Adhyaya 75

Verse 1

व्यास उवाच । श्रुत्वा महेश्वराद्वाक्यं देवाः शक्रपुरोगमाः । दुद्रुवुर्दैत्यसंघांस्तान्सर्वे सर्वान्समंततः

ဗျာသ မိန့်တော်မူသည်—မဟေရှဝရ၏ မိန့်ခွန်းကို ကြားသိပြီးနောက်၊ သက္ကရ (အိန္ဒြာ) ဦးဆောင်သော ဒေဝတော်အားလုံးသည် အလျင်အမြန် ထွက်ပြေးတက်ကာ ဒိုင်တျတပ်စုများကို အရပ်ရပ်မှ ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်လေ၏။

Verse 2

आजगाम महाबाहुः कुंभो नाम महासुरः । नैरृतो यक्षराजानं गदया चाहनद्भृशम्

ထိုအခါ နိရ္ရတီ မျိုးနွယ်မှ ပေါက်ဖွားသော လက်မောင်းကြီး အာသုရ မဟာကုံဘဟာ ရောက်လာ၍ ယက္ခမင်းကို ဂဒါဖြင့် အလွန်ပြင်းထန်စွာ ထိုးနှက်လေ၏။

Verse 3

गुह्यकेशो गदापातैर्जघान भृशमुत्तमम् । ततोन्योन्यं गदायुद्धमभवद्भीषणं तयोः

ဂုဟျကေသ သည် ဂဒါထိုးနှက်မှုများဖြင့် အင်အားကြီးသော ဥတ္တမကို ထပ်ခါထပ်ခါ ပြင်းထန်စွာ ထိုးနှက်လေ၏။ ထို့နောက် နှစ်ဦးကြားတွင် ကြောက်မက်ဖွယ် ဂဒါတိုက်ပွဲ ပေါ်ပေါက်၍ အပြန်အလှန် ထိုးနှက်ကြလေ၏။

Verse 4

चक्रबंधं महाबंधं पुरोवध्यनिबंधनम् । प्राचुरं भीषणं यानं स्फोटतैलाभिवास्तिकम्

ဘီးပတ်ချည်နှောင်မှု၊ မဟာချည်နှောင်မှု၊ မျက်နှာရှေ့တွင် သတ်ဖြတ်ရန် ချည်နှောင်သည့် ချည်နှောင်ကိရိယာ—အလွန်များပြား၍ ကြောက်မက်ဖွယ် ယန္တရားတစ်ရပ်၊ အဖုအပိန့်ထစေသော ဆီဖြင့် လိမ်းကျံထားသည်။

Verse 5

तेन कृत्वा महायुद्धमवसाने धनेश्वरः । पातयामास तं स्फोटं तस्य कुंभस्य चोरसि

သူနှင့် မဟာတိုက်ပွဲ ဆင်နွှဲပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ဓနေရှ္ဝရ သည် ကုံဘ၏ ရင်ဘတ်ပေါ်၌ ထို “စဖိုးတ” (အဖုဟောင်း) ကို ပေါက်ကွဲစေ하였다။

Verse 6

भग्नदंष्ट्रस्ततः कुंभो निपपात महीतले । स्यंदनस्थो महावीर्यो जंभो हरिहयं तदा

ထို့နောက် သွားတံကျိုးသွားသော ကုံဘသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျလေ၏။ ထိုအခါ ရထားပေါ်၌ ရပ်နေသော မဟာသူရဲ ဂျမ္ဘ သည် ဟရီ၏ မြင်းကို ထိုးနှက်လေ၏။

Verse 7

जघानशरसंघैश्च तथैवैरावणं भृशम् । वासवो भिदुरेणैव संबिभेदासुरोत्तमम्

မြားမိုးရွာသွန်းလျက် ဧရာဝဏ်ဆင်ကို ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်လေ၏။ ဝါသဝနတ်မင်းသည်လည်း ထိုအသူရာအကြီးအကဲကို မိမိလက်နက်ဖြင့် ခွဲခြားဖျက်ဆီးလိုက်လေသည်။

Verse 8

स पपात धरापृष्ठे गतासुर्लोहितोक्षितः । तथारण्यं सुघोरं च अघोरं घोरमेव च

သူသည် အသက်မဲ့လျက် သွေးများဖြင့် စိုရွှဲကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားလေ၏။ ထိုတောအုပ်သည်လည်း အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလာခဲ့သည်။

Verse 9

चतुरो गणमुख्यांश्च शक्त्या बिभेद संयुगे । सेनान्यश्चैव प्रत्येकं पातयामास लाघवात्

စစ်ပွဲတွင် သူသည် ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်လေးဦးကို လှံဖြင့် ခွဲလိုက်ပြီး စစ်သူကြီးတစ်ဦးစီကိုလည်း လွယ်ကူစွာ လဲကျစေခဲ့သည်။

Verse 10

सौरभं शरसंघैश्च जयंतो वशमानयत् । शक्तिहस्तं च संह्रादं यमदंडं नरांतकम्

ဇယန္တသည် မြားမိုးရွာသွန်းလျက် သောရဘကို နှိမ်နင်းခဲ့ပြီး၊ သတ္တိဟတ္ထ၊ သံဟရာဒ၊ ယမဒဏ္ဍ နှင့် နရာန္တက တို့ကိုလည်း ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။

Verse 11

हत्वा च पातयामास स भस्मीकृतविग्रहः । कालश्च खड्गपातेन पातयामास बाभ्रवम्

သူ့ကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် လဲကျစေခဲ့ရာ ခန္ဓာကိုယ်သည် ပြာဖြစ်သွားလေသည်။ ကာလနတ်မင်းသည်လည်း ဓားချက်ဖြင့် ဗာဘြဝကို ခုတ်ပိုင်းလိုက်လေသည်။

Verse 12

शक्त्या मृत्युर्बिभेदाश्वं तथा निर्घृणकं रणे । अग्निना दह्यमानाश्च सप्तैते च महाबलाः

လှံဖြင့် မృတ்யု သည် အရှွကို ထိုးဖောက်၍ စစ်မြေ၌ နိရ္ဃೃဏက ကိုလည်း ထိုနည်းတူ ထိုးဖောက်하였다။ မီးဖြင့် လောင်ကျွမ်းနေသော်လည်း—ဤခုနစ်ဦးလုံး မဟာဗလရှိကြ၏။

Verse 13

भद्रबाहुर्महाबाहुः सुगंधो गंध एव च । भौरिको वल्लिको भीम एते सेनाग्रगामिनः

ဘဒြဗာဟု၊ မဟာဗာဟု၊ သုဂန္ဓ နှင့် ဂန္ဓ၊ ထို့ပြင် ဘောရိက၊ ဝလ္လိက၊ ဘီမ—ဤသူတို့သည် စစ်တပ်၏ ရှေ့တန်းကို ဦးဆောင်သွားသော ခေါင်းဆောင်များဖြစ်၏။

Verse 14

रणे संदग्धदेहाश्च पेतुरुर्व्यां गतासवः । पाशबद्धा महावीर्या वरुणस्य महात्मनः

စစ်ပွဲတွင် သူတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာများ မီးလောင်ကျွမ်း၍ ပရాణကင်းမဲ့ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားကြသည်—မဟာဗီရတို့သည် မဟာအတ္တမ ဝရုဏ၏ ပာရှ (ကြိုးကွင်း) ဖြင့် ချည်နှောင်ခံရသူများဖြစ်၏။

Verse 15

पेतुरुर्व्यां महासत्वाः शूराः शूरभयानकाः । शूरस्य रश्मिजालेन निहताः पञ्चदानवाः

မဟာသတ္တဝရှိသော သူရဲကောင်းများ—သူရဲကောင်းတို့ကိုပါ ကြောက်ရွံ့စေသော—မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားကြသည်။ Śūra ၏ ရှိမ်းမိ-ဇာလ (ရောင်ခြည်ကွန်ယက်) ဖြင့် ဒာနဝါ ငါးဦးကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။

