Adhyaya 28

Verse 1

नारद उवाच । ततो गच्छेत धर्म्मज्ञ धर्म्मतीर्थं पुरातनम् । यत्र धर्मो महाभागस्तप्तवानुत्तमं तपः

နာရဒ မိန့်တော်မူသည်– ထို့နောက် အို ဓမ္မကို သိမြင်သူ၊ ရှေးဟောင်းသော ဓမ္မတီရ္ထသို့ သွားရမည်။ ထိုနေရာ၌ ဂုဏ်သရေကြီးသော ဓမ္မသည် အမြင့်မြတ်ဆုံး တပဿာကို ပြုခဲ့၏။

Verse 2

तेन तीर्थं कृतं पुण्यं स्वेन नाम्ना च चिह्नितम् । तत्र स्नात्वा नरो राजन्धर्मशीलः समाहितः

ထိုသူသည် မိမိအမည်ဖြင့် အမှတ်အသားပြုကာ ပုဏ္ဏကောင်းကျိုးပေးသော သန့်ရှင်းသည့် တီရ္ထကို တည်ထောင်ခဲ့၏။ အို မင်းကြီး၊ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးသူသည် ဓမ္မသီလရှိ၍ အတွင်းစိတ် တည်ငြိမ်သမာဓိ ဖြစ်လာ၏။

Verse 3

आसप्तमं कुलं चैव पुनीते नात्र संशयः । ततो गच्छेत धर्मज्ञ कलाप वनमुत्तमम्

သူသည် မိမိမျိုးရိုး၏ ခုနစ်ဆက်တိုင်အောင်ကို မလွဲမသွေ သန့်စင်ပေးနိုင်သည်—သံသယမရှိ။ ထို့ကြောင့် ဓမ္မကိုသိသူရေ၊ အထူးမြတ်သော ကလာပ တောသို့ သွားရမည်။

Verse 4

कृच्छ्रेण महता गत्वा तत्र स्नात्वा समाहितः । अग्निष्टोममवाप्नोति विष्णुलोकं च गच्छति

အလွန်ခက်ခဲစွာ ထိုနေရာသို့ ရောက်ပြီး စိတ်တည်ငြိမ်စွာ ထိုတွင် ရေချိုးလျှင်၊ အဂ္နိဋ္ဌောမ ယဇ္ဉ၏ ကုသိုလ်ကို ရရှိကာ ဗိဿဏုလောကသို့လည်း သွားရောက်သည်။

Verse 5

सौगंधिकं वनं राजंस्ततो गच्छेत मानवः । यत्र ब्रह्मादयो देवा ऋषयश्च तपोधनाः

အို မင်းကြီး၊ ထိုနေရာမှ လူသည် စောဂန္ဓိက တောသို့ ဆက်လက်သွားရမည်။ ထိုနေရာတွင် ဗြဟ္မာတို့ကဲ့သို့သော ဒေဝတားများနှင့် တပဓန ရှိသည့် ရှိသီများ နေထိုင်ကြသည်။

Verse 6

सिद्धचारणगंधर्वाः किन्नराः स महोरगाः । तद्वनं प्रविशन्नेव सर्वपापैः प्रमुच्यते

ထိုနေရာတွင် စိဒ္ဓ၊ စာရဏ၊ ဂန္ဓဗ္ဗ၊ ကိန္နရ နှင့် မဟာနာဂများ ရှိကြသည်။ ထိုတောထဲသို့ ဝင်ရုံသာဖြင့်ပင် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်သည်။

Verse 7

ततो हि सा सरिच्छ्रेष्ठा नदीनामुत्तमा नदी । प्लक्षादेवी स्मृता राजन्महा पुण्या सरस्वती

ထို့ကြောင့် အို မင်းကြီး၊ သူမသည် မြစ်များအနက် အကောင်းဆုံး၊ စီးဆင်းရေကြောင်းတို့အနက် အမြင့်မြတ်ဆုံး မြစ်ဖြစ်သည်။ သူမကို «ပလက္ခာဒေဝီ» ဟု မှတ်မိကြပြီး၊ အလွန်ပုဏ္ဏမြတ်သော စရஸဝတီ ဖြစ်သည်။

