Adhyaya 30

Verse 1

नारद उवाच । अत्र ते वर्णयिष्यामि इतिहासं पुरातनम् । पुरा कृतयुगे राजन्निषधे नगरे वरे

နာရဒ မိန့်တော်မူသည်—ဤနေရာ၌ သင်အား ရှေးဟောင်း အိတိဟာသ (ဒဏ္ဍာရီ) တစ်ပုဒ်ကို ငါ ပြောပြမည်။ အို မင်းကြီး၊ ကృతယုဂ ကာလဟောင်း၌ နိသဓ၏ အထူးမြတ်သော မြို့တော်တွင်—

Verse 2

आसीद्वैश्यः कुबेराभो नामतो हेमकुंडलः । कुलीनः सत्क्रियो देवद्विजपावकपूजकः

ကူဗေရကဲ့သို့ တောက်ပသော ဝိုင်ရှျယတစ်ဦး ရှိ၍ အမည်မှာ ဟေမကුණ္ဍလ ဖြစ်သည်။ သူသည် မျိုးရိုးမြင့်၊ အကျင့်ကောင်းကာ ဒေဝတားများ၊ ဒွိဇများနှင့် သန့်ရှင်းသော မီးကို ဘုရားပူဇော်သူ ဖြစ်၏။

Verse 3

कृषिवाणिज्यकर्त्तासौ विविधक्रयविक्रयी । गोघोटकमहिष्यादि पशुपोषणतत्परः

သူသည် စိုက်ပျိုးရေးနှင့် ကုန်သွယ်ရေးကို လုပ်ကိုင်၍ နည်းလမ်းမျိုးစုံဖြင့် ဝယ်ရောင်းပြုကာ နွား၊ မြင်း၊ ကျွဲ စသည့် တိရစ္ဆာန်များကို မွေးမြူထိန်းသိမ်းရာ၌ အထူးစိတ်ဝင်စားသူ ဖြစ်၏။

Verse 4

पयो दधीनि तक्राणि गोमयानि तृणानि च । काष्ठानि फलमूलानि लवणाद्रा र्दिपिप्पली

နို့၊ ဒဓိ (ယိုဂတ်)၊ တကရ (နို့ချဉ်ရည်)၊ နွားချေးနှင့် မြက်; ထို့ပြင် မီးဖိုသစ်၊ သစ်သီးနှင့် အမြစ်အမုန်းများ၊ ဆား၊ ဂျင်းနှင့် ပိပ္ပလီ (ရှည်ငရုတ်ကောင်း) တို့လည်း ပါ၏။

Verse 5

धान्यानि शाकतैलानि वस्त्राणि विविधानि च । धातूनिक्षुविकारांश्च विक्रीणीते स सर्वदा

သူသည် အမြဲတမ်း စပါးသီးနှံများ၊ ဟင်းသီးဟင်းရွက်ဆီများ၊ အဝတ်အစားအမျိုးမျိုး၊ သတ္တုများနှင့် ကြံမှ ပြုလုပ်သော ထုတ်ကုန်များကို ရောင်းချလေ့ရှိ၏။

Verse 6

इत्थं नानाविधैर्वैश्य उपायैरपरैस्तथा । उपार्जयामास सदा अष्टौ हाटककोटयः

ဤသို့ နည်းလမ်းမျိုးစုံနှင့် အခြားအုပ်ယာများဖြင့် ထိုဝိုင်ရှျယသည် အမြဲတမ်း ရွှေ အဋ္ဌကောဋိ (၈ ကောဋိ) ကို စုဆောင်းရရှိခဲ့၏။

Verse 7

एवं महाधनः सोथ हाकर्णपलितोभवत् । पश्चाद्विचार्य संसारक्षणिकत्वं स्वचेतसि

ဤသို့ မဟာဓနရှင်ဖြစ်လာသော်လည်း နားအနားတိုင်အောင် ဆံပင်ဖြူလာ၏။ ထို့နောက် မိမိစိတ်အတွင်း၌ သံသရာ၏ မတည်မြဲခဏတာသဘောကို ဆင်ခြင်ကာ မိမိလမ်းကြောင်းကို ပြန်လည်စဉ်းစား하였다။

