Adhyaya 11

Verse 1

वसिष्ठ उवाच । अनेन तव धर्मज्ञ प्रश्रयेण दमेन च । सत्येन च महाभाग तुष्टोस्मि तव सर्वशः

ဝသိဋ္ဌက မိန့်တော်မူသည်– အို ဓမ္မကိုသိမြင်သူ၊ သင်၏ ညှိနှိုင်းနိမ့်ချမှု၊ သင်၏ ဒမ (ကိုယ်တိုင်ထိန်းချုပ်မှု) နှင့် သင်၏ သစ္စာတရားကြောင့်—အို ကံကောင်းမြတ်သူ—ငါသည် သင်၌ အလုံးစုံ ပျော်ရွှင်ကျေနပ်၏။

Verse 2

यस्येदृशस्ते धर्मोयं पितरस्तारितास्त्वया । तेन पश्यसि मां पुत्र याज्यश्चासि ममानघ

သင်၏ဓမ္မကျင့်ဝတ်သည် ထိုသို့မြင့်မြတ်၍ ထိုဓမ္မကြောင့်ပင် သင်သည် မိမိ၏ ပိတရ်ဘိုးဘွားတို့ကို ကယ်တင်ကူးမြောက်စေခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် အို သားရေ၊ သင်သည် ငါ့ကို ဒർശနပြုနိုင်ပြီး၊ အို အပြစ်ကင်းသူရေ၊ ငါ့အတွက် ယဇ္ဈပူဇာ ပြုလုပ်ရန်လည်း သင့်တော်သူဖြစ်သည်။

Verse 3

प्रीतिर्मे वर्द्धते तेऽद्य ब्रूहि किं करवाणि ते । यद्वक्ष्यसि नरश्रेष्ठ तस्य दातास्मि तेनघ

ယနေ့ သင့်အပေါ် ငါ၏မေတ္တာပွားမြင့်လာသည်။ ပြောပါ—ငါသည် သင့်အတွက် ဘာကို ပြုလုပ်ပေးရမည်နည်း။ အို လူတို့တွင် အမြတ်ဆုံးသူ၊ သင်တောင်းဆိုသမျှကို အို အပြစ်ကင်းသူ၊ ငါပေးအပ်မည်။

Verse 4

दिलीप उवाच । वेदवेदांगतत्त्वज्ञ सर्वलोकाभिपूजित । कृतमित्येव मन्ये हि यदहं दृष्टवान्प्रभुम्

ဒိလီပက ပြောသည်—“အို ဝေဒနှင့် ဝေဒအင်္ဂတို့၏ အဓိပ္ပါယ်တရားကို သိမြင်သူ၊ လောကအားလုံးက ပူဇော်လေးစားသူရေ။ ငါသည် မိမိ၏ ရည်ရွယ်ချက် ပြည့်စုံပြီဟု ထင်မြင်သည်၊ အကြောင်းမူကား ငါသည် प्रभုကို ဒർശနပြုခဲ့ပြီ”။

Verse 5

यदि त्वहमनुग्राह्यस्तव धर्म्मभृतां वर । प्रक्ष्यामि हृत्स्थं संदेहं तन्मे त्वं वक्तुमर्हसि

အကယ်၍ ငါသည် သင်၏ကရုဏာကို ခံယူရန် ထိုက်တန်သူဖြစ်ပါက၊ အို ဓမ္မကို ထမ်းဆောင်သူတို့အနက် အမြတ်ဆုံးသူရေ၊ ငါ၏နှလုံး၌ တည်နေသော သံသယကို မေးမြန်းမည်။ ကျေးဇူးပြု၍ အဖြေကို မိန့်ကြားပေးပါ။

Verse 6

अस्ति मे भगवन्कश्चित्तीर्थे यो धर्मसंशयः । तदहं श्रोतुमिच्छामि पृथक्संकीर्तनं त्वया

အို ဘဂဝန်၊ သန့်ရှင်းသော တီရ္ထ (tīrtha) နှင့် ဆက်နွယ်သည့် ဓမ္မအကြောင်း ငါ၌ သံသယတစ်ရပ်ရှိသည်။ သင်က ထိုအကြောင်းကို သီးခြား၍ ရှင်းလင်းပြတ်သားစွာ ငါ့အား ဟောကြားပေးစေလိုသည်။

Verse 7

प्रदक्षिणां यः पृथिवीं करोति द्विजसत्तम । किं फलं तस्य विप्रर्षे तन्मे ब्रूहि तपोधन

