Adhyaya 38

Verse 1

नारद उवाच । वाराणस्याश्च माहात्म्यं तस्यां तीर्थानि च प्रभो । कथितानि समासेन तीर्थान्यन्यानि संशृणु

နာရဒက မိန့်ဆိုသည်– “အရှင်ဘုရား၊ ဝါရာဏသီ၏ မဟိမာနှင့် ထိုမြို့အတွင်းရှိ သန့်ရှင်းသော တီရ္ထများကို အကျဉ်းချုပ် ပြောပြီးပြီ။ ယခု အခြားသော တီရ္ထများကိုလည်း နာကြားပါစေ။”

Verse 2

ततो गयां समासाद्य ब्रह्मचारी समाहितः । अश्वमेधमवाप्नोति गमनादेव भारत

ထို့နောက် ဂယာသို့ ရောက်လျှင် စည်းကမ်းတကျနေထိုင်သော ဘြဟ္မစာရီသည် စိတ်ကို တည်ငြိမ်စွာ စုစည်းထား၍၊ ဟေ ဘာရတ၊ ထိုနေရာသို့ သွားရုံသာဖြင့် အရှွမေဓ ယဇ్ఞ၏ ကုသိုလ်ကို ရရှိသည်။

Verse 3

यत्राक्षय्यवटो नाम त्रिषु लोकेषु विश्रुतः । पितॄणां तत्र वै दत्तमक्षयं भवति प्रभो

အက္ခယျယ-ဝဋ္ဌ (Akṣayya-vaṭa) ဟုခေါ်သော သန့်ရှင်းသည့် ဗညားပင်သည် လောကသုံးပါးတွင် ကျော်ကြားရာ ထိုနေရာ၌၊ အရှင်ဘုရား၊ ဘိုးဘွားပိတೃတို့အတွက် ပူဇော်လှူဒါန်းသမျှသည် အမှန်တကယ် မကုန်ခန်းသော အကျိုးဖြစ်လာသည်။

Verse 4

महानद्यामुपस्पृश्य तर्पयेत्पितृदेवताः । अक्षयान्प्राप्नुयाल्लोकान्कुलं चैव समुद्धरेत्

မြစ်ကြီးသန့်ရှင်းရာ၌ ရေချိုးသန့်စင်ပြီးနောက် ပိတೃဒေဝတာတို့အား တർပဏ (tarpaṇa) ပူဇော်ရမည်။ ထိုကြောင့် မပျက်မယွင်းသော လောကများကို ရရှိကာ မိမိ၏ မျိုးရိုးကူလကိုလည်း မြှောက်တင်ကယ်တင်နိုင်သည်။

Verse 5

ततो ब्रह्मसरो गच्छेद्ब्रह्मारण्योपसेवितम् । पुंडरीकमवाप्नोति प्रभातमिव शर्वरी

ထို့နောက် ဘြဟ္မ-အရဏ္ယက စောင့်ရှောက်ကာ ရိုသေသည့် ဘြဟ္မ-ဆရောဝရ (Brahma-lake) သို့ သွားရမည်။ ထိုနေရာ၌ “ပုဏ္ဍရိက” ဟုခေါ်သော ကုသိုလ်ကို ရရှိသည်၊ ညသည် မိုးလင်းသို့ ပြောင်းသကဲ့သို့။

Verse 6

सरसि ब्रह्मणा तत्र यूपश्रेष्ठः समुच्छ्रितः । यूपं प्रदक्षिणं कृत्वा वाजपेयफलं लभेत्

ထိုကန်အတွင်း၌ ဗြဟ္မာသည် ယဇ္ဉတိုင် “ယူပ” အထူးမြတ်ဆုံးကို မြင့်မားစွာ ထူထောင်ထား၏။ ထိုယူပကို ရိုသေစွာ ပရဒက္ခိဏာ လှည့်ပတ်လျှင် ဝာဇပေယ ယဇ္ဉ၏ ကုသိုလ်ဖလကို ရရှိမည်။

Verse 7

ततो गच्छेत राजेंद्र धेनुकं लोकविश्रुतम् । एकारात्रोषितो राजन्प्रयच्छेत्तिलधेनुकाम्

ထို့နောက် မင်းမြတ်ကြီးရေ၊ လောကတွင်ကျော်ကြားသော “ဓေနုက” တီရ္ထသို့ သွားရမည်။ မင်းကြီးရေ၊ ထိုနေရာ၌ တစ်ညအိပ်နေရပြီးနောက် နှမ်းဖြင့်ပြုလုပ်သော “တီလဓေနုကာ” (နှမ်းနွား) ကို ဒါနပြုရမည်။

Verse 8

सर्वपापविशुद्धात्मा सोमलोकं व्रजेद्ध्रुवम् । तत्र चिह्नं महाराज अद्यापि हि न संशयः

အပြစ်အားလုံးမှ စင်ကြယ်သန့်ရှင်းသွားသော အတ္တမန်ရှိသူသည် မလွဲမသွေ သောမလောကသို့ ရောက်၏။ မဟာမင်းကြီးရေ၊ ထိုအမှတ်အသားသည် ယနေ့တိုင်တိုင် ရှိနေဆဲ—သံသယမရှိ။

Verse 9

कपिला सहवत्सा वै पर्वते विचरत्युतः । सवत्सायाः पदान्यस्या दृश्यंतेऽद्यापि भारत

ဟေ ဘာရတ၊ အဝါရောင်သွေးညို “ကပိလာ” နွားမသည် နွားကလေးနှင့်အတူ တောင်ပေါ်တွင် အမှန်တကယ် လှည့်လည်နေ၏။ ယနေ့တိုင်တိုင်လည်း ထိုနွားမနှင့် နွားကလေး၏ ခြေရာများကို ထိုနေရာ၌ မြင်ရသေးသည်။

