Adhyaya 67

Verse 1

व्यास उवाच । एतच्छ्रुत्वा तु दैत्येंद्रो हिरण्याक्षो महाबलः । सरोषश्चातिताम्राक्षो ह्यसुरानादिदेश ह

ဗျာသ မိန့်တော်မူသည်—ဤသတင်းကို ကြားသော် မဟာဗလရှိသော ဒൈတျာဘုရင် ဟိရဏ္ယာක්ෂသည် ဒေါသကြောင့် မျက်လုံးနီရဲလျက် အသူရတို့အား အမိန့်ပေး၏။

Verse 2

स्वयं गच्छामि युद्धाय देवानां विजिघांसया । नागच्छंति न युद्ध्यंते तेन मार्गाद्विशन्त्वितः

“ငါကိုယ်တိုင် စစ်ပွဲသို့ သွားမည်၊ ဒေဝတို့ကို သတ်ရန် အကြံတည်၏။ မသွားသူ မတိုက်သူတို့သည် ဤနေရာမှ ထိုလမ်းကြောင်းဖြင့် ဝင်ကြလော့။”

Verse 3

एतच्छ्रुत्वा तु वचनं शेषा दैत्यगणाधिपाः । युद्धाय प्रययुः सर्वे शूलपाशातिपंडिताः

ထိုစကားကို ကြားသော် ကျန်ရှိသော ဒైတျာတပ်စုခေါင်းဆောင်များ အားလုံး စစ်ပွဲသို့ ထွက်ခွာကြပြီး တြိရှူလနှင့် ပာရှ (ကြိုးဖမ်း) အသုံးပြုရာ၌ အလွန်ကျွမ်းကျင်ကြ၏။

Verse 4

अधिकं पूर्वसैन्याश्च तथा शतगुणैरपि । निरंतरं तथाकाशं प्रययुर्युद्धकांक्षिणः

ထို့နောက် စစ်တပ်သည် ယခင်ထက်ပင် ပိုမိုကြီးမားလာ၍—တစ်ရာဆတိုးတက်သကဲ့သို့; စစ်ပွဲကို လိုလားတောင့်တ၍ မပြတ်တောက်သော တန်းစီအုပ်စုများဖြင့် ရှေ့သို့တက်ကာ ကောင်းကင်ကို ပြည့်နှက်စေ하였다။

Verse 5

ततो रुद्रास्स साध्याश्च विश्वे च वसवस्तथा । स्कंदश्च गणपश्चैव विष्णुजिष्णुपुरोगमाः

ထို့နောက် ရုဒ္ဒရများ၊ သာဓျများ၊ ဝိශ්ဝေဒေဝများနှင့် ဝသုများ ပေါ်ထွက်လာကြ၏; ထို့ပြင် စကန္ဒနှင့် ဂဏပလည်း—ရှေ့တန်းတွင် ဗိဿဏု (အလုံးစုံသို့ ပြန့်နှံ့သော) နှင့် ဇိဿဏု (အောင်မြင်သူ) က ဦးဆောင်ကြ၏။

Verse 6

सर्वे योद्धुं गतास्ते च हृष्टा रणसमुत्सुकाः । एतस्मिन्नंतरे युद्धं देवदानवयोरपि

သူတို့အားလုံး စစ်တိုက်ရန် ထွက်ခွာကြ၍—ဝမ်းမြောက်လန်းဆန်းကာ ရန်ပွဲကို စိတ်အားထက်သန်ကြ၏။ ထိုအချိန်တည်းမှာပင် ဒေဝများနှင့် ဒာနဝများအကြားလည်း စစ်ပွဲ ပေါက်ကွဲလာ၏။

Verse 7

न भूतं न श्रुतं पूर्वं सर्वलोकभयंकरम् । शस्त्रास्त्रैबर्हुधा युक्तं शिशिरेणेव काननम्

