Adhyaya 25

Verse 1

नारदौवाच । वितस्तां च समासाद्य संतर्प्य पितृदेवताः । नरः फलमवाप्नोति वाजपेयस्य भारत

နာရဒက မိန့်ကြားသည်– အို ဘာရတ၊ ဝိတස්တာမြစ်သို့ ရောက်ပြီး နည်းလမ်းတကျ ပိတೃဒေဝတားတို့ကို ဆက်ကပ်၍ တရပ်တည်းပျော်ရွှင်စေသူသည် ဝာဇပေယ ယဇ္ဉနှင့် တူညီသော အကျိုးကို ရရှိသည်။

Verse 2

काश्मीरेष्वेव नागस्य भवनं तक्षक स्यच । वितस्ताख्यमिति ख्यातं सर्वपापप्रमोचनम्

ကာရှမီးရ်ဒေသတွင်ပင် နာဂ တက္ခက၏ နေရာတည်ရှိသည်။ ၎င်းကို “ဝိတස්တာ” ဟု ကျော်ကြားပြီး အပြစ်အားလုံးကို ဖယ်ရှားပေးသည်ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 3

तत्र स्नात्वा नरो नूनं वाजपेयमवाप्नुयात् । सर्वपापविशुद्धात्मा गच्छेत परमां गतिम्

ထိုနေရာ၌ ရေချိုးသန့်စင်လျှင် လူသည် အမှန်တကယ် ဝာဇပေယ ယဇ္ဉ၏ ကုသိုလ်ကို ရရှိမည်။ အပြစ်အားလုံးမှ စိတ်ဝိညာဉ်သန့်စင်ကာ အမြင့်ဆုံးသော ဂတိသို့ ရောက်မည်။

Verse 4

ततो गच्छेत मलदं त्रिषु लोकेषु विश्रुतम् । पश्चिमायां तु संध्यायामुपस्पृश्य यथाविधि

ထို့နောက် သုံးလောက၌ ကျော်ကြားသော မလဒ သို့ သွားရမည်။ ညနေဆည်းဆာအချိန်တွင် အနောက်ဘက်သို့ မျက်နှာမူကာ သတ်မှတ်ထားသည့် နည်းလမ်းအတိုင်း ရေဖြင့် သန့်စင်ခြင်းကို ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 5

चरुं सप्तार्चिषे राजन्यथाशक्ति निवेदयेत् । पितॄणामक्षयं दानं प्रवदंति मनीषिणः

အို မင်းကြီး၊ မိမိတတ်နိုင်သမျှအတိုင်း မီးတောက်ခုနစ်ပါးရှိသော အဂ္နိဒေဝထံသို့ ချရု (ချက်ပြီးဆန်) ကို ပူဇော်တင်လှူပါ။ ပညာရှိတို့က ပိတೃ (ဘိုးဘွား) အတွက် ဤဒါနသည် အက္ခယ—မကုန်မခန်း ဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 6

गवांशतसहस्रेण राजसूयशतेन च । अश्वमेधसहस्रेण श्रेयान्सप्तार्चिषश्चरुः

နွားတစ်သိန်းကို ဒါနပေးခြင်း၊ ရာဇသုယ ယဇ်တစ်ရာ၊ အရှွမေဓ ယဇ်တစ်ထောင်တို့ထက်ပင် ပိုမိုမြတ်သောကောင်းမှုမှာ မီးတောက်ခုနစ်ပါးရှိသော သန့်ရှင်းသည့် မီးထဲသို့ ချရုကို အာဟုတိအဖြစ် ပူဇော်ခြင်း ဖြစ်သည်။

Verse 7

ततो निवृत्तो राजेंद्र रुद्रास्पदमथाविशेत् । अभिगम्य महादेवमश्वमेधफलं लभेत्

ထို့နောက် အို မင်းတို့၏မင်းကြီး၊ ပြန်လှည့်ပြီး ရုဒြ၏ သန့်ရှင်းသော နေရာသို့ ဝင်ရောက်ပါ။ ထိုနေရာ၌ မဟာဒေဝကို ချဉ်းကပ်ဒर्शनပြုလျှင် အရှွမေဓ ယဇ်၏ အကျိုးဖလကို ရရှိသည်။

