Adhyaya 62

Verse 1

। द्विजाऊचुः । मज्जनादखिलं पापं क्षयं यांति सुनिश्चितम् । महापातकमन्यच्च तदादेशं वदस्व नः

ဗြာဟ္မဏတို့က ဆိုကြသည်– “သန့်ရှင်းသော ရေတွင် ရေချိုးသန့်စင်ခြင်းဖြင့် အပြစ်အားလုံးသည် အမှန်တကယ် ပျက်စီးကုန်၏။ မဟာပာတကနှင့် အခြားပြင်းထန်သော ပြစ်မှုများအတွက် သတ်မှတ်ထားသော စည်းကမ်းကို ကျွန်ုပ်တို့အား မိန့်ကြားပါ။”

Verse 2

पापात्पूतोऽक्षयं नाकमश्नुते दिवि शक्रवत् । सुरयोनेर्न हानिः स्यादुपदेशं वदस्व नः

အပြစ်မှ သန့်စင်ပြီးနောက် လူသည် မပျက်မယွင်းသော ကောင်းကင်ဘုံကို ရောက်၏—ဒေဝလောက၌ ရှက္ကရ (အိန္ဒြာ) ကဲ့သို့။ ဒေဝယောနီမှ ကျဆင်းခြင်း မရှိစေရန်၊ ထိုအကြောင်းအရာကို ကျွန်ုပ်တို့အား ညွှန်ကြားပါ။

Verse 3

अत्र भोग्यं परं सर्वं मृते स्वर्गे सुरोत्तमः । कलिपापहतानां च स्वर्गसोपानमुच्यते

ဤနေရာ၌ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော အာနန္ဒနှင့် အကျိုးခံစားမှုတို့ကို ခံစားနိုင်ပြီး၊ သေပြီးနောက် အထူးကောင်းမြတ်သော ကောင်းကင်ဘုံသို့ ရောက်၏။ ကလိယုဂ၏ အပြစ်များကြောင့် ထိခိုက်နေသူတို့အတွက်လည်း ဤအရာကို ကောင်းကင်ဘုံသို့ တက်ရာ လှေကားဟု ဆိုကြသည်။

Verse 4

व्यास उवाच । गतिं चिंतयतां विप्रास्तूर्णं सामान्यजन्मनाम् । स्त्रीपुंसामीक्षणाद्यस्माद्गंगा पापं व्यपोहति

ဗျာသက မိန့်တော်မူသည်– “ဟေ ဗြာဟ္မဏတို့၊ သာမန်လူတို့သည် မိမိတို့၏ အမြင့်ဆုံးသော ဂတိကို စဉ်းစားနေကြသော်၊ ဂင်္ဂါမြစ်သည် အပြစ်ကို လျင်မြန်စွာ ဖယ်ရှားပေး၏။ အကြောင်းမှာ သူမကို မြင်ရုံမျှဖြင့်ပင်—မိန်းမနှင့် ယောက်ျား နှစ်ဦးစလုံး၏—အပြစ်များ သန့်စင်သွားကြသည်။”

Verse 5

गंगेति स्मरणादेव क्षयं याति च पातकम् । कीर्तनादतिपापानि दर्शनाद्गुरुकल्मषम्

“ဂင်္ဂါ” ဟူသော နာမကို သတိရရုံဖြင့်ပင် အပြစ်သည် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ဂုဏ်တော်ကို ကီရတန်ချီးမွမ်းလျှင် အလွန်ကြီးမားသော အပြစ်များပါ ဖယ်ရှားနိုင်ပြီး၊ ဒർശနရုံဖြင့်ပင် အလေးဆုံး မလိန်ကင်းစင်သွားသည်။

Verse 6

स्नानात्पानाच्च जाह्नव्यां पितॄणां तर्पणात्तथा । महापातकवृंदानि क्षयं यांति दिनेदिने

ဇာဟ္နဝီ (ဂင်္ဂါ) တွင် ရေချိုးခြင်း၊ သန့်ရှင်းသော ရေကို သောက်ခြင်း၊ ထို့အတူ ပိတೃများအတွက် တර්ပဏ (ရေဖြင့် ပူဇော်) ပြုခြင်းတို့ကြောင့် မဟာအပြစ်အစုအဝေးများသည် နေ့စဉ်နေ့တိုင်း လျော့နည်းသွားသည်။

Verse 7

अग्निना दह्यते तूलं तृणं शुष्कं क्षणाद्यथा । तथा गंगाजलस्पर्शात्पुंसां पापं दहेत्क्षणात्

မီးဖြင့် ခြောက်သွေ့သော ဝါနှင့် ခြောက်သွေ့သော မြက်ကို ခဏချင်း လောင်ကျွမ်းသကဲ့သို့၊ ဂင်္ဂါရေကို ထိတွေ့ရုံဖြင့် လူ၏ အပြစ်သည်လည်း ခဏချင်း လောင်ကျွမ်း၍ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

Verse 8

संप्राप्नोत्यक्षयं स्वर्गं गंगास्नानेन केशवम् । यशो राज्यं लभेत्पुण्यें स्वर्गमंते परां गतिम्

ဂင်္ဂါတွင် ရေချိုး၍ ကေရှဝ (ဗိဿနု) ကို အာရాధနာပြုလျှင် မပျက်မယွင်းသော ကောင်းကင်ဘုံကို ရရှိသည်။ ထိုပုဏ္ဏကြောင့် ဂုဏ်သတင်းနှင့် အာဏာရాజသီရိကိုလည်း ရပြီး၊ အဆုံးတွင် ကောင်းကင်ဘုံသို့၊ ထို့နောက် အမြင့်ဆုံးသော ပရမဂတိသို့ ရောက်သည်။

Verse 9

पितॄनुद्दिश्य गंगायां यस्तु पिंडं प्रयच्छति । विधिना वाक्यपूर्वेण तस्य पुण्यफलं शृणु

ယခု ပိတೃများကို ရည်ညွှန်း၍ ဂင်္ဂါတွင် နည်းလမ်းမှန်ကန်စွာ၊ သတ်မှတ်ထားသော မန္တရဝါကျများနှင့်အတူ ပိဏ္ဍ (piṇḍa) ကို ပူဇော်သူ၏ ပုဏ္ဏအကျိုးကို နားထောင်ကြလော့။

Verse 10

अन्नैकेन तु साहस्रं वर्षं पूज्यः सुरालये । तिलेन द्विगुणं विद्धि तथा मेध्यफलेन च

အစာအနှံကို တစ်ကြိမ်တည်း ပူဇော်လှူဒါန်းလျှင် နတ်ဘုံ၌ နှစ်တစ်ထောင်တိုင်အောင် အလေးအမြတ်ခံ ပူဇော်ထိုက်သူ ဖြစ်၏။ နှမ်းကို လှူလျှင် အကျိုးပွားနှစ်ဆ ဖြစ်ကြောင်း သိပါစေ၊ သန့်ရှင်းမင်္ဂလာသော သစ်သီးများဖြင့်လည်း ထိုနည်းတူ ဖြစ်၏။

Verse 11

गव्येन विधिना विप्राः स्वर्गस्यांतो न विद्यते । एवं पिंडप्रदानेन नित्यं क्रतुशतं भवेत्

အို ဗြာဟ္မဏတို့၊ နွားနှင့်ဆိုင်သော သတ်မှတ်ထားသည့် ဝိဓိအတိုင်း ပြုလုပ်လျှင် ကောင်းကျိုးကံကြောင့် ရောက်သော နတ်ဘုံ၏ အဆုံးမရှိ။ ထို့အတူ ပိဏ္ဍ (piṇḍa) ကို ပူဇော်လှူဒါန်းလျှင် အမြဲတမ်း ယဇ္ဉတစ်ရာနှင့် တူသော ပုဏ္ဏကျိုးကို ရရှိ၏။

Verse 12

पितरो निरयस्था ये धन्यास्ते मर्त्यवासिनः । धनपुत्रयुतारोग्यं सुखसंमानपूजिताः

နရက၌ နေထိုင်နေကြသော်လည်း ပိတရ (ဘိုးဘွား) များကို သတိရ၍ ကူညီပံ့ပိုးသော မရ္တျဝါစီတို့သည် အလွန်ကံကောင်းသူများ ဖြစ်ကြ၏။ ထိုသူတို့သည် ငွေကြေးနှင့် သားသမီးရရှိကာ ရောဂါကင်း၍ ကျန်းမာသန်စွမ်း၊ ပျော်ရွှင်စွာ နေထိုင်ပြီး ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် ပူဇော်အလေးပြုခံရ၏။

Verse 13

रसातलगता ये च ये च कीटा महीतले । स्थावरे पक्षिसंघादौ ते मर्त्या धनिनो नृपाः

ရသာတလ (Rasātala) တွင် နေထိုင်သူများ၊ မြေပြင်ပေါ်ရှိ ပိုးမွှားများ၊ မလှုပ်ရှားသော သတ္တဝါများအတွင်းရှိသူများနှင့် ငှက်အုပ်စုများအတွင်းရှိသူများ—ထိုဝိညာဉ်တို့သည် မရ္တျလောက၌ လူအဖြစ် ပြန်လည်မွေးဖွားကာ ငွေကြေးပြည့်စုံသော မင်းများ ဖြစ်လာကြ၏။

Verse 14

तत्तत्पुत्रैश्च पौत्रैश्च गोत्रैर्दौहित्रकैस्तथा । जामातृभागिनेयैश्च सुहृन्मित्रैः प्रियाप्रियैः

—သူတို့၏ သားများ၊ မြေးများနှင့်အတူ၊ မိမိဂိုত্রအမျိုးအနွယ်နှင့် သမီး၏သားများနှင့်အတူ; ထို့အတူ သားမက်များနှင့် တူ/တူမ (အစ်ကို/အမ၏သား) များနှင့်အတူ; စိတ်ကောင်းရှိသော မိတ်ဆွေများနှင့် မိတ်ရင်းများ—ချစ်သူဖြစ်စေ မချစ်သူဖြစ်စေ—အတူတကွ။

Verse 15

प्रदीयते जलं पिंडं यथोपकरणान्वितम् । गंगातोयेषु तीरेषु तेषां स्वर्गोऽक्षयो भवेत्

ဂင်္ဂါမြစ်၏ သန့်ရှင်းသော ရေကမ်းနားတွင် လိုအပ်သော ပစ္စည်းအပြည့်အစုံနှင့်အတူ ရေတော်နှင့် ပိဏ္ဍ-ဒါနကို ထုံးတမ်းစဉ်လာအတိုင်း ပူဇော်လှူဒါန်းလျှင်၊ သူတို့အတွက် မပျက်မယွင်းသော သုခဘုံ (စွာဂ္ဂ) ကို ရရှိမည်။

