Adhyaya 33

Verse 1

युधिष्ठिर उवाच । वाराणस्याश्च माहात्म्यं संक्षेपात्कथितं त्वया । विस्तरेण मुने ब्रूहि तदा प्रीणाति मे मनः

ယုဓိဋ္ဌိရက ပြောသည်။ “သင်သည် ဝါရာဏသီ၏ မဟာတန်ခိုးကို အကျဉ်းချုပ် ပြောပြီးပြီ။ အို မုနိ၊ အသေးစိတ် ဖော်ပြပါလော့၊ ထိုအခါ ငါ၏စိတ်သည် ပြည့်ဝစွာ ကျေနပ်မည်”။

Verse 2

नारद उवाच । अत्रेतिहासं वक्ष्यामि वाराणस्या गुणाश्रयम् । यस्य श्रवणमात्रेण मुच्यते ब्रह्महत्यया

နာရဒက ပြောသည်။ “ဤနေရာ၌ ဂုဏ်သတ္တိတို့၏ အာရုံဖြစ်သော ဝါရာဏသီနှင့် ဆိုင်သော ရှေးဟောင်းအကြောင်းအရာကို ငါပြောမည်။ ထိုကို နားထောင်ရုံဖြင့်ပင် ဘြာဟ္မဏဟတ္တျာ (ဗြာဟ္မဏကို သတ်ခြင်း) အပြစ်မှ လွတ်မြောက်သည်”။

Verse 3

मेरुशृंगे पुरा देवमीशानं त्रिपुरद्विषम् । देवासनगता देवी महादेवमपृच्छत

ရှေးကာလ၌ မေရုတောင်ထိပ်ပေါ်တွင်၊ ဒေဝအာသနပေါ် ထိုင်နေသော ဒေဝီသည် တြိပုရကို ဆန့်ကျင်သော အီရှာန သခင် မဟာဒေဝအား မေးမြန်း하였다။

Verse 4

देव्युवाच । देवदेव महादेव भक्तानामार्तिनाशन । कथं त्वां पुरुषो देवमचिरादेव पश्यति

ဒေဝီက မေးသည်။ “ဒေဝတို့၏ ဒေဝ၊ မဟာဒေဝ၊ ဘက္တတို့၏ ဒုက္ခကို ဖျက်ဆီးသူ—လူသားသည် အချိန်တိုအတွင်း သခင်တော်ကို မည်သို့ ဒർശနရနိုင်သနည်း”။

Verse 5

सांख्ययोगस्तथा ध्यानं कर्मयोगोऽथ वैदिकः । आयासबहुला लोके यानि चान्यानि शंकर

စಾಂখ্যယောဂ၊ ဓျာန (တရားထိုင်ခြင်း) နှင့် ဝေဒိက ကర్మယောဂ—လောက၌ ရှိသမျှ အခြားသော စည်းကမ်းလမ်းစဉ်များလည်း—အားလုံးသည် အလွန်ပင် ပင်ပန်းအားထုတ်ရသော အရာများဖြစ်သည်၊ အို ရှင်ကရ။

Verse 6

येन विश्रांतचित्तानां योगिनां कर्मिणामपि । दृश्यो हि भगवान्सूक्ष्मः सर्वेषामथ देहिनाम्

ဤနည်းလမ်းကြောင့် စိတ်ငြိမ်းချမ်းသော ယောဂီတို့နှင့် ကမ္မ၌ မမောမပန်း လုပ်ဆောင်နေသူတို့ပင် အလွန်သိမ်မွေ့သော ဘုရားသခင်ကို အမှန်တကယ် မြင်တွေ့နိုင်ကြသည်။ ထို့နောက် ကိုယ်ခန္ဓာရှိသော သတ္တဝါအားလုံးအတွက်လည်း တကယ်ပင် ထင်ရှားလာသည်။

Verse 7

एतद्गुह्यतमं ज्ञानं गूढं शक्रादिसेवितम् । हिताय सर्वभूतानां ब्रूहि कामाग्निनाशनम्

ဤသည်မှာ အလွန်လျှို့ဝှက်ဆုံးသော ဉာဏ်ပညာဖြစ်၍ နက်ရှိုင်းကာ ဖုံးကွယ်နေပြီး အင်ဒြာနှင့် အခြားဒေဝတို့ပင် လေးစားကာ ဆည်းကပ်ကြသည်။ သတ္တဝါအားလုံး၏ အကျိုးအတွက် ကာမဆန္ဒ၏ မီးကို ငြိမ်းစေသော သင်ခန်းစာကို မေတ္တာဖြင့် ဟောကြားပါ။

Verse 8

ईश्वर उवाच । अवाच्यमत्र विज्ञानं ज्ञानमज्ञैर्बहिष्कृतम् । वक्ष्ये तव यथातत्त्वं यदुक्तं परमर्षिभिः

ဣශ්ဝရက မိန့်တော်မူသည်– ဤနေရာ၌ ခွဲခြားသိမြင်သော ဗိဇ္ဈာနကို ပြောဆိုရန် မသင့်တော်; ဤအသိပညာကို မသိသူတို့က ပယ်ချကြသည်။ အမြင့်မြတ်သော ရှင်ရသီတို့ ပြောကြားထားသကဲ့သို့ အမှန်တရားအတိုင်း သင့်အား ငါရှင်းပြမည်။