အို ဒွိဇအထွတ်အမြတ်ရေ၊ မြေကြီးကို ရိုသေစွာ ပရဒက္ခိဏာ လှည့်ပတ်သူသည် မည်သို့သော ကုသိုလ်ဖလကို ရရှိသနည်း။ အို ဗြာဟ္မဏ ရှိ၊ တပဓနရေ၊ ထိုအကြောင်းကို ကျွန်ုပ်အား ပြောကြားပါ။

Verse 8

वसिष्ठ उवाच । कथयिष्यामि तदहमृषीणां मत्परायणम् । तदेकाग्रमनास्तात शृणु तीर्थेषु यत्फलम्

ဝသိဋ္ဌက ပြောသည်– ရှိများ၏ ငါ့ကို အားထားသည့် သွန်သင်ချက်ကို ငါ ပြောမည်။ ထို့ကြောင့် ချစ်သူရေ၊ စိတ်ကို တစ်ချက်တည်း စုစည်း၍ နားထောင်လော့—တီရ္ထများ၌ ရရှိသော ဖလအကျိုးကို။

Verse 9

यस्य हस्तौ च पादौ च मनश्चैव सुसंयतम् । विद्या तपश्च कीर्तिश्च स तीर्थफलमश्नुते

လက်နှင့် ခြေတို့သာမက စိတ်ပါ ကောင်းစွာ ထိန်းချုပ်ထားပြီး၊ ဗိဒ္ယာ၊ တပ၊ ကောင်းသတင်းကျော်ကြားမှုတို့ကို ပိုင်ဆိုင်သူသည် တီရ္ထဖလကို အမှန်တကယ် ခံစားရ၏။

Verse 10

प्रतिग्रहादुपावृत्तः संतुष्टो नियतः शुचिः । अहंकारनिवृत्तश्च स तीर्थफलमश्नुते

လက်ခံလှူဒါန်းမှုကို မယူဘဲ ရှောင်ကြဉ်၍ စိတ်ကျေနပ်တည်ငြိမ်၊ စည်းကမ်းတကျ၊ သန့်ရှင်းပြီး အဟင်္ကာရမှ ကင်းလွတ်သူသည် တီရ္ထ၏ စစ်မှန်သော ဖလကို ရရှိ၏။

Verse 11

इति श्रीपाद्मे महापुराणे स्वर्गखंडे पुष्करतीर्थमाहात्म्य । वर्णनंनाम एकादशोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သီရိ ပဒ္မ မဟာပုရာဏ၏ စွဝဂ္ခဏ္ဍ၌ ပုရှ္ကရ တီရ္ထ မဟာတ္မ្យ အပိုင်းအတွင်း ‘ဖော်ပြချက်’ ဟု အမည်ရသော ဆယ့်တစ်မြောက် အခန်း ပြီးဆုံး၏။

Verse 12

अक्रोधनश्च राजेंद्र सत्यशीलो दृढव्रतः । आत्मोपमश्च भूतेषु स तीर्थफलमश्नुते

အို မင်းတို့၏မင်းတော်! အမျက်ဒေါသကင်း၍ သစ္စာတည်ကြည်၊ ဝရတၱ၌ ခိုင်မြဲပြီး သတ္တဝါအားလုံးကို မိမိနှင့်တူညီဟု မြင်သူသည်—တီရ္ထယာထရာ၏ အမှန်တကယ်သော အကျိုးကို ရရှိ၏။

Verse 13

ऋषिभिः क्रतवः प्रोक्ता देवेष्वपि यथाक्रमम् । फलं चैव यथातत्त्वं प्रेत्य चेह च सर्वशः

ရသီတို့သည် ယဇ္ဉကရတုများကို အစဉ်အလာအတိုင်း အဆင့်လိုက် ဟောကြားခဲ့ကြပြီး၊ ဒေဝတို့အကြား၌လည်း ထိုအစီအစဉ်အတိုင်းပင် ဖြစ်၏။ ထို့ပြင် ထိုကရတုတို့၏ အကျိုးကို တတ္တဝအမှန်အတိုင်း—သေပြီးနောက်လည်း၊ ဤလောက၌လည်း—အပြည့်အစုံ ရှင်းပြထား၏။

Verse 14

न ते शक्या दरिद्रेण यज्ञाः प्राप्तुं महीपते । बहूपकरणा यज्ञा नानासंभारविस्तराः

အို မဟီပတေ! ဆင်းရဲသူသည် ထိုယဇ္ဉများကို မဆောင်ရွက်နိုင်ပါ။ အကြောင်းမှာ ယဇ္ဉတွင် ကိရိယာအထောက်အကူများစွာနှင့် ပူဇော်ပစ္စည်းအမျိုးမျိုး အလွန်ကျယ်ပြန့်စွာ လိုအပ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 15