Verse 16

पिंडादूर्ध्वं स्थिता ये च पितरो मातृगोत्रजाः । भवंति सुखिनः सर्वे मर्त्याश्शतसहस्रशः

ပိဏ္ဍ-ဒါနကြောင့် အထက်သို့ မြှင့်တင်ခံရသော ပိတရ်များ—အထူးသဖြင့် မိခင်ဘက် မျိုးရိုးနှင့် ဆက်နွယ်သော ဘိုးဘွားများ—အားလုံးသည် သိန်းချီအရေအတွက်ဖြင့် ပျော်ရွှင်သုခရှိကြသည်။

Verse 17

स्वर्गे तस्य स्थिताः सत्वा अधःस्था मध्यवासिनः । नित्यं वांञ्छंति सद्गंगां गच्छंतु सुरनिम्नगाम्

သူ၏ သုခဘုံ၌ နေထိုင်သော သတ္တဝါများနှင့် အောက်ဘက်ရှိသူများ၊ အလယ်လောက၌ နေထိုင်သူများလည်း အစဉ်အမြဲ စစ်မှန်သော ဂင်္ဂါကို တောင့်တကြသည်။ သူတို့သည် နတ်တို့အကြား စီးဆင်းသော ထိုသန့်ရှင်းသည့် နတ်မြစ်သို့ သွားရောက်နိုင်ကြပါစေ။

Verse 18

एको गच्छति गंगां यः पूयंते तस्य पूरुषाः । एतदेव महापुण्यं तरते तारयत्यपि

လူတစ်ယောက်တည်းပင် ဂင်္ဂါသို့ သွားရောက်လျှင်၊ သူ၏ ဘိုးဘွားပ祖先များ သန့်စင်ကြသည်။ ဤသည်ပင် မဟာပုဏ္ဏိယ—ကိုယ်တိုင်ကိုလည်း ကမ်းတစ်ဖက်သို့ ကူးစေပြီး အခြားသူများကိုလည်း ကူးမြောက်စေသည်။

Verse 19

गंगा कृत्स्नगुणं वक्तुं न शक्तश्चतुराननः । अतः किंचिद्वदाम्यत्र भागीरथ्या द्विजा गुणम्

မျက်နှာလေးပါးရှိသော ဘြဟ္မာတော်တောင် ဂင်္ဂါ၏ ဂုဏ်သတ္တိအားလုံးကို ပြည့်စုံစွာ မဖော်ပြနိုင်။ ထို့ကြောင့်၊ ဟေ ဒွိဇတို့၊ ဤနေရာ၌ ဘာဂီရသီ၏ မြတ်မြတ်နိုးနိုးသော ဂုဏ်တော်ကို အနည်းငယ်သာ ငါဆိုမည်။

Verse 20

मुनयः सिद्धगंधर्वा ये चान्ये सुरसत्तमाः । गंगातीरे तपस्तप्त्वा स्वर्गलोकेऽच्युताभवन्

မုနိများ၊ စိဒ္ဓများ၊ ဂန္ဓဗ္ဗများနှင့် အခြား အမြတ်ဆုံး ဒေဝတားတို့သည်—ဂင်္ဂါမြစ်ကမ်း၌ တပဿာကျင့်ပြီးနောက်—စွဝဂ္ဂလောက၌ မပျက်မယွင်း အမတဖြစ်ကြ၏။

Verse 21

दिव्येन वपुषा सर्वे कामगेन रथेन च । अद्यापि न निवर्तंते रत्नपूर्णक्षयेषु वै

သူတို့အားလုံးသည် ဒိဗ္ဗကိုယ်ခန္ဓာနှင့် စိတ်အလိုအတိုင်း သွားလာနိုင်သော ရထားတော်ကို ရရှိကြပြီး၊ ယနေ့တိုင် ပြန်မလှည့်ကြ—ရတနာပြည့်ဝ၍ မကုန်ခန်းသော လောကများ၌သာ နေထိုင်ကြ၏။

Verse 22

प्रासादा यत्र सौवर्णास्सर्वलोकोर्ध्वगाश्शिवाः । इष्टद्रव्यैः सुसंपूर्णाः स्त्रियो यत्र मनोरमाः

ထိုနေရာ၌ ရွှေပြောင်ပြောင် နန်းတော်များရှိ၍—ရှီဝသဘော မင်္ဂလာပြည့်ဝ—လောကအားလုံးထက် မြင့်မားတက်ကြွ၏။ ထိုနေရာ၌လည်း စိတ်နှလုံးပျော်ရွှင်စေသော အလှပဆုံး မိန်းမများရှိပြီး၊ နှစ်သက်ရာ ပစ္စည်းဥစ္စာတို့ဖြင့် ပြည့်စုံစွာ တန်ဆာဆင်ထားကြ၏။

Verse 23

पारिजातः समाः पुष्पवृक्षाः कल्पद्रुमोपमाः । गंगातीरे तपस्तप्त्वा तत्रैश्वर्यं लभंति हि

ထိုနေရာ၌ ပာရိဇာတပင်ကဲ့သို့ ပန်းပွင့်သစ်ပင်များရှိ၍၊ ဆန္ဒပြည့်စုံစေသော ကလ္ပဒြုမပင်နှင့် တူညီ၏။ ဂင်္ဂါမြစ်ကမ်း၌ တပဿာကျင့်သူတို့သည် အမှန်တကယ် ထိုနေရာ၌ပင် အိုင်ශ්ဝရယနှင့် အာဏာသီရိကို ရရှိကြ၏။

Verse 24

तपोभिर्बहुभिर्यज्ञैर्व्रतैर्नानाविधैस्तथा । पुरुदानैर्गतिर्या च गंगां संसेवतां च सा

တပဿာများစွာ၊ ယဇ္ဉများစွာ၊ မျိုးစုံသော ဝရတများနှင့် များပြားသော ဒါနတို့ဖြင့် ရရှိသည့် ဂတိ(အမြင့်မားသော အောင်မြင်မှု)သည်—ဂင်္ဂါကို ဘက္တိဖြင့် အားကိုးကာ ဆည်းကပ်စေဝါသူတို့အတွက်လည်း ထိုတူညီသော ဂတိပင် ဖြစ်၏။

Verse 25

जारजं पतितं दुष्टमंत्यजं गुरुघातिनम् । सर्वद्रोहेण संयुक्तं सर्वपातकसंयुतम्

ဖောက်ပြန်မှုမှ မွေးဖွားသူ၊ ကျဆုံးညစ်ညမ်းသူ၊ ဆိုးယုတ်သူ၊ အနိမ့်တန်းအပယ်ခံ၊ ဆရာကို သတ်သူ—သစ္စာဖောက်မှုအမျိုးမျိုးနှင့် တွဲလျက်၊ အပြစ်ပေါင်းစုံဖြင့် မလွတ်ကင်းသူ။

Verse 26

त्यजंति पितरं पुत्राः प्रियं पत्न्यः सुहृद्गणाः । अन्ये च बांधवाः सर्वे गंगा तु न परित्यजेत्

သားတို့သည် ဖခင်ကို စွန့်ပစ်နိုင်သည်; ချစ်မြတ်နိုးသော ဇနီးနှင့် မိတ်ဆွေဝိုင်းလည်း လှည့်ကွာနိုင်သည်; အခြား ဆွေမျိုးအားလုံးလည်း ဝေးကွာနိုင်သည်—သို့သော် ဂင်္ဂါမြစ်တော်ကို မစွန့်ပစ်သင့်။

Verse 27

यथा माता स्वयं जन्ममलशौचं च कारयेत् । क्रोडीकृत्य तथा तेषां गंगा प्रक्षालयेन्मलम्

မိခင်သည် မွေးကင်းစကလေး၏ မွေးဖွားမှုမလင်းမသန့်နှင့် အရှောချကို ကိုယ်တိုင် သန့်စင်ပေးသကဲ့သို့၊ ဂင်္ဂါမြစ်တော်လည်း သူတို့ကို ရင်ခွင်ထဲသို့ ချီယူကာ မလင်းမသန့်ကို ဆေးကြောပေးသည်။

Verse 28

भवंति ते सुविख्याता भोग्यालंकारपूजिताः । दर्शने क्रियते गंगा सकृद्भक्त्या नरैस्तु यैः

လူတို့သည် ဂင်္ဂါမြစ်တော်ကို တစ်ကြိမ်တည်းပင် ဘက္တိဖြင့် ဖူးမြင်ပါက၊ ထိုသူတို့သည် နာမည်ကျော်ကြားလာပြီး စည်းစိမ်ခံစားမှုနှင့် အလှဆင်အလင်္ကာတို့ဖြင့် ဂုဏ်ပြုခံရသည်။

Verse 29

तेषां कुलानां लक्षं तु भवात्तारयते शिवा । स्मृतार्ति हर्त्री यैर्ध्याता संस्तुता साधुमोदिता

မင်္ဂလာရှိသော ရှီဝါဒေဝီသည် သူတို့၏ မျိုးရိုးကူလ တစ်သိန်းကိုပင် သံသရာဘဝမှ ကူးမြောက်စေသည်; သူမကို သတိရသူတို့၏ ဝေဒနာကို ဖယ်ရှားပေးသည်—သူမကို ဓ్యာနပြု၍ ချီးမွမ်းကာ သာဓုတို့၏ သီလဖြင့် ပျော်ရွှင်စေသူတို့အား။

Verse 30

गंगा तारयते नॄणामुभौ वंशौ भवार्णवात् । संक्रांतिषु व्यतीपाते ग्रहणे चंद्रसूर्ययोः

ဂင်္ဂါမြစ်သည် လူသားတို့ကို—သူတို့၏ ဘိုးဘွားနှစ်ဖက်မျိုးရိုးတိုင်တိုင်—ဘဝသမုဒ္ဒရာမှ ကယ်တင်ကူးမြောက်စေသည်။ အထူးသဖြင့် သင်္ကရန္တိ၊ ဗျတီပာတ နှင့် လ–နေ ကြတ်ခြင်းအခါ၌ ဖြစ်သည်။

