Adhyaya 19

Verse 1

नारद उवाच । भार्गवेशं ततो गच्छेद्भक्त्या यत्र च विष्णुना । हुंकारितास्तु देवेन दानवाः प्रलयं गताः

နာရဒက မိန့်တော်မူသည်– ထို့နောက် ဘက္တိဖြင့် ဘာရ္ဂဝေရှ္ဝရသို့ သွားရမည်။ အဲဒီနေရာ၌ ဗိဿဏု၏ သန့်ရှင်းသော “ဟုမ္ကာရ” အသံတစ်ချက်တည်းကြောင့် ဒါနဝများ ပျက်သုဉ်းသို့ ရောက်ခဲ့ကြသည်။

Verse 2

तत्र स्नात्वा तु राजेंद्र सर्वपापैः प्रमुच्यते । शुक्लतीर्थस्य चोत्पत्तिं शृणु त्वं पांडुनंदन

အို မင်းမြတ်၊ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးသန့်စင်လျှင် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်၏။ ယခု အို ပဏ္ဍု၏ သားတော်၊ “ရှုကလ-တီရ္ထ” ၏ ဖြစ်ပေါ်လာပုံကို နားထောင်လော့။

Verse 3

हिमवच्छिखरे रम्ये नानाधातुविचित्रिते । तरुणादित्यसंकाशे तप्तकांचनसंनिभे

ဟိမဝတ်၏ လှပသော တောင်ထိပ်ပေါ်၌ သတ္တုအမျိုးမျိုးဖြင့် အရောင်စုံလင်ကာ; နေထွက်သစ်ကဲ့သို့ တောက်ပ၍ အပူခံထားသော ရွှေကဲ့သို့ ရောင်လက်လက်။

Verse 4

वज्रस्फटिकसोपाने चित्रपट्टशिलातले । जांबूनदमये दिव्ये नाना पद्मोपशोभिते

ဝဇ္ရနှင့် စဖတိက်တို့၏ လှေကားတန်းများရှိ၍၊ ပန်းချီတန်ဆာဆင်ထားသော ကျောက်ပြားကြမ်းခင်းပေါ်တွင်; ဂျာမ္ဘူနဒ ရွှေဖြင့် တိဗ္ဗသဘောတရားအတိုင်း ပြုလုပ်ထားကာ၊ ပဒ္မ(ကြာပန်း) အလှဆင်များစွာဖြင့် တင့်တယ်လှ၏။

Verse 5

तत्रासीनं महादेवं सर्वज्ञं प्रभुमव्ययम् । लोकानुग्राहकं शांतं गणवृंदैः समावृतम्

ထိုနေရာ၌ သူတို့သည် မဟာဒေဝကို ထိုင်တော်မူနေသည်ကို မြင်ကြ၏—အရာအားလုံးကို သိမြင်တော်မူသော အရှင်၊ အပိုင်ရှင်၊ မဖျက်မပျက်; လောကတို့ကို ကရုဏာဖြင့် ကူညီတော်မူ၍ တည်ငြိမ်သက်သာကာ ဂဏာတော်များ၏ အစုအဝေးဖြင့် ဝန်းရံထား၏။

Verse 6

स्कंदनंदिमहाकालैर्वीरभद्र गणादिभिः । उमया सहितं देवं मार्कंडः परिपृच्छति

စကန္ဒ၊ နန္ဒီ၊ မဟာကာလ၊ ဝီရဘဒ္ဒရ နှင့် အခြား ဂဏာတော်များက ဝန်းရံစောင့်ရှောက်နေစဉ်၊ ဥမာဒေဝီနှင့်အတူရှိသော ထိုဘုရားကို မာရကဏ္ဍေယ ရှိကာ မေးမြန်း၏။

Verse 7

देवदेव महादेव इन्द्र कामादि संस्तुत । संसारभवभीतोहं सुखोपायं ब्रवीहि मे

အို ဒေဝတို့၏ ဒေဝ၊ အို မဟာဒေဝ—အင်ဒြ၊ ကာမ စသည်တို့က ချီးမွမ်းသောအရှင်—ကျွန်ုပ်သည် သံသရာဘဝကို ကြောက်ရွံ့နေပါသည်; ကရုဏာဖြင့် ကျွန်ုပ်အား သုခနှင့် လွတ်မြောက်ခြင်းသို့ ရောက်စေမည့် လွယ်ကူသော နည်းလမ်းကို မိန့်ကြားပါ။

