Adhyaya 23

Verse 1

नारद उवाच । एवं बहुतिथे काले लोमशो मुनिसत्तमः । आगतश्च महाभागस्तत्र यादृच्छिको मुनि

နာရဒ မိန့်တော်မူသည်– ဤသို့ အချိန်အတော်ကြာ လွန်သွားပြီးနောက် မုနိတို့တွင် အမြတ်ဆုံး လောမသ ရှင်—ကံကောင်း၍ ဂုဏ်တော်ထင်ရှားသူ—ထိုနေရာသို့ ရောက်လာ၏။ ထိုမုနိသည် မတော်တဆ ရောက်လာသူဖြစ်၏။

Verse 2

तं दृष्ट्वा ब्राह्मणं सर्वे पिशाचाः क्षुत्समाकुलाः । धावंतो ह्यत्तुकामास्ते मिलित्वा यूथवर्तिनः

ထိုဗြာဟ္မဏကို မြင်သော် ငတ်မွတ်ခြင်းကြောင့် ပင်ပန်းနေသော ပိသာချာတို့အားလုံးသည် သူကိုစားသောက်လိုစိတ်ဖြင့် ပြေးလာကြ၍ စုပေါင်းကာ အုပ်စုလိုက် လှုပ်ရှားကြ၏။

Verse 3

दह्यमानास्तु तीव्रेण तेजसा लोमशस्य तु । असमर्थाः पुरः स्थातुं ते सर्वे दूरतः स्थिताः

သို့ရာတွင် လောမရှ၏ ပြင်းထန်သော တေဇောအလင်းကြောင့် လောင်ကျွမ်းသကဲ့သို့ ဖြစ်၍ သူ၏ရှေ့တွင် မရပ်တည်နိုင်ကြသဖြင့် အားလုံး အဝေးမှသာ ရပ်နေကြ၏။

Verse 4

तत्र पूर्वकर्मबलात्पिशाचः सह वै द्विजः । समीक्ष्य लोमशं राजन्साष्टांगं प्रणिपत्य च

ထိုနေရာ၌ အတိတ်ကံ၏ အားကြောင့် ပိသာချာသည် ဒွိဇနှင့်အတူ လောမရှကို မြင်လျှင်၊ အို မင်းကြီး၊ ကိုယ်အင်္ဂါရှစ်ပါးဖြင့် စာෂ္ဌာင်္ဂ ပရဏာမပြုကာ လဲကျ၏။

Verse 5

उवाच सूनृतां वाचं बद्ध्वा शिरसि चांजलिम् । महाभाग्योदये विप्र साधूनां संगतिर्भवेत्

ခေါင်းပေါ်တွင် လက်အုပ်ချီကာ သူသည် နူးညံ့၍ သစ္စာရှိသော စကားကို ဆို၏– “အို ဗိပရဗြာဟ္မဏ၊ မဟာကံကောင်းခြင်း ပေါ်ထွန်းလာသောအခါ သာဓုတို့၏ သင်္ဂတိကို ရရှိတတ်၏။”

Verse 6

गंगादिपुण्यतीर्थेषु यो नरः स्नाति सर्वथा । यः करोति सतां संगं तयोः सत्संगमो वरः

ဂင်္ဂါစသော ပုဏ္ဏတီရ္ထများ၌ အပြည့်အဝ ရေချိုးသူနှင့် သာဓုသတ္တမတို့နှင့် ပေါင်းသင်းသူ—ဤနှစ်ခုအနက် သာဓုတို့၏ စတ်သင်္ဂ (sat-saṅga) သည် အမြင့်မြတ်ဆုံး ဖြစ်၏။

Verse 7

गुरूणां संगमो विप्र दृष्टादृष्टफलो भुवि । स्वर्गदो रोगहारी च किं तमोपहरो मतः

အို ဗြာဟ္မဏာ၊ ဤလောက၌ ဂုရုတို့နှင့် ပေါင်းသင်းခြင်းသည် မြင်ရသောနှင့် မမြင်ရသော အကျိုးနှစ်ပါးလုံးကို ပေးသည်; သုဝဂ္ဂကို ပေးကာ ရောဂါကို ဖယ်ရှားသည်—ထို့ကြောင့် အဝိဇ္ဇာအမှောင်ကို ဖယ်ရှားသူဟု မယူဆနိုင်မည်နည်း။

