Adhyaya 17

Verse 1

नारद उवाच । उत्तरे नर्मदाकूले तीर्थं योजनविस्तृतम् । पत्रेश्वरेति विख्यातं सर्वपापहरं परम्

နာရဒ မဟာရိရှီက မိန့်ကြားသည်– နာမဒါမြစ်၏ မြောက်ဘက်ကမ်းတွင် ယိုးဇနတစ်ခုအထိ ကျယ်ပြန့်သော တီရ္ထတစ်ခု ရှိ၏။ ၎င်းသည် ‘ပတ္ရေရှွရ’ ဟု ကျော်ကြား၍ အပြစ်အားလုံးကို ဖယ်ရှားရာ၌ အမြင့်ဆုံးဖြစ်၏။

Verse 2

तत्र स्नात्वा नरो राजन्दैवतैः सह मोदते । पंचवर्षसहस्राणि क्रीडते कामरूपधृक्

အို မင်းကြီး၊ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးသန့်စင်ပြီးနောက် လူသည် ဒေဝတားတို့နှင့်အတူ ပျော်ရွှင်မြူးတူး၏။ မိမိလိုသည့် ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ခံယူကာ နှစ်ငါးထောင်တိုင် ကစားမြူးတူးနေ၏။

Verse 3

गर्जनं तु ततो गच्छेद्यत्र मेघ उपस्थितः । इंद्रजिन्नाम संप्राप्तं तस्य तीर्थप्रभावतः

ထို့နောက် မိုးကြိုးသံ၏ ဂর্জနာသည် မိုးတိမ် စုဝေးရာ အရပ်သို့ ရွေ့လျားသွား၏။ ထိုတီရ္ထ၏ အာနုဘော်ကြောင့် ၎င်းကို ‘အိန္ဒြဇိတ်’ ဟု အမည်တွင်လာ၏။

Verse 4

मेघरावं ततो गच्छेद्यत्र मेघाभिगर्जितम् । मेघनादो गणस्तत्र वरसंपन्नतां गतः

ထို့နောက် မိုးမြည်ရာ မေဃရာဝ သို့ သွားရမည်၊ ထိုနေရာ၌ မိုးတိမ်တို့ အလွန်ကြီးစွာ မြည်ဟည်းကြသည်။ ထိုတွင် “မေဃနာဒ” ဟူသော ဂဏ်ဘော်သည် ကောင်းချီးပေးသည့် ဝရများဖြင့် ပြည့်စုံသော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီးဖြစ်သည်။

Verse 5

ततो गच्छेत राजेंद्र ब्रह्मावर्तमिति स्मृतम् । तत्र संनिहितो ब्रह्मा नित्यमेव युधिष्ठिर

ထို့နောက်၊ အို မင်းတို့၏မင်းကြီး၊ “ဗြဟ္မာဝရတ” ဟု ခေါ်သော အရပ်သို့ သွားရမည်။ ထိုနေရာ၌၊ အို ယုဓိဋ္ဌိရ၊ ဗြဟ္မာသည် အမြဲတမ်း စံနိဟိတရှိတော်မူ၏။

Verse 6

तत्र स्नात्वा तु राजेंद्र ब्रह्मलोके महीयते । ततोंऽगारेश्वरे तीर्थे नियतो नियमाशनः

ထိုနေရာ၌ ရေချိုးသန့်စင်ပြီးနောက်၊ အို မင်းတို့၏မင်းကြီး၊ ဗြဟ္မလောက၌ ဂုဏ်ပြုချီးမြှောက်ခံရသည်။ ထို့နောက် အင်္ဂါရေးရှွရ တီရ္ထ၌ စည်းကမ်းတကျ ထိန်းသိမ်း၍ နိယမအာဟာရသာ စားသုံးရမည်။

Verse 7

सर्वपापविशुद्धात्मा रुद्रलोकं स गच्छति । ततो गच्छेत राजेंद्र कपिलातीर्थमुत्तमम्

အပြစ်အားလုံးမှ စိတ်ဝိညာဉ်သန့်စင်ပြီးနောက် သူသည် ရုဒ္ဒရလောကသို့ သွားရောက်သည်။ ထို့နောက်၊ အို မင်းတို့၏မင်းကြီး၊ အထူးမြတ်သော “ကပိလာ-တီရ္ထ” သို့ ဆက်လက်သွားရမည်။

