့်အရာကိုမျှ မတွန်းမရွှေ့ရ၊ မသန့်ရှင်းသောအခြေအနေတွင် နတ်ဘုရားရုပ်ပုံကို မထိရ။ မသန့်ရှင်းသောမီးကို မပြုစုရ၊ မသန့်ရှင်းစဉ် နတ်များနှင့် ရှင်ရသီတို့၏ နာမကို မရွတ်ဆိုရ။

Verse 74

नावगाहेदगाधांबु धावयेन्नाऽनिमित्ततः । न वामहस्तेनोद्धृत्य पिबेद्वक्त्रेण वा जलम्

အလွန်နက်သောရေထဲ မဆင်းရ၊ အကြောင်းမဲ့ ရေချိုးမလုပ်ရ။ ဘယ်လက်ဖြင့်ရေကိုခပ်၍ မသောက်ရ၊ သို့မဟုတ် ပါးစပ်တန်းတန်းဖြင့် မသောက်ရ။

Verse 75

नोत्तरेदनुपस्पृश्य नाप्सु रेतः समुत्सृजेत् । अमेध्यालिप्तमर्हं वा लोहितं वा विषाणि वा

သန့်စင်ရေးထိတွေ့မှု မပြုဘဲ မထရ၊ မရှေ့ဆက်ရ; ရေထဲသို့ မျိုးရည် မစွန့်ရ။ ရေထဲသို့ အညစ်အကြေးကပ်နေသောအရာ၊ ဂုဏ်ပြုထိုက်သောအရာ၊ သွေး၊ သို့မဟုတ် အဆိပ် မပစ်ချရ။

Verse 76

व्यतिक्रामेन्न स्रवंतीं नाप्सु मैथुनमाचरेत् । चैत्यवृक्षं न वै छिंद्यान्नाप्सु ष्ठीवनमाचरेत्

စီးဆင်းနေသောရေစီးကို မတားဆီးရ; ရေထဲတွင် မေထုန်မပြုရ။ ဘုရားကျောင်းဆိုင်ရာ သန့်ရှင်းသောသစ်ပင်ကို မခုတ်ရ၊ ရေထဲသို့ တံတွေးမထွေးရ။

Verse 77

नास्थिभस्मकपालानि न केशान्न च कंटकान् । तुषांगारकरीषं वा नाधितिष्ठेत्कदाचन

အရိုး၊ ပြာ၊ ခေါင်းခွံ၊ ဆံပင်၊ ဆူးတို့ကို မည်သည့်အခါမျှ မနင်းရ။ ထို့ပြင် စပါးခွံ၊ မီးခဲ၊ သို့မဟုတ် နွားချေးပေါ်ကိုလည်း မည်သည့်အချိန်မဆို မတက်နင်းရ။

Verse 78

न चाग्निं लंघयेद्धीमान्नोपदध्यादधः क्वचित् । न चैनं पादतः कुर्य्याच्छूर्पेण न धमेद्बुधः

ပညာရှိသူသည် သန့်ရှင်းသော မီးကို မကျော်လွန်သင့်၊ မည်သည့်အခါမျှ မီးအောက်တွင် အရာတစ်စုံတစ်ရာ မထားသင့်။ ခြေဖြင့် မီးကို မထိသင့်၊ ထို့ပြင် ဉာဏ်ရှိသူသည် စပါးလှော်ပန်ကာဖြင့် မီးကို မဖုတ်မပင့်သင့်။

Verse 79

न वृक्षमवरोहेत नावेक्षेताशुचिः क्वचित् । अग्नौ न च क्षिपेदग्निं नाद्भिः प्रशमयेत्तथा

လူသည် သစ်ပင်မှ ဆင်းရာတွင် မသင့်လျော်သည့် အပြုအမူ မပြုသင့်၊ မသန့်ရှင်းသော အခြေအနေတွင်လည်း ပူဇော်ပွဲ/သန့်ရှင်းသော မီးကို မကြည့်သင့်။ မီးထဲသို့ အရာတစ်စုံတစ်ရာ မပစ်ချသင့်၊ ရေဖြင့်လည်း မီးကို မငြိမ်းသင့်။

Verse 80

सुहृन्मरणमात्रं वा स्वयं न श्रावयेत्परान् । अपण्यं कूटपण्यं वा विक्रयेन प्रयोजयेत्

မိတ်ဆွေတစ်ဦး၏ သေဆုံးသတင်းကိုပင် ကိုယ်တိုင် အခြားသူများအား မဖြန့်ဝေသင့်။ ထို့ပြင် မရောင်းသင့်သော ပစ္စည်း သို့မဟုတ် လိမ်လည်ကောက်ကျစ်သော ကုန်ပစ္စည်းကို ရောင်းချ၍ ကုန်သွယ်မလုပ်သင့်။

