Adhyaya 18

Verse 51

स्कंदतीर्थं ततो गच्छेत्सर्वपापप्रणाशनम् । आजन्मनः कृतं पापं स्नानमात्राद्व्यपोहति

ထို့နောက် အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးပေးသော စကန္ဒ-တီရ္ထသို့ သွားရမည်။ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးရုံသာဖြင့်ပင် မွေးကတည်းက ပြုခဲ့သော အပြစ်များသည် ဆေးကြောပျောက်ကင်းသွားသည်။

Verse 52

आंगिरसं ततो गच्छेत्स्नानं तत्र समाचरेत् । गोसहस्रफलं तस्य रुद्रलोके महीयते

ထို့နောက် အင်္ဂိရသ တီရ္ထသို့ သွား၍ ထိုနေရာ၌ ဓမ္မနည်းတကျ သန့်စင်ရေချိုး (စ్నာန) ပြုရမည်။ ထိုကောင်းမှုသည် နွားတစ်ထောင် လှူဒါန်းသကဲ့သို့ အကျိုးတူပြီး ရုဒ္ဒရလောက၌ အလွန်ဂုဏ်ပြုခံရသည်။

Verse 53

लांगलतीर्थं ततो गच्छेत्सर्वपापप्रणाशनम् । तत्र गत्वा तु राजेंद्र स्नानं तत्र समाचरेत्

ထို့နောက် အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးပေးသော လာင်္ဂလ တီရ္ထသို့ သွားရမည်။ အို မင်းမြတ်ကြီး၊ ထိုနေရာသို့ ရောက်လျှင် ထိုနေရာ၌ပင် နည်းတကျ စနာန (ရေချိုးသန့်စင်) ပြုရမည်။

Verse 54

सप्तजन्मकृतैः पापैर्मुच्यते नात्र संशयः । वटेश्वरं ततो गच्छेत्सर्वतीर्थमनुत्तमम्

ခုနစ်ဘဝအတွင်း ပြုခဲ့သော အပြစ်များမှ လွတ်မြောက်သည်—ဤအရာ၌ သံသယမရှိ။ ထို့နောက် တီရ္ထအားလုံး၏ အနှစ်သာရဖြစ်သော အထူးမြတ်ဆုံး ဝဋေဿဝရ (Vaṭeśvara) သို့ သွားရမည်။

Verse 55

तत्र स्नात्वा नरो राजन्गोसहस्रफलं लभेत् । संगमेश्वरं ततो गच्छेत्सर्वपापहरं परम्

အို မင်းကြီး၊ ထိုနေရာ၌ စနာနပြုလျှင် လူသည် နွားတစ်ထောင် လှူဒါန်းသကဲ့သို့ ကောင်းမှုအကျိုးကို ရရှိသည်။ ထို့နောက် အပြစ်အားလုံးကို ဖယ်ရှားပေးသော အမြင့်မြတ်ဆုံး သင်္ဂမေဿဝရ (Saṅgameśvara) သို့ သွားရမည်။

Verse 56

तत्र स्नात्वा नरो राज्यं लभते नात्र संशयः । भद्रतीर्थं समासाद्य दानं दद्यात्तु यो नरः

ထိုနေရာ၌ စနာနပြုလျှင် လူသည် အာဏာပိုင်ရာဇသိက္ခာကို ရရှိသည်—ဤအရာ၌ သံသယမရှိ။ ထို့ပြင် ဘဒ္ဒရတီရ္ထ (Bhadratīrtha) သို့ ရောက်ပြီး ထိုနေရာ၌ ဒါန (လှူဒါန်း) ပြုသောသူသည်…

Verse 57

तस्य तीर्थप्रभावेण सर्वं कोटिगुणं भवेत् । अथ नारी भवेत्कापि तत्र स्नानं समाचरेत्

ထိုတီရ္ထ၏ အာနုဘော်ကြောင့် ကုသိုလ်ဖလအားလုံးသည် ကိုဋိဂုဏ်တိုးပွားလာ၏။ ထိုနေရာ၌ မိန်းမတစ်ဦးရှိလျှင်လည်း ထုံးတမ်းအတိုင်း သန့်စင်ရေချိုးပြုလုပ်သင့်၏။

Verse 58

गौरीतुल्या भवेत्सा तु इंद्रं याति न संशयः । अंगारेश्वरं ततो गच्छेत्स्नानं तत्र समाचरेत्

သူမသည် ဂေါရီနှင့်တူညီလာပြီး သံသယမရှိဘဲ အိန္ဒြလောကသို့ ရောက်၏။ ထို့နောက် အင်္ဂါရေးရှဝရသို့ သွားကာ ထိုနေရာ၌လည်း ထုံးတမ်းအတိုင်း သန့်စင်ရေချိုးပြုလုပ်သင့်၏။

Verse 59

स्नातमात्रो नरस्तत्र रुद्रलोके महीयते । अंगारक्यां चतुर्थ्यां तु स्नानं तत्र समाचरेत्

ထိုနေရာ၌ ရေချိုးရုံသာပြုသော ယောက်ျားသည် ရုဒ္ရလောက၌ ဂုဏ်ပြုခံရ၏။ ထို့ကြောင့် အင်္ဂါရကီ စတုရ္ထီ (အင်္ဂါနေ့ကျသော စတုရ္ထီ) တွင် ထိုနေရာ၌ ရေချိုးပူဇော်သင့်၏။

