Adhyaya 26

Verse 1

नारदौवाच । ततो गच्छेत राजेंद्र कुरुक्षेत्रमभिष्टुतम् । पापेभ्यो विप्रमुच्यंते तद्गताः सर्वजंतवः

နာရဒမုနိက မိန့်ကြားသည်– “အို မင်းတို့အထဲက အမြတ်ဆုံးမင်းရေ၊ ထို့နောက် ချီးမွမ်းခံရသော ကုရုက္ခေတ်ရသို့ သွားလော့။ ထိုနေရာသို့ ရောက်သော သတ္တဝါအားလုံးသည် အပြစ်မှ လွတ်မြောက်ကြ၏။”

Verse 2

कुरुक्षेत्रं गमिष्यामि कुरुक्षेत्रे वसाम्यहम् । य एवं सततं ब्रूयात्सर्वपापैः प्रमुच्यते

“ကျွန်ုပ် ကုရုက္ခေတ်ရသို့ သွားမည်; ကျွန်ုပ် ကုရုက္ခေတ်ရ၌ နေထိုင်၏။” ဤသို့ အမြဲတမ်း ရွတ်ဆိုသူသည် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်၏။

Verse 3

तत्र मासं वसेद्धीरः सरस्वत्यां नराधिप । यत्र ब्रह्मादयो देवा यत्र ब्रह्मर्षिचारणाः

အို မင်းမြတ်ရေ၊ သတ္တိတည်ငြိမ်သူသည် ထိုနေရာ၌ စရஸဝတီမြစ်ကမ်း၌ တစ်လကြာ နေထိုင်သင့်၏—အဲဒီမှာ ဘြဟ္မာနှင့် အခြားဒေဝတားတို့ တည်ရှိကြပြီး ဘြဟ္မရိရှီများနှင့် ချာရဏများ လှည့်လည်သွားလာကြ၏။

Verse 4

गंधर्वाप्सरसो यक्षाः पन्नगाश्च महीपते । ब्रह्मक्षेत्रं महापुण्यमभिगच्छंति भारत

အို မဟီပတေ၊ အို ဘာရတရေ၊ ဂန္ဓဗ္ဗများနှင့် အပ္စရာများ၊ ယက္ခများနှင့် နာဂများလည်း အလွန်မဟာကုသိုလ်ပြည့်ဝသော ဘြဟ္မခေတ်ရ (Brahma-kṣetra) သို့ သွားရောက်ကြ၏။

Verse 5

मनसाप्यभिकामस्य कुरुक्षेत्रे युधिष्ठिर । पापानि विप्रणश्यंति ब्रह्मलोकं च गच्छति

အို ယုဓိဋ္ဌိရ၊ ကုရုက္ခေတ္တရသို့ သွားလိုသော ဆန္ဒကို စိတ်ထဲတွင်ပင် ဖြစ်စေသော်လည်း အပြစ်များ အကုန်လုံး ပျောက်ကွယ်၍ ပုဂ္ဂိုလ်သည် ဗြဟ္မာလောကသို့ ရောက်၏။

Verse 6

गत्वा हि श्रद्धया युक्तः कुरुक्षेत्रं कुरूद्वह । वाजपेयाश्वमेध्याभ्यां फलं प्राप्नोति मानवः

အို ကုရုဝంశ၏ အထွဋ်အမြတ်၊ ယုံကြည်သဒ္ဓါဖြင့် ကုရုက္ခေတ္တရသို့ သွားသောသူသည် ဝါဇပေယနှင့် အရှွမေဓ ယဇ္ဉများကဲ့သို့ ပုဏ္ဏဖလကို ရရှိ၏။

Verse 7

ततो मत्तर्णकं राजन्द्वारपालं महाबलम् । यं वै समभिवाद्यैव गोसहस्रफलं लभेत्

ထို့နောက် အို မင်းကြီး၊ အင်အားကြီးမားသော တံခါးစောင့် မတ္တရဏကကို သွားရောက်၍ လေးစားစွာ နမസ്കာရပြုရုံဖြင့်ပင် နွားတစ်ထောင် လှူဒါန်းသကဲ့သို့ ပုဏ္ဏဖလ ရရှိ၏။

Verse 8

ततो गच्छेत धर्मज्ञ विष्णोः स्थानमनुत्तमम् । सततं नाम राजेंद्र यत्र सन्निहितो हरिः

ထို့နောက် အို ဓမ္မကို သိမြင်သူ၊ ဗိဿဏု၏ အထူးမြတ်ဆုံး နေရာသို့ သွားလော့—အို မင်းတို့၏ အထွဋ်အမြတ်—‘သတတ’ ဟု ခေါ်သော ထိုနေရာ၌ ဟရီသည် အမြဲတမ်း တည်ရှိ၏။

Verse 9

तत्र स्नात्वा च दृष्ट्वा च त्रिलोकप्रभवं हरिम् । अश्वमेधमवाप्नोति विष्णुलोकं च गच्छति

ထိုနေရာ၌ ရေချိုးသန့်စင်၍ လောကသုံးပါး၏ အရင်းအမြစ် ဟရီကို ဖူးမြင်ပြီးနောက်၊ ပုဂ္ဂိုလ်သည် အရှွမေဓ ယဇ္ဉ၏ ပုဏ္ဏဖလကို ရရှိကာ ဗိဿဏုလောကသို့ သွားရောက်၏။

Verse 10

ततः पारिप्लवं गच्छेत्तीर्थं त्रैलोक्यविश्रुतम् । अग्निष्टोमातिरात्राभ्यां फलं प्राप्नोति मानवः

ထို့နောက် သုံးလောကလုံးတွင် ကျော်ကြားသော ပါရီပလဝ တီရ္ထသို့ သွားသင့်သည်။ လူသည် အဂ္နိဋ္ဌိုးမ နှင့် အတိရာတြ ယဇ္ဉာတို့နှင့် တူညီသော ပုဏ္ဏဖလကို ရရှိသည်။

Verse 11

पृथिव्यां तीर्थमासाद्य गोसहस्रफलं लभेत् । ततः शाल्विकिनीं गत्वा तीर्थसेवी नराधिप

ဤကမ္ဘာပေါ်ရှိ ထိုတီရ္ထသို့ ရောက်လျှင် နွားတစ်ထောင် လှူဒါန်းသကဲ့သို့ ပုဏ္ဏဖလ ရရှိသည်။ ထို့နောက် အို မင်းကြီး၊ တီရ္ထသေဝီ ယာတရီသည် ရှာလ္ဝိကိနီသို့ သွားသင့်သည်။

Verse 12

दशाश्वमेधिके स्नात्वा तदेव लभते फलम् । सर्पनीविं समासाद्य नागानां तीर्थमुत्तमम्

ဒသာအශ්ဝမေဓိက၌ ရေချိုးသန့်စင်လျှင် ထိုတူညီသော ပုဏ္ဏဖလကို ရရှိသည်။ ထို့ပြင် နာဂတို့၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး တီရ္ထဖြစ်သော စර්ပနီဝီသို့ ရောက်လျှင် မြင့်မြတ်သော အကျိုးဖလ ရရှိသည်။

Verse 13

अग्निष्टोममवाप्नोति नागलोकं च गच्छति । ततो गच्छेत धर्मज्ञ द्वारपालमतर्णकम्

သူသည် အဂ္နိဋ္ဌိုးမ ယဇ္ဉာ၏ ပုဏ္ဏကို ရရှိပြီး နာဂလောကသို့လည်း သွားရောက်သည်။ ထို့နောက် အို ဓမ္မကို သိသူ၊ အတර්ဏက အမည်ရှိ တံခါးစောင့်ထံ သွားသင့်သည်။

Verse 14

तत्रोष्य रजनीमेकां गोसहस्रफलं लभेत् । ततःपंचनदंगत्वानियतोनियताशनः

အဲဒီမှာ တစ်ညတည်း တည်းခိုလျှင် နွားတစ်ထောင် လှူဒါန်းသကဲ့သို့ ပုဏ္ဏဖလ ရရှိသည်။ ထို့နောက် ပဉ္စနဒသို့ သွား၍ စည်းကမ်းတကျ၊ အစားအသောက်ကို ထိန်းချုပ်ကာ နိယမများဖြင့် ဆက်လက်ကျင့်သုံးရမည်။