Verse 8

तत्राभिषेकं कुर्वीत वल्मीकान्निःसृते जले । अर्चयित्वा पितॄन्देवानश्वमेधफलं लभेत्

ထိုနေရာ၌ ပုရွက်ဆိတ်တောင် (ဝလ္မီက) မှ ထွက်ပေါ်လာသော ရေဖြင့် အဘိသေက (သန့်စင်ရေချိုးပွဲ) ပြုလုပ်ရမည်။ ထို့နောက် ပိတೃ (ဘိုးဘွား) နှင့် ဒေဝတားတို့ကို ပူဇော်လျှင် အශ්ဝမేఓဓ ယဇ్ఞနှင့် တူသော ကုသိုလ်ကို ရရှိသည်။

Verse 9

ईशानाध्युषितं नाम तत्र तीर्थं सुदुर्लभम् । षड्गुणं यन्निपातेषु वल्मीकादिति निश्चयः

ထိုနေရာ၌ ‘ဣဿာနာဓျုသိတ’ ဟူသော အလွန်ရှားပါးသည့် တီရ္ထ (သန့်ရှင်းရာ) ရှိသည်—ဣဿာန၏ နေရာတော်ဟူ၏။ ရေချိုး/နှစ်မြုပ်ပွဲအချိန်များတွင် ကုသိုလ်ခြောက်ဆ တိုးပွားပေးသည်ဟု အတည်ပြုထားသဖြင့် ထိုကြောင့်ပင် ‘ဝလ္မီက’ ဟု ခေါ်ကြသည်။

Verse 10

कपिलानां सहस्रं च वाजिमेधं च विंदति । तत्र स्नात्वा नरव्याघ्र दृष्टमेतत्पुरातनैः

ထိုနေရာ၌ ရေချိုးလျှင် ကပိလာ (အညိုရောင်/ရွှေရောင်) နွားတစ်ထောင် လှူဒါန်းသကဲ့သို့သော ကုသိုလ်နှင့် အශ්ဝမేఓဓ ယဇ్ఞ၏ အကျိုးကိုလည်း ရရှိသည်။ အို လူတို့အတွင်း ကျားကဲ့သို့သောသူရေ၊ ဤအရာကို ပုရాతနများက ထိုနေရာ၌ ရေချိုးပြီးနောက် မြင်တွေ့အတည်ပြုခဲ့ကြသည်။

Verse 11

सुगंधां शतकुंभां च पंचयज्ञं च भारत । अभिगम्य नरश्रेष्ठ स्वर्गलोके महीयते

အို ဘာရတ၊ သုဂန္ဓာ၊ ရှတကುಂಬ္ဟာ နှင့် ပဉ္စယဇ్ఞ တီရ္ထတို့သို့ သွားရောက်ဖူးမြော်သော လူအထက်မြတ်သည် ကောင်းကင်လောက၌ ဂုဏ်ပြုချီးမြှောက်ခံရ၍ မြင့်မြတ်တင့်တယ်လာသည်။

Verse 12

त्रिशूलपात्रं तत्रैव तीर्थमासाद्य दुर्लभम् । तत्राभिषेकं कुर्वीत पितृदेवार्चने रतः

ထိုနေရာ၌ပင် ‘တ্ৰိရှူလပಾತ್ರ’ ဟူသော ရှားပါးသည့် တီရ္ထသို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် ပိတೃနှင့် ဒေဝတားတို့ကို ပူဇော်ရာ၌ စိတ်အားထက်သန်သူသည် ထိုနေရာတည်းမှာပင် အဘိသေက (ရေချိုးသန့်စင်ပွဲ) ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 13

गाणपत्यं च लभते देहं त्यक्त्वा न संशयः । ततो राजगृहं गच्छेद्देव्याः स्थानं सुदुर्लभम्