Verse 10

तेषूपस्पृश्य राजेंद्र पदेषु नृपसत्तम । यत्किंचिदशुभं पापं तत्प्रणश्यति भारत

မင်းတို့၏မင်းကြီးရေ၊ အကောင်းဆုံးအုပ်ချုပ်သူရေ—ထိုခြေရာများကို ထိတွေ့လျှင် မကောင်းသောအပြစ်ဟူသမျှ ပျက်စီးသွားသည်၊ ဟေ ဘာရတ။

Verse 11

ततो गृध्रवटं गच्छेत्स्थानं देवस्य शूलिनः । स्नायात्तु भस्मना तत्र संगम्य वृषभध्वजम्

ထို့နောက် သုံးချွန်တံကိုင်သော သီဝဘုရား၏ သန့်ရှင်းရာဌာန ဂြိဓ္ရဝဋ (Gṛdhravaṭa) သို့ သွားရမည်။ ထိုနေရာ၌ နွားတံဆိပ်တော်ရှိသော အရှင်ကို ဖူးမြင်ပြီး သန့်ရှင်းသော ပြာ (ဗိဘူတိ) လိမ်းကာ ရေချိုးရမည်။

Verse 12

ब्राह्मणेन भवेच्चीर्णं व्रतं द्वादशवार्षिकम् । इतरेषां तु वर्णानां सर्वपापं प्रणश्यति

ဗြာဟ္မဏအတွက် ဤဝရတကို ဆယ့်နှစ်နှစ်တိုင်တိုင် ကျင့်သုံးရမည်။ သို့သော် အခြားဝဏ္ဏများအတွက်တော့ ဤဝရတကြောင့် အပြစ်အားလုံး ပျောက်ကင်းသွားသည်။

Verse 13

गच्छेत तत उद्यंतं पर्वतं गीतनादितम् । सावित्रं तु पदं तत्र दृश्यते भरतर्षभ

ထို့နောက် သီချင်းသံများဖြင့် မြည်ဟည်းနေသော အရှေ့ဘက် ထွန်းတက်ရာ တောင်သို့ သွားရမည်။ ထိုနေရာ၌၊ အို ဘာရတတို့အနက် အမြတ်ဆုံး၊ သာဝိတြီ၏ သန့်ရှင်းသော အာသန/ဌာနကို မြင်ရသည်။

Verse 14

तत्र संध्यामुपासीत ब्राह्मणः संशितव्रतः । उपास्ताहि भवेत्संध्या तेन द्वादशवार्षिकी

ထိုနေရာ၌ ဝရတကို တင်းကျပ်စွာ ထိန်းသိမ်းသော ဗြာဟ္မဏသည် သန္ဓျာ ဥပာသနာကို ပြုလုပ်ရမည်။ သန္ဓျာကို မှန်ကန်စွာ ဆောင်ရွက်လျှင် ထိုအကျင့်ကြောင့် ဆယ့်နှစ်နှစ်ဝရတနှင့် တူသော ကုသိုလ်ရရှိသည်။

Verse 15

योनिद्वारं च तत्रैव विश्रुतं भरतर्षभ । तत्राभिगम्य मुच्येत पुरुषो योनिसंकटात्

ထိုနေရာ၌ပင်၊ အို ဘာရတတို့အနက် အမြတ်ဆုံး၊ “ယိုးနိဒွာရ” (Yonidvāra) ဟု နာမည်ကျော်သော နေရာရှိသည်။ ထိုနေရာသို့ သွားရောက်လျှင် လူသည် မွေးဖွားခြင်းနှင့် ဆက်နွယ်သော ဒုက္ခနှင့် အန္တရာယ်မှ လွတ်မြောက်သည်။

Verse 16

शुक्लकृष्णावुभौ पक्षौ गयायां यो वसेन्नरः । पुनात्यासप्तमं राजन्कुलं नास्त्यत्र संशयः

အို မင်းကြီး၊ ဂယာ၌ လပြည့်ပက္ခနှင့် လကွယ်ပက္ခ နှစ်ပက္ခလုံး တည်းခိုနေသူသည် မိမိအမျိုးအနွယ်ကို မျိုးဆက် ခုနစ်ဆက်တိုင်အောင် သန့်စင်ပေးနိုင်သည်၊ ဤအပေါ် သံသယမရှိ။

Verse 17

एष्टव्या बहवः पुत्रा यद्यप्येको गयां व्रजेत् । यजेत वाश्वमेधेन नीलं वा वृषमुत्सृजेत्

သားများစွာကို ဆန္ဒပြုသင့်သည်၊ ထိုသားများထဲမှ တစ်ယောက်တည်းပင် ဂယာသို့ သွားနိုင်သော်လည်းကောင်း; သို့မဟုတ် အရှွမေဓ ယဇ္ဉကို ပြုလုပ်ကာ၊ သို့မဟုတ် အပြာရောင် နွားထီးတစ်ကောင်ကို လွှတ်ပေးနိုင်သည်။

Verse 18

ततः फल्गुं व्रजेद्राजंस्तीर्थसेवी नराधिप । अश्वमेधमवाप्नोति सिद्धिं च परमां व्रजेत्