Verse 16

तुरुतुंबुरुदुर्मेधस्साधका साधकाभिधाः । क्रूर क्रौंच रणेशान मोदसंमोद षण्मुखाः

“တုရုတುಂಬုရု၊ ဒုရ္မေဓသ၊ သာဓက နှင့် သာဓကဟု ခေါ်ဝေါ်ကြသူများ; ကရူရ၊ ကရောဉ္စ၊ ရဏေရှာန၊ မောဒသံမောဒ နှင့် ဩဏ္မုခ (Ṣaṇmukha)။”

Verse 17

शरैर्निपातिता दैत्याः संयुगे मातरिश्वना । नैरृतो गदया भीमं पातयामास भूतले

စစ်မြေပြင်၌ မာတရိရှွန်၏ မြားများကြောင့် ဒೈတျများ လဲကျသွားကြ၏; နိုင်ရိတ္တသည် ကြောက်မက်ဖွယ် ဂဒါဖြင့် ဘီမကို မြေပေါ်သို့ ပစ်ချလိုက်၏။

Verse 18

शूलपातैश्च रुद्राणां शतशो दैत्यदानवाः । निपेतुः संयुगे भीताः संमुखा रणपंडिताः

ရုဒ္ဒရတို့၏ သုံးချွန်လှံ မိုးကဲ့သို့ကျလာသဖြင့် ဒိုင်တျနှင့် ဒာနဝ များရာချီ စစ်တွင် လဲကျကြ၏—တော်လှန်ရာတွင် မျက်နှာချင်းဆိုင် တိုက်ခိုက်တတ်ပြီး စစ်ပညာကျွမ်းကျင်သော်လည်း တိုက်ပွဲအလယ်၌ ကြောက်ရွံ့သွားကြ၏။

Verse 19

वसूनां शरपातैश्च शूराणां रश्मिमालिनाम् । मेघानां करकाभिश्च वज्रपातैस्सुदारुणैः

ဝသုတို့၏ မြားမိုး၊ ရောင်ခြည်ပန်းကုံးကဲ့သို့ တောက်ပသော သူရဲကောင်းများ၊ မိုးတိမ်တို့၏ မိုးသီးပစ်ခတ်မှုနှင့်အတူ—အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် ဝဇ္ဇရ မိုးကြိုးထိုးချက်များလည်း ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်လာ၏။

Verse 20

निपातिता रणे दैत्याः शतशो बलशालिनः । कुबेरस्य गदापातैर्निपतंति सहस्रशः

စစ်ပွဲ၌ အင်အားကြီး ဒိုင်တျများ ရာချီ လဲကျခဲ့ကြ၏; ကုဗေရ၏ ဂဒါထိုးချက်များကြောင့် သူတို့သည် ထောင်ချီ ထပ်မံကျဆုံးသွားကြ၏။

Verse 21

शक्रस्य भिदुरेणैव भेदिता दैत्यपुंगवाः । असंख्याताः पतंत्युर्व्यां स्कंदशक्त्या तथा हताः

ရှက္ကရ (အိန္ဒြ) ၏ ဘိဒုရ လက်နက်ကြောင့် ဒိုင်တျခေါင်းဆောင်များ ခွဲကွဲပြားပြား ပျက်စီးသွားကြ၏; ထို့အပြင် မရေတွက်နိုင်သော အခြားသူများလည်း စကန္ဒ၏ ရှက္တိ လှံဖြင့် သတ်ဖြတ်ခံကာ မြေပေါ်သို့ လဲကျကြ၏။

Verse 22

गणेशपर्शुपातेन पतंति मुख्यमुख्यकाः । वैकुंठकरमुक्तेन चक्रेण तीव्रकर्मणा

ဂဏေရှ၏ ပုဆိုးတံဆိပ် (ပုဆိုးဓား) ထိုးနှက်မှုကြောင့် ခေါင်းဆောင်ကြီးများထဲမှ အထက်မြတ်သူတို့ လဲကျကြသည်; ထို့ပြင် ဝိုင်ကుంఠ (ဗိဿနု) ၏ လက်မှ လွှတ်လိုက်သော ပြင်းထန်စွာ လုပ်ဆောင်သည့် စက်ကရားကြောင့် သူတို့ ဖြတ်တောက်ခံရသည်။

Verse 23

दैत्यानां प्रवराणां च शिरांसि निपतंति कौ । शमनो यमदंडेन कोटिकोटिसहस्रशः

ထို့နောက် ဒိုင်တျာတို့အနက် အထက်မြတ်သူတို့၏ ခေါင်းများသည် မရေမတွက်နိုင်အောင် လှုပ်ရှားလဲကျ၍ ကျဆင်းလာသည်; ယမ (ရှမန) သည် ယမဒဏ္ဍဖြင့် ထိုးနှက်ကာ သန်းပေါင်းများစွာပေါ် သန်းပေါင်းများစွာအထိ ဖြစ်သည်။

Verse 24

अपातयत्तदा भूम्यां कालः खड्गेन दानवान् । मृत्युश्शक्त्या तथा दैत्यान्पाशी पाशेन चापरान्

ထို့နောက် ကာလသည် မိမိ၏ ဓားဖြင့် ဒာနဝတို့ကို မြေပြင်သို့ လဲကျစေ하였다; မృత్యု သည် လှံဖြင့် ဒိုင်တျာတို့ကိုလည်း လဲကျစေ하였다; ပാശကိုင်သူကလည်း အခြားရန်သူတို့ကို ပാശဖြင့် ချည်နှောင်하였다။

Verse 25

पातेन तक्षकादीनां सुधांशोः शिशिरेण च । अश्वारोही खरोमन्योहनिपाशस्तथा गजान्

အောက်သို့ကျသည့် ထိုးနှက်မှုဖြင့် သူသည် တက္ခက အစရှိသော နာဂများကို အနိုင်ယူခဲ့ပြီး၊ လ၏ အေးမြမှုဖြင့်လည်း ထိန်းချုပ်하였다။ မြင်းစီးသူ၊ ခရိုမညာ၊ ဟနိပာရှ တို့လည်း ဆင်များကို အနိုင်ယူ하였다။

Verse 26

परिघेण गजं कुंभे दैत्यानां नाशयत्ततः । एवमश्वान्गजांश्चैव लाघवात्स न्यपातयत्

ထို့နောက် သံတုတ် (ပရိဃ) ဖြင့် ဆင်၏ ကုಂಭ (နားဘေး/ခေါင်းဘက်) ကို ထိုးနှက်ကာ ဖျက်ဆီး하였다။ ထိုနည်းတူ လျင်မြန်သော လှုပ်ရှားမှုကြောင့် မြင်းများနှင့် ဆင်များကိုလည်း လဲကျစေ하였다။

Verse 27

एवं सिद्धैश्च गंधर्वैरप्सरोभिर्महाबलैः । अन्याभिर्देवताभिश्च समातृगणनायकैः

ထို့ကြောင့် သူသည် စိဒ္ဓများ၊ ဂန္ဓဗ္ဗများနှင့် အင်အားကြီး အပ်ဆရာများအပြင်၊ အခြားသော ဒေဝတားများနှင့်လည်း—မాతೃဂဏ (မိခင်ဒေဝီအုပ်စု) များ၏ ခေါင်းဆောင်များနှင့်အတူ—ဝန်းရံခံရ၏။

Verse 28

निपातिता महोघोरा ये ते प्रलयदानवाः । शरैश्च खड्गपातैश्च शूलशक्तिपरश्वधैः

အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် ပရလယ ဒာနဝများသည် လဲကျသွားကြ၏—မြားများဖြင့်၊ ဓားထိုး/ဓားခုတ်ချက်များဖြင့်၊ ထို့ပြင် လှံ (śūla)၊ ရှက္တိ (javelin) နှင့် ပရရှု (စစ်တံခွန်) တို့ဖြင့်။