Verse 81

न वह्निं मुखनिःश्वासैर्ज्वालयेन्नाशुचिर्बुधः । पुण्यस्थानोदकस्थाने सीमांतं वाहयेन्न तु

မသန့်ရှင်းသော အခြေအနေတွင် ပညာရှိသူသည် ပါးစပ်လေဖုတ်ဖြင့် မီးကို မလောင်အောင် မလုပ်သင့်။ ထို့ပြင် ပုဏ္ဏိယနေရာ၏ ရေတွင် ဆံပင်ခွဲကြောင်း (စီမန္တ) ကို မဆေးကြောမရင့်သင့်။

Verse 82

न भिंद्यात्पूर्वसमयमभ्युपेतं कदाचन । परस्परं पशून्व्याघ्रान्पक्षिणो न च योधयेत्

ယခင်က သဘောတူထားသော အချိန်ချိန်းဆိုမှု သို့မဟုတ် ကတိကို မည်သည့်အခါမျှ မဖောက်ဖျက်သင့်။ ထို့ပြင် တိရစ္ဆာန်များ၊ ကျားများ သို့မဟုတ် ငှက်များကို အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်အောင် မလှုံ့ဆော်သင့်။

Verse 83

परबाधां न कुर्वीत जलवातातपादिभिः । कारयित्वा सुकर्माणि गुरून्पश्चान्न वंचयेत्

ရေ၊ လေ၊ အပူ စသည့်အရာများကို အကြောင်းပြု၍ အခြားသူတို့ကို မထိခိုက်စေသင့်။ ကုသိုလ်ကောင်းကို အခြားသူတို့အား လုပ်စေပြီးနောက် မိမိ၏ ဂုရုတို့ကို မလှည့်ဖြားသင့်။

Verse 84

सायंप्रातर्गृहद्वारान्रक्षार्थं परिघट्टयेत् । बहिर्माल्यं सुगंधिं वा भार्यया सह भोजनम्

ညနေခင်းနှင့် နံနက်ခင်းတွင် ကာကွယ်ရေးအတွက် အိမ်တံခါးများကို သေချာပိတ်တားထားသင့်။ အိမ်ပြင်တွင် ပန်းကုံး သို့မဟုတ် မွှေးရနံ့ရှိစေပြီး ဇနီးနှင့်အတူ ထမင်းစားသင့်။

Verse 85

विगृह्य वादं कृत्वा वा प्रवेशं च विवर्जयेत् । नखादन्ब्राह्मणस्तिष्ठेन्न जल्पेद्वा हसेद्बुधः

ရန်ဖြစ်ခြင်း သို့မဟုတ် အငြင်းပွားခြင်း ပြုပြီးနောက် (ထိုနေရာ/အစည်းအဝေး) ထဲသို့ ဝင်ရောက်ခြင်းကို ရှောင်ကြဉ်သင့်။ ဗြာဟ္မဏသည် လက်သည်းကို ကိုက်နေ၍ ထိုနေရာတွင် မနေရ; ပညာရှိသည် ထိုနေရာတွင် အလဟဿ စကားမပြော၊ မရယ်မောသင့်။

Verse 86

स्वमग्निं चैव हस्तेन स्पृशेन्नाप्सुचिरं वसेत् । न पक्षकेणोपधमेन्न शूर्पेण च पाणिना

မိမိ၏ မီးကို လက်ဖြင့် မထိသင့်၊ ရေထဲတွင်လည်း ကြာရှည် မနေသင့်။ မီးကို တောင်ပံဖြင့်လည်း မပန်ကာမလုပ်၊ စပါးရွေးခြင်းတောင်း (winnowing basket) ဖြင့်လည်း မပန်ကာမလုပ်၊ လက်ဖြင့်လည်း မပန်ကာမလုပ်သင့်။

Verse 87

मुखेनाग्निं समिंधीत मुखादग्निरजायत । परस्त्रियं न भाषेत नायाज्यं याजयेद्बुधः

ပါးစပ်ဖြင့်ပင် သန့်ရှင်းသော မီးကို မီးထွန်းသင့်၊ မီးသည် ပါးစပ်မှ မွေးဖွားလာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ပညာရှိသည် အခြားသူ၏ ဇနီးနှင့် မစကားပြောသင့်၊ ယဇ္ဉာပူဇာ မထိုက်သူအတွက်လည်း ယဇ္ဉာကို မဆောင်ရွက်ပေးသင့်။