ဤသို့သောအရာကို ယခင်က မမြင်ဖူး မကြားဖူး—လောကအားလုံးအတွက် ကြောက်မက်ဖွယ်; လက်နက်မျိုးစုံနှင့် ပစ်လက်နက်များဖြင့် ထူထပ်ကာ၊ ဆောင်းရာသီတောအုပ်ကဲ့သို့ ရွက်ကင်းသော ချွန်ထက်မောင်းများ ထိုးထွင်းနေသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 8

धरां स्वर्गौक आकाशं संरुध्य युद्धमाबभौ । अन्योन्यं जघ्नुराकाशे तथान्योन्यं महीतले

မြေပြင်၊ ကောင်းကင်ဘုံဒေသများနှင့် အာကာသကို ပိတ်ဆို့ကာ သူတို့သည် စစ်ပွဲထဲသို့ ဝင်ရောက်ကြ၏။ အချို့က ကောင်းကင်တွင် အချင်းချင်း ထိုးနှက်ကြပြီး၊ အချို့က မြေပြင်ပေါ်တွင်လည်း အချင်းချင်း သတ်ဖြတ်ကြ၏။

Verse 9

शक्तिभिर्मुसलैर्भल्लैर्बहुभिः शरवृष्टिभिः । दारुणैः खड्गपातैश्च तथा चक्रपरःश्वधैः

လှံများ၊ နှုတ်သီးတပ်လက်နက်များ၊ ချွန်ထက်သော မြားတိုများ၊ မရေမတွက်နိုင်သော မြားမိုးရွာသွန်းမှုများ၊ ကြောက်မက်ဖွယ် ဓားခုတ်ချက်များ၊ စက်လက်နက်များနှင့် ပုဆိန်များဖြင့်—

Verse 10

अन्यायुधैश्च विविधैर्निर्जघ्नुस्ते परस्परम् । अभवन्घोररूपाणि धराकाशे व्ययानि च

အခြားသော လက်နက်အမျိုးမျိုးတို့ဖြင့် သူတို့သည် အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်ကြလေသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ် ပုံသဏ္ဍာန်များ ပေါ်လာပြီး မြေကြီးနှင့် ကောင်းကင်ယံ၌ ပျက်စီးစေသော နှောင့်ယှက်မှုများလည်း ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။

Verse 11

शस्त्रैः शरैरसृक्पातैः कंकवायसजंबुकैः । यथा मुसलधाराभिर्घना वर्षंति लोहितम्

လက်နက်များ၊ မြားများနှင့် သွေးမိုးရွာသွန်းမှုများဖြင့်—ဗျိုင်းများ၊ ကျီးကန်းများနှင့် မြေခွေးများအကြား—ထူထပ်သော တိမ်တိုက်များက သည်းထန်စွာ မိုးရွာသွန်းသကဲ့သို့၊ သူတို့သည် သွေးမိုးရွာစေခဲ့ကြသည်။

Verse 12

तथैव क्षतजैः स्रस्तैः स्वाङ्गाच्च देवदानवाः । केचित्पतंति मुह्यंति स्खलंति च हसंति च

ထို့အတူ မိမိတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ သွေးများ စီးကျလျက် နတ်များနှင့် ဒေဝါလီများ—အချို့မှာ လဲကျကုန်၏၊ အချို့မှာ တွေဝေမူးမေ့ကုန်၏၊ အချို့မှာ တိုက်မိ၍ လဲကုန်၏၊ အချို့မှာ ရယ်မောကုန်၏။

Verse 13

मुंचंति चार्तनादांश्च सिंहनादं मुहुर्मुहुः । केषांचिद्बाहवश्छिन्नाश्छिन्नपादास्तथापरे

သူတို့သည် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်ကြပြီး ခြင်္သေ့များကဲ့သို့ ထပ်ခါတလဲလဲ ဟိန်းဟောက်ကြသည်။ အချို့မှာ လက်မောင်းများ ပြတ်တောက်ကုန်၏။ အခြားသူများမှာ ခြေထောက်များ ပြတ်တောက်ကုန်၏။