Verse 8

तद्धनस्य षडंशेन धर्मकार्यं चकार सः । विष्णोरायतनं चक्रे गृहं चक्रे शिवस्य च

ထိုဓန၏ ခြောက်ပုံတစ်ပုံဖြင့် သူသည် ဓမ္မကာရ্যများကို ဆောင်ရွက်하였다။ ဗိဿဏုအတွက် ဘုရားအိမ်တော်ကို တည်ဆောက်ပြီး၊ ရှိဝအတွက်လည်း နေရာတော်/အိမ်တော်ကို တည်ဆောက်하였다။

Verse 9

तडागं खानयामास विपुलं सागरोपमम् । वाप्यश्च पुष्करिण्यश्च बहुधा तेन कारिताः

သူသည် သမုဒ္ဒရာကဲ့သို့ ကျယ်ဝန်းသော ရေကန်တစ်ကန်ကို တူးဖော်စေ하였다။ ထို့ပြင် နေရာအမျိုးမျိုး၌ အဆင့်ဆင့်ရေတွင်းများနှင့် ကြာကန်များကိုလည်း များစွာ ဆောက်လုပ်စေ하였다။

Verse 10

वटाश्वत्थाम्रकंकोल जंबू निंबादि काननम् । स्वसत्वेन तदा चक्रे तथा पुष्पवनं शुभम्

ထို့နောက် မိမိ၏ အတွင်းစွမ်းအားဖြင့် ဗဋ္ဌ (ဘန်ယန်)၊ အရှွတ္ထ (ပိပလ္လ)၊ သရက်၊ ကင်ကိုလ၊ ဂျမ္ဗူ၊ နိမ္ဗ (နီမ်) စသည့် သစ်ပင်တောများကို ဖန်တီးခဲ့ပြီး၊ ထို့အတူ မင်္ဂလာရှိ၍ လှပသော ပန်းဥယျာဉ်တစ်ခုကိုလည်း တည်ဆောက်하였다။

Verse 11

उदयास्तमनं यावदन्नपानं चकार सः । पुराद्बहिश्चतुर्दिक्षु प्रपां चक्रेऽतिशोभनाम्

နေထွက်မှ နေဝင်တိုင်အောင် သူသည် အစာနှင့် ရေကို လှူဒါန်းပေးခဲ့သည်။ ထို့ပြင် မြို့ပြင်ဘက် လေးမျက်နှာသို့ ခရီးသွားများအတွက် အလွန်လှပသော ရေသောက်ဆောင်နှင့် အနားယူရာနေရာများကို တည်ဆောက်하였다။

Verse 12

पुराणेषु प्रसिद्धानि यानि दानानि भूपते । ददौ तानि सधर्म्मात्मा नित्यं दानपरस्तदा

အို မင်းကြီး၊ ပုရာဏများတွင် ထင်ရှားသော ဒါနများ အားလုံးကို ထိုဓမ္မစိတ်ရှိသူသည် ထိုကာလ၌ အမြဲ ဒါနပြုရန် အလွန်အာရုံစိုက်ကာ ပေးလှူခဲ့သည်။

Verse 13

यावज्जीवकृते पापे प्रायाश्चित्तमथाकरोत् । देवपूजापरो नित्यं नित्यं चातिथिपूजकः

အသက်တာတစ်လျှောက် ပြုခဲ့သော အပြစ်များအတွက် သူသည် ထို့နောက် ပရာယရှ္စိတ္တ (အပြစ်သန့်စင်ခြင်း) ကို ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။ သူသည် အမြဲ နတ်ဘုရားပူဇော်မှု၌ တည်ကြည်ပြီး နေ့စဉ် ဧည့်သည်ကိုလည်း ဂုဏ်ပြုပူဇော်သူ ဖြစ်하였다။

Verse 14

तस्येत्थं वर्त्तमानस्य संजातौ द्वौ सुतौ नृप । तौ सुप्रसिद्ध नामानौ श्रीकुंडल विकुंडलौ

အို မင်းကြီး၊ ထိုသို့ နေထိုင်ကျင့်ကြံနေစဉ် သူ့ထံ၌ သားနှစ်ယောက် မွေးဖွားလာ하였다။ ထိုနှစ်ယောက်၏ အမည်မှာ ထင်ရှားလှသော သရီကုဏ္ဍလ နှင့် ဝိကုဏ္ဍလ ဖြစ်သည်။

