Adhyaya 45

Verse 1

युधिष्ठिर उवाच । एतच्छ्रुत्वा प्रयागस्य यत्त्वया कीर्तनं कृतम् । विशुद्धमेतद्धृदयं प्रयागस्य च कीर्तनात् । अनाशकफलं ब्रूहि भगवंस्तत्र कीदृशम्

ယုဓိဋ္ဌိရက ပြောသည်။ သင်က ပရယာဂ၏ ကီရ္တနကို ရွတ်ဆိုသဖြင့် ထိုကီရ္တနကို ကြားနာရုံဖြင့်ပင် ကျွန်ုပ်၏ နှလုံးသား သန့်စင်သွားပါသည်။ အို ဘဂဝန်၊ ထိုနေရာ၌ ရရှိသော မပျက်မယွင်းသော အကျိုးဖလသည် မည်သို့နည်းဟု မိန့်ကြားပါ။

Verse 2

मार्कंडेय उवाच । शृणु राजन्प्रयागे तु अनाशकफलं विभो । प्राप्नोति पुरुषो धीमान्श्रद्दधानश्च यादृशम्

မာရကဏ္ဍေယက ပြောသည်။ အို မင်းကြီး၊ နားထောင်ပါ။ အို ဗိဘု၊ ပရယာဂ၌ ဥပဝါသ (အစာရှောင်) မှ ရရှိသော မပျက်မယွင်းသော အကျိုးဖလကို ဉာဏ်ရှိ၍ သဒ္ဓါပြည့်ဝသူက မည်သို့ ရရှိသည်ကို အမှန်အတိုင်း ငါပြောမည်။

Verse 3

अहीनांगो विरोगश्च पंचेंद्रियसमन्वितः । अश्वमेधफलं तस्य गच्छतस्तु पदे पदे

ထိုသူသည် ကိုယ်အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်း ပြည့်စုံ၍ ရောဂါကင်းစင်ကာ အင်္ဒြိယငါးပါးနှင့် ပြည့်ဝသည်။ ထို့ပြင် လှမ်းသည့် ခြေလှမ်းတိုင်း၌ အရှွမေဓ ယဇ္ဈ၏ အကျိုးပုဏ္ဏာနှင့် တူညီသော ကုသိုလ်ကို ရရှိသည်။

Verse 4

कुलानि तारयेद्राजन्दशपूर्वान्दशापरान् । मुच्यते सर्वपापेभ्यो गच्छेत परमं पदम्

အို မင်းကြီး၊ ထိုသူသည် မိမိ၏ မျိုးရိုးကူလကို အရင်ဆယ်ဆက်နှင့် နောက်ဆယ်ဆက်တိုင်အောင် ကယ်တင်ပေးနိုင်သည်။ ထို့နောက် အပြစ်ပေါင်းစုံမှ လွတ်မြောက်၍ အမြင့်ဆုံးသော ပရမပဒသို့ ရောက်ရှိသည်။

Verse 5

युधिष्ठिर उवाच । महाभागोसि धर्मज्ञ दानं वदसि मे प्रभो । अल्पेनैव प्रधानेन बहून्धर्मानवाप्नुयात्

ယုဓိဋ္ဌိရက ပြောသည်– “အို မဟာဘဂါ၊ ဓမ္မကို သိမြင်သော ပရဘု၊ သင်သည် ကျွန်ုပ်အား ဒါနအကြောင်း မိန့်ကြားပါသည်။ အနည်းငယ်သာရှိသော်လည်း အဓိကနည်းဖြင့် မှန်ကန်စွာ ဆက်ကပ်လျှင် ကုသိုလ်ဓမ္မများစွာကို မည်သို့ ရနိုင်ပါသနည်း?”