Verse 8

तत्र स्नात्वा नरो राजन्गोप्रदानफलं लभेत् । कांचीतीर्थं ततो गच्छेद्देवर्षिगणसेवितम्

အို မင်းကြီး၊ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးသန့်စင်လျှင် လူသည် နွားလှူဒါန်းခြင်း၏ ကုသိုလ်ဖလကို ရရှိသည်။ ထို့နောက် ဒေဝရ္ရှိတို့၏ အစုအဖွဲ့က လာရောက်ပူဇော်သည့် “ကာဉ္စီ-တီရ္ထ” သို့ သွားရမည်။

Verse 9

तत्र स्नात्वा नरो राजन्गोलोकं समवाप्नुयात् । ततो गच्छेत्तु राजेंद्र कुंडलेश्वरमुत्तमम्

အို မင်းကြီး၊ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးသောသူသည် ဂေါလောကသို့ ရောက်ရှိ၏။ ထို့နောက် အို မင်းမြတ်၊ ထိုသူသည် မြင့်မြတ်သော ကုဏ္ဍလေသွာရဘုရားကျောင်းသို့ သွားရောက်သင့်ပေသည်။

Verse 10

तत्र संनिहितो रुद्रस्तिष्ठते उमया सह । तत्र स्नात्वा तु राजेंद्र अवध्यस्त्रिदशैरपि

ထိုနေရာ၌ ရုဒြနတ်မင်းသည် မယ်တော်ဥမာနှင့်အတူ ကိန်းဝပ်တော်မူ၏။ အို မင်းတို့၏သခင်၊ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးပြီးလျှင် နတ်တို့သည်ပင် ထိုသူကို မအောင်နိုင်ရာ။

Verse 11

पिप्पलेश्वरं ततो गच्छेत्सर्वपापप्रणाशनम् । तत्र गत्वा तु राजेंद्र रुद्रलोके महीयते

ထို့နောက် အပြစ်ခပ်သိမ်းကို ဖျက်ဆီးသော ပိပ္ပလေသွာရသို့ သွားရောက်သင့်၏။ အို မင်းမြတ်၊ ထိုနေရာသို့ ရောက်လျှင် ရုဒြနတ်ဘုံ၌ ဂုဏ်ပြုခံရလေသည်။

Verse 12

ततो गच्छेत्तु राजेंद्र विमलं विमलेश्वरम् । तत्र देवशिखा रम्या ईश्वरेण निपातिता

ထို့နောက် အို မင်းမြတ်၊ ဝိမလ ခေါ် ဝိမလေသွာရသို့ သွားရောက်သင့်၏။ ထိုနေရာ၌ လှပသော ဒေဝသိခါကို အရှင်မြတ်က တည်ထားတော်မူခဲ့သည်။

Verse 13

तत्र प्राणान्परित्यज्य रुद्रलोकमवाप्नुयाम् । ततः पुष्करिणीं गच्छेत्तत्र स्नानं समाचरेत्

ထိုနေရာ၌ အသက်ကို စွန့်လွှတ်ခြင်းဖြင့် ရုဒြနတ်ဘုံသို့ ရောက်ရှိ၏။ ထို့နောက် ပုက္ခရဏီ ရေကန်တော်သို့ သွား၍ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးခြင်းကို ပြုလုပ်သင့်သည်။

Verse 14

स्नानमात्रे नरस्तत्र इंद्रस्यार्द्धासनं लभेत् । नर्मदा सरितां श्रेष्ठा रुद्रदेहाद्विनिःसृता

ထိုနေရာ၌ ရေချိုးရုံသာဖြင့် လူသည် အိန္ဒြာ၏ အာသန၏ တစ်ဝက်တန်ခိုးတော်အဆင့်ကို ရရှိနိုင်သည်။ နർമဒါမြစ်သည် မြစ်များအနက် အမြတ်ဆုံးဖြစ်၍ ရုဒြ၏ ကိုယ်တော်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

Verse 15

तारयेत्सर्वभूतानि स्थावराणि चराणि च । सर्वदेवातिदेवेन ईश्वरेण महात्मना

ဒေဝတော်အားလုံးထက် မြင့်မြတ်သော အတိဒေဝ မဟာတ္မာ အီရှွရအားဖြင့် မရွေ့လျားသတ္တဝါနှင့် ရွေ့လျားသတ္တဝါ အားလုံးကို ကယ်တင်ပေးနိုင်သည်။

Verse 16

कथिता ऋषिसंघेभ्यो ह्यस्माकं च विशेषतः । मुनिभिः संस्तुता ह्येषा नर्मदा प्रवरा नदी