Verse 9

परं गुह्यतमं क्षेत्रं मम वाराणसी पुरी । सर्वेषामेव भूतानां संसारार्णवतारिणी

ငါ၏ ဝါရာဏသီ မြို့တော်သည် အမြင့်မြတ်ဆုံးနှင့် အလွန်လျှို့ဝှက်သော သန့်ရှင်းရာ က్షೇತ್ರ ဖြစ်သည်။ သတ္တဝါအားလုံးအတွက် ၎င်းသည် သံသရာပင်လယ်ကို ကူးဖြတ်စေသော တံတားတော်ပင် ဖြစ်၏။

Verse 10

तत्र भक्त्या महादेवि मदीयं व्रतमास्थिताः । निवसंति महात्मानः परं नियममास्थिताः

အဲဒီနေရာ၌ မဟာဒေဝီရေ၊ မဟာအတ္တမတို့သည် ဘက္တိဖြင့် ငါ၏ ဝရတကို ထိန်းသိမ်းကာ နေထိုင်ကြပြီး အမြင့်ဆုံး စည်းကမ်းသမာဓိ၌ ခိုင်မြဲစွာ တည်ကြသည်။

Verse 11

उत्तमं सर्वतीर्थानां स्थानानामुत्तमं च यत् । ज्ञानानामुत्तमं ज्ञानमविमुक्तं परं मम

တီရ္ထများအနက် အမြင့်မြတ်ဆုံး၊ သန့်ရှင်းရာနေရာများအနက် အထွတ်အထိပ်ဖြစ်သော အရာသည် ‘အဝိမုက္တ’ ဖြစ်၏။ ထိုအရာသည် ဉာဏ်ပညာအားလုံးအနက် အမြင့်ဆုံး ဉာဏ်ပညာဖြစ်ပြီး၊ ငါ၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး ဓာမ/လျှို့ဝှက်တရား ဖြစ်၏။

Verse 12

स्थानांतर पवित्राणि तीर्थान्यायतनानि च । श्मशानसंस्थितान्येव दिव्यभूमिगतानि च

အခြားဒေသများရှိ သန့်ရှင်းရာနေရာများ—တီရ္ထများနှင့် ပူဇော်ရာအာယတန/ဘုရားကျောင်းများလည်း—သင်္ချိုင်းမီးသင်္ဂြိုဟ်ရာ (श्मशान) တွင် တည်ရှိသည့်အရာများ၊ ထို့ပြင် ဒိဗ္ဗမြေ (ကောင်းကင်လောက) တွင် တည်ရှိသည့်အရာများလည်း သန့်ရှင်းမြတ်နိုးဖွယ် ဖြစ်၏။

Verse 13

भूर्लोके नैव संलग्नमंतरिक्षे ममालयम् । अमुक्तास्तत्र पश्यंति मुक्ताः पश्यंति चेतसा

ငါ၏ ဓာမသည် မြေပြင်လောက (ဘူလောက) နှင့် မကပ်လျက်ရှိဘဲ၊ အန္တရိက္ခ (အလယ်အာကာသ) တွင် တည်၏။ မလွတ်မြောက်သေးသူတို့သည် ထိုနေရာ၌ တည်နေရာတစ်ခုကဲ့သို့ မြင်ကြသော်လည်း၊ လွတ်မြောက်သူတို့သည် စိတ်ဉာဏ်ဖြင့်သာ မြင်သိကြ၏။

Verse 14

श्मशानमेतद्विख्यातमविमुक्तमिति श्रुतम् । कालो भूत्वा जगदिदं संहराम्यत्र सुंदरि

ဤနေရာသည် မီးသင်္ဂြိုဟ်ရာ (श्मशान) ဟု ကျော်ကြားပြီး ‘အဝိမုက္တ’ ဟူ၍လည်း ကြားသိရ၏။ အို လှပသူရေ၊ ဤနေရာ၌ ငါသည် ကာလ (အချိန်) အဖြစ် ဖြစ်တည်ကာ ဤလောကတစ်ခုလုံးကို ပျက်သိမ်းလျက် ရုပ်လုံးပျော်ဝင်စေ၏။

Verse 15

देवीदं सर्वगुह्यानां स्थानं प्रियतरं मम । मद्भक्तास्तत्र गच्छंति मामेव प्रविशंति च

အို ဒေဝီ၊ ဤနေရာသည် လျှို့ဝှက်သန့်ရှင်းရာနေရာများအနက် ငါအလွန်ချစ်မြတ်နိုးဆုံးသော နေရာဖြစ်၏။ ငါ၏ ဘက္တ (ကိုးကွယ်သူ) များသည် ထိုနေရာသို့ သွားကြပြီး၊ ငါတစ်ပါးတည်းထဲသို့ပင် ဝင်ရောက်လျက် ဖြစ်ကြ၏။

