Adhyaya 52

Verse 1

व्यास उवाच । भुक्त्वा पीत्वा च सुप्त्वा च स्नात्वा रथ्योपसर्पणे । ओष्ठावलोमकौ स्पृष्ट्वा वासो विपरिधाय च

ဗျာသ မိန့်တော်မူသည်– “စားပြီး၊ သောက်ပြီး၊ အိပ်ပြီး၊ ရေချိုးပြီး၊ လူသွားလမ်း/လမ်းမအနီးသို့ သွားရာတွင်လည်းကောင်း; နှုတ်ခမ်းနှင့် နှုတ်ခမ်းအပေါ်ဘက်မွှေး (မုတ်ဆိတ်/မူစ) ကို ထိပြီးနောက်၊ အဝတ်အစားကို ဝတ်ဆင်ပြီးနောက်…”

Verse 2

रेतोमूत्रपुरीषाणामुत्सर्गेऽनृतभाषणे । ष्ठीवित्वाऽध्ययनारंभे कासश्वासागमे तथा

သုက်ရည်၊ ဆီး သို့မဟုတ် မစင် ထုတ်လွှတ်ချိန်; မုသားပြောချိန်; တံတွေးထွေးပြီးနောက်; သင်ယူမှုအစတွင်; နှင့် ချောင်းဆိုးခြင်း သို့မဟုတ် အသက်ရှုမဝ ဖြစ်လာသည့်အခါ—ဓမ္မစည်းကမ်းအတိုင်း တည်ငြိမ်စွာ ရပ်တန့်၍ သန့်ရှင်းမှုကို ထိန်းသိမ်းရမည်။

Verse 3

चत्वरं वा श्मशानं वा समाक्रम्य द्विजोत्तमः । संध्ययोरुभयोस्तद्वदाचांतोऽप्याचमेत्पुनः

အို ဒွိဇတို့အနက် အမြတ်ဆုံးရေ၊ လမ်းဆုံ (ချတ်ဝရ) သို့မဟုတ် သင်္ချိုင်းမီးသဂြိုဟ်ရာ (ရှ္မရှာန်) ကို ခြေချမိလျှင် မနက်နှင့် ညနေ စန္ဓျာနှစ်ချိန်လုံးတွင်၊ အရင်က အာစမန ပြုထားပြီးသားဖြစ်စေကာမူ ထပ်မံ အာစမန ပြုရမည်။

Verse 4

चंडालम्लेच्छसंभाषे स्त्रीशूद्रोच्छिष्टभाषणे । उच्छिष्टं पुरुषं दृष्ट्वा भोज्यं चापि तथाविधम्

ချဏ္ဍာလ သို့မဟုတ် မလေစ္ဆနှင့် စကားပြောမိလျှင်; သန့်မရှင်းသည့်အခြေအနေတွင် မိန်းမ သို့မဟုတ် ရှူဒြနှင့် ပြောဆိုမိလျှင်; သို့မဟုတ် အစာကျန်ကြွင်းကြောင့် မသန့်သော «ဥစ္ဆိဋ္ဌ» လူကို မြင်မိလျှင်၊ ထိုသဘောတူ အစားအစာကိုလည်း—

Verse 5

आचामेदश्रुपाते वा लोहितस्य तथैव च । भोजने संध्ययोः स्नात्वा पीत्वा मूत्रपुरीषयोः

မျက်ရည်ကျသည့်အခါ အာစမန ပြုရမည်၊ သွေးထွက်ပေါ်လာသည့်အခါလည်း ထိုနည်းတူပင်။ အစာစားချိန်နှင့် စန္ဓျာနှစ်ချိန်တွင် ရေချိုးပြီးနောက်—ဆီး သို့မဟုတ် မစင်ကို သောက်မိခဲ့သော်လည်း—စည်းကမ်းအတိုင်း သန့်စင်မှုကို ပြုရမည်။