Verse 88

नैकश्चरेत्सदा विप्रः समुदायं च वर्जयेत् । न देवायतनं गच्छेत्कदाचिद्वाऽप्रदक्षिणम्

ဗြာဟ္မဏသည် အမြဲတမ်း တစ်ယောက်တည်း လှည့်လည်မနေသင့်၊ လူအုပ်ကြားတွင်လည်း သွားလာခြင်းကို ရှောင်ကြဉ်သင့်သည်။ ထို့ပြင် ပရဒက္ခိဏာ (ဝန်းလှည့်ပူဇော်) မပြုဘဲ ဘုရားကျောင်းသို့ မသွားသင့်။

Verse 89

न पीडयेद्वा वस्त्राणि न देवायतने स्वपेत् । नैकोध्वानं प्रपद्येत नाधार्मिकजनै सह

အဝတ်အစားကို မပျက်စီးစေသင့်၊ ဘုရားကျောင်းအတွင်း မအိပ်သင့်။ တစ်ယောက်တည်း ခရီးမထွက်သင့်၊ အဓမ္မသူများနှင့်လည်း မပေါင်းသင်းသင့်။

Verse 90

न व्याधिदूषितैर्वापि न शूद्रैः पतितेन वा । नोपानद्वर्जितो वाथ जलादिरहितस्तथा

ရောဂါကြောင့် မသန့်စင်သူများ၊ ရှူဒြာများ၊ သို့မဟုတ် ပတိတ (ကျဆုံးသူ) နှင့်အတူ မပြုလုပ်သင့်။ ဖိနပ်မပါဘဲလည်း မပြုလုပ်သင့်၊ ရေစသည့် လိုအပ်ရာများ မရှိသည့်အခြေအနေတွင်လည်း မပြုလုပ်သင့်။

Verse 91

न वर्त्मनि चितिं वाममतिक्रामेत्क्वचिद्द्विजः । न निंदेद्योगिनः सिद्धान्व्रतिनो वा यतींस्तथा

ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) သည် လမ်းပေါ်ရှိ မီးသင်္ဂြိုဟ်စင် (ချိတိ) ကို မည်သည့်အခါမျှ မကျော်လွန်သင့်။ ထို့ပြင် ယောဂီများ၊ စိဒ္ဓများ၊ ဝရတကိုင်ဆောင်သူများ၊ ယတိ သံဃာ/သံန്യാസီများကို မနိန္ဒာမပြုသင့်။

Verse 92

देवतायतनं प्राज्ञा देवानां चैव सत्रिणाम् । नाक्रामेत्कामतश्छायां ब्राह्मणानां च गोरपि

အို ပညာရှိတို့၊ ဒေဝတာ၏ ဘုရားကျောင်းအဝန်းအဝိုင်းကိုလည်းကောင်း၊ ဒေဝတို့၏ သို့မဟုတ် ယဇ్ఞပြုသူတို့၏ နေရာကိုလည်းကောင်း မနင်းမချေသင့်။ ထို့ပြင် အလိုလိုသဘောဖြင့် ဗြာဟ္မဏ၏ အရိပ်ကိုပင်၊ နွား၏ အရိပ်ကိုပင် မနင်းသင့်။

Verse 93

स्वां तु नाक्रामयेच्छायां पतिताद्यैर्न रोगिभिः । नांगारभस्मकेशादिष्वधितिष्ठेत्कदाचन

မိမိ၏အရိပ်ကို ပျက်စီးကျဆုံးသူတို့နှင့် ထိုကဲ့သို့သူများ သို့မဟုတ် နာမကျန်းသူများက နင်းမိစေမထားရ။ ထို့ပြင် မီးခဲ၊ ပြာ၊ ဆံပင် စသည့် မသန့်ရှင်းသော အကျန်အကြွင်းများပေါ်တွင် မည်သည့်အခါမျှ မရပ်တည်ရ။

Verse 94

वर्जयेन्मार्जनी रेणुं स्नानवस्त्र घटोदकम् । न भक्षयेदभक्ष्याणि नापेयं च पिबेद्द्विजः

ဒွိဇသည် တံမြက်စည်းမှ ဖုန်မှုန့်၊ ရေချိုးအဝတ်ကို ညှစ်ထုတ်သောရေ၊ နှင့် အိုးထဲတွင် ကျန်နေသောရေတို့ကို ရှောင်ကြဉ်ရမည်။ မစားသင့်သောအရာကို မစားရ၊ မသောက်သင့်သောအရာကိုလည်း မသောက်ရ။