Verse 16

दत्तं जप्तं हुतं चेष्टं तपस्तप्तं कृतं च यत् । ध्यानमध्ययनं ज्ञानं सर्वं तत्राक्षयं भवेत्

လှူဒါန်းသမျှ၊ ဂျပ (မန္တရ) ရွတ်ဖတ်သမျှ၊ ဟိုးမ မီးထဲသို့ ပူဇော်သမျှ၊ ကြိုးပမ်း၍ ဆောင်ရွက်သမျှ၊ တပ (တပဿ) အဖြစ် အားထုတ်သမျှ၊ သို့မဟုတ် ပြုလုပ်သမျှ—ဓ്യာန်၊ သင်ယူလေ့လာမှုနှင့် အာတ్మဉာဏ်တို့ပါဝင်၍—အရာအားလုံးသည် ထိုနေရာ၌ အကွယ်မပျက် အမြဲတည်တံ့လာသည်။

Verse 17

जन्मांतरसहस्रेषु यत्पापं पूर्वसंचितम् । अविमुक्तं प्रविष्टस्य तत्सर्वं व्रजति क्षयम्

အတိတ်က ကမ္မဘဝ အထောင်ပေါင်းများစွာအတွင်း စုဆောင်းထားသော အပြစ်အကုန်—အဝိမုတ္တသို့ ဝင်ရောက်သူအတွက် ထိုအပြစ်အားလုံးသည် ပျက်စီး၍ ချုပ်ငြိမ်းသွားသည်။

Verse 18

ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्याः शूद्राश्च वर्णसंकराः । स्त्रियो म्लेच्छाश्च ये चान्ये संकीर्णाः पापयोनयः

ဗြာဟ္မဏ၊ ခ္ෂတ္ရိယ၊ ဝိုင်ရှျ၊ ရှူဒ္ဒရ နှင့် ဝဏ္ဏ-သင်္ကရ; မိန်းမများ၊ မလေစ္ဆ နှင့် အခြားသူများ—ရောနှောကွဲပြား၍ ‘ပာပ-ယောနိ’ ဟု ခေါ်ဆိုထားသူတို့။

Verse 19

कीटाः पिपीलिकाश्चैव ये चान्ये मृगपक्षिणः । कालेन निधनं प्राप्ता अविमुक्ते वरानने

ပိုးမွှားများ၊ ပိပီလိကာ (ပုရွက်ဆိတ်) များနှင့် အခြား တိရစ္ဆာန်၊ ငှက်တို့—အလှမျက်နှာရှင်မယ်၊ အဝိမုတ္တ၌ အချိန်တန်၍ သေဆုံးခြင်းကို ရောက်ရှိပြီးနောက်—

Verse 20

चंद्रार्द्धमौलयस्त्र्यक्षा महावृषभवाहनाः । शिवे मम पुरे देवि जायंते तत्र मानवाः

ဒေဝီရေ၊ ရှီဝါရေ၊ ငါ၏ မြို့တော်၌ ထိုနေရာတွင် မွေးဖွားသော လူသားတို့သည် ရှီဝ၏ လက္ခဏာများကို ဆောင်ထားကြသည်—လဝက်တင်မော်လီ၊ မျက်စိသုံးလုံး (တ্ৰိနేత్ర) နှင့် မဟာနွား (ဝೃಷಭ) ကို ယာဉ်အဖြစ် စီးနင်းသူများဖြစ်ကြသည်။

Verse 21

नाविमुक्ते मृतः कश्चिन्नरकं याति किल्बिषी । ईश्वरानुगृहीता हि सर्वे यांति परां गतिम्

အဝိမုတ္တ၌ သေဆုံးသော အပြစ်ရှိသူမည်သူမျှ နရကသို့ မသွားဟု ဆိုကြသည်။ အရှင်၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် အားလုံးသည် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော အခြေအနေသို့ ရောက်ကြ၏။

Verse 22

मोक्षं सुदुर्ल्लभं मत्वा संसारं चातिभीषणम् । अश्मना चरणौ भंक्त्वा वाराणस्यां वसेन्नरः

မောက္ခသည် အလွန်ရခက်ကြောင်း၊ သံသရာသည် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကြောင်း သိမြင်၍ လူသည် ကျောက်ဖြင့် မိမိခြေထောက်ကို ချိုးပင်ချိုးစေကာမူ ဗာရာဏသီ၌ နေထိုင်သင့်၏။

Verse 23

दुर्ल्लभा तपसा चापि मृतस्य परमेश्वरि । यत्र तत्र विपन्नस्य गतिः संसारमोक्षणी

အို ပရမေရှွရီမယ်တော်၊ တပသဖြင့်ပင် သေဆုံးသူအတွက် ထိုအခြေအနေသည် ရခက်လှ၏။ သို့ရာတွင် ဒုက္ခအန္တရာယ်၌ ကျရောက်သူအတွက် မည်သည့်နေရာ၌ရှိစေကာမူ ထိုလမ်းကြောင်းသည် သံသရာချည်နှောင်မှုမှ လွတ်မြောက်ခြင်း ဖြစ်လာ၏။