Verse 8

इत्युक्त्वा कथयामास पूर्ववृत्तांतमद्भुतम् । इमा गंधर्वकन्यास्ता मुने सोऽहं द्विजात्मजः

ဤသို့ဆိုပြီးနောက် သူသည် အတိတ်က ဖြစ်ရပ်များ၏ အံ့ဩဖွယ် အကြောင်းအရာကို ပြောပြလေသည်– “အို မုနိ၊ ဤသူမတို့သည် ဂန္ဓဗ္ဗ ကန్యာများ ဖြစ်ကြပြီး၊ ငါသည် ဗြာဟ္မဏ၏ သားတော် ဖြစ်သည်။”

Verse 9

सर्वे पिशाचरूपेण मिथः शापविमोहिताः । दीनाननास्सुतिष्ठामस्तवाग्रे मुनिसत्तम

ကျွန်ုပ်တို့အားလုံးသည် ပိသာစ ရုပ်ကို ဆောင်ယူကာ၊ အချင်းချင်း၏ ကျိန်စာကြောင့် မောဟဖြစ်လျက်၊ အို မုနိအမြတ်ဆုံး၊ မျက်နှာငုံ့ကာ သင်၏ရှေ့တွင် ရပ်နေကြပါသည်။

Verse 10

त्वद्दर्शनेन बालानां निस्तारो नो भविष्यति । सूर्योदये तमस्तोमः किं नु लीयेत पुष्करे

သင်၏ ဒർശနသာဖြင့်ပင် အပြစ်ကင်းသူတို့၏ ကယ်တင်ခြင်းသည် မလွဲမသွေ ဖြစ်လာမည်။ နေထွက်ချိန်တွင် ပုෂ္ကရ၌ အမှောင်အစုကြီး မပျောက်ကွယ်သလော?

Verse 11

श्रुत्वैतल्लोमशो वाक्यं कृपार्द्रीकृतमानसः । प्रत्युवाच महातेजा दुःखितं तं मुनेः सुतम्

လောမရှ၏ စကားကို ကြားသော် သူ၏စိတ်သည် ကရုဏာဖြင့် နူးညံ့သွား၏။ တေဇောမဟာရှိသူက ဝမ်းနည်းနေသော မုနိ၏ သားတော်အား ပြန်လည်ဖြေကြားလေသည်။

Verse 12

मत्प्रसादाच्च सर्वेषां स्मृतिः सपदि जायताम् । धर्मे च वर्ततां येन मिथः शापो लयं व्रजेत्

ငါ၏ကရုဏာတော်ကြောင့် လူအားလုံးတွင် မှန်ကန်သောသတိရမှုသည် ချက်ချင်းပေါ်ထွန်းစေကာ၊ ဓမ္မ၌တည်ကြည်စေ၍ အချင်းချင်းကျိန်စာသည် ပျော်ဝင်ပျက်သွားစေပါစေ။

Verse 13

पिशाच उवाच । महर्षे कथ्यतां धर्मो मुच्येम येन किल्बिषात् । नायं कालो विलंबस्य शापाग्निर्दारुणो यतः

ပိသာစက ပြောသည်— “အို မဟာရိရှီ၊ အပြစ်မှ လွတ်မြောက်စေမည့် ဓမ္မကို မိန့်ကြားပါ။ နှောင့်နှေးရန် အချိန်မဟုတ်၊ ကျိန်စာမီးသည် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် ဖြစ်သောကြောင့်”။

Verse 14

लोमश उवाच । मया सार्द्धं प्रकुर्वंतु रेवास्नानं विधानतः । शापान्मोक्ष्यति वो रेवा नान्यथा निष्कृतिर्भवेत्

လောမရှက မိန့်သည်— “ငါနှင့်အတူ သတ်မှတ်ထားသောနည်းအတိုင်း ရေဝါမြစ်၌ ရိုးရာရေချိုးပူဇော်ကို ပြုကြလော့။ ရေဝါသည် သင်တို့ကို ကျိန်စာမှ လွတ်မြောက်စေမည်; အခြားသော ပြစ်ဖြေမှု မရှိ”။

Verse 15

शृणुष्वावहितो विप्र पापनाशो ध्रुवं नृणाम् । रेवास्नानेन जायेत इति मे निश्चिता मतिः