Verse 15

कोटितीर्थमुपस्पृश्य हयमेधफलं लभेत् । अश्विनीतीर्थमागम्य रूपवानभिजायते

ကိုဋိတီရ္ထ၌ သန့်စင်ရေချိုးလျှင် အရှွမေဓ ယဇ္ဉ၏ ကုသိုလ်ဖလကို ရရှိသည်။ ထို့ပြင် အရှွိနီတီရ္ထသို့ သွားရောက်လျှင် ရုပ်ရည်လှပစွာ မွေးဖွားလာသည်။

Verse 16

ततो गच्छेत धर्मज्ञ वाराहं तीर्थमुत्तमम् । विष्णुर्वाराहरूपेण पुरा यत्र स्थितोऽभवत्

ထို့နောက်၊ ဓမ္မကို သိမြင်သူရေ၊ အထူးမြတ်သော ဝါရာဟ တီရ္ထသို့ သွားရမည်။ အဲဒီနေရာ၌ ရှေးကာလတွင် ဗိဿဏုသည် ဝါရာဟ (ဝက်တော) ရုပ်ဖြင့် တည်ရှိခဲ့သည်။

Verse 17

तत्र स्थित्वा नरव्याघ्र अग्निष्टोमफलं लभेत् । ततो जयिन्यां राजेंद्र सोमतीर्थं समाविशेत्

အဲဒီနေရာ၌ နေထိုင်လျှင်၊ လူတို့အနက် ကျားတော်ရေ၊ အဂ္နိဋ္ဌောမ ယဇ္ဉနှင့် တူညီသော ကုသိုလ်ဖလကို ရရှိသည်။ ထို့နောက်၊ မင်းတို့၏ မင်းတော်ရေ၊ ဇယိနီ၌ ဆိုမတီရ္ထသို့ ဝင်ရောက်ဖူးမြော်ရမည်။

Verse 18

स्नात्वा फलमवाप्नोति राजसूयस्य मानवः । एकहंसे नरः स्नात्वा गोसहस्रफलं लभेत्

အဲဒီနေရာ၌ ရေချိုးလျှင် လူသည် ရာဇသူယ ယဇ္ဉ၏ ကုသိုလ်ဖလကို ရရှိသည်။ ဧကဟံသ၌ ရေချိုးလျှင် လူသည် နွားတစ်ထောင် လှူဒါန်းသကဲ့သို့သော ဖလကို ရရှိသည်။

Verse 19

कृतशौचं समासाद्य तीर्थसेवी कुरूद्वह । पुंडरीकमवाप्नोति कृतशौचो भवेच्च सः

ကူရုတို့အနက် အမြတ်ဆုံးရေ၊ တီရ္ထများကို စေဝါပြု၍ သန့်ရှင်းမှုကို ရောက်ရှိသော ဘုရားဖူးသည် ပုဏ္ဍရိက ဟူသော ကုသိုလ်ဖလကို ရရှိပြီး၊ အမှန်တကယ် သန့်စင်သူ ဖြစ်လာသည်။

Verse 20

ततो मुंजावटं नाम महादेवस्य धीमतः । तत्रोष्य रजनीमेकां गाणपत्यमवाप्नुयात्

ထို့နောက် ဉာဏ်ပညာပြည့်ဝသော မဟာဒေဝ၏ အပိုင် ‘မုဉ္ဇာဝဋ’ ဟူသောနေရာသို့ သွားရမည်။ ထိုနေရာတွင် တစ်ညတည်း တည်းခိုလျှင် ဂဏပတိ၏ ကရုဏာနှင့် အဆင့်အတန်းကို ရရှိသည်။

Verse 21

तत्रैव च महाराज जयां लोकपरिश्रुताम् । स्नात्वाभिगम्य राजेंद्र सर्वकाममवाप्नुयात्

ထိုနေရာတည်းမှာပင်၊ မဟာရာဇာရေ၊ လောကတွင်ကျော်ကြားသော ‘ဇယာ’ ဟူသော တီရ္ထ၌ သန့်စင်ရေချိုးကာ ဘုရားမေတ္တာဖြင့် ဝင်ရောက်နီးကပ်လျှင်—ရာဇင်ဒြာရေ—ဆန္ဒအားလုံး ပြည့်စုံရသည်။

Verse 22

कुरुक्षेत्रस्य तद्द्वारं विश्रुतं भरतर्षभ । प्रदक्षिणमुपावृत्य तीर्थसेवी समावृतः

အို ဘာရတမျိုးရိုးတို့အနက် အထွဋ်အမြတ်၊ ကုရုက္ခေတ္တရ၏ ထင်ရှားသော တံခါးတော်ကို မင်္ဂလာရှိသော ညာဘက်လှည့် ပရဒက္ခိဏာ ပြု၍ တီရ္ထသေဝီ ယာတရီသည် ဆက်လက် ခရီးဆက်သွား၏။

Verse 23

संस्मृते पुष्कराणां तु स्नात्वार्च्य पितृदेवताः । जामदग्न्येन रामेण आहूते वै महात्मना

ပုရှ္ကရ တီရ္ထများကို အောက်မေ့သတိရသောအခါ ပိတೃဒေဝတားတို့ကို သန့်စင်ရေချိုးပေး၍ ပူဇော်အာရ္ဍနာ ပြုခဲ့သည်။ ထို့ပြင် ဇမဒဂ္နီ၏ သား မဟာတ္မာ ရာမက အမှန်တကယ် သူတို့ကို အာဟွာန် ခေါ်ယူခဲ့သည်။

Verse 24

कृतकृत्योभवेद्राजन्नश्वमेधं च विंदति । ततो रामह्रदं गच्छेत्तीर्थसेवी नराधिप

အို ရာဇန်၊ သူသည် လုပ်ဆောင်ရမည့်ကိစ္စများ ပြီးမြောက်ကာ အရှွမေဓ ယဇ္ဉ၏ ပုဏ္ဏကို ရရှိသည်။ ထို့နောက် အို လူတို့၏ အုပ်စိုးရှင်၊ တီရ္ထသေဝီ ယာတရီသည် ‘ရာမဟ္ရဒ’ သို့ သွားရမည်။

Verse 25

यत्र रामेण राजेंद्र तरसा दीप्ततेजसा । क्षत्रमुत्सार्य वीर्येण ह्रदाः पंच निषेविताः । पूरयित्वा नरव्याघ्र रुधिरेणेति नः श्रुतम्

အို မင်းတို့၏မင်းကြီးရေ! တောက်ပသောတေဇရှိသည့် ရာမသည် လျင်မြန်သောအားဖြင့် မိမိ၏ဗီရိယဖြင့် က္ෂတ္တရိယတို့ကို နှင်ထုတ်ခဲ့ရာ ထိုနေရာ၌ ရေကန်ငါးကန်ကို အားကိုးသုံးစွဲကြ၏။ အို လူတို့အတွင်း ကျားသဖွယ်သူရဲကောင်းရေ! ထိုရေကန်တို့ကို သွေးဖြင့် ဖြည့်တင်းခဲ့သည်ဟု ကျွန်ုပ်တို့ ကြားသိရသည်။

Verse 26

इति श्रीपाद्मे महापुराणे स्वर्गखंडे षड्विंशोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် တောက်ပမြတ်သော သီရိပဒ္မ မဟာပုရာဏ၏ စွဝဂ္ဂခဏ္ဍ၌ အခန်း ၂၆ သည် ပြီးဆုံး၏။

Verse 27

रामराम महाभाग प्रीताः स्म तव भार्गव । अनया पितृभक्त्या च विक्रमेण च तेऽनघ

“ရာမ၊ ရာမ—အို မဟာကံကောင်းသော ဘာရ္ဂဝရေ! အို အပြစ်ကင်းသူရေ! သင်၏ ဖခင်အပေါ် ဘက္တိနှင့် သင်၏ ဗိက္ကမကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့ ပျော်ရွှင်နှစ်သက်ပါသည်။”