Verse 31

पुण्ये स्नात्वा तु गंगायां कुलकोटिं समुद्धरेत् । शुक्लपक्षे दिवामर्त्या गंगायामुत्तरायणे

ပုဏ္ဏမြတ်သော ဂင်္ဂါမြစ်၌ ရေချိုးလျှင် မိမိကူလမျိုးရိုးကို တစ်ကုဋိတိုင်အောင် မြှောက်တင်ကယ်တင်နိုင်သည်။ အထူးသဖြင့် ရှုကလပက္ခ၌ နေ့ခင်းအချိန်၊ ဥတ္တရာယဏကာလတွင် ဂင်္ဂါ၌ ရေချိုးလျှင် ပိုမိုအကျိုးရှိသည်။

Verse 32

धन्या देहं विमुंचंति हृदिस्थे च जनार्दने । अनेन विधिना यस्तु भागीरथ्या जले शुभे

နှလုံး၌ ဇနာရ္ဒန သီတင်းသက်ရှိနေစဉ် ကိုယ်ခန္ဓာကို စွန့်လွှတ်သူတို့သည် မင်္ဂလာရှိကြ၏။ ထို့ပြင် ဤနည်းတော်အတိုင်း ဘာဂီရထီ (ဂင်္ဂါ) ၏ မင်္ဂလာရေ၌ (ကိုယ်စွန့်သူ) လည်း မင်္ဂလာရှိ၏။

Verse 33

प्राणांस्त्यक्त्वा व्रजेत्स्वर्गं पुनरावृत्तिवर्जितम् । यो गंगानुगतो नित्यं सर्वदेवानुगो हि सः

ပရာဏကို စွန့်လွှတ်ပြီးနောက် ပြန်လည်ဝင်ရောက်ခြင်း (ပြန်မွေးခြင်း) မရှိသော ဆွರ್ಗသို့ သွားရောက်သည်။ ဂင်္ဂါကို နေ့စဉ်လိုက်နာသူသည် အမှန်တကယ် အလုံးစုံသော ဒေဝတားတို့၏ အနုဂါမီ ဖြစ်၏။

Verse 34

सर्वदेवमयो विष्णुर्गंगा विष्णुमयी यतः । गंगायां पिंडदानेन पितॄणां वै तिलोदकैः

ဗိဿဏုသည် ဒေဝတားအလုံးစုံ၏ အနှစ်သာရဖြစ်ပြီး ဂင်္ဂါသည် ဗိဿဏုမယီ—ဗိဿဏု၏ တည်ရှိမှုဖြင့် ပြည့်ဝ၏။ ထို့ကြောင့် ဂင်္ဂါ၌ ပိဏ္ဍဒါန ပြု၍ တီလရေဖြင့် တർပဏ ဆက်ကပ်လျှင် ပိတೃ (ဘိုးဘွား) တို့ အမှန်တကယ် အကျိုးရရှိကြသည်။

Verse 35

नरकस्था दिवं यांति स्वर्गस्था मोक्षमाप्नुयुः । परदारपरद्रव्य बाधा द्रोहपरस्य च

ငရဲ၌ရှိသူတို့သည်လည်း ကောင်းကင်သို့ တက်ရောက်နိုင်ကြပြီး၊ ကောင်းကင်၌ရှိသူတို့သည်လည်း မောက္ခကို ရနိုင်ကြသည်—သူတစ်ပါး၏ ဇနီးနှင့် သူတစ်ပါး၏ ဥစ္စာကို လွန်ကျူးခြင်း၊ အခြားသူတို့ကို ထိခိုက်နာကျင်စေခြင်း၊ နှင့် အခြားသူတို့အပေါ် သစ္စာဖောက်ခြင်းကို စွန့်လွှတ်လျှင်။

Verse 36

गतिर्मनुष्यमात्रस्य गंगैव परमा गतिः । वेदशास्त्रविहीनस्य गुरुनिंदापरस्य च

လူသားအားလုံးအတွက် ဂင်္ဂါမြစ်တော်သာ အမြင့်မြတ်ဆုံး အားကိုးရာနှင့် နောက်ဆုံးရောက်ရာလမ်းဖြစ်သည်—အထူးသဖြင့် ဝေဒနှင့် သာස්ထရ မရှိသူ၊ ဂုရုကို အပြစ်တင်နိန္ဒာပြုရာတွင် မျှော်မိသူတို့အတွက်။

Verse 37

समयाचारहीनस्य नास्ति गंगासमा गतिः । किं यज्ञैर्बहुवित्ताढ्यैः किं तपोभिः सुदुष्करैः

အချိန်နှင့်အညီ အကျင့်အကြံနှင့် မှန်ကန်သော စည်းကမ်းများ မရှိသူအတွက် ဂင်္ဂါတော်နှင့် တူညီသော ရောက်ရာလမ်း မရှိ။ ဥစ္စာပေါများစွာဖြင့် ပြုသော ယဇ္ဉ်များက ဘာအကျိုးရှိမည်နည်း၊ အလွန်ခက်ခဲသော တပဿာများကလည်း ဘာအကျိုးရှိမည်နည်း။

Verse 38

स्वर्गमोक्षप्रदा गंगा सुखसौभाग्यपूजिता । नियमैः परमैर्नित्यं किं योगैश्चित्तरोधकैः

ဂင်္ဂါတော်သည် ကောင်းကင်နှင့် မောက္ခကို ပေးသနားသူ၊ စိတ်ချမ်းသာမှုနှင့် ကံကောင်းခြင်း၏ ဒါယကာအဖြစ် ပူဇော်ခံရသည်။ အမြင့်မြတ်ဆုံး နိယမများကို နေ့စဉ်လိုက်နာနေသော် စိတ်ကို တားဆီးချုပ်ငြိမ်းစေသော ယောဂကျင့်စဉ်များကို ဘာကြောင့် ထပ်လိုအပ်မည်နည်း။

Verse 39

भुक्तिमुक्तिप्रदा गंगा सुखमोक्षाग्रतः स्थिता । अनेकजन्मसंघात पापं पुंसां विनश्यति

ဂင်္ဂါတော်သည် ဘုက္တိ (လောကီအာနন্দ) နှင့် မုက္တိ (လွတ်မြောက်ခြင်း) နှစ်ပါးလုံးကို ပေးသနားသည်; စိတ်ချမ်းသာမှုနှင့် မောက္ခအဖြစ် ရှေ့တော်၌ တည်ရှိနေသည်။ မျိုးဆက်များစွာ၊ မွေးဖွားမှုများစွာမှ စုဆောင်းလာသော လူတို့၏ အပြစ်ပေါင်းများ ပျက်စီးကုန်၏။

Verse 40

स्नानमात्रेण गंगायां सद्यः स्यात्पुण्यभाङ्नरः । प्रभासे गोसहस्रस्य राहुग्रस्ते दिवाकरे

ဂင်္ဂါမြစ်၌ သန့်ရှင်းစွာ ရေချိုးရုံမျှဖြင့်ပင် လူသည် ချက်ချင်း ကုသိုလ်အကျိုးကို ရရှိသူ ဖြစ်လာသည်။ ပရဘာသ၌လည်း—ရာဟုက နေကို ဖုံးလွှမ်း၍ နေကြတ်သောအခါ—ထိုကုသိုလ်သည် နွားတစ်ထောင် လှူဒါန်းခြင်းနှင့် တူညီသည်ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 41

लभते यत्फलं दाने गंगास्नानाद्दिनेदिने । दृष्ट्वा तु हरते पापं स्पृष्ट्वा तु लभते दिवम्

ဂင်္ဂါ၌ ရေချိုးသူသည် နေ့စဉ်နေ့တိုင်း ဒါနပြုခြင်းမှ ရသည့် အကျိုးတူ ကုသိုလ်ကို ရရှိသည်။ မြင်ရုံဖြင့်ပင် အပြစ်ပျောက်ကင်းပြီး၊ ထိတွေ့ရုံဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံကို ရောက်သည်။

Verse 42

प्रसंगादपि सा गंगा मोक्षदा त्ववगाहिता । सर्वेन्द्रियाणां चापल्यं वासनाशक्तिसंभवम्

မတော်တဆဖြစ်စေ ဂင်္ဂါနားသို့ ချဉ်းကပ်မိသော်လည်း၊ ထိုရေတွင် ဝင်ရောက်ရေချိုးလျှင် ဂင်္ဂါသည် မောက္ခကို ပေးသူ ဖြစ်လာသည်။ အင်္ဒြိယအားလုံး၏ လှုပ်ရှားမငြိမ်မှုသည် ဝါသနာ (vāsanā) အစွဲအလမ်း၏ အင်အားမှ ပေါ်ပေါက်သည်။

Verse 43

निर्घृणत्वं ततो गंगा दर्शनात्प्रविनश्यति । परद्रव्याभिकांक्षित्वं परदाराभिलाषिता

ထို့နောက် ဂင်္ဂါကို မြင်ရုံဖြင့်ပင် ကြမ်းကြုတ်မှုက ပျောက်ကင်းသွားသည်။ ထိုနည်းတူ အခြားသူ၏ ဥစ္စာကို လိုချင်လောဘနှင့် အခြားသူ၏ ဇနီးကို တပ်မက်လိုစိတ်လည်း ပျက်စီးသွားသည်။

Verse 44

परधर्मे रुचिश्चैव दर्शनादेव नश्यति । यदृच्छालाभ संतोषस्स्वधर्मेषु प्रवर्तते

အခြားသူ၏ ဓမ္မကို စိတ်ဝင်စားလိုမှုလည်း အမှန်တရားကို မြင်သိရုံဖြင့် ပျောက်ကင်းသွားသည်။ မတောင်းဘဲ ရလာသမျှကို ကျေနပ်တတ်၍ မိမိ၏ ဓမ္မ၌ တည်ကြည်စွာ လိုက်နာပြုကျင့်သည်။

Verse 45

सर्वभूतसमत्वं च गङ्गायां मज्जनाद्भवेत् । यस्तु गंगां समाश्रित्य सुखं तिष्ठति मानवः

ဂင်္ဂါမြစ်၌ သန့်ရှင်းသော ရေချိုးခြင်းကြောင့် သတ္တဝါအားလုံးအပေါ် တန်းတူမြင်သော စိတ်ဓာတ် ပေါ်ပေါက်လာသည်။ ဂင်္ဂါကို အားကိုးခိုလှုံ၍ စိတ်ချမ်းသာစွာ နေထိုင်သူသည် အထူးကောင်းချီးခံရသူ ဖြစ်သည်။