Verse 24

प्रसादाज्जायते सम्यक्मम शैलेंद्रनंदिनि । अप्रवृद्धा न पश्यंति मम मायाविमोहिताः

အို တောင်မင်း၏ သမီးတော်၊ မှန်ကန်သော သိမြင်မှုသည် ငါ၏ ကရုဏာတော်ကြောင့်သာ ပေါ်ပေါက်၏။ ဝိညာဉ်ရေး မရင့်ကျက်သေးသူတို့သည် အမှန်တရားကို မမြင်နိုင်ကြ၊ ငါ၏ မာယာကြောင့် မောဟဖြစ်ကြသဖြင့်။

Verse 25

विण्मूत्ररेतसां मध्ये ते वसंति पुनः पुनः । हन्यमानोऽपि यो विद्वान्वसेद्विघ्नशतैरपि

သူတို့သည် အညစ်အကြေး၊ ဆီးနှင့် သုတ်ရည်တို့အလယ်၌ ထပ်ခါထပ်ခါ နေထိုင်ကြ၏။ သို့သော် ပညာရှိသူသည်—ထိုးနှက်ခံရ၍ လဲကျသော်လည်း၊ အတားအဆီး ရာချီကြား၌ပင်—ဓမ္မလမ်း၌ တည်ကြည်စွာ ဆက်လက်နေထိုင်သင့်၏။

Verse 26

स याति परमं स्थानं यत्र गत्वा न शोचति । जन्ममृत्युजरामुक्तं परं यांति शिवालयम्

သူသည် အမြင့်မြတ်ဆုံး အဘိုဒ်ကို ရောက်၏; ထိုနေရာသို့ ရောက်ပြီးနောက် ဝမ်းနည်းခြင်း မရှိတော့။ မွေးဖွားခြင်း၊ သေခြင်း၊ အိုမင်းခြင်းမှ လွတ်ကင်း၍ အမြင့်ဆုံး လောက—ရှီဝအလယ် (Śivālaya) သို့ ရောက်ကြ၏။

Verse 27

अपुनर्मरणानां हि सा गतिर्मोक्षकांक्षिणाम् । यां प्राप्य कृतकृत्यः स्यादिति मन्यंति पंडिताः

အမှန်တကယ် ထိုကတိသည် မောက္ခကို လိုလားသူတို့၏ သွားရာလမ်း—သေခြင်းသို့ ပြန်မလှည့်ရသော အခြေအနေ ဖြစ်သည်။ ထိုကို ရရှိလျှင် လူသည် ကෘတကෘတ்ய (တာဝန်ပြီးစီးသူ) ဖြစ်လာသည်ဟု ပညာရှိတို့ ဆိုကြသည်။

Verse 28

न दानैर्न तपोभिश्च न यज्ञैर्नापि विद्यया । प्राप्यते गतिरुत्कृष्टा याविमुक्ते तु लभ्यते

အမြင့်မြတ်ဆုံး သွားရာကတိကို ဒါနဖြင့်လည်း မရ၊ တပဿဖြင့်လည်း မရ၊ ယဇ္ဉဖြင့်လည်း မရ၊ ပညာဗဟုသုတဖြင့်ပင် မရ။ ထိုအထူးမြတ် အခြေအနေသည် လွတ်မြောက်ပြီးသူ (vimukta) သာ ရနိုင်သည်။

Verse 29

नानावर्णा विवर्णाश्च चांडालाद्या जुगुप्सिताः । किल्बिषैः पूर्णदेहाश्च विशिष्टैः पातकैस्तथा

အမျိုးအစားစုံလင်၍ ရုပ်သဏ္ဌာန်ကျဆင်းသူများ၊ ချန်ဍာလ စသည့် မုန်းတီးခံရသူများ—သူတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာသည် အပြစ်များဖြင့် ပြည့်နှက်ပြီး ထူးထူးခြားခြား အလွန်ပြင်းထန်သော အပြစ်ကျူးလွန်မှုများနှင့်လည်း ပြည့်နေသည်။

Verse 30

भेषजं परमं तेषामविमुक्तं विदुर्बुधाः । अविमुक्तं परं ज्ञानमविमुक्तं परं पदम्

ပညာရှိတို့သည် သူတို့အတွက် အဝိမုက္တ (Avimukta) ကို အမြင့်မြတ်ဆုံး ဆေးအဖြစ် သိကြသည်။ အဝိမုက္တသည် အမြင့်ဆုံး ဉာဏ်ပညာ ဖြစ်ပြီး အဝိမုက္တသည် အမြင့်ဆုံး ပန်းတိုင် (ပဒ) လည်း ဖြစ်သည်။

Verse 31

अविमुक्तं परं तत्त्वमविमुक्तं परं शिवम् । कृत्वा वै नैष्ठिकीं दीक्षामविमुक्ते वसंति ये

အဝိမုတ္တသည် အမြင့်မြတ်ဆုံး တတ္တဝ (အမှန်တရား) ဖြစ်၏။ အဝိမုတ္တသည် အမြင့်မြတ်ဆုံး ရှိဝ ဖြစ်၏။ တည်ကြည်သော တစ်သက်တာ ဒိက္ခာကို ခံယူသူတို့သည် အဝိမုတ္တ၌ နေထိုင်ကြ၏။