Verse 15

तयोर्मूर्ध्नि गृहं त्यक्त्वा जगाम तपसे वनम् । तत्राराध्य परं देवं गोविंदं वरदं प्रभुम्

သားနှစ်ယောက်၏ တာဝန်အောက်၌ ကျန်ရစ်သည့် အိမ်ထောင်ရေးကို စွန့်၍ သူသည် တပသ (တပస్సာ) အတွက် တောသို့ သွား하였다။ ထိုနေရာ၌ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော နတ်ဘုရား၊ ပရဘု ဂోవိန္ဒ—ကောင်းချီးပေးသော အရှင်ကို အာရాధနာ ပြု하였다။

Verse 16

तपःक्लिष्ट शरीरोऽसौ वासुदेवमनाः सदा । प्राप्तः स वैष्णवं लोकं यत्र गत्वा न शोचति

တပသကြောင့် သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာသည် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်သော်လည်း စိတ်သည် အမြဲ ဝါစုဒေဝ၌ တည်မြဲနေ하였다။ ထို့ကြောင့် သူသည် ဝိုင်ရှ္ဏဝ လောကကို ရောက်ရှိခဲ့ပြီး ထိုနေရာသို့ သွားရောက်လျှင် ဝမ်းနည်းခြင်း မရှိတော့။

Verse 17

अथ तस्य सुतौ राजन्महामान समन्वितौ । तरुणौ रूपसंपन्नौ धनगर्वेण गर्वितौ

ထို့နောက် အရှင်မင်းကြီး၊ သူ၏သားနှစ်ယောက်သည် မဟာမာနဖြင့်ပြည့်ဝ၍၊ လူငယ်လှပကာ ဥစ္စာကြောင့် ဖြစ်သော မာနတက်ကြွနေကြ၏။

Verse 18

दुःशीलौ व्यसनासक्तौ धर्मकर्माद्यदर्शकौ । न वाक्यं चागतौ मातुर्वृद्धानां वचनं तथा

သူတို့သည် အကျင့်ဆိုး၍ အပျက်အယွင်းများတွင် စွဲလမ်းကာ၊ ဓမ္မနှင့် မှန်ကန်သောကျင့်ဝတ်ကို မမြင်မသိ ဖြစ်ကြ၏။ မိခင်၏စကားကို မနာခံ၊ အိုမင်းသူတို့၏ အကြံဉာဏ်ကိုလည်း မလက်ခံကြ။

Verse 19

कुमार्गगौ दुरात्मानौ पितृमित्रनिषेधकौ । अधर्मनिरतौ दुष्टौ परदाराभिगामिनौ

သူတို့သည် လမ်းမှားကိုလိုက်သော ဒုစရိုက်စိတ်ရှိသူများဖြစ်၍၊ အဖနှင့် မိတ်ဆွေတို့ကို တားဆီးကာ၊ အဓမ္မ၌ မျှော်လင့်နေကြသည်။ အကျင့်ပျက်၍ သူတစ်ပါး၏ မယားတို့နှင့် ဆက်ဆံလိုသူများဖြစ်ကြ၏။

Verse 20

गीतवादित्रनिरतौ वीणावेणुविनोदिनौ । वारस्त्रीशतसंयुक्तौ गायंतौ चेरतुस्तदा

သူတို့သည် သီချင်းနှင့် တူရိယာတီးခတ်မှု၌ မျှော်လင့်ကာ၊ ဝီဏာနှင့် ပုလွေကို နှစ်သက်ပျော်ရွှင်ကြ၏။ ဝါရသ္တရီ ရာချီနှင့်အတူ၊ ထိုအခါ သီဆိုလျက် လှည့်လည်သွားလာကြ၏။

Verse 21

चाटुकारजनैर्युक्तौ बिंबोष्ठीषु विशारदौ । सुवेषौ चारुवसनौ चारुचंदनरूषितौ

သူတို့သည် ချော့မော့သူများနှင့်အတူရှိ၍ ဆွဲဆောင်သောစကားပြော၌ ကျွမ်းကျင်ကြ၏။ နှုတ်ခမ်းသည် ပင့်မ (bimba) သီးရင့်ကဲ့သို့ နီရဲလှပကာ၊ အလှဆင်ကောင်းမွန်၍ အဝတ်အစားလှပပြီး၊ မွှေးကြိုင်သော စန္ဒနကပ်လိမ်းဖြင့် တင့်တယ်နေကြ၏။