Verse 14

छिन्नपार्श्वोदराः केचिन्निपेतुः शतशो भुवि । कोटिकोटिसहस्राणि गजवाज्यसुराणि च

အချို့တို့၏ ဘေးဖက်နှင့် ဝမ်းဗိုက် ပေါက်ကွဲကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ရာချီအဖြစ် လဲကျကြ၏။ ထို့ပြင် ကုဋိကုဋိ ထောင်ပေါင်းများစွာသော ဆင်၊ မြင်းနှင့် စစ်သူရဲတို့လည်း ပြိုလဲကျသွားကြ၏။

Verse 15

अपतन्धरणीपृष्ठे रक्तौघे बहुधा भुवि । ततस्तु धरणीपृष्ठे त्वभवल्लोहितार्णवः

မြေပြင်မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် နေရာအနှံ့အပြား၌ သွေးစီးကြောင်းများ ကျဆင်းလျက်ရှိ၏။ ထို့နောက် မြေပြင်ပေါ်တွင်ပင် သွေးသမုဒ္ဒရာတစ်စင်းကဲ့သို့ ဖြစ်ပေါ်လာ၏။

Verse 16

विपरीतास्ततो नद्यः सद्यस्तत्र विसुस्रुवुः । तृणकाष्ठपरास्तत्र शक्तयो दारुसंचयाः

ထို့နောက် ထိုနေရာရှိ မြစ်များသည် ချက်ချင်း ပြန်လှန်ဦးတည်၍ စီးဆင်းလာကြ၏။ ထိုအရပ်၌ စီးကြောင်းများက မြက်နှင့် သစ်သားအပိုင်းအစများကို သယ်ဆောင်လာပြီး သစ်သားပုံများ စုပုံကာ တောင်တန်းသဖွယ် ဖြစ်လာ၏။

Verse 17

मुद्गरा मुसलाः शूला मकराद्या भवंति च । जयंतिका ध्वजा मीनाः कमठाश्चर्मकायकाः

ထိုနေရာ၌ မုဒ္ဂရ (ဂဒါ)၊ မုဆလ (အလူး)၊ ရှူလ (လှံ) စသည့် ရုပ်သဏ္ဌာန်များလည်း ဖြစ်ပေါ်လာပြီး မကရ စသဖြင့် စတင်သော ပုံသဏ္ဌာန်များလည်း ရှိ၏။ ထို့အတူ ဂျယန္တိကာ-ရုပ်၊ ဓွဇ (အလံ)၊ ငါး၊ လိပ်နှင့် အရေပြားကဲ့သို့ ဖုံးအုပ်ထားသော ကိုယ်ခန္ဓာရှိသူများလည်း ရှိကြ၏။

Verse 18

शरादिभिर्महोष्ट्रैश्च निरुद्धाः प्रचुरैस्तथा । केशचामरशैवालाः संपूर्णास्तास्ततःस्ततः

ထိုနေရာများသည် မြက်ရိုင်း (ရိဒ်) စသည့်အရာများနှင့် အလွန်များပြားသော အကြီးစား ကုလားအုတ်များကြောင့် ထူထပ်စွာ ပိတ်ဆို့နေ၏။ ထို့ပြင် နေရာနေရာ၌ ဆံပင်နှင့် ချာမရ (ယက်-အမြီးပန်ကာ) ကဲ့သို့သော မြက်ညှိ/အညှိများ ပြည့်နှက်ကာ အကုန်လုံး ထူထပ်စွာ ဖုံးလွှမ်းသွား၏။

Verse 19

पतद्भिश्च तथान्यैश्च विविधैः क्षतजार्णवः । तदा वसुंधरा सर्वा सशैलवनकानना

ကျရောက်လာသော လက်နက်မျိုးစုံ၏ ထိုးနှက်ဒဏ်ရာများကြောင့် သမုဒ္ဒရာသည် သွေးပင်လယ်ဖြစ်သွား၏; ထို့နောက် တောင်တန်း၊ တောအုပ်နှင့် သစ်တောဝန်းကျင်တို့နှင့်တကွ မြေကမ္ဘာတစ်လုံးလုံးသည် ထိုမဟာပျက်စီးမှုထဲသို့ လွှမ်းမိုးခံရ၏။