प्राप्यंते पार्थिवैरेते समृद्धैर्वा नरैः क्वचित् । न निर्धनैर्नरगणैरेकात्मभिरसाधनैः

ဤအရာတို့ကို မင်းများကလည်းကောင်း၊ တခါတရံ ချမ်းသာသူများကလည်းကောင်း ရရှိနိုင်၏။ သို့သော် အထောက်အကူမရှိ၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုသာ အားထားနေရသော ဆင်းရဲသူအစုအဖွဲ့တို့က မရနိုင်ကြ။

Verse 16

यो दरिद्रैरपि विधिः शक्यः प्राप्तुं जनेश्वर । तुल्यो यज्ञफलैः पुण्यैस्तं निबोध महीपते

အို လူတို့၏အရှင်! ဆင်းရဲသူတို့တောင် ဆောင်ရွက်နိုင်သော ဓမ္မဝိဓိကို သိမှတ်ပါ၊ အို မဟီပတေ—ထိုအကျင့်သည် ပုဏ္ဏကောင်းမြတ်၍ ယဇ္ဉ၏ သန့်ရှင်းသော အကျိုးနှင့် တူညီသော အကျိုးကို ပေး၏။

Verse 17

ऋषीणां परमं गुह्यमिदं धर्म्मभृतां वर । तीर्थाभिगमनं पुण्यं यज्ञैरपि विशिष्यते

အို ဓမ္မကိုထမ်းဆောင်သူတို့အနက် အမြတ်ဆုံးရေ၊ ဤသည်မှာ ရှိသီတို့၏ အလွန်လျှို့ဝှက်သော သင်ခန်းစာဖြစ်သည်။ တီရ္ထ (သန့်ရှင်းရာ) သို့ ဘုရားဖူးသွားခြင်း၏ ပုဏ္ဏကံသည် ယဇ္ဉပူဇာများထက်ပင် ထူးမြတ်လွန်ကဲသည်။

Verse 18

अनुपोष्य त्रिरात्राणि तीर्थाभिगमनेन च । अदत्वा कांचनं गाश्च दरिद्रो नाम जायते

သုံးညအစာရှောင် (တိရ္ရాత్ర) ကို မပြုလုပ်ဘဲ၊ တီရ္ထသို့လည်း မသွားဘဲ၊ ထို့ပြင် ရွှေနှင့် နွားကို ဒါနမပေးသူသည် ‘ဒရိဒ္ဒရ’ ဟူ၍ ဆင်းရဲသူအဖြစ် နာမည်ထင်ရှားလာသည်။

Verse 19

अग्निष्टोमादिभिर्यज्ञैरिष्ट्वा विपुलदक्षिणैः । न तत्फलमवाप्नोति तीर्थाभिगमनेन यत्

အဂ္နိဋ္ဌောမ စသည့် ယဇ္ဉများကို ဒက္ခိဏာအလွန်များစွာဖြင့် ပြုလုပ်ခဲ့သော်လည်း၊ တီရ္ထသို့ သွားရောက်ခြင်းမှ ရသော အကျိုးဖလကို မရနိုင်ပါ။

Verse 20

नृलोके देवलोकस्य तीर्थं त्रैलोक्यविश्रुतम् । पुष्करं तीर्थमासाद्य देवदेवसमो भवेत्

လူ့လောက၌ သုံးလောကလုံးတွင် ကျော်ကြား၍ ဒေဝလောက၏ တီရ္ထနှင့်တူညီသော တီရ္ထတစ်ခုရှိသည်။ ပုෂ္ကရ တီရ္ထသန့်ရှင်းရာသို့ ရောက်လျှင် ဒေဝတို့၏ ဒေဝတော်နှင့်တူသကဲ့သို့ ဖြစ်လာသည်။

Verse 21

दशकोटिसहस्राणि तीर्थानां वै महीपते । सान्निध्यं पुष्करे येषां त्रिसंध्यं सूर्यवंशज

အို မဟာရာဇာ၊ တီရ္ထများသည် ဒသကုဋိထောင်ပေါင်းရှိ၏။ ထိုတီရ္ထတို့၏ စန္နိဓိ (နီးကပ်တည်ရှိမှု) ကို ပုෂ္ကရ၌ ရရှိနိုင်သည်—အို နေမင်းမျိုးဆက်ရေ—တစ်နေ့တာ သုံးဆန္ဓျာကာလတို့၌ (ထိုပုဏ္ဏကံ) ရရှိ၏။