Verse 22

तथा सुगंधिमालाढ्यौ कस्तूरीलक्ष्मलक्षितौ । नानालंकारशोभाढ्यौ मौक्तिकाहारहारिणौ

ထိုနည်းတူ သူတို့နှစ်ဦးသည် မွှေးကြိုင်သောပန်းကုံးများဖြင့် တန်ဆာဆင်လျက်၊ ကတ္တူရီ၏ လက္ခမီတော်သဏ္ဍာန်တူ အလှတရားဖြင့် ထင်ရှားလျက်၊ အလှဆင်ပစ္စည်းမျိုးစုံ၏ တောက်ပမှုဖြင့် ရွှန်းလက်ကာ၊ ပုလဲလည်ဆွဲများဖြင့် စိတ်ကိုဖမ်းစားနေကြ၏။

Verse 23

गजवाजिरथौघेन क्रीडंतौ तावितस्तदा । मधुपानसमायुक्तौ परस्त्रीरतिमोहितौ

ထို့နောက် သူတို့နှစ်ဦးသည် ဆင်၊ မြင်း၊ ရထားအစုအဝေးကြားတွင် ထိုနေရာ၌ ကစားပျော်ရွှင်လျက် လှည့်လည်ကြ၏။ မူးယစ်သောက်ရည်ကို သောက်သုံးလျက်၊ အခြားသူ၏ မယားတို့အပေါ် ကာမမောဟဖြင့် မျက်ကန်းနေကြ၏။

Verse 24

नाशयंतौ पितृद्रव्यं सहस्रं ददतुः शतम् । तस्थतुः स्वगृहे रम्ये नित्यं भोगपरायणौ

ဘိုးဘွားအမွေဓနကို ဖြုန်းတီးပျက်စီးစေကာ ထောင်ထဲမှ တစ်ရာသာ ဒါနပေးကြ၏။ မိမိတို့၏ လှပသောအိမ်၌ပင် နေထိုင်လျက်၊ အမြဲတမ်း အာရုံခံစားပျော်ပါးမှု၌သာ မျက်နှာမူနေကြ၏။

Verse 25

इत्थं तु तद्धनं ताभ्यां विनियुक्तमसद्व्ययैः । वारस्त्री विट शैलूष मल्ल चारण बंदिषु

ထိုသို့ပင် ထိုဓနကို သူတို့နှစ်ဦးသည် မကောင်းသောအသုံးစရိတ်များတွင် သုံးစွဲခဲ့ကြ၏—ကဏိကာမိန်းမများ၊ ပွဲစား/ပိမ်များ၊ ဇာတ်သမားများ၊ လက်ဝှေ့/ချုပ်ကွက်သမားများ၊ သီချင်းဆိုကဗျာဆရာများနှင့် ချီးမွမ်းသီဆိုသူများအပေါ်၌။

Verse 26

अपात्रे तद्धनं दत्तं क्षिप्तं बीजमिवोषरे । न सत्पात्रे च तद्दत्तं न ब्राह्मणमुखे हुतम्

မသင့်တော်သောလက်ခံသူထံ ပေးသောဓနသည် အပင်မပေါက်နိုင်သော မြေခြောက်ပေါ်သို့ မျိုးစေ့ပစ်ချသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ ထိုသည် စတ്പာထရ (သင့်တော်သူ) ထံ မပေးသကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ ဘြာဟ္မဏ၏ ပါးစပ်သို့ ဟောမအာဟုတိ မဆက်ကပ်သကဲ့သို့လည်းကောင်း ဖြစ်၏။

Verse 27

नार्चितो भूतभृद्विष्णुः सर्वपापप्रणाशनः । उभयोरेव तद्द्रव्यमचिरेण क्षयं ययौ

သတ္တဝါအားလုံးကို ထိန်းသိမ်းပေး၍ အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးတော်မူသော ဘဂဝန် ဝိෂ္ဏုကို မပူဇော်မနာခဲ့သဖြင့်၊ နှစ်ဖက်လုံး၏ ဥစ္စာဓနသည် မကြာမီပင် ပျက်စီးကုန်လေ၏။