Verse 6

आगतो वाचमेत्सुप्त्वा सकृत्सकृदथान्यतः । अग्नेर्गवामथालंभे स्पृष्ट्वा प्रयतमेव वा

ရောက်လာသောအခါ မန္တရကို ရွတ်ဆိုရမည်; အိပ်ပြီးနောက်—တစ်ကြိမ်ဖြစ်စေ အကြိမ်ကြိမ်ဖြစ်စေ—သို့မဟုတ် အခြားအခြေအနေများတွင်လည်း; မီးဖိုထူချိန် သို့မဟုတ် နွားများကို ချည်ကပ်မှ လွှတ်ချိန်တွင်—သတ်မှတ်ထားသည့်အရာ (ရေစသည်) ကို ထိရုံမျှဖြင့်ပင် အမှန်တကယ် သန့်စင်လာသည်။

Verse 7

स्त्रीणामथात्मनः स्पर्शे नीलद्यं वा परिधाय च । उपस्पर्शेज्जलं वार्तं तृणं वा भूमिमेव च

ယောက်ျားသည် မိန်းမကို ထိတွေ့သော်လည်းကောင်း၊ မိန်းမက သူ၏ကိုယ်ခန္ဓာကို ထိတွေ့သော်လည်းကောင်း၊ အရင်ဆုံး အပြာရောင် (သို့မဟုတ် ဆင်တူ) အဝတ်ကို ဝတ်ဆင်ပြီးနောက် သန့်စင်ရန် ရေ၊ သို့မဟုတ် စိမ်းလန်းသစ်လတ်သောအရာ၊ သို့မဟုတ် မြက်၊ သို့မဟုတ် မြေပြင်ကိုပင် ထိတွေ့ရမည်။

Verse 8

केशानां चात्मनः स्पर्शे वाससः स्खलितस्य च । अनुष्णाभिरकेशाभिरदुष्टाभिश्च धर्मतः

မိမိ၏ဆံပင် သို့မဟုတ် မိမိကိုယ်ခန္ဓာကို ထိတွေ့မိသော်လည်းကောင်း၊ အဝတ်အစား လျှောကျသော်လည်းကောင်း၊ ဓမ္မအတိုင်း သန့်စင်မှုကို ပြုရမည်—မပူသော၊ ဆံပင်မပါသော၊ မညစ်ညမ်းသော ရေဖြင့်။

Verse 9

शौचेऽप्सु सर्वदा चामेदासीनः प्रागुदङ्मुखः । शिरः प्रावृत्य कंठं वा मुक्तकेशशिखोऽपि वा

ရေနှင့် သန့်စင်ရာတွင် အမြဲတမ်း အဆီ/ချောဆီမကပ်သော အထိုင်ပေါ်တွင် ထိုင်၍ အရှေ့ သို့မဟုတ် မြောက်ဘက်ကို မျက်နှာမူရမည်။ ခေါင်း သို့မဟုတ် လည်ချောင်းကို ဖုံးကာ၊ သို့မဟုတ် ဆံပင်ကို ဖြန့်ချထားပြီး ထိပ်ချုပ်မရှိသော်လည်း ရသည်။

Verse 10

अकृत्वा पादयोः शौचं मार्गतो न शुचिर्भवेत् । सोपानत्कोपानस्थो वा नोष्णीषी चाचमेद्बुधः

ခြေထောက်ကို မသန့်စင်ဘဲ လမ်းမှ ပြန်လာသူသည် သန့်ရှင်းမဖြစ်။ ပညာရှိသည် ဖိနပ်ဝတ်၍ ရပ်နေစဉ် (သို့မဟုတ် ခြေတင်ခုံ/အဆင့်ပေါ်) အာစမန (ācaman) ကို ပြုရမည်၊ ခေါင်းဖုံးဝတ်ထားစဉ် မပြုရ။

Verse 11

न चैव वर्षधाराभिर्न तिष्ठन्नुद्धृतोदकैः । नैकहस्तार्पितजलैर्विना सूत्रेण वा पुनः

မိုးရေစီးကြောင်းအတွင်း၌လည်း မပြုရ၊ ဆွဲတင်ထားသောရေထဲတွင် ရပ်နေစဉ်လည်း မပြုရ။ လူအများလက်ဖြင့် ပေးအပ်သောရေဖြင့်လည်း မပြုရ၊ သတ်မှတ်ထားသော သန့်ရှင်းသည့် ကြိုး (ယဇ္ဉောပဝီတ) မပါဘဲလည်း မပြုရ။