Verse 29

यष्टिपरिघकुंतैश्च पातयंत्यसुरान्सुराः । एवं संक्षीयमाणेषु दैत्यराट्समपद्यत

တုတ်များ၊ သံဂဒါများနှင့် ကုန္တ (လှံ) များဖြင့် ဒေဝများသည် အဆုရများကို လဲကျစေကြ၏။ ထိုသို့ တဖြည်းဖြည်း ပျက်စီးသွားစဉ် ဒိုင်တျယာတို့၏ ဘုရင်သည် ဆုံးဖြတ်ချက်ပြတ်သားသော လမ်းစဉ်တစ်ရပ်ကို ခံယူ하였다။

Verse 30

आदित्यरथसंकाशं रथरत्नविभूषितम् । शातकुंभमयं दिव्यं घंटाचामरभूषितम्

ထိုရထားသည် အာဒಿತ್ಯ၏ ရထားကဲ့သို့ တောက်ပ၍ ရထားရတနာများဖြင့် အလှဆင်ထားသည်။ ရွှေ śātakuṃbha ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ဒိဗ္ဗရထားဖြစ်ပြီး ခေါင်းလောင်းများနှင့် စာမရ (ယက်အမြီးပန်ကာ) များဖြင့် တန်ဆာဆင်ထား၏။

Verse 31

पताकाध्वजसंपूर्णं रम्यं शक्ररथोपमम् । समारुह्य महावीरो हिरण्याक्षोऽसुराधिपः

ပတാകာနှင့် ဓွဇများဖြင့် ပြည့်နှက်၍ လှပကာ သက္က (အိန္ဒြ) ၏ ရထားနှင့် တူညီသည့် ရထားပေါ်သို့ တက်စီးပြီး၊ အဆုရတို့၏ အဓိပတိ မဟာသူရဲကောင်း ဟိရဏ္ယာක්ෂ သည် ရှေ့သို့ ထွက်ခွာလေ၏။

Verse 32

जघान शरजालैश्च दुर्निवार्यः सुरासुरैः । ससैन्यानि गजान्वीरो रथांश्च सह सैंधवान्

မြားမိုးရွာသကဲ့သို့ ပစ်လွှတ်၍—ဒေဝနှင့် အသူရတို့ပင် မတားဆီးနိုင်သော ထိုသူရဲကောင်းသည်—ဆင်တပ်များကို စစ်သည်များနှင့်တကွ၊ ရထားတပ်များနှင့် စင်ဓုသူရဲများကိုပါ ချေမှုန်းလေ၏။

Verse 33

पातयामास भूमौ च शतशोथ सहस्रशः । एवं चरन्स वृंदेषु निखिलेषु दिवौकसाम्

သူသည် သူတို့ကို မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျစေ၏—ရာရာချီပြီးနောက် ထောင်ထောင်ချီ—ဤသို့ဖြင့် ကောင်းကင်နေ ဒေဝတပ်အစုအဝေး အားလုံးအတွင်း လှည့်လည်သွားလာလေ၏။

Verse 34

पातयामास दैत्येंद्रः शरौघान्मृत्युसन्निभान् । क्रमेण समरे चाथ देवसैन्यान्यमंथत

ထို့နောက် ဒೈတျအရှင်သည် သေမင်းနှင့်တူသော မြားအုပ်များကို မိုးကဲ့သို့ ရွာချလေ၏; စစ်မြေပြင်တွင် အဆင့်ဆင့် ရှေ့တိုးကာ ဒေဝတပ်များကို ချေမှုန်းပစ်လေ၏။

Verse 35

यथा पुष्करिणीवृंदे गजः कंजवनं शितैः । शरपातैरथो वेगात्सिंहनादैः पुनः पुनः

ကြာကန်အစုအဝေးအတွင်း ဆင်တစ်ကောင်က ကြာပင်တောကို ထပ်ခါထပ်ခါ ထိုးဖောက်ပြေးသကဲ့သို့—ထက်မြက်သော မြားမိုးနှင့် လင်းယုန်မဟုတ်၊ စင်္ဟာ၏ ဟိန်းသံကို ထပ်တလဲလဲ ကြား၍ လှုံ့ဆော်ခံရသကဲ့သို့—

Verse 36

धरण्यां पतिता वेगात्तदा दैत्येश्वरस्य च । दशभिश्च सुतीक्ष्णाग्रैर्जयंतं स जघान ह

ထို့နောက် အရှိန်ပြင်းစွာ မြေပြင်သို့ ကျရောက်ပြီး၊ သူသည် ဂျယန္တကို—ဒೈတျအရှင်ကိုပင်—အဖျားအလွန်ထက်မြက်သော လက်နက်ဆယ်ပါးဖြင့် ထိုးနှက်လေ၏။

Verse 37

रेमंतं पंचभिर्बाणैः शक्रं पंचदशेन तु । चित्ररथं विंशतिभिःपंचविंशतिभिर्गुहम्

သူသည် ရေမန္တကို မြား ၅ စင်းဖြင့်၊ သက္က (အိန္ဒြ) ကို ၁၅ စင်းဖြင့်၊ စိတ္တရထကို ၂၀ စင်းဖြင့်၊ နှင့် ဂုဟ (ကာရ္တိကေယ) ကို ၂၅ စင်းဖြင့် ထိုးနှက်하였다။

Verse 38

हेरंबं त्रिशरेणैव चत्वारिंशच्छरैर्यमम् । तथैव कालं मृत्युं च पाणिना द्विगुणेन च

မြား ၃ စင်းဖြင့် သူသည် ဟေရမ္ဗကို ထိုးနှက်၍၊ မြား ၄၀ စင်းဖြင့် ယမကို ထိုးနှက်하였다။ ထို့အတူ ကာလနှင့် မృတ்யု ကိုလည်း ထိုအရေအတွက်၏ နှစ်ဆမြားဖြင့် ထိုးနှက်하였다။

Verse 39

गुह्यकेशं जगत्प्राणं दशभिर्दशभिः शरैः । षडिभश्च सप्तभिश्चैव रुद्रान्सर्वान्पृथक्पृथक्

မြား ၁၀ စင်းနှင့် ၁၀ စင်းဖြင့် သူသည် ဂုဟျကေရှနှင့် ဇဂတ်ပရာဏကို ထိုးနှက်하였다။ ထို့ပြင် မြား ၆ စင်းနှင့် ၇ စင်းဖြင့် ရုဒြအားလုံးကို—တစ်ပါးချင်းစီ သီးသန့်—ထိုးနှက်하였다။

Verse 40

वसून्सर्वांश्च सशरैः सिद्धगंधर्वपन्नगान् । दशाष्टदशभिः षडिभर्युद्धे देवान्भिनत्त्यसौ

မြားလက်နက်ကိုင်ဆောင်၍ သူသည် ဝစုအားလုံးနှင့်အတူ စိဒ္ဓ၊ ဂန္ဓဗ္ဗ၊ နာဂတို့ကိုပါ ချေမှုန်း하였다။ စစ်ပွဲတွင် သူသည် ဒေဝတားတို့ကိုတောင် မြား ၁၆ စင်းနှင့် ၁၈ စင်းဖြင့် ထိုးဖောက်하였다။

Verse 41

ओजौघादतिवीर्यात्तु शीघ्रलाघवर्दशनान् । आपत्प्राप्ताः सुरा भीत्या प्रतिकर्तुं न चेश्वराः

သို့သော် သူတို့၏ အားအင်လွန်ကဲမှုနှင့် အလွန်ထူးကဲသော ဗီရိယကြောင့်၊ ထို့ပြင် လျင်မြန်သွက်လက်သော ပါရမီကို မြင်တွေ့သဖြင့်၊ အန္တရာယ်ရောက်လာချိန်တွင် ကြောက်ရွံ့သွားသော ဒေဝတားတို့သည် တုံ့ပြန်တားဆီးရန် မစွမ်းနိုင်ခဲ့။