Verse 22

आदित्या वसवो रुद्रा साध्याश्च समरुद्गणाः । गंधर्वाप्सरसश्चैव तत्र सन्निहिताः प्रभो

အရှင်ဘုရား၊ ထိုနေရာ၌ အာဒိတျယများ၊ ဝသုများ၊ ရုဒြများ၊ သာဓျများနှင့် မာရုတ်အဖွဲ့များ၊ ထို့ပြင် ဂန္ဓဗ္ဗနှင့် အပ္ဆရာတို့လည်း တက်ရောက်နေကြ၏။

Verse 23

यत्र देवास्तपस्तप्त्वा दैत्या ब्रह्मर्षयस्तथा । दिव्ययोगा महाराज पुण्येन महता द्विजाः

ထိုနေရာ၌ ဒေဝတားများ၊ ဒೈတျယများနှင့် ဗြဟ္မရိရှီများလည်း တပဿာကျင့်ကြ၏။ မဟာရာဇာ၊ ဒွိဇတို့သည် မဟာပုဏ္ဏ၏အာနိသင်ဖြင့် ဒိဗ္ဗယောဂသိဒ္ဓိများကို ရရှိကြ၏။

Verse 24

मनसाप्यभिकामस्य पुष्कराणि मनीषिणः । पूयंते सर्वपापानि नाकपृष्ठे च पूज्यते

ပညာရှိသူက စိတ်ထဲတွင်ပင် ပုရှ္ကရကို မျှော်လင့်တောင့်တလျှင် အပြစ်အားလုံး သန့်စင်ပျောက်ကင်း၏။ ထို့ပြင် ကောင်းကင်ဘုံ၌လည်း ဂုဏ်ပြုကာ ပူဇော်ခံရ၏။

Verse 25

अस्मिंस्तीर्थे महाभाग नित्यमेव पितामहः । उवास परमप्रीतो देवदानवसंमतः

မဟာဘဂ္ဂ၊ ဤတီရ္ထ၌ ပိတာမဟ (ဗြဟ္မာ) သည် အမြဲတမ်း နေထိုင်တော်မူ၍ အလွန်ပီတိဖြစ်တော်မူ၏။ ဒေဝနှင့် ဒာနဝ နှစ်ဖက်လုံးက တူညီစွာ ရိုသေကြ၏။

Verse 26

पुष्करेषु महाभाग देवाः सर्षिपुरोगमाः । सिद्धिं परमिकां प्राप्ताः पुण्येन महतान्विताः

မဟာဘဂ္ဂ၊ ပုရှ္ကရ၌ ရိရှီတို့ဦးဆောင်သည့် ဒေဝတားများသည် မဟာပုဏ္ဏနှင့် ပြည့်စုံကာ အမြင့်ဆုံးသော သိဒ္ဓိကို ရရှိကြ၏။

Verse 27

तत्राभिषेकं यः कुर्यात्पितृदेवार्चने रतः । अश्वमेधाद्दशगुणं प्रवदंति मनीषिणः

ပိတೃများနှင့် ဒေဝတားများကို ပူဇော်ရာ၌ စိတ်တည်ကြည်၍ ထိုနေရာတွင် အဘိသေက (ရေချိုးပူဇော်) ပြုသူကို ပညာရှိတို့က အရှွမေဓ ယဇ్ఞထက် ဆယ်ဆ ပိုသော ကုသိုလ်ရသည်ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 28

अप्येकं भोजयेद्विप्रं पुष्करारण्यमाश्रितः । तेनैति पूजितांल्लोकान्ब्रह्मणः सदने स्थितान्

ပုရှ္ကရ တောအုပ်၌ နေထိုင်စဉ် ဘြာဟ္မဏတစ်ဦးတည်းကိုပင် အစာကျွေးလှူပါက ထိုကောင်းမှုကြောင့် ဘြဟ္မာ၏ နန်းတော်၌ တည်ရှိသော ဂုဏ်ပြုခံရသည့် လောကများသို့ ရောက်နိုင်သည်။

Verse 29

सायंप्रातः स्मरेद्यस्तु पुष्कराणि कृतांजलि । उपस्पृष्टं भवेत्तेन सर्वतीर्थेषु पार्थिव