Verse 60

अक्षयं मोदते कालं मुरारिकृतशासनः । अयोनिसंगमे स्नात्वा न पश्येद्योनिमंदिरम्

မုရာရီ (ဗိဿနု) ချမှတ်ထားသော အမိန့်အတိုင်း နေထိုင်သူသည် မပျက်မယွင်းသော ပျော်ရွှင်မှုကာလကို ခံစားရ၏။ အယောနိသင်္ဂမ၌ ရေချိုးပြီးနောက် ယောနိမန်ဒိရ (ယောနိဘုရားကျောင်း) ကို မကြည့်ရ။

Verse 61

पांडवेश्वरकं गत्वा स्नानं तत्र समाचरेत् । अक्षयं मोदते कालमवध्यस्तु सुरासुरैः

ပाण्डဝေရှဝရကသို့ သွားရောက်ကာ ထိုနေရာ၌ ထုံးတမ်းအတိုင်း သန့်စင်ရေချိုးပြုလုပ်သင့်၏။ သူသည် မပျက်မယွင်းသော ပျော်ရွှင်မှု၌ ရွှင်လန်းပြီး နတ်နှင့် အသူရ နှစ်ဖက်စလုံးအပေါ် အနိုင်မရနိုင်သော (အဝဓျ) ဖြစ်လာ၏။

Verse 62

विष्णुलोकं ततो गत्वा क्रीडाभोगसमन्वितः । तत्र भुक्त्वा महाभोगान्मर्त्ये राजाभिजायते

ထို့နောက် ဗိဿနု၏ လောကသို့ သွားရောက်၍ ကစားပျော်ရွှင်မှုနှင့် သာယာသုခတို့ဖြင့် ပြည့်စုံကာ၊ ထိုနေရာ၌ မဟာသုခများကို ခံစားပြီးနောက် လူ့လောကတွင် မင်းအဖြစ် မွေးဖွားလာသည်။

Verse 63

कंबोतिकेश्वरं गच्छेत्स्नानं तत्र समाचरेत् । उत्तरायणे तु संप्राप्ते यदिच्छेत्तस्य तद्भवेत्

ကမ္ဘောတိကေရှဝရသို့ သွား၍ ထိုနေရာ၌ ရိုးရာဓမ္မနည်းဖြင့် ရေချိုးပူဇော်စေ။ ဥတ္တရာယဏ ရောက်လာသောအခါ မိမိလိုလားသမျှသည် ထိုသူအတွက် ပြည့်စုံအောင်မြင်စေ။

Verse 64

चंद्रभागां ततो गच्छेत्स्नानं तत्र समाचरेत् । स्नातमात्रो नरस्तत्र सोमलोके महीयते

ထို့နောက် ချန္ဒြဘာဂါသို့ သွား၍ ထိုနေရာ၌ ဓမ္မနည်းဖြင့် ရေချိုးပူဇော်စေ။ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးရုံသာဖြင့်ပင် လူသည် ဆိုမလောက (လမင်း၏ လောက) တွင် ဂုဏ်ပြုချီးမြှောက်ခံရသည်။

Verse 65

ततो गच्छेत राजेंद्र तीर्थं शक्रस्य विश्रुतम् । पूजितं देवराजेन देवैरपि नमस्कृतम्

ထို့နောက် မင်းတို့အထွဋ်အမြတ် ရာဇင်္ဒြာ၊ ရှကရ (အိန္ဒြာ) ၏ နာမည်ကြီး တီရ္ထသို့ သွားရောက်စေ။ ထိုနေရာကို ဒေဝရာဇက ပူဇော်ခဲ့ပြီး အခြားဒေဝတားများကလည်း နမസ്കာရပြုကြသည်။

Verse 66

तत्र स्नात्वा नरो राजन्दानं दत्वा च कांचनम् । अथवा नीलवर्णाभं वृषभं यः समुत्सृजेत्

အို မင်းကြီး၊ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးပြီးနောက် လူသည် ရွှေကို ဒါနပူဇော်သင့်သည်။ သို့မဟုတ် အပြာမဲရောင်ရှိသော နွားထီးကို သာသနာဒါနအဖြစ် လွှတ်ပေးသူသည် သတ်မှတ်ထားသော ကုသိုလ်ကို ရရှိသည်။

Verse 67

वृषभस्य तु रोमाणि तत्प्रसूतिकुलेषु च । तावद्वर्षसहस्राणि नरो हरपुरे वसेत्

နွားထီး၏ အမွှေးအရေအတွက်နှင့် ထိုမှ ပေါက်ဖွားလာသော မျိုးရိုးတန်းဆက်များအရေအတွက်အတိုင်း ထောင်နှစ်ပေါင်းများစွာ လူသည် ဟရပူရီ၊ အရှင်ရှီဝ၏ နေရာတော်၌ နေထိုင်ရ၏။

Verse 68

ततः स्वर्गात्परिभ्रष्टो राजा भवति वीर्यवान् । अश्वानां श्वेतवर्णानां सहस्रेषु नराधिप

ထို့နောက် ကောင်းကင်ဘုံမှ ကျဆင်းလာသော ထိုမင်းသည်—အို လူတို့၏အရှင်—အဖြူရောင်မြင်း ထောင်ပေါင်းများစွာအလယ်၌ အင်အားကြီးသော အုပ်စိုးရှင်ဖြစ်လာ၏။