Verse 42

महेशशूलसंकाशैः शरैर्मर्मविभेदिभिः । ताडिता निर्जरा युद्धे मूर्च्छिता धरणीं ययुः

စစ်ပွဲတွင် မဟေရှ၏ တြိရှူလကဲ့သို့သော၊ အသက်အရေးပါသော အချက်များကို ထိုးဖောက်သော မြားများကြောင့် ဒေဝတော်များ ထိခိုက်၍ မူးမေ့ကာ မြေပြင်သို့ လဲကျသွားကြသည်။

Verse 43

तस्यैव संमुखे स्थातुं न शेकुः प्रवरास्सुराः । ततो देवा विनिर्धूतास्त्रिदिवेशेन संयुताः

သူ၏ရှေ့တွင် မျက်နှာချင်းဆိုင် ရပ်တည်ရန် အထက်မြတ်သော ဒေဝတော်များတောင် မတတ်နိုင်ကြ; ထို့ကြောင့် ဒေဝများသည် ထုတ်ပယ်ခံကာ သုံးကောင်းကင်၏ အရှင်နှင့်အတူ စုဝေးကြသည်။

Verse 44

शरण्यं ते हरिं तत्र शरणं ताडिता ययुः । एतस्मिन्नंतरे विष्णुः प्राह जिष्णुं खगेश्वरम्

ထိခိုက်နှိပ်စက်ခံရ၍ စိတ်ပူပန်နေကြသဖြင့်၊ အကာအကွယ်တောင်းသူတို့၏ ကာကွယ်ရှင် ဟရီ၏ အရှေ့သို့ သွားကာ ခိုလှုံကြသည်။ ထိုအချိန်တွင် ဗိṣṇုသည် ငှက်တို့၏ အရှင် ဂရုဍဟုခေါ်သော ဂိṣṇုအား မိန့်တော်မူ၏။

Verse 45

अधुना गच्छ दैत्यस्य संमुखं रणमूर्धनि । नाशाय सततस्तूर्णं गतस्तस्यांतिकं जवात्

ယခု သွားလော့—စစ်မြေ၏ အရှေ့တန်းတွင် ဒೈတျကို မျက်နှာချင်းဆိုင် ရင်ဆိုင်လော့။ သူ့ကို ဖျက်ဆီးရန် ချက်ချင်း အလျင်အမြန် လှုပ်ရှား၍ အရှိန်ဖြင့် သူ့အနီးသို့ သွားလော့။

Verse 46

सरथं मार्गणैर्भित्वा विष्णुमारोधयज्जवम् । रथस्य संमुखे दैत्य उवाच विष्णुमव्ययम्

မြားများဖြင့် ရထားကို ထိုးဖောက်ကာ ဒေမုန်သည် ဗိṣṇု၏ လျင်မြန်သော တိုးတက်မှုကို တားဆီးလိုက်သည်; ထို့နောက် ရထားရှေ့တွင် ရပ်ကာ မပျက်မယွင်းသော ဗိṣṇုအား စကားဆို၏။

Verse 47

अन्य सृष्टिं करोम्यद्य हत्वा त्वां च सनिर्ज्जरम् । ततो विष्णुरुवाचेदं गर्जंतं दैत्यपुंगवम्

“ယနေ့ ငါသည် သင်ကို အမရတို့နှင့်တကွ သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် အခြားသော စೃષ્ટိတစ်ရပ်ကို ထပ်မံဖန်ဆင်းမည်။” ထို့နောက် ဗိဿနုသည် ဟိန်းဟောက်နေသော ဒೈတျာတို့၏ ခေါင်းဆောင်အား ဤစကားကို မိန့်တော်မူ၏။

Verse 48

शक्तस्त्वं स्पर्द्धने पाप यदि युद्धे स्थिरो भव । ततः शरशतैरेव जघान विष्णुमव्ययम्

“အပြစ်သားရေ၊ သင်သည် ပြိုင်ဆိုင်နိုင်စွမ်းရှိ၏; စစ်ပွဲ၌ တည်ငြိမ်ခိုင်မာလျှင် ထောင့်တင်းစွာ ရပ်တည်လော့။” ထို့နောက် သူသည် မဖျက်ဆီးနိုင်သော ဗိဿနုကို မြားရာချီဖြင့် ထိုးခတ်လေ၏။

Verse 49

असंभ्रांतः स चिच्छेद यमदंडनिभान्शरान् । पुनः शरसहस्राणि प्रेरयामास तं रणे

မတုန်လှုပ်ဘဲ သူသည် ယမမင်း၏ ဒဏ္ဍာန်ကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ် မြားများကို ဖြတ်တောက်ပစ်လေ၏။ ထို့နောက် စစ်မြေပြင်၌ သူသည် ထပ်မံ၍ မြားထောင်ချီကို သူ့ထံသို့ ပစ်လွှတ်လေ၏။

Verse 50

तांश्च छित्वा शरैः शौरिस्तं च विव्याध मार्गणैः । प्रगौरवादहार्याभैः संस्पर्शाद्बाडवानलैः

ထိုမြားများကို မိမိမြားဖြင့် ဖြတ်တောက်ပြီးနောက် သူရဲကောင်း ရှော်ရီသည်လည်း သူ့ကို လက်နက်မြားများဖြင့် ထိုးဖောက်လေ၏—တောက်ပ၍ တားမရ၊ ထိတွေ့သက်သက်ပင် ပင်လယ်အောက်မီး ဘာဍဝာနလကဲ့သို့ လောင်ကျွမ်းစေသော။

Verse 51

शरैश्च भेदकैस्तीक्ष्णैः खगमैश्च मनोजवैः । लाघवात्केशवास्त्रस्य तूलशुष्कतृणोपमैः

ချွန်ထက်၍ ထိုးဖောက်သော မြားများနှင့်၊ ငှက်ကဲ့သို့ ပျံသန်း၍ စိတ်အလျင်နှုန်းတူ မြန်ဆန်သော လက်နက်များဖြင့်—ကေရှဝ၏ အာယုဓများ၏ ပေါ့ပါးမှုကြောင့် ၎င်းတို့သည် ဝါနှင့် ခြောက်သွေ့မြက်တံကဲ့သို့ ဖြစ်မြင်ရ၏။

Verse 52

हैमैः शरसहस्रैस्तु ताडितो दैत्यपुंगवः । बाधयाभ्यर्दितः क्रुद्धो धृत्वा शिखरिणं रणे

ရွှေရောင်မြားထောင်ပေါင်းများစွာဖြင့် ထိုးနှက်ခံရသော ဒೈတျာတို့၏ အထွဋ်အမြတ်သည် ဝေဒနာကြောင့် ဖိစီးခံကာ ဒေါသထွက်၍ စစ်မြေပြင်တွင် တောင်ထိပ်ပါသော တောင်တစ်လုံးကို လက်နက်အဖြစ် ဆုပ်ကိုင်လေ၏။

Verse 53

जघान माधवं वेगाद्धिरण्याक्षो महाबलः । तं च संचूर्णयामास गदया लीलया हरिः

မဟာဗလရှိသော ဟိရဏ္ယာක්ෂသည် အရှိန်ပြင်းစွာ မာဓဝကို ထိုးနှက်လေ၏; သို့သော် ဟရီသည် ကစားသကဲ့သို့ မိမိ၏ ဂဒါဖြင့် သူ့ကို ချေမွေ့ပစ်လေ၏။

Verse 54

एवं पर्वतसाहस्रं पातितं तु क्रमेण हि । तथैव लाघवाच्चूर्णं हरिणा दानवारिणा

ဤသို့ တောင်တစ်ထောင်ကို အစဉ်လိုက် လှဲချလေ၏; ထိုနည်းတူပင် မိမိ၏ လျင်မြန်မှုကြောင့် ဒာနဝတို့၏ ရန်သူ ဟရီသည် ထိုတောင်များကို ဖုန်မှုန့်အဖြစ် ချေမွေ့လေ၏။