Verse 8

भगवन्भूतभव्येश सर्वपापप्रणाशनम् । तीर्थानां परमं तीर्थं तद्वदस्व महेश्वर

အို ဘဂဝန်၊ အတိတ်နှင့် အနာဂတ်၏ အရှင်၊ အို မဟေရှဝရ! အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးပေးသော တီရ္ထများအနက် အမြင့်မြတ်ဆုံး တီရ္ထကို ကျွန်ုပ်အား မိန့်ကြားပါ။

Verse 9

ईश्वर उवाच । शृणुविप्र महाभाग सर्वशास्त्रविशारद । स्नानादि कुरु गच्छ त्वं ऋषिसंघैस्समावृतः

ဣශ්ဝရ မိန့်တော်မူသည်– “နားထောင်လော့၊ ကံကောင်းသော ဗြာဟ္မဏ၊ သာස්တရအားလုံး၌ ကျွမ်းကျင်သူရေ။ သန့်စင်ရေချိုးခြင်းနှင့် အခြား ကర్మများကို ဆောင်ရွက်ပြီးနောက်၊ ရှိတော်များ၏ အစုအဝေးနှင့်အတူ ထွက်ခွာလော့။”

Verse 10

मन्वत्रि याज्ञवल्क्याश्च काश्यपश्चैव अंगिराः । यमापस्तंब संवर्ताः कात्यायनबृहस्पती

မနု၊ အတြိ၊ ယာဇ္ဉဝလ္က്യ၊ ကာရှျပ နှင့် အင်္ဂိရ; ထို့ပြင် ယမ၊ အာပස්တမ္ဗ၊ သံဝရ္တ၊ ကာတ်ယာယန နှင့် ဗြဟ္စပတိ—ဤနာမများကို ဤနေရာ၌ ဖော်ပြထားသည်။

Verse 11

नारदो गौतमश्चैव पृच्छंति धर्मकांक्षिणः । गंगाकनखले पुण्या प्रयागं पुष्करं गया

ဓမ္မကို သိလိုသော နာရဒနှင့် ဂေါတမတို့သည် မေးမြန်းကြသည်—ကနခလရှိ သန့်ရှင်းသော ဂင်္ဂါ၊ ပရယာဂ၊ ပုရှ္ကရ နှင့် ဂယာ တို့ကဲ့သို့သော တီရ္ထများအကြောင်း။

Verse 12

कुरुक्षेत्रं तु पुण्यं च राहुग्रस्ते दिवाकरे । दिवा वा यदि वा रात्रौ शुक्लतीर्थं महाफलम्

ကူရုက္ခေတ္တရသည် အမှန်တကယ် ပုဏ္ဏမြတ်သောနေရာဖြစ်၏; ရာဟုက နေကို ဖုံးလွှမ်းသည့် ဂြိုဟ်ကာလ၌၊ ရှုကလ-တီရ္ထ၌ ရေချိုးသန့်စင်ခြင်းသည်—နေ့ဖြစ်စေ ညဖြစ်စေ—မဟာကောင်းကျိုးကို ပေးသည်။

Verse 13

दर्शनात्स्पर्शनाच्चैव स्नानाद्ध्यानात्तपोर्जनात् । होमाच्चैवोपवासाच्च शुक्लतीर्थफलं महत्

ထိုနေရာကို မြင်ရုံဖြင့်၊ ထိတွေ့ရုံဖြင့်၊ အဲဒီမှာ ရေချိုးခြင်းဖြင့်၊ ဓ్యာနဖြင့်၊ တပ (တပဿ) ကို ပေါက်ဖွားစေခြင်းဖြင့်၊ ထို့ပြင် ဟိုးမ (မီးပူဇော်) နှင့် ဥပဝါသ (အစာရှောင်) ဖြင့်လည်း—ရှုကလ-တီရ္ထ၏ ကောင်းကျိုးပုဏ္ဏသည် အလွန်ကြီးမား၏။

Verse 14

शुक्लतीर्थं महापुण्यं नद्यां तु संव्यवस्थितम् । चाणिक्योनाम राजर्षिः सिद्धिं तत्र समागतः

မြစ်ကမ်းပေါ်၌ တည်ရှိသော ရှုကလ-တီရ္ထ ဟူသော မဟာပုဏ္ဏမြတ်သော တီရ္ထတစ်ခု ရှိ၏။ ထိုနေရာ၌ “ချာဏိက്യ” ဟူသော ရာဇရ္ဩီသည် စိဒ္ဓိကို ရရှိခဲ့သည်။