Verse 20

रुधिरौघा महाघोरा सर्वलोकभयंकरा । स्कंदस्य शक्तिपातेन गता दैत्या यमक्षयम्

သွေးလှိုင်းကြီးကဲ့သို့ အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်း၍ လောကအားလုံးကို ထိတ်လန့်စေသော ဒိုင်တျယများသည် စကန္ဒ၏ သက္တိကျဆင်းမှုကြောင့် ယမလောကသို့ ပို့ဆောင်ခံရ၍ ပျက်စီးသွား၏။

Verse 21

पर्शुना परमेणैव अग्निनाग्निशिखैः शरैः । वरुणस्य च पाशेन बद्धा मग्ना यमक्षये

အမြင့်မြတ်သော ပုဆိန်ဖြင့် ခုတ်ထိုးခံရ၍ မီးလျှံကဲ့သို့ လောင်ကျွမ်းသော မြားများဖြင့် ထိုးဖောက်ခံရ၏; ဝရုဏ၏ ကြိုးပတ်ဖြင့် ချည်နှောင်ခံရပြီးနောက် သူတို့သည် နစ်မြုပ်ကာ ယမ၏ နေရာသို့ ဝင်ရောက်သွား၏။

Verse 22

येषां पुत्रैश्च पौत्रैश्च पुरोगैः सचिवैस्तथा । निपातिताश्च दैतेयाः शरशक्त्यृष्टिवृष्टिभिः

သူတို့၏ သားများ၊ မြေးများနှင့်အတူ ရှေ့တန်းဦးဆောင်သော စစ်ခေါင်းဆောင်များ၊ အမတ်များပါဝင်ကာ မြား၊ လှံနှင့် ဂျာဗလင်တို့ မိုးရွာသကဲ့သို့ကျလာသည့်အလယ်တွင် ဒိုင်တျယများကို လဲကျစေခဲ့၏။

Verse 23

ग्रहैश्च श्वसनैरेव यक्षगंधर्वकिन्नरैः । महत्या गदया चैव कुबेरेण च धीमता

ဂြဟများနှင့် ရှဝသနများအပါအဝင် ယက္ခ၊ ဂန္ဓဗ္ဗ၊ ကိန္နရတို့နှင့်တကွ၊ မဟာဂဒါကို ကိုင်ဆောင်လျက် ဉာဏ်ပညာရှိသော ကုဗေရလည်း ထိုနေရာ၌ ပေါ်ထွန်းလာ၏။

Verse 24

घनानां निकरैर्वज्रैस्तुषारैर्विधुनेरितैः । पन्नगानां विषैर्घोरैर्दैत्याः पेतुर्धरातले

မိုးတိမ်ထဲမှ ဝဇ္ဇရအစုအဝေးတို့၏ ထိုးနှက်မှု၊ လေက မောင်းနှင်လာသော မိုးခဲတုံးတို့၏ ထုနှက်မှုနှင့် နာဂ(မြွေ)တို့၏ ကြောက်မက်ဖွယ် အဆိပ်ကြောင့် ဒೈတျယတို့သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားကြ၏။

Verse 25

अन्यैश्च विविधैर्देवैः कोटिकोटिसहस्रशः । पातिताः प्रययुस्सर्वे धरण्यां तु गतासवः

ထို့ပြင် အမျိုးမျိုးသော ဒေဝတားအဖွဲ့များ—ကုဋိပေါင်းကုဋိ၊ ထောင်ပေါင်းထောင်—က ထိုးနှက်ပစ်ချသဖြင့် သူတို့အားလုံး မြေပြင်သို့ လဲကျကာ အသက်လည်း ကွယ်လွန်သွားကြ၏။

Verse 26

देहांस्त्यक्त्वा दिवं यांति केचिच्च यममंदिरम् । केचिद्गच्छंति पातालं पुण्यापुण्यप्रयोगतः