ထို့နောက် အို မင်းကြီး—လူတို့၏ အရှင်၊ တီရ္ထများကို ဆည်းကပ်ပြုစုသော ဘုရားဖူးသည် ဖလ္ဂုမြစ်သို့ သွားရမည်; သူသည် အရှွမေဓ ယဇ္ဉ၏ အကျိုးကို ရရှိကာ အမြင့်ဆုံးသော စိတ်ဝိညာဉ်ဆိုင်ရာ စိဒ္ဓိသို့ ရောက်သည်။

Verse 19

ततो गच्छेत राजेंद्र धर्मपृष्ठं समाहितः । यत्र धर्मो महाराज नित्यमास्ते युधिष्ठिर

ထို့နောက် အို ရာဇേന്ദ്ര၊ စိတ်ကို တည်ငြိမ်စွာ စုစည်း၍ ဓမ္မပೃṣṭha သို့ သွားရမည်—အို မဟာရာဇ ယုဓိဋ္ဌိရ၊ ထိုနေရာ၌ ဓမ္မသည် အမြဲတမ်း တည်ရှိနေသည်။

Verse 20

धर्म्मं तत्राभिसंगम्य वाजिमेधफलं लभेत् । ततो गच्छेत राजेंद्र ब्रह्मणस्तीर्थमुत्तमम्

ထိုနေရာ၌ ဓမ္မကို ချဉ်းကပ်လျက် အရှွမေဓ ယဇ္ဉ၏ အကျိုးကို ရရှိသည်။ ထို့နောက် အို ရာဇೇಂದ್ರ၊ ဗြဟ္မာ၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး တီရ္ထသို့ ဆက်လက် သွားရမည်။

Verse 21

तत्राभिगम्य ब्रह्माणमर्चयेन्नियतव्रतः । राजसूयाश्वमेधाभ्यां फलं प्राप्नोति भारत

ထိုနေရာသို့ ရောက်သော် စည်းကမ်းတကျ ဝတ္တရားခံသူသည် ဘြဟ္မာဒေဝကို ပူဇော်ရမည်။ အို ဘာရတ၊ ရာဇသုယနှင့် အရှွမေဓ ယဇ్ఞတို့၏ အကျိုးတူ ဖလကို ရရှိ၏။

Verse 22

ततो राजगृहं गच्छेत्तीर्थसेवी नराधिप । उपस्पृश्य ततस्तत्र कक्षीवानिव मोदते

ထို့နောက် အို မင်းကြီး၊ တီရ္ထသို့ သွားရောက်ဆည်းကပ်သူ ယာတရီသည် ရာဇဂృဟသို့ သွားရမည်။ ထိုနေရာ၌ သန့်ရှင်းသောရေကို ထိကာ သန့်စင်ပြီးနောက် ကက္ရှီဝန်ကဲ့သို့ ဝမ်းမြောက်ပျော်ရွှင်၏။

Verse 23

यक्षिण्या नैत्यकं तत्र प्रागग्निपुरुषः शुचिः । यक्षिण्यास्तु प्रसादेन मुच्यते ब्रह्महत्यया

ထိုနေရာ၌ ယက္ခိဏီအနီးတွင် နૈတျက (သေဆုံးသူအတွက် ရှရဒ္ဓ/အဆုံးအမ) ကို ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး၊ အရင်က သန့်ရှင်းတောက်ပသော အဂ္နိပုရုရှ (မီး၏ ദေဝရုပ်) ပေါ်ထွန်းခဲ့သည်။ ယက္ခိဏီ၏ ကရုဏာကြောင့် ဘြဟ္မဟတ္ယာ (ဗြာဟ္မဏကို သတ်ခြင်း) ပാപမှ လွတ်မြောက်သည်။

Verse 24

मणिनागं ततो गच्छेद्गोसहस्रफलं लभेत् । नैत्यकं भुंजते यस्तु मणिनागस्य मानवः

ထို့နောက် မဏိနာဂသို့ သွားလျှင် နွားတစ်ထောင် လှူဒါန်းသကဲ့သို့ ဖလကို ရရှိသည်။ သို့သော် မဏိနာဂ၏ နૈတျက (နေ့စဉ် အပူဇော်အနုသ) ကို စားသုံးသူသည် ထိုဖလကို မရရှိ။

Verse 25

दष्टस्याशीविषेणास्य न विषं क्रमते नृप । तत्रोष्य रजनीमेकां सर्वपापैः प्रमुच्यते

အို မင်းကြီး၊ အဆိပ်ပြင်းမြွေကိုက်ခံရသူ၏ အဆိပ်သည် မပြန့်ပွား။ ထိုနေရာ၌ တစ်ညတည်း နေထိုင်လျှင် ပാപအားလုံးမှ လွတ်မြောက်၏။

Verse 26

ततो गच्छेत ब्रह्मर्षेर्गौतमस्य वनं नृप । अहल्याया ह्रदे स्नात्वा व्रजेत परमां गतिम्

ထို့နောက် မင်းကြီးရေ၊ ဗြဟ္မရိရှီ ဂေါတမ၏ တောသို့ သွားရမည်။ အဟလျာ၏ ရေကန်၌ သန့်ရှင်းစွာ ရေချိုးလျှင် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ပရမဂတိကို ရောက်နိုင်သည်။

Verse 27

अभिगम्य श्रियं राजन्विंदते श्रियमुत्तमाम् । तत्रोदपानो धर्म्मज्ञ त्रिषु लोकेषु विश्रुतः

