Adhyaya 20

Verse 1

नारद उवाच । ततस्तु नरकं गच्छेत्स्नानं तत्र समाचरेत् । स्नातमात्रो नरस्तत्र नरकं तत्र पश्यति

နာရဒ မိန့်တော်မူသည်– “ထို့နောက် နရကသို့ သွား၍ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးသန့်စင်မှုကို ပြုလုပ်ရမည်။ ရေချိုးပြီးချင်းပင် လူသည် ထိုနရကကို တိုက်ရိုက်မြင်ရ၏။”

Verse 2

अस्यतीर्थस्य माहात्म्यं शृणु त्वं पांडुनंदन । तस्मिंस्तीर्थे तु राजेंद्र यान्यस्थीनि विनिक्षिपेत्

ပাণ্ডု၏သားတော်၊ ဤတီရ္ထ၏ မဟာတန်ခိုးကို နားထောင်လော့။ ရာဇာတို့၏ ရာဇာတော်၊ ထိုတီရ္ထ၌ မည်သည့် အရိုးအကျန်ကိုမဆို အပ်နှံချထားလျှင်—

Verse 3

विलयं यांति सर्वाणि रूपवान्जायते नरः । गोतीर्थं तु ततो गच्छेद्दृष्ट्वा पापात्प्रमुच्यते

အရာအားလုံး လယသို့ ဝင်ပျောက်ကွယ်၍ လူသည် ရုပ်သဏ္ဌာန်တင့်တယ် တောက်ပလာ၏။ ထို့နောက် ဂို-တီရ္ထ (Go-tīrtha) သို့ သွားလော့; မြင်ရုံသာဖြင့်ပင် အပြစ်မှ လွတ်မြောက်၏။

Verse 4

ततो गच्छेत राजेंद्र कपिलातीर्थमुत्तमम् । तत्र स्नात्वा नरो राजन्गोसहस्रफलं लभेत्

ထို့နောက် အို မင်းမြတ်ကြီး၊ အထူးမြတ်သော ကပိလာ တီရ္ထသို့ သွားရမည်။ ထိုနေရာ၌ သန့်စင်ရေချိုးပြီးလျှင် အို မင်းကြီး၊ လူသည် နွားတစ်ထောင် လှူဒါန်းသကဲ့သို့သော ကုသိုလ်ကို ရရှိ၏။

Verse 5

ज्येष्ठमासे तु संप्राप्ते चतुर्दश्यां विशेषतः । तत्रोपोष्य नरो भक्त्या कपिलां यः प्रयच्छति

ဇျေဋ္ဌ လအရောက်—အထူးသဖြင့် စတုရဒသီ တိထီနေ့တွင်—ထိုအခါ ဥပဝါသ (အစာရှောင်) ပြု၍ ဘက္တိဖြင့် ကပိလာ (အညိုရောင်) နွားကို လှူဒါန်းသူသည်,

Verse 6

घृतेन दीपं प्रज्वाल्य घृतेन स्नापयेच्छिवम् । सघृतं श्रीफलं दत्वा कृत्वा चांते प्रदक्षिणम्

ဃီဖြင့် မီးခွက်ကို ထွန်းညှိ၍ ဃီဖြင့်ပင် ရှိဝကို အဘိသေက (သန့်စင်ရေချိုးပူဇော်) ပြုရမည်။ ထို့နောက် ဃီနှင့်အတူ သရီးဖလ (အုန်းသီး) ကို ဆက်ကပ်ပြီး နောက်ဆုံး ပရဒက္ခိဏာ ပြုရမည်။

Verse 7

घंटाभरणसंयुक्तां कपिलां यः प्रयच्छति । शिवतुल्यो नरो भूत्वा न चेह जायते पुनः

ခေါင်းလောင်းနှင့် အလှဆင်ပစ္စည်းများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသော ကပိလာနွားကို လှူဒါန်းသူသည် ရှိဝနှင့်တူညီသကဲ့သို့ ဖြစ်လာ၏။ ထိုသို့ဖြစ်ပြီးနောက် ဤလောက၌ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း မရှိတော့။

Verse 8

अंगारकदिने प्राप्ते चतुर्थ्यां तु विशेषतः । स्नापयित्वा शिवं भक्त्या ब्राह्मणेभ्यस्तु भोजनम्

အင်္ဂါရက (အင်္ဂါနေ့) ရောက်လာသောအခါ—အထူးသဖြင့် စတုရ္ထီ တိထီနှင့် တိုက်ဆိုင်လျှင်—ဘက္တိဖြင့် ရှိဝကို သန့်စင်ရေချိုးပူဇော်ပြီး နောက်တစ်ဖန် ဗြာဟ္မဏများအား အစာကျွေးလှူရမည်။

Verse 9

अंगारकनवम्यां तु अमावस्यां तथैव च । स्नापयेत्तत्र यत्नेन रूपवान्सुभगो भवेत्

အင်္ဂါရက-နဝမီနေ့နှင့် ထို့အတူ အမావัสယာ (လကွယ်နေ့) တွင်လည်း ထိုနေရာ၌ ဒေဝတাকে ဂရုတစိုက် ရေချိုးပူဇော်စေရာ၊ ထိုကဲ့သို့ပြုလျှင် ရုပ်ရည်လှပ၍ ကံကောင်းသူ ဖြစ်လာသည်။

Verse 10

घृतेन स्नापयेल्लिंगं पूजयेद्भक्तितो द्विजान् । पुष्पकेण विमानेन सहस्रैः परिवारितः

ဃြတ (နွားနို့ဆီ) ဖြင့် လင်္ဂကို ရေချိုးပူဇော်၍၊ ဘက္တိဖြင့် ဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ) များကိုလည်း ဂုဏ်ပြုပူဇော်ရမည်။ ထောင်ပေါင်းများက ဝိုင်းရံလျက် ပုဿပက ဝိမာနဖြင့် သယ်ဆောင်ခံရသည်။

Verse 11

शैवं पदमवाप्नोति नात्र चाभिगतं भवेत् । अक्षयं मोदते कालं यथा रुद्रस्तथैव च

သူသည် ရှိဝ၏ ပဒ (အဆင့်/လောက) ကို ရောက်ရှိသည်; ထိုမှ ပြန်လာခြင်း မရှိ။ ရုဒြာကဲ့သို့ပင် မပျက်မယုတ်သော ကာလ၌ ပျော်ရွှင်စွာ နေထိုင်သည်။