Verse 69

स्वामी भवति मर्त्येषु तस्य तीर्थ प्रभावतः । ततो गच्छेत राजेंद्र ब्रह्मावर्त्तमनुत्तमम्

ထိုတီရ္ထ၏ သန့်ရှင်းသော အာနုဘော်ကြောင့် သူသည် လူ့လောက၌ အရှင်သခင်ဖြစ်လာ၏။ ထို့နောက် အို မင်းတို့၏မင်း၊ အတုမရှိသော ဘြဟ္မာဝရ္တသို့ သွားရမည်။

Verse 70

तत्र स्नात्वा नरो राजंस्तर्पयेत्पितृदेवताः । उपोष्य रजनीमेकां पिंडं दत्वा यथाविधि

အဲဒီမှာ ရေချိုးပြီးနောက် အို မင်းကြီး၊ လူသည် ပိတೃဒေဝတားတို့အား တර්ပဏ ပူဇော်ရမည်။ ထို့နောက် တစ်ညလုံး ဥပဝါသ ပြု၍ သတ်မှတ်ထားသည့် ရိတုအတိုင်း ပိဏ္ဍ (ဆန်လုံးပူဇော်) ကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 71

कन्यागते यथाऽदित्ये अक्षयं संचितं भवेत् । ततो गच्छेत राजेंद्र कपिलातीर्थमुत्तमम्

အို မင်းတို့၏မင်း၊ နေမင်းသည် ကညာရာသီသို့ ဝင်ရောက်သည့်အခါ စုဆောင်းထားသော ကုသိုလ်သည် အက္ခယ—မလျော့မနည်း အမြဲတည်မြဲ ဖြစ်လာ၏။ ထို့နောက် အထူးမြတ်သော ကပိလာ-တီရ္ထသို့ သွားရမည်။

Verse 72

तत्र स्नात्वा नरो राजन्कपिलां यः प्रयच्छति । संपूर्णां पृथिवीं दत्वा यत्फलं तदवाप्नुयात्

အို မင်းကြီး၊ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးပြီးနောက် ကပီလာ (အညိုရွှေရောင်) နွားမတစ်ကောင်ကို ဒါနပြုသူသည် မြေကြီးတစ်လုံးလုံးကို ပေးလှူသကဲ့သို့ တူညီသော ကုသိုလ်ဖလကို ရရှိ၏။

Verse 73

नर्मदेश्वरं परं तीर्थं न भूतं न भविष्यति । तत्र स्नात्वा नरो राजन्नश्वमेधफलं लभेत्

အို မင်းကြီး၊ နရ္မဒေရှ္ဝရထက် မြင့်မြတ်သော တီရ္ထ မရှိခဲ့သလို မရှိလာမည်လည်း မဟုတ်။ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးသူသည် အရှ္ဝမေဓ ယဇ్ఞ၏ ကုသိုလ်ဖလနှင့် တူညီသော အကျိုးကို ရရှိ၏။

Verse 74

तत्र सर्वगतो राजा पृथिव्यामभिजायते । सर्वलक्षणसंपूर्णः सर्वव्याधिविवर्जितः

ထိုနေရာ၌ မြေပြင်ပေါ်တွင် အရပ်ရပ်သို့ ကျော်ကြားသော မင်းတစ်ပါး မွေးဖွားလာမည်—မင်္ဂလာလက္ခဏာ အစုံအလင်နှင့် ပြည့်စုံ၍ ရောဂါအပေါင်းမှ ကင်းလွတ်၏။

Verse 75

नार्मदीयोत्तरेकूले तीर्थं परमशोभनम् । आदित्यायतनं रम्यमीश्वरेण तु भावितम्

နရ္မဒါမြစ်၏ မြောက်ဘက်ကမ်း၌ အလွန်တင့်တယ်သော တီရ္ထတစ်ခု ရှိ၏—နေရောင်ဘုရား (အာဒಿತ್ಯ) ၏ သာယာလှပသော ဘုရားကျောင်းတော်၊ အီශ්ဝရက ပင် သန့်စင်ကောင်းချီးပေးထားသည်။

Verse 76

तत्र स्नात्वा तु राजेंद्र दानं दत्वा च शक्तितः । तस्य तीर्थप्रभावेण दत्तं भवति चाक्षयम्

အို မင်းတို့၏မင်းကြီး၊ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးပြီး ကိုယ့်စွမ်းအားအတိုင်း ဒါနပြုလျှင်၊ ထိုတီရ္ထ၏ အာနုဘော်ကြောင့် ပေးလှူသော ဒါနသည် အက္ခယ—မပျက်မယွင်း အမြဲတည်၏။

Verse 77

दरिद्रा व्याधिता ये तु ये च दुष्कृतकर्मणः । मुच्यंते सर्वपापेभ्यः सूर्यलोकं प्रयांति च

ဆင်းရဲသူ၊ ရောဂါဝေဒနာခံရသူ၊ သို့မဟုတ် အပြစ်ကမ္မ မကောင်းမှုများ၏ အလေးချိန်ကို ထမ်းသူတို့ပင် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်ကင်း၍ နေမင်း၏ လောက—စူရျလောကသို့ ရောက်ကြသည်။