Verse 15

एतत्क्षेत्रं समुत्पन्नं योजनावृत्तिसंस्थितम् । शुक्लतीर्थं महापुण्यं सर्वपापप्रणाशनम्

ဤသန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರသည် ပေါ်ပေါက်လာ၍ ယောဇနတစ်ခု ပတ်လည်အဝိုင်းအဖြစ် တည်ရှိသည်။ ၎င်းသည် «ရှုကလ-တီရ္ထ» မဟာပုဏ္ဏျဖြစ်၍ အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးသည်။

Verse 16

पादपाग्रेण दृष्टेन ब्रह्महत्यां व्यपोहति । अहमत्र ऋषिश्रेष्ठ तिष्ठामि ह्युमया सह

ခြေဖျား၏ အစွန်ကိုသာ မြင်ရုံဖြင့်ပင် ဘ္ရဟ္မဟတ္ယာ (ဗြာဟ္မဏကို သတ်ခြင်း) အပြစ်သည် ပယ်ဖျက်သွားသည်။ အို ရှိသီအထွဋ်အမြတ်၊ ငါသည် အုမာနှင့်အတူ ဤနေရာ၌ တကယ်တမ်း နေထိုင်သည်။

Verse 17

वैशाखे विमले मासि कृष्णपक्षे चतुर्दशी । कैलासाच्चापि निर्गत्य तत्र संनिहितो ह्यहम्

သန့်ရှင်းကြည်လင်သော ဝိုင်ရှာခ လတွင်၊ ကృష్ణပက္ခ၏ စတုရ္ဒသီနေ့၌၊ ငါသည် ကိုင်လာသမှပင် ထွက်ခွာ၍ ထိုနေရာ၌ တည်ရှိနေသည်။

Verse 18

देवकिन्नरगंधर्वाः सिद्धविद्याधरास्तथा । गणाश्चाप्सरसो नागाः सर्वे देवाः समागताः

ဒေဝကိန္နရနှင့် ဂန္ဓဗ္ဗ၊ စိဒ္ဓနှင့် ဝိဒ္ယာဓရတို့လည်းကောင်း; ဂဏများ၊ အပ္စရာများ၊ နာဂများ—ဒေဝအားလုံး စုဝေးလာကြသည်။

Verse 19

इति श्रीपाद्मे महापुराणे स्वर्गखंडे ऊनविंशोध्यायः

ဤသို့ဖြင့် တင့်တယ်မြတ်နိုးသော သီရိ ပဒ္မ မဟာပုရာဏ၏ စွဗဂ္ခဏ္ဍ၌ အခန်း (အဓ್ಯಾಯ) တစ်ဆယ့်ကိုး ပြီးဆုံး၏။

Verse 20

रजकेन यथा वस्त्रं शुक्लं भवति वारिणा । आजन्मसंचितं पापं शुक्लतीर्थे व्यपोहति

ရေဖြင့် အဝတ်ကို ဖြူစင်အောင် လျှော်ပေးသကဲ့သို့၊ ရှုကလ တီရ္ထ၌ တစ်ဘဝလုံး စုဆောင်းလာသော အပြစ်တို့သည် ဆေးကြောကာ ပျောက်ကင်းသွားသည်။

Verse 21

स्नानं दानं महापुण्यं मार्कंड ऋषिसत्तम । शुक्लतीर्थात्परं तीर्थं न भूतं न भविष्यति

အို မာရ္ကဏ္ဍေ၊ ရှိသူတို့အနက် အမြတ်ဆုံးရသေ့ရေ—ရေချိုးသန့်စင်ခြင်းနှင့် ဒါနပြုခြင်းသည် မဟာပုဏ္ဏ ဖြစ်၏။ ရှုကလ-တီရ္ထထက် မြင့်မြတ်သော တီရ္ထ မရှိခဲ့သကဲ့သို့ နောင်လည်း မရှိလိမ့်မည်။

Verse 22

पूर्वे वयसि कर्माणि कृत्वा पापानि मानवः । अहोरात्रोपवासेन शुक्लतीर्थे व्यपोहति

အရွယ်အစောပိုင်းတွင် အပြစ်ကံများ ပြုခဲ့သူသည် ရှုကလ-တီရ္ထ၌ နေ့ည မပြတ် ဥပဝါသ (အစာရှောင်) ပြုခြင်းဖြင့် ထိုအပြစ်တို့ကို ဖယ်ရှားနိုင်သည်။