Verse 28

वरं वृणीष्व भद्रं ते किमिच्छसि महामते । एवमुक्तः स राजेंद्र रामः प्रवदतां वरः

“ဆုတောင်းတစ်ပါးကို ရွေးချယ်လော့—သင်၌ မင်္ဂလာရှိပါစေ။ အို မဟာဉာဏ်ရှိသူရေ! သင် ဘာကို လိုချင်သနည်း?” ဟူ၍ မေးမြန်းခံရသော်၊ အို မင်းတို့အထဲ အကောင်းဆုံးရေ! စကားပြောရာ၌ အထူးမြတ်သော ရာမသည် ပြောကြား၏။

Verse 29

अब्रवीत्प्रांजलिर्वाक्यं पितॄन्स गगने स्थितान् । भवंतो यदि मे प्रीता यद्यनुग्राह्यता मयि

လက်အုပ်ချီ၍ သူသည် ကောင်းကင်၌ တည်ရှိသော ပိတೃတို့ထံ ဤစကားကို ပြော၏—“သင်တို့သည် ကျွန်ုပ်အပေါ် ပျော်ရွှင်နှစ်သက်ကြပါက၊ ထို့ပြင် ကျွန်ုပ်သည် သင်တို့၏ အနုဂ्रहကို ခံယူရန် ထိုက်တန်ပါက၊”

Verse 30

पितृप्रसादादिच्छेयं तपसाप्यायनं पुनः । यच्च रोषाभिभूतेन क्षत्रमुत्सादितं मया

အဖေ၏ကရုဏာကြောင့် ယခုတစ်ဖန် တပဿာဖြင့် အားတိုးခိုင်မာလိုသည်; ထို့ပြင် ဒေါသအလွန်အကျွံဖြင့် က္ṣတ္ရိယ အမျိုးအစားကို ငါဖျက်ဆီးခဲ့သည့်အပြစ်အတွက် ပရాయရှ္စိတ္တကို တောင်းခံ၏။

Verse 31

ततश्च पापान्मुच्येयं युष्माकं तेजसा ह्यहम् । ह्रदाश्च तीर्थभूता मे भवेयुर्भुवि विश्रुताः

ထို့နောက် သင်တို့၏ တေဇောရောင်ခြည်၏ အာနုဘော်ကြောင့် ငါသည် အပြစ်မှ လွတ်မြောက်မည်; ငါ၏ ရေကန်များလည်း လောကတစ်ဝှမ်းတွင် ကျော်ကြားသော တီရ္ထ (ဘုရားဖူး) သန့်ရှင်းရာနေရာများ ဖြစ်လာမည်။

Verse 32

एतच्छ्रुत्वा शुभं वाक्यं रामस्य पितरस्तदा । प्रत्यूचुः परमप्रीता रामं तोषसमन्विताः

ဤမင်္ဂလာရှိသော စကားကို ကြားသိပြီးနောက် ရာမ၏ ဘိုးဘွားပ祖များသည် ထိုအခါ အလွန်ဝမ်းမြောက်၍ ရာမအပေါ် စိတ်ကျေနပ်မှုဖြင့် ပြည့်ဝကာ ပြန်လည်ဖြေကြား하였다။

Verse 33

तपस्ते वर्द्धतां भूयः पितृभक्त्या विशेषतः । यच्च रोषाभिभूतेन क्षत्रमुत्सादितं त्वया

သင်၏ တပဿာသည် ထပ်မံတိုးပွားပါစေ—အထူးသဖြင့် ပိတೃဘက္တိ (ဘိုးဘွားကို ရိုသေသဒ္ဓါ) ကြောင့်။ ထို့ပြင် ဒေါသအလွန်အကျွံဖြင့် သင်က က္ṣတ္ရိယ အမျိုးအစားကို ဖျက်ဆီးခဲ့သော အမှုအရာนั้น—

Verse 34

ततश्च पापान्मुक्तस्त्वं निहतास्ते स्वकर्म्मणा । ह्रदाश्च तव तीर्थत्वं गमिष्यंति न संशयः

ထို့နောက် သင်သည် အပြစ်မှ လွတ်မြောက်မည်; သူတို့သည် မိမိတို့၏ ကံကမ္မကြောင့်ပင် သေဆုံးခဲ့ကြသည်။ ထို့ပြင် သင်၏အာနုဘော်ကြောင့် ဤရေကန်များလည်း တီရ္ထအဖြစ် သန့်ရှင်းရာအဆင့်ကို ရောက်မည်—သံသယမရှိ။

Verse 35

ह्रदेष्वेतेषु यः स्नात्वा पितॄन्संतर्पयिष्यति । पितरस्तस्य वै प्रीता दास्यंति भुवि दुर्ल्लभम्

ဤရေကန်တို့၌ သန့်စင်ရေချိုးပြီး ပိတೃ (ဘိုးဘွားဝိညာဉ်) များအား တර්ပဏ ပူဇော်သူသည်၊ ပိတೃတို့ ပျော်ရွှင်နှစ်သက်ကာ ဤလောက၌ ရခက်သော အကျိုးကို ပေးတော်မူ၏။

Verse 36

ईप्सितं मनसः कामं स्वर्गलोकं सशाश्वतम् । एवं दत्त्वा वरं राजन्रामस्य पितरस्तदा । आमंत्र्य भार्गवं प्रीतास्तत्रैवांतर्दधुस्ततः

ဤသို့ မနောကာမနာဖြစ်သော အမြဲတည်သော ဆွರ್ಗလောကကို ပေးသည့် ဝရကို ချီးမြှင့်ပြီးနောက်၊ အို မင်းကြီး၊ ရာမ၏ ပိတೃတို့သည် ပျော်ရွှင်စွာ ဘာရ္ဂဝကို နှုတ်ဆက်ကာ ထိုနေရာ၌ပင် အန္တရာဓာန် ဖြစ်သွားကြ၏။

Verse 37

एवं रामह्रदाः पुण्या भार्गवस्य महात्मनः । स्नात्वा ह्रदेषु रामस्य ब्रह्मचारी शुभव्रतः

ဤသို့ မဟာတ္မာ ဘာရ္ဂဝ၏ ရာမ-ရေကန်များသည် ပုဏ္ဏသန့်ရှင်း၏။ ရာမ၏ ရေကန်များ၌ ရေချိုးပြီးလျှင်၊ ဘြဟ္မစာရီဖြစ်၍ သုဗ္ဗရတကို ထိန်းသိမ်းသူသည် သန့်စင်သွား၏။

Verse 38

राममभ्यर्च्य राजेंद्र लभेद्बहुसुवर्णकम् । वंशमूलं समासाद्य तीर्थसेवी कुरूद्वह

အို ရာဇేంద్ర၊ ရာမကို အဘျဉ္စနာပူဇော်လျှင် ရွှေများစွာ ရရှိ၏။ ဝంశမူလ တီရ္ထသို့ ရောက်ပြီးနောက်၊ အို ကုရုဒ္ဝဟ၊ တီရ္ထကို ဆည်းကပ်သူသည် ကုရုတို့အနက် အမြတ်ဆုံး ဖြစ်၏။

Verse 39

स्ववंशमुद्धरेद्राजन्स्नात्वा वै वंशमूलके । कायशोधनमासाद्य तीर्थं भरतसत्तम

အို မင်းကြီး၊ ဝంశမူလက၌ ရေချိုးလျှင် ကိုယ့်ဝంశကို မြှောက်တင်ကယ်တင်နိုင်၏။ ထို့နောက် ကာယရှೋಧန အမည်ရှိ တီရ္ထသို့ ရောက်၏၊ အို ဘာရတတို့အနက် အမြတ်ဆုံး။

Verse 40

शरीरशुद्धिमाप्नोति स्नातस्तस्मिन्न संशयः । शुद्धदेहस्तु संयाति शुभांल्लोकाननुत्तमान्

ထိုသန့်ရှင်းသောနေရာ၌ ရေချိုးသူသည် ကိုယ်ခန္ဓာသန့်စင်မှုကို မသံသယဘဲ ရရှိသည်။ ကိုယ်တော်သန့်စင်ပြီးနောက် မင်္ဂလာမြင့်မြတ်၍ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော လောကများသို့ ထွက်ခွာရောက်ရှိသည်။

Verse 41

ततो गच्छेत राजेंद्र तीर्थं त्रैलोक्यदुर्लभम् । लोका यत्रोद्धृताः पूर्वं विष्णुना प्रभविष्णुना