ကိုယ်ခန္ဓာကို စွန့်လွှတ်ပြီးနောက် အချို့သည် စွဝဂ္ဂ(ကောင်းကင်)သို့ သွားကြ၍ အချို့သည် ယမ၏ နန်းတော်သို့ သွားကြသည်။ အချို့ကတော့ ပုဏ္ဏ–အပုဏ္ဏ(ကောင်းမှု–မကောင်းမှု)၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုအတိုင်း ပာတාලသို့ ဆင်းသက်ကြ၏။

Verse 27

एतस्मिन्नंतरे वेदाञ्जजल्पुः परमर्षयः । स्वस्त्यस्तु ब्राह्मणेभ्यश्च गोभ्यः स्त्रीभ्यस्तपस्विषु

ထိုအချိန်တွင် မဟာရ္ရှီတို့သည် ဝေဒကို ရွတ်ဖတ်ကာ ကြေညာကြ၏—“ဗြာဟ္မဏတို့၊ နွားတို့၊ မိန်းမတို့နှင့် တပသ္ဝီ(တပ)ကျင့်သူတို့အပေါ် ကောင်းကျိုးမင်္ဂလာ ဖြစ်ပါစေ။”

Verse 28

प्रयुध्यमानेष्वन्येषु सांप्रतं सर्वजंतुषु । विबुधैरर्दिता दैत्याः शेषाः पर्वतमाश्रिताः

အခြားသတ္တဝါတို့ ယခု စစ်တိုက်နေစဉ်တွင် ဒေဝတားတို့၏ ဖိနှိပ်နှောင့်ယှက်မှုကြောင့် ကျန်ရှိသော ဒိုင်တျယတို့သည် တောင်တန်းကို အားကိုးကာ ခိုလှုံကြ၏။

Verse 29

प्रजग्मुश्च दिशः सर्वाः कातरा रणभीरवः । दैत्यव्यूहे प्रभग्ने च बलो नाम महाबलः

စစ်မြည်သံကြောက်မက်ဖွယ်ကြား၍ ကြောက်လန့်ကာ သူတို့သည် အရပ်အနှံ့သို့ ထွက်ပြေးကြ၏။ ဒေဝါတို့နှင့်ဆန့်ကျင်သည့် အသူရတပ်ဖွဲ့ ပျက်စီးကွဲပြားသွားသောအခါ မဟာအားရှင် ‘ဗလ’ ဟူသောသူသည် အင်အားကြီးစွာဖြင့် ထင်ရှားစွာ ထွက်ပေါ်လာ၏။

Verse 30

अर्दयामास देवांश्च संयम्याग्निसमैः शरैः । तस्य बाणार्दिता देवा बहवो बलदर्पिताः

သူသည် မီးကဲ့သို့ လောင်ကျွမ်းသော မြားများဖြင့် ဒေဝါတို့ကို တားဆီးနှိပ်စက်၏။ သူ၏မြားဒဏ်ကြောင့် အင်အားကို မာနထောင်လွှားသော ဒေဝါများစွာ ထိခိုက်နာကျင်ကြ၏။

Verse 31

पतिता धरणीपृष्ठे केचिद्भग्ना रणाजिरे । दृष्ट्वा तस्य महत्कर्म दारुणं लोकभीषणम्

အချို့သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျကာ အချို့သည် စစ်မြေပြင်တွင် ပျက်စီးကွဲကြေကြ၏။ သူ၏ မဟာကာရ်မကို မြင်လျှင်—ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်း၍ လောကကို ထိတ်လန့်စေသော—

Verse 32

शशंसुरृषयो देवास्तत्र शिष्टाः प्रचुक्रुशुः । अथ क्रुद्धो महातेजाश्शतक्रतुररिंदमः

ထိုနေရာ၌ ရှိသီတို့နှင့် ဒေဝါတို့က အော်ဟစ်ပြောကြ၍ သီလရှိသူတို့လည်း အသံမြင့်စွာ ငိုကြွေးကြ၏။ ထို့နောက် မဟာတေဇရှိသော ရန်သူနှိမ်နင်းရှင် ‘သတကရတု’ (အိန္ဒြ) သည် ဒေါသထွက်လောင်လာ၏။