မင်းကြီးရေ၊ ထိုသန့်ရှင်းသော သရီ (Śrī) ထံသို့ ချဉ်းကပ်လျှင် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော သရီ၊ အထူးကံကောင်းခြင်းကို ရရှိသည်။ ထိုနေရာတွင် ဓမ္မကို သိသူရေ၊ လောကသုံးပါးတစ်လျှောက် ကျော်ကြားသော ရေတွင်းတစ်တွင်း ရှိသည်။

Verse 28

तत्राभिषेकं कुर्वीत वाजिमेधमवाप्नुयात् । जनकस्य तु राजर्षेः कूपस्त्रिदशपूजितः

ထိုနေရာတွင် အဘိသေက (abhiṣeka) ကို ပြုလုပ်လျှင် အရှွမေဓ (Aśvamedha) ယဇ္ဉ၏ အကျိုးကို ရရှိမည်။ အမှန်တကယ်ပင် ရာဇရိရှီ ဇနက၏ ရေတွင်းသည် တိရဒသ ဒေဝတို့ကပါ ပူဇော်လေးစားကြသည်။

Verse 29

तत्राभिषेकं कृत्वा च विष्णुलोकमवाप्नुयात् । ततोऽविनाशनं गच्छेत्सर्वपापप्रमोचनम्

ထိုနေရာတွင် အဘိသေက ပြုလုပ်ပြီးလျှင် ဗိဿဏုလောက (Viṣṇu-loka) ကို ရောက်သည်။ ထို့နောက် အပျက်မရှိသော အဝိနာသ ဓာမသို့ သွားရောက်ကာ အပြစ်အားလုံးကို လွတ်မြောက်စေသည်။

Verse 30

वाजिमेधमवाप्नोति सोमलोकं च गच्छति । गंडकीं च समासाद्य सर्वतीर्थजलोद्भवाम्

သူသည် အရှွမေဓ ယဇ္ဉ၏ အကျိုးကို ရရှိပြီး ဆိုမလောက (Soma-loka) သို့လည်း သွားရောက်သည်။ ထို့ပြင် တီရ္ထရေ အားလုံးမှ ပေါ်ထွန်းလာသည်ဟု ဆိုကြသော ဂဏ္ဍကီ (Gaṇḍakī) မြစ်သို့ ရောက်လျှင် မဟာပုဏ္ဏကို ရရှိသည်။

Verse 31

वाजपेयमवाप्नोति सूर्यलोकं च गच्छति । ततो ध्रुवस्य धर्मज्ञ समाविश्य तपोवनम्

သူသည် ဝာဇပေယ ယဇ္ဉ၏ ကုသိုလ်ကို ရရှိ၍ နေမင်းလောကသို့လည်း သွားရောက်သည်။ ထို့နောက် ဓမ္မကို သိမြင်သူရေ၊ ဓရုဝ၏ တပောဝနသို့ ဝင်ရောက်ကာ ထိုနေရာ၌ နေထိုင်သည်။

Verse 32

गुह्यकेषु महाभाग मोदते नात्र संशयः । कर्मदां तु समासाद्य नदीं सिद्धनिषेविताम्

အို မဟာဘဂါ၊ သူသည် ဂုဟျကများအကြား၌ သံသယမရှိဘဲ ပျော်ရွှင်မြူးတူးသည်။ ထို့နောက် စိဒ္ဓများက လာရောက်ဆည်းကပ်နေသော ကမ္မဒါ မြစ်သို့ ရောက်ရှိသည်။

Verse 33

पुंडरीकमवाप्नोति सोमलोकं च गच्छति । ततो विशालामासाद्य नदीं त्रैलोक्यविश्रुताम्

သူသည် ပုဏ္ဍရိက၏ အကျိုးကို ရရှိ၍ ဆိုမလောကသို့လည်း သွားရောက်သည်။ ထို့နောက် သုံးလောကလုံးတွင် ကျော်ကြားသော ဝိသာလာ မြစ်သို့ ရောက်ရှိကာ ဆက်လက်ခရီးဆက်သည်။

Verse 34

अग्निष्टोममवाप्नोति स्वर्गलोकं च गच्छति । अथ माहेश्वरीं धारां समासाद्य नराधिप

သူသည် အဂ္နိဋ္ဌောမ ယဇ္ဉ၏ ကုသိုလ်ကို ရရှိ၍ သုဝဏ္ဏလောက (ကောင်းကင်လောက) သို့ သွားရောက်သည်။ ထို့နောက် အို မင်းကြီး၊ မဟေရှဝရီ စီးကြောင်းသို့ ရောက်ရှိကာ၊

Verse 35

अश्वमेधमवाप्नोति कुलं चैव समुद्धरेत् । दिवौकसां पुष्करिणीं समासाद्य नरः शुचिः

သန့်ရှင်းသော လူတစ်ဦးသည် ဒေဝများ၏ ပုෂ్కရိဏီ (သန့်ရှင်းသော ရေကန်) သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် အශ්ဝမေဓ ယဇ္ဉ၏ ကုသိုလ်ကို ရရှိကာ မိမိ၏ မျိုးရိုးကူလကို အမှန်တကယ် မြှင့်တင်ကယ်တင်သည်။

Verse 36

न दुर्गतिमवाप्नोति वाजपेयं च विंदति । अथ माहेशपदं गच्छेद्ब्रह्मचारी समाहितः

သူသည် ဒုဂတိသို့ မကျရောက်ဘဲ ဝါဇပေယ ယဇ္ဈ၏ ကုသိုလ်ဖလကို ရရှိသည်။ ထို့နောက် စည်းကမ်းတကျ တည်ငြိမ်သော ဗြဟ္မစာရီသည် မဟေရှ (ရှီဝ) ၏ အမြင့်ဆုံး ပဒသို့ ရောက်သည်။