ထို့နောက် အို မင်းတော်အမြတ်၊ သုံးလောက၌ပင် ရှားပါးသော တီရ္ထသို့ သွားရမည်။ အတိတ်ကာလ၌ အာဏာတော်ကြီးသော သခင် ဗိဿဏုက လောကများကို မြှောက်တင်ကယ်တင်ခဲ့သည့် နေရာဖြစ်သည်။

Verse 42

लोकोद्धारं समासाद्य तीर्थं त्रैलोक्यविश्रुतम् । स्नात्वा तीर्थवरे राजन्लोकानुद्धरते स्वकान्

သုံးလောကတစ်လျှောက် ကျော်ကြားသော ‘လောကိုဒ္ဓာရ’ တီရ္ထသို့ ရောက်ရှိပြီး၊ အို မင်းတော်၊ ထိုအမြတ်ဆုံး တီရ္ထ၌ ရေချိုးလျှင် လူသည် မိမိ၏ မျိုးရင်းသူရင်းတို့ကိုပါ ကယ်တင်မြှောက်တင်နိုင်သည်။

Verse 43

श्रीतीर्थं च समासाद्य विंदते श्रियमुत्तमाम् । कपिलातीर्थमासाद्य ब्रह्मचारी समाहितः

‘သရီ-တီရ္ထ’ သို့ ရောက်လျှင် လူသည် အမြင့်မြတ်သော သရီ (ကောင်းချီးနှင့် စည်းစိမ်) ကို ရရှိသည်။ ‘ကပိလာ-တီရ္ထ’ သို့ ရောက်လျှင် စည်းကမ်းထိန်းသိမ်း၍ စိတ်တည်ငြိမ်သော ဗြဟ္မစာရီသည် သာသနာကျင့်စဉ်၌ အာရုံတည်မြဲလာသည်။

Verse 44

तत्र स्नात्वार्चयित्वा च देवानिह पितॄंस्तथा । कपिलानां सहस्रस्य फलं विंदति मानवः

ထိုနေရာ၌ ရေချိုးပြီး နတ်တို့ကိုလည်းကောင်း၊ ပိတೃ (ဘိုးဘွား) တို့ကိုလည်းကောင်း ပူဇော်အာရုံပြုလျှင်၊ လူသည် ကပိလာနွား (အညိုနီရောင်) တစ်ထောင် လှူဒါန်းသကဲ့သို့သော ကုသိုလ်ဖလကို ရရှိသည်။

Verse 45

सूर्यतीर्थं समासाद्य स्नात्वा नियतमानसः । अर्चयित्वा पितॄन्देवानुपवासपरायणः

သူသည် စူရျယ-တီရ္ထ (Sūrya-tīrtha) သို့ ရောက်ပြီး စိတ်ကိုထိန်းသိမ်း၍ ထိုနေရာတွင် ရေချိုးသန့်စင်ကာ၊ ဥပဝါသ (အစာရှောင်) ကိုအလေးထားလျက် ပိတೃများနှင့် ဒေဝတားတို့ကို ပူဇော်အာရ္ဍနာ ပြု၏။

Verse 46

अग्निष्टोममवाप्नोति सूर्यलोकं च गच्छति । गवांभवनमासाद्य तीर्थसेवी यथाक्रमम्

တီရ္ထများကို စေဝာပြုသူသည် အဂ္နိଷ္ဌိုမ ယဇ္ဉ၏ အကျိုးပုဏ္ဏကို ရရှိကာ စူရျယလောကသို့ သွားရောက်၏။ ထို့နောက် အစဉ်အတိုင်း နွားတို့၏ နေရာ (ဂဝာံ-ဘဝန) သို့ ရောက်ပြီး တီရ္ထစေဝီသည် ဆက်လက်တိုးတက်သွား၏။

Verse 47

तत्राभिषेकं कुर्वाणो गोसहस्रफलं लभेत् । गंगातीर्थं समासाद्य तीर्थसेवी नराधिप

ထိုနေရာ၌ အဘိသေက (သန့်စင်ရေချိုး/လောင်းပူဇော်) ပြုသူသည် နွားတစ်ထောင် လှူဒါန်းသကဲ့သို့ အကျိုးပုဏ္ဏကို ရရှိ၏။ အို မင်းကြီး၊ ဂင်္ဂါ-တီရ္ထသို့ ရောက်လျှင် ထိုသူသည် တီရ္ထများ၏ စေဝီ ဖြစ်လာ၏။

Verse 48

केव्यास्तीर्थे नरः स्नात्वा लभते वीर्यमुत्तमम् । ततो गच्छेत राजेंद्र द्वारपालं लवर्णकम्

ကေဗျာ (Kevyā) ဟုခေါ်သော တီရ္ထ၌ ရေချိုးသန့်စင်လျှင် လူသည် အထူးကောင်းမွန်သော ဝီရျ (အားကောင်းမှု) ကို ရရှိ၏။ ထို့နောက် အို ရာဇేంద్ర၊ လဝရ္ဏက (Lavaṛṇaka) ဟုခေါ်သော တံခါးစောင့်၏ နေရာသို့ သွားရမည်။

Verse 49

तस्य तीर्थे सरस्वत्यां यथेंद्रस्य महात्मनः । तत्र स्नात्वा नरो राजन्नग्निष्टोमफलं लभेत्

အို မင်းကြီး၊ မဟာအတ္မန် အိန္ဒြ (Indra) နှင့် ဆက်နွယ်၍ ထင်ရှားသော စရஸဝတီ (Sarasvatī) မြစ်ပေါ်ရှိ ထိုတီရ္ထ၌ ရေချိုးသန့်စင်လျှင် လူသည် အဂ္နိଷ္ဌိုမ ယဇ္ဉနှင့် တူညီသော အကျိုးပုဏ္ဏကို ရရှိ၏။

Verse 50

ततो गच्छेत धर्मज्ञ ब्रह्मावर्तं नराधिप । ब्रह्मावर्ते नरः स्नात्वा ब्रह्मलोकमवाप्नुयात्

ထို့နောက် ဓမ္မကိုသိသူအို၊ လူတို့၏ဘုရင်အို၊ ဗြဟ္မာဝရ္တသို့ သွားသင့်၏။ ဗြဟ္မာဝရ္တ၌ သန့်စင်ရေချိုးပြီးလျှင် လူသည် ဗြဟ္မာလောကကို ရောက်နိုင်၏။

Verse 51

ततो गच्छेत धर्मज्ञ सुतीर्थकमनुत्तमम् । यत्र सन्निहिता नित्यं पितरो दैवतैः सह

ထို့နောက် ဓမ္မကိုသိသူအို၊ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော သန့်ရှင်းသည့် ဆုတီရ္ထက အမည်ရှိ တီရ္ထသို့ ဆက်လက်သွားရမည်။ ထိုနေရာ၌ ပိတೃ (ဘိုးဘွား) တို့သည် ဒေဝတားတို့နှင့်အတူ အမြဲတမ်း စံနိဟိတရှိကြ၏။

Verse 52

तत्राभिषेकं कुर्वीत पितृदेवार्चने रतः । अश्वमेधमवाप्नोति पितृलोकं च गच्छति

ထိုနေရာ၌ ပိတೃနှင့် ဒေဝတားတို့ကို အာရ္စနာပူဇာပြုရာ၌ ရတနာဖြစ်ကာ အဘိသေက (ရိုးရာရေချိုးပွဲ) ကို ပြုလုပ်ရမည်။ ထိုသူသည် အရှွမေဓ ယဇ్ఞ၏ ကုသိုလ်ကို ရရှိပြီး ပိတృလောကသို့လည်း သွားရောက်၏။

Verse 53

ततोऽन्यतीर्थं धर्मज्ञ समासाद्य यथाक्रमम् । काशीश्वरस्य तीर्थेषु स्नात्वा भरतसत्तम

ထို့နောက် ဓမ္မကိုသိသူအို၊ အစဉ်အတိုင်း အခြားတီရ္ထတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိကာ၊ ဘာရတဝంశအထွဋ်အမြတ်အို၊ ကာသီဣශ්ဝရ၏ တီရ္ထများ၌ ရေချိုးသန့်စင်ပြီးနောက်၊

Verse 54

सर्वव्याधिविनिर्मुक्तो ब्रह्मलोके महीयते । मातृतीर्थं च तत्रैव यत्र स्नातस्य पार्थिव