Verse 12

यदा तु कर्मसंयोगान्मर्त्यलोकमुपागतः । राजा भवति धर्मिष्ठो रूपवान्जायते बली

သို့သော် ကမ္မ၏ ဆက်စပ်မှုကြောင့် မရ္တျလောကသို့ ရောက်လာသောအခါ၊ သူသည် အလွန်ဓမ္မတည်ကြည်သော ဘုရင်ဖြစ်လာပြီး—ရုပ်ရည်လှပစွာ မွေးဖွား၍ အင်အားပြည့်ဝသူ ဖြစ်သည်။

Verse 13

ततो गच्छेत राजेंद्र ऋषितीर्थमनुत्तमम् । तृणबिंदुऋषिर्नाम शापदग्धो व्यवस्थितः

ထို့နောက်၊ အို ဘုရင်တို့၏ အမြတ်ဆုံးသူ၊ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော ရှိသီတီရ္ထသို့ သွားရမည်။ ထိုနေရာ၌ တೃဏဗိန္ဒု ဟူသော ရှိသီတစ်ပါးသည် ကျိန်စာကြောင့် လောင်ကျွမ်းသကဲ့သို့ ဖြစ်၍ တည်ရှိနေသည်။

Verse 14

तस्यतीर्थप्रभावेण पापमुक्तोऽभवद्द्विजः । ततो गच्छेत राजेंद्र गणेश्वरमनुत्तमम्

ထိုသန့်ရှင်းသော တီရ္ထ၏ အာနုဘော်ကြောင့် ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) သည် အပြစ်မှ လွတ်မြောက်၏။ ထို့နောက် အရှင်မင်းမြတ်၊ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော ဂဏေရှဝရ ဘုရားဌာနသို့ သွားရမည်။

Verse 15

श्रावणेमासि संप्राप्ते कृष्णपक्षे चतुर्दशीम् । स्नातमात्रो नरस्तत्र रुद्रलोके महीयते

ရှရဝဏလ (Śrāvaṇa) လ ရောက်လာ၍ ကృష్ణပက္ခ၏ စတုရ္ဒသီ တိထီနေ့တွင် ထိုနေရာ၌ ရေချိုးရုံသာဖြင့်ပင် လူသည် ရုဒ္ရလောက၌ ဂုဏ်ပြုခံရ၏။

Verse 16

पितॄणां तर्पणं कृत्वा मुच्यते च ऋणत्रयात् । गणेश्वरसमीपे तु गंगावदनमुत्तमम्

ဘိုးဘွားပိတೃတို့အား တර්ပဏ (ရေဖြင့် ပူဇော်ခြင်း) ပြုလုပ်ပြီးနောက် သုံးမျိုးသော အကြွေးမှ လွတ်မြောက်၏။ ထို့ပြင် ဂဏေရှဝရ အနီး၌ “ဂင်္ဂါ-ဝဒန” ဟူသော သန့်ရှင်းရာဌာနသည် အလွန်မြတ်၏။

Verse 17

अकामो वा सकामो वा तत्र स्नात्वा तु मानवः । आजन्मजनितैः पापैर्मुच्यते नात्र संशयः

ဆန္ဒမရှိသူဖြစ်စေ ဆန္ဒရှိသူဖြစ်စေ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးသော လူသည် မွေးကတည်းက စုဆောင်းလာသော အပြစ်တို့မှ လွတ်မြောက်၏—ဤအရာ၌ သံသယမရှိ။

Verse 18

सर्वदा पर्वदिवसे स्नानं तत्र समाचरेत् । पितॄणां तर्पणं कृत्वा मुच्यते च ऋणत्रयात्

အမြဲတမ်း ပရဝနေ့များ၊ ပွဲတော်နေ့များ သို့မဟုတ် သန့်ရှင်းသော ဝ్రတနေ့များတွင် ထိုနေရာ၌ ရေချိုးခြင်းကို ပြုလုပ်သင့်၏။ ပိတೃတို့အား တර්ပဏ ပြုပြီးနောက် သုံးမျိုးသော အကြွေးမှလည်း လွတ်မြောက်၏။

Verse 19

प्रयागे यत्फलं दृष्टं शंकरेण महात्मना । तदेव निखिलं पुण्यं गंगाराह्वर्कसंगमे

ပရယာဂ၌ မဟာတ္မာ ရှင်ကရ (Śaṅkara) မြင်တွေ့သိမြင်ခဲ့သော ဓမ္မဖလသည်၊ ဂင်္ဂါမြစ်နှင့် ရာဟု၊ အရက (နေမင်း) တို့၏ ဆုံရာ၌ ထိုပုဏ္ဏားအကုန်လုံးအဖြစ် တိတိကျကျ ရရှိနိုင်သည်။

Verse 20

इति श्रीपाद्मे महापुराणे स्वर्गखंडे विंशतितमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သန့်ရှင်းမြတ်သော ရှရီ ပဒ္မ မဟာပုရာဏ၏ စွဝဂ္ဂခဏ္ဍ၌ အခန်း (အဓ್ಯಾಯ) ၂၀ ပြီးဆုံး၏။

Verse 21

उपोष्य रजनीमेकां मासि भाद्रपदे तथा । अमावस्यां नरः स्नात्वा व्रजेद्वै यत्र शंकरः

ဘဓ္ရပဒ လတွင် တစ်ည အုပ်ဝါသ (အစာရှောင်) ပြု၍၊ ထို့နောက် အမావသျာ (လကွယ်နေ့) တွင် သန့်စင်ရေချိုးပြီးလျှင်၊ လူသည် အမှန်တကယ် ရှင်ကရ (ရှီဝ) ရှိရာ အရပ်သို့ သွားသင့်သည်။

Verse 22

सर्वदा पर्वदिवसे स्नानं तत्र समाचरेत् । पितॄणां तर्पणं कृत्वा अश्वमेधफलं लभेत्

ပွဲတော်နေ့တိုင်း၌ ထိုနေရာတွင် စည်းကမ်းတကျ ရေချိုးသင့်၏။ ထို့ပြင် ဘိုးဘွားပိတೃတို့အား တර්ပဏ (tarpaṇa) ပူဇော်ပြီးလျှင် အရှွမေဓ ယဇ్ఞ၏ ဖလနှင့် တူညီသော ပုဏ္ဏားကို ရရှိမည်။