Verse 37

माहेश्वरपदे स्नात्वा वाजिमेधफलं लभेत् । तत्र कोटिस्तु तीर्थानां विश्रुता भरतर्षभ

အို ဘာရတမျိုးရိုး၏ အမြတ်ဆုံးသူရေ၊ မာဟေရှဝရ-ပဒ၌ သန့်ရှင်းစွာ ရေချိုးလျှင် အရှွမေဓ ယဇ္ဈ၏ ဖလကို ရရှိသည်။ အကြောင်းမှာ ထိုနေရာ၌ တီရ္ထများ ကောဋိတစ်ကောဋိ ရှိကြောင်း နာမည်ကြီးလှသည်။

Verse 38

कूर्मरूपेण राजेंद्र असुरेण दुरात्मना । ह्रियमाणा हृता राजन्विष्णुना प्रभविष्णुना

အို မင်းကြီးအမြတ်ဆုံး၊ ကုမ္မ (လိပ်) ပုံစံဖြင့် စိတ်ဆိုးသော အဆုရက သူမကို ခိုးယူ၍ သယ်ဆောင်နေစဉ်၊ အို မင်းကြီး၊ အာဏာအပြည့်ရှိသော သခင် ဗိဿဏုက ကယ်တင်ခဲ့သည်။

Verse 39

तत्राभिषेकं कुर्वीत तीर्थकोट्यां नराधिप । पुंडरीकमवाप्नोति विष्णुलोकं च गच्छति

အို နရాధိပ မင်းကြီး၊ တီရ္ထကောဋိ၌ ထိုနေရာတွင် အဘိသေက (ပူဇာရေချိုးပွဲ) ကို ပြုလုပ်သင့်သည်။ ထိုကဲ့သို့ပြုလျှင် ပုဏ္ဍရိက ဟုခေါ်သော ကုသိုလ်ကို ရပြီး ဗိဿဏုလောကသို့လည်း သွားရောက်နိုင်သည်။

Verse 40

ततो गच्छेन्नरश्रेष्ठ स्थानं नारायणस्य च । सदा सन्निहितो यत्र हरिर्वसति भारत

ထို့နောက် အို လူအမြတ်ဆုံး၊ နာရာယဏ၏ ဓာမသို့ သွားရမည်။ အို ဘာရတ၊ ထိုနေရာ၌ ဟရီသည် အမြဲတမ်း နီးကပ်စွာ တည်ရှိ၍ နေထိုင်တော်မူသည်။

Verse 41

यत्र ब्रह्मादयो देवा ऋषयश्च तपोधनाः । आदित्यावसवोरुद्रा जनार्दनमुपासते

ထိုနေရာ၌ ဗြဟ္မာနှင့် အခြားဒေဝတားများ၊ တပသီအင်အားပြည့်ဝသော ရှိများ၊ အာဒိတျ၊ ဝစု၊ ရုဒ္ဒရတို့သည်လည်း ဇနာရ္ဒန (ဗိဿဏု) ကို ပူဇော်အုပ်သနာပြုကြသည်။

Verse 42

शालग्राम इति ख्यातो विष्णोरद्भुतकर्मणः । अभिगम्य त्रिलोकेशं वरदं विष्णुमच्युतम्

သူသည် အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသော ကိစ္စတော်များရှိသည့် ဗိဿဏု၏ ပုံသဏ္ဌာန်အဖြစ် “ရှာလဂြာမ” ဟု ကျော်ကြားလာ၏။ ထို့နောက် သုံးလောက၏ အရှင်၊ အပေးအလှူရှင်၊ မလွဲမသွေသော အချျုတ ဗိဿဏုထံ ချဉ်းကပ်လေ၏။

Verse 43

अश्वमेधमवाप्नोति विष्णुलोकं च गच्छति । तत्रोदपानो धर्मज्ञ सर्वपापप्रमोचनः

သူသည် အရှွမေဓ ယဇ္ဉ၏ ကုသိုလ်နှင့်တူသော အကျိုးကို ရရှိပြီး ဗိဿဏုလောကသို့လည်း သွားရောက်သည်။ ထိုနေရာ၌ ထိုရေတွင်းသည် ဓမ္မသိသူတို့အကြား ထင်ရှား၍ အပြစ်အားလုံးကို ဖယ်ရှားပေးသူ ဖြစ်သည်။

Verse 44

समुद्रास्तत्रचत्वारः कूपे सन्निहिताः सदा । तत्रोपस्पृश्य राजेंद्र न दुर्गतिमवाप्नुयात्

ထိုနေရာ၌ ရေတွင်းတစ်တွင်းအတွင်း သမုဒ္ဒရာလေးပါးသည် အမြဲတမ်း တည်ရှိနေသည်။ အို မင်းမြတ်ကြီး၊ ထိုနေရာ၌ ရိုးရာသန့်စင်ရေချိုး (ဥပသ္ပೃଶ) ပြုလျှင် မကောင်းသော ကံကြမ္မာသို့ မရောက်နိုင်။

Verse 45

अभिगम्य महादेवं वरदं विष्णुमव्ययम् । विराजते यथा सोम ऋणैर्मुक्तो युधिष्ठिर

မဟာဒေဝ—မပျက်မယွင်းသော၊ အပေးအလှူရှင် ဗိဿဏု—ထံ ချဉ်းကပ်လျှင် လူသည် လမင်းကဲ့သို့ တောက်ပလာသည်၊ အို ယုဓိဿဌိရ၊ အကြွေးများမှလည်း လွတ်မြောက်၏။