Verse 12

न पादुकासनस्थो वा बहिर्जानुरथापि वा । न जल्पन्न हसन्प्रेक्षन्शयानस्तल्प एव च

ခြေတင်ခုံ သို့မဟုတ် နိမ့်သောထိုင်ခုံပေါ်တွင် ထိုင်နေစဉ် မဟုတ်၊ ဒူးကိုကွေးတင်ထားစဉ်လည်း မဟုတ်; စကားပြောရင်း၊ ရယ်ရင်း၊ ဟိုဒီကြည့်ရင်း၊ သို့မဟုတ် အိပ်ရာပေါ် လဲလျောင်းနေစဉ်လည်း မဟုတ်။

Verse 13

नाविक्षिताभिः फेनाद्यैरुपेताभिरथापि वा । शूद्राशुचिकरोन्मुक्तैर्नक्षाराभिस्तथैव च

ဖုံးအမျိုးမျိုးနှင့် ရောနှောနေသော်လည်းကောင်း၊ အခြားသဘောဖြစ်သော်လည်းကောင်း; ထို့အတူ မသန့်ရှင်းသောလက် (ရှူဒြ) မှ ထွက်လာသော အယ်လ်ကာလီသဘော မလင်မှုန်များနှင့် ရောနှောနေပါကလည်း (မသုံးသင့်)။

Verse 14

न चैवांगुलिभिः शब्दं न कुर्यान्नान्यमानसः । न वर्णरसदुष्टाभिर्न चैव प्रदरोदकैः

လက်ချောင်းများဖြင့် အသံမထွက်စေ၊ စိတ်ကိုလည်း အခြားရာသို့ မလွင့်စေ။ အရောင်နှင့် အရသာ ပျက်စီးသွားသောအရာများဖြင့် မလုပ်ရ၊ အညစ်အကြေးနံ့ဆိုး၍ စိမ့်ယိုနေသော ရေဖြင့်လည်း မလုပ်ရ။

Verse 15

न पाणिक्षुभिताभिर्वा न बहिर्गंध एव वा । हृद्गाभिः पूयते विप्रः कंठ्याभिः क्षत्रियः शुचिः

ဗြာဟ္မဏသည် လက်ဖြင့်သာ လှုပ်ခတ်ထားသောရေကြောင့်လည်းကောင်း၊ အပြင်ဘက်တွင် အနံ့သာလိမ်းခြင်းကြောင့်လည်းကောင်း သန့်စင်မလာ; ဗြာဟ္မဏကို သန့်စင်စေသည်မှာ နှလုံးသား၏ သန့်ရှင်းမှုဖြစ်ပြီး၊ က္ෂတ္တရိယသည် လည်ချောင်းမှ ထွက်သော သစ္စာနှင့် ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော စကားဖြင့် သန့်စင်သည်။

Verse 16

प्राशिताभिस्तथा वैश्यः स्त्रीशूद्रौ स्पर्शतोंऽततः । अंगुष्ठमूलांतरतो रेखायां ब्राह्ममुच्यते

ဝိုင်ရှျသည် စားပြီးကျန်သောအရာ (အစာအကျန်) ဖြင့် သန့်စင်သည်ဟု ဆိုကြသည်; မိန်းမနှင့် ရှူဒြတို့သည် နောက်ဆုံးတွင် ထိတွေ့ခြင်းသာဖြင့် သန့်စင်သည်။ သို့သော် ဗြာဟ္မဏအတွက်မူ လက်မ၏အမြစ်နှင့် လက်ညှိုးကြားရှိ ရေလိုင်းကိုပင် (သန့်စင်ခြင်း) ဟု ကြေညာထားသည်။

Verse 17

अंतरांगुष्ठदेशिन्यैः पितॄणां तीर्थमुच्यते । कनिष्ठामूलतः पश्चात्प्राजापत्यं प्रचक्षते