Verse 28

ततस्तौ दुःखमापन्नौ कार्पण्यं परमं गतौ । शोचमानौ तु मुह्यंतौ क्षुत्पीडादुःखपीडितौ

ထို့နောက် သူတို့နှစ်ဦးသည် ဒုက္ခထဲသို့ ကျရောက်ကာ အလွန်အမင်း ဆင်းရဲကျပ်တည်းမှုသို့ ရောက်ကြ၏။ ငိုကြွေးဝမ်းနည်း၍ စိတ်လွဲမောကာ ဆာလောင်မှုကြောင့် ဖြစ်သော ဒုက္ခက ပင်ပန်းစေ၏။

Verse 29

तयोस्तु तिष्ठतोर्गेहे नास्ति यद्भुज्यते तदा । स्वजनैर्बांधवैस्सर्वैः सेवकैरुपजीविभिः

သို့သော် သူတို့နှစ်ဦး အိမ်၌ နေကြသော်လည်း ထိုအခါ စားရန် အရာမကျန်တော့ပေ။ ကိုယ့်လူမျိုးသားများ၊ ဆွေမျိုးအပေါင်းတို့၊ အလုပ်သမားနှင့် မှီခိုသူများက အားလုံးကို စားသုံးကုန်လေ၏။

Verse 30

इति श्रीपाद्मे महापुराणे स्वर्गखंडे त्रिंशोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် မြတ်စွာသော ပဒ္မ မဟာပုရာဏ၏ သွဂ္ဂခဏ္ဍ၌ သုံးဆယ်မြောက် အခန်း ပြီးဆုံးလေ၏။

Verse 31

राजतो लोकतो भीतौ स्वपुरान्निःसृतौ तदा । चक्रतुर्वनवासं तौ सर्वेषामुपपीडितौ

ထို့နောက် မင်းနှင့် လူထုကို ကြောက်ရွံ့၍ သူတို့နှစ်ဦးသည် ကိုယ့်မြို့မှ ထွက်ခွာကြ၏။ လူတိုင်း၏ ဖိနှိပ်မှုကြောင့် ပင်ပန်းနာကျင်ကာ တောတွင်း၌ ဝနဝါသ (တောနေ) ဘဝကို ခံယူကြလေ၏။

Verse 32

जघ्नतुः सततं मूढौ शितैर्बाणैर्विषार्पितैः । नानापक्षिवराहांश्च हरिणान्रोहितांस्तथा

ထိုမိုက်မဲသူနှစ်ယောက်သည် အဆိပ်လိမ်းထားသော မြားချွန်များဖြင့် မပြတ်မနား သတ်ဖြတ်လျက်—ငှက်မျိုးစုံ၊ ဝက်တော၊ သမင်နှင့် ရိုဟိတာကဲ့သို့သော သမင်မျိုးများကိုပါ သတ်ကြ၏။

Verse 33

शशकाञ्छल्लकान्गोधान्श्वापदांश्चेतरान्बहून् । महाबलौ भिल्लसंगावाखेटकभुजौ सदा

သူတို့သည် အမြဲတမ်း သတ္တဝါများစွာကို အမဲလိုက်ကြ—ယုန်၊ ဆလ္လက (မြှားတံဆူးရှိသတ္တဝါ/ပေါက်ကွဲ)၊ ဂိုဓာ (လိပ်ပြာ/လိပ်မြွေ)၊ တောရိုင်းသားရဲများနှင့် အခြားများစွာ; အင်အားကြီးသော ဘ္ဟိလ္လ မုဆိုးနှစ်ဦးက အမဲလိုက်ဓနုကို အမြဲကိုင်ဆောင်ကြ၏။

Verse 34

एवं मांसमयाहारौ पापाहारौ परंतप । कदाचिद्भूधरं प्राप्तो ह्येकोऽन्यश्च वनं गतः

ဤသို့ မাংစား၍ ဘာပအစာကို စားသောက်နေသော သူနှစ်ဦးသည်၊ အို ရန်သူကိုလောင်ကျွမ်းစေသူရေ—တစ်ခါတစ်ရံတွင် တစ်ယောက်က တောင်သို့ ရောက်သွားပြီး အခြားတစ်ယောက်က တောထဲသို့ ဝင်သွား၏။