Verse 23

तपसा ब्रह्मचर्येण यज्ञैर्दानेन वा पुनः । देवदानेन या पुष्टिर्न सा क्रतुशतैरपि

တပဿ၊ ဗြဟ္မစရိယ၊ ယဇ္ဉ၊ သာမန်ဒါနတို့ဖြင့်ပင် မရနိုင်သော ဝိညာဉ်ရေး ပုෂ္ဋိ (အားဖြည့်မှု) သည် “ဒေဝဒါန” — ဒေဝတားတို့အား အပ်နှံသော ဒါနမှသာ ရသည်; ယဇ္ဉတစ်ရာဖြင့်ပင် မရနိုင်။

Verse 24

कार्तिकस्य च मासस्य कृष्णपक्षे चतुर्दशी । घृतेन स्नापयेद्देवमुपोष्य परमेश्वरम्

ကာရ္တိကလ၏ ကృష్ణပက္ခ စတုရ္ဒသီနေ့တွင် ဥပဝါသ ပြုပြီးနောက်၊ အမြင့်မြတ်ဆုံး အရှင် ပရမေရှဝရကို ဂျီ (ထောပတ်ဆီ) ဖြင့် ရေချိုးပူဇော်ရမည်။

Verse 25

एकविंशत्कुलोपेतो न च्यवेच्चैश्वरात्पदात् । शुक्लतीर्थं परं तीर्थमृषिसिद्धनिषेवितम्

မျိုးရိုးနှစ်ဆယ့်တစ်ဆက် ပြည့်စုံသူသည် အရှင့်အာဏာတော်၏ အဆင့်မှ မကျဆင်းပါ။ ရှုကလာ-တီရ္ထသည် အမြင့်မြတ်ဆုံး သန့်ရှင်းရာကူးကန် ဖြစ်၍ ရှိသီများနှင့် စိဒ္ဓများက လာရောက်ကန်တော့ကာ သုံးဆောင်ကြသည်။

Verse 26

तत्र स्नात्वा ततो राजन्पुनर्जन्म न विद्यते । स्नात्वा वै शुक्लतीर्थेपि अर्चयेद्वृषभध्वजम्

အို မင်းကြီးရေ၊ အဲဒီမှာ သန့်စင်ရေချိုးပြီးနောက် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း မရှိတော့ပါ။ ထို့ပြင် ရှုကလာ-တီရ္ထတွင်လည်း ရေချိုးပြီးနောက် နွားအလံတော်ကိုင်ဆောင်သော အရှင် ရှိဝကို ပူဇော်အာရాధနာ ပြုရမည်။

Verse 27

जागरं कारयेत्तत्र नृत्यगीतादिमंगलैः । प्रभाते शुक्लतीर्थे तु स्नानं वै देवतार्चनम्

အဲဒီမှာ ကပြခြင်း၊ သီချင်းဆိုခြင်း စသည့် မင်္ဂလာကိစ္စများဖြင့် တစ်ညလုံး ဂါဂရဏ (ညလုံးနိုး) ပြုလုပ်ရမည်။ မနက်အရုဏ်တက်ချိန်တွင် ရှုကလာ-တီရ္ထ၌ သန့်စင်ရေချိုးကာ ဒေဝတာကို ပူဇော်အာရాధနာ ပြုရမည်။

Verse 28

आचार्यं भोजयेत्पश्चाच्छिवव्रतपरः शुचिः । भोजनं च यथाशक्त्या वित्तशाठ्यं न कारयेत्

ထို့နောက် ရှိဝ-ဝြတကို အလေးထား၍ ကိုယ်စိတ်သန့်ရှင်းစွာ အာစာရျကို အစာအဟာရ ကျွေးမွေးရမည်။ ထို့ပြင် ကိုယ့်စွမ်းအားအတိုင်း ပေးကမ်းရမည်၊ ငွေကြေးအပေါ် လိမ်လည်မှု မပြုရ။

Verse 29

प्रदक्षिणं ततः कृत्वा शनैर्देवांतिकं व्रजेत् । एवं वै कुरुते यस्तु तस्य पुण्यफलं शृणु

ထို့နောက် ပရဒက္ခိဏာ ပြုလုပ်ပြီး တဖြည်းဖြည်း ဒေဝတာ၏ ရှေ့တော်သို့ ဝင်ရောက်ရမည်။ ဤသို့ ပြုသူ၏ ကုသိုလ်အကျိုးကို နားထောင်လော့။