လက်မနှင့် လက်ညှိုးကြားရှိ အပိုင်းကို ပိတೃ (ဘိုးဘွား) တို့၏ သန့်ရှင်းသော တီရ္ထဟု ဆိုကြသည်။ နောက်ဘက်တွင် လက်သေးချောင်းအမြစ်၌ ပရာဇာပတျယ တီရ္ထဟု ကြေညာကြသည်။

Verse 18

अंगुल्यग्रं स्मृतं दैवं तदेवार्षं प्रकीर्तितम् । मूलेन दैवमार्षं स्यादाग्नेयं मध्यतः स्मृतम्

လက်ချောင်းထိပ်ကို ‘ဒೈဝ’ (နတ်ဘက်) ဟု မှတ်ယူကြပြီး ထိုတစ်နေရာတည်းကို ‘အာရ္ရှ’ (ရိရှီတို့၏) ဟုလည်း ချီးကျူးကြသည်။ လက်ချောင်းအမြစ်၌ ‘ဒೈဝ-အာရ္ရှ’ ဖြစ်ပြီး အလယ်ပိုင်းကို ‘အာဂ္နေယ’ (အဂ္နိနှင့် ဆက်နွယ်) ဟု မှတ်ကြသည်။

Verse 19

तदेव सौमिकं तीर्थमेतज्ज्ञात्वा न मुह्यति । ब्राह्मेणैव तु तीर्थेन द्विजो नित्यमुपस्पृशेत्

ထိုအရာပင် ‘ဆောမိက’ တီရ္ထ ဖြစ်သည်။ ဤကို သိလျှင် မောဟမဖြစ်တော့။ ဒွိဇသည် နေ့စဉ် ‘ဗြဟ္မ-တီရ္ထ’ ဖြင့်သာ အာစမန/သန့်စင်မှုကို ပြုလုပ်သင့်သည်။

Verse 20

होमयेद्वाथ दैवेन न तु पित्र्येण वै द्विजाः । त्रिःप्राश्नीयादपः पूर्वं ब्राह्मेण प्रयतस्ततः

ထို့နောက် ဒွိဇသည် နတ်ဘက်အတွက် သတ်မှတ်ထားသော နည်းဖြင့် ဟෝမ ပြုလုပ်သင့်ပြီး ပိတೃဘက်နည်းဖြင့် မပြုရ။ အရင်ဆုံး ရေကို သုံးကြိမ် အာစမန လုပ်၍၊ ထို့နောက် စည်းကမ်းတကျ ‘ဗြဟ္မ-နည်း’ အတိုင်း ဆက်လက်ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 21

संमृज्यांगुष्ठमूलेन मुखं वै समुपस्पृशेत् । अंगुष्ठानामिकाभ्यां तु स्पृशेन्नेत्रद्वयं ततः

သုတ်သင်ပြီးနောက် လက်မအမြစ်ဖြင့် ပါးစပ်ကို ထိကာ သန့်စင်မှု (အာစမန) ပြုရမည်။ ထို့နောက် လက်မနှင့် လက်စွပ်ချောင်းဖြင့် မျက်စိနှစ်ဖက်ကို ထိရမည်။

Verse 22

तर्जन्यंगुष्ठयोगेन स्पृशेन्नासापुटद्वयम् । कनिष्ठांगुष्ठयोगेन श्रवणे समुस्पृशेत्

လက်ညှိုးကို လက်မနှင့်ပေါင်းစည်း၍ နှာခေါင်းပေါက်နှစ်ဖက်ကို ထိစေ; လက်ချောင်းသေးကို လက်မနှင့်ပေါင်းစည်း၍ နားနှစ်ဖက်ကို ထိ၍ (ပိတ်) စေ။

Verse 23

सर्वासामथयोगेन हृदयं तु तनवा । स्पृशेद्वै शिरसस्तद्वदंगुष्ठेनांसकद्वयम्

ထို့နောက် ယောဂနည်းလမ်းမှန်အတိုင်း လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် နှလုံးကို ထိစေ; ထိုနည်းတူ ခေါင်းကို ထိစေ၊ ထို့အတူ လက်မများဖြင့် ပခုံးနှစ်ဖက်ကိုလည်း ထိစေ။