Verse 23

दशाश्वमेधात्पश्चिमतो भृगुर्ब्राह्मणसत्तमः । दिव्यं वर्षसहस्रं तु ईश्वरं पर्युपासत

ဒသာအရှွမေဓ၏ အနောက်ဘက်၌၊ ဗြာဟ္မဏတို့အနက် အမြတ်ဆုံး ဘೃဂု သည်၊ ဒိဗ္ဗနှစ် တစ်ထောင်ကြာ အီශ්ဝရ (အရှင်ဘုရား) ကို ပူဇော်အုပ်သနာ ပြုခဲ့သည်။

Verse 24

वल्मीकावस्थितश्चासौ दक्षिणं च निकेतनम् । आश्चर्यं च महज्जातमुमायाः शंकरस्य च

သူသည် ပုရွက်ဆိတ်တောင် (ဝလ္မီက) အနီး၌ တည်နေပြီး၊ သူ၏ နေရာတည်သည် တောင်ဘက်တွင် ရှိ၏။ ထို့ကြောင့် ဥမာနှင့် ရှင်ကရအတွက် အံ့ဩဖွယ်ကြီးတစ်ရပ် ပေါ်ပေါက်လာ၏။

Verse 25

गौरी तु पृच्छते देवं कोयमत्र तु संस्थितः । देवो वा दानवो वाथ कथयस्व महेश्वर

ထို့နောက် ဂေါရီသည် ဘုရားသခင်အား မေးလေ၏— “ဤနေရာ၌ ရပ်နေသူသည် မည်သူနည်း။ ဒေဝတားလား ဒါနဝလား။ ပြောပြပါ၊ မဟေရှဝရရေ။”

Verse 26

ईश्वर उवाच । भृगुर्नाम द्विजश्रेष्ठ ऋषीणां प्रवरो मुनिः । ध्यायते मां समाधिस्थो वरं प्रार्थयते प्रिये

အရှင်က မိန့်တော်မူသည်— “ဘൃဂုဟု အမည်ရသော မုနိတစ်ပါးရှိ၏။ သူသည် ဒွိဇတို့အနက် အမြင့်မြတ်ဆုံး၊ ရှိသမျှ ရှိသီတို့အနက် ဦးဆောင်သူဖြစ်၏။ သမာဓိ၌ တည်ကာ ငါ့ကို ဓ്യာန်ပြု၍ အချစ်ရေ၊ ကောင်းချီးတစ်ပါးကို တောင်းလျက်ရှိ၏။”

Verse 27

तत्र प्रहसिता देवी ईश्वरं प्रत्यभाषत । धूमावर्तशिखा जाता ततोऽद्यापि न तुष्यसि । दुराराध्योऽसि तेन त्वं नात्र कार्या विचारणा

ထိုနေရာ၌ ဒေဝီသည် ပြုံးရယ်ကာ အီရှဝရအား ပြောလေ၏— “အဲဒီအချိန်မှစ၍ မီးခိုးလှိုင်းလှိုင်း လှည့်ဝိုင်းသော မီးလျှံ ပေါ်ထွန်းခဲ့ပြီး ယနေ့တိုင်လည်း သင် မတည်ငြိမ်မပျော်ရွှင်သေး။ ထို့ကြောင့် သင်သည် ပူဇော်၍ ရောင့်ရဲစေရာ ခက်ခဲသူ—ဤအကြောင်း ထပ်မံစဉ်းစားရန် မလိုတော့။”

Verse 28

देव उवाच । न ज्ञायसे महादेवि अयं क्रोधेन चेष्टितः । दर्शयामि यथातथ्यं प्रियं ते च करोम्यहम्

အရှင်က မိန့်တော်မူသည်— “ဟေ မဟာဒေဝီ၊ သင် မသိသေး—ဤအရာသည် ဒေါသ၏ တွန်းအားကြောင့် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။ ငါသည် အမှန်တရားကို အတိအကျ သင့်အား ပြသမည်၊ ထို့ပြင် သင်နှစ်သက်သော အရာကိုလည်း ငါ ပြုမည်။”

Verse 29

स्मारितो देवदेवेन धर्मरूपो वृषस्तदा । स्मरणादेव देवस्य वृषः शीघ्रमुपस्थितः

ထိုအခါ ဒေဝတို့၏ ဒေဝတော်က ဓမ္မ၏ရုပ်သဘောဖြစ်သော နွားကြီး(ဝೃಷ)ကို သတိရ၍ ခေါ်တော်မူ၏။ ထိုဒေဝတော်ကို သတိရခြင်းသာဖြင့် နွားကြီးသည် ချက်ချင်း ပေါ်ထွန်းလာ၏။

Verse 30

प्राहासौ मानुषीं वाचमादेशो दीयतां प्रभो । वल्मीकैश्छादितो विप्र एनं भूमौ निपातय

သူသည် လူသံဖြင့် ပြော၏—“အရှင်ဘုရား၊ အမိန့်ပေးတော်မူပါ။ ဤဗြာဟ္မဏသည် ပုရွက်ဆိတ်တောင်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်—မြေပြင်ပေါ်သို့ လှဲချပါ။”

Verse 31

योगस्थस्तु ततो ध्यायंस्ततस्तेन निपातितः । तत्क्षणात्क्रोधसंतप्तो हस्तमुत्क्षिप्तवान्वृषम्

ထို့နောက် သူသည် ယောဂ၌ တည်မြဲစွာ သမาธိပြုနေစဉ်၌ပင် သူ့အား ထိုသူက လှဲချလိုက်၏။ ထိုခဏချင်း က怒ဖြင့် လောင်ကျွမ်းကာ နွားကြီး(ဝೃಷ)ပေါ်သို့ လက်ကို မြှောက်လိုက်၏။

Verse 32

एवं संभाषमाणस्तु कुत्र गच्छसि भो वृष । अद्य त्वामथ पाप्मानं प्रत्यक्षं हन्म्यहं वृष