Verse 8

मणिमंतं समासाद्य ब्रह्मचारी समाहितः । एकरात्रोषितो राजन्नग्निष्टोमफलं लभेत्

အို မင်းကြီး၊ စည်းကမ်းတကျရှိသော ဗြဟ္မစာရီသည် စိတ်ကို တည်ငြိမ်စွာ စုစည်း၍ မဏိမန္တသို့ ရောက်ကာ တစ်ညတည်း နေထိုင်လျှင် အဂ္နိဋ္ဌောမ ယဇ်၏ အကျိုးဖလကို ရရှိသည်။

Verse 9

अथ गच्छेत राजेंद्र देविकां लोकविश्रुताम् । प्रसूतिर्यत्र विप्राणां श्रूयते भरतर्षभ

ထို့နောက် အို မင်းကြီးတို့၏အရှင်၊ ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ နာမည်ကြီးသော ဒေဝိကာသို့ သွားရမည်။ အို ဘာရတမျိုးရိုး၏ အထွဋ်အမြတ်၊ ထိုနေရာ၌ ဗြာဟ္မဏတို့၏ မွေးဖွားရာ အရင်းအမြစ်ဟု ကြားရသည်။

Verse 10

त्रिशूलपाणेः स्थानं यत्त्रिषुलोकेषु विश्रुतम् । देविकायां नरः स्नात्वा अभ्यर्च्य च महेश्वरम्

သုံးချွန်လက်နက်ကို ကိုင်ဆောင်သော မဟာဒေဝ၏ သန့်ရှင်းသော နေရာသည် တိလောကလုံးတွင် ကျော်ကြား၏—ဒေဝိကာ၌ သန့်စင်ရေချိုးပြီးနောက် မဟေဿဝရ (ရှီဝ) ကို ဘက္တိဖြင့် ပူဇော်ရမည်။

Verse 11

यथाशक्ति नरस्तत्र निवेद्य भरतर्षभ । सर्वकामसमृद्धस्य यज्ञस्य लभते फलम्

အို ဘာရတမျိုး၏ အထူးမြတ်သူရေ—အဲဒီနေရာတွင် မိမိစွမ်းအားအတိုင်း ပူဇော်အပ်နှံသူသည် လိုရာဆန္ဒအားလုံး ပြည့်စုံစေသော ယဇ်၏ အကျိုးကို ရရှိမည်။

Verse 12

कामाख्यं तत्र रुद्रस्य तीर्थं देवर्षिसंमतम् । तत्र स्नात्वा नरः क्षिप्रं सिद्धिमाप्नोति भारत

အဲဒီမှာ ရုဒြ၏ ‘ကာမာချာ’ ဟုခေါ်သော တီရ္ထရှိပြီး ဒေဝရိရှီတို့က သဘောတူအတည်ပြုထားသည်။ အို ဘာရတရေ—အဲဒီမှာ ရေချိုးလျှင် လူသည် လျင်မြန်စွာ စိဒ္ဓိ (ဝိညာဉ်ရေးအောင်မြင်မှု) ကို ရရှိသည်။

Verse 13

यजनं याजनं गत्वा तथैव ब्रह्मवालकम् । पुष्पन्यास उपस्पृश्य न शोचेन्मरणं ततः

ယဇ်ပြုခြင်းနှင့် ယဇ်ကို ဦးဆောင်ပြုလုပ်ခြင်းတို့သို့ သွားရောက်ပြီး၊ ထို့အတူ ဘြဟ္မဝါလကသို့လည်း သွားကာ ‘ပုဿပညာသ’ ဟုခေါ်သော သန့်ရှင်းရာကို ထိတွေ့ပြီးနောက်၊ ထို့မှစ၍ သေခြင်းအပေါ် ဝမ်းနည်းမနေသင့်။

Verse 14

अर्द्धयोजनविस्तारां पंचयोजनमायताम् । एतावद्देविकामाहुः पुण्यां देवर्षिसंमताम्

ဒေဝရိရှီတို့က ဒေဝိကာ၏ အတိုင်းအတာကို ဤသို့ဆိုကြသည်—အကျယ် ယောဇနာတစ်ဝက်၊ အလျား ယောဇနာငါး; ပုဏ္ဏယပြည့်ဝ၍ သန့်ရှင်းကာ ဒေဝရိရှီတို့က လက်ခံအတည်ပြုထားသည်။

Verse 15

ततो गच्छेत धर्मज्ञ दीर्घसत्रं यथाक्रमम् । यत्र ब्रह्मादयो देवाः सिद्धाश्च परमर्षयः