Verse 24

त्रिःप्राश्नीयाद्यदंभस्तु प्रीतास्तेनास्य देवताः । ब्रह्माविष्णुर्महेशश्च भवंतीत्यनुशुश्रुम

ထိုရေကို သုံးကြိမ် အာစမန် (ရေစုပ်သောက်) ပြုစေ; ထိုကြောင့် သူ၏ အိဋ္ဌဒေဝတားတို့ ပျော်ရွှင်ကြသည်။ ငါတို့ကြားသိရသည်မှာ—ဗြဟ္မာ၊ ဗိෂ္ဏု နှင့် မဟေရှ တို့သည် အနုကူလ၍ ကောင်းချီးပေးကြသည်။

Verse 25

गंगा च यमुना चैव प्रीयेते परिमार्जनात् । संस्पृष्टयोर्लोचनयोः प्रीयेते शशिभास्करौ

သန့်စင်ခြင်း (ပရိမာရ္ဇန) ပြုလျှင် ဂင်္ဂါနှင့် ယမုနာတို့ အမှန်တကယ် ပျော်ရွှင်ကြသည်။ ထို့အတူ မျက်စိနှစ်ဖက်ကို ထိ၍ သန့်စင်လျှင် လနှင့် နေတို့လည်း ကြည်နူးပျော်ရွှင်ကြသည်။

Verse 26

नासत्यदस्रौ प्रीयेते स्पृशेन्नासापुटद्वयम् । कर्णयोः स्पृष्टयोस्तद्वत्प्रीयेते चानिलानलौ

နာသတ်ယနှင့် ဒသ္ရ—အရှွင်နှစ်ပါး—သည် နှာခေါင်းပေါက်နှစ်ဖက်ကို ထိလျှင် ပျော်ရွှင်ကြသည်။ ထိုနည်းတူ နားနှစ်ဖက်ကို ထိလျှင် ဝါယု (လေ) နှင့် အဂ္နိ (မီး) တို့လည်း ပျော်ရွှင်ကြသည်။

Verse 27

संस्पृष्टे हृदये चास्य प्रीयंते सर्वदेवताः । मूर्ध्नि संस्पर्शनादेकः प्रीतः स पुरुषो भवेत्

သူ၏နှလုံးကို ထိမိလျှင် နတ်အားလုံး ပီတိဖြစ်ကြ၏။ သို့ရာတွင် ခေါင်းထိပ် (မူර්ဓာ) ကို ထိမိလျှင် ထိုအမြင့်မြတ်သော ပုရုෂတစ်ပါးတည်းသာ ပီတိဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 28

नोच्छिष्टं कुर्वते वक्त्रे विप्रुषोंगे लगंति याः । दंतवद्दंतलग्नेषु जिह्वास्पर्शे शुचिर्भवेत्

ကိုယ်ပေါ်တွင် ရေစက်များကပ်နေပါက ပါးစပ်ကို “ဥစ္ဆိဋ္ဌ” (ကျန်ရစ်အညစ်) ဖြစ်အောင် မထုတ်ထွေးသင့်။ သွားကြားတွင် အမှုန်ကပ်နေပါက လျှာဖြင့် ထိမိလျှင် သန့်ရှင်းလာသည်။

Verse 29

स्पृशंति बिंदवः पादौ य आचामयतः परान् । भूमिपांशुसमा ज्ञेया न तैरस्पृश्यता भवेत्

အခြားသူများအား အာချာမန ပြုစေသူတို့၏ ခြေထောက်ကို ရေစက်များ ထိမိလျှင် ထိုရေစက်များကို မြေမှုန့်သာမန်နှင့် တူသည်ဟု သိရမည်။ ထိုကြောင့် အညစ်အကြေး သို့မဟုတ် မထိရမည့်အပြစ် မဖြစ်ပေါ်။