Verse 32

तेषां तत्परमं ज्ञानं ददाम्यंते परं पदम् । प्रयागं नैमिषारण्यं श्रीशैलोऽथ महाबलम्

သူတို့အား ငါသည် အမြင့်မြတ်ဆုံး ဉာဏ်ကို ပေးအပ်၍ အဆုံးတွင် အမြင့်ဆုံး ပဒ (အခြေအနေ) သို့ ရောက်စေမည်။ ထို့ပြင် ပရယာဂ၊ နိုင်မိရှာရဏ္ယ၊ နှင့် သြရီရှိုင်လ—မဟာဗလရှိသော ပုဏ္ဏသ္ဌာနများဟု ကြေညာ၏။

Verse 33

इति श्रीपाद्मे महापुराणे स्वर्गखंडे त्रयस्त्रिंशोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် ဂုဏ်တော်ကြီးသော ပဒ္မ မဟာပုရာဏ၏ စွဝဂ္ခဏ္ဍ၌ သုံးဆယ့်သုံးမြောက် အခန်း ပြီးဆုံး၏။

Verse 34

शालग्रामं च कुब्जाम्रं कोकामुखमनुत्तमम् । प्रभासं विजयेशानं गोकर्णं भद्रकर्णकम्

ထို့ပြင် (ပုဏ္ဏသ္ဌာနများ) ရှာလဂြာမ၊ ကုဗ္ဇာမရ၊ အတုမရှိသော ကိုကာမုခ; ပရဘာသ၊ ဝိဇယေရှာန၊ ဂိုကဏ္ဏ နှင့် ဘဒ္ဒရကဏ္ဏက။

Verse 35

एतानि पुण्यस्थानानि त्रैलोक्ये विश्रुतानि ह । न यास्यंति परं तत्त्वं वाराणस्यां यथा मृताः

ဤပုဏ္ဏသ္ဌာနတို့သည် တြိလောက၌ ကျော်ကြားသော်လည်း၊ ဝါရာဏသီ၌ သေဆုံးသူတို့ကဲ့သို့ အမြင့်မြတ်ဆုံး တတ္တဝသို့ မပို့ဆောင်နိုင်ကြ။

Verse 36

वाराणस्यां विशेषेण गंगा त्रिपथगामिनी । प्रविष्टा नाशयेत्पापं जन्मांतरशतैः कृतम्

အထူးသဖြင့် ဝါရာဏသီ၌ သုံးလောကကို ဖြတ်သန်းစီးဆင်းသော ဂင်္ဂါမြစ်၏ သန့်ရှင်းသောရေထဲ ဝင်ရောက်သူအတွက် ရာရာချီသော မွေးဖွားဘဝများတွင် ပြုခဲ့သော အပြစ်တို့ ပျက်ကွယ်သွားသည်။

Verse 37

अन्यत्र सुलभा गंगा श्राद्धं दानं तपो जपः । व्रतानि सर्वमेवैतद्वाराणस्यां सुदुर्ल्लभम्

အခြားနေရာများတွင် ဂင်္ဂါကို လွယ်ကူစွာ ရောက်နိုင်သကဲ့သို့ ရှရဒ္ဓ၊ ဒါန၊ တပ၊ ဇပ၊ ဝရတတို့လည်း လွယ်ကူသည်။ သို့သော် ဝါရာဏသီ၌ ထိုအရာအားလုံး (အမှန်တကယ် အကျိုးသက်ရောက်မှုဖြင့်) အလွန်ရှားပါးသည်။

Verse 38

जपेच्च जुहुयान्नित्यं ददात्यर्चयतेऽमरान् । वायुभक्षश्च सततं वाराणस्यां स्थितो नरः

ဝါရာဏသီ၌ နေထိုင်သူသည် မန္တရဇပကို မပြတ်မလပ် ပြုလုပ်၍ နေ့စဉ် ဟိုးမ (မီးပူဇော်) ဆောင်ရွက်ကာ ဒါနပေးလှူ၍ ဒေဝတားတို့ကို အာရ္ချနာပြုသည်။ ထို့ပြင် အမြဲတမ်း ဝါယုဘက္ခ—လေကိုသာ အာဟာရကဲ့သို့ အားကိုးနေထိုင်သည်။

Verse 39

यदि पापो यदि शठो यदि वा धार्मिको नरः । वाराणसीं समासाद्य पुनाति सकलं कुलम्

လူသည် အပြစ်ရှိသူဖြစ်စေ၊ လိမ်လည်ကောက်ကျစ်သူဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် ဓမ္မတရားရှိသူဖြစ်စေ—ဝါရာဏသီသို့ ရောက်သည်နှင့် မိမိ၏ မျိုးရိုးတစ်လျှောက်လုံးကို သန့်စင်ပေးနိုင်သည်။

Verse 40

वाराणस्यां येऽर्चयंति महादेवं स्तुवंति वै । सर्वपापविनिर्मुक्तास्ते विज्ञेया गणेश्वराः