ကိုယ်ခန္ဓာကို စွန့်လွှတ်ပြီးနောက် သူသည် ဂဏပတိ၏ ဂဏများအတွင်း ပါဝင်သော အဆင့်ကို ရရှိသည်—သံသယမရှိ။ ထို့နောက် သူသည် ရာဇဂృဟ သို့ သွား၍ ဒေဝီ၏ ရောက်ရန်အလွန်ခက်ခဲသော နေရာတော်ကို ရောက်သည်။

Verse 14

शाकंभरीति विख्याता त्रिषुलोकेषु विश्रुता । दिव्यं वर्षसहस्रं च शाकेन किल भारत

သူမသည် “ရှာကမ္ဘရီ” ဟူသော နာမတော်ဖြင့် ထင်ရှား၍ သုံးလောကလုံးတွင် ကျော်ကြားသည်။ အို ဘာရတ၊ ဒေဝီနှစ်တစ်ထောင်ကာလတိုင်အောင် ဟင်းသီးဟင်းရွက်တို့ဖြင့် သတ္တဝါများကို ထောက်ပံ့ကျွေးမွေးခဲ့သည်ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 15

आहारं सा कृतवती मासिमासि नराधिप । ऋषयोऽभ्यागतास्तत्र देव्या भक्तास्तपोधनाः

အို မင်းကြီး၊ သူမသည် လစဉ်လတိုင်း အစာအဟာရကို ပေးအပ်ခဲ့သည်။ ထိုနေရာသို့ ရှိသူတော်ရိရှီများ လာရောက်ကြပြီး—ဒေဝီကို သဒ္ဓါဖြင့် ကိုးကွယ်သူများ၊ တပဿာဓနဖြင့် ပြည့်စုံသူများ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 16

आतिथ्यं च कृतं तेषां शाकेन किल भारत । ततः शाकंभरीत्येवं नाम तस्याः प्रतिष्ठितम्

အို ဘာရတ၊ သူမသည် ဟင်းသီးဟင်းရွက်တို့ဖြင့် သူတို့ကို ဧည့်ဝတ်ပြုခဲ့သည်ဟု ဆိုကြသည်။ ထို့ကြောင့် သူမ၏ နာမတော်သည် “ရှာကမ္ဘရီ” ဟူ၍ ထင်ရှားတည်မြဲလာသည်။

Verse 17

शाकंभरीं समासाद्य ब्रह्मचारी समाहितः । त्रिरात्रमुषितः शाकं भक्षयेन्नियतः शुचिः

ရှာကမ္ဘရီ ဒေဝီထံ ချဉ်းကပ်ပြီး စိတ်တည်ငြိမ်သော ဘြဟ္မစာရီသည် သုံးညတိုင်တိုင် ထိုနေရာ၌ နေရမည်။ ထို့နောက် စည်းကမ်းတကျ သန့်ရှင်းစွာ ဟင်းရွက်အရွက်ကို စားသုံးရမည်။

Verse 18

शाकाहारस्य यत्सम्यग्वर्षैर्द्वादशभिः फलम् । तत्फलं तस्य भवति देव्याश्छंदेन भारत

အို ဘာရတ၊ အရွက်အစာဖြင့် သာသနာတော်နည်းအတိုင်း ဆယ့်နှစ်နှစ် စောင့်ထိန်းခြင်းမှ ရသင့်ရထိုက်သော ကုသိုလ်ဖလကို၊ ဒေဝီ၏ အလိုတော်အတိုင်း ပြုမူလျှင် ထိုဖလတူညီစွာ ရရှိ၏။

Verse 19

ततो गच्छेत्सुवर्णाख्यं त्रिषुलोकेषु विश्रुतम् । यत्र कृष्णः प्रसादार्थं रुद्रमाराधयत्पुरा