Verse 78

माघमासे तु संप्राप्ते शुक्लपक्षस्य सप्तमीम् । वसेदायतने यस्तु निरात्मा यो जितेंद्रियः

မాఃဂလတွင် ရောက်လာသောအခါ၊ လပြည့်ဘက် (သုက္လပက္ခ) ၏ သတ္တမတိထိနေ့၌၊ ကိုယ်ကျိုးမရှာ မိမိကို မတင်မြှောက်ဘဲ အင်ဒြိယတို့ကို အနိုင်ယူပြီးသူသည် သန့်ရှင်းသော ဓာမ (ဘုရားကျောင်း/တီရ္ထ) တွင် နေထိုင်သင့်သည်။

Verse 79

न जायते व्याधितश्च कालेंधो बधिरस्तथा । सुभगो रूपसंपन्नः स्त्रीणां भवति वल्लभः

သူသည် ရောဂါဖြင့် မမွေးဖွားရ၊ အိုမင်းချိန်တွင် မျက်ကန်းမဖြစ်၊ နားမကြားမဖြစ်။ ကံကောင်းသူ၊ ရုပ်ရည်လှပသူ ဖြစ်လာပြီး မိန်းမတို့၏ ချစ်ခင်ရာ ဖြစ်သည်။

Verse 80

इदं तीर्थं महापुण्यं मार्कंडेयेन भाषितम् । ये प्रयांति न राजेंद्र वंचितास्ते न संशयः

ဤတီရ္ထသည် မဟာပုဏ္ဏ်အလွန်ကြီးမြတ်၍ မာရ္ကဏ္ဍေယ ရှိကာ ပြောကြားထားသည်။ အို မင်းမြတ်ကြီး၊ ထိုနေရာသို့ သွားသူတို့သည် အကျိုးဖလမှ မလွဲမသွား—သံသယမရှိ။

Verse 81

मासेश्वरं ततो गच्छेत्स्नानं तत्र समाचरेत् । स्नातमात्रो नरस्तत्र स्वर्गलोकमवाप्नुयात्

ထို့နောက် မာသေရှ္ဝရသို့ သွား၍ ထိုနေရာတွင် သန့်ရှင်းသော ရေချိုးပူဇော်မှုကို ပြုလုပ်ရမည်။ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးရုံဖြင့်ပင် လူသည် စွဝဂ္ဂလောကကို ရရှိနိုင်သည်။

Verse 82

मोदते सर्वलोकस्थो यावदिंद्राश्चतुर्दश । ततः समीपतः स्थित्वा नागेश्वरं तपोवनम्

လောကအပေါင်းတို့အတွင်း တည်ရှိသူသည် အင်ဒြာဆယ့်လေးပါး၏ အုပ်စိုးကာလတိုင်အောင် ပျော်ရွှင်မြူးတူးနေ၏။ ထို့နောက် နီးကပ်သွား၍ တပသျာ၏ သန့်ရှင်းသော တပောဝန တောတန်းဖြစ်သည့် နာဂေရှွရသို့ ရောက်လာ၏။

Verse 83

तत्र स्नात्वा तु राजेंद्र शुचिर्भूत्वा समाहितः । बहुभिर्नागकन्याभिः क्रीडते कालमक्षयम्

အို မင်းကြီး၊ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးပြီးနောက် သန့်ရှင်းစင်ကြယ်ကာ စိတ်တည်ငြိမ်သမာဓိဖြစ်၏။ နာဂကနျာများစွာနှင့် ကစားမြူးတူးလျက် မကုန်ခန်းသောကာလကို ဖြတ်သန်း၏။

Verse 84

कुबेरभवनं गच्छेत्कुबेरो यत्र संस्थितः । कालेश्वरं परं तीर्थं कुबेरो यत्र तोषितः

ကူဗေရ၏ အိမ်တော်သို့ သွားရမည်၊ ထိုနေရာ၌ ကူဗေရ တည်ရှိနေ၏။ ထိုတွင် ကာလေရှွရဟူသော အမြင့်မြတ်ဆုံး တီရ္ထ ရှိပြီး၊ ထိုနေရာ၌ ပူဇော်ကန်တော့ခြင်းကြောင့် ကူဗေရ ပီတိတော်ရခဲ့၏။

Verse 85

यत्र स्नात्वा तु राजेंद्र सर्वसंपदमाप्नुयात् । ततः पश्चिमतो गच्छेन्मरुतालयमुत्तमम्

အို မင်းကြီး၊ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးလျှင် အမျိုးမျိုးသော စည်းစိမ်ဥစ္စာအားလုံးကို ရရှိနိုင်၏။ ထို့နောက် အနောက်ဘက်သို့ ဆက်လက်သွား၍ မရုတ်၏ အထူးမြတ်သော အာလယသို့ သွားရမည်။

Verse 86

तत्र स्नात्वा तु राजेंद्र शुचिर्भूत्वा समाहितः । कांचनं तु ततो दद्यादन्नशक्त्या तु बुद्धिमान्

အို မင်းကြီး၊ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးပြီး သန့်ရှင်းကာ စိတ်တည်ငြိမ်သမာဓိဖြစ်လျှင်၊ ပညာရှိသည် မိမိ၏ အင်အားနှင့် အလျော်အစားအတိုင်း ရွှေကို ဒါနပြုရမည်။