ထို့နောက် ဓမ္မကိုသိသူရေ၊ အစဉ်အတိုင်း ဒီဃသတ္တရသို့ သွားရမည်။ ထိုနေရာ၌ ဘြဟ္မာနှင့် အခြားဒေဝတားများ၊ စိဒ္ဓများနှင့် အမြင့်မြတ် ရှိသီများ တည်ရှိကြသည်။

Verse 16

दीर्घसत्रमुपासंते दीक्षिता नियतव्रताः । गमनादेव राजेंद्र दीर्घसत्रमरिंदम

ဒီဃသတ္တရကို ဒိက္ခာခံပြီး ဝရတကို တင်းကျပ်စွာ ထိန်းသိမ်းသူတို့က ပူဇော်ကျင့်သုံးကြသည်။ အို မင်းတို့၏မင်း၊ ရန်သူနှိမ်နင်းသူ၊ သွားရန် ထွက်ခွာခြင်းသာဖြင့်ပင် ဒီဃသတ္တရ၏ အကျိုးကို ရရှိသည်။

Verse 17

राजसूयाश्वमेधाभ्यां फलं प्राप्नोति मानवः । ततो विनाशनं गच्छेन्नियतो नियताशनः

လူသည် ရာဇသူယနှင့် အශ්ဝမေဓ ယဇ္ဉတို့နှင့် တူညီသော ကုသိုလ်ဖလကို ရရှိသည်။ ထို့နောက် စည်းကမ်းတကျ နေထိုင်၍ အစာအဟာရကိုလည်း ကန့်သတ်ထိန်းညှိကာ ပാപမလင် ပျက်စီးရာသို့ သွားရောက်သည်။

Verse 18

गच्छंत्यंतर्हिता यत्र मेरुपृष्ठे सरस्वती । चमसे च शिवोद्भेदे नागोद्भेदे च दृश्यते

ထိုနေရာ၌ မေရုတောင်၏ တောင်စောင်းပေါ်တွင် စရஸဝတီ မြစ်သည် စီးဆင်းသွားပြီး မျက်စိမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ထို့နောက် ခမသ၊ ရှိဝိုဒ္ဘေဒ နှင့် နာဂိုဒ္ဘေဒ တွင် ပြန်လည် မြင်တွေ့ရသည်။

Verse 19

स्नात्वा तु चमसोद्भेदे अग्निष्टोमफलं लभेत् । शिवोद्भेदे नरः स्नात्वा गोसहस्रफलं लभेत्

ခမသောဒ္ဘေဒ၌ ရေချိုးသန့်စင်လျှင် အဂ္နိဋ္ဌောမ ယဇ္ဉနှင့် တူသော အကျိုးကို ရသည်။ ရှိဝိုဒ္ဘေဒ၌ ရေချိုးလျှင် လူသည် နွားတစ်ထောင် လှူဒါန်းသကဲ့သို့ ကုသိုလ်ကို ရရှိသည်။

Verse 20

नागोद्भेदे नरः स्नात्वा नागलोकमवाप्नुयात् । शशयानं च राजेंद्र तीर्थमासाद्य दुर्लभम्

နာဂေါဒ္ဘေဒ တီရ္ထ၌ သန့်စင်ရေချိုးလျှင် လူသည် နာဂလောကကို ရောက်ရှိနိုင်သည်။ ထို့ပြင် အို မင်းတို့၏မင်းကြီး၊ ရှားပါးသော ‘ရှရှယာန’ ဟူသော သန့်ရှင်းတီရ္ထသို့ ရောက်လျှင်လည်း ထူးမြတ်သော ကုသိုလ်ဖလကို ရရှိသည်။

Verse 21

शशरूपप्रतिच्छन्ना पुष्करा यत्र भारत । सरस्वत्यां महाभाग अनुसंवत्सरंहिते

အို ဘာရတ၊ ထိုနေရာ၌ ယုန်ရုပ်သဏ္ဌာန်ဖြင့် ဖုံးကွယ်ထားသော ပုရှ္ကရာ ရှိ၏။ အို မဟာဘဂ၊ ထိုသည် စရஸဝတီမြစ်ပေါ်၌ တည်ရှိပြီး နှစ်ကာလ၏ လှည့်ပတ်မှုကို ကျော်လွန်သော အလောကီမဟုတ်သည့် နေရာဖြစ်သည်။