Verse 46

जीवन्मुक्तस्स एवेह सर्वेषामुत्तमोत्तमः । गंगां संश्रित्य यस्तिष्ठेत्तस्य कार्यं न विद्यते

ဤလောက၌ ဂင်္ဂါကို အားကိုးခိုလှုံ၍ နေထိုင်သူသည် အသက်ရှင်စဉ်ပင် လွတ်မြောက်သူ (jīvanmukta) ဖြစ်ပြီး အားလုံးထဲတွင် အမြင့်မြတ်ဆုံး ဖြစ်သည်။ ထိုသူအတွက် ထပ်မံဆောင်ရွက်ရမည့် တာဝန် မရှိတော့။

Verse 47

कृतकृत्यस्स वै मुक्तो जीवन्मुक्तश्च मानवः । यज्ञो दानं तपो जप्यं श्राद्धं च सुरपूजनम्

ထိုသူသည် ကိစ္စအားလုံး ပြီးစီးသူ (kṛtakṛtya) ဖြစ်၍ လွတ်မြောက်သူ၊ အသက်ရှင်စဉ်ပင် လွတ်မြောက်သူ (jīvanmukta) ဖြစ်သည်။ သူ့အတွက် ယဇ္ဉ၊ ဒါန၊ တပ၊ ဂျပ်၊ ရှရဒ္ဓ နှင့် နတ်ဘုရားပူဇော်ခြင်းတို့ အားလုံး ပြည့်စုံပြီးသား ဖြစ်သည်။

Verse 48

गंगायां तु कृतं नित्यं कोटिकोटि गुणं भवेत् । अन्यस्थाने कृतं पापं गंगातीरे विनश्यति

ဂင်္ဂါမြစ်၌ နေ့စဉ် ပြုလုပ်သမျှ ကုသိုလ်ကံသည် ကုဋိကုဋိ ဆတိုးတက်ပွားများလာသည်။ အခြားနေရာ၌ ပြုမိသော အပြစ်သည် ဂင်္ဂါကမ်းပါး၌ ပျက်စီးသွားသည်။

Verse 49

गंगातीरे कृतं पापं गंगास्नानेन नश्यति । आत्मनो जन्मनक्षत्रे जाह्नवीसंगते दिने

ဂင်္ဂါကမ်းပါး၌ ပြုမိသော အပြစ်သည် ဂင်္ဂါ၌ ရေချိုးခြင်းဖြင့် ပျောက်ကွယ်သည်။ အထူးသဖြင့် မိမိ၏ မွေးနက္ခတ် (janma-nakṣatra) သည် ဂျာဟ္နဝီ (ဂင်္ဂါ) နှင့် ဆက်နွယ်သော မင်္ဂလာနေ့နှင့် တိုက်ဆိုင်သောနေ့၌ ဖြစ်သည်။

Verse 50

नरः स्नात्वा तु गंगायां स्वकुलं च समुद्धरेत् । आदरेण यथा स्तौति धनवंतं सदा नरः

ဂင်္ဂါမြစ်၌ သန့်စင်ရေချိုးသောသူသည် မိမိမျိုးရိုးကိုပင် ကယ်တင်မြှောက်တင်နိုင်၏။ လူသည် ချမ်းသာသူကို အမြဲလေးစားစွာ ချီးမွမ်းသကဲ့သို့ ဤနေရာ၌လည်း ရိုသေသဒ္ဓါဖြင့် ပြုမူရမည်။

Verse 51

सकृद्गंगां तथा स्तुत्वा भवेत्स्वर्गस्य भाजनम् । अश्रद्धयापि गंगायां योसौ नामानुकीर्तनं

ဂင်္ဂါကို တစ်ကြိမ်သာ ချီးမွမ်းစတုတိပြုလျှင်ပင် ကောင်းကင်ဘုံရရန် အရည်အချင်းရှိလာ၏။ ယုံကြည်မှုမရှိသော်လည်း ဂင်္ဂါနာမကို ထုတ်ဖော်အော်ဟစ်သူသည် ပုဏ္ဏကောင်းကျိုးကို ရရှိ၏။

Verse 52

करोति पुण्यवाहिन्यास्स वै स्वर्गस्य भाजनम् । क्षितौ भावयतो मर्त्यान्नागांस्तारयतेप्यधः

ပုဏ္ဏသယ်ဆောင်သော သန့်ရှင်းသည့် ရေစီးကို စီးဆင်းစေသူသည် အမှန်တကယ် ကောင်းကင်ဘုံ၏ အခွင့်ရသူ ဖြစ်၏။ မြေပြင်ပေါ်ရှိ မရဏလူသားတို့ကို ထောက်ပံ့စောင့်ရှောက်ခြင်းဖြင့် အောက်လောက၌ နေထိုင်သော နာဂတို့ကိုပါ ကယ်တင်နိုင်၏။

Verse 53

दिवि तारयते देवान्गंगा त्रिपथगा स्मृता । ज्ञानतोज्ञानतो वापि कामतोऽकामतोपि वा

ကောင်းကင်ဘုံ၌ ဂင်္ဂါသည် ဒေဝတို့ကို ကယ်တင်မြှောက်တင်၏။ ထိုမြစ်ကို “သုံးလမ်းစီး” ဟူသော တြိပထဂါဟု မှတ်မိကြ၏။ သိ၍ဖြစ်စေ မသိ၍ဖြစ်စေ၊ ဆန္ဒရှိ၍ဖြစ်စေ ဆန္ဒမရှိ၍ဖြစ်စေ၊ ကယ်လွှတ်ခြင်းကို ပေးတော်မူ၏။

Verse 54

गंगायां च मृतो मर्त्यः स्वर्गं मोक्षं च विंदति । या गतिर्योगयुक्तस्य सत्वस्थस्य मनीषिणः

ဂင်္ဂါမြစ်၌ သေဆုံးသော မရဏလူသားသည် ကောင်းကင်ဘုံနှင့် မောက္ခ (လွတ်မြောက်ခြင်း) ကိုပါ ရရှိ၏။ ထိုသည် ယောဂနှင့် ယှဉ်တွဲ၍ စတ္တဝ၌ တည်မြဲသော ပညာရှိ မုနိ၏ ဂတိတည်း။

Verse 55

सा गतिस्त्यजतः प्राणान्गंगायां तु शरीरिणः । चांद्रायणसहस्राणि यश्चरेत्कायशोधनम्

ဂင်္ဂါမြစ်၌ ကိုယ်ရှိသတ္တဝါတစ်ဦး အသက်ကို စွန့်လွှတ်လျှင် ထိုကဲ့သို့သော ကံကြမ္မာကို ရရှိ၏; ကိုယ်ကာယသန့်စင်ရန် စန္ဒြာယဏ တပဿာ ထောင်ပေါင်းများစွာ ပြုသကဲ့သို့ အကျိုးတူ၏။

Verse 56

पानं कुर्याद्यथेच्छं च गंगांभः स विशिष्यते । तावत्प्रभावस्तीर्थानां देवानां तु विशेषतः

လိုသလောက် သောက်နိုင်သော်လည်း ဂင်္ဂါရေသည် အထူးမြတ်ဆုံးဖြစ်၏။ ထိုမျှသာ တီရ္ထများ၏ အာနုဘော်ဖြစ်ပြီး၊ အထူးသဖြင့် ဒေဝတားတို့၏ အာနုဘော်သည် ထို့ထက်ပို၍ မြင့်မား၏။

Verse 57

तावत्प्रभावो वेदानां यावन्नाप्नोति जाह्नवीम् । तिस्रः कोट्योर्धकोटी च तीर्थानां वायुरब्रवीत्

ဝါယုက ပြောသည်– “ဇာဟ္နဝီ (ဂင်္ဂါ) သို့ မရောက်သေးသမျှကာလအထိသာ ဝေဒတို့၏ ပုဏ္ဏအာနုဘော် ရောက်ရှိနိုင်သည်။ တီရ္ထများမှာ ကုဋိ သုံးကုဋိနှင့် ထပ်မံ ကုဋိတစ်ဝက် ရှိသည်။”

Verse 58

दिविभुव्यन्तरिक्षे च तानि ते सन्ति जाह्नवि । विष्णुपादाब्जसंभूते गंगे त्रिपथगामिनि

အို ဇာဟ္နဝီ၊ ကောင်းကင်ဘုံ၊ မြေပြင်နှင့် အန္တရိက္ခအလယ်၌ သင်၏ ထိုတီရ္ထများ ရှိနေကြ၏။ အို ဂင်္ဂါ၊ ဗိဿဏု၏ ခြေဖဝါးကြာပန်းမှ ပေါ်ထွန်းလာသော၊ သုံးလမ်းစီးဆင်းသူ!

Verse 59

धर्मद्रवेति विख्याते पापं मे हर जाह्नवि । विष्णुपादप्रसूतासि वैष्णवी विष्णुपूजिता

အို ဇာဟ္နဝီ၊ “ဓမ္မစီးကြောင်း” ဟု ထင်ရှားသူ၊ ကျွန်ုပ်၏ အပြစ်ကို ဖယ်ရှားပေးပါ။ သင်သည် ဗိဿဏု၏ ခြေတော်မှ ပေါ်ထွန်းသူ၊ ဗိဿဏဝီဖြစ်၍ ဗိဿဏုကပင် ပူဇော်လေးစားတော်မူ၏။

Verse 60

त्राहि मामेनसस्तस्मादाजन्ममरणांतिकात् । श्रद्धया धर्मसंपूर्णे श्रीमता रजसा च ते

အို ဓမ္မပြည့်စုံ၍ သဒ္ဓါဖြင့်ပြည့်ဝကာ သီရိတောက်ပမှုနှင့် မြတ်သောအားမာန်ရှိတော်မူသောအရှင်၊ ကျွန်ုပ်ကို မွေးဖွားချိန်မှ သေဆုံးခြင်း၏အဆုံးတိုင်အောင် ထိုအပြစ်မှ ကာကွယ်ပါ။

Verse 61

अमृतेन महादेवि भागीरथि पुनीहि मां । त्रिभिः श्लोकवरैरेभिर्यः स्नायाज्जाह्नवी जले

အို မဟာဒေဝီ၊ အို ဘာဂီရသီ၊ အမృతဖြင့် ကျွန်ုပ်ကို သန့်စင်ပေးပါ။ ဤအထူးကောင်းမွန်သော သုံးပုဒ်ကို ရွတ်ဆိုကာ ဂျာဟ္နဝီ (ဂင်္ဂါ) ရေတွင် ရေချိုးသူသည် သန့်ရှင်းသွားသည်။