Verse 46

जातिस्मरं उपस्पृश्य शुचिः प्रयतमानसः । जातिस्मरत्वं प्राप्नोति स्नात्वा तत्र न संशयः

“ဇာတိသ္မရ” သန့်ရှင်းသောဌာနကို ထိတွေ့ပြီး ကိုယ်စိတ်သန့်ရှင်း၍ စိတ်ကိုထိန်းသိမ်းထားသူသည် ထိုနေရာ၌ ရေချိုးလျှင် အတိတ်ဘဝများကို မှတ်မိနိုင်သော အစွမ်းကို ရရှိမည်—သံသယမရှိ။

Verse 47

वटेश्वरपुरं गत्वा अर्चयित्वा च केशवम् । ईप्सितांल्लभते लोकानुपवासान्न संशयः

ဝဋေဿဝရပုရသို့ သွား၍ ကေရှဝကို ပူဇော်အာရ္စနာပြုလျှင်၊ ဥပဝါသ (အစာရှောင်) ၏ အာနုဘော်ကြောင့် လိုလားသော လောကများကို မလွဲမသွေ ရရှိမည်—သံသယမရှိ။

Verse 48

ततस्तु वामनं गत्वा सर्वपापप्रणाशनम् । अभिवाद्य हरिं देवं न दुर्गतिमवाप्नुयात्

ထို့နောက် အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးသော ဝါမနသို့ သွား၍ ဟရီဒေဝ (ဘုရားသခင်) ကို ရိုသေစွာ ဦးချလျှင်၊ မကောင်းသော ကံကြမ္မာသို့ မကျရောက်တော့။

Verse 49

भरतस्याश्रमं गत्वा सर्वपापप्रमोचनम् । कौशिकीं तत्र सेवेत महापातकनाशिनीम्

ဘရတ၏ အာရှရမ်သို့ သွား၍ အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်စေသော ထိုနေရာတွင် မဟာပာတက (အပြစ်ကြီး) ကိုပါ ဖျက်ဆီးနိုင်သော ကောရှိကီ မြစ်ကို ဆည်းကပ်ပူဇော်ရမည်။

Verse 50

राजसूयस्य यज्ञस्य फलं प्राप्नोतिमानवः । ततो गच्छेत धर्मज्ञ चंपकारण्यमुत्तमम्

လူသည် ရာဇသူယ ယဇ္ဉ၏ အကျိုးဖလကို ရရှိသည်။ ထို့နောက်၊ ဓမ္မကို သိသူရေ၊ အထူးမြတ်သော ချမ္ပကာရဏ္ယ တောသို့ သွားရမည်။

Verse 51

तत्रोष्य रजनीमेकां गोसहस्रफलं लभेत् । अथ गोविंदमासाद्य तीर्थं परमसम्मतम्

ထိုနေရာ၌ တစ်ညတည်း နေထိုင်ပါက နွားတစ်ထောင် လှူဒါန်းသကဲ့သို့ ကုသိုလ်ရရှိသည်။ ထို့နောက် အလွန်အမြတ်တန်သော ဘုရားဖူးနေရာ ဂోవိန္ဒ-တီရ္ထ သို့ ရောက်ရှိသည်။

Verse 52

उपोष्य रजनीमेकामग्निष्टोमफलं लभेत् । तत्र विश्वेश्वरं दृष्ट्वा देव्या सह महाद्युतिम्

တစ်ညတည်း ဥပုသ်စောင့်ပါက အဂ္နိଷ္ဌෝမ ယဇ్ఞ၏ အကျိုးဖလ ရရှိသည်။ ထိုနေရာ၌ ဒေဝီနှင့်အတူ တောက်ပကြီးမားသော ဝိශ්ဝေශ්ဝရ ကို ဖူးမြင်လျှင် ကောင်းချီးရသည်။

Verse 53

मित्रावरुणयोर्लोकान्प्राप्नुयाद्भरतर्षभ । त्रिरात्रोपोषितस्तत्र अग्निष्टोमफलं लभेत्

အို ဘာရတမျိုးရိုးထဲမှ အကောင်းဆုံးသူရေ၊ မိတ္တရနှင့် ဝရုဏ၏ လောကများကို ရောက်နိုင်သည်။ ထိုနေရာ၌ သုံးည ဥပုသ်စောင့်လျှင် အဂ္နိଷ္ဌෝမ ယဇ్ఞ၏ အကျိုးဖလ ရရှိသည်။

Verse 54

कन्यावसथमासाद्य नियतो नियताशनः । मनोः प्रजापतेर्लोकानाप्नोति भरतर्षभ

အို ဘာရတမျိုးရိုးထဲမှ အကောင်းဆုံးသူရေ၊ ကညာတို့၏ နေရာသို့ ရောက်ပြီး စည်းကမ်းတကျ၊ အစားအသောက်ကို ထိန်းချုပ်သူသည် ပရဇာပတိ မနု၏ လောကများကို ရောက်ရှိသည်။

Verse 55

कन्यायां ये प्रयच्छंति दानमण्वपि भारत । तदक्षयमिति प्राहुरृषयः संशितव्रताः

အို ဘာရတရေ၊ ကညာနှင့် ဆက်နွယ်၍ ပေးသော လှူဒါန်းမှုသည် အနည်းငယ်သာဖြစ်စေကာမူ၊ ဝတ္တတရားကို တင်းကျပ်စွာ ထိန်းသိမ်းသော ရှိများက “အက္ခယ” ဟု၊ မကုန်ခန်းသော ကုသိုလ်ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 56

