Adhyaya 61

Verse 1

। द्विजाऊचुः । तुलसीपुष्पमाहात्म्यं श्रुतं त्वत्तो हरेः शुभम् । तस्या स्तोत्रं कृतं पुण्यं श्रोतुमिच्छामहे वयम्

ဗြာဟ္မဏများက ဆိုကြသည်– “အို ဟရီဘုရား၊ သင်ထံမှ တုလစီပန်း၏ မင်္ဂလာမဟာတန်ခိုးကို ကျွန်ုပ်တို့ ကြားနာပြီးပြီ။ ယခု နာမည်တော်ကို ချီးမွမ်း၍ ရေးစပ်ထားသော ကုသိုလ်ပြည့်စုံသည့် စတိုးတရကို ကြားလိုပါသည်။”

Verse 2

व्यास उवाच । पुरा स्कंदपुराणे च यन्मया कीर्तितं द्विजाः । कथयामि पुराणं च पुरतो मोक्षहेतवे

ဗျာသက မိန့်ကြားသည်– “အို ဒွိဇတို့၊ ယခင်က စကန္ဒပုရာဏ၌ ငါကြေညာခဲ့သမျှကို ယခု သင်တို့ရှေ့တွင် မောက္ခအကြောင်းဖြစ်စေရန် ထပ်မံဟောပြောမည်။”

Verse 3

शतानंद मुनेः शिष्याः सर्वे ते संशितव्रताः । प्रणिपत्य गुरुं विप्राः पप्रच्छुः पुण्यतो हितम्

သတാനန္ဒ မုနိ၏ တပည့်အားလုံးသည် ဝတ်သစ္စာနှင့် စည်းကမ်း၌ တည်ကြည်ခိုင်မာကြ၍ ဂုရုကို ဦးချကန်တော့ကြသည်။ ထို့နောက် ဗြာဟ္မဏတို့က ကုသိုလ်ဖြစ်စေ၍ အကျိုးရှိသော အရာကို မေးမြန်းကြသည်။

Verse 4

पूर्वं ब्रह्ममुखान्नाथ यच्छ्रुतं तुलसीस