Verse 87

पुष्पकेण विमानेन वायुलोकं स गच्छति । मम तीर्थं ततो गच्छेन्माघमासे युधिष्ठिर

ပုဿပက ဝိမာနဖြင့် ဆောင်ယူခံရ၍ သူသည် ဝါယုလောကသို့ သွားရောက်သည်။ ထို့နောက် ယုဓိဋ္ဌိရာရေ၊ မာဃလတွင် ငါ၏ တီရ္ထသို့ ဆက်လက်သွားရမည်။

Verse 88

कृष्णपक्षे चतुर्दश्यां स्नानं तत्र समाचरेत् । नक्तं भोज्यं ततः कुर्यान्न गच्छेद्योनिसंकटम्

ကృష్ణပက္ခ၏ စတုရ္ဒသီနေ့တွင် ထိုနေရာ၌ စည်းကမ်းတကျ ရေချိုးရမည်။ ထို့နောက် ညအချိန်တွင်သာ အစာစားရမည်၊ အန္တရာယ်ရှိသော လမ်းကြောင်း (ယောနိသင်ကတ်) သို့ မသွားရ။

Verse 89

अहल्यातीर्थं ततो गच्छेत्स्नानं तत्र समाचरेत् । स्नातमात्रो नरस्तत्र अप्सरोभिः प्रमोदते

ထို့နောက် အဟလျာ-တီရ္ထဟု ခေါ်သော သန့်ရှင်းသည့် တီရ္ထသို့ သွား၍ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးရမည်။ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးရုံဖြင့်ပင် လူသည် အပ္ဆရာတို့၏ အဖော်အပေါင်းနှင့် ပျော်ရွှင်ရသည်။

Verse 90

पारमेश्वरे तपस्तप्त्वा अहल्या मुक्तिमागमत् । चैत्रमासे तु संप्राप्ते शुक्लपक्षे त्रयोदशी

ပရမေရှ္ဝရအတွက် တပသ်ကျင့်ပြီးနောက် အဟလျာသည် မောက္ခ (လွတ်မြောက်ခြင်း) ကို ရရှိ하였다။ ထို့ပြင် ချိုင်တြလ ရောက်လာသောအခါ သုက္လပက္ခ၏ တရယောဒသီ တိထိ ဖြစ်သည်။

Verse 91

कामदेवदिने तस्मिन्नहल्यां तु प्रपूजयेत् । यत्र तत्र समुत्पन्नो नरस्तत्र प्रियो भवेत्

ကာမဒေဝနေ့ အမြတ်တရားရှိသော ထိုနေ့တွင် အဟလျာကို အထူးပူဇော်ရမည်။ လူသည် မည်သည့်နေရာ၌ မွေးဖွားပါစေ ထိုနေရာ၌ပင် ချစ်ခင်နှစ်သက်ခံရသူ ဖြစ်လာမည်။

Verse 92

स्त्रीवल्लभो भवेच्छ्रीमान्कामदेव इवापरः । अयोध्यां तु समासाद्य तीर्थं शक्रस्य विश्रुतम्

သူသည် မိန်းမတို့၏ ချစ်ခင်ခံရသူဖြစ်၍ စည်းစိမ်ပြည့်စုံကာ—ကာမဒေဝတစ်ပါးကဲ့သို့ ဖြစ်လာသည်။ ထို့နောက် အယောဓျာသို့ ရောက်လျှင် သက္က (အိန္ဒြ) ၏ နာမကြီးသော တီရ္ထကို ရရှိသည်။

Verse 93

स्नातमात्रो नरस्तत्र गोसहस्र फलं लभेत् । सोमतीर्थं ततो गच्छेत्स्नानमात्रं समाचरेत्

အဲဒီနေရာမှာ ရေချိုးရုံသာဖြင့် လူသည် နွားတစ်ထောင် လှူဒါန်းသကဲ့သို့ ပုဏ္ဏာရရှိသည်။ ထို့နောက် ဆိုမတီရ္ထသို့ သွား၍ အဲဒီမှာလည်း ရေချိုးရုံကိုသာ ပြုလုပ်စေ။

Verse 94

स्नातमात्रो नरस्तत्र सर्वपापैः प्रमुच्यते । सोमग्रहे तु राजेंद्र पापक्षयकरं भवेत्

အဲဒီမှာ ရေချိုးရုံသာဖြင့် လူသည် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်သည်။ အို မင်းကြီး၊ လကြတ်ချိန်တွင် ရေချိုးလျှင် အပြစ်ပျောက်ကင်းစေသော အလွန်အစွမ်းထက်သော အကြောင်းရင်း ဖြစ်လာသည်။

Verse 95

त्रैलोक्यविश्रुतं राजन्सोमतीर्थं महाफलम् । यस्तु चांद्रायणं कुर्यात्तस्मिंस्तीर्थे नराधिप

အို မင်းကြီး၊ ဆိုမတီရ္ထသည် သုံးလောကလုံးတွင် နာမကြီး၍ အကျိုးကြီးမားသော ပုဏ္ဏာကို ပေးသည်။ အို လူတို့၏ အုပ်စိုးရှင်၊ ထိုတီရ္ထ၌ ချန်ဒြာယဏ ဝတ္တရားကို ဆောင်ရွက်သူသည် ဓမ္မအကျိုးကြီးကို ရရှိသည်။