ဤမြစ်ကို ရှိသီအစုအဝေးများထံ ပြောကြားခဲ့ပြီး—အထူးသဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့ထံလည်း ဖြစ်သည်။ မုနိများက ဤနർമဒါကို မြစ်များအနက် အထွတ်အမြတ် (ပရဝရ) ဟု ချီးမွမ်းကြသည်။

Verse 17

इति श्रीपाद्मे महापुराणे स्वर्गखंडे सप्तदशोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သန့်ရှင်းမြတ်သော ရှရီပဒ္မ မဟာပုရာဏ၏ စွဝဂ္ခဏ္ဍ၌ ဆယ့်ခုနှစ်မြောက် အခန်း ပြီးဆုံး၏။

Verse 18

संस्तुता देवगंधर्वैरप्सरोभिस्तथैव च । नमः पुण्यजले आद्ये नमः सागरगामिनि

ဒေဝဂန္ဓဗ္ဗနှင့် အပ္စရာတို့က ချီးမွမ်းထားသကဲ့သို့—အို မူလပုဏ္ဏရေသန့်၊ သင့်အား နမസ്കာရ; အို သမုဒ္ဒရာသို့ စီးဆင်းသူ၊ သင့်အား နမസ്കာရ။

Verse 19

नमोस्तु ते ऋषिगणैः शंकरदेहनिःसृते । नमोस्तु ते धर्मवृते वरानने नमोस्तु ते देवगणैकवंदिते

ရှင်ကရ၏ ကိုယ်တော်မှ ပေါ်ထွန်းလာ၍ ရှိသီတို့၏ အစုအဝေးက ချီးမွမ်းသည့် အရှင်မေတ္တာတော်အား နမസ്കာရပါ၏။ ဓမ္မဝရတ၌ တည်ကြည်သော မျက်နှာလှရှင်မေတ္တာတော်အား နမസ്കာရပါ၏။ ဒေဝဂဏတို့သာ ပူဇော်ဝတ်ပြုသည့် အရှင်မေတ္တာတော်အား နမസ്കာရပါ၏။

Verse 20

नमोस्तु ते सर्वपवित्रपावने नमोस्तु ते सर्वजगत्सुपूजिते । यश्चेदं पठते स्तोत्रं नित्यं शुद्धेन मानवः

အလုံးစုံသော သန့်ရှင်းမှုကို သန့်ရှင်းစေသော ပဝနီရှင်မေတ္တာတော်အား နမস্কာရပါ၏။ ကမ္ဘာလောကအပေါင်းတို့က အထူးပူဇော်သည့် အရှင်မေတ္တာတော်အား နမস্কာရပါ၏။ သန့်စင်သော လူသားတစ်ဦးက ဤစတုတ္တရကို နေ့စဉ် ရွတ်ဖတ်လျှင်—

Verse 21

ब्राह्मणो वेदमाप्नोति क्षत्त्रियो विजयी भवेत् । वैश्यस्तु लभते लाभं शूद्रश्चैव शुभां गतिम्

ဗြာဟ္မဏသည် ဝေဒကို ရရှိ၏။ က္ෂတ္တရိယသည် အောင်မြင်သူ ဖြစ်၏။ ဝိုင်ရှျသည် အကျိုးအမြတ်ကို ရ၏။ ရှူဒြလည်း အမှန်တကယ် မင်္ဂလာကောင်းသော ဂတိသို့ ရောက်၏။

Verse 22

अन्नार्थी लभते ह्यन्नं स्मरणादेव नित्यशः । नर्मदां सेव्यते नित्यं स्वयं देवो महेश्वरः । तेन पुण्या नदी ज्ञेया ब्रह्महत्यापहारिणी

အစာကို လိုလားသူသည် သူမကို သတိရရုံဖြင့်ပင် နေ့စဉ် အစာကို အမှန်တကယ် ရရှိ၏။ နရမဒါမြစ်ကို အမြဲတမ်း ပူဇော်ကန်တော့ကြသည်—ကိုယ်တိုင် မဟာဒေဝ မဟေရှဝရ (ရှီဝ) ကပင်။ ထို့ကြောင့် သူမကို အလွန်ပုဏ္ဏမြစ်ဟု သိရမည်၊ ဗြဟ္မဟတ္တယာ (ဗြာဟ္မဏသတ်) ပാപကို ဖယ်ရှားပေးသူဖြစ်၏။