ဝါရာဏသီ၌ မဟာဒေဝကို ပူဇော်၍ အမှန်တကယ် ချီးမွမ်းသီဆိုသူတို့သည် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်ကြသည်။ ထိုသူတို့ကို ရှိဝ၏ ဂဏများအတွင်း ဂဏေရှဝရ—အုပ်စိုးသူများဟု သိမှတ်ရမည်။

Verse 41

अन्यत्र योगज्ञानाभ्यां संन्यासादथवान्यतः । प्राप्यते तत्परं स्थानं सहस्रेणैव जन्मनाम्

မဟုတ်လျှင်—ယောဂနှင့် ဉာဏ်သိမြင်မှုဖြင့်ဖြစ်စေ၊ သံညာသ (လောကစွန့်ခြင်း) ဖြင့်ဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် အခြားနည်းဖြင့်ဖြစ်စေ—အမြင့်မြတ်ဆုံးသော အဘောဒ်ကို မွေးဖွားခြင်း တစ်ထောင်ပြီးမှသာ ရောက်နိုင်သည်။

Verse 42

ये भक्ता देवदेवेशि वाराणस्यां वसंति वै । ते विंदंति परं मोक्षमेकेनैव तु जन्मना

အို နတ်တို့၏နတ်မိဖုရားတော်! ဗာရာဏသီ၌ အမှန်တကယ် နေထိုင်သော ဘက္တများသည် မွေးဖွားခြင်း တစ်ကြိမ်တည်းဖြင့် အမြင့်မြတ်ဆုံး မောက္ခကို ရရှိကြသည်။

Verse 43

यत्र योगस्तथा ज्ञानं मुक्तिरेकेन जन्मना । अविमुक्तं तदासाद्य नान्यदिच्छेत्तपोवनम्

ယောဂနှင့် ဉာဏ်ရှိ၍ တစ်ဘဝတည်းဖြင့် လွတ်မြောက်မှု ရနိုင်သော အရပ်၌—အဝိမုက္တကို ရောက်ပြီးနောက် အခြားသော တပသတောဝန်ကို မလိုလားသင့်။

Verse 44

यतो मयाऽविमुक्तं तदविमुक्तं ततः स्मृतम् । तदेव गुह्यं गुह्यानामेतद्विज्ञानमुच्यते

အကြောင်းမှာ အဝိမုက္တကို ငါ မည်သည့်အခါမျှ မစွန့်လွှတ်ခဲ့သဖြင့် ထို့ကြောင့် ‘အဝိမုက္တ’ ဟူ၍—‘မစွန့်လွှတ်သော’ ဟူသော အမည်ဖြင့် မှတ်မိကြသည်။ ထိုနေရာသည် လျှို့ဝှက်များထဲမှ လျှို့ဝှက်တည်း; ဤသည်ကို စစ်မှန်သော ဝိညာဏ (ဗိဇ္ဈာန) ဟု ခေါ်သည်။

Verse 45

ज्ञानाज्ञानाभिनिष्ठानां परमानंदमिच्छताम् । यागतिर्विदिता सुभ्रूः साविमुक्ते मृतस्य तु

ဉာဏ်၌ဖြစ်စေ အဉာဏ်၌ဖြစ်စေ နိဿဋ္ဌာရှိ၍ အမြင့်မြတ်ဆုံး အာနန္ဒကို တောင့်တသူတို့အတွက်—အို လှပသော မျက်ခုံးရှင်မ! သူတို့၏ ဂတိ (ရောက်ရာ) ကို သိရှိထားပြီးဖြစ်သည်။ အဝိမုက္တ (ကာသီ) တွင် သေဆုံးသူအတွက်လည်း ထိုဂတိသည် အမှန်တကယ် အာမခံဖြစ်၏။

Verse 46

यानि चैवाविमुक्तस्य देहे दृष्टानि कृत्स्नशः । पुरी वाराणसी तेभ्यः स्थानेभ्योऽप्यधिका शुभा

အဝိမုတ္တ၏ ကိုယ်ခန္ဓာအတွင်း၌ အပြည့်အစုံ မြင်ရသော သန့်ရှင်းသော တီရ္ထနေရာများ အားလုံးထဲတွင်၊ ဝါရာဏသီ မြို့သည် ထိုနေရာများကိုပင် ကျော်လွန်၍ ပိုမို မင်္ဂလာရှိသန့်ရှင်းလှ၏။

Verse 47

यत्र साक्षान्महादेवो देहांते स्वयमीश्वरः । व्याचष्टे तारकं ब्रह्म तत्रैव ह्यविमुक्तये

အသက်ဆုံးခါနီးတွင် မဟာဒေဝသည် ကိုယ်တိုင် အရှင်အဖြစ် တကယ်တမ်း ရှိနေ၍ ထွက်ခွာမည့် အတ္တကို ‘တာရက ဘြဟ္မ’ ဟူသော ကယ်တင်မန်တရ/ဉာဏ်ကို ကိုယ်တိုင် သင်ကြားပေးရာ ထိုနေရာကို အဝိမုတ္တ ဟု ခေါ်သည်။