Verse 30

दिव्ययानसमारूढस्तूयमानोऽप्सरोगणैः । शिवतुल्यबलोपेतस्तिष्ठत्याभूतसंप्लवम्

ဒိဗ္ဗရထားပေါ် တက်စီး၍ အပ္စရာအစုတို့၏ ချီးမွမ်းသံကြားတွင်၊ ရှီဝနှင့်တူသော အင်အားပြည့်စုံကာ သတ္တဝါအားလုံး၏ ပရလယအဆုံးတိုင်အောင် ထိုနေရာ၌ တည်နေ၏။

Verse 31

शुक्लतीर्थे तु या नारी ददाति कनकं शुभम् । घृतेन स्नापयेद्देवं कुमारं चाभिपूजयेत्

သို့ရာတွင် ရှုကလတီရ္ထ၌ မင်္ဂလာရွှေကို လှူဒါန်းသော မိန်းမသည် ဂျီ (ghṛta) ဖြင့် ဒေဝတাকে ရေချိုးပူဇော်၍ ကုမာရ (စကန္ဒ) ကိုလည်း ထိုက်တန်သကဲ့သို့ ပူဇော်ရမည်။

Verse 32

एवं या कुरुते भक्त्या तस्याः पुण्यफलं शृणु । मोदते देवलोकस्था यावदिंद्राश्चतुर्दश

ဤသို့ ဘက္တိဖြင့် ပြုလုပ်သော မိန်းမ၏ ကုသိုလ်အကျိုးကို နားထောင်လော့။ ဒေဝလောက၌ နေထိုင်ကာ အင်ဒြာ ဆယ့်လေးပါး၏ ကာလတိုင်အောင် ပျော်ရွှင်မြူးတူးနေ၏။

Verse 33

अयने वा चतुर्दश्यां संक्रांतौ विषुवे तथा । स्नात्वा तु सोपवासः स निर्जितात्मा समाहितः

အယနနေ့၊ သို့မဟုတ် စတုရ္ဒသီတိထိ၊ သို့မဟုတ် သင်္ကရန္တိကာလ၊ ထို့အတူ ဝိသုဝ (ညီမျှကာလ) တွင်လည်း—ရေချိုးပြီးနောက် ဥပဝါသ (အစာရှောင်) ပြုကာ၊ မိမိကို ထိန်းချုပ်၍ စိတ်ကို တည်ငြိမ်စွာ စုစည်းထားရမည်။

Verse 34

दानं दद्याद्यथाशक्त्या प्रीयेतां हरिशंकरौ । शुक्लतीर्थप्रभावेण सर्वं भवति चाक्षयम्

မိမိစွမ်းအားအတိုင်း ဒါနပြု၍ ဟရီနှင့် ရှင်ကရ (ရှင်ကရ) တို့ကို ပျော်ရွှင်စေရာ၏။ ရှုကလတီရ္ထ၏ အာနုဘော်ကြောင့် ထိုနေရာ၌ ပြုသော အလုပ်နှင့် လှူဒါန်းသမျှ အကုန်လုံး အက္ခယ (မကုန်ခန်း) ဖြစ်လာသည်။

Verse 35

अनाथं दुर्गतं विप्रं नाथवंतमथापि वा । उद्वाहयति यस्तीर्थे तस्य पुण्यफलं शृणु

တီရ္ထ၌ ဗြာဟ္မဏတစ်ဦး၏ မင်္ဂလာပွဲကို စီစဉ်ပေးသူ၏ ကုသိုလ်အကျိုးကို နားထောင်လော့—အကူအညီမဲ့ ဆင်းရဲသူဖြစ်စေ၊ ကာကွယ်သူရှိသူဖြစ်စေ ထိုအကျိုးတူ၏။

Verse 36

यावत्तद्रोमसंख्या तु तत्प्रसूतिकुलेषु च । तावद्वर्षसहस्राणि शिवलोके महीयते

ကိုယ်ခန္ဓာပေါ်ရှိ အမွှေးအရေအတွက်အတိုင်း ထောင်နှစ်များနှင့်၊ ထိုသူ၏ မျိုးဆက်တန်းစဉ်များ၌လည်း ထိုအရေအတွက်အတိုင်း ထောင်နှစ်များတိုင်အောင်၊ သူသည် ရှိဝလောက (Śivaloka) တွင် ဂုဏ်ပြုချီးမြှောက်ခံရ၏။