Verse 22

स्नायंते भरतश्रेष्ठ वृत्ता वै कार्त्तिकीं सदा । तत्र स्नात्वा नरव्याघ्र द्योतते शिववत्सदा

အို ဘာရတတို့အနက် အမြတ်ဆုံး၊ ကာရ္တ္တိက လ၏ ဝရတ-နိယမတို့၌ တည်ကြည်သူများသည် အမြဲတမ်း ထိုနေရာ၌ ရေချိုးကြ၏။ အို လူတို့အနက် ကျားတော်၊ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးပြီးလျှင် လူသည် အစဉ်အမြဲ ရှိဝတော်ကဲ့သို့ တောက်ပလင်းလက်လာသည်။

Verse 23

गोसहस्रफलं चैव प्राप्नुयाद्भरतर्षभ । कुमारकोटिमासाद्य नियतः कुरुनंदन

အို ဘာရတတို့အနက် နွားထီးမြတ်၊ သူသည် အမှန်တကယ် နွားတစ်ထောင် လှူဒါန်းသကဲ့သို့သော ကုသိုလ်ဖလကို ရရှိမည်။ အို ကုရုဝంశ၏ ဝမ်းမြောက်စရာသား၊ ကုမာရ ကိုဋိ (တစ်ဆယ်သန်း) နှင့်တူသော ပုဏ္ဏကို ရောက်ပြီးနောက်လည်း သူသည် နိယမ၌ တည်ကြည်နေ၏။

Verse 24

तत्राभिषेकं कुर्वीत पितृदेवार्चने रतः । गवामयुतमाप्नोति कुलं चैव समुद्धरेत्

ထိုနေရာ၌ ပိတೃများနှင့် ဒေဝတော်များကို အာရ္စနာပြုရာ၌ စိတ်တည်ကြည်၍ အဘိသေကကို ပြုလုပ်သင့်သည်။ ထိုသူသည် နွားတစ်သောင်းနှင့်တူသော ကုသိုလ်ကို ရရှိပြီး မိမိ၏ မျိုးရိုးတစ်လျှောက်ကိုလည်း မြှောက်တင်ကယ်တင်နိုင်သည်။

Verse 25

इति श्रीपाद्मे महापुराणे स्वर्गखंडे पंचविंशोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် မြတ်သော သီရိပဒ္မ မဟာပုရာဏ၏ သွာဂခဏ္ဍ၌ အခန်း ၂၅ ပြီးဆုံး၏။

Verse 26

वर्षेण च समाविष्टा देवदर्शनकांक्षया । अहंपूर्वमहंपूर्वं द्रक्ष्यामि वृषभध्वजम्

ထို့နောက် ဘုရားသခင်၏ ဒർശနကို မြတ်နိုးတမ်းတစွာဖြင့် ပြည့်နှက်ကာ တစ်နှစ်ကာလကုန်သွားသည်ကို ရေတွက်နေ၍—“ငါပဲ ပထမ၊ ဟုတ်ကဲ့ အမှန်တကယ် ပထမဆုံး၊ နွားတံဆိပ်တော်ကိုင်ရှင် (ရှီဝ) ကို မြင်ရမည်” ဟု တွေး၏။

Verse 27

एवं संप्रस्थिता राजनृषयः किलभारत । ततो योगीश्वरेणापि योगमास्थाय भूपते

ဤသို့ဖြင့် အို ဘာရတ၊ ရာဇဋ္ဌိများသည် အမှန်တကယ် ထွက်ခွာကြ၏။ ထို့နောက် အို မင်းကြီး၊ ယောဂီတို့၏ အရှင်တော်လည်း ယောဂကို အားကိုးကာ (ထိုအတိုင်း) ဆောင်ရွက်၏။

Verse 28

तेषां मन्युप्रशांत्यर्थमृषीणां भावितात्मनाम् । सृष्टा तु कोटिरुद्राणामृषीणामग्रतः स्थिता

စိတ်ကို ပြုစုပျိုးထောင်၍ သမาธိ၌ တည်ကြသော ရှင်ရသီတို့၏ ဒေါသကို ငြိမ်းစေရန် ရုဒြတစ်ကုဋိကို ဖန်ဆင်း၍ ရှင်ရသီတို့၏ ရှေ့၌ ရပ်တည်စေ하였다။