Verse 30

मधुपर्के च सोमे च तांबूलस्य च भक्षणे । फलमूले चेक्षुदंडेन दोषं प्राह वै मनुः

မဓုပာရက ပူဇော်ခြင်း၊ ဆိုမ သောက်သုံးခြင်း၊ တမ္ဗူလ (ကွမ်း) ကို ဝါးခြင်း၊ ထို့ပြင် သစ်သီးနှင့် အမြစ်တို့ကို—ကြံတံ (အိက္ခုဒဏ္ဍ) နှင့်အတူ ယူသုံးလျှင် အပြစ်ရှိကြောင်း မနုက အမှန်တကယ် ဆိုထားသည်။

Verse 31

प्रचरंश्चान्नपानेषु द्रव्यहस्तो भवेन्नरः । भूमौ निक्षिप्य तद्द्रव्यमाचम्याभ्युक्षयेत्तु तत्

အစားအစာနှင့် သောက်ရေကိစ္စများတွင် သွားလာနေစဉ် လူတစ်ယောက်၏လက်တွင် ပစ္စည်းတစ်ခု ကိုင်ထားမိလျှင် ထိုပစ္စည်းကို မြေပေါ်ချ၍ အာချာမန ပြုကာ၊ ထို့နောက် သန့်ရေဖြင့် ထိုပစ္စည်းကို ဖြန်းပက်ရမည်။

Verse 32

तैजसं वै समादाय यद्युच्छिष्टो भवेद्द्विजः । भूमौ निक्षिप्य तद्द्रव्यमाचम्याभ्युक्षयेत्तु तत्

ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) သည် စားသောက်ပြီးနောက် အုစ္ဆိဋ္ဌ (မသန့်) ဖြစ်လာလျှင် တೈဇသ ပാത്രကိုယူ၍ ထိုပစ္စည်းကို မြေပေါ်တွင်ထားကာ အာစမန (ရေစုပ်သန့်စင်) ပြု၍ ထို့နောက် ရေဖြန်းကာ သန့်စင်စေရာ၏။

Verse 33

यद्यद्द्रव्यं समादाय भवेदुच्छेषणान्वितः । अनिधायैव तद्द्रव्यं भूमौ त्वशुचितामियात्

အုစ္ဆေෂ (စားပြီးကျန်အညစ်) အခြေအနေရှိစဉ် လက်ထဲယူထားသော ပစ္စည်းမည်သည့်အရာမဆို၊ သန့်ရှင်းသောအထောက်အထားပေါ် မတင်ဘဲ မြေပေါ်သို့ တိုက်ရိုက်ချထားလျှင် ထိုပစ္စည်းသည် ချက်ချင်း မသန့် ဖြစ်သွားသည်။

Verse 34

वस्त्रादिषु विकल्पः स्यात्तत्संस्पृश्याचमेदिह । अरण्ये निर्जने रात्रौ चौरव्याघ्राकुले पथि

အဝတ်အစား စသည့်အရာများတွင် ဤနေရာ၌ အစားထိုးစည်းကမ်းရှိသည်—ထိတွေ့ရုံဖြင့်ပင် အာစမန ပြုရမည်။ အထူးသဖြင့် တောအတွင်း၊ လူမရှိသောနေရာ၊ ညအချိန်၊ သို့မဟုတ် သူခိုးနှင့် ကျားများပေါများသောလမ်းခရီးတွင် ဖြစ်သည်။

Verse 35

कृत्वा मूत्रं पुरीषं वा द्रव्यहस्तो न दुष्यति । निधाय दक्षिणे कर्णे ब्रह्मसूत्रमुदङ्मुखः

ဆီးသွားခြင်း သို့မဟုတ် ဝမ်းသွားခြင်း ပြုပြီးနောက်တွင်ပင်၊ ကర్మပစ္စည်းများကို လက်ထဲကိုင်ထားသူသည် မသန့်ဟု မယူဆကြ—မြောက်ဘက်သို့ မျက်နှာမူ၍ ဘြဟ္မসূတ্ৰ (ယဇ္ဉောပဝီတ) ကို ညာနားပေါ်တင်ထားလျှင် ဖြစ်သည်။