အို မင်းကြီး၊ မနက်နှင့် ညနေတိုင်း လက်အုပ်ချီ၍ သန့်ရှင်းသော ပုရှ္ကရကို သတိရသူသည် ထိုကောင်းမှုကြောင့် တီර්ထအားလုံးတွင် ဥပသ္ပೃၑ (သန့်စင်ရေချိုး) ပြုခဲ့သူဟု မှတ်ယူခံရသည်။

Verse 30

जन्मप्रभृति यत्पापं स्त्रियो वा पुरुषस्य वा । पुष्करे गतमात्रस्य सर्वमेव प्रणश्यति

မွေးကတည်းက စုဆောင်းလာသော အပြစ်အားလုံး—မိန်းမ၏ဖြစ်စေ ယောက်ျား၏ဖြစ်စေ—ပုရှ္ကရသို့ သွားရုံမျှဖြင့် အကုန်လုံး ပြည့်စုံစွာ ပျက်သုဉ်းသွားသည်။

Verse 31

यथा सुराणां सर्वेषामादिस्तु मधुसूदनः । तथैव पुष्करो राजन्तीर्थानामादिरुच्यते

ဒေဝတားအားလုံး၏ အရင်းအမြစ်အဖြစ် မဓုသූဒန (ဗိဿဏု) ကို ကြေညာသကဲ့သို့၊ အို မင်းကြီး၊ ပုရှ္ကရကိုလည်း တီර්ထများအနက် အဦးဆုံးဟု ဆိုကြသည်။

Verse 32

उष्ट्वा द्वादशवर्षाणि पुष्करे नियतः शुचिः । क्रतून्सर्वानवाप्नोति ब्रह्मलोकं च गच्छति

ပုရှ္ကရ၌ ဆယ့်နှစ်နှစ်တိုင်တိုင် ဝတ္တရားဗြတကို စည်းကမ်းတကျ၊ သန့်ရှင်းစွာ ကျင့်သုံးသူသည် ယဇ္ဉပူဇာ အားလုံး၏ ကုသိုလ်ကို ရရှိ၍ ဘြဟ္မလောကသို့ သွားရောက်သည်။

Verse 33

यस्तु वर्षशतं पूर्णमग्निहोत्रमुपाश्नुते । कार्तिकीं वा वसेदेकां पुष्करे सममेव तत्

အဂ္နိဟောတြ ယဇ္ဉကို စည်းကမ်းတကျ အနှစ်တစ်ရာပြည့် ထိန်းသိမ်းကျင့်သုံးသူ—ပုရှ္ကရ၌ ကာရ္တိကီလ တစ်လသာ နေထိုင်ခြင်းပင် ထိုအကျိုးနှင့် တူညီသည်။

Verse 34

दुष्करं पुष्करे गंतुं दुष्करं पुष्करे तपः । दुष्करं पुष्करे दानं वस्तुं चैव सुदुष्करम्

ပုရှ္ကရသို့ သွားရောက်ခြင်းသည် ခက်ခဲ၏; ပုရှ္ကရ၌ တပဿာကျင့်ခြင်းလည်း ခက်ခဲ၏။ ပုရှ္ကရ၌ ဒါနပြုခြင်း ခက်ခဲပြီး၊ ထိုနေရာ၌ နေထိုင်ခြင်းသည် အလွန်ပင် ခက်ခဲ၏။

Verse 35

त्रीणि शृंगाणि शुभ्राणि त्रीणि प्रस्रवणानि च । पुष्कराण्यादि तीर्थानि न विद्मस्तत्र कारणम्

ထိုနေရာ၌ တောက်ပသော တောင်ထိပ် သုံးခုနှင့် စီးဆင်းသော ရေထွက်ပေါက် သုံးခုရှိ၏; ပုရှ္ကရကို အစပြုသော တီရ္ထသန့်ရှင်းရာများလည်း ရှိ၏။ သို့သော် ထိုအကြောင်းရင်းကို ကျွန်ုပ်တို့ မသိနိုင်။

Verse 36

उष्ट्वा द्वादशवर्षाणि नियतो नियताशनः । स मुक्तः सर्वपापेभ्यो सर्वक्रतुफलं लभेत्

ဤဗြတကို ဆယ့်နှစ်နှစ်တိုင်တိုင် စည်းကမ်းတကျ၊ အစားအစာကို ထိန်းညှိ၍ ကျင့်သုံးသူသည် အပြစ်ပေါင်းစုံမှ လွတ်မြောက်ကာ ယဇ္ဉကရတု အားလုံး၏ အကျိုးဖလကို ရရှိမည်။