Verse 33

जघान शरसंदोहैर्बलं बलवतां वरम् । सोपि क्रुद्धो बलो युद्धे तथा शक्रं ससंभ्रमः

သူသည် မြားအစုအဝေးဖြင့် ဗလကို ထိုးနှက်၍—အင်အားရှင်တို့အနက် အထူးလွန်ကဲသူကို—လဲကျစေ၏။ သို့ရာတွင် ဗလလည်း ဒေါသထွက်ကာ စစ်အလယ်၌ စိတ်လှုပ်ရှားပြင်းထန်စွာဖြင့် သက္က (အိန္ဒြ) ထံသို့ တိုက်ခိုက်ဝင်ရောက်လာ၏။

Verse 34

रुधिरेणावसिक्तांगौ प्रसृतेन महाबलौ । तौ यथा माधवे मासि पुष्पितौ किंशुकद्रुमौ

သွေးစီးဆင်း၍ ကိုယ်အင်္ဂါအနှံ့ စိုရွှဲနေသော မဟာဗလရှိသူ နှစ်ဦးသည် မာဓဝလတွင် ပန်းပွင့်လှပသော ကိံရှုက (ပလာသ) သစ်ပင်နှစ်ပင်ကဲ့သို့ ထင်ရှားပေါ်လွင်하였다။

Verse 35

चक्राणि च सहस्राणि शूलानि मुसलानि च । निचखान रणे शक्रे चपले चासुरोत्तमः

စစ်မြေပြင်၌ အဆုရအထွဋ်အမြတ်သည် မတည်ငြိမ်သော သက္ကရ (အိန္ဒြာ) ကို စက်ကရများ ထောင်ပေါင်းများစွာ၊ သုံးခွ (တ្រីရှူလ) နှင့် မုဆလ (တုတ်ကြီး) များဖြင့် ထိုးနှက်တိုက်ခိုက်하였다။

Verse 36

तानि चक्राणि शूलानि निचकर्त्त शरोत्तमैः । सुरराट्सहसा भ्रांतो लीलया समरे बली

သူ၏ အကောင်းဆုံး မြားများဖြင့် ထိုစက်ကရနှင့် တ្រីရှူလတို့ကို ဖြတ်တောက်ပစ်하였다။ သို့သော် စစ်တွင် အင်အားကြီးသော ဒေဝရာဇာသည် ခဏချင်း လှည့်လည်ယိမ်းယိုင်သွားကာ၊ စစ်ပွဲအတွင်း လီလာကစားသကဲ့သို့ ထင်ရ하였다။

Verse 37

स च दैत्यो महातेजाः शक्त्या चैव पुरंदरम् । निजघान तदा तूर्णं गजस्थं च स्तनांतरे

ထို့နောက် တောက်ပအင်အားကြီးသော ဒೈတျသည် သက္တိ (သန့်ရှင်းသော လှံ) ဖြင့် ပုရန္ဒရကို ခဏချင်း ထိုးနှက်၍ ဆင်ပေါ်ထိုင်နေစဉ် ရင်အုံအလယ်ကို ထိုးဖောက်하였다။

Verse 38

तया विनिहतः शक्रः प्रचचाल गजोपरि । लब्धसंज्ञो बलं जिष्णुर्बिभेद दनुजं क्षणात्

ထိုသက္တိကြောင့် ထိခိုက်သွားသော သက္ကရသည် ဆင်ပေါ်တွင် ယိမ်းယိုင်လှုပ်ရှား하였다။ သတိပြန်ရလာသည်နှင့် အင်အားကြီးသော ဂျိရှ္ဏုသည် ခဏချင်းပင် ထိုဒာနဝကို ခွဲဖောက်ပစ်하였다။