Verse 62

इति श्रीपाद्मपुराणे प्रथमे सृष्टिखंडे गंगामाहात्म्यंनाम । द्विषष्टितमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သီရိ ပဒ္မပုရာဏ၏ ပထမပိုင်း စೃṣṭိခဏ္ဍ၌ “ဂင်္ဂါမဟာတ္မ្យ” ဟု အမည်ရသော ၆၂ မြောက် အခန်း ပြီးဆုံး၏။

Verse 63

सकृज्जपान्नरः पूतो विष्णुदेहे प्रतिष्ठति । मंत्रश्चायं । ओंनमो गंगायै विश्वरूपिण्यै नारायण्यै नमोनमः

တစ်ကြိမ်သာ ဂျပ်ဆိုလျှင်ပင် လူသည် သန့်ရှင်းသွား၍ ဗိဿဏု၏ ကိုယ်တော်အာဝါသ၌ တည်နေရာရသည်။ မန္တရမှာ— “Oṁ namo Gaṅgāyai viśvarūpiṇyai Nārāyaṇyai namo namaḥ” ဟူ၏။

Verse 64

जाह्नवीतीरसंभूतां मृदं मूर्ध्ना बिभर्ति यः । सर्वपापविनिर्मुक्तो गंगास्नानं विना नरः

ဂျာဟ္နဝီ (ဂင်္ဂါ) ကမ်းပါးမှ မြေကို ခေါင်းပေါ်တွင် ထမ်းဆောင်သူသည် ဂင်္ဂါတွင် ရေမချိုးဘဲပင် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်သည်။

Verse 65

गंगाजलोर्मिनिर्धूत पवनं स्पृशते यदि । स पूतः कल्मषाद्घोरात्स्वर्गं चाक्षयमश्नुते

ဂင်္ဂါမြစ်ရေ၏ လှိုင်းလုံးများကြောင့် သန့်စင်ထားသော လေညင်းက တစ်ဦးကို ထိမိလျှင်၊ ထိုသူသည် ကြောက်မက်ဖွယ် အပြစ်မလင်မှ ကင်းစင်၍ မပျက်မယွင်းသော ကောင်းကင်ဘုံကို ရရှိသည်။

Verse 66

यावदस्थि मनुष्यस्य गंगातोये प्रतिष्ठति । तावद्वर्षसहस्राणि स्वर्गलोके महीयते

လူ၏ အရိုးသည် ဂင်္ဂါရေထဲ၌ တည်ရှိနေသမျှကာလပတ်လုံး၊ ထိုကာလအတိုင်း ထောင်နှင့်ချီသော နှစ်များကြာ ကောင်းကင်ဘုံ၌ ဂုဏ်ပြုခံရသည်။

Verse 67

पित्रोर्बंधुजनानां च अनाथानां गुरोरपि । गंगायामस्थिपातेन नरः स्वर्गान्न हीयते

မိဘ၊ ဆွေမျိုး၊ အကူအညီမဲ့သူများ သို့မဟုတ် ဆရာ၏ အရိုးများကိုပင် ဂင်္ဂါမြစ်၌ အပ်နှံပို့ဆောင်လျှင်၊ လူသည် ကောင်းကင်ဘုံမှ မကျဆင်းတော့။

Verse 68

गंगां प्रतिवहेद्यस्तु पितॄणामस्थिखंडकम् । पदेपदेश्वमेधस्य फलं प्राप्नोति मानवः

ဘိုးဘွားပ祖先တို့၏ အရိုးအပိုင်းအစတစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကိုပင် ဂင်္ဂါမြစ်သို့ သယ်ဆောင်သူသည် ခြေလှမ်းတိုင်း၌ အရှွမေဓ ယဇ్ఞ၏ ပုဏ္ဏဖလကို ရရှိသည်။

Verse 69

धन्या जानपदा ये च पशवः पक्षिकीटकाः । स्थावरा जंगमाश्चान्ये गंगातीरसमाश्रिताः

ဂင်္ဂါမြစ်ကမ်းနား၌ အားကိုးနေထိုင်သော နယ်မြေများနှင့် ထိုဒေသလူမျိုးတို့သည် ကံကောင်းမြတ်နိုး၏; တိရစ္ဆာန်၊ ငှက်၊ ပိုးမွှားတို့မှစ၍ တည်ငြိမ်သူနှင့် လှုပ်ရှားသူ အခြားသတ္တဝါအားလုံးလည်း မင်္ဂလာရှိ၏။

Verse 70

क्रोशांतर मृता ये च जाह्नव्या द्विजसत्तमाः । मानवा देवतास्संति इतरे मानवा भुवि

အို ဒွိဇအမြတ်ဆုံးရေ၊ ဇာဟ္နဝီ (ဂင်္ဂါ) မှ တစ်ကရိုးအကွာအဝေးအတွင်း သေဆုံးသူတို့သည် ဒေဝတားသဘောသို့ ရောက်ကြ၏။ အခြားသူတို့မူ မြေပြင်ပေါ်၌ လူသာလျှင် ကျန်ရစ်ကြ၏။

Verse 71

गंगास्नानाय संगच्छन्पथि संम्रियते यदि । स च स्वर्गमवाप्नोति गंगास्नानफलं लभेत्

ဂင်္ဂါတွင် ရေချိုးပူဇော်ရန် သွားရာလမ်း၌ မတော်တဆ သေဆုံးပါက၊ ထိုသူသည် ဆွರ್ಗကို ရောက်ပြီး ဂင်္ဂါရေချိုး၏ ပုဏ္ဏဖလနှင့် တူညီသော အကျိုးကို ရရှိ၏။

Verse 72

गंगाजले प्रयास्यंति ते जीवाः पथि ये मृताः । कीटाः पंतंगाश्शलभाः पादाघातेन गच्छतां

ဂင်္ဂါရေသို့ ခရီးထွက်ရာလမ်း၌ သေဆုံးသည့် သတ္တဝါများ—ပိုးကောင်၊ ပျံသန်းပိုးမွှား၊ ပတင်ကောင်တို့ပင်—ခရီးသွားတို့၏ ခြေရာထိတွေ့မှုကြောင့် မြင့်မားသော အခြေအနေသို့ ဆက်လက်ရောက်ကြ၏။

Verse 73

ये वदंति समुद्देशं गंगां प्रति जनं द्विजाः । ते च यांति परं पुण्यं गंगास्नानफलं नराः

အို ဒွိဇတို့ရေ၊ လူအများအား ဂင်္ဂါသို့ သွားရာဦးတည်ရာကို ကြေညာညွှန်ပြသော ဘြာဟ္မဏတို့သည်လည်း ဂင်္ဂါရေချိုးဖလနှင့် တူညီသော အမြင့်ဆုံး ပုဏ္ဏကို ရရှိကြ၏။

Verse 74

जाह्नवीं ये च निंदंति पाषण्डैर्हतचेतसः । ते यांति नरकं घोरं पुनरावृत्तिदुर्लभम्

ပာသဏ္ဍလမ်းကြောင့် စိတ်ပျက်စီးသွားသူတို့က ဇာဟ္နဝီ (ဂင်္ဂါ) ကို အပြစ်တင်နိန္ဒာပြုလျှင်၊ ထိုသူတို့သည် ကြောက်မက်ဖွယ် နရကသို့ ကျရောက်ကြပြီး၊ ထိုမှ ကောင်းမွန်သော ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းကို ရယူရန် အလွန်ခက်ခဲ၏။

Verse 75

दुस्थोवापि स्मरन्नित्यं गंगेति परिकीर्तयन् । पठन्स्वर्गमवाप्नोति किमन्यैर्बहुभाषितैः

ဒုက္ခဆင်းရဲသောအခြေအနေ၌ပင် ရှိနေသူတစ်ဦးက နေ့စဉ်မပြတ် “ဂင်္ဂါ” ဟူသော သန့်ရှင်းသောနာမကို သတိရ၍ ထပ်ခါထပ်ခါ ဂျပဆိုလျှင် ထိုရွတ်ဆိုခြင်းဖြင့်ပင် ကောင်းကင်ဘုံကို ရောက်နိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် အခြားစကားများ များစွာလိုအပ်သေးသလော။

Verse 76

गंगागंगेति यो ब्रूयाद्योजनानां शतैरपि । मुच्यते सर्वपापेभ्यो विष्णुलोकं स गच्छति

“ဂင်္ဂါ၊ ဂင်္ဂါ” ဟု အဘယ်သူမဆို ပြောဆိုလျှင်—ယောဇနာတစ်ရာအကွာမှပင်ဖြစ်စေ—အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်ကာ ဗိဿဏုလောကသို့ သွားရောက်သည်။

Verse 77

अंधाश्च पंगवस्ते च वृथाभव समुद्भवाः । गर्भपाताद्विपद्यंते ये गंगां न गता नराः

ဂင်္ဂါသို့ မသွားရောက်သော လူတို့သည် မျက်ကန်းနှင့် ခြေမသန် ဖြစ်လာကာ အဓိပ္ပါယ်မဲ့သော ဘဝ၌ မွေးဖွားကြသည်။ ထို့ပြင် ကံဆိုးမိုးမှောင်သို့ ကျရောက်ကြသည်—ကိုယ်ဝန်ပျက်သကဲ့သို့။

Verse 78

न कीर्तयंति ये गंगां जडतुल्या नराधमाः । परान्नोपदिशंति स्म वातूलाश्चित्तविभ्रमाः

ဂင်္ဂါ၏ ကီർത്തနာကို မပြုသူတို့သည် လူအနိမ့်ဆုံး၊ အသက်မဲ့အရာကဲ့သို့ မိုက်မဲတုံးတိ။ သူတို့သည် အခြားသူတို့အား ဆက်ကပ်ထားသော အစာကိုပင် မချီးမွမ်းမညွှန်ပြကြ; စိတ်လွဲမှား၍ ရူးသကဲ့သို့ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 79

न पठंति जना ये च तेषां शास्त्रं विनिष्फलम् । गंगापुण्यफलं विप्राः कुधियः पतिताधमाः