Verse 96

सर्वपापविशुद्धात्मा सोमलोकं स गच्छति । अग्निप्रवेशे तु जलेप्यथवापि ह्यनाशने

အပြစ်အားလုံးမှ စင်ကြယ်သန့်ရှင်းသော စိတ်ဝိညာဉ်ဖြင့် သူသည် ဆိုမလောကသို့ သွားရောက်သည်—မီးထဲဝင်ခြင်းဖြင့်ဖြစ်စေ၊ ရေထဲ၌ဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် အစာမစားဘဲ အဆုံးသတ်ခြင်းဖြင့်ဖြစ်စေ။

Verse 97

सोमतीर्थे मृतो यस्तु नासौ मर्त्येभिजायते । स्तंभतीर्थं ततो गच्छेत्स्नानं तत्र समाचरेत्

ဆိုမတီရ္ထ၌ သေဆုံးသူသည် လူ့လောက၌ ထပ်မံမမွေးဖွားတော့။ ထို့နောက် စတမ္ဘတီရ္ထသို့ သွား၍ ထိုနေရာတွင် ဗိဓိအတိုင်း သန့်စင်ရေချိုးပူဇော်ရမည်။

Verse 98

स्नातमात्रो नरस्तत्र सोमलोके महीयते । ततो गच्छेत राजेंद्र विष्णुतीर्थमनुत्तमम्

ထိုနေရာ၌ ရေချိုးရုံဖြင့်ပင် လူသည် ဆိုမလောက၌ ဂုဏ်ပြုခံရသည်။ ထို့နောက်၊ အရှင်မင်းကြီး၊ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော ဗိဿဏုတီရ္ထသို့ ဆက်လက်သွားရမည်။

Verse 99

योधनीपुरविख्यातं विष्णुतीर्थमनुत्तमम् । असुरा योधितास्तत्र वासुदेवेन कोटिशः

မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော ဗိဿဏုတီရ္ထသည် ‘ယောဓနီပုရ’ ဟု ထင်ရှားသည်။ ထိုနေရာ၌ ဝါစုဒေဝသည် အသူရများကို ကုဋိပေါင်းများစွာ တိုက်ခိုက်၍ နှိမ်နင်းခဲ့သည်။

Verse 100

तत्र तीर्थं समुत्पन्नं विष्णुः प्रीतो भवेदिह । अहोरात्रोपवासेन ब्रह्महत्यां व्यपोहति

ထိုနေရာ၌ တီရ္ထတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာပြီး ဗိဿဏုသည် ထိုနေရာ၌ ပီတိဖြစ်တော်မူသည်။ တစ်နေ့တစ်ည အစာရှောင်ခြင်းဖြင့် ဘြဟ္မဟတ္ယာ (ဗြာဟ္မဏကို သတ်ခြင်း) အပြစ်ကို ဖယ်ရှားနိုင်သည်။

Verse 101

ततो गच्छेत्तु राजेंद्र तापसेश्वरमुत्तमम् । अमोहकमिति ख्यातं पितॄन्यस्तत्र तर्पयेत्

ထို့နောက်၊ မင်းတို့၏မင်းကြီး၊ အထူးမြတ်သော တာပသေရှဝရ ‘အမောဟက’ ဟု ခေါ်ထင်ရှားရာသို့ သွားရမည်။ ထိုနေရာ၌ ပိတೃများအား တർပဏ ပူဇော်၍ တည်ငြိမ်စေရာ၏။

Verse 102

पौर्णमास्याममावास्यां श्राद्धं कुर्याद्यथाविधि । तत्र स्नात्वा नरो राजन्पितृपिंडं तु दापयेत्

လပြည့်နေ့နှင့် လကွယ်နေ့တို့တွင် သတ်မှတ်ထားသောနည်းလမ်းအတိုင်း ရှရာဒ္ဓကို ပြုလုပ်သင့်သည်။ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးပြီးနောက်၊ အို မင်းကြီး၊ လူသည် ဘိုးဘွားပိတೃတို့အတွက် ပိဏ္ဍပူဇာကို ဆက်ကပ်စေသင့်သည်။

Verse 103

गजरूपाः शिलास्तत्र तोयमध्ये प्रतिष्ठिताः । तस्मिंस्तु दापयेत्पिंडं वैशाखे तु विशेषतः

ထိုနေရာ၌ ရေအလယ်၌ ဆင်ရုပ်သဏ္ဍာန်ရှိသော ကျောက်တုံးများကို တည်ထောင်ထားသည်။ ထိုနေရာတွင် ပိဏ္ဍကို ဆက်ကပ်သင့်ပြီး၊ အထူးသဖြင့် ဝိုင်ရှာခ လတွင် ဖြစ်သည်။

Verse 104

तृप्यंति पितरस्तावद्यावत्तिष्ठति मेदिनी । ततो गच्छेत राजेंद्र सिद्धेश्वरमनुत्तमम्

ကမ္ဘာမြေတည်ရှိနေသမျှကာလပတ်လုံး ဘိုးဘွားပိတೃတို့သည် ကျေနပ်တော်မူကြသည်။ ထို့နောက်၊ အို မင်းတို့အထွဋ်အမြတ်၊ အတုမရှိသော စိဒ္ဓေရှ္ဝရ တီရ္ထသို့ သွားသင့်သည်။