အို ဗိပရ (ဗြာဟ္မဏ)၊ သတိထား၍ နားထောင်လော့— လူတို့၏ အပြစ်ပျက်စီးခြင်းသည် ရေဝါမြစ်၌ ရေချိုးခြင်းကြောင့် မုချဖြစ်ပေါ်သည်ဟု ငါ၏ အတည်ပြုယုံကြည်ချက် ဖြစ်သည်။

Verse 16

सप्तजन्मकृतं पापं वर्तमानं च पातकम् । रेवास्नानं दहेत्सर्वं तूलराशिमिवानलः

ရေဝါမြစ်၌ ရေချိုးခြင်းသည် ခုနစ်ဘဝတိုင် စုဆောင်းလာသော အပြစ်နှင့် ယခုဘဝ၏ အပြစ်ကျူးလွန်မှုတို့အားလုံးကို မီးက ဝါဂုဏ်ပုံကို လောင်ကျွမ်းသကဲ့သို့ လုံးဝလောင်ပျက်စေသည်။

Verse 17

प्रायाश्चित्तं न पश्यंति यस्मिन्पापे पिशाचक । तत्सर्वं नर्मदातोये स्नानमात्रेण नश्यति

အို ပိသာစက၊ ပြန်လည်သန့်စင်ရန် ပရాయశ္စိတ္တ မမြင်ရသော အပြစ်တောင်၊ နရမဒါမြစ်၏ သန့်ရှင်းသော ရေ၌ ရေချိုးသန့်စင်ခြင်းသာဖြင့် အကုန်လုံး ပျက်ကွယ်သွားသည်။

Verse 18

ज्ञानकृन्नर्म्मदास्नानमतो मोक्षफला हि सा । हिमवत्पुण्यतीर्थानि सर्वपापहराणि वै

ထို့ကြောင့် နရမဒါ၌ ရေချိုးသန့်စင်ခြင်းသည် ဉာဏ် (jñāna) ကို ပေးအပ်၍ မောက္ခ (mokṣa) ကို အကျိုးဖလအဖြစ် အမှန်တကယ် ရစေသည်။ ဟိမဝတ် (ဟိမလယ) ၏ ပုဏ္ဏ တီရ္ထများသည်လည်း အပြစ်အားလုံးကို တကယ်ပင် ဖယ်ရှားပေးသည်။

Verse 19

इंद्रलोकप्रदं हीदं निर्मितं ब्रह्मवादिभिः । सर्वकामफला रेवा मोक्षदा परिकीर्तिता

ဤသန့်ရှင်းရာသည် အိန္ဒြလောကကို ပေးအပ်သည်။ ဤကို ဗြဟ္မန်ကို ဟောကြားသူများက တည်ထောင်ခဲ့သည်။ ရေဝါ (Reva) သည် ဆန္ဒအားလုံး၏ အကျိုးဖလကို ပေးသူ၊ မောက္ခကို ပေးသူဟု ချီးမွမ်းကြေညာထားသည်။

Verse 20

पापघ्नी पापहारिणी सर्वकामफलप्रदा । विष्णुलोकदआप्लावो नार्मदः पापनाशनः

သူမသည် အပြစ်ကို ဖျက်ဆီးသူ၊ အပြစ်ကို ဖယ်ရှားသူ၊ ဆန္ဒအားလုံး၏ အကျိုးဖလကို ပေးသူ ဖြစ်သည်။ ဗိဿဏုလောကကို ပေးအပ်သော လှိုင်းလျှံဖြင့် နရမဒါသည် အပြစ်နာရှင် ဖြစ်သည်။

Verse 21

यामुनः सूर्यलोकाय भवेदाप्लाव उत्तमः । सारस्वतोघविध्वंसी ब्रह्मलोकफलप्रदः

ယမုနာ၌ အထူးကောင်းမွန်သော ရေချိုးသန့်စင်ခြင်းသည် စူရိယလောကသို့ ရောက်စေသည်။ စရஸဝတီ၌ ရေချိုးခြင်းသည် အပြစ်ကို ဖျက်ဆီး၍ ဗြဟ္မလောကရရှိခြင်း၏ အကျိုးဖလကို ပေးသည်။