Verse 48

यत्तत्परतरं तत्त्वमविमुक्तमिति श्रुतम् । एकेन जन्मना देवि वाराणस्यां तदाप्नुयात्

အို ဒေဝီ၊ ‘အဝိမုတ္တ’ ဟု ကြားသိရသော—မည်သည့်အခါမျှ မစွန့်ပစ်သော—အမြင့်ဆုံး တတ္တဝါကို ဝါရာဏသီ၌ တစ်ဘဝတည်းဖြင့် ရရှိနိုင်သည်။

Verse 49

भ्रूमध्ये नाभिमध्ये च हृदये चैव मूर्धनि । यथाविमुक्तमादित्ये वाराणस्यां व्यवस्थितम्

မျက်ခုံးကြား၊ နာဘီအလယ်ဗဟို၊ နှလုံးအတွင်းနှင့် ခေါင်းထိပ်၌—နေမင်းကဲ့သို့—လွတ်မြောက်မှု၏ တတ္တဝါသည် အဝိမုတ္တ၌ တည်ရှိသကဲ့သို့၊ ဝါရာဏသီ (ကာရှီ)၌လည်း ထိုသို့ပင် တည်ရှိသည်။

Verse 50

वरणायास्तथा चास्या मध्ये वाराणसीपुरी । तत्रैव संस्थितं तत्त्वं नित्यमेवंविमुक्तकम्

ဝရဏာ မြစ်၏ အလယ်၌ ဝါရာဏသီ မြို့တည်ရှိ၏; ထိုနေရာ၌ပင် အမှန်တရားသော တတ္တဝါသည် အစဉ်အမြဲ တည်နေပြီး၊ ထို့ကြောင့် ထိုသည် နိစ္စ မုတ်ခ (လွတ်မြောက်မှု) ၏ ဓာမဖြစ်၏။

Verse 51

वाराणस्याः परं स्थानं न भूतं न भविष्यति । यत्र नारायणो देवो महादेवो दिवीश्वरः

ဝါရာဏသီထက် မြင့်မြတ်သော အရပ်မရှိခဲ့၊ မရှိလာမည်လည်း မဟုတ်; ထိုနေရာ၌ နာရာယဏသခင်နှင့် မဟာဒေဝ၊ ဒေဝလောက၏ အရှင် တည်ရှိတော်မူ၏။

Verse 52

तत्र देवाः सगंधर्वाः सयक्षोरगराक्षसाः । उपासते यं सततं देवदेवः पितामहः

ထိုနေရာ၌ ဒေဝတော်များသည် ဂန္ဓဗ္ဗ၊ ယက္ခ၊ နာဂ၊ ရာက္ခသတို့နှင့်အတူ အမြဲတမ်း ထိုဘုရားကို ပူဇော်ကြ၏—ဒေဝတို့၏ဒေဝ ပိတာမဟ (ဗြဟ္မာ) ပင် မပြတ်မနား ပူဇော်သောအရှင်။

Verse 53

महापातकिनो देवि ये तेभ्यः पापकृत्तमाः । वाराणसीं समासाद्य ते यांति परमां गतिम्

အို ဒေဝီ၊ မဟာအပြစ်ကျူးလွန်သူများနှင့် ထိုသူတို့ထက်ပင် ဆိုးယုတ်သူများတောင် ဝါရာဏသီသို့ ရောက်လျှင် အမြင့်ဆုံးသော ဂတိကို ရရှိကြ၏။

Verse 54

तस्मान्मुमुक्षुर्नियतो वसेद्वै मरणांतकम् । वाराणस्यां महादेवाज्ज्ञानं लब्ध्वा विमुच्यते

ထို့ကြောင့် မုက္ခရှာသူသည် စည်းကမ်းတကျဖြင့် သေဆုံးချိန်တိုင်အောင် ဝါရာဏသီ၌ နေထိုင်သင့်၏; ထိုနေရာ၌ မဟာဒေဝထံမှ လွတ်မြောက်စေသော ဉာဏ်ကို ရယူပြီး လွတ်ကင်း၏။

Verse 55

किंतु विघ्ना भविष्यंति पापोपहतचेतसः । ततो नैवाचरेत्पापं कायेन मनसा गिरा

သို့သော် အပြစ်ကြောင့် စိတ်နှလုံးထိခိုက်သူတို့အတွက် အတားအဆီးများ ပေါ်လာမည်; ထို့ကြောင့် ကိုယ်ဖြင့်၊ စိတ်ဖြင့်၊ စကားဖြင့် မည်သည့်အပြစ်ကိုမျှ မကျူးလွန်ပါနှင့်။

Verse 56

एतद्रहस्यं देवानां पुराणानां च सुव्रते । अविमुक्ताश्रयं ज्ञानं न कश्चिद्वेत्ति तत्त्वतः

အို သုဝြတေ (ကတိသစ္စာမြတ်သောသူ)၊ ဤလျှို့ဝှက်ချက်သည် နတ်တို့နှင့် ပုရာဏာတို့အတွက်တောင် လျှို့ဝှက်၏။ အဝီမုက္တကို အခြေခံသော ဉာဏ်၏ တတ္တဝကို အမှန်တကယ် မည်သူမျှ မသိနိုင်။