निष्ठावासं समासाद्य त्रिषु लोकेषु विश्रुतम् । अश्वमेधमवाप्नोति विष्णुलोकं च गच्छति

လောကသုံးပါးတွင် ထင်ရှားကျော်ကြားသော နိဋ္ဌာဝါသသို့ ရောက်လျှင် အရှွမေဓ ယဇ္ဉ၏ ကုသိုလ်ကို ရရှိပြီး ဝိષ્ણုလောကသို့လည်း သွားရောက်နိုင်သည်။

Verse 57

ये तु दानं प्रयच्छंति निष्ठायाः संगमे नराः । ते यांति नरशार्दूल ब्रह्मलोकमनामयम्

သို့သော် နိဋ္ဌာ၏ ဆုံမှတ်၌ ဒါနပြုသော လူတို့သည်၊ လူတို့အတွင်း ကျားသဖွယ်သောသူရေ၊ အပြစ်ကင်း၍ ရောဂါကင်းသော ဘြဟ္မာလောကသို့ သွားရောက်ကြသည်။

Verse 58

तत्राश्रमो वसिष्ठस्य त्रिषु लोकेषु विश्रुतः । तत्राभिषेकं कुर्वाणो वाजपेयमवाप्नुयात्

အဲဒီနေရာတွင် လောကသုံးပါးတွင် ထင်ရှားသော ဝသိဋ္ဌ၏ အာရှရမ် ရှိသည်။ ထိုနေရာ၌ အဘိသေက သန့်စင်ပူဇော်ကို ပြုသူသည် ဝါဇပေယ ယဇ္ဉ၏ ကုသိုလ်ကို ရရှိမည်။

Verse 59

देवकूटं समासाद्य देवर्षिगणसेवितम् । अश्वमेधमवाप्नोति कुलं चैव समुद्धरेत्

ဒေဝကူဋသို့ ရောက်လျှင်—ဒေဝရ္ဓိတို့၏ အစုအဖွဲ့က စောင့်ရှောက်ဝတ်ပြုနေသော—အရှွမေဓ ယဇ္ဉ၏ ကုသိုလ်ကို ရရှိပြီး မိမိ၏ မျိုးရိုးတစ်လျှောက်လုံးကိုလည်း မြှောက်တင်ကယ်တင်နိုင်သည်။

Verse 60

ततो गच्छेत राजेंद्र कौशिकस्य मुनेर्ह्रदम् । तत्र सिद्धिं परां प्राप विश्वामित्रोऽथ कौशिकः

ထို့နောက်၊ အရှင်မင်းကြီးတို့၏ မင်းကြီးရေ၊ ကೌသိက မုနိ၏ ဟရဒ (ရေကန်) သို့ သွားရမည်။ ထိုနေရာ၌ ကೌသိက—ဝိශ්ဝာမိတ္တရ—သည် အမြင့်ဆုံး စိဒ္ဓိကို ရရှိခဲ့သည်။

Verse 61

यत्र मासं वसेद्धीरः कौशिक्यां भरतर्षभ । अश्वमेधस्य यत्पुण्यं तन्मासेनाधिगच्छति

အို ဘာရတမျိုးရိုးအထွတ်အမြတ်ရေ၊ စိတ်တည်ငြိမ်သောသူသည် ကောသိကီမြစ်ကမ်း၌ တစ်လနေထိုင်လျှင် ထိုတစ်လအတွင်း အශ්ဝမေဓ ယဇ္ဈာပြုခြင်းနှင့်တူသော ကုသိုလ်ကို ရရှိ၏။

Verse 62

सर्वतीर्थवरं चैव यो वसेत महाह्रदम् । न दुर्गतिमवाप्नोति विंद्याद्बहुसुवर्णकम्

မည်သူမဆို တီရ္ထအပေါင်းတို့အနက် အထွတ်အမြတ်ဟု ချီးမြှောက်ခံရသော ထိုမဟာရေကန်၌ နေထိုင်လျှင် ဒုဂ္ဂတိသို့ မကျရောက်ဘဲ ရွှေဓနအလွန်များ၊ အကြီးမားဆုံး စည်းစိမ်ကို ရရှိ၏။

Verse 63

कुमारमभिगम्याथ वीराश्रमनिवासिनम् । अश्वमेधमवाप्नोति शक्रलोकं स गच्छति

ထို့နောက် ဗီရာအာရှရမ၌ နေထိုင်သော ကုမာရထံသို့ ချဉ်းကပ်၍ ကြည်ညိုလျှင် အශ්ဝမေဓ ယဇ္ဈာ၏ ကုသိုလ်ကို ရရှိကာ သက္က (အိန္ဒြ) ၏ လောကသို့ သွားရောက်၏။

Verse 64

नंदिन्यां च समासाद्य कूपं त्रिदशसेवितम् । नरमेधस्य यत्पुण्यं तत्प्राप्नोति कुरूद्वह

အို ကုရုမျိုးရိုးအထွတ်အမြတ်ရေ၊ နန္ဒိနီမြစ်ပေါ်ရှိ တိဒသ(ဒေဝ)တို့ လာရောက်ကာ ဆည်းကပ်သော ရေတွင်းသို့ ရောက်လျှင် နရမေဓ ယဇ္ဈာနှင့်တူသော ကုသိုလ်ကို ရရှိ၏။