Verse 55

पुनर्बाहुसहस्राणि कृत्वासौ दानवोत्तमः । शरैः शक्तिभिरत्युग्रैः शूलैः परशुकादिभिः

ထို့နောက် ထိုဒာနဝတို့၏ အထွဋ်အမြတ်သည် ထပ်မံ၍ လက်ထောင်ပေါင်းများစွာကို ပေါ်ထွန်းစေကာ မြားများ၊ အလွန်ကြမ်းတမ်းသော သက္တိလှံများ၊ သူလ (သုံးခွ) များ၊ ပရရှု (စစ်တံစဉ်) စသည့် လက်နက်တို့ဖြင့် တပ်ဆင်လေ၏။

Verse 56

ववर्ष बहुभिर्विष्णुं क्रोधाविष्टेन चेतसा । तांस्तु तेनैव प्रहितांश्चिच्छेद सुरसत्तमः

ဒေါသစွဲကပ်သော စိတ်ဖြင့် သူသည် ဗိဿဏုအပေါ် လက်နက်များစွာကို မိုးရွာသကဲ့သို့ ပစ်ချလေ၏; သို့သော် နတ်တို့အနက် အမြတ်ဆုံးသောသူသည် ပစ်လွှတ်လာသော ထိုလက်နက်များကိုပင် ဖြတ်တောက်ဖျက်ဆီးလေ၏။

Verse 57

शरैर्दीप्तैर्महाघोरैरसुराणां भयंकरैः । विव्याध सर्वगात्रेषु शंभुशूलोपमैश्शरैः

အဆုရာတို့အတွက် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တောက်လောင်၍ အလွန်ကြမ်းတမ်းသည့် မြားများဖြင့်၊ သမ္ဘူ၏ တြိရှူလ်ကဲ့သို့သော မြားတံများကာ သူတို့၏ ကိုယ်အင်္ဂါအစုံကို ထိုးဖောက်လေ၏။

Verse 58

दानवाधिपतिः संख्ये ह्यव्ययो हरिरीश्वरः । स च कश्मलतां गत्वा सर्वशक्तिमनुत्तमाम्

စစ်မြေပြင်၌ မပျက်မယွင်းသော အရှင် ဟရီသည် ဒာနဝတို့၏ အုပ်စိုးရှင်ဖြစ်လာ၏။ ထို့နောက် စိတ်မောဟမှုအခြေအနေသို့ ရောက်သော်လည်း အလွန်မြင့်မြတ်၍ အားလုံးကို အုပ်စိုးနိုင်သော စွမ်းအားကို ထင်ရှားစေ၏။

Verse 59

कालजिह्वोपमां घोरामष्टघंटासमन्विताम् । हरेरुरसि पीने च विद्रुत्या पातयद्द्रुतम्

ကာလမရဏ၏ လျှာကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်း၍ ခေါင်းလောင်းရှစ်လုံးတပ်ဆင်ထားသော အရာကို၊ သူမသည် အလျင်အမြန် ပြေးဝင်လာကာ ဟရီ၏ ကျယ်ပြန့်၍ တင်းရင်းသော ရင်ဘတ်ပေါ်သို့ လျင်မြန်စွာ ချလိုက်၏။

Verse 60

शुशुभे स सुरश्रेष्ठस्तडित्त्वत्सान्द्रमेघवत् । ततश्च चुक्रुशुर्दैत्या जयेति साधुवादिनः

ဒေဝတို့အနက် အမြတ်ဆုံးသော သူသည် လျှပ်စီးတောက်ပသည့် ထူထပ်သော မိုးတိမ်ကဲ့သို့ တင့်တယ်လင်းလက်၏။ ထို့နောက် ဒೈတျတို့သည် “ဇေယ!” ဟု အောင်ပွဲကြွေးကြော်ကာ သာဓုကာရ ချီးမွမ်းသံများ ထွက်ပေါ်လာ၏။

Verse 61

ततश्चक्रं दैत्यसैन्ये दानवारिर्व्यसर्जयत् । तेषां शिरांसि संच्छिद्य माधवं पुनरागमत्

ထို့နောက် ဒာနဝတို့၏ ရန်သူ မာဓဝသည် ဒೈတျစစ်တပ်အတွင်းသို့ စက်ရကို ပစ်လွှတ်၏။ သူတို့၏ ခေါင်းများကို ဖြတ်တောက်ပြီးနောက် စက်ရသည် မာဓဝထံသို့ ပြန်လည်ရောက်လာ၏။

Verse 62

स दैत्यं शक्तिपातेन पातयामास वै रणे । चिरात्संज्ञां समालंब्य वह्निबाणेन केशवम्

သူသည် စစ်မြေပြင်တွင် လှံချက်ဖြင့် နတ်ဆိုးကို လဲကျစေခဲ့သည်။ အချိန်ကြာမြင့်စွာ သတိပြန်လည်လာပြီးနောက် သူသည် ကေရှဝကို မီးမြှားဖြင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။

Verse 63

निजघान रणे क्रुद्धो हरिः कौबेरमाक्षिपत् । ततो मुमोच मायास्त्रं चासुरं चातिदारुणम्

စစ်ပွဲတွင် ဒေါသထွက်နေသော ဟရိသည် တိုက်ခိုက်ပြီး ကောဗေရလက်နက်ကို ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မာယာလက်နက်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

Verse 64

सिंहव्याघ्रलुलायांश्च तद्वद्द्विप सरीसृपान् । जघान समरे विष्णुं हिरण्याक्षः प्रतापवान्

ခြင်္သေ့များ၊ ကျားများ၊ မြေခွေးများ၊ ဆင်များနှင့် တွားသွားသတ္တဝါများကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် အစွမ်းထက်သော ဟိရဏျက္ခသည် စစ်ပွဲတွင် ဗိဿနိုးကို လဲကျစေခဲ့သည်။

Verse 65

ततो मायास्त्रसंभूतान्शस्त्रास्त्रौघान्रणे हरिः । प्रचिच्छेद शरैरेव शूलेनैवमताडयत्

ထို့နောက် ဟရိသည် စစ်ပွဲတွင် မှော်လက်နက်များမှ ထွက်ပေါ်လာသော လက်နက်များနှင့် ဒုံးကျည်များကို သူ၏မြှားများဖြင့် ဖြတ်တောက်လိုက်ပြီး တြိသُولဖြင့်လည်း ရိုက်နှက်ခဲ့သည်။

Verse 66

स विह्वलित सर्वांगस्तत्क्षणं लोहितोक्षितः । विचकर्ष हरन्विष्णुरसृग्विप्लुतविग्रहः

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး နာကျင်ခံစားခဲ့ရသည်၊ ထိုခဏချင်းတွင် သူသည် သွေးများဖြင့် စိုရွှဲသွားသည်။ ထို့နောက် ဗိဿနိုးသည် သူ့ကို ဖမ်းဆွဲပြီး ဆွဲခေါ်သွားရာ သူ၏ပုံသဏ္ဌာန်မှာ သွေးများဖြင့် ပေကျံနေသည်။

Verse 67

तच्छूलं च त्रिभिर्बाणैः प्रविव्याध सुराधिपः । वरूथं सध्वजं केतुं रथं चैवातपत्रकम्

ဒေဝတို့၏အရှင်သည် မြားသုံးစင်းဖြင့် ထိုသုံးခွဆူးကို ထိုးဖောက်လေ၏။ ထို့ပြင် ရထား၏ကာရံ၊ အလံ၊ ကေတုအမှတ်တံဆိပ်၊ ရထားတိုင်နှင့် မိုးကာချတ်တော်ကိုလည်း ထိခိုက်စေ하였다။

Verse 68

यंतारं च प्रचिच्छेद दशभिश्च हरिः शरैः । पातिते च रथे दैत्यः संप्लुत्याथ रथं परम्

ဟရိသည် မြားဆယ်စင်းဖြင့် ရထားမောင်းကိုပါ ဖြတ်ချလေ၏။ ရထားကျသွားသောအခါ ဒေဝ်မဟုတ်သောအဆူရသည် ခုန်ထွက်ကာ ထို့နောက် ပိုမိုမြင့်မြတ်သော အခြားရထားတစ်စီးပေါ် တက်စီးလေ၏။