Verse 39

रथसंस्थस्य हस्तौ च धनुश्चिच्छेद चेषुणा । चर्मतीक्ष्णं ध्वजं तस्य शरेणैकेन वीरहा

သူရဲကောင်းများကိုသတ်သူသည် မြားများဖြင့် ရထားပေါ်ထိုင်သော စစ်သူရဲ၏ လက်နှစ်ဖက်ကို ဖြတ်တောက်၍ သူ၏ လေးကိုလည်း ခွဲဖြတ်သွားသည်။ ထို့ပြင် မြားတစ်စင်းတည်းဖြင့် ထက်မြက်သော သားရေဒိုင်းနှင့် အလံကိုပါ ခွဲကွဲစေ하였다။

Verse 40

चतुर्भिर्निशितैर्बाणैर्विव्याध चतुरो हयान् । शरेणैकेन सूतस्य शिरश्चिच्छेद तत्क्षणात्

ထက်မြက်သော မြားလေးစင်းဖြင့် မြင်းလေးကောင်ကို ထိုးဖောက်၍၊ မြားတစ်စင်းတည်းဖြင့် ချက်ချင်း ရထားမောင်း၏ ခေါင်းကို ဖြတ်ချလိုက်သည်။

Verse 41

छिन्नधन्वा हतरथो हताश्वो हतसारथिः । निपत्य मूर्च्छितः पृथ्व्यां मुहूर्तान्मृत्युमाप सः

လေးဖြတ်ခံရ၍ ရထားပျက်စီး၊ မြင်းများသေဆုံး၊ ရထားမောင်းလည်း သတ်ခံရသဖြင့် သူသည် မူးလဲ၍ မြေပြင်ပေါ်ကျသွားကာ၊ ခဏအကြာတွင် မရဏကို ရောက်하였다။

Verse 42

अथ क्रुद्धो महादैत्यो नमुचिः सुरदर्पहा । गदामादाय सहसा स जघान महागजम्

ထို့နောက် နတ်တို့၏ မာနကို ချိုးဖျက်သူ မဟာဒေဝါ နမုချိသည် ဒေါသထွက်၍၊ ချက်ချင်း ဂဒါကို ဆွဲယူကာ မဟာဆင်ကို ထိုးနှက်하였다။

Verse 43

यथा मेरुगिरेः शृंगे वज्रपातो भवेद्ध्रुवम् । तथैव च महाशब्दो ह्यभवल्लोमहर्षणः

မေရုတောင်ထိပ်ပေါ်သို့ မိုးကြိုးကျခြင်းသည် မလွဲမသွေ ဖြစ်သကဲ့သို့၊ ထိုနည်းတူပင် ကြောက်မက်ဖွယ် မဟာအသံတစ်ခု ပေါ်ထွန်းလာ၍ အမွှေးအတောင် ထောင်လှန်စေ하였다။

Verse 44

प्रहारेणार्दितः पद्मी संचचाल स विह्वलः । रुधिरेणावसिक्तांगो विमुखो वेदनातुरः

ထိုတိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ပဒ္မသည် ယိုင်နဲ့သွားပြီး စိတ်ဓာတ်ကျကာ မတည်မငြိမ်ဖြစ်သွားသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် သွေးများဖြင့် စိုရွှဲနေပြီး နာကျင်မှုကြောင့် မျက်နှာလွှဲသွားခဲ့သည်။

Verse 45

शतक्रतुं विधावंति शतशोथ सहस्रशः । अर्धचंद्रैक्षुःरप्रैश्च चिच्छेद पाकशासनः

ရန်သူရာပေါင်းများစွာနှင့် ထောင်ပေါင်းများစွာတို့သည် သတကြတု (သိကြားမင်း) ထံသို့ ပြေးဝင်လာကြသောအခါ ပါကသာသန (သိကြားမင်း) သည် လခြမ်းပုံမြှားများဖြင့် ၎င်းတို့ကို ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။