သူသည် ရောဂါအမျိုးမျိုးမှ ကင်းလွတ်ကာ ဗြဟ္မာလောက၌ ဂုဏ်ပြုချီးမြှောက်ခံရ၏။ ထိုနေရာ၌ပင် မာတೃ-တီရ္ထ ရှိသည်—မြေပြင်ဘုရင်အို—ထို၌ ရေချိုးသူသည် ကောင်းချီးမင်္ဂလာ ရရှိ၏။

Verse 55

प्रजा विवर्द्धते राजन्स्वर्गतिं समवाप्नुयात् । ततः शीतवनं गच्छेन्नियतो नियताशनः

အို မင်းကြီး၊ သူ၏ မျိုးဆက်ပွားတိုး၍ ကောင်းကင်လမ်း (သွဝဂ္ဂဂတိ) ကို ရရှိမည်။ ထို့နောက် စည်းကမ်းတကျ၊ အစားအစာကို မျှတစွာ ထိန်းသိမ်းကာ ရှီတဝန (Śītavana) သို့ သွားရမည်။

Verse 56

तीर्थं तत्र महाराज महदन्यत्र दुर्लभम् । पुनाति दर्शनादेव दंडेनैकं नराधिप

အို မဟာမင်းကြီး၊ ထိုနေရာ၌ အခြားအရပ်တွင် ရှားပါးသော မဟာတီရ္ထ (tīrtha) တစ်ခု ရှိသည်။ မြင်ရုံသာဖြင့်ပင် သန့်စင်ပေးသည်၊ အို လူတို့၏ အုပ်စိုးရှင်; ထိုတီရ္ထတစ်ခုတည်းက ဒဏ္ဍ (daṇḍa)—တစ်နေ့တစ်ည ဝရတ/တပသျာ—နှင့် တူညီသော အကျိုးကို ပေးသည်။

Verse 57

केशानावप्य वै तस्मिन्पूतो भवति भारत । तत्र तीर्थवरं चान्यत्स्नात लोकार्तिहं स्मृतम्

အို ဘာရတ၊ ထိုနေရာ၌ ဆံပင်ကိုသာ လျှော်သန့်စင်ရုံဖြင့်ပင် လူသည် သန့်ရှင်းပူဇော်တော်မူရာ ဖြစ်လာသည်။ ထိုနေရာတစ်ဝန်း၌ ထူးမြတ်သော တီရ္ထတစ်ခု ထပ်ရှိပြီး၊ ထိုတွင် ရေချိုးခြင်းကို လောကဒုက္ခ ဖယ်ရှားသူဟု မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။

Verse 58

तत्र विप्रा नरव्याघ्र विद्वांसस्तत्र तत्पराः । गतिं गच्छंति परमां स्नात्वा भरतसत्तम

ထိုနေရာ၌၊ အို လူတို့အနက် ကျားတော်၊ ပညာရှိ ဘြာဟ္မဏတို့သည် ထိုသန့်ရှင်းသော အကျင့်အကြံ၌ တည်ကြည်စွာ တက်ကြွလျက်၊ ထိုတွင် ရေချိုးပြီးနောက်၊ အို ဘာရတမျိုး၏ အမြတ်ဆုံး၊ အမြင့်ဆုံးသော ဂတိကို ရောက်ကြသည်။

Verse 59

स्वर्णलोमापनयने तीर्थे भरतसत्तम । प्राणायामैर्निर्हरंति स्वलोमानि द्विजोत्तमाः

အို ဘာရတမျိုး၏ အမြတ်ဆုံး၊ စွဝဏ္ဏလိုမာပနယန (Svarṇalomāpanayana) ဟု အမည်ရသော တီရ္ထ၌၊ ဒွိဇိုတ္တမ ဘြာဟ္မဏတို့သည် ပရာဏာယာမ (prāṇāyāma) ဖြင့် မိမိကိုယ်၏ ရောမများကို ဖယ်ရှားကြသည်။

Verse 60

पूतात्मानश्च राजेन्द्र प्रयांति परमां गतिम् । दशाश्वमेधिके चैव तस्मिंस्तीर्थे महीपते

အို ရာဇേന്ദ്ര၊ အတွင်းအတ္တမန် သန့်စင်ပြီးသူတို့သည် ပရမဂတိ အမြင့်ဆုံးအခြေအနေသို့ ရောက်ကြ၏။ အို မြေရှင်မင်း၊ ဒသာအရှွမေဓိက ဟူသော သန့်ရှင်းသော တီရ္ထ၌လည်း ထိုသူတို့သည် အမြင့်မြတ်ဆုံး ရည်မှန်းချက်ကို ရရှိကြ၏။

Verse 61

तत्र स्नात्वा नरव्याघ्र गच्छंति परमां गतिम् । ततो गच्छेत राजेंद्र मानुषं लोकविश्रुतम्

ထိုနေရာ၌ ရေချိုးပြီးနောက်၊ အို လူတို့အနက် ကျားကဲ့သို့သောသူ၊ သူတို့သည် ပရမဂတိသို့ ရောက်ကြ၏။ ထို့နောက် အို ရာဇേന്ദ്ര၊ ကမ္ဘာလောကတွင် ထင်ရှားကျော်ကြားသော ‘မာနုသ’ ဟူသော လူ့လောကသို့ ဆက်လက်သွားရမည်။

Verse 62

तत्र कृष्णामृगा राजन्व्याधेन शरपीडिताः । विगाह्य तस्मिन्सरसि मानुषत्वमुपागताः

ထိုနေရာ၌ အို မင်းကြီး၊ အမဲရောင် သမင်များသည် မုဆိုး၏ မြားဒဏ်ကြောင့် ဒဏ်ရာရပြီး ထိုကန်ထဲသို့ ခုန်ဆင်းကာ လူဖြစ်ခြင်းကို ရရှိကြ၏။

Verse 63

तस्मिंस्तीर्थे नरः स्नात्वा ब्रह्मचारी समाहितः । सर्वपापविशुद्धात्मा स्वर्गलोके महीयते

ထိုတီရ္ထ၌ ရေချိုးပြီးနောက်၊ စည်းကမ်းတကျ ဘြဟ္မစာရီအဖြစ် နေထိုင်၍ စိတ်ကို တည်ငြိမ်စွာ စုစည်းထားသောသူသည် အပြစ်အားလုံးမှ သန့်စင်ကာ စွဝဂ္ဂလောက၌ ဂုဏ်ပြုချီးမြှောက်ခံရ၏။

Verse 64

मानुषस्य तु पूर्वेण क्रोशमात्रं महीपते । आपगा नाम विख्याता नदी सिद्धनिषेविता

အို မြေရှင်မင်း၊ မာနုသ၏ အရှေ့ဘက် တစ်ကရိုးသာ အကွာ၌ ‘အာပဂါ’ ဟူသော နာမည်ကျော် မြစ်တစ်စင်း စီးဆင်းနေပြီး၊ စိဒ္ဓ မဟာရသီတို့ မကြာခဏ သွားရောက်သုံးဆောင်သော မြစ်ဖြစ်၏။

Verse 65

श्यामाक भोजनं तत्र यः प्रयच्छति मानवः । देवान्पितॄन्समुद्दिश्य तस्य धर्मफलं महत्

ထိုအခါ၌ လူတစ်ဦးသည် ဒေဝတားတို့နှင့် ပိတೃ (ဘိုးဘွား) တို့ကို ရည်ညွှန်း၍ ရှျာမာက (မီလက်) အစာကို ပူဇော်လှူဒါန်းလျှင်၊ ဓမ္မမှ ပေါက်ဖွားသော မဟာကုသိုလ်ဖလကို ရရှိသည်။

Verse 66

एकस्मिन्भोजिते विप्रे कोटिर्भवति भोजिता । तत्र स्नात्वार्चयित्वा च दैवतानि पितॄंस्तथा

ဗြာဟ္မဏတစ်ဦးကိုသာ အစာကျွေးလျှင် ကုဋိ (တစ်ကုဋိ) များကို ကျွေးသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးပြီး ပူဇော်ကန်တော့ကာ ဒေဝတားတို့နှင့် ထိုနည်းတူ ပိတೃ (ဘိုးဘွား) တို့ကိုလည်း အာရ္စနာပြုရမည်။