Verse 69

आरुरोह स दैत्येंद्रः संमुखं चाकरोद्बली । ततो युद्धं महाघोरमभवल्लोमहर्षणम्

ထို့နောက် အင်အားကြီးသော ဒိုင်တျယာတို့၏အရှင်သည် ရှေ့တိုးလာ၍ မျက်နှာချင်းဆိုင် ရပ်တည်လေ၏။ ထိုအခါ ရင်တုန်ဖွယ် အလွန်ကြမ်းတမ်းသော စစ်ပွဲကြီး ပေါ်ပေါက်လာသည်။

Verse 70

हिरण्याक्षस्य च हरेर्लोकविस्मापनं महत् । अस्त्रयुद्धं तथान्योन्यं कृतप्रतिकृतं च तत्

ဟိရဏျာක්ෂနှင့် ဟရိတို့၏ ကမ္ဘာကို အံ့ဩစေသော ကြီးမားသည့် တိုက်ပွဲ ဖြစ်ပွားလေ၏—အာယုဓနှင့် အာယုဓ ထိပ်တိုက်၊ တစ်ဦးတစ်ယောက် အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်၍ ပြန်လည်တုံ့ပြန်ကြသည်။

Verse 71

ततो नियुद्धे सततं दिव्यवर्षशतं गतम् । ततो दैत्यो महासत्वो ववृधे वामनो यथा

ထို့နောက် နီးကပ်တိုက်ပွဲသည် မရပ်မနား ဆက်လက်ဖြစ်ပွား၍ ဒိဗ္ဗနှစ်တစ်ရာ ကုန်လွန်သွားလေ၏။ ထိုအခါ မဟာသတ္တဝါရှိသော ဒိုင်တျယာသည် အင်အားတိုးပွားလာသည်—ဝါမနသည် အလွန်ကျယ်ပြန့်သို့ ကြီးထွားသကဲ့သို့။

Verse 72

मुखेन जग्राह रुषा त्रैलोक्यं सचराचरम् । भूमंडलं समुद्धृत्य विवेश च रसातलम्

ဒေါသထန်စွာဖြင့် သူသည် မိမိပါးစပ်ဖြင့် လှုပ်ရှားသည့်အရာနှင့် မလှုပ်ရှားသည့်အရာတို့ပါဝင်သော တြိလောကအားလုံးကို ဖမ်းယူကာ၊ ဘူမဏ္ဍလကို ဆွဲထုတ်ပြီး ရသာတလ (အောက်လောက) သို့ ဝင်ရောက်သွား하였다။

Verse 73

शेषाश्च विविशुर्दैत्यास्तमनु प्रीतिसंयुताः । ततो विष्णुर्महातेजा ज्ञात्वा दैत्यबलं महत्

ကျန်ရှိသော ဒာနဝများသည် ပီတိပြည့်ဝစွာ သူ့နောက်သို့ လိုက်ဝင်ကြသည်။ ထို့နောက် တေဇောမဟာရှိသော ဗိဿဏုသည် ဒေတ္တတို့၏ အင်အားကြီးမားမှုကို သိမြင်၍ (အရေးယူရန် ပြင်ဆင်하였다)။

Verse 74

दधार रूपं वाराहं दैत्यराजजिघांसया । धृत्वा क्रोडतनुं विष्णुर्विवेश तमनुद्रुतम्

ဒေတ္တမင်းကို သတ်ရန် အလိုဖြင့် ဗိဿဏုသည် ဝရာဟ (ဝက်တော) ရုပ်ကို ခံယူ하였다။ ဝက်တောကိုယ်တည်ကို ဆောင်ယူကာ ထွက်ပြေးသွားသူကို လိုက်၍ ဗိဿဏုလည်း ဝင်ရောက်သွား하였다။

Verse 75

इति श्रीपाद्मपुराणे प्रथमे सृष्टिखंडे देवासुरसंग्रामसमाप्तौ विजयस्तोत्रंनाम पंचसप्ततितमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သီပဒ္မပုရာဏ၏ ပထမပိုင်း စೃಷ್ಟိခဏ္ဍ၌၊ ဒေဝနှင့် အသူရတို့၏ စစ်ပွဲ အဆုံးသတ်ရာတွင် “ဝိဇယစတောတရ” ဟု အမည်ရသော ခုနှစ်ဆယ့်ငါးမြောက် အခန်း ပြီးဆုံး၏။

Verse 76

तां धृत्वा गच्छतस्तस्य विष्णोरमिततेजसः । समाजगाम दैत्येंद्रो धृष्टं वाग्भिस्तुदन्ननु

အမိတတေဇရှိသော ဗိဿဏုသည် သူမကို ဆောင်ယူကာ ရှေ့သို့ သွားနေစဉ်၊ ဒာနဝတို့၏ အရှင်သည် နီးကပ်လာ၍ နောက်မှကပ်လိုက်ကာ မရိုသေသော စကားများဖြင့် ဆက်လက် လှုံ့ဆော်နေ하였다။

Verse 77

मायाक्रोडतनुर्विष्णुर्दुर्वचांसि सहन्रुषा । जलोपरि दधारेमां धरां भूधर एव च

ဗိဿနုသည် သန့်ရှင်းသော မာယာအာနုဘော်ဖြင့် ဝရာဟာ (ဝက်တော) ရုပ်ကို ခံယူ၍ စိတ်ထိန်းသိမ်းသော ဒေါသဖြင့် ကြမ်းတမ်းသော စကားများကို သည်းခံ하였다။ ထို့နောက် ရေပြင်ပေါ်တွင် ဤမြေကြီးကို ထမ်းဆောင်ကာ၊ မိမိပင် ထောက်တိုင်တောင်တန်းကဲ့သို့ ဖြစ်လာ하였다။

Verse 78

तस्यां न्यस्य स्वसत्वं च स चकार तदाचलाम् । ततः पश्चात्स संलग्नो दैत्यराट्समुपस्थितः

ထိုမြေကြီးထဲသို့ မိမိ၏ စတ္တဝ (အနှစ်သာရအင်အား) ကို ထည့်သွင်းကာ တောင်တန်းကဲ့သို့ မလှုပ်မယှက် အတည်တကျ ဖြစ်စေ하였다။ ထို့နောက် ဒိုင်တျာတို့၏ ဘုရင်သည် ရှေ့တိုးလာ၍ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ကာ တိုက်ခိုက်လေ၏။

Verse 79

क्रोधेन महताविष्टो जघान गदया हरिम् । मायया सूकरो विष्णुस्तां गदां समवंचयत्

ဒေါသကြီးစွာ လွှမ်းမိုးခံရ၍ ဟရီကို ဂဒါဖြင့် ထိုးနှက်하였다။ သို့သော် ဝရာဟာရုပ်ရှိ ဗိဿနုသည် မာယာတန်ခိုးဖြင့် ထိုဂဒါကို လှည့်ဖျားကာ ရှောင်လွှဲနိုင်하였다။

Verse 80

योगयुक्तो यथा मृत्युं कौमोदक्याहनच्च तम् । ततः पुना रुषाविष्टो हिरण्याक्षो महाबलः

ယောဂ၌ တည်ငြိမ်စွာ နေ၍ ကೌမೋದကီ ဂဒါဖြင့် မရဏတရားကိုယ်တိုင် ထိုးနှက်သကဲ့သို့ သူ့ကို လဲကျစေ하였다။ ထို့နောက် အင်အားကြီး ဟိရဏ္ယာක්ෂ သည် ဒေါသဖြင့် ထပ်မံ လွှမ်းမိုးကာ ပြန်လည် ထလာ하였다။

Verse 81

मुष्टिना प्राहरद्देवं दक्षिणे तु भुजे प्रभोः । एवं युद्धं महाघोरं सव्यासव्यं गतागतम्