ဤသို့ ပြောဆိုရင်း သူက—“ဟေ နွားကြီး(ဝೃಷ)၊ မင်း ဘယ်ကို သွားမလဲ။ ယနေ့ ငါသည် မင်းကို—အပြစ်၏ ရုပ်သဘောကို—ငါ့မျက်စိရှေ့တင်ပင် သတ်မည်၊ ဟေ နွားကြီး!” ဟု ဆို၏။

Verse 33

धर्षितस्तु तदा विप्रो ह्यंतरिक्षं गतं वृषम् । आकाशे प्रेक्षते भूय एतदद्भुतमुत्तमम्

ထို့နောက် ဗြာဟ္မဏသည် အံ့အားသင့်၍ အလယ်ကောင်းကင်သို့ တက်သွားသော နွားကြီးကို ထပ်မံ မော့ကြည့်ကာ ကောင်းကင်၌ အလွန်မြတ်သော အံ့ဖွယ်အမှုကို မြင်တွေ့လေ၏။

Verse 34

ततः प्रहसिते रुद्रे ऋषिरग्रे व्यवस्थितः । तृतीयं लोचनं दृष्ट्वा वैलक्ष्यात्पतितो भुवि

ထို့နောက် ရုဒြာသည် ရယ်မောသော်၊ မျက်နှာချင်းဆိုင် ရပ်နေသော ရှင်ရသီသည် တတိယမျက်စိကို မြင်၍ အရှက်နှင့် စိတ်လှုပ်ရှားကာ မြေပေါ်သို့ လဲကျသွား၏။

Verse 35

प्रणम्य दंडवद्भूमौ स्तुवते परमेश्वरम् । प्रणिपत्य भूतनाथं भवोद्भवं त्वामहं दिव्यरूपम् । भवभीतो भुवनपते भूतं विज्ञापये किंचित्

မြေပေါ်တွင် တုတ်တန်းကဲ့သို့ လဲလျောင်း၍ ပဏာမပြုကာ ငါသည် ပရမేశ్వరကို ချီးမွမ်း၏။ အို ဘူတနာထ၊ ဘဝဦဒ္ဘဝ၊ ဒိဗ္ဗရုပ်ရှိတော်မူသောအရှင်၊ အို ဘုဝနပတေ၊ သံသာရဘေးကြောက်ရွံ့သော ငါသည် အနည်းငယ်သော တောင်းပန်ချက်တစ်ရပ်ကို လျှောက်ထားပါ၏။

Verse 36

त्वद्गुणनिकरान्वक्तुं कः शक्तो भवति मानुषो नाथ । वासुकिरयं हि कदाचिद्वदनसहस्रं भवेद्यस्य

အို နာထ၊ သင်၏ဂုဏ်တော်အစုအဝေးကို လူသားမည်သူက ပြောဆိုနိုင်မည်နည်း။ တခါတရံ ပါးစပ်တစ်ထောင်ရှိသော ဝါစုကီပင်လျှင် မလွယ်ကူစွာသာ ဆိုနိုင်မည်။

Verse 37

भक्त्या तवापि शंकरभुवनपते त्वत्स्तुतौ तु मुखरस्य । वंद्य क्षमस्व भवन्प्रसीद मे तव चरणपतितस्य

အို ရှင်ကရ၏ နေရာတော်ကို အုပ်စိုးတော်မူသောအရှင်၊ ဘက္တိဖြင့် သင့်ကို ချီးမွမ်းရာတွင် ငါသည် စကားများလွန်းခဲ့ပါက—အို ဂုဏ်ပြုထိုက်သူ၊ ခွင့်လွှတ်တော်မူပါ။ ငါသည် သင်၏ခြေတော်၌ လဲကျနေသဖြင့် ငါ့အပေါ် ကရုဏာပြုတော်မူပါ။

Verse 38

सत्वं रजस्तमस्त्वं स्थित्युत्पत्तौ विनाशने देव । त्वां मुक्त्वा भुवनपते भुवनेश्वर नैव दैवतं किंचित्

အို ဒေဝ၊ သင်သည် စတ္တဝ၊ ရဇသ၊ တမသ—တည်တံ့ခြင်း၊ ဖြစ်ပေါ်ခြင်း၊ ပျက်သိမ်းခြင်းတို့၏ ဒိဗ္ဗအင်အားတော် ဖြစ်၏။ အို ဘုဝနပတေ၊ အို ဘုဝနေရှဝရ၊ သင့်ကို မလွဲ၍ အခြားဒေဝတစ်ပါးမျှ မရှိပါ။

Verse 39

यमनियमयज्ञदानैर्वेदाभ्यासावधारणोद्योगात् । त्वद्भक्तेः सर्वमिदं नार्हति कलासहस्रांशेन

ယမ-နိယမ၊ ယဇ္ဉနှင့် ဒါန၊ ဝေဒပညာလေ့လာမှု၊ စိတ်တည်ငြိမ်အာရုံစိုက်ခြင်းအတွက် ကြိုးပမ်းမှု—ဤအရာအားလုံးသည်လည်း အရှင်၏ ဘက္တိကို တစ်ထောင်ပုံတစ်ပုံတောင် မမီနိုင်ပါ၊ နာထာ။

Verse 40

उत्कृष्टरसरसायनखड्गांजनपादुकादि सिद्धिर्वा । चिह्नानि भवत्प्रणतानां दृश्यंत इह जन्मनि प्रकटम्

သို့မဟုတ် အထူးကောင်းမွန်သော ရသ-ရသာယန၊ မဟာဓား၊ အဉ္ဇန (မျက်ကွင်းဆေးသိဒ္ဓိ)၊ အံ့ဖွယ်ပာဒုကာ စသည့် စိဒ္ဓိများကို ရရှိခြင်း—အရှင်အား ပရဏာမပြုသူတို့၏ လက္ခဏာများသည် ဤဘဝ၌ပင် ထင်ရှားစွာ မြင်ရပါသည်။

Verse 41

शाठ्येन नमति यद्यपि ददासि त्वं धर्ममिच्छतां देव । भक्तिर्भवच्छेदकरी मोक्षाय विनिर्मिता नाथ

အို ဒေဝ! လှည့်စား၍ ပရဏာမပြုသော်လည်း သင်သည် ဓမ္မကို လိုလားသူတို့အား ဓမ္မကို ပေးတော်မူ၏; သို့ရာတွင် ဘက္တိသည် နာထာ၊ မောက္ခအတွက် ဖန်ဆင်းထားခြင်းဖြစ်၍ သံသရာ၏ ဖြစ်ပေါ်မှုကို ဖြတ်တောက်ပစ်သည်။