Verse 67

उषित्वा रजनीमेकामग्निष्टोमफलं लभेत् । ततो गच्छेत धर्म्मज्ञ ब्रह्मणः स्थानमुत्तमम्

တစ်ညတည်း ထိုနေရာ၌ တည်းခိုနေလျှင် အဂ္နိဋ္ဌောမ ယဇ္ဉ၏ ကုသိုလ်ဖလကို ရရှိသည်။ ထို့နောက်၊ ဓမ္မကို သိမြင်သူရေ၊ ဗြဟ္မာ၏ အမြင့်မြတ်သော နေရာသို့ သွားရောက်ရသည်။

Verse 68

ब्रह्मानुस्वरमित्येवं प्रकाशं भुवि भारत । तत्र सप्तर्षिकुंडेषु स्नातस्य भरतर्षभ

ဤသို့ပင် မြေပြင်ပေါ်တွင် ဤနေရာကို “ဗြဟ္မာနုသ္ဝရ” ဟု ခေါ်ကြသည်၊ ဟေ ဘာရတ။ ထို့ပြင် ဟေ ဘာရတမျိုးနွယ်အထွတ်အမြတ်၊ ရှစ်ရှီ (စပ်တရ္ဓိ) တို့၏ ကုဏ္ဍများ၌ ရေချိုးသူသည် မဟာကုသိုလ် ပေါ်ပေါက်ရသည်။

Verse 69

केदारे चैव राजेंद्र कपिलस्य महात्मनः । ब्रह्माणमभिगम्याथ शुचिः प्रयतमानसः

ဟေ မင်းကြီး၊ ကေဒါရ၌ မဟာအတ္တမန် ကပိလသည် သန့်ရှင်းစင်ကြယ်၍ စည်းကမ်းတကျ၊ စိတ်ကို တစ်ချက်တည်း စုစည်းကာ ဗြဟ္မာထံသို့ ချဉ်းကပ်သွားသည်။

Verse 70

सर्वपापविशुद्धात्मा ब्रह्मलोकं प्रपद्यते । कपिष्ठलस्य केदारं समासाद्य सुदुर्लभम्

အပြစ်အားလုံးမှ စင်ကြယ်သန့်ရှင်းသော စိတ်ဝိညာဉ်သည် ဘြဟ္မာလောကသို့ ရောက်၏; ကပိဋ္ဌလရှိ ရှားပါးလှသော ကေဒါရ တီရ္ထသို့ ရောက်ပြီးနောက်။

Verse 71

अंतर्धानमवाप्नोति तपसा दग्धकिल्बिषः । ततो गच्छेत राजेंद्र सर्वकं लोकविश्रुतम्

တပဿာဖြင့် အပြစ်ကို မီးရှို့ပယ်ပြီးနောက် မမြင်ရအောင် ပျောက်ကွယ်နိုင်သော အင်အားကို ရရှိ၏။ ထို့နောက် အရှင်မင်းမြတ်၊ ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းကျော်ကြားသော သရဝကသို့ သွားရမည်။

Verse 72

कृष्णपक्षे चतुर्दश्यामभिगम्य वृषध्वजं । लभते सर्वकामान्हि स्वर्गलोकं च गच्छति । तिस्रःकोट्यश्च तीर्थानां प्रवरं कुरुनंदन

ကృష్ణပက္ခ၏ စတုရဒသီနေ့တွင် ဝೃಷဓွဇ (ရှီဝ) ထံသို့ သွားရောက်ပူဇော်လျှင် အလိုဆန္ဒအားလုံးကို အမှန်တကယ် ရရှိပြီး ကောင်းကင်လောကသို့ သွားရောက်၏။ ကုရုနန္ဒန၊ ဤတီရ္ထသည် တီရ္ထသုံးကုဋိထက်ပင် အမြတ်ဆုံး ဖြစ်၏။

Verse 73

रुद्रकोटी तथा कूपे ह्रदेषु च समंतकः । इलास्पदं च तत्रैव तीर्थं भरतसत्तम

ထိုနေရာတွင် ရုဒ္ရကိုဋီ ဟုခေါ်သော တီရ္ထရှိပြီး၊ ရေတွင်း၌လည်း တီရ္ထတစ်ခု ရှိ၏။ ရေကန်များအနက် စမန်တက တီရ္ထရှိပြီး၊ အီလာစပဒ တီရ္ထလည်း ထိုနေရာတည်းရှိသည်—ဘာရတတို့အနက် အမြတ်ဆုံး။

Verse 74

तत्र स्नात्वार्चयित्वा च दैवतानि पितॄनपि । न दुर्गतिमवाप्नोति वाजपेयं च विंदति

ထိုနေရာ၌ ရေချိုးပြီးနောက် ဒေဝတာများနှင့် ပိတೃ (ဘိုးဘွား) တို့ကိုလည်း ပူဇော်အာရုံပြုလျှင် ဒုဂ္ဂတိသို့ မကျရောက်ဘဲ ဝါဇပေယ ယဇ్ఞနှင့် တူသော ကုသိုလ်ကို ရရှိ၏။

Verse 75

किंदाने च नरः स्नात्वा किंजपे च महीपते । अप्रमेयमवाप्नोति दानं यज्ञं तथैव च । कलश्यां वार्य्युपस्पृश्य श्रद्दधानो जितेंद्रियः

အို မင်းကြီး၊ ကိံဒာနနှင့် ကိံဇပ၌ သန့်စင်ရေချိုးသောသူသည် တိုင်းမရနိုင်သော ကုသိုလ်ကို ရရှိ၍ ဒါနနှင့် ယဇ္ဉ၏ အကျိုးနှင့် တူ၏။ သဒ္ဓါနှင့် အင်ဒြိယသမတဖြင့် ကလသ၌ ထားသော ရေကို ထိမိရုံဖြင့်ပင် ထိုအကျိုးကို ရ၏။

Verse 76

अग्निष्टोमस्य यज्ञस्य फलं प्राप्नोति मानवः । सरकस्य तु पूर्वेण नारदस्य महात्मनः

လူသည် အဂ္နိဋ္ဌောမ ယဇ္ဉ၏ အကျိုးကို ရရှိ၏။ ထို့အပြင် စရက၏ အကြောင်းမတိုင်မီကပင် မဟာတ္တမ နာရဒ မုနိက ဤသို့ သင်ကြားထား၏။

Verse 77

कुरुश्रेष्ठ शुभं तीर्थं रामजन्मेति विश्रुतम् । तत्र तीर्थे नरः स्नात्वा प्राणांश्चोत्सृज्य भारत

အို ကုရုတို့အနက် အမြတ်ဆုံး၊ “ရာမမွေးဖွားရာ” ဟု ကျော်ကြားသော မင်္ဂလာတီရ္ထတစ်ခု ရှိ၏။ အို ဘာရတ၊ ထိုတီရ္ထ၌ ရေချိုးပြီးနောက် လူသည် မိမိ၏ အသက်ရှူသက်ကို စွန့်လွှတ်၏။

Verse 78

नारदेनाभ्यनुज्ञातो लोकानाप्नोति दुर्ल्लभान् । शुक्लपक्षे दशम्यां तु पुंडरीकं समाविशेत्

နာရဒ၏ ခွင့်ပြုချက်ကို ရရှိပြီးနောက် လူသည် ရခဲသော လောကများကို ရောက်နိုင်၏။ ထို့ပြင် လပြည့်ဘက် (သုက္လပက္ခ) ဒသမနေ့တွင် “ပုဏ္ဍရိက” ဟု ခေါ်သော သန့်ရှင်းရာသို့ ဝင်ရောက်သင့်၏။

Verse 79

तत्र स्नात्वा नरो राजन्पुंडरीकफलं लभेत् । ततस्त्रिविष्टपं गच्छेत्त्रिषु लोकेषु विश्रुतम्

အို မင်းကြီး၊ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးပြီးနောက် လူသည် “ပုဏ္ဍရိက-ဖလ” ဟု ခေါ်သော ကုသိုလ်ကို ရရှိ၏။ ထို့နောက် သုံးလောကလုံးတွင် ကျော်ကြားသော တြိဝိဋ္ဌပ (ကောင်းကင်ဘုံ) သို့ သွားရောက်၏။