Verse 46

जंतुभिस्तस्य मायाभिरर्दितास्सुरपुंगवाः । भूमौ निपतिताः केचित्केचित्सुप्ता रथोपरि

သူ၏ မာယာတန်ခိုးများကြောင့် နတ်ဘုရားများသည် စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားကြပြီး အချို့မှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားကာ အချို့မှာ ရထားများပေါ်တွင် အိပ်ပျော်သွားကြသည်။

Verse 47

दृष्ट्वा तस्य महत्कर्म माधवो विशिखांस्तथा । जंतुभूतान्स चक्रेण चिच्छेद देहलग्नकान्

ထိုကြီးကျယ်သော လုပ်ရပ်ကို မြင်သောအခါ မာဓဝ (ဗိဿနိုး) သည် သက်ရှိသတ္တဝါများကဲ့သို့ ဖြစ်လာပြီး ခန္ဓာကိုယ်တွင် တွယ်ကပ်နေသော မြှားများကို သူ၏ စကြာဖြင့် ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။

Verse 48

ततो जिष्णुस्त्रिभिर्बाणैः पातयामास भूतले । पृथिव्यां पतितो दैत्यो मूर्च्छितस्खलितः पुनः

ထို့နောက် ဂျိသနုသည် မြှားသုံးစင်းဖြင့် ပစ်ခတ်၍ သူ့ကို မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျစေခဲ့သည်။ ထိုနတ်ဆိုးသည် မြေကြီးပေါ်သို့ ပြန်လည်လဲကျကာ သတိလစ်မေ့မြောသွားလေသည်။

Verse 49

दधार मुद्गरं घोरं शक्रं हंतुं समुद्यतः । ततो जघान मघवा कुलिशेन महासुरम्

ကြောက်မက်ဖွယ် မုဒ္ဂရကို ကိုင်မြှောက်၍ မဟာအဆုရာသည် သက္ကရ (အိန္ဒြာ) ကို သတ်ရန် ရည်ရွယ်ကာ ရှေ့တိုးလာ하였다။ ထိုအခါ မဃဝါ (အိန္ဒြာ) သည် ဝဇ္ရ (မိုးကြိုးတော်) ဖြင့် ထိုမဟာဒေဝကို ထိုးနှက်하였다။

Verse 50

स पपात महीपृष्ठे क्षतवक्षा महाबलः । साधुसाध्विति देवाश्च सिद्धाश्चैव महर्षयः

အင်အားကြီးသူသည် ရင်ဘတ်ဒဏ်ရာဖြင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွား하였다။ ထိုအခါ ဒေဝများ၊ စိဒ္ဓများနှင့် မဟာရိရှီများက “သာဓု သာဓု” ဟု ချီးမွမ်းကြ하였다။

Verse 51

अपूजयंस्तदा शक्रं बहुभिः पुष्पवृष्टिभिः । ततो दैत्यगणाः सर्वे भीतास्तत्र प्रदुद्रुवुः । गीतं गायंति गंधर्वा ननृतुश्चाप्सरोगणाः

ထို့နောက် သူတို့သည် သက္ကရ (အိန္ဒြာ) ကို ပန်းမိုးအလွန်များဖြင့် ပူဇော်ဂုဏ်ပြု하였다။ ထိုအခါ ဒೈတျအဖွဲ့အစည်းအားလုံး ကြောက်ရွံ့ကာ ထိုနေရာမှ ထွက်ပြေးသွား하였다။ ဂန္ဓဗ္ဗများသည် သီချင်းများကို သီဆိုကြပြီး အပ္ဆရာအဖွဲ့များက ကပြ하였다။

Verse 67

इति श्रीपाद्मपुराणे प्रथमे सृष्टिखंडे बलनमुचिवधोनाम सप्तषष्टितमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် ဂုဏ်တော်မြင့်သော သီရိပဒ္မပုရာဏ၏ ပထမစာအုပ် (စೃષ્ટိခဏ္ဍ) တွင် “ဗလနာမုချိ သတ်ခြင်း” ဟု အမည်ရ သတ္တဆယ်ခုနှစ်မြောက် အခန်း ပြီးဆုံး၏။