Verse 42

परदारपरस्वरतं परिभवपरिदुःखशोकसंतप्तम् । परवदनवीक्षणपरं परमेश्वर मां परित्राहि

အို ပရမေရှွရ၊ ကျွန်ုပ်ကို ကာကွယ်တော်မူပါ—သူတစ်ပါး၏ ဇနီးနှင့် သူတစ်ပါး၏ ဥစ္စာကို စွဲလမ်းနေသူ၊ အရှက်ခွဲခြင်း၊ ဒုက္ခနှင့် ဝမ်းနည်းခြင်းတို့ကြောင့် လောင်ကျွမ်းနေသူ၊ အခြားသူတို့၏ မျက်နှာကိုသာ ကြည့်လိုနေသူ ဖြစ်ပါသည်။

Verse 43

अलीकाभिमानदग्धं क्षणभंगुरविभवविलसितं देव । क्रूरं कुपथाभिमुखं पतितं मां त्राहि देवेश

အို ဒေဝ! မမှန်ကန်သော မာနကြောင့် ကျွန်ုပ် လောင်ကျွမ်းနေပြီး၊ ခဏတာပျက်စီးလွယ်သော စည်းစိမ်၏ တောက်ပမှုတွင် မူးမောနေပါသည်။ ကျွန်ုပ်သည် ကြမ်းတမ်း၍ လမ်းမှားသို့ မျက်နှာမူကာ ကျဆုံးသူ—ဒေဝေရှာ၊ ကျွန်ုပ်ကို ကယ်တင်တော်မူပါ။

Verse 44

दीनेंद्रियगणसार्थैर्बंधुजनैरेव पूरिता आशा । तुच्छा तथापि शंकर किं मूढं मां विडंबयसि

ကျွန်ုပ်၏မျှော်လင့်ချက်များသည် အားနည်းသော အင်္ဒြိယတို့၏အစုအဝေးနှင့် အလွန်သေးငယ်သော ရည်ရွယ်ချက်များရှိသည့် ဆွေမျိုးများကြောင့်သာ ပြည့်ဝခဲ့သည်။ သို့ရာတွင် အို ရှင်ကရ၊ မိုက်မဲသော ကျွန်ုပ်ကို အဘယ်ကြောင့် လှောင်ပြောင်သနည်း။

Verse 45

तृष्णां हरस्व शीघ्रं लक्ष्मीं मां देहि हृदयवासिनीं नित्याम् । छिंधि मदमोहपाशानुत्तारय मां महादेव

ကျွန်ုပ်၏တဏှာကို အမြန်ဖယ်ရှားပေးပါ။ နှလုံးအတွင်း၌ တည်နေသော အမြဲတမ်း လက္ခ္မီ—တည်ကြည်သော စည်းစိမ်—ကို ကျွန်ုပ်အား ပေးသနားပါ။ မာနနှင့် မောဟ၏ ချည်နှောင်မှုများကို ဖြတ်တောက်၍ အို မဟာဒေဝ၊ ကျွန်ုပ်ကို ကမ်းတစ်ဖက်သို့ ကူးမြောက်စေပါ။

Verse 46

करुणाभ्युदयं नाम स्तोत्रमिदं सिद्धिदं दिव्यम् । यः पठति भक्तियुक्तस्तस्य तु तुष्येद्भृगोर्यथाहि शिवः

ဤတရားသီချင်းတော်သည် “ကရုဏာဘျုဒယ” ဟု အမည်ရပြီး စိဒ္ဓိ (ဝိညာဉ်ရေးအောင်မြင်မှု) ပေးစွမ်းသော ဒိဗ္ဗစတုတ္တရဖြစ်သည်။ ဘက္တိဖြင့် ရွတ်ဆိုသူအား ရှိဝသည် အမှန်တကယ် နှစ်သက်တော်မူသည်—ဘೃဂုအပေါ်ကဲ့သို့ပင်။

Verse 47

ईश्वर उवाच । अहं तुष्टोस्मि ते विप्र वरं प्रार्थय स्वेप्सितम् । उमया सहितो देवो वरं तस्य हि दापयेत्

ဣශ්ဝရက မိန့်တော်မူသည်—“အို ဗိပရ (ဗြာဟ္မဏ)၊ ငါသည် သင်၌ နှစ်သက်တော်မူ၏။ သင်လိုချင်သော ဆုတောင်းကို တောင်းလော့။ ဥမာနှင့်အတူရှိသော ဘုရားသခင်သည် ထိုဆုကို အမှန်တကယ် ပေးတော်မူလိမ့်မည်။”

Verse 48

भृगुरुवाच । यदि तुष्टोसि देवेश यदि देयो वरो मम । रुद्रवेदी भवेदेवमेतत्संपादयस्व मे

ဘೃဂုက ပြောသည်—“အို ဒေဝေရှ (ဒေဝတို့၏ အရှင်)၊ သင်နှစ်သက်တော်မူ၍ ကျွန်ုပ်အား ဆုတောင်းပေးမည်ဆိုလျှင် ရုဒြ-ဝေဒီ—ရုဒြ၏ ယဇ်ပလ္လင်—ရှိပါစေ။ ကျွန်ုပ်အတွက် ဤအရာကို ပြည့်စုံစေပါ။”

Verse 49

ईश्वर उवाच । एवं भवतु विप्रेंद्र क्रोधस्थानं भविष्यति । न पिता पुत्रयोश्चैव एकवाक्यं भविष्यति

ဣရှွရက မိန့်တော်မူသည်– “ဤသို့ပင် ဖြစ်စေ၊ ဗြာဟ္မဏအထူးမြတ်သူရေ; ဤနေရာသည် ဒေါသ၏ အာသန ဖြစ်လာမည်။ ထို့ပြင် ဖခင်နှင့် သားနှစ်ယောက်အကြား စကားတစ်သံတည်း ညီညွတ်မှု မရှိတော့မည်။”

Verse 50

तदाप्रभृति ब्रह्माद्याः सर्वे देवाः सकिन्नराः । उपासंतो भृगोस्तीर्थं तुष्टो यत्र महेश्वरः