Verse 80

तत्र वैतरणी पुण्या नदी पापप्रमोचनी । तत्र स्नात्वार्चयित्वा च शूलपाणिं वृषध्वजम्

ထိုနေရာ၌ ပုဏ္ဏမြတ်သော ဝိုင်တရဏီ မြစ်ရှိ၍ အပြစ်ကို ဖြုတ်လွှတ်ပေးသော မြစ်ဖြစ်သည်။ ထိုတွင် ရေချိုးပြီး အာရ္စနာပြုကာ သုံးချွန်လက်ကိုင်ရှင်၊ နွားတံဆိပ်တော်ကိုင်သော သီဝဘုရားကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 81

सर्वपापविशुद्धात्मा गच्छेत परमां गतिम् । ततो गच्छेत राजेंद्र फलकीवनमुत्तमम्

အပြစ်အားလုံးမှ စင်ကြယ်သန့်ရှင်းသော စိတ်ဝိညာဉ်ဖြစ်လျှင် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဂတိကို ရောက်ရှိသည်။ ထို့နောက် အရှင်မင်းကြီးတို့၏ မင်းကြီးရေ၊ ‘ဖလကီဝန’ ဟုခေါ်သော အထူးကောင်းမြတ်သစ်တောသို့ သွားရသည်။

Verse 82

तत्र देवाः सदा राजन्फलकीवनमाश्रिताः । तपश्चरंति विपुलं बहुवर्षसहस्रकम्

ထိုနေရာ၌ မင်းကြီးရေ၊ ဒေဝတော်များသည် ‘ဖလကီဝန’ သစ်တောကို အားကိုးအနားယူကာ အမြဲတမ်း နေထိုင်ကြသည်။ ထို့ပြင် နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာကြာအောင် အလွန်ကြီးမားသော တပဿာကို ဆောင်ရွက်ကြသည်။

Verse 83

दृषत्पाने नरः स्नात्वा तर्पयित्वा च देवताः । अग्निष्टोमातिरात्राभ्यां फलं विंदति मानवः

ဒೃṣatpāna တွင် ရေချိုးပြီး ဒေဝတော်များကို တර්ပဏ (ရေဓာတ်ပူဇော်) ပြုကာ စိတ်ကျေနပ်စေသော် လူသည် အကျိုးဖလကို ရရှိသည်။ ထိုပုဏ္ဏသည် အဂ္နိဋ္ဌောမနှင့် အတိရာတြ ယဇ్ఞတို့နှင့် တူညီသည်။

Verse 84

तीर्थे च सर्वदेवानां स्नात्वा भरतसत्तम । गोसहस्रस्य राजेंद्र फलमाप्नोति मानवः

ဗာရတမျိုးနွယ်တို့တွင် အမြတ်ဆုံးသူရေ၊ မင်းကြီးတို့၏ မင်းကြီးရေ—ဒေဝတော်အားလုံး၏ တီရ္ထ၌ ရေချိုးလျှင် လူသည် နွားတစ်ထောင် လှူဒါန်းသကဲ့သို့သော ပုဏ္ဏအကျိုးကို ရရှိသည်။

Verse 85

पाणिख्याते नरः स्नात्वा तर्पयित्वा च देवताः । अवाप्नुते राजसूयमृषिलोकं च गच्छति

ပာဏိချာတ တီရ္ထ၌ ရေချိုးသန့်စင်၍ ဒေဝတားတို့အား တရ္ပဏ (ရေဖြင့်ပူဇော်) ပြုသူသည် ရာဇသုယ ယဇ္ဉ၏ ကုသိုလ်ကို ရရှိကာ ရိသီတို့၏ လောကသို့ သွားရောက်သည်။

Verse 86

ततो गच्छेत धर्मज्ञ मिश्रकं लोकविश्रुतम् । तत्र तीर्थानि राजेंद्र मिश्रितानि महात्मना

ထို့နောက် ဓမ္မကိုသိသူရေ၊ လောကအနှံ့ ကျော်ကြားသော မိශ්ရက တီရ္ထသို့ သွားသင့်သည်။ အို မင်းတို့အထွဋ်အမြတ်၊ ထိုနေရာ၌ မဟာတ္မာတစ်ဦးက တီရ္ထများကို စုစည်း၍ ပေါင်းစည်းထားသည်။

Verse 87

व्यासेन नृपशार्दूल द्विजार्थमिति नः श्रुतम् । सर्वतीर्थेषु स स्नाति मिश्रके स्नाति यो नरः

အို မင်းတို့အတွင်း ကျားသဖွယ်သော မင်းမြတ်၊ ငါတို့ကြားသိသည်မှာ ဗျာသသည် ဒွိဇတို့၏ အကျိုးအတွက် ဤသို့ဆိုခဲ့သည်— မိශ්ရက၌ ရေချိုးသူသည် တီရ္ထအားလုံး၌ ရေချိုးပြီးသကဲ့သို့ သတ်မှတ်ခံရသည်။

Verse 88

ततो व्यासवनं गच्छेन्नियतो नियताशनः । मनोजवे नरः स्नात्वा गोसहस्रफलं लभेत्

ထို့နောက် စည်းကမ်းတကျနေ၍ အစားအစာကို ထိန်းညှိသူသည် ဗျာသ၏ တောသို့ သွားရမည်။ မနောဇဝ တီရ္ထ၌ ရေချိုးပြီးနောက် လူသည် နွားတစ်ထောင် လှူဒါန်းသကဲ့သို့ ကုသိုလ်ဖလကို ရရှိသည်။

Verse 89

गत्वा मधुवनीं चापि देव्याः स्थानं नरः शुचिः । तत्र स्नात्वार्चयेद्देवान्पितॄंश्च नियतः शुचिः

မဓုဝနီသို့လည်း သွားရောက်ပြီး သန့်ရှင်းသောသူသည် ဒေဝီ၏ သန့်ရှင်းမြတ်နိုးသော ဌာနသို့ ရောက်ရမည်။ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးပြီးနောက် စည်းကမ်းတကျ သန့်စင်စွာဖြင့် ဒေဝတားတို့နှင့် ပိတೃ (ဘိုးဘွား) တို့ကိုလည်း ပူဇော်ရမည်။

Verse 90

सदेव्या समनुज्ञातो गोसहस्रफलं लभेत् । कौशिक्याः संगमे यस्तु दृषद्वत्याश्च भारत

အို ဘာရတ၊ နတ်မိခင်၏ ခွင့်ပြုချက်ကို ရယူပြီး ကောသိကီနှင့် ဒြိသဒ္ဝတီ မြစ်တို့ ဆုံရာ၌ သန့်ရှင်းရေချိုး သို့မဟုတ် ပူဇော်ပွဲပြုသူသည် နွားတစ်ထောင် လှူဒါန်းသကဲ့သို့ ကုသိုလ်ရရှိ၏။

Verse 91

स्नातो वै नियताहारः सर्वपापैः प्रमुच्यते । ततो व्यासस्थली नाम यत्र व्यासेन धीमता

အမှန်တကယ်ပင်၊ သန့်ရှင်းရေချိုးပြီး အစားအစာကို စည်းကမ်းတကျ ထိန်းသိမ်းသူသည် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်၏။ ထို့နောက် ‘ဗျာသသ္ထလီ’ ဟူသော နေရာရှိပြီး ထိုနေရာ၌ ပညာရှိ ဗျာသ မဟာရ္ဓိက တစ်ခါက နေထိုင် သို့မဟုတ် လုပ်ဆောင်ခဲ့၏။

Verse 92

पुत्रशोकाभितप्तेन देहत्यागाय निश्चयः । कृतो देवैश्च राजेंद्र पुनरुत्थापितस्तथा

အို ရာဇင်ဒြ၊ သားအပေါ် ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုကြောင့် စိတ်နှလုံးမီးလောင်ကာ ကိုယ်ခန္ဓာကို စွန့်လွှတ်မည်ဟု ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ သို့သော် နတ်တို့က ထိုနည်းတူပင် သူ့ကို ပြန်လည် အသက်သွင်းခဲ့၏။