Verse 6

अश्वमेधस्तु बहुभिः सुकृतैः प्राप्यते इह । एतन्मे संशयं ब्रूहि परं कौतूहलं हि मे

အရှွမေဓ ယဇ္ဈကို ဤလောက၌ ကုသိုလ်ကောင်းများစွာဖြင့်သာ ရရှိနိုင်သည်။ ကျွန်ုပ်၏ သံသယကို ဖြေရှင်းပေးပါ; အကြောင်းမှာ ကျွန်ုပ်၏ စိတ်တွင် အလွန်အမင်း စူးစမ်းလိုစိတ် ရှိပါသည်။

Verse 7

मार्कंडेय उवाच । शृणु राजन्महावीर युदुक्तं पद्मयोनिना । ऋषीणां सन्निधौ पूर्वं कथ्यमानं मया श्रुतम्

မာရကဏ္ဍေယက ပြောသည်– “အို မင်းကြီး၊ မဟာသူရဲကောင်း၊ ပဒ္မယောနိ (ဗြဟ္မာ) မိန့်တော်မူခဲ့သည့် စကားကို နားထောင်ပါ။ ယခင်က ရှင်ရသီတို့၏ ရှေ့မှောက်၌ ဤအကြောင်းကို ပြောကြားနေစဉ် ကျွန်ုပ်သည် ထိုအတိုင်း ကြားနာခဲ့သည်။”

Verse 8

पंचयोजनविस्तीर्णं प्रयागस्य तु मंडलम् । प्रविशंस्तस्य तद्भूमावश्वमेधं पदे पदे

ပရာယာဂ၏ သန့်ရှင်းသော မဏ္ဍလသည် ယောဇနာငါးအထိ ကျယ်ဝန်း၏; ထိုပုဏ္ဏမြေသို့ ဝင်ရောက်သူသည် ခြေလှမ်းတိုင်း၌ အශ්ဝမေဓ ယဇ్ఞနှင့်တူသော ကုသိုလ်ရရှိ၏။

Verse 9

व्यतीतान्पुरुषान्सप्त भविष्यांश्च चतुर्दश । नरस्तारयते सर्वान्यस्तु प्राणान्परित्यजेत्

ဤသန့်ရှင်းသောအကြောင်းအတွက် ဤနေရာ၌ အသက်ကို စွန့်လွှတ်သူသည် အားလုံးကို ကယ်တင်နိုင်၏—လွန်ခဲ့သော မျိုးဆက်ခုနစ်ဆက်နှင့် လာမည့် မျိုးဆက်တစ်ဆယ်လေးဆက်ကိုပါ။

Verse 10

एवं ज्ञात्वा तु राजेंद्र सदा श्रद्धापरो भवेत् । अश्रद्दधानाः पुरुषाः पापोपहतचेतसः । न प्राप्नुवंति तत्स्थानं प्रयागं देवनिर्मितम्

ဤအကြောင်းကို သိပြီးနောက်၊ အို မင်းကြီး၊ အမြဲတမ်း သဒ္ဓါ၌ တည်ကြည်ရမည်။ သဒ္ဓါမရှိသူ၊ အပြစ်ကြောင့် စိတ်နှလုံး ထိခိုက်နေသူတို့သည် နတ်တို့က တည်ဆောက်ထားသော ပရာယာဂ—ထိုနေရာကို မရောက်နိုင်ကြ။

Verse 11

युधिष्ठिर उवाच । स्नेहाद्वा द्रव्यलोभाद्वा ये तु कामवशं गताः । कथं तीर्थफलं तेषां कथं पुण्यमवाप्नुयुः

ယုဓိဋ္ဌိရက ပြောသည်– ချစ်ခင်မှုကြောင့်ဖြစ်စေ၊ ဥစ္စာလောဘကြောင့်ဖြစ်စေ၊ ကာမ၏ အာဏာအောက်သို့ ကျရောက်သူတို့သည် တီရ္ထယာတရာ၏ အကျိုးကို မည်သို့ရမည်နည်း၊ ကုသိုလ်ကို မည်သို့ရနိုင်မည်နည်း။