ထိုအချိန်မှစ၍ ဗြဟ္မာနှင့် အခြားဒေဝတားအားလုံးသည် ကိန္နရတို့နှင့်အတူ ဘೃဂု၏ တီရ္ထကို အမြဲတမ်း ပူဇော်ကန်တော့ကြသည်—ထိုနေရာ၌ မဟေရှွရ (ရှီဝ) သည် ပီတိတော်မူ၏။

Verse 51

दर्शनात्तस्य तीर्थस्य सद्यः पापात्प्रमुच्यते । अवशाः स्ववशाश्चापि म्रियंते तत्र जंतवः

ထိုတီရ္ထကို မြင်ရုံသာဖြင့်ပင် လူသည် ချက်ချင်း အပြစ်မှ လွတ်မြောက်သည်။ ထိုနေရာ၌ သေဆုံးသော သတ္တဝါတို့သည်—မလိုလားဘဲဖြစ်စေ ကိုယ့်ဆန္ဒဖြင့်ဖြစ်စေ—အားလုံး သန့်စင်ခြင်း၏ အကျိုးကို ရရှိကြသည်။

Verse 52

गुह्यातिगुह्यस्य गतिस्तेषां निःसंशया भवेत् । एतत्क्षेत्रं सुविपुलं सर्वपापप्रणाशनम्

သူတို့အတွက် မသံသယဘဲ ဤသည်သည် အလွန်လျှို့ဝှက်သော လျှို့ဝှက်ချက်သို့ သွားရာ လမ်းဖြစ်လာသည်။ ဤက்ஷೇತ್ರသည် အလွန်ကျယ်ဝန်း၍ အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးပေးသည်။

Verse 53

तत्र स्नात्वा दिवं यांति ये मृतास्तेऽपुनर्भवाः । औपानहं तदा छत्रं देयमन्नं च कांचनम्

ထိုနေရာ၌ ရေချိုးသန့်စင်ပြီး သေဆုံးသူတို့သည် ကောင်းကင်ဘုံသို့ သွားကြပြီး ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း မရှိတော့ကြ။ ထိုအခါ ဖိနပ်၊ ထီး၊ အစာနှင့် ရွှေကို ဒါနအဖြစ် ပေးလှူသင့်သည်။

Verse 54

भोजनं च यथाशक्त्या अक्षयं तस्य तद्भवेत् । सूर्योपरागे यो दद्याद्दानं चैव यथेच्छया

မိမိတတ်နိုင်သလောက် အစာကို လှူဒါန်းလျှင် ထိုသူအတွက် ကုသိုလ်သည် မကုန်မခန်း အက္ခယ ဖြစ်၏။ နေကြတ်ချိန်၌ မိမိဆန္ဒအတိုင်း ဒါနပြုသူလည်း မပျက်မယွင်းသော အကျိုးကို ရရှိ၏။

Verse 55

तीर्थस्नानं तु यद्दानमक्षयं तस्य तद्भवेत् । चंद्रसूर्योपरागेषु वृषोत्सर्गमनुत्तमम्

တိရ္ထ (သန့်ရှင်းရာ) တွင် ရေချိုးပြီးနောက် ပြုသော ဒါနသည် ကုသိုလ်မကုန်မခန်း ဖြစ်၏။ လကြတ် သို့မဟုတ် နေကြတ်ချိန်၌ ဝೃಷိုৎসರ್ಗ—နွားထီးကို လှူ/လွှတ်ခြင်း—သည် အထူးမြတ်ဆုံးဟု ဆို၏။

Verse 56

न जानंति नरा मूढा विष्णुमायाविमोहिताः । नर्मदायां स्थितं दिव्यं वृषतीर्थं नराधिप

အို မင်းမြတ်၊ ဗိဿဏု၏ မာယာကြောင့် မောဟဖြစ်နေသော မိုက်မဲသူတို့သည် နရမဒါမြစ်၌ တည်ရှိသော ဒိဗ္ဗ ဝೃಷ-တိရ္ထကို မသိမမြင်ကြ။

Verse 57

भृगुतीर्थस्य माहात्म्यं यः शृणोति नरः सकृत् । विमुक्तः सर्वपापेभ्यो रुद्रलोकं स गच्छति

ဘೃဂု-တိရ္ထ၏ မဟာတ္မ್ಯကို တစ်ကြိမ်သာ ကြားနာသူသည် ပാപအားလုံးမှ လွတ်မြောက်၍ ရုဒ္ရလောကသို့ ရောက်၏။

Verse 58

ततो गच्छेत राजेंद्र गौतमेश्वरमुत्तमम् । तत्र स्नात्वा नरो राजन्नुपवासपरायणः

ထို့နောက် အို ရာဇేంద్ర၊ အထူးမြတ်သော ဂေါတမေရှွရသို့ သွားသင့်၏။ အို မင်းကြီး၊ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးပြီးနောက် လူသည် ဥပဝါသ (အစာရှောင်ဝတ်) ကို အဓိကထား၍ ကျင့်ဆောင်ရမည်။

Verse 59

कांचनेन विमानेन ब्रह्मलोके महीयते । धौतपापं ततो गच्छेद्धौतं यत्र वृषेण तु

ရွှေရောင် ဝိမာနာဖြင့် သွားလျှင် ဘြဟ္မာလောက၌ ဂုဏ်ပြုခံရသည်။ ထို့နောက် ‘ဓောတပာပ’ သို့၊ ဓမ္မ၏ နွားတော်ကြောင့် အပြစ်များ ဆေးကြောသန့်စင်ရာ ‘ဓောတ’ သန့်ရှင်းဌာနသို့ သွားရသည်။

Verse 60

नर्मदायां स्थितं राजन्सर्वपातकनाशनम् । तत्र तीर्थे नरः स्नात्वा ब्रह्महत्यां व्यपोहति

အို မင်းကြီး၊ နရ္မဒါမြစ်ပေါ်တွင် အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးနိုင်သော တီရ္ထတစ်ခု ရှိသည်။ ထိုတီရ္ထ၌ သန့်ရှင်းစွာ ရေချိုးလျှင် ‘ဗြဟ္မဟတ္ယာ’ (ဗြာဟ္မဏကို သတ်ခြင်း) အပြစ်တောင် ပယ်ဖျက်နိုင်သည်။