ထို့နောက် သုံးလောကလုံးတွင် ထင်ရှားသော “သုဝဏ္ဏ” ဟူသော သာသနာတော်တိရ္ထသို့ သွားရမည်။ အတိတ်ကာလ၌ ကృష్ణသည် ကရုဏာတော်ရရန် ရုဒြကို အာရాధနာပြုခဲ့သည့်နေရာဖြစ်၏။

Verse 20

वरांश्च सुबहूंल्लेभे देवैरपि स दुर्ल्लभान् । उक्तश्च त्रिपुरघ्नेन परितुष्टेन भारत

သူသည် များစွာသော ဝရများကို ရရှိ하였다—ထိုဝရများသည် နတ်တို့အတွက်ပင် ရခက်ခဲသော ဝရများဖြစ်၏။ အို ဘာရတ၊ တြိပုရကို သတ်ဖြတ်သော တြိပုရဃ္နသည် စိတ်တော်ပျော်ရွှင်၍ သူ့အား မိန့်ကြားတော်မူ၏။

Verse 21

अपि चात्माप्रियतरो लोके कृष्ण भविष्यसि । त्वन्मुखं च जगत्कृत्स्नं भविष्यति न संशयः

ထို့ပြင် အို ကൃഷ്ണ၊ သင်သည် လောကရှိ သတ္တဝါအားလုံး၏ အချစ်ဆုံးဖြစ်လာမည်။ သင်၏ မျက်နှာတော်သည်လည်း စကြဝဠာတစ်ခုလုံး ဖြစ်လာမည်—သံသယမရှိ။

Verse 22

तत्राभिगम्य राजेंद्र पूजयित्वा वृषध्वजम् । अश्वमेधमवाप्नोति गाणपत्यं च विंदति

အို မင်းကြီး၊ ထိုနေရာသို့ သွားရောက်၍ ဝೃಷဓွဇ (ရှီဝ) ကို ပူဇော်လျှင် အශ්ဝမေဓ ယဇ్ఞ၏ ကုသိုလ်ဖလကို ရရှိပြီး၊ ဂဏပတိ၏ ဂဏများအတွင်း အဖော်အပါအဖြစ်သော အဆင့်ကိုလည်း ရရှိ၏။

Verse 23

धूमावतीं ततो गच्छेत्त्रिरात्रमुषितो नरः । मनसा प्रार्थितान्कामांल्लभते नात्र संशयः

ထို့နောက် လူသည် ဓူမာဝတီ မယ်တော်၏ သီရိတိရ္ထသို့ သွားရမည်။ ထိုနေရာ၌ သုံးညတိုင်တိုင် နေထိုင်ပြီးနောက် စိတ်ထဲမှ ဆုတောင်းထားသော ဆန္ဒတို့ကို မလွဲမသွေ ရရှိသည်—သံသယမရှိ။

Verse 24

देव्यास्तु दक्षिणार्धे नरथावर्त्तो नराधिप । तत्रागत्य तु धर्मज्ञ श्रद्दधानो जितेंद्रियः

အို မင်းမြတ်၊ မယ်တော်ဒေဝီ၏ တောင်ဘက်အပိုင်း၌ နရထာဝရ္တ ဟူသောနေရာရှိသည်။ အို ဓမ္မကိုသိသူ၊ ထိုနေရာသို့ ရောက်လာပြီး စရဒ္ဓာရှိ၍ အင်ဒြိယများကို ထိန်းချုပ်နိုင်သူသည် သင့်လျော်သကဲ့သို့ ဆက်လက်ကျင့်ဆောင်ရမည်။

Verse 25

महादेवप्रसादेन गच्छेत परमां गतिम् । प्रदक्षिणमुपावृत्य गच्छेत भरतर्षभ

မဟာဒေဝ၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် လူသည် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဂတိကို ရောက်နိုင်သည်။ ပရဒက္ခိဏာ ပြုလုပ်ပြီးနောက် ထွက်ခွာရန် ပြန်လှည့်ကာ ဆက်လက်သွားလော့၊ အို ဘာရတတို့အနက် အမြတ်ဆုံး။