Verse 36

अह्नि कुर्याच्छकृन्मूत्रं रात्रौ चेद्दक्षिणामुखः । अंतर्धाय महीं काष्टैः पत्रैर्लोष्टतृणेन वा

နေ့ခင်းတွင် ဝမ်းနှင့် ဆီးကို မြောက်ဘက်သို့ မျက်နှာမူ၍ စွန့်ရမည်။ ညအချိန်တွင် တောင်ဘက်သို့ မျက်နှာမူရပါက နောက်တစ်ခါ မြေပြင်ကို သစ်တုံးအပိုင်းများ၊ ရွက်များ၊ မြေခဲများ သို့မဟုတ် မြက်ဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားရမည်။

Verse 37

प्रावृत्य च शिरः कुर्याद्विण्मूत्रस्य विसर्जनम् । छायाकूपनदीगोष्ठचैत्यांभः पथि भस्मसु

ခေါင်းကိုဖုံးကာ မစင်နှင့် ဆီးကို စွန့်ရမည်။ အရိပ်အောက်၊ ရေတွင်း သို့မဟုတ် မြစ်အနီး၊ နွားတဲ၊ သန့်ရှင်းရာ (ချိုင်တျ)၊ ရေထဲ၊ လမ်းပေါ်၊ သို့မဟုတ် ပြာပေါ်တွင် မပြုလုပ်ရ။

Verse 38

अग्नौ चैव श्मशाने च विण्मूत्रं न समाचरेत् । न गोमयेन काष्ठे वा महावृक्षेऽथ शाद्वले

မီးထဲနှင့် သင်္ချိုင်း/မီးသင်္ဂြိုဟ်ရာ (ရှ္မရှာန်) တွင် မစင်ဆီး မစွန့်ရ။ နွားချေးပေါ်၊ မီးဖိုသစ်ပေါ်၊ သစ်ပင်ကြီးအောက်ခြေ၊ သို့မဟုတ် မြက်ခင်းပေါ်တွင်လည်း မပြုလုပ်ရ။

Verse 39

न तिष्ठन्न च निर्वासा न च पर्वतमंडले । न जीर्णदेवायतने वल्मीके न कदाचन

စွန့်ပစ်ထားသောနေရာတွင် မနေထိုင်ရ၊ တောင်တန်းဒေသတွင်လည်း မအိမ်တည်ရ။ ပျက်စီးယိုယွင်းသော ဘုရားကျောင်းတွင် သို့မဟုတ် ပုရွက်ဆိတ်တောင် (ဝလ္မီက) ပေါ်တွင်လည်း မနေထိုင်ရ။

Verse 40

न ससत्वेषु गर्तेषु न गच्छन्न समाचरेत् । तुषांगारकपालेषु राजमार्गे तथैव च

အသက်ရှိသတ္တဝါနေထိုင်သော အပေါက်/တွင်းများအနီးတွင် လမ်းလျှောက်ရာ၌ မပေါ့ဆမပြုရ။ ထို့အတူ တုရှ် (စပါးခွံ) ပုံများ၊ မီးအင်္ဂါရပ်ပူပူပေါ်၊ အိုးခွက်ကွဲအပိုင်းများပေါ်၊ နှင့် ရာဇလမ်းမကြီးပေါ်တွင်လည်း မပြုရ။

Verse 41

न क्षेत्रे न बिले वापि न तीर्थे न चतुष्पथे । नोद्यानेऽपासमीपे वा नोषरे नगराशये

သန့်ရှင်းသောလယ်ကွင်းတွင် မဟုတ်၊ တွင်းထဲတွင် မဟုတ်၊ တီရ္ထ (သန့်ရှင်းသော ရေကူးဆိပ်/ကူးကန်) တွင် မဟုတ်၊ လမ်းဆုံလေးခွတွင် မဟုတ်။ ဥယျာဉ်တွင် မဟုတ်၊ ရေအနီးတွင် မဟုတ်၊ ဆားဓာတ်များသော မိုးခေါင်မြေ (ဥရှရ) ပေါ်တွင် မဟုတ်၊ မြို့တွင်းနေရာတွင်လည်း မဟုတ်—ဤနေရာများတွင် မပြုလုပ်ရ။