Verse 35

शार्दूलेन हतो ज्येष्ठः कनिष्ठः सर्पदंशितः । एकस्मिन्दिवसे राजन्पापिष्ठौ निधनं गतौ

အကြီးဆုံးသည် ကျား၏ လက်ဖြင့် သတ်ခံရပြီး၊ အငယ်ဆုံးသည် မြွေကိုက်ဒဏ်ကြောင့်; တစ်နေ့တည်းတွင်ပင်၊ အို မင်းကြီးရေ၊ အလွန်အမင်း ဘာပရှိသူနှစ်ဦးသည် သေဆုံးသွားကြ၏။

Verse 36

यमदूतैस्ततोबद्ध्वा पापैर्नीतौ यमालयम् । गत्वाभिजगदुःसर्वे ते दूताः पापिनावुभौ

ထို့နောက် ယမဒူတများက ဘာပရှိသူနှစ်ဦးကို ချည်နှောင်၍ ယမ၏ နန်းတော် (ယမလယ) သို့ ခေါ်ဆောင်သွားကြ၏; ထိုနေရာသို့ ရောက်သောအခါ ဒူတအားလုံးက မကောင်းသူနှစ်ဦးကို စကားဆိုကြ၏။

Verse 37

धर्मराज नरावेतावानीतौ तव शासनात् । आज्ञां देहि स्वभृत्येषु प्रसीद करवाम किम्

အို ဓမ္မရာဇာ၊ သင်၏ အမိန့်အရ ဤလူနှစ်ယောက်ကို ဤနေရာသို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ပါသည်။ သင်၏ ကိုယ်ပိုင်အမှုထမ်းများအား အမိန့်ပေးတော်မူပါ; ကရုဏာပြုတော်မူ၍—ယခု ကျွန်ုပ်တို့ ဘာလုပ်ရမည်နည်း?

Verse 38

आलोच्य चित्रगुप्तेन तदा दूताञ्जगौ यमः । एकस्तु नीयतां वीर निरयं तीव्रवेदनम्

စိတ္ရဂုပ္တနှင့် တိုင်ပင်ပြီးနောက် ယမမင်းက မိမိ၏ တမန်များအား မိန့်တော်မူသည်—“အို သူရဲကောင်း၊ ဤတစ်ယောက်ကို ပြင်းထန်သော ဝေဒနာရှိသည့် နရကသို့ ခေါ်ဆောင်သွားလော့။”

Verse 39

अपरः स्थाप्यतां स्वर्गेयत्र भोगा ह्यनुत्तमाः । कृतांताज्ञां ततः श्रुत्वा दूतैश्च क्षिप्रकारिभिः

“အခြားတစ်ယောက်ကိုတော့ ကောင်းကင်ဘုံ၌ ထားလော့၊ ထိုနေရာ၌ အပျော်အပါးတို့သည် မနှိုင်းယှဉ်နိုင်အောင် မြင့်မြတ်၏။” ကృతာန္တ (ယမ) ၏ အမိန့်ကို ကြားသော် လျင်မြန်သည့် တမန်များက ချက်ချင်း ဆောင်ရွက်ကြသည်။

Verse 40

निक्षिप्तो रौरवे घोरे यो ज्येष्ठो हि नराधिप । तेषां दूतवरः कश्चिदुवाच मधुरं वचः

အို မင်းကြီး၊ သူတို့အနက် အကြီးဆုံးကို ကြောက်မက်ဖွယ် ရောရဝ နရကသို့ ပစ်ချလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူတို့ထဲမှ ထူးမြတ်သော တမန်တစ်ဦးက နူးညံ့ချိုမြိန်သော စကားကို ပြော하였다။

Verse 41

विकुंडल मया सार्द्धमेहि स्वर्गं ददामि ते । भुंक्ष्व भोगान्सुदिव्यांस्त्वमर्जितान्स्वेन कर्मणा

“အို ဝိကုဏ္ဍလ၊ ငါနှင့်အတူ လာလော့; သင့်အား ကောင်းကင်ဘုံကို ပေးအပ်မည်။ သင်၏ ကိုယ်ပိုင်ကံကမ္မဖြင့် ရရှိထားသော အလွန်တန်ခိုးရှိသည့် ဒိဗ္ဗသုခများကို ခံစားလော့။”