မရွတ်မဖတ် မလေ့လာသော လူတို့အတွက် သာස්တရသည် အကျိုးမရှိသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။ အို ဗြာဟ္မဏတို့၊ ထိုကဲ့သို့ ကုဓိရှိသူတို့သည် ပျက်စီးကျဆုံးသူတို့အနက် အနိမ့်ဆုံးဖြစ်၍ သန့်ရှင်းသော ဂင်္ဂါ၏ ပုဏ္ဏဖလကို ဆုံးရှုံးကြသည်။

Verse 80

पाठयंति जना ये च श्रद्धया निपठंति च । गच्छंति ते दिवं धीरास्तारयंति पितॄन्गुरून्

ဤတရားကို သင်ကြားသူတို့နှင့် ယုံကြည်သဒ္ဓါဖြင့် ရွတ်ဖတ်သူတို့—စိတ်တည်ကြည်သူတို့သည် ကောင်းကင်ဘုံသို့ ရောက်ကြပြီး မိဘဘိုးဘွားနှင့် ဆရာဂုရုတို့ကိုလည်း ကယ်တင်ပေးနိုင်သည်။

Verse 81

पाथेयकं गच्छतां यो वसु शक्त्या प्रयच्छति । भागीरथ्या लभेत्स्नानं यः परान्नेन गच्छति

ခရီးသွားသူတို့အတွက် လမ်းခရီးစားရိတ်အဖြစ် မိမိစွမ်းအားအတိုင်း ငွေကြေးပေးလှူသူသည် ဘာဂီရသီ (ဂင်္ဂါ) တွင် သန့်စင်ရေချိုးသကဲ့သို့ ပုဏ္ဏကောင်းကျိုးရသည်။ ခရီးသွားသူတို့ကို ချက်ပြီးသား အစာ (ပရာန်န) ဖြင့် ကူညီသူလည်း ထိုကောင်းကျိုးကို ရရှိသည်။

Verse 82

कर्तुः स्नानफलं विद्याद्द्विगुणं प्रेरकस्य च । इच्छयानिच्छया चापि प्रेरणेनान्यसेवया

သန့်ရှင်းသော ရေချိုးကာရဏကို ပြုလုပ်သူ၏ ကောင်းကျိုးကို သိကြလော့။ ထိုသူကို လှုံ့ဆော်သူ (ပရေရက) သည် နှစ်ဆသော အကျိုးကို ရရှိသည်—စိတ်လိုလား၍ဖြစ်စေ မလိုလားဘဲဖြစ်စေ၊ အားပေးစကားဖြင့်ဖြစ်စေ အခြားသူ၏ဝန်ဆောင်မှုဖြင့် စီစဉ်ကူညီ၍ဖြစ်စေ။

Verse 83

जाह्नवीं यो गतः पुण्यां स गच्छेन्निर्जरालयम् । द्विजा ऊचुः । गंगायाः कीर्तनं व्यास श्रुतं त्वत्तो विनिर्मलम्

ပုဏ္ဏမြတ်သော ဇာဟ္နဝီ (ဂင်္ဂါ) သို့ သွားရောက်သူသည် အမရတို့၏ နေရာသို့ ရောက်၏။ ဒွိဇတို့က ဆိုကြသည်– “အို ဗျာသ! ဂင်္ဂါ၏ ကီရတနကို သင်ထံမှ သန့်ရှင်းမလွဲသော အကြောင်းအရာအဖြစ် ကျွန်ုပ်တို့ ကြားနာရပါပြီ။”

Verse 84

गंगा कस्मात्किमाकारा कुतः सा ह्यतिपावनी । व्यास उवाच । शृणुध्वं कथयाम्यद्य कथां पुण्यां पुरातनीं

“ဂင်္ဂါဟု အဘယ်ကြောင့် ခေါ်သနည်း။ သူမ၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်သည် မည်သို့နည်း၊ ထိုအလွန်သန့်စင်စေသော မြစ်သည် မည်သည့်နေရာမှ ပေါ်ထွန်းလာသနည်း။” ဗျာသက မိန့်တော်မူသည်– “နားထောင်ကြလော့; ယနေ့ ငါသည် ပုဏ္ဏမြတ်သော ပုရాతန ကထာတစ်ပုဒ်ကို ပြောကြားမည်။”

Verse 85

यां श्रुत्वा मोक्षमार्गं च प्राप्नोति नरसत्तमः । ब्रह्मलोकं पुरा गत्वा नारदो मुनिपुंगवः

အို လူမြတ်သူရေ၊ ဤတရားကို ကြားနာလျှင် မောက္ခသို့ သွားရာ လမ်းကို ရရှိ၏။ ရှေးကာလ၌ တပသီတို့အနက် အမြတ်ဆုံး မုနိ နာရဒ သည် ဗြဟ္မလောကသို့ သွားခဲ့၏။

Verse 86

नत्वा विधिं च पप्रच्छ पूतं त्रैलोक्यपावनम् । किं सृष्टं च त्वया तात संमतं शंभुकृष्णयोः

ဝိဓိ (ဗြဟ္မာ) ကို ဦးညွှတ်ပူဇော်ပြီးနောက်၊ သုံးလောကကို သန့်စင်ပေးသော အလွန်သန့်ရှင်းသူအား နာရဒက မေးလျက်— “အို အဘကြီးမြတ်သူ၊ သမ္ဘု (ရှီဝ) နှင့် ကృష్ణ နှစ်ပါးလုံး သဘောတူသော အရာကို သင်သည် မည်သို့ ဖန်ဆင်းခဲ့သနည်း” ဟု ဆို၏။

Verse 87

सर्वलोकहितार्थाय भुवःस्थाने समीहितम् । देवी वा देवता का वा सर्वासामुत्तमोत्तमा

လောကအားလုံး၏ အကျိုးအတွက် ဤအရာကို မြေပြင်လောက၌ ဆန္ဒပြု၍ တည်ထောင်ထား၏။ သူမသည် ဒေဝီဖြစ်စေ၊ အခြား ဒေဝတာဖြစ်စေ—အားလုံးအနက် အမြတ်ဆုံးထဲမှ အမြတ်ဆုံး ဖြစ်၏။

Verse 88

यां समासाद्य देवाश्च दैत्यमानुषपन्नगाः । अंडजाः स्वेदजा वृक्षा ये चान्य उद्भिज्जादयः

သူမထံ ရောက်ရှိ၍ ဒေဝတာများ၊ ဒೈတျများ၊ လူသားများနှင့် နာဂများ၊ ထို့ပြင် ဥမှပေါက်သူများ၊ ချွေးမှပေါက်သူများ၊ သစ်ပင်များနှင့် အပင်ပေါက်မွေးဖွားသည့် အခြားသတ္တဝါများပါ—အားလုံးသည် သူမ၏ အားကိုးရာသို့ ဝင်ရောက်ကြ၏။

Verse 89

सर्वे यांति शिवं ब्रह्मन्समग्रं विभवं ध्रुवम् । ब्रह्मोवाच । सृजता च पुरा प्रोक्ता माया प्रकृतिरूपिणी

အို ဗြာဟ္မဏ၊ အားလုံးသည် ရှီဝကို ရောက်ကြ၏—ပြည့်စုံ၍ တည်ငြိမ်ကာ ဒိဗ္ဗဗိဘဝ အပြည့်အဝနှင့် ပြည့်ဝသောအရှင်။ ဗြဟ္မာက မိန့်တော်မူသည်– ရှေးကာလ၌ ဖန်ဆင်းစဉ် ပရကృతိ-သဘောရှိသော မာယာကို ဖန်ဆင်းအင်အားဟူ၍ ကြေညာခဲ့သည်။

Verse 90

आद्या भव स्वलोकानां त्वत्तो भवं सृजाम्यहम् । एतच्छ्रुत्वा परा सा च सप्तधा चाभवत्तदा

အို မူလအဒိဒေဝီ၊ သင်၏ ကိုယ်ပိုင်လောကများ၏ အရင်းအမြစ်အဖြစ် သင်တော်မူပါစေ။ သင်မှတဆင့် ငါသည် ဖြစ်တည်မှုကို ဖန်ဆင်းမည်။ ဤစကားကို ကြားသော် ထိုအမြင့်မြတ်သော သက္တိသည် ထိုခဏ၌ ခုနစ်ပါးအဖြစ် ပေါ်ထွန်းလာ၏။

Verse 91

गायत्रीवाक्च स्वर्लक्ष्मीस्सर्वसस्य वसुप्रदा । ज्ञानविद्या उमादेवी शक्तिबीजा तपस्विनी

သူမသည် ဂါယတြီနှင့် ဝါက်—သန့်ရှင်းသော ဝါစ၏ အင်အားဖြစ်၏။ သူမသည် စွဝဂ္ဂ-လက္ခမီ၊ အားလုံးအတွက် စည်းစိမ်ပေးသူဖြစ်၏။ သူမသည် ဉာဏ်နှင့် ပညာ; သူမသည် ဥမာဒေဝီ—သက္တိ၏ မျိုးစေ့၊ တပဿာ၌ တည်ကြည်သော တပသ္ဝိနီဖြစ်၏။

Verse 92

वर्णिका धर्मद्रवा च एतास्सप्त प्रकीर्तिताः । गायत्रीप्रभवा वेदा वेदात्सर्वं स्थितं जगत्

ဤသို့ပင် ခုနစ်ပါး—ဝဏ္ဏိကာနှင့် ဓမ္မဒြဝာတို့အပါအဝင်—ဟူ၍ ကြေညာထား၏။ ဂါယတြီမှ ဝေဒများ ပေါ်ထွန်းလာပြီး၊ ဝေဒပေါ်တွင်ပင် လောကတစ်ခုလုံး တည်ရှိ၏။

Verse 93

स्वस्ति स्वाहा स्वधा दीक्षा एता गायत्रिजा स्मृताः । उच्चारयेत्सदा यज्ञे गायत्रीं मातृकादिभिः

‘သွဝစတိ’, ‘သွဝါဟာ’, ‘သွဝဓာ’, နှင့် ‘ဒီက္ခာ’—ဤတို့ကို ဂါယတြီမှ ပေါ်ထွန်းသည်ဟု မှတ်ယူကြ၏။ ထို့ကြောင့် ယဇ္ဉ်တိုင်း၌ မာတೃကာတို့နှင့် အခြားသက်ဆိုင်ရာ မန္တရများနှင့်အတူ ဂါယတြီကို အမြဲတမ်း ရွတ်ဆိုသင့်၏။