Verse 61

तस्मिन्तीर्थे महाराज प्राणत्यागं करोति यः । चतुर्भुजस्त्रिनेत्रस्तु रुद्रतुल्यबलो भवेत्

အို မဟာရာဇာ၊ ထိုတီရ္ထ၌ အသက်ကို စွန့်လွှတ်သူသည် လက်လေးဖက်၊ မျက်စိသုံးလုံးရှိသူ ဖြစ်လာပြီး ရုဒြနှင့်တူသော အင်အားကို ရရှိမည်။

Verse 62

वसेत्कल्पायुतं साग्रं रुद्रतुल्यपराक्रमः । कालेन महता प्राप्तः पृथिव्यामेकराड्भवेत्

ရုဒြနှင့်တူသော ရဲရင့်ပရాక్రమဖြင့် သူသည် ကလ္ပ တစ်သောင်းထက် အနည်းငယ်ပို၍ အသက်ရှင်မည်။ အချိန်ကာလကြီးမားစွာ ကုန်လွန်သော် မြေပြင်ပေါ်၌ တစ်ဦးတည်းသော အရှင်မင်း ဖြစ်လာမည်။

Verse 63

ततो गच्छेत राजेंद्र एरंडीतीर्थमुत्तमम् । प्रयागे यत्फलं दृष्टं मार्कंडेयेन भाषितम्

ထို့နောက် အို မင်းတို့၏မင်းကြီး၊ အထူးမြတ်သော ‘ဧရဏ္ဍီ-တီရ္ထ’ သို့ သွားရမည်။ ၎င်း၏ ကုသိုလ်ဖလသည် မာရ္ကဏ္ဍေယ မုနိ ပြောကြားသကဲ့သို့ ပရယာဂနှင့် တူညီသည်။

Verse 64

तत्फलं लभते राजन्स्नातमात्रस्तु मानवः । मासि भाद्रपदे चैव शुक्लपक्षस्य चाष्टमीम्

အို မင်းကြီး၊ လူသည် ရေချိုးသန့်စင်ခြင်းသာဖြင့်ပင် ထိုပုဏ္ဏဖလကို ရရှိနိုင်သည်—အထူးသဖြင့် ဘာဒြပဒ မာသ၊ လပြည့်ဘက် (သုက္လပက္ခ) အဋ္ဌမီနေ့၌။

Verse 65

उपोष्य रजनीमेकां तत्र स्नानं समाचरेत् । यमदूतैर्न बाध्येत इंद्रलोकं स गच्छति

တစ်ညတာ ဥပဝါသပြု၍ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးသန့်စင်ရမည်။ ထိုသူကို ယမဒူတတို့ မနှောင့်ယှက်နိုင်ဘဲ အင်ဒြလောကသို့ သွားရောက်သည်။

Verse 66

ततो गच्छेत राजेंद्र सिद्धो यत्र जनार्दनः । हिरण्यद्वीपविख्यातं सर्वपापप्रणाशनम्

ထို့နောက် မင်းတို့အထက်မြတ်သော ရာဇင်္ဒြ၊ ဂျနာရ္ဒန သီတင်းသုံးရာ နေရာသို့ သွားရမည်။ ထိုနေရာသည် “ဟိရဏ္ယဒွီပ” ဟု ထင်ရှားပြီး အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးပေးသည်။

Verse 67

तत्र स्नात्वा नरो राजन्धनवान्रूपवान्भवेत् । ततो गच्छेत राजेंद्र तीर्थं कनखलं महत्

အို မင်းကြီး၊ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးသန့်စင်လျှင် လူသည် ငွေကြေးပြည့်စုံ၍ ရုပ်ရည်လှပလာသည်။ ထို့နောက် ရာဇင်္ဒြ၊ “ကနခလ” ဟုခေါ်သော မဟာတီရ္ထသို့ သွားရမည်။

Verse 68

गरुडेन तपस्तप्तं तस्मिंस्तीर्थे नराधिप । विख्यातं सर्वलोकेषु योगिनी तत्र तिष्ठति

အို နရာဓိပ၊ ထိုတီရ္ထ၌ ဂရုဍသည် တပဿာကို ကျင့်ဆောင်ခဲ့သည်။ ထိုနေရာသည် လောကအားလုံးတွင် ထင်ရှားပြီး ထိုတွင် ယောဂိနီတစ်ပါး နေထိုင်သည်။

Verse 69

क्रीडते योगिभिः सार्धं शिवेन सह नृत्यति । तत्र स्नात्वा नरो राजन्रुद्रलोके महीयते

သူသည် ယောဂီတို့နှင့်အတူ ပျော်ကစား၍ သီဝနှင့်အတူ ကပြသည်။ အို မင်းကြီး၊ ထိုနေရာ၌ သန့်စင်ရေချိုးလျှင် လူသည် ရုဒ္ဒရလောက၌ ဂုဏ်ပြုခံရသည်။

Verse 70

ततो गच्छेत राजेंद्र ईशतीर्थमनुत्तमम् । ईशस्तत्र विनिर्मुक्तो गत ऊर्ध्वं न संशयः

ထို့နောက် အို မင်းတို့၏မင်းကြီး၊ အထူးမြတ်သော အီရှတီရ္ထသို့ သွားသင့်သည်။ ထိုနေရာ၌ အီရှသည် အပြည့်အဝ လွတ်မြောက်ကာ အထက်သို့ တက်ကြွသွားခဲ့သည်—သံသယမရှိ။

Verse 71

ततो गच्छेत राजेंद्र सिद्धो यत्र जनार्दनः । वाराहं रूपमास्थाय अचिंत्यः परमेश्वरः

ထို့နောက် အို မင်းကြီး၊ ဇနာရ္ဒန သီတင်းသုံးရာ သန့်ရှင်းသောနေရာသို့ သွားရမည်။ ထိုနေရာ၌ မစဉ်းစားနိုင်သော ပရမေရှဝရသည် ဝရာဟ (ဝက်တော) ရုပ်ကို ခံယူ၍ တည်ရှိသည်။

Verse 72

वराहतीर्थे नरः स्नात्वा द्वादश्यां तु विशेषतः । विष्णुलोकमवाप्नोति नरकं तु न गच्छति

ဝရာဟတီရ္ထ၌ သန့်စင်ရေချိုးလျှင်—အထူးသဖြင့် ဒွာဒသီနေ့၌—လူသည် ဗိෂ္ဏုလောကသို့ ရောက်ပြီး နရကသို့ မသွားရ။