Verse 93

अभिगम्य स्थलद्यं तस्य गोसहस्रफलं लभेत् । ऋणांतं कूपमासाद्य तिलप्रस्थं प्रदाय च

ထိုသန့်ရှင်းသော နေရာသို့ သွားရောက်ဖူးမြော်လျှင် နွားတစ်ထောင် လှူဒါန်းသကဲ့သို့ ကုသိုလ်ရ၏။ ထို့ပြင် နယ်နိမိတ်အမှတ်ရှိသော ရေတွင်းသို့ ရောက်လျှင် နှမ်းကို ‘ပရသ္ထ’ တစ်တိုင်းအရွယ် လှူဒါန်းရမည်။

Verse 94

गच्छेत परमां सिद्धिमृणैर्मुक्तो नरेश्वर । वेदीतीर्थे नरः स्नात्वा गोसहस्रफलं लभेत्

အို လူတို့၏ မင်းကြီး၊ အကြွေးမှ လွတ်မြောက်လျှင် အမြင့်ဆုံးသော စိဒ္ဓိကို ရရှိ၏။ ‘ဝေဒီ-တီရ္ထ’ တွင် သန့်ရှင်းရေချိုးသူသည်လည်း နွားတစ်ထောင် လှူဒါန်းသကဲ့သို့ ကုသိုလ်ရရှိ၏။

Verse 95

अहश्च सुदिनश्चैव द्वे तीर्थे नृप दुर्लभे । तयोः स्नात्वा नरः श्रेष्ठ सूर्यलोकमवाप्नुयात्

အို မင်းကြီး၊ ‘အဟ’ နှင့် ‘သုဒိန’ ဟူသော ရေချိုးသန့်စင်သည့် တီရ္ထနှစ်ခုသည် ရှားပါးလှ၏။ ထိုနေရာတို့၌ ရေချိုးလျှင် မြတ်သောသူသည် နေဘုရားလောက (စူရျလောက) ကို ရောက်၏။

Verse 96

मृगधूमं ततो गच्छेत्त्रिषु लोकेषु विश्रुतम् । तत्र रुद्रपदे स्नात्वा समभ्यर्च्य च मानवः

ထို့နောက် သုံးလောကတွင် ကျော်ကြားသော မೃဂဓူမ သို့ သွားရမည်။ ထိုနေရာ ရုဒြပဒ၌ ရေချိုးသန့်စင်ကာ နည်းတကျ ပူဇော်လျှင် လူသည် အခမ်းအနားကို ပြည့်စုံစွာ ဆောင်ရွက်သည်။

Verse 97

शूलपाणिं महात्मानमश्वमेधफलं लभेत् । कोटितीर्थे नरः स्नात्वा गोसहस्रफलं लभेत्

မဟာတန်ခိုးရှိသော ရှူလပာဏိ (ရှီဝ) ကို ပူဇော်လျှင် အရှွမေဓ ယဇ్ఞ၏ အကျိုးကို ရသည်။ ထို့ပြင် ကိုဋိတီရ္ထ၌ ရေချိုးသူသည် နွားတစ်ထောင် လှူဒါန်းသကဲ့သို့ ပုဏ္ဏာရသည်။

Verse 98

अथ वामनकं गत्वा त्रिषु लोकेषु विश्रुतम् । तत्र विष्णुपदे स्नात्वा समभ्यर्च्य च वामनम्

ထို့နောက် သုံးလောကတွင် ကျော်ကြားသော ဝာမနက သို့ သွား၍ ထိုနေရာ ဗိဿ္ဏုပဒ၌ ရေချိုးသန့်စင်ကာ ဝာမနကို နည်းတကျ ပူဇော်ရမည်။

Verse 99

सर्वपापविशुद्धात्मा विष्णुलोकमवाप्नुयात् । कुलंपुने नरः स्नात्वा पुनाति स्वकुलं नरः

အပြစ်အားလုံးမှ သန့်စင်သော စိတ်ဝိညာဉ်ဖြင့် သူသည် ဗိဿ္ဏုလောကကို ရောက်၏။ ရေချိုးသန့်စင်ပြီးနောက် လူသည် မိမိ၏ မျိုးရိုးကို သန့်စင်စေသည်; အမှန်တကယ် မိမိမိသားစုကိုပင် သန့်စင်စေသည်။

Verse 100

पवनस्य ह्रदं गत्वा मरुतां तीर्थमुत्तमम् । तत्र स्नात्वा नरव्याघ्र वायुलोके महीयते

ပဝန၏ ရေကန်—မာရုတ်တို့၏ အထူးမြတ်သော တီရ္ထ—သို့ သွားရောက်၍ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးသူသည်၊ အို လူတို့အနက် ကျားသဖွယ်သူရဲကောင်း၊ ဝါယုလောက၌ ဂုဏ်ပြုခံရ၏။

Verse 101

अमराणां ह्रदे स्नात्वा समभ्यर्च्यामराधिपम् । अमराणां प्रभावेण स्वर्गलोके महीयते

အမရတို့၏ ရေကန်၌ ရေချိုးပြီး အမရာဓိပ—အမရတို့၏ အရှင်—ကို ထုံးတမ်းအတိုင်း ပူဇော်ကန်တော့လျှင်၊ အမရတို့၏ အာနုဘော်ကြောင့် စွဝဂ္ဂလောက၌ မြင့်မြတ်ချီးမြှောက်ခံရ၏။

Verse 102

शालिहोत्रस्य राजेंद्र शालिसूर्ये यथाविधि । स्नात्वा नरवरश्रेष्ठ गोसहस्रफलं लभेत्

အို ရာဇင်ဒြာ၊ ရှာလိဟောထရနှင့် ဆက်နွယ်သော ရှာလိဆူရျ တီရ္ထ၌ ထုံးတမ်းအတိုင်း ရေချိုးလျှင်၊ အို လူထဲမှ အမြတ်ဆုံး၊ နွားတစ်ထောင် လှူဒါန်းသကဲ့သို့ ပုဏ္ဏိယကို ရရှိ၏။

Verse 103

श्रीकुंजं च सरस्वत्यां तीर्थं भरतसत्तम । तत्र स्नात्वा नरो राजन्नग्निष्टोमफलं लभेत्

အို ဘာရတတို့အနက် အမြတ်ဆုံး၊ စရஸဝတီမြစ်ပေါ်တွင် «ရှရီကုဉ္ဇ» ဟူသော တီရ္ထလည်း ရှိ၏။ အို မင်းကြီး၊ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးလျှင် အဂ္နိဋ္ဌောမ ယဇ్ఞ၏ ဖလကို တူညီစွာ ရရှိ၏။

Verse 104

ततो नैमिषिकुंजं च समासाद्य सुदुर्लभम् । ऋषयः किल राजेंद्र नैमिषेयास्तपोधनाः

ထို့နောက် အို ရာဇင်ဒြာ၊ ရှားပါးလှသော နိုင်မိရှိကုဉ္ဇသို့ ရောက်ရှိရာ၌၊ ထိုနေရာတွင် တပဿာဓနဖြစ်သော နိုင်မိရှေယ ရှိသီတို့ အမှန်တကယ် ရှိနေကြ၏။

Verse 105

तीर्थयात्रां पुरस्कृत्य कुरुक्षेत्रे गताः पुरा । ततः कुंजः सरस्वत्यां कृतो भरतसत्तम

တီရ္ထ (သန့်ရှင်းရာ) များသို့ ဘုရားဖူးခရီးကို ဦးတည်ကာ ရှေးကာလ၌ သူတို့သည် ကုရုක්ෂೇತ್ರသို့ သွားခဲ့ကြ၏။ ထို့နောက်၊ အို ဘာရတဝంశ၏ အမြတ်ဆုံးသူ၊ စရஸဝတီမြစ်ကမ်း၌ ကုဉ္ဇ (သန့်ရှင်းသော တောအုပ်ငယ်) တစ်ခုကို တည်ဆောက်ခဲ့၏။

Verse 106

ऋषीणामवकाशः स्याद्यथा तुष्टिकरो महान् । तस्मिन्कुंजे नरः स्नात्वा गोसहस्रफलं लभेत्

ထိုနေရာသည် ရှိသီများအတွက် အနားယူရာဖြစ်၍ အလွန်ကြီးမြတ်ကာ စိတ်တೃပ్తိကို ပေးစွမ်းနိုင်၏။ ထိုကုဉ္ဇ၌ ရေချိုးလျှင် လူသည် နွားတစ်ထောင် လှူဒါန်းသကဲ့သို့သော ကုသိုလ်ဖလကို ရရှိမည်။