Verse 94

क्रतौ देवाः स्वधां प्राप्य भवेयुरजरामराः । ततस्सुधारसं देवा मुमुचुर्धरणीतले

ယဇ္ဉ်၌ ဒေဝတားတို့သည် မိမိတို့၏ အခွင့်အရေးဖြစ်သော သွဝဓာကို ရရှိသဖြင့် အိုမင်းခြင်းနှင့် သေခြင်းမှ ကင်းလွတ်လာကြ၏။ ထို့နောက် ဒေဝတားတို့သည် အမృతတူ ရသာကို မြေပြင်ပေါ်သို့ သွန်းလောင်းကြ၏။

Verse 95

अथ सस्यवती पृथ्वी ओषधीनां परा शुभा । फलमूलैरसैर्भक्ष्यैर्जनाः सुस्थतराभवन्

ထို့နောက် မြေပြင်သည် သီးနှံများဖြင့် ပြည့်ဝလာ၍ အလွန်မင်္ဂလာရှိကာ ဆေးဖက်ဝင်အပင်များလည်း ပေါများလေ၏။ သစ်သီး၊ အမြစ်၊ အရည်နှင့် အာဟာရပြည့်ဝသော အစာတို့ကြောင့် လူတို့သည် ပိုမိုကျန်းမာ၍ တည်ငြိမ်ကောင်းမွန်လာကြ၏။

Verse 96

भारती सर्वलोकानां चानने मानसे स्थिता । तथैव सर्वशास्त्रेषु धर्मोद्देशं करोति सा

ဘာရတီ (ဆရஸဝတီ) သတ္တဝါအားလုံး၏ မျက်နှာ၌လည်းကောင်း စိတ်၌လည်းကောင်း တည်ရှိနေပြီး၊ ထို့အတူ ရှာස්တရများအားလုံးတွင် ဓမ္မ၏ သင်ကြားချက်ကို ထုတ်ဖော်ပြသလေ၏။

Verse 97

विज्ञानं कलहं शोकं मोहामोहं शिवाशिवम् । तया विना जगत्सर्वं यात्यतत्त्वमिति स्मृतम्

ဗိဇ္ဈာနှင့် ခွဲခြားသိမြင်မှု၊ အငြင်းပွားမှု၊ ဝမ်းနည်းမှု၊ မောဟနှင့် မောဟပျောက်ကင်းမှု၊ မင်္ဂလာနှင့် အမင်္ဂလာ—သူမမရှိလျှင် လောကတစ်ခုလုံးသည် အတတ္တဝ (အမှန်တရားမရှိခြင်း) သို့ ကျရောက်သည်ဟု စမృతိက ဆိုထားသည်။

Verse 98

कमलासंभवश्चैव वस्त्रभूषणसंचयः । सुखं राज्यं त्रिलोके तु ततः सा हरिवल्लभा

သူမထံမှ ကမလာကဲ့သို့သော စည်းစိမ်ချမ်းသာနှင့် အဝတ်အထည်၊ အလှဆင်ပစ္စည်းတို့၏ သိုလှောင်စုများ ပေါ်ပေါက်လာသည်။ တိလောက၌ ပျော်ရွှင်သော အာဏာပိုင်မှုကိုလည်း သူမပေးသနားသဖြင့်၊ ထို့ကြောင့် သူမသည် ဟရီ (ဝိષ્ણု) ၏ ချစ်မြတ်နိုးရာ ဖြစ်သည်။

Verse 99

उमया हेतुना शंभोर्ज्ञानं लोकेषु संततम् । ज्ञानमाता च सा ज्ञेया शंभोरर्धाङ्गवासिनी

ဥမာကြောင့် ရှမ္ဘု၏ ဉာဏ်ပညာသည် လောကများအနှံ့ အစဉ်မပြတ် တည်ရှိနေသည်။ သူမကို ဉာဏ်မိခင်ဟု သိမှတ်ရမည်၊ ရှမ္ဘု၏ အရဓာင်္ဂ (ကိုယ်တစ်ဝက်) အဖြစ် နေထိုင်သူဖြစ်၏။

Verse 100

वर्णिकाशक्तिरत्युग्रा सर्वलोकप्रमोहिनी । सर्वलोकेषु लोकानां स्थितिसंहारकारिणी

ဝဏ္ဏိကာ-ရှက္တိသည် အလွန်ကြမ်းတမ်း၍ လောကအပေါင်းကို မောဟဖြစ်စေသည်; လောကတိုင်း၌ သတ္တဝါတို့၏ တည်တံ့မှုနှင့် ပျက်သုဉ်းမှုကို ဖြစ်စေသူလည်း ဖြစ်သည်။

Verse 101

देव्या च निहतौ पूर्वमसुरौ मधुकैटभौ । रुरुश्चापि हतो घोरः सर्वलोकपरिश्रुतः

ယခင်က ဒေဝီသည် မဓုနှင့် ကိုဋဘ အဆုရနှစ်ပါးကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်; ထို့ပြင် လောကအပေါင်းတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်နာမည်ကြီးသော ရုရုလည်း သုတ်သင်ခံရသည်။

Verse 102

सर्वदेवैकजेतारं सा जघ्ने महिषासुरम् । निहता लीलया देव्या येऽसुरा दैत्यपुंगवाः

သူမသည် နတ်အားလုံးကို တစ်ဦးတည်းအနိုင်ယူခဲ့သော မဟိෂာဆုရကို သတ်ဖြတ်하였다; ထို့ပြင် ဒိုင်တျယတို့အနက် အထွဋ်အမြတ် အဆုရများကို ဒေဝီသည် လီလာကဲ့သို့ လွယ်ကူစွာ သုတ်သင်ခဲ့သည်။

Verse 103

एवं बलानि दैत्यानां निहत्य सर्वदा तया । पालितं मोदितं चैव कृत्स्नमेतज्जगत्त्रयम्

ဤသို့ သူမသည် ဒိုင်တျယတို့၏ တပ်အင်အားများကို အမြဲတမ်း သုတ်သင်ခဲ့သည်; ထို့ကြောင့် ဤတိလောကလုံးကို ကာကွယ်ပေးပြီး ပျော်ရွှင်စေခဲ့သည်။

Verse 104

धर्मद्रवस्वरूपा च सर्वधर्मप्रतिष्ठिता । महतीं तां समालोक्य मया कमंडलौ धृता

သူမသည် ဓမ္မ၏ အရည်ပုံသဏ္ဍာန်ဖြင့် အနှစ်သာရတည်းဟူ၍၊ ဓမ္မအားလုံး၏ အခြေခံတည်ရာလည်း ဖြစ်သည်။ သူမ၏ မဟာတန်ခိုးကို မြင်၍ ငါသည် သူမကို ငါ၏ ကမဏ္ဍလု (ရေခွက်) ထဲတွင် ထိန်းသိမ်းထား하였다။

Verse 105

विष्णुपादाब्जसम्भूता शंभुना शिरसा धृता । अस्माभिश्च त्रिभिर्युक्ता ब्रह्मविष्णुमहेश्वरैः

ဗိဿနု၏ ခြေတော်ကြာပန်းမှ ပေါ်ထွန်းလာ၍၊ သမ္ဘူသည် မိမိဦးခေါင်းပေါ်၌ ထမ်းဆောင်ထားသည်။ ထို့ပြင် ဗြဟ္မာ၊ ဗိဿနု၊ မဟေရှဝရ ဟူသော ကျွန်ုပ်တို့ သုံးပါးနှင့်လည်း ဆက်စပ်လျက်ရှိသည်။

Verse 106

धर्मद्रवा परिख्याता जलरूपा कमंडलौ । बलियज्ञेषु संभूता विष्णुना प्रभविष्णुना

သူမကို “ဓမ္မဒြဝါ” ဟု ခေါ်ကြပြီး၊ ကမဏ္ဍလုအတွင်း ရေသဏ္ဌာန်အဖြစ် တည်ရှိသည်။ ဘလီ၏ ယဇ္ဉပွဲများအခါ ပေါ်ထွန်းလာကာ၊ ပရဘဝိဿနု—အလုံးစုံထင်ရှားမှု၏ အင်အားကြီး မူလဖြစ်သော ဗိဿနု—မှ ထုတ်ဖော်ပေးခဲ့သည်။

Verse 107

छद्मना छलितः पूर्वं बलिर्बलवतां वरः । ततः पादद्वयेनैव क्रांतं सर्वं महीतलम्

ယခင်က အင်အားရှင်တို့အနက် အမြတ်ဆုံး ဘလီသည် အယောင်ဆောင်ခြင်းဖြင့် လှည့်ဖြားခံရ၏။ ထို့နောက် ခြေလှမ်းနှစ်လှမ်းတည်းဖြင့်ပင် မြေပြင်တစ်လျှောက်လုံးကို လှမ်းကျော်သွားခဲ့သည်။

Verse 108

नभः पादश्च ब्रह्माण्डं भित्वा मम पुरः स्थितः । मया संपूजितः पादः कमण्डलुजलेन वै

ထို့နောက် ထိုခြေတော်သည် မိုးကောင်းကင်သို့ ရောက်၍ ဘြဟ္မာဏ္ဍအဏ္ဍကို ထိုးဖောက်ကာ ကျွန်ုပ်ရှေ့တွင် ရပ်တည်လာ၏။ ထိုခြေတော်ကို ကျွန်ုပ်သည် မိမိကမဏ္ဍလုရှိ ရေဖြင့် စည်းကမ်းတကျ ပူဇော်ခဲ့သည်။

Verse 109

प्रक्षाल्यैवार्चितात्पादाद्धेमकूटेऽपतज्जलम् । तत्कूटाच्छंकरं प्राप्य भ्रमते सा जटास्थिता

ပူဇော်ထားသော ခြေတော်ကို ဆေးကြောခဲ့သည့် ရေသည် ဟေမကူဋတောင်ပေါ်သို့ ကျသွား၏။ ထိုတောင်ထိပ်မှ ရေသည် ရှင်ကရထံ ရောက်ပြီး၊ သူ၏ ဇဋာဆံထုံးအတွင်း၌ တည်နေကာ လှည့်လည်စီးဆင်းလျက်ရှိသည်။