Verse 73

ततो गच्छेत राजेंद्र सोमतीर्थमनुत्तमम् । पौर्णिमास्यां विशेषेण तत्र स्नानं समाचरेत्

ထို့နောက် အို မင်းတို့၏မင်းကြီး၊ အထူးမြတ်သော ဆိုမတီရ္ထသို့ သွားသင့်သည်။ အထူးသဖြင့် လပြည့်နေ့၌ ထိုနေရာ၌ စည်းကမ်းတကျ သန့်စင်ရေချိုးရမည်။

Verse 74

प्रणिपत्य च ईशानं बलिस्तस्य प्रसीदति । हरिश्चन्द्रपुरं दिव्यमंतरिक्षे तु दृश्यते

ဣရှာနကို ဦးချ၍ ပူဇော်ကန်တော့သော် ဘလီသည် သူ၏ကရုဏာတော်ကို ခံယူရသူဖြစ်လာ၏။ ထို့ပြင် အာကာသအလယ်၌ ဟရိရှ္စန္ဒြ၏ တောက်ပသည့် ဒိဗ္ဗမြို့တော် ပေါ်ထွန်းမြင်ရသည်။

Verse 75

चक्रध्वजे समावृत्ते सुप्ते नागारिकेतने । नर्मदातोयवेगेन रुरुकच्छोपसेवितम्

စက္ကရဓဝဇ ပြန်ရောက်၍ နာဂါရီအိမ်၌ အိပ်ပျော်နေစဉ်၊ ထိုနေရာသည် နရမဒါမြစ်ရေ၏ ပြင်းထန်သော စီးဆင်းမှုကြောင့် လှိုင်းထန်စွာ လှုပ်ရှားကာ ရုရုကချ္ချာ ရေညှိမြေဒေသတို့က မကြာခဏ လာရောက်ကပ်လျက်ရှိ၏။

Verse 76

तस्मिन्स्थाने निवासं च विष्णुः शंकरमब्रवीत् । द्वीपेश्वरे नरः स्नात्वा लभेद्बहुसुवर्णकम्

ထိုနေရာ၌ ဗိဿဏုသည် ရှင်ကရအား ထိုတွင် နေထိုင်ခြင်းအကြောင်း ပြောကြား၏။ ဒွီပေရှ္ဝရ၌ ရေချိုးသန့်စင်သူသည် ရွှေများစွာ—အဓိပ္ပါယ်မှာ မဟာပုဏ္ဏနှင့် စည်းစိမ်—ကို ရရှိ၏။

Verse 77

ततो गच्छेत राजेंद्र रुद्रकन्यां तु संगमे । स्नातमात्रो नरस्तत्र देव्याः स्थानमवाप्नुयात्

ထို့နောက် အရှင်မင်းကြီးတို့၏ မင်းကြီးအို၊ ရုဒ္ရကနျာ ဟုခေါ်သော မြစ်ဆုံသို့ သွားသင့်၏။ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးရုံမျှဖြင့်ပင် လူသည် ဒေဝီ၏ နေရာတော်ကို ရောက်နိုင်၏။

Verse 78

देवतीर्थं ततो गच्छेत्सर्वदेवनमस्कृतम् । तत्र स्नात्वा तु राजेंद्र दैवतैः सह मोदते

ထို့နောက် ဒေဝတီရ္ထသို့ သွားရမည်၊ ထိုနေရာကို ဒေဝတော်အားလုံးက နမസ്കာရပြုကြ၏။ အရှင်မင်းကြီးအို၊ ထိုတွင် ရေချိုးပြီးလျှင် လူသည် ဒေဝတော်တို့နှင့်အတူ ပျော်ရွှင်မြူးတူး၏။

Verse 79

ततो गच्छेत राजेंद्र शिखितीर्थमनुत्तमम् । तत्र वै दीयते दानं सर्वं कोटिगुणं भवेत्

ထို့နောက်၊ မင်းတို့၏မင်းကြီးရေ၊ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော သီခိတီရ္ထ အမည်ရှိ သန့်ရှင်းသော တီရ္ထသို့ သွားရမည်။ ထိုနေရာ၌ ပူဇော်သော ဒါနအားလုံးသည် ကိုဋိဆတန်တိုးပွားသော အကျိုးဖြစ်၏။

Verse 80

अपरपक्षे अमावास्यां स्नानं तत्र समाचरेत् । ब्राह्मणं भोजयेदेकं कोटिर्भवति भोजिता

အမှောင်ပက္ခ၏ အမావာသျာနေ့တွင် ထိုနေရာ၌ စည်းကမ်းတကျ ရေချိုးသန့်စင်ရမည်။ ထို့ပြင် ဗြာဟ္မဏတစ်ဦးကိုသာ အစာကျွေးလျှင်ပင် ကိုဋိဦးကို ကျွေးသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 81

भृगुतीर्थे तु राजेंद्र तीर्थकोटिर्व्यवस्थिता । अकामो वा सकामो वा तत्र स्नायीत मानवः

မင်းတို့၏မင်းကြီးရေ၊ ဘೃဂုတီရ္ထ၌ တီရ္ထများ ကိုဋိတစ်စု တည်ရှိထားသည်။ ဆန္ဒမရှိသူဖြစ်စေ ဆန္ဒရှိသူဖြစ်စေ လူသည် ထိုနေရာ၌ ရေချိုးသန့်စင်သင့်၏။

Verse 82

अश्वमेधमवाप्नोति दैवतैः सह मोदते । तत्र सिद्धमवाप्नोति भृगुस्तु मुनिपुंगवः । अवतारः कृतस्तेन शंकरेण महात्मना

သူသည် အශ්ဝမေဓ ယဇ္ဉ၏ ကုသိုလ်ကို ရရှိ၍ ဒေဝတားတို့နှင့်အတူ ပျော်မြူးလေသည်။ ထိုနေရာ၌ မုနိတို့အထက်မြတ်သော ဘೃဂုသည် စိဒ္ဓိကို ရရှိ၏။ မဟာအတ္မာ ရှင်ကရ (Śaṅkara) ကြောင့် အဝတားတစ်ပါး ပေါ်ထွန်းလာခဲ့သည်။