Verse 57

नारद उवाच । देवतानामृषीणां च शृण्वतां परमेष्ठिनाम् । देवदेवेन कथितं सर्वपापविनाशनम्

နာရဒက ဆိုသည်— “နတ်တို့၊ ရှိတို့နှင့် နားထောင်နေသော ပရမေဋ္ဌင် (ဗြဟ္မာ) ရှေ့မှောက်တွင်၊ နတ်တို့၏နတ် (ဒေဝဒေဝ) က ဤသို့ မိန့်ကြားခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးပေးသည်။”

Verse 58

यथानारायणः श्रेष्ठो देवानां पुरुषोत्तमः । यथेश्वराणां गिरिशः स्थानानामेतदुत्तमम्

နာရာယဏသည် နတ်တို့အတွင်း ပုရုရှောတ္တမအဖြစ် အမြင့်မြတ်ဆုံးဖြစ်သကဲ့သို့၊ အီရှဝရတို့အတွင်း ဂိရိရှ (ရှီဝ) သည် အဓိကဖြစ်သကဲ့သို့၊ ထိုနည်းတူ ဤနေရာသည် သန့်ရှင်းသော တီရ္ထများအနက် အထူးမြတ်ဆုံး ဖြစ်သည်။

Verse 59

यैः समाराधितो रुद्रः पूर्वस्मिन्नेकजन्मनि । ते विदंति परं क्षेत्रमविमुक्तं शिवालयम्

အတိတ်က တစ်ဘဝတည်းတွင် ရုဒြကို နည်းလမ်းမှန်ကန်စွာ အာရాధနာပြုခဲ့သူတို့သာ၊ အမြင့်မြတ်ဆုံး က్షೇತ್ರကို သိနိုင်သည်—အဝီမုက္တ၊ ရှီဝ၏ အာလယ (ရှီဝာလယ) ဖြစ်သည်။

Verse 60

कलिकल्मषसंभूता येषामुपहृता मतिः । न तेषां वेदितुं शक्यं स्थानं तत्परमेष्ठिनः

ကလိယုဂ၏ အညစ်အကြေးမှ ပေါက်ဖွားသော မလင်းမသန့်မှုကြောင့် ဉာဏ်အမြင် ခိုးယူခံထားရသူတို့သည်၊ ထို ပရမေဋ္ဌင်၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး နေရာတော်ကို သိနိုင်ခြင်း မရှိ။

Verse 61

ये स्मरंति सदा कालं वदंति च पुरीमिमाम् । तेषां विनश्यति क्षिप्रमिहामुत्र च पातकम्

ဤသန့်ရှင်းသောဓာမကို အမြဲသတိရ၍ ဤမြို့၏ဂုဏ်ကိုလည်း ပြောဆိုသူတို့၏ အပြစ်သည် ဤလောက၌လည်း နောက်လောက၌လည်း လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

Verse 62

यानि चेह प्रकुर्वंति पातकानि कृतालयाः । नाशयेत्तानि सर्वाणि देवः कालतनुः शिवः

လူတို့သည် ဤနေရာ၌ ဤလောကကို နေထိုင်ရာအဖြစ်ထား၍ ကျူးလွန်သမျှ အပြစ်များကို ကာလကို ကိုယ်တော်အဖြစ်ရှိသော မဟာဒေဝ ရှိဝက အားလုံး ဖျက်ဆီးပယ်ရှားတော်မူသည်။

Verse 63

आगच्छेत्तदिदं स्थानं सेवितं मोक्षकांक्षिभिः । मृतानां च पुनर्जन्म न भूयो भवसागरे

မောက္ခကို လိုလားသူတို့က ဆည်းကပ်သည့် ဤသန့်ရှင်းရာဌာနသို့ လာရမည်။ ဤနေရာ၌ သေဆုံးသူတို့အတွက် သံသရာပင်လယ်၌ ထပ်မံမွေးဖွားခြင်း မရှိတော့။

Verse 64

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन वाराणस्यां वसेन्नरः । योगी वाप्यथवायोगी पापी वा पुण्यकृत्तमः

ထို့ကြောင့် လူသည် အစွမ်းကုန်ကြိုးစား၍ ဝါရာဏသီ၌ နေထိုင်သင့်သည်—ယောဂီဖြစ်စေ မဖြစ်စေ၊ အပြစ်ရှိသူဖြစ်စေ ကုသိုလ်ပြုသူတို့ထဲ အထူးမြတ်သူဖြစ်စေ။

Verse 65

न लोकवचनात्पित्रोर्न चैव गुरुवादतः । मतिर्न क्रमणीया स्यादविमुक्तगतिं प्रति

အဝိမုတ္တ၏ လမ်းကြောင်းသို့ ဦးတည်ထားသော ဆုံးဖြတ်ချက်ကို လူထု၏စကား၊ မိဘ၏စကား၊ သို့မဟုတ် ဆရာ၏အကြံပေးချက်ကြောင့်ပင် မလှုပ်ရှားမယိမ်းယိုင်စေသင့်။