Verse 65

कालिकासंगमे स्नात्वा कौशिक्यारुणयोर्यतः । त्रिरात्रोपोषितो विद्वान्सर्वपापैः प्रमुच्यते

ကာလိကာမြစ်ဆုံရာ၌ ရေချိုးပြီး၊ ကောသိကီနှင့် အရုဏာ မြစ်ဆုံရာ၌ စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းကာ သုံးညတိုင်တိုင် ဥပဝါသ (အစာရှောင်) ပြုသော ပညာရှိသည် အပြစ်ပေါင်းစုံမှ လွတ်ကင်း၏။

Verse 66

उर्वशीतीर्थमासाद्य तथा सोमाश्रमं बुधः । कुंभकर्णाश्रमे स्नात्वा पूज्यते भुवि मानवः

ပညာရှိသူသည် ဥရဝသီ တီရ္ထသို့ ရောက်ပြီး၊ ထို့အတူ ဆိုမ အာရှရမ်သို့လည်း သွားကာ၊ ကုಂಭကර්ဏ အာရှရမ်၌ သန့်စင်ရေချိုးလျှင် မြေပြင်ပေါ် လူအများအကြား ဂုဏ်ပြုလေးစားခံရသူ ဖြစ်လာသည်။

Verse 67

तथा कोकामुखे स्नात्वा ब्रह्मचारी समाहितः । जातिस्मरत्वं प्राप्नोति दृष्टमेतत्पुरातनैः

ထို့အတူ စည်းကမ်းတကျရှိသော ဘြဟ္မစာရီသည် စိတ်ကို တည်ငြိမ်စုပေါင်းကာ ကိုကာမုခ၌ သန့်စင်ရေချိုးလျှင် အတိတ်ဘဝများကို မှတ်မိနိုင်သော အာနုဘော်ကို ရရှိသည်ဟု ရှေးပညာရှင်များက မြင်တွေ့ထားကြသည်။

Verse 68

सकृन्नदीं समासाद्य कृतार्थो भवति द्विजः । सर्वपापविशुद्धात्मा स्वर्गलोकं च गच्छति

ဒွိဇသည် ထိုမြစ်သို့ တစ်ကြိမ်တည်းပင် ရောက်လျှင်လည်း အကျိုးပြည့်စုံသူ ဖြစ်လာသည်။ အပြစ်အကုန်မှ သန့်စင်သောစိတ်ဖြင့် စွဝဂ္ဂလောကသို့လည်း သွားရောက်သည်။

Verse 69

ऋषभद्वीपमासाद्य सेव्य क्रौंचनिषूदनम् । सरस्वत्यामुपस्पृश्य विमानस्थो विराजते

ဩဿဘဒွီပသို့ ရောက်ပြီး ကရောဉ္စ-နိရှူဒန (ကရောဉ္စကို သတ်ဖြတ်သူ) ကို ဆည်းကပ်ပူဇော်ကာ၊ စရသွတီမြစ်၌ အုပစပೃၑ (ရိုးရာသန့်စင်မှု) ပြုလျှင်၊ သူသည် ဒေဝဗိမာန်၌ ထိုင်လျက် တောက်ပလင်းလက်စွာ ထင်ရှားသည်။

Verse 70

औद्यानकं महाराज तीर्थं मुनिनिषेवितम् । तत्राभिषेकं कुर्वीत सर्वपापैः प्रमुच्यते

အို မဟာရာဇာ၊ အော်ဒျာနက သည် မုနိများ ဆည်းကပ်နေထိုင်သော သန့်ရှင်းသည့် တီရ္ထ ဖြစ်သည်။ ထိုနေရာ၌ အဘိသေက (ရိုးရာရေချိုးပူဇော်) ပြုသူသည် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်သည်။

Verse 71

ब्रह्मतीर्थं समासाद्य पुण्यं ब्रह्मर्षिसेवितम् । वाजपेयमवाप्नोति नरो नास्त्यत्र संशयः

ဗြဟ္မတီရ္ထသို့ ရောက်ရှိ၍—သန့်ရှင်းမြတ်စွာနှင့် ဗြဟ္မရ္ရှိတို့ ဆည်းကပ်ရာ—လူသည် ဝါဇပေယ ယဇ్ఞ၏ အကျိုးကို ရရှိ၏။ ဤအကြောင်း၌ သံသယမရှိ။

Verse 72

ततश्चंपां समासाद्य भागीरथ्यां कृतोदकः । दंडार्पणं समासाद्य गोसहस्रफलं लभेत्

ထို့နောက် ချမ္ပာသို့ ရောက်၍ ဘာဂီရသီ (ဂင်္ဂါ) တွင် ရေကိရိယာ ပြုလုပ်ကာ၊ ဒဏ္ဍာရ္ပဏသို့ ရောက်သူသည် နွားတစ်ထောင် လှူဒါန်းသကဲ့သို့ ပုဏ္ဏကို ရရှိ၏။

Verse 73

लाविढिकां ततो गच्छेत्पुण्यां पुण्यनिषेविताम् । वाजपेयमवाप्नोति विमानस्थश्च पूज्यते

ထို့နောက် လာဝိဍ္ဓိကာသို့ သွားရမည်—ပုဏ္ဏမြတ်၍ သီလဝန်တို့ ဆည်းကပ်ရာ။ ဝါဇပေယ ယဇ్ఞ၏ ပုဏ္ဏကို ရရှိပြီး၊ ကောင်းကင်ဗိမာန်၌ ထိုင်လျက် ဂုဏ်ပြုခံရ၏။