Verse 22

विशालफलदा प्रोक्ता विशाला हि पिशाचक । पापेंधनदवाग्निस्तु गर्भहेतुक्रियापहः

အို ပိသာစက၊ သူမကို အလွန်များသော အကျိုးဖလ ပေးသူဟု ဆိုကြ၏၊ အမှန်တကယ် “ဝိသာလာ” ပင် ဖြစ်သည်။ အပြစ်၏ လောင်စာဖြင့် တောက်လောင်သော တောမီးကဲ့သို့ ဖြစ်၍ ကိုယ်ဝန်ဖြစ်စေသော ကမ္မအကျင့်တို့ကို ဖျက်ဆီးတတ်၏။

Verse 23

इति श्रीपाद्मे महापुराणे स्वर्गखंडे त्रयोविंशोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သန့်ရှင်းမြတ်သော သရီ ပဒ္မ မဟာပုရာဏ၏ စွဝဂ္ခဏ္ဍ၌ အခန်း ၂၃ ပြီးဆုံး၏။

Verse 24

तापी गोदावरी भीमा पयोष्णी कृष्णवेणिका । कावेरी तुंगभद्रा च अन्याश्चापि समुद्रगाः

တာပီ၊ ဂోదာဝရီ၊ ဘီမာ၊ ပယောෂ္ဏီ၊ ကృష్ణဝေဏိကာ၊ ကာဝေရီ နှင့် တုင်္ဂဘဒ္ရာ—အခြားမြစ်များလည်း—ပင်လယ်သို့ ဆက်လက်စီးဆင်းကြ၏။

Verse 25

तासु रेवा परा प्रोक्ता विष्णुलोकप्रदायिनी । रेवा तु प्राप्यते पुण्यैः पूर्वजन्मकृतैर्द्विज । अपुनर्भवदं तत्र मज्जनं मुनिपुत्रक

ထိုမြစ်များအနက် ရေဝါကို အမြင့်မြတ်ဆုံးဟု ကြေညာကြ၏၊ အကြောင်းမူကား ဗိဿနုလောကသို့ ရောက်ခွင့် ပေးတတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အို ဒွိဇ၊ ရေဝါကို ယခင်ဘဝ၌ ပြုခဲ့သော ပုဏ္ဏကောင်းမှုတို့ဖြင့် ရရှိနိုင်၏။ အို မုနိ၏သား၊ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးမြုပ်နှံခြင်းသည် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းကင်းသော အပုနර්ဘဝကို ပေး၏။

Verse 26

गायंति देवाः सततं दिविष्ठा रेवा कदा दृष्टिगता हि नो भवेत् । स्नाता नरा यत्र न गर्भवेदनां पश्यंति तिष्ठंति च विष्णुसन्निधौ

ကောင်းကင်ဘုံ၌ နေထိုင်သော ဒေဝတော်များသည် အမြဲတမ်း သီဆိုကြ၏—“ရေဝါသည် မည်သည့်အခါ ကျွန်ုပ်တို့၏ မျက်စိရှေ့သို့ ရောက်လာမည်နည်း?” ထိုနေရာ၌ ရေချိုးသူ လူသားတို့သည် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း၏ ဝေဒနာကို မမြင်ရ၊ ဗိဿနု၏ အနီးတော်၌ တည်နေကြ၏။

Verse 27

मज्जंति ये प्रत्यहमत्र मानवा रेवासुतो ये बहुपापकंचुकाः । मज्जंति ते नो निरयेषु धर्म्मतः स्वर्गे तु ते चारुचरंति देववत्

ဤနေရာ၌ နေ့စဉ် ရေချိုးသူတို့သည်—ရေဝါ (နရမဒါ) ၏ သားများဟု ခေါ်ဆိုကြသော်လည်း၊ အပြစ်များစွာဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော်လည်း—ဓမ္မ၏ စည်းမျဉ်းအရ နరకများသို့ မကျရောက်ကြ။ ထို့ပြင် ကောင်းကင်ဘုံ၌ နတ်တော်များကဲ့သို့ လှပစွာ လှည့်လည်ကြ၏။

Verse 28

तीव्रैर्व्रतैर्दानतपोभिरध्वरैः सार्धं विधात्रा तुलया धृता पुरा । रेवापिशाचाशु तयोर्द्वयोरभूद्रेवा वरा तत्र च मोक्षसाधिका

