Adhyaya 46

Verse 1

युधिष्ठिर उवाच । श्रुतं मे ब्रह्मणा प्रोक्तं पुराणे पुण्यसम्मितम् । तीर्थानां तु सहस्राणि शतानि नियुतानि च

ယုဓိဋ္ဌိရက ပြောသည်– ပုရာဏ၌ ဘြဟ္မာက မိန့်ကြားထားသော ပုဏ္ဏကျေးဇူးဖြင့် တိုင်းတာထားသည့် အကြောင်းကို ငါကြားနာခဲ့သည်။ တီရ္ထများသည် ထောင်ချီ၊ ရာချီ၊ ထို့ပြင် သောင်းချီပင် ရှိသည်ဟု ဆို၏။

Verse 2

सर्वे पुण्याः पवित्राश्च गतिश्च परमा स्मृता । पृथिव्यां नैमिषं पुण्यमंतरिक्षे च पुष्करम्

ဤသန့်ရှင်းရာဌာနတို့အားလုံးသည် ကုသိုလ်ပေး၍ သန့်စင်စေသောအရာများဖြစ်ကာ အမြင့်ဆုံးသောဂတိသို့ ပို့ဆောင်သည်ဟု မှတ်ယူကြသည်။ မြေပြင်တွင် နိုင်မိရှ သည် ပုဏ္ဏယဖြစ်၍ အန္တရိက္ခ၌ ပုရှ္ကရ သည် ပုဏ္ဏယဖြစ်သည်။

Verse 3

प्रयागमपि लोकानां कुरुक्षेत्रं विशिष्यते । सर्वाणि संपरित्यज्य कथमेकं प्रशंससि

လူတို့အကြားတွင် ပရယာဂလည်း နာမည်ကြီးသော်လည်း ကုရုက္ခေတ္တရကို ပိုမိုထူးမြတ်သည်ဟု သတ်မှတ်ကြသည်။ အခြားသန့်ရှင်းရာဌာနအားလုံးကို ချန်ထားပြီး တစ်ခုတည်းကိုသာ မည်သို့ ချီးမွမ်းနိုင်သနည်း။

Verse 4

अप्रमाणमिदं प्रोक्तमश्रद्धेयमनुत्तमम् । गतिं च परमां दिव्यां भोगांश्चैव यथेप्सितान्

ဤအဆိုသည် အာဏာပိုင်အထောက်အထားမရှိဟု ကြေညာထားပြီး—အမြင့်ဆုံးဟု တင်ပြသော်လည်း ယုံကြည်ထိုက်မဟုတ်—သို့ရာတွင် အမြင့်ဆုံးသော ဒိဗ္ဗဂတိနှင့် ဆန္ဒအတိုင်း ခံစားမှုများကို ကတိပေးထားသည်။

Verse 5

किमर्थमल्पयोगेन बहुधर्मं प्रशंससि । एतं मे संशयं ब्रूहि यथादृष्टं यथाश्रुतम्

အနည်းငယ်သော လေ့ကျင့်မှုဖြင့် ဓမ္မများစွာကို ဆောင်ရွက်နိုင်သည်ဟု မင်းသည် အဘယ်ကြောင့် ချီးမွမ်းသနည်း။ ငါ၏ သံသယကို ဖြေရှင်းပေးပါ—မင်းမြင်သကဲ့သို့၊ မင်းကြားသကဲ့သို့ ပြောပါ။

Verse 6

मार्कंडेय उवाच । अश्रद्धेयं न वक्तव्यं प्रत्यक्षमपि तद्भवेत् । नरस्य श्रद्दधानस्य पापोपहतचेतसः

မာရ္ကဏ္ဍေယက ပြောသည်– “ယုံကြည်ခြင်း(သဒ္ဓါ)ဖြင့် မလက်ခံနိုင်သောအရာကို လူတစ်ယောက်အား မပြောသင့်၊ ထိုအရာသည် မျက်မြင်တိုင်တိုင်ဖြစ်စေကာမူ။ အပြစ်ကြောင့် စိတ်နှလုံး ထိခိုက်နေသူတွင် (စစ်မှန်သော) ယုံကြည်မှု မပေါ်ထွန်း။”

Verse 7

अश्रद्दधानो ह्यशुचिर्दुर्मतिस्त्यक्तमंगलः । एते पातकिनः सर्वे तेनेदं भाषितं मया

ယုံကြည်ခြင်း(śraddhā) မရှိ၊ မသန့်ရှင်း၊ အမြင်မှားကွေ့ကောက်၍ မင်္ဂလာသော အကျင့်ကို စွန့်လွှတ်သူတို့—သူတို့အားလုံးသည် အပြစ်ရှိသူများဖြစ်ကြသည်။ ထိုသူတို့ကို ရည်ညွှန်း၍ပင် ငါသည် ဤစကားကို ဆိုခဲ့သည်။

Verse 8

शृणु प्रयागमाहात्म्यं यथादृष्टं यथाश्रुतम् । प्रत्यक्षं च परोक्षं च यथान्यत्संभविष्यति

ပရယာဂ၏ မဟာတ্মကို နားထောင်လော့—မြင်တွေ့ခဲ့သကဲ့သို့၊ ကြားနာခဲ့သကဲ့သို့။ မျက်မြင်(ပရတ്യക്ഷ) နှင့် မျက်မမြင်(ပရိုက္ခ) အဖြစ် သိရှိသမျှ၊ ထို့ပြင် အနာဂတ်၌ ထပ်မံ ဖြစ်ပေါ်လာမည့် အရာများအတိုင်းပင်။

Verse 9

यथैवान्यन्मया दृष्टं पुरा राजन्यथाश्रुतम् । शास्त्रं प्रमाणं कृत्वा तु पूज्यते योगमात्मनः

အို မင်းကြီး၊ အတိတ်က ငါမြင်ခဲ့သကဲ့သို့၊ ငါကြားခဲ့သကဲ့သို့၊ သာස්တရ(śāstra) ကို ပရမာဏ(အထောက်အထား) အဖြစ် ခံယူ၍ အတ္တမန်(Ātman) ၏ ယောဂကို ပူဇော်ထိုက်သကဲ့သို့ လေးစားရမည်။

Verse 10

क्लिश्यते चापरस्तत्र नैव योगमवाप्नुयात् । जन्मांतरसहस्रेभ्यो योगो लभ्येत मानवैः

အခြားသူတစ်ဦးက ထိုနေရာ၌ ပင်ပန်းကျပ်တည်းနေသော်လည်း ယောဂကို လုံးဝ မရနိုင်ချေ။ လူသားတို့အတွက် ယောဂသည် မွေးဖွားမှု ထောင်ပေါင်းများပြီးမှသာ ရရှိတတ်သည်။

Verse 11

यथायोगसहस्रेण योगो लभ्येत मानवैः । यस्तु सर्वाणि रत्नानि ब्राह्मणेभ्यः प्रयच्छति

ယောဂစည်းကမ်းသတ်မှတ်၍ လေ့ကျင့်မှု တစ်ထောင်ဖြင့် လူသားတို့သည် ယောဂကို ရနိုင်သည်။ သို့သော် ရတနာအားလုံးကို ဘြာဟ္မဏများထံ ဒါနအဖြစ် ပေးလှူသူသည် ထိုပုဏ္ဏကို အလွန်လွယ်ကူစွာ ရရှိသည်။

Verse 12

तेन दानेन दत्तेन योगो लभ्येत मानवैः । प्रयागे तु मृतस्येदं सर्वं भवति नान्यथा

ထိုဒါနကို ပူဇော်ပြီးနောက် လူတို့သည် ယောဂ—ဝိညာဉ်ရေးရာ ပေါင်းစည်းမှု—ကို ရရှိကြသည်။ ပြီးတော့ ပရယာဂ၌ သေဆုံးသူအတွက် ဤအကျိုးအားလုံးသည် အမှန်တကယ် ဖြစ်ပေါ်သည်၊ အခြားမဟုတ်။

Verse 13

प्रधानहेतुं वक्ष्यामि श्रद्दधत्सु च भारत । यथा सर्वेषु भूतेषु सर्वत्रैव तु दृश्यते

ဟေ ဘာရတ၊ ယုံကြည်သဒ္ဓါရှိသူတို့အား အခြေခံအကြောင်းရင်းကို ငါရှင်းပြမည်—၎င်းသည် သတ္တဝါအားလုံးအတွင်း၊ နေရာတိုင်း၌ မည်သို့ မြင်တွေ့ရသည်ကို။

Verse 14

ब्रह्म नैवास्ति वै किंचिद्यद्वक्तुं त्विदमुच्यते । यथा सर्वेषु भूतेषु ब्रह्म सर्वत्र पूज्यते

အမှန်တကယ်အားဖြင့် ဘြဟ္မန်မှတပါး ပြောဆိုရန် အရာမရှိ; ထို့ကြောင့် ဤသို့ ဆိုသည်—သတ္တဝါအားလုံးအတွင်း၌ ဘြဟ္မန်ကို နေရာတိုင်း ပူဇော်ကြသကဲ့သို့။

Verse 15

एवं सर्वेषु लोकेषु प्रयागः पूज्यते बुधैः । पूज्यते तीर्थराजस्य सत्यमेतद्युधिष्ठिर

ဤသို့ပင် လောကအားလုံးတွင် ပညာရှိတို့က ပရယာဂကို ရိုသေကန်တော့ကြသည်။ ၎င်းကို တီရ္ထရာဇ—ဘုရားဖူးနေရာတို့၏ ဘုရင်—အဖြစ် ပူဇော်ကြသည်; ဤသည်မှာ အမှန်တရားပင်၊ ဟေ ယုဓိဋ္ဌိရ။

Verse 16

ब्रह्मापि स्मरते नित्यं प्रयागं तीर्थमुत्तमम् । तीर्थराजमनुप्राप्य नैवान्यत्किंचिदिच्छति

ဘြဟ္မာတောင် နေ့စဉ် ပရယာဂ—အမြင့်မြတ်ဆုံး တီရ္ထ—ကို အမြဲသတိရသည်။ တီရ္ထရာဇသို့ ရောက်ပြီးနောက် အခြားအရာတစ်စုံတစ်ရာကိုမျှ မလိုလားတော့။

Verse 17

को हि देवत्वमासाद्य मानुषत्वं चिकीर्षति । अनेनैवानुमानेन त्वं ज्ञास्यसि युधिष्ठिर

နတ်ဘဝကို ရရှိပြီးနောက် လူဘဝသို့ ပြန်လိုသူ မည်သူရှိမည်နည်း။ ဤအနုမာနတည်းဟူသော ခန့်မှန်းချက်ဖြင့်ပင်၊ အို ယုဓိဋ္ဌိရ၊ သင် နားလည်မည်။

Verse 18

यथा पुण्यमपुण्यं वा तथैव कथितं मया । युधिष्ठिर उवाच । श्रुतं तद्यत्त्वया प्रोक्तं विस्मितोऽहं पुनः पुनः

“ကုသိုလ်ဖြစ်စေ အကုသိုလ်ဖြစ်စေ အဖြစ်အပျက်အတိုင်းပင် ငါ ရှင်းပြခဲ့သည်” ဟုဆို၏။ ယုဓိဋ္ဌိရက “သင်ပြောသောစကားကို ငါကြားပြီးပြီ; ငါသည် ထပ်ခါထပ်ခါ အံ့ဩနေ၏” ဟုဆိုသည်။

Verse 19

कथं योगेन तत्प्राप्तिः स्वर्गलोकस्तु कर्मणा । तदा च लभते भोगान्गां च तत्कर्मणां फलम्

ယောဂဖြင့် ထိုရရှိမှုသည် မည်သို့ ဖြစ်နိုင်သနည်း၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကောင်းကင်လောက (စွဝဂ္ဂ) သို့မူ ကర్మဖြင့်သာ ရောက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် အာရုံခံစားစရာများကို ခံစားရပြီး—ထိုကర్మတို့၏ အကျိုးအဖြစ် ဂင်္ဂါမြစ်သို့လည်း ရောက်၏။

Verse 20

तानि कर्माणि पृच्छामि पुनर्यैः प्राप्यते महीम् । मार्कंडेय उवाच । शृणुराजन्महाबाहो यथोक्तकर्म्मणा मही

“မြေပြင်လောကသို့ ပြန်လည်ရောက်စေသော ကర్మတို့ကို ငါ ထပ်မံမေးလိုသည်” ဟုဆို၏။ မာရကဏ္ဍေယက “နားထောင်လော့၊ အို မင်းကြီး၊ မဟာဗာဟု—သတ်မှတ်ထားသည့်အတိုင်း ကర్మကို ကျင့်လျှင် မြေပြင်ကို ရောက်၏” ဟုဆိုသည်။

Verse 21

गामग्निं ब्राह्मणं शास्त्रं कांचनं सलिलं स्त्रियः । मातरं पितरं चैव यो निंदति नराधिप

အို မင်းမြတ်၊ နွား၊ မီး (အဂ္နိ)၊ ဘြာဟ္မဏ၊ သာသ္တရ (ကျမ်းစာ)၊ ရွှေ၊ ရေ၊ မိန်းမတို့ကိုလည်းကောင်း၊ မိမိ၏ မိခင်နှင့် ဖခင်ကိုလည်းကောင်း အပြစ်တင်ကဲ့ရဲ့သူသည်—

Verse 22

नैतेषामूर्ध्वगमनमेवमाह प्रजापतिः । एवं योगस्य संप्राप्तिः स्थानं परमदुर्लभम्

ဤသူတို့အတွက် အထက်သို့တက်ရာ လမ်းမရှိဟု ပရဇာပတိက ဤသို့ကြေညာတော်မူ၏။ ဤနည်းဖြင့် ယောဂသိဒ္ဓိသည် ရရှိရန် အလွန်ခက်ခဲသော ပရမပဒသို့ ရောက်ရှိသည်။

Verse 23

गच्छंति नरकं घोरं ये नराः पापकारिणः । हस्त्यश्वं गामनड्वाहं मणिमुक्तादि कांचनम्

ပാപကံပြုသော လူတို့သည် ကြောက်မက်ဖွယ် နရကသို့ သွားရ၏—ပാപကြောင့် ဆင်နှင့် မြင်း၊ နွားမနှင့် နွားထီး၊ မဏိမုတ်တားစသည့် ရတနာများနှင့် ရွှေကိုပါ လုယူကြသည်။

Verse 24

परोक्षं हरते यस्तु पश्चाद्दानं प्रयच्छति । न ते गच्छंति वै स्वर्गं दातारो यत्र भोगिनः

လျှို့ဝှက်စွာ ခိုးယူပြီး နောက်မှ ဒါနပေးသူ—ထိုသို့သော ဒါနရှင်တို့သည် အမှန်တကယ် သုဝဏ္ဏ(စွဝဂ္ဂ)သို့ မရောက်ကြ; အကြောင်းမူကား ထိုနေရာ၌ သာဓကတရားနှင့် မှန်ကန်စွာ ရရှိသော အကျိုးကိုသာ ခံစားသူတို့ရှိသည်။

Verse 25

अनेन कर्म्मणा युक्ताः पच्यंते नरकेऽधमाः । एवं योगं च धर्म्मं च दातारं च युधिष्ठिर

ဤကဲ့သို့သော ကံနှင့် ချည်နှောင်ခံရသော အနိမ့်အကျဆုံးသူတို့သည် နရက၌ ပူလောင်ညှဉ်းဆဲခံရ၏။ ထို့ကြောင့် ယောဂ၊ ဓမ္မနှင့် ဒါနရှင်၏ အဓိပ္ပါယ်ကိုလည်း သိမြင်လော့၊ ယုဓိဋ္ဌိရ။

Verse 26

यथा सत्यमसत्यं वा अस्ति नास्तीति यत्फलम् । निरुक्तं तु प्रवक्ष्यामि यथायं स्वयमाप्नुयात्

ယခု ငါသည် ပြောဆိုထားသကဲ့သို့ အမှန်တရား သို့မဟုတ် မမှန်တရား—‘ရှိသည်’ ‘မရှိသည်’ ဟု ဆိုခြင်းမှ ဖြစ်ပေါ်သော အကျိုးကို ရှင်းလင်းမည်၊ ဤသူသည် ကိုယ်တိုင် ထိုအကျိုးကို ရရှိစေရန်။

Verse 46

इति श्रीपाद्मे महापुराणे स्वर्गखंडे प्रयागमाहात्म्ये । षट्चत्वारिंशोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် မြတ်သော သီရိ ပဒ္မ မဟာပုရာဏ၏ စွဝဂ္ဂခဏ္ဍ အတွင်းရှိ ပရယာဂ မာဟာတ္မ្យ အပိုင်း၏ အခန်း ၄၆ သည် ပြီးဆုံးလေ၏။