Verse 42

न सोपानत्पादुको वा छत्री वा नांतरिक्षके । न चैवाभिमुखः स्त्रीणां गुरुब्राह्मणयोर्गवाम्

မြင့်သောနေရာ၌ ဖိနပ်/ပာဒုကာ မစီးရ၊ ထီးမဆောင်ရ; ထို့ပြင် မိန်းမများ၊ ဆရာ(ဂုရု)၊ ဗြာဟ္မဏများနှင့် နွားတို့ကို မလေးစားဘဲ မျက်နှာချင်းဆိုင်၍ မရပ်တည်ရ။

Verse 43

न देवदेवालययोरपामपि कदाचन । न ज्योतींषि निरीक्षन्वानवाप्रतिमुखोथ वा

မည်သည့်အခါမျှ နတ်တော်နှင့် နတ်ဘုရားကျောင်းအကြား၊ သို့မဟုတ် ရေများအကြားကို မဖြတ်သန်းရ; ကောင်းကင်၏ အလင်းတန်းများကို တစ်ချက်တည်း စိုက်ကြည့်မနေစေရ၊ မလေးစားဘဲ မျက်နှာလှည့်မထားရ။

Verse 44

प्रत्यादित्यं प्रत्यनलं प्रतिसोमं तथैव च । आहृत्य मृत्तिकां कूलाल्लेपगंधापकर्षणीम्

နေကို မျက်နှာမူ၍၊ မီး(အဂ္နိ)ကို မျက်နှာမူ၍၊ ထို့အတူ လကို မျက်နှာမူ၍—မြစ်ကမ်းမှ လိမ်းရန်သင့်တော်ပြီး အနံ့ဆိုးကို ဖယ်ရှားပေးသော မြေညှိကို ယူဆောင်ရမည်။

Verse 45

कुर्यादतंद्रितः शौचं विशुद्धैरुद्धृतोदकैः । नाहरेन्मृतिकां विप्रः पांशुलां न सकर्दमाम्

မပျင်းမနာဘဲ သန့်စင်မှုကို ပြုလုပ်ရမည်၊ သန့်ရှင်းသောနေရာမှ ဆွဲတင်ယူသော ရေသန့်ဖြင့် စင်ကြယ်စေရမည်; ဗြာဟ္မဏသည် ဖုန်ထူသောမြေ သို့မဟုတ် ရွံ့/အညစ်အကြေးရောသောမြေကို မယူရ။

Verse 46

न मार्गान्नोषराद्देशाच्छौचशिष्टां परस्य च । न देवायतनात्कूपाद्धाम्नो न च जलात्तथा

လမ်းမကြီးမှ၊ မိုးခေါင်/မစိုက်ပျိုးသောနေရာမှ၊ မသင့်လျော်သောဒေသမှ၊ သို့မဟုတ် အခြားသူ၏ သန့်စင်ပြီးနောက် ကျန်ရစ်သည့်အရာမှ မယူရ; နတ်ဘုရားကျောင်းဝင်းမှလည်း မယူရ၊ ရေတွင်းမှ မယူရ၊ အိမ်/နေအိမ်မှ မယူရ၊ ထို့အတူ ရေထဲမှလည်း မယူရ။

Verse 47

उपस्पृशेत्ततो नित्यं पूर्वोक्तेन विधानतः

ထို့နောက် နေ့စဉ် မိမိကိုယ်ကို သန့်စင်ရန် အရင်က ဖော်ပြထားသည့် နည်းလမ်းအတိုင်း ရေဖြင့် အာစမန (ရေကို စုပ်သောက်/ထိတွေ့သန့်စင်ခြင်း) ကို ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 52

इति श्रीपाद्मे महापुराणे स्वर्गखंडे कर्मयोगकथने । द्विपंचाशत्तमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် မြတ်သော «သရီပဒ္မ မဟာပုရာဏ» ၏ စဝဂ္ဂခဏ္ဍ၌ ကမ္မယောဂ အကြောင်းကို ဖော်ပြသော အခန်း ၅၂ သည် ပြီးဆုံးလေ၏။