ရှေးကာလ၌ ဗိဓာတာ (ဖန်ဆင်းရှင်) သည် ချိန်ခွင်တစ်စင်းပေါ်တွင် အတူတကွ ချိန်တော်မူခဲ့သည်—ပြင်းထန်သော ဝရတ၊ ဒါန၊ တပဿာနှင့် ယဇ္ဉ။ နှစ်ဖက်အနက် ရေဝါနှင့် ပိသာချာကြားတွင် ရေဝါသည် ချက်ချင်းပင် အထက်မြတ်ကြောင်း ထင်ရှားလာပြီး၊ ထိုနေရာ၌ပင် မောက္ခသို့ ရောက်စေသော အထူးကောင်းမြတ်သည့် အရာဖြစ်လာ하였다။

Verse 29

नारद उवाच । एतच्छ्रुत्वा वचस्तस्य लोमशस्य पिशाचकाः । तेन सार्द्धं ययुः शीघ्रं रेवामज्जनहेतवे

နာရဒက ဆိုသည်—လောမရှ၏ စကားကို ကြားသိပြီးနောက် ပိသာချာတို့သည် ရေဝါ (နရမဒါ) တွင် ရေချိုးရန် ရည်ရွယ်၍ သူနှင့်အတူ ချက်ချင်း ထွက်ခွာသွားကြ၏။

Verse 30

ततो दैवात्समुत्पन्नो रेवारोधसि मारुतः । तेषां प्रवाहस्पृष्टानां गात्रे जलकणप्रदः

ထို့နောက် ဒေဝကံတော်အရ ရေဝါမြစ်ကမ်းပေါ်၌ လေတစ်စင်း ပေါ်ထွန်းလာ၏။ မြစ်ရေစီးနှင့် ထိတွေ့ခဲ့သူတို့၏ ကိုယ်အင်္ဂါများပေါ်သို့ ထိုလေသည် ရေစက်သေးသေးများကို ပေးအပ်လေ၏။

Verse 31

रेवाजलकणस्पर्शात्पैशाच्यात्ते विमोचिताः । तत्क्षणाद्दिव्यवपुषः प्रशशंसुश्च नर्मदाम्

ရေဝါရေစက်တစ်စက်၏ ထိတွေ့မှုကြောင့် သူတို့သည် ပိသာချာဖြစ်နေသည့် အခြေအနေမှ လွတ်မြောက်ကြ၏။ ထိုခဏချင်းပင် ဒေဝရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ရရှိကာ နရမဒါကို ချီးမွမ်းကြ၏။

Verse 32

ततो लोमशवाक्येन ताश्च गंधर्वकन्यकाः । परिणीताः सुखं तेन विप्रेण नर्मदातटे

ထို့နောက် လောမရှ၏ မိန့်တော်အတိုင်း ဂန္ဓဗ္ဗသမီးများကို နရမဒါမြစ်ကမ်း၌ ထိုဗြာဟ္မဏက ပျော်ရွှင်စွာ လက်ထပ်ပေး하였다။

Verse 33

उवास सुचिरं कालं स्नानपानावगाहनैः । अर्चित्वा नर्मदामत्र विष्णुलोकं गताश्च ते

သူတို့သည် ထိုနေရာ၌ အချိန်ကြာမြင့်စွာ နေထိုင်ကာ ရေချိုးခြင်း၊ သောက်သုံးခြင်းနှင့် ရေထဲသို့ ဝင်မြုပ်ခြင်းတို့ကို ပြုကြသည်။ ထိုနေရာ၌ နရမဒါကို ပူဇော်ပြီးနောက် သူတို့လည်း ဗိဿဏုလောကသို့ သွားရောက်ကြ하였다။

Verse 34

एवं ते कथितो राजन्नर्मदागुणसंश्रयः । इतिहासो महापुण्यः श्रवणात्पापनाशनः

ဤသို့ပင်၊ အို မင်းကြီး၊ နရမဒါ၏ ဂုဏ်သတ္တိများကို အခြေခံသော မဟာပုဏ္ဏိယ အတ္ထုပ္ပတ္တိကို သင့်အား ငါ ပြောကြားခဲ့သည်။ ကြားနာရုံဖြင့်ပင် အပြစ်များ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။