Verse 29

मया पूर्वं हरो दृष्टो इति ते मेनिरे पृथक् । तेषां तुष्टो महादेव ऋषीणामुग्रतेजसाम्

“ငါသည် ဟရ (ရှီဝ) ကို အရင်က မြင်ပြီးသား” ဟု ထင်မြင်ကာ သူတို့သည် တစ်ဦးချင်းစီ သီးခြားဆုံးဖြတ်ကြ၏။ ဝိညာဉ်တေဇောအင်အား ပြင်းထန်သော ရှင်ရသီတို့ကို နှစ်သက်၍ မဟာဒေဝသည် စိတ်ကျေနပ်တော်မူ၏။

Verse 30

भक्त्या परमया राजन्वरं तेषां प्रदत्तवान् । अद्यप्रभृति युष्माकं धर्मवृद्धिर्भविष्यति

အို မင်းကြီး၊ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဘက္တိဖြင့် သူတို့အား ကောင်းချီးတော်(ဝရ)ကို ပေးတော်မူ၏။ ယနေ့မှစ၍ သင်တို့အတွင်း ဓမ္မ၏ တိုးတက်မှုသည် မလွဲမသွေ မြင့်မားလာမည်။

Verse 31

तत्र स्नात्वा नरव्याघ्र रुद्रकोट्यां नरः शुचिः । अश्वमेधमवाप्नोति कुलं चैव समुद्धरेत्

အို လူတို့အတွင်း ကျားသဖွယ်သူရဲကောင်း၊ ရုဒ္ရကိုဋီ၌ ရေချိုးသန့်စင်လျှင် လူသည် သန့်ရှင်းပေါ်လွင်လာ၏။ အရှွမေဓ ယဇ్ఞ၏ ပုဏ္ဏိယကို ရရှိပြီး မိမိကူလ(မျိုးရိုး)ကိုလည်း မြှင့်တင်ကယ်တင်နိုင်၏။

Verse 32

ततो गच्छेत राजेंद्र संगमं लोकविश्रुतम् । सरस्वत्यां महापुण्यमुपासीत जनार्दनम्

ထို့နောက် အို မင်းတို့၏မင်း ရာဇേന്ദ്ര၊ လောကတွင်ကျော်ကြားသော ဆုံစည်းရာ(သင်္ဂမ)သို့ သွားရမည်။ အလွန်ပုဏ္ဏိယရှိသော စရஸဝတီမြစ်၌ ဇနာရ္ဒန (ဗိဿနု)ကို ဥပာသနာပြုရမည်။

Verse 33

यत्र ब्रह्मादयो देवा ऋषयः सिद्धचारणाः । अभिगच्छंति राजेंद्र चैत्रशुक्लचतुर्दशीम्

အို ရာဇೇಂದ್ರ၊ ထိုနေရာ၌ပင် ဘြဟ္မာနှင့် အခြားဒေဝတားများ၊ ရှိ(ရိရှီ)များ၊ သိဒ္ဓများနှင့် ချာရဏများသည် ချိုင်တြလ၏ လဆန်းပက္ခ၌ တစ်ဆယ့်လေးရက် (ချတုရဒသီ)နေ့တွင် လာရောက်ကြ၏။

Verse 34

तत्र स्नात्वा नरव्याघ्र विंदेद्बहुसुवर्णकम् । सर्वपापविशुद्धात्मा शिवलोकं च गच्छति

အို လူတို့အတွင်း ကျားသဖွယ်သူရဲကောင်း၊ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးလျှင် ရွှေများစွာကို ရရှိ၏။ အပြစ်အားလုံးမှ စိတ်ဝိညာဉ်သန့်စင်ပြီးနောက် ရှိဝလောကသို့လည်း သွားရောက်နိုင်၏။

Verse 35

ऋषीणां यत्र सत्राणि समाप्तानि नराधिप । तत्रावसानमासाद्य गोसहस्रफलं लभेत्

အို မင်းမြတ်ရေ၊ ရှင်တော်ရဟန်း(ရိရှီ)တို့၏ စတြ-ယဇ్ఞများ ပြီးဆုံးခဲ့သော အရပ်၌ ထိုသန့်ရှင်းသော အဆုံးသတ်နေရာသို့ ရောက်သူသည် နွားတစ်ထောင် လှူဒါန်းသကဲ့သို့ ကုသိုလ်ဖလ ရရှိ၏။