သူသည် လက်သီးဖြင့် ဒေဝကို သခင်၏ ညာဘက်လက်မောင်းပေါ် ထိုးနှက်하였다။ ထို့ကြောင့် စစ်ပွဲသည် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် ဖြစ်လာကာ—ဘယ်ညာ ထိုးနှက်မှုများ အလှည့်ကျဖြစ်၍ ရှေ့နောက် လှုပ်ရှားသွားလာနေ하였다။

Verse 82

परिभ्रमणविक्षेपं कृतानुकरणं तथा । ततो ब्रह्मादयो देवा युद्धं पश्यंति खे स्थिताः

လှည့်ပတ်သွားလာသော လှုပ်ရှားမှုများ၊ ရုတ်တရက် လှည့်စားကွက်များနှင့် တုပကစားသည့် မာယာလှုပ်ရှားမှုများဖြင့်; ထို့နောက် မိုးကောင်းကင်၌ တည်နေသော ဘြဟ္မာနှင့် အခြားဒေဝတားတို့သည် စစ်ပွဲကို ကြည့်ရှုကြ၏။

Verse 83

स्वस्ति प्रजाभ्यो देवेभ्य ऋषिभ्यश्चेति चाब्रुवन् । ऊचुश्च देवदेवेशं विष्णुं वाराहरूपिणम्

သူတို့က “ပြည်သူများ၊ ဒေဝတားများနှင့် ရှိသီများအတွက် ကောင်းကျိုးမင်္ဂလာ ဖြစ်ပါစေ” ဟုဆိုကာ၊ ထို့နောက် ဒေဝတားတို့၏ အရှင်—ဝရာဟာ (ဝက်တော) ရုပ်သဏ္ဍာန်တော်ဖြင့်ရှိသော ဗိဿဏုကို မေတ္တာပန်ကြားကြ၏။

Verse 84

मा क्रीड बालवद्देव जह्यमुं देवकंटकम् । ततो विष्णुर्महातेजा मायावाराहरूपधृत्

“အို ဒေဝါ! ကလေးလို မကစားပါနှင့်; ဒေဝတားတို့၏ ဆူးကဲ့သို့သော ဤအန္တရာယ်ကို ဖျက်ဆီးပါ” ဟုဆိုကြ၏။ ထို့နောက် တေဇောကြီးသော ဗိဿဏုသည် မာယာသက္တိဖြင့် ဝရာဟာရုပ်ကို ခံယူတော်မူ၏။

Verse 85

ब्रह्माद्यनुमतिं प्राप्य चक्रं प्राक्षिपदुल्बणम् । सहस्रसूर्यसंकाशं सहस्रारं महाप्रभम्

ဘြဟ္မာနှင့် အခြားဒေဝတားတို့၏ ခွင့်ပြုချက်ကို ရပြီးနောက်၊ သူသည် အလွန်ပြင်းထန်သော စက်ရကို ပစ်ချလိုက်သည်—နေတစ်ထောင်ကဲ့သို့ တောက်ပ၍၊ အချောင်းတစ်ထောင်ပါသော၊ မဟာတေဇောဖြင့် လင်းလက်နေ၏။

Verse 86

दैत्यांतकरणं रौद्रं प्रलयाग्निसमप्रभम् । तच्चक्रं विष्णुना मुक्तं हिरण्याक्षं महाबलम्

ထို စုဒർശန စက်ရသည်—ဒေတ္တများကို အဆုံးသတ်စေသော၊ ကြောက်မက်ဖွယ် ရောဒြ၊ ပရလယမီးကဲ့သို့ တောက်လောင်သော—ဗိဿဏုက မဟာဗလရှိသော ဟိရဏ္ယာක්ෂ ထံသို့ ပစ်လွှတ်တော်မူ၏။

Verse 87

चकार भस्मसात्सद्यो ब्रह्मादीनां च पश्यताम् । दैत्यांतकरणं रौद्रं चक्रं चागमदच्युतम्

ဗြဟ္မာနှင့် အခြားဒေဝတားတို့ မျက်မြင်ရှေ့တွင်ပင် သူသည် ချက်ချင်း ရန်သူကို ပြာမှုန့်အဖြစ် ပြောင်းလဲစေ하였다; ထို့နောက် အချျုတ၏ ကြမ်းကြုတ်သော စက္ကရ—ဒေတ္တများကို ဖျက်ဆီးသူ—ပေါ်ထွန်းလာ၏။

Verse 88

ततो ब्रह्मादयो देवाः शक्रमुख्याश्च लोकपाः । दृष्ट्वा च विजयं विष्णोः स्तुवंति स्म समागताः

ထို့နောက် ဗြဟ္မာနှင့် အခြားဒေဝတားတို့၊ သက္က (အိန္ဒြာ) ဦးဆောင်သော လောကပာလများပါ၍၊ ဗိဿနု၏ အောင်မြင်မှုကို မြင်ပြီး ထိုနေရာ၌ စုဝေးကာ ချီးမွမ်းသီဆိုကြ၏။

Verse 89

देवा ऊचुः । नताः स्म विष्णुं जगदादिभूतं सुरासुरेंद्रं जगतां प्रपालकम् । यन्नाभिपद्मात्किल पद्मयोनिर्बभूव तं वै शरणं गताः स्मः

ဒေဝတားတို့က ဆိုကြသည်– “ကျွန်ုပ်တို့သည် ဗိဿနုကို ဦးညွှတ်နမസ്കာရပြုပါ၏—ကမ္ဘာလောက၏ အရင်းအမြစ်၊ ဒေဝနှင့် အဆုရတို့၏ အရှင်၊ လောကတို့၏ ထိန်းသိမ်းသူ; သူ၏ နာဘိပဒ္မမှ ပဒ္မယောနိ ဗြဟ္မာ ပေါ်ထွန်းလာခဲ့သည်။ ထိုအရှင်တော်ထံသို့သာ ကျွန်ုပ်တို့ ခိုလှုံပါ၏။”

Verse 90

नमोनमो मत्स्यवपुर्द्धराय नमोस्तु ते कच्छपरूपधारिणे । नमः प्रकुर्मश्च नृसिंहरूपिणे तथा पुनर्वामनरूपिणे नमः

မတ္စျဝပု (ငါး) ကို ဆောင်ယူတော်မူသော သင့်အား နမိုနမို; ကစ္ဆပ (လိပ်) ရုပ်ကို ဆောင်ယူတော်မူသော သင့်အား နမို။ နရစിംဟ ရုပ်ဖြင့်လည်း နမಸ್ಕာရပြုပါ၏; ထို့ပြင် ဝာမန ရုပ်ဖြင့်လည်း နမိုပါ၏။

Verse 91

नमोस्तु ते क्षत्रविनाशनाय रामाय रामाय दशास्यनाशिने । प्रलंबहंत्रे शितिवाससे नमो नमोस्तु बुद्धाय च दैत्यमोहिने

ခတ္တရိယ စစ်တပ်တို့ကို ဖျက်ဆီးသူ သင့်အား နမို; ရာမ၊ ရာမ—ဒသမုခ (ရာဝဏ) ကို သတ်ဖြတ်သူ—သင့်အား နမို။ ပရလမ္ဘကို သတ်သူ၊ မှောင်ရောင်ဝတ်ဆင်သူ သင့်အား နမိုနမို; ထို့ပြင် ဒေတ္တတို့ကို မောဟဖြင့် လှည့်စားသူ ဗုဒ္ဓအားလည်း နမိုနမို။

Verse 92

म्लेच्छांतकायापि च कल्किनाम्ने नमः पुनः क्रोडवपुर्धराय । जगद्धितार्थं च युगेयुगे भवान्बिभर्ति रूपं त्वसुराभवाय