Verse 105

तत्र गत्वा तु राजेंद्र गणपत्यंतिकं व्रजेत् । ततो गच्छेत राजेंद्र लिंगो यत्र जनार्दनः

ထိုနေရာသို့ ရောက်ပြီးနောက်၊ အို မင်းတို့အထွဋ်အမြတ်၊ ဂဏပတိ၏ အနီးအနားသို့ သွားရမည်။ ထို့နောက်၊ အို မင်းကြီး၊ လိင်္ဂရှိရာနှင့် ဇနာရ္ဒန (ဗိဿဏု) တည်ရှိရာနေရာသို့ သွားရမည်။

Verse 106

तत्र स्नात्वा तु राजेंद्र विष्णुलोके महीयते । नर्मदादक्षिणेकूले तीर्थं परमशोभनम्

ထိုနေရာ၌ ရေချိုးလျှင်၊ အို မင်းတို့အထွဋ်အမြတ်၊ လူသည် ဗိဿဏုလောက၌ ဂုဏ်သိက္ခာတိုးတက် ချီးမြှောက်ခံရသည်။ နရ္မဒါမြစ်၏ တောင်ဘက်ကမ်းပေါ်တွင် အလွန်လှပသော တီရ္ထတစ်ခု ရှိသည်။

Verse 107

कामदेवः स्वयं तत्र तपस्तप्यत्यसौ महान् । दिव्यं वर्षसहस्रं तु शंकरं पर्युपासते

ထိုနေရာ၌ မဟာကာမဒေဝသည် ကိုယ်တိုင် တပဿာကျင့်၍ ဒိဗ္ဗနှစ်တစ်ထောင်တိုင်အောင် ရှင်ကရ (မဟာဒေဝ) ကို ပူဇော်အုပ်သနာပြု၏။

Verse 108

समाधिपर्वदग्धस्तु शंकरेण महात्मना । श्वेतपर्वोपमश्चैव हुताशः शुक्लपर्वणि

မဟာအတ္တမ ရှင်ကရက သမာဓိတောင်ပေါ်၌ မီးလောင်စေသဖြင့်၊ လဆန်းကာလတွင် ဟုတာသ (မီး) သည် အဖြူတောင်ကဲ့သို့ ဖြူဝင်းလာ၏။

Verse 109

एते दग्धास्तु ते सर्वे कुसुमेश्वरसंस्थिताः । दिव्यवर्षसहस्रेण तुष्टस्तेषां महेश्वरः

သူတို့အားလုံး မီးလောင်ပြီးနောက် ကုစုမေဣရှွရ၌ နေထိုင်လာကြ၏။ ဒိဗ္ဗနှစ်တစ်ထောင်ကြာသော် မဟေဣရှွရသည် သူတို့ကို ကျေနပ်တော်မူ၏။

Verse 110

उमया सहितो रुद्रस्तेषां तुष्टो वरप्रदः । विमोक्षयित्वा तान्सर्वान्नर्म्मदातटमास्थितान्

ဥမာနှင့်အတူ ရုဒ္ဒရသည် သူတို့ကို ကျေနပ်တော်မူ၍ အပေးအလှူရှင်ဖြစ်လာ၏။ နရ္မဒါမြစ်ကမ်း၌ ရှိနေသူတို့အားလုံးကို လွတ်မြောက်စေပြီးနောက် မိမိသည် ထိုကမ်း၌ပင် တည်နေ၏။

Verse 111

तस्य तीर्थप्रभावेण पुनर्देवत्वमागतः । त्वत्प्रसादान्महादेव तीर्थं च भवतूत्तमम्

ထိုတီရ္ထ၏ အာနုဘော်ကြောင့် သူသည် ထပ်မံ၍ ဒေဝတဖြစ်ခြင်းကို ရရှိလာ၏။ အို မဟာဒေဝ၊ သင်၏ ကရုဏာကြောင့် ဤတီရ္ထလည်း အမြတ်ဆုံး ဖြစ်ပါစေ။

Verse 112

अर्धयोजनविस्तीर्णं तीर्थं दिक्षु समंततः । तस्मिंस्तीर्थे नरः स्नात्वा उपवासपरायणः

ဤတီရ္ထသည် လမ်းညွှန်အရပ်အားလုံးသို့ ယောဇနာတစ်ဝက်အထိ ကျယ်ပြန့်၏။ ထိုတီရ္ထ၌ သန့်စင်ရေချိုးပြီးနောက် လူသည် ဓမ္မဝတ်အဖြစ် အစာရှောင် (ဥပဝါသ) ကို အလေးအနက်ထား၍ ကျင့်သင့်၏။

Verse 113

कुसुमायुधरूपेण रुद्रलोके महीयते । वैश्वानरे यमेनैव कामदेवेन वायवे

ရုဒ္ရလောက၌ သူသည် “ကုသုမာယုဓ” (ပန်းလက်နက်ကိုင်) အဖြစ် ဂုဏ်ပြုခံရ၏။ ဝိုင်ရှဝါနရ (မီး) တွင် ယမအဖြစ် ပူဇော်ခံရပြီး၊ ဝါယု (လေ) တွင် ကာမဒေဝအဖြစ် အရိုအသေခံရ၏။

Verse 114

तपस्तप्त्वा तु राजेंद्र तत्रैव च पुरागतैः । अंधोनस्य समीपे तु नातिदूरे तु तस्य वै