Verse 110

ततो भगीरथेनैव समाराध्य शिवं भुवि । आनीयाराधितो नित्यं तपसा गजपुंगवः

ထို့နောက် ဘဂီရထသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် တစ်ဦးတည်းပင် သီဝဘုရားကို စည်းကမ်းတကျ ပူဇော်ကာ ပျော်ရွှင်စေ하였다။ ထို့ပြင် ထိုဘုရားကို အဲဒီနေရာသို့ ပင့်ဆောင်ပြီးနောက် ဆင်တို့အထွဋ်အမြတ်သော ဆင်မင်းသည် တပသဖြင့် နေ့စဉ် အမြဲတမ်း အာရాధနာ ပြု하였다။

Verse 111

तेन भित्वा नगं वीर्यात्त्रिभिर्दंतैः कृतं बिलम् । ततस्त्रिबिलगा यस्मात्त्रिस्रोता लोकविश्रुता

သူသည် အင်အားကြီးမားမှုဖြင့် တောင်ကို ထိုးဖောက်၍ မိမိ၏ ဆင်စွယ်သုံးချောင်းဖြင့် အပေါက်သုံးပေါက်ကို ဖန်တီး하였다။ ထို့ကြောင့် ထိုမြစ်သည် ‘ထရီဘီလာဂါ’ (အပေါက်သုံးပေါက်ရှိသောမြစ်) ဟူ၍လည်းကောင်း ‘ထရီစရောတာ’ (ရေစီးသုံးသွယ်ရှိသူ) ဟူ၍လည်းကောင်း ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ နာမည်ကြီးသည်။

Verse 112

हरिब्रह्महरयोगात्पूता लोकस्य पावनी । समासाद्य च तां देवीं सर्वधर्मफलं लभेत्

ဟရီ၊ ဘြဟ္မာ နှင့် ဟရ (သီဝ) တို့၏ သဟဇာတဖြင့် သန့်စင်လာသောကြောင့် သူမသည် လောကတို့ကို သန့်စင်ပေးသော ပဝါနီ ဖြစ်လာသည်။ ထိုဒေဝီကို ချဉ်းကပ်၍ ရိုသေစွာ ပူဇော်နမස්ကာရပြုသူသည် ဓမ္မကုသိုလ်အကျိုး အားလုံး၏ फल ကို ရရှိသည်။

Verse 113

पाठयज्ञपरैः सर्वैर्मंत्र होम सुरार्चनैः । सा गतिर्न भवेज्जंतोर्गंगा संसेवया च या

ပဋ္ဌာန်းယဇ္ဉ၊ မန္တရဇပ၊ ဟောမ နှင့် ဒေဝပူဇာတို့၌ အားထုတ်သူတို့ ရရှိသည့် ဂတိအရာရာ—ထိုကဲ့သို့သော ဂတိကိုပင် သတ္တဝါသည် ဂင်္ဂါကို ယုံကြည်သဒ္ဓါဖြင့် ဆေဝာပြုခြင်းကဲ့သို့ မရနိုင်။

Verse 114

धर्मस्य साधनोपायो ह्यतः परो न विद्यते । त्रैलोक्यपुण्यसंयोगात्तस्मात्तां व्रज नारद

ဓမ္မကို ပြည့်စုံစေရာ၌ ဤထက် မြင့်မားသော နည်းလမ်း မရှိ။ ၎င်းသည် သုံးလောက၏ ကုသိုလ်ပုဏ္ဏနှင့် ပေါင်းစည်းထားသဖြင့် ထို့ကြောင့် အို နာရဒ၊ ထိုနေရာသို့ သွားလော့။

Verse 115

गंगातोयास्थिसंयोगात्सुतास्ते सगरस्य च । स्वर्गताः पितृभिश्चैव स्वपूर्वापरजैः सह

ဂင်္ဂါမြစ်၏ သန့်ရှင်းသော ရေတော်နှင့် သူတို့၏ အရိုးအဆစ်တို့ ထိတွေ့ပေါင်းစည်းသဖြင့် စဂရမင်း၏ သားတော်တို့သည် ကောင်းကင်ဘုံသို့ ရောက်ကြပြီး—ဘိုးဘွားပိတೃတို့နှင့်တကွ၊ မိမိတို့၏ အရင်နှင့် နောက်ဆက်တွဲ မျိုးဆက်များနှင့်လည်း အတူတကွ ဖြစ်၏။

Verse 116

ततो ब्रह्ममुखाच्छ्रुत्वा नारदो मुनिपुंगवः । गंगाद्वारे तपः कृत्वा ब्रह्मणा सदृशोभवत्

ထို့နောက် ဘြဟ္မာ၏ ကိုယ်တိုင်သော နှုတ်မှ ကြားသိပြီးနောက်၊ မုနိတို့အနက် အမြတ်ဆုံး နာရဒမုနိသည် ဂင်္ဂါဒွာရ၌ တပဿ (အာဓိဋ္ဌာန်တရား) ပြုကာ ဘြဟ္မာနှင့် တူညီသကဲ့သို့ ဖြစ်လာ하였다။

Verse 117

सर्वत्र सुलभा गंगा त्रिषुस्थानेषु दुर्लभा । गंगाद्वारे प्रयागे च गंगासागरसंगमे

ဂင်္ဂါမြစ်သည် နေရာတိုင်းတွင် လွယ်ကူစွာ ရရှိနိုင်သော်လည်း၊ သုံးနေရာ၌မူ အမှန်တကယ် ရှားပါး၏—ဂင်္ဂါဒွာရ၊ ပရယာဂ၊ နှင့် ဂင်္ဂါ-သာဂရ ဆုံရာ (သမုဒ္ဒရာနှင့် ဆုံရာ) တို့တွင် ဖြစ်သည်။

Verse 118

त्रिरात्रेणैकरात्रेण नरो याति परां गतिम् । तस्मात्सर्वप्रयत्नेन सद्यो मुक्तिं विचिंतयेत्

သုံးည—သို့မဟုတ် တစ်ညတည်း—ဝရတ (သစ္စာကတိ) ကို စောင့်ထိန်းလျှင် လူသည် အမြင့်ဆုံးသော ဂတိကို ရောက်နိုင်၏။ ထို့ကြောင့် အားလုံးသော ကြိုးပမ်းမှုဖြင့် ချက်ချင်း မောက္ခ (လွတ်မြောက်ခြင်း) ကို ဆင်ခြင်သင့်၏။

Verse 119

ततो गच्छत धर्मज्ञाः शिवां भागीरथीमिह । अचिरेणैव कालेन स्वर्गं मोक्षं प्रगच्छथ

ထို့ကြောင့် ဓမ္မကို သိမြင်သူတို့ရေ၊ ဤနေရာမှ စ၍ မင်္ဂလာရှိသော ဘာဂီရသီ (ဂင်္ဂါ) ထံသို့ သွားကြလော့။ မကြာမီကာလအတွင်း ကောင်းကင်ဘုံနှင့် မောက္ခကို ရောက်ကြလိမ့်မည်။

Verse 120

विशेषात्कलिकाले च गंगा मोक्षप्रदा नृणां । कृच्छ्राच्च क्षीणसत्वानामनंतः पुण्यसंभवः

အထူးသဖြင့် ကလိယုဂ၌ ဂင်္ဂါမြစ်သည် လူသားတို့အား မောက္ခကို ပေးတော်မူ၏။ အတွင်းအားနည်း၍ အခက်အခဲကြီးစွာ ရုန်းကန်နေရသူတို့အတွက် သူမ၏ ပုဏ္ဏကံသည် မကုန်ခန်း၊ အနန္တဖြစ်၍ အကန့်အသတ်မရှိ ကုသိုလ်၏ အရင်းအမြစ်ဖြစ်၏။

Verse 121

ततस्ते ब्राह्मणा हृष्टाः श्रुत्वा व्यासाद्गिरं शुभाम् । गंगायां तु तपस्तप्त्वा मोक्षमार्गं ययुस्तदा

ထို့နောက် ဗျာသရသီ၏ မင်္ဂလာရှိသော စကားကို ကြားသိ၍ ထိုဗြာဟ္မဏတို့ ဝမ်းမြောက်ကြ၏။ ဂင်္ဂါမြစ်ကမ်း၌ တပသ္ယာ ပြုလုပ်ပြီးနောက် မောက္ခသို့ သွားရာ လမ်းကြောင်းကို ထိုအခါ လျှောက်လှမ်းကြ၏။

Verse 122

य इदं शृणुयान्मर्त्यः पुण्याख्यानमनुत्तमम् । सर्वं तरति दुःखौघ गंगास्नानफलं लभेत्

မည်သည့် လူသားမဆို ဤအထူးမြတ်သော ပုဏ္ဏကံပြည့်ဝသည့် သာသနာတော်ဇာတ်လမ်းကို နားထောင်လျှင် ဒုက္ခလှိုင်းအစုအဝေးအားလုံးကို ကျော်လွန်နိုင်ပြီး ဂင်္ဂါရေချိုးသကဲ့သို့ အကျိုးဖလကို ရရှိ၏။

Verse 123

सकृदुच्चारिते चैव सर्वयज्ञफलं लभेत् । दानं जप्यं तथा ध्यानं स्तोत्रं मंत्रं सुरार्चनम्

တစ်ကြိမ်သာ ရွတ်ဆိုအော်ဟစ်လိုက်ရုံဖြင့်ပင် ယဇ్ఞအားလုံး၏ အကျိုးဖလကို ရရှိ၏။ ထို့ပြင် ဒါန၊ ဇပ၊ ဓျာန၊ စတိုးတရ၊ မန္တရ နှင့် ဒေဝပူဇာတို့၏ ကုသိုလ်လည်း ရရှိ၏။

Verse 124

तत्रैव कारयेद्यस्तु स चानंतफलं लभेत् । तस्मात्तत्रैव कर्त्तव्यं जपहोमादिकं नरैः

ထိုနေရာ၌ပင် (ထိုအခမ်းအနားများကို) ပြုလုပ်စေသူသည် အနန္တအကျိုးဖလကို ရရှိ၏။ ထို့ကြောင့် လူတို့သည် ထိုနေရာ၌ပင် ဇပ၊ ဟိုးမ နှင့် အခြားအနုဋ္ဌာန်များကို ဆောင်ရွက်သင့်၏။

Verse 125

अनंतं च फलं प्रोक्तं जन्मजन्मसु लभ्यते

အဆုံးမရှိသော အကျိုးပွားကို ဟောကြားထားသည်; မွေးဖွားခြင်းတစ်ဘဝပြီးတစ်ဘဝ၌ ရရှိနိုင်သည်။