မလေစ္ဆာတို့ကို ဖျက်ဆီးသော “ကလ္ကိ” နာမတော်ရှိသည့် ဘုရားသခင်အား ထပ်မံ နမസ്കာရ; ဝရာဟ (တောဝက်) သန့်ရှင်းသော ကိုယ်တော်ကို ဆောင်ယူတော်မူသူအားလည်း ထပ်မံ နမസ്കာရ။ လောက၏ အကျိုးအတွက် ယုဂတိုင်း ယုဂတိုင်း၌ ကိုယ်တော်သည် ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ခံယူတော်မူ၍ အဆုရတို့ အဆုံးသတ်စေတော်မူ၏။

Verse 93

निषूदितोऽयं ह्यधुना किल त्वया दैत्यो हिरण्याक्ष इति प्रगल्भः । यश्चेंद्रमुख्यान्किललोकपालान्संहेलया चैव तिरश्चकार

အမှန်တကယ် ယခုတင်ပင် ကိုယ်တော်သည် သတ္တိကြီးသော ဒೈတျ “ဟိရဏ္ယာක්ෂ” ကို သတ်ဖြတ်တော်မူပြီ။ သူသည် မာန်မာနဖြင့် အိန္ဒြာနှင့် အခြား လောကပာလ နတ်တို့ကိုပင် မထီမဲ့မြင်ပြု၍ အရှက်ရစေခဲ့သူဖြစ်သည်။

Verse 94

स वै त्वया देवहितार्थमेव निपातितो देववर प्रसीद । त्वमस्य विश्वस्य विसर्गकर्ता ब्राह्मेण रूपेण च देवदेव

အမှန်တကယ် သူကို ကိုယ်တော်သည် နတ်တို့၏ အကျိုးအတွက်သာ လဲကျစေတော်မူခဲ့သည်။ နတ်တို့အနက် အမြတ်ဆုံးဘုရား၊ ကြည်နူးမေတ္တာပြုတော်မူပါ။ နတ်တို့၏ နတ်ဘုရား၊ ကိုယ်တော်သည် ဤလောကကို ဖန်ဆင်း၍ ဖြန့်ချိသူဖြစ်ပြီး၊ ဘြဟ္မာ-ရုပ်ဖြင့်လည်း ကိုယ်တော်တည်းဟူ၏။

Verse 95

पाता त्वमेवास्य युगेयुगे च रूपाणि धत्से सुमनोहराणि । त्वमेव कालाग्निहरश्च भूत्वा विश्वं क्षयं नेष्यसि चांतकाले

ကိုယ်တော်တည်းဟူ၍ ယုဂတိုင်း ယုဂတိုင်း၌ ဤဗိသုကာလောက၏ ကာကွယ်ရှင်ဖြစ်ပြီး စိတ်နှလုံးလှပစေသော ရုပ်သဏ္ဌာန်များကို ခံယူတော်မူ၏။ ကိုယ်တော်တည်းဟူ၍ ကာလ၏ မီး (ကာလာဂ္နိ) ကို ဆောင်ယူသူဖြစ်လာကာ နောက်ဆုံးအချိန်၌ လောကကို ပရလယသို့ ခေါ်ဆောင်တော်မူမည်။

Verse 96

अतो भवानेव च विश्वकारणं न ते परं जीवमजीवमीश । यत्किंच भूतं च भविष्यरूपं प्रवर्त्तमानं च तथैव रूपम्

ထို့ကြောင့် အရှင်ဘုရား၊ ကိုယ်တော်တည်းဟူ၍ လောကစကြဝဠာ၏ အကြောင်းရင်းဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်ထက် မြင့်သောအရာ မရှိ—အသက်ရှိသည့်အရာလည်း မဟုတ်၊ အသက်မရှိသည့်အရာလည်း မဟုတ်။ အတိတ်၌ရှိခဲ့သမျှ၊ အနာဂတ်၌ဖြစ်မည့်သမျှ၊ ယခုလက်ရှိ လှုပ်ရှားနေသမျှ—အားလုံးသည် ကိုယ်တော်ပေါ် မူတည်နေသည်။

Verse 97

सर्वं त्वमेवासि चराचराख्यं न भाति विश्वं त्वदृते च किंचित् । अस्तीति नास्तीति च भेदनिष्ठं त्वय्येव भातं सदसत्स्वरूपम्

အရှင်ဘုရား၊ လှုပ်ရှားသောအရာနှင့် မလှုပ်ရှားသောအရာဟု ခေါ်ဆိုသမျှ အားလုံးသည် သင်တော်တည်း။ သင်မရှိလျှင် ဤလောကဓာတ်၌ မည်သည့်အရာမျှ မတောက်ပနိုင်။ “ရှိသည်” “မရှိသည်” ဟူသော ခွဲခြားမှုတောင် သင်၌သာ ပေါ်လွင်၍ အမှန်နှင့် အမမှန် နှစ်မျိုး၏ သဘာဝအဖြစ် သင်တော်ပင် ဖြစ်သည်။

Verse 98

ततो भवंतं कतमोपि देव न ज्ञातुमर्हत्यविपक्वबुद्धिः । ऋते भवत्पादपरायणं जनं तेनागता स्मश्शरणं शरण्यम्

ထို့ကြောင့် အရှင်ဘုရား၊ ဉာဏ်မပြည့်စုံသေးသူသည် သင်တော်ကို သိမြင်ရန် မထိုက်တန်ပါ။ သင်၏ ခြေတော်ကို အပြည့်အဝ အားကိုးသူမှတပါး မရှိသဖြင့်၊ ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် အားလုံး၏ အားကိုးရာဖြစ်သော သင်တော်ထံ သာရဏဂုံ ဝင်လာကြပါသည်။

Verse 99

व्यास उवाच । ततो विष्णुः प्रसन्नात्मा उवाच त्रिदिवौकसः । तुष्टोस्मि देवा भद्रं वो युष्मत्स्तोत्रेण सांप्रतम्

ဗျာသက ဆိုသည်– ထို့နောက် စိတ်နှလုံး ပျော်ရွှင်နှစ်သက်သော ဗိဿဏုသည် ကောင်းကင်ဘုံနေသူတို့အား မိန့်တော်မူသည်– “ဟေ ဒေဝတို့၊ ငါသည် ကျေနပ်ပြီ။ ယခုလက်ရှိ သင်တို့ ဆက်ကပ်သော စတုတ္တိကြောင့် သင်တို့အပေါ် မင်္ဂလာ ဖြစ်ပါစေ။”

Verse 100

य इदं प्रपठेद्भक्त्या विजयस्तोत्रमादरात् । न तस्य दुर्लभं देवास्त्रिषुलोकेषु किंचन

ဤ “အောင်ပွဲ စတုတ္တိ” ကို ယုံကြည်သဒ္ဓါနှင့် လေးစားစွာ ရွတ်ဖတ်သူ—ဟေ ဒေဝတို့—သုံးလောက၌ သူ့အတွက် မရနိုင်သော အရာတစ်စုံတစ်ရာမျှ မရှိ။

Verse 101

गवां शतसहस्रस्य सम्यग्दत्तस्य यत्फलम् । तत्फलं समवाप्नोति कीर्तनाच्छ्रवणान्नरः

နည်းမှန်ကန်စွာ နွားတစ်သိန်းကို လှူဒါန်းခြင်းမှ ရသော ကုသိုလ်အကျိုးကဲ့သို့ပင်၊ ဤသန့်ရှင်းသော အကြောင်းအရာကို ကီရတန်ပြု၍ နားထောင်ခြင်းဖြင့် လူသည် ထိုအကျိုးကို တူညီစွာ ရရှိသည်။

Verse 102

सर्वकामप्रदं नित्यं देवदेवस्य कीर्तनम् । अतः परं महाज्ञानं न भूतं न भविष्यति

နတ်တို့၏နတ်ကို အမြဲတမ်း ကီရတနဖြင့် ချီးမွမ်းခြင်းသည် အလိုဆန္ဒအားလုံးကို နိစ္စကာလ ပေးအပ်တော်မူ၏။ ဤထက်မြင့်သော မဟာဉာဏ်သည် ယခင်ကလည်း မရှိခဲ့၊ နောင်လည်း မရှိတော့။