အို မင်းမြတ်ကြီး၊ ထိုနေရာ၌ တပသ (အာစီတပ) ကို ကျင့်ပြီးနောက်၊ အရင်ရောက်နှင့်ပြီးသူတို့နှင့်အတူ အန္ဓောနာအနီး—ထိုနေရာမှ မဝေးလှသည့်အရပ်၌—နေထိုင်ကြ၏။

Verse 115

स्नानं दानं च तत्रैव भोजनं पिंडपातनम् । अग्निवेशे जले वापि अथवापि अनाशने

ထိုနေရာ၌ပင် ရေချိုးသန့်စင်ခြင်းနှင့် ဒါနပြုခြင်း၊ အစာကျွေးမွေးခြင်းနှင့် ပိဏ္ဍ (ပိတೃများအတွက် ပိဏ္ဍအర్పဏ) ချခြင်းတို့ကို ပြုလုပ်သင့်၏။ ဤကိစ္စများကို မီးရှေ့တွင်ဖြစ်စေ၊ ရေထဲတွင်ဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် အစာရှောင်နေစဉ်တွင်ပင် ပြုလုပ်နိုင်၏။

Verse 116

अनिवर्तिका गतिस्तस्य मृतस्याप्यर्द्धयोजने । त्रैयंबकेण तोयेन स्नापयेन्नरपुंगवः

ထိုသန့်ရှင်းရာနေရာမှ ယောဇနာတစ်ဝက်အတွင်း၌ သေဆုံးသော်လည်း သူ၏ နောက်လောကသို့ သွားရာလမ်းကြောင်းသည် မပြန်လှည့်နိုင်အောင် အတည်တကျ ဖြစ်လာ၏။ လူတို့အနက် အကောင်းဆုံးသူသည် တြိယမ္ဗက (Tryambaka) ၏ ရေဖြင့် (ရုပ်ကောင်ကို) ရေချိုးပေးသင့်၏။

Verse 117

अंधोनमूले दत्वा तु पिंडं चैव यथाविधि । पितरस्तस्य तृप्यंति यावच्चंद्र दिवाकरौ

အန္ဓောနမူလ သစ်ပင်အမြစ်၌ သတ်မှတ်ထားသော ဝိဓိအတိုင်း ပိဏ္ဍကို ပူဇော်လှူဒါန်းလျှင်၊ ထိုသူ၏ ပိတရ် (ဘိုးဘွား) တို့သည် လနှင့် နေ တည်ရှိသမျှ ကာလပတ်လုံး စိတ်ကျေနပ်တော်မူကြသည်။

Verse 118

उत्तरायणे तु संप्राप्ते तत्र स्नानं करोति यः । पुरुषो वापि स्त्री वापि वसेदायतने शुचिः

ဥတ္တရာယဏ (နေ၏ မြောက်ဘက်သို့ လှည့်သွားရာကာလ) ရောက်လာသောအခါ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးသူ မည်သူမဆို—ယောက်ျားဖြစ်စေ မိန်းမဖြစ်စေ—သန့်ရှင်းစွာ ထိုသန့်ရှင်းသော အာယတန၌ နေထိုင်သင့်သည်။

Verse 119

सिद्धेश्वरस्य देवस्य प्रभाते पूजनान्नरः । स तां गतिमवाप्नोति न तां सर्वैर्महामखैः

မနက်အရုဏ်တက်ချိန်၌ ဒေဝတား စိဒ္ဓေရှ္ဝရကို ပူဇော်ကန်တော့လျှင်၊ လူသည် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဂတိ (မောက္ခ) ကို ရရှိသည်၊ ထိုအရာကို မဟာယဇ္ဍနများအားလုံးဖြင့်ပင် မရနိုင်။

Verse 120

यदा च तीर्थकालेन रूपवान्सुभगो भवेत् । मर्त्ये भवति राजासावासमुद्रांतगोचरे

ထို့ပြင် တီရ္ထကာလ၏ မင်္ဂလာအခါအလျောက် ရုပ်ရည်လှပ၍ ကံကောင်းသူ ဖြစ်လာသော်၊ ထိုသူသည် မရ္တလောက၌ ပင်လယ်အဆုံးအထိ နယ်မြေကျယ်ပြန့်သော ဘုရင်အဖြစ် မွေးဖွားလာသည်။

Verse 121

क्षेत्रपालं न पश्येच्च दंडपालं महाबलम् । वृथा तस्य भवेद्यात्रा अदृष्ट्वा कर्णकुंडलम्

က்ஷೇತ್ರပာလနှင့် အင်အားကြီးသော ဒဏ္ဍပာလကို မမြင်ရလျှင်၊ ကဏ္ဏကුණ္ဍလကို မမြင်ဘဲ ထိုသူ၏ တီရ္ထယာတရာသည် အကျိုးမဲ့ ဖြစ်သွားသည်။

Verse 122

एतत्तीर्थफलं ज्ञात्वा सर्वेदेवाः समागताः । मुंचंति पुष्पवृष्टिं तु स्तुवंति कुसुमेश्वरम्

ဤတီရ္ထ၏ အကျိုးကို သိမြင်သဖြင့် နတ်အားလုံး စုဝေးလာကြ၏။ ပန်းမိုးကို ကြဲချကာ ကုသုမေရှ္ဝရကို ချီးမွမ်းတော်မူကြ၏။