Verse 12

विक्रयं सर्वभांडानां कार्याकार्यमजानतः । प्रयागे का गतिस्तस्य एवं ब्रूहि महामुने

အမှန်အမှားကို မသိဘဲ ပစ္စည်းအမျိုးမျိုးကို ရောင်းဝယ်လုပ်ကိုင်သူသည် ပရာယာဂ၌ မည်သို့သော ကံကြမ္မာ/ဂတိ ရှိမည်နည်း။ အို မဟာမုနိ၊ ဤအကြောင်းကို မိန့်ကြားပါ။

Verse 13

मार्कंडेय उवाच । शृणु राजन्महागुह्यं सर्वपापप्रणाशनम् । मासं वसंस्तु राजेंद्र प्रयागे नियतेंद्रियः

မာရကဏ္ဍေယ မိန့်တော်မူသည်– “အို မင်းကြီး၊ အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးပေးသော မဟာလျှို့ဝှက်တရားကို နားထောင်ပါ။ အို မင်းတို့၏အရှင်၊ ပရယာဂ၌ တစ်လကြာ အင်ဒြိယများကို ထိန်းချုပ်၍ နေထိုင်လျှင်…”

Verse 14

मुच्यते सर्वपापेभ्यः यथादिष्टं स्वयंभुवा । शुचिस्तु प्रयतो भूत्वाऽहिंसकः श्रद्धयान्वितः

သူသည် စွဝယမ္ဘူ (ဗြဟ္မာ)၏ အမိန့်အတိုင်း အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်သည်။ သန့်ရှင်း၍ ကိုယ်ကိုထိန်းချုပ်ကာ ကြိုးစားသည့်သူဖြစ်ပြီး အဟിംသာကို ထိန်းသိမ်း၍ သဒ္ဓါဖြင့် ပြည့်စုံရမည်။

Verse 15

मुच्यते सर्वपापेभ्यः स गच्छेत्परमं पदम् । विश्रंभघातकानां तु प्रयागे शृणु तत्फलम्

သူသည် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်၍ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော အဆင့် (ပရမပဒ) ကို ရောက်သည်။ ယခု ပရယာဂ၌ နားထောင်ပါ—ယုံကြည်သူကို သစ္စာဖောက်သူတို့၏ အကျိုးဆက် (ဖလ) သည် မည်သို့နည်း။

Verse 16

त्रिकालमेव स्नायीत आहारं भैक्ष्यमाचरेत् । त्रिभिर्मासैः प्रमुच्येत प्रयागात्तु न संशयः

သူသည် သတ်မှတ်ထားသော သုံးကာလတွင်သာ ရေချိုးရမည်၊ အစာအဖြစ်လည်း ဘိက္ခာ (အလှူအတန်း) ဖြင့်သာ အသက်မွေးရမည်။ ဤသို့ သုံးလကြာ ကျင့်လျှင် ပရယာဂ၏ သန့်ရှင်းမြတ်နိုးမှုကြောင့် မလွဲမသွေ လွတ်မြောက်မည်—သံသယမရှိ။

Verse 17

प्रज्ञानेन तु यस्येह तीर्थयात्रादिकं भवेत् । सर्वकामसमृद्धस्तु स्वर्गलोके महीयते

သို့သော် ဤလောက၌ ပညာ (ပရဉ္ဉာ—အမှန်တကယ်သော ခွဲခြားသိမြင်မှု) ဖြင့် တီရ္ထယာထရာနှင့် ဆက်စပ်သော သန့်ရှင်းကျင့်စဉ်များကို ဆောင်ရွက်သူသည် လိုအင်ဆန္ဒအားလုံး ပြည့်စုံကာ သုဝဏ္ဏလောက (စွဝဂ္ဂလောက) တွင် ဂုဏ်ပြုချီးမြှောက်ခံရသည်။

Verse 18

स्थानं स लभते नित्यं धनधान्यसमाकुलम् । एवं ज्ञानेन संपूर्णः सदा भवति भोगवान्

သူသည် အမြဲတမ်း ခိုင်မြဲသော အနေအထားကို ရရှိ၍ ငွေကြေးနှင့် စပါးသီးနှံများ ပြည့်စုံလျက်ရှိသည်။ ဤသို့ ဉာဏ်ပညာဖြင့် ပြည့်ဝစုံလင်လာသောကြောင့် အမြဲတမ်း စည်းစိမ်နှင့် သက်သာချမ်းသာကို ခံစားသူ ဖြစ်လာသည်။

Verse 19

तारिताः पितरस्तेन नरकात्प्रपितामहाः । धर्मानुसारे तत्त्वज्ञ पृच्छतस्ते पुनः पुनः । त्वत्प्रियार्थं समाख्यातं गुह्यमेतत्सनातनम्

သူ၏အားဖြင့် ပိတရ်တို့—အဘိုးအဘိုးကြီးများအထိ—နရကမှ ကယ်တင်ခြင်းခံရသည်။ အို တတ္တဝကို သိမြင်သူ၊ သင်သည် ဓမ္မအတိုင်း ထပ်ခါထပ်ခါ မေးမြန်းသဖြင့် သင်၏နှစ်သက်မှုအတွက် ဤရှေးဟောင်းသနာတန လျှို့ဝှက်တရားကို ရှင်းပြလိုက်သည်။

Verse 20

युधिष्ठिर उवाच । अद्य मे सफलं जन्म अद्य मे सफलं कुलम् । प्रीतोऽस्म्यनुगृहीतोऽस्मि दर्शनादेव तेऽद्य वै । त्वद्दर्शनात्तु धर्मात्मन्मुक्तोऽहं सर्वपातकैः

ယုဓိဋ္ဌိရက ပြောသည်– “ယနေ့ ငါ၏ မွေးဖွားခြင်းသည် အကျိုးပြည့်စုံပြီ၊ ယနေ့ ငါ၏ မျိုးရိုးလည်း အကျိုးပြည့်စုံပြီ။ ငါ ဝမ်းမြောက်၏၊ ငါ ကရုဏာတော် ခံရ၏—ယနေ့ သင့်ကို မြင်တွေ့ရုံဖြင့်ပင်။ အို ဓမ္မစိတ်ရှိသူ၊ သင့်၏ ဒർശနကြောင့် ငါသည် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်ပြီ”။

Verse 21

मार्कंडेय उवाच । दिष्ट्या ते सफलं जन्म दिष्ट्या ते तारितं कुलम् । कीर्तनाद्वर्द्धते पुण्यं श्रुतं पापप्रणाशनम्

မာရကဏ္ဍေယက ပြောသည်– “ကံကောင်းခြင်းကြောင့် သင်၏ မွေးဖွားခြင်း အကျိုးပြည့်စုံ၏၊ ကံကောင်းခြင်းကြောင့် သင်၏ မျိုးရိုးလည်း ကယ်တင်ခံရ၏။ ကီရတန (kīrtana) ဖြင့် ပုဏ္ဏ (puṇya) တိုးပွားပြီး၊ ကြားနာထားသော သြဝဏ (śravaṇa) သည် အပြစ်ကို ဖျက်ဆီးသည်။”

Verse 22

युधिष्ठिर उवाच । यमुनायां तु किं पुण्यं किं फलं तु महामुने । एतन्मे सर्वमाख्याहि यथादृष्टं यथाश्रुतम्

ယုဓိဋ္ဌိရက ပြောသည်– “အို မဟာမုနိ၊ ယမုနာမြစ်၌ မည်သို့သော ပုဏ္ဏရှိသနည်း၊ ထို့ပြင် မည်သို့သော ဖလ (phala) ဝိညာဉ်ရေး အကျိုးကို ပေးသနည်း။ သင်မြင်သကဲ့သို့၊ သင်ကြားသကဲ့သို့ အားလုံးကို ငါ့အား ပြောပြပါ။”

Verse 23

मार्कंडेय उवाच । तपनस्य सुता देवी त्रिषु लोकेषु विश्रुता । समागता महाभागा यमुना यत्र निम्नगा

မာရကဏ္ဍေယက ဆိုသည်– တပန၏ သမီးတော် ဒေဝီသည် သုံးလောကလုံးတွင် ကျော်ကြား၍ မဟာကံကောင်းသူအဖြစ် ယမုနာမြစ် စီးဆင်းရာ အရပ်သို့ ကြွလာ하였다။

Verse 24

येनैव निःसृता गङ्गा तेनैव यमुना गता । योजनानां सहस्रेषु कीर्तनात्पापनाशिनी

ဂင်္ဂါမြစ် ထွက်ပေါ်လာသည့် အရင်းအမြစ်တူတူမှပင် ယမုနာလည်း စီးဆင်းသွားသည်။ ယောဇနာ ထောင်ပေါင်းများစွာ ဝေးကွာနေသော်လည်း နာမကီရတန် ပြုရုံဖြင့် ပാപကို ဖျက်ဆီးနိုင်သည်။

Verse 25

तत्र स्नात्वा च पीत्वा च यमुनायां युधिष्ठिर । कीर्त्तनाल्लभते पुण्यं दृष्ट्वा भद्राणि पश्यति

အဲဒီနေရာတွင်၊ ယုဓိဋ္ဌိရရေ၊ ယမုနာတွင် ရေချိုး၍ ရေသောက်လျှင်၊ ချီးမွမ်းကီရတန်ကြောင့် ကုသိုလ်ရပြီး၊ မြင်တွေ့ဒर्शनပြုလျှင် မင်္ဂလာကောင်းကျိုးများကို တွေ့မြင်ရသည်။

Verse 26

अवगाढा च पीत्वा च पुनात्यासप्तमं कुलम् । प्राणांस्त्यजति यस्तत्र स याति परमां गतिम्

အဲဒီမှာ ရေထဲဝင်နှစ်မြှုပ်၍ ရေချိုးပြီး ရေသောက်လျှင် မိမိအမျိုးအနွယ်ကို ခုနစ်ဆက်တိုင်အောင် သန့်စင်ပေးသည်။ ထို့ပြင် အဲဒီနေရာတွင် အသက်စွန့်သူသည် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဂတိကို ရောက်သည်။

Verse 27

अग्नितीर्थमिति ख्यातं यमुना दक्षिणे तटे । पश्चिमे धर्मराजस्य तीर्थं हरवरं स्मृतम्

ယမုနာမြစ်၏ တောင်ဘက်ကမ်းတွင် ‘အဂ္နိတီရ္ထ’ ဟု ကျော်ကြားသော တီရ္ထရှိသည်။ အနောက်ဘက်တွင် ဓမ္မရာဇ၏ တီရ္ထရှိပြီး ‘ဟရဝရ-တီရ္ထ’ ဟု မှတ်မိကြသည်။

Verse 28

तत्र स्नात्वा दिवं यांति ये मृतास्तेऽपुनर्भवाः । एवं तीर्थसहस्राणि यमुना दक्षिणे तटे

ထိုနေရာ၌ သန့်ရှင်းစွာ ရေချိုးပြီး သေဆုံးသူတို့သည် ကောင်းကင်ဘုံသို့ ရောက်၍ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း မရှိတော့ကြသည်။ ထို့ကြောင့် ယမုနာမြစ် တောင်ဘက်ကမ်း၌ တီရ္ထ (tīrtha) သန့်မြတ်ရာများ ထောင်ပေါင်းများစွာ ရှိသည်။

Verse 29

उत्तरेण प्रवक्ष्यामि आदित्यस्य महात्मनः । तीर्थं तु विरजं नाम यत्र देवाः सवासवाः

ယခု ငါသည် မြောက်ဘက်ဒေသ၌ မဟာသတ္တိရှိသော အာဒိတျ (Āditya) ၏ တီရ္ထကို ဖော်ပြမည်။ ၎င်းတီရ္ထ၏ အမည်မှာ “ဝိရာဇာ” (Virajā) ဖြစ်ပြီး အင်ဒြ (Indra) နှင့်အတူ ဒေဝတားတို့ စုဝေးရာနေရာဖြစ်သည်။

Verse 30

उपासते स्म संध्यां तु नित्यकालं युधिष्ठिर । देवाः सेवंति तत्तीर्थं ये चान्ये विदुषो जनाः

အို ယုဓိဋ္ဌိရ (Yudhiṣṭhira)၊ သူတို့သည် အချိန်တိုင်း နေ့စဉ် စန္ဓျာ (Sandhyā) ကర్మကို ပုံမှန် ဆောင်ရွက်ကြသည်။ ဒေဝတားတို့နှင့် အခြား ပညာရှိများလည်း ထိုတီရ္ထကို သွားရောက်ကာ ဝတ်ပြုလေးစားကြသည်။

Verse 31

श्रद्दधानपरो भूत्वा कुरु तीर्थाभिषेचनम् । अन्ये च बहवस्तीर्थाः सर्वपापहराः शुभाः

သဒ္ဓါယုံကြည်မှုနှင့် ဘက္တိဖြင့် တည်ကြည်ကာ တီရ္ထ၌ သန့်ရှင်းသော ရေချိုးကర్మကို ပြုလော့။ ထို့ပြင် မင်္ဂလာရှိ၍ အပြစ်အားလုံးကို ဖယ်ရှားပေးသော တီရ္ထများလည်း များစွာ ရှိသည်။

Verse 32

तेषु स्नात्वा दिवं यांति ये मृतास्तेऽपुनर्भवाः । गंगा च यमुना चैव उभे तुल्यफले स्मृते

ထိုသန့်ရှင်းရေများ၌ ရေချိုးပြီး သေဆုံးသူတို့သည် ကောင်းကင်ဘုံသို့ သွားရောက်ကာ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း မရှိတော့ကြသည်။ ဂင်္ဂါ (Gaṅgā) နှင့် ယမုနာ (Yamunā) တို့သည် အကျိုးဖလ တူညီသည်ဟု မှတ်ယူကြသည်။

Verse 33

केवलं श्रेष्ठभावेन गंगा सर्वत्र पूज्यते । एवं कुरुष्व कौंतेय स्वर्गतीर्थाभिषेचनम्

အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဂုဏ်သတ္တိကြောင့်သာ ဂင်္ဂါမြစ်ကို နေရာအနှံ့ ပူဇော်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် ကုန်တီ၏သား ကောန္တేయရေ၊ ထိုနည်းတူ ကောင်းကင်တီရ္ထ (svarga-tīrtha) တွင် သန့်စင်ရေချိုး အဘိသေက ပြုလော့။

Verse 34

यावज्जीवकृतं पापं तत्क्षणादेव नश्यति । यस्त्विदं कल्य उत्थाय पठते च शृणोति वा

ဘဝတစ်လျှောက် စုဆောင်းခဲ့သော အပြစ်အားလုံးသည် မနက်အရုဏ်တက်ချိန် ထ၍ ဤကို ရွတ်ဖတ်သူ၊ သို့မဟုတ် နားထောင်သူအတွက်ပင် ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

Verse 35

मुच्यते सर्वपापेभ्यः स्वर्गलोकं च गच्छति

သူသည် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်၍ စွဝဂ္ဂလောက (svarga-loka) သို့ သွားရောက်သည်။

Verse 45

इति श्रीपाद्मे महापुराणे स्वर्गखंडे यमुनामाहात्म्ये पंचचत्वारिंशोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် မြတ်နိုးအပ်သော သရီပဒ္မ မဟာပုရာဏ၏ စွဝဂ္ဂခဏ္ဍ၌ “ယမုနာ-မဟာတ္မ്യ” ဟူသော လေးဆယ့်ငါးမြောက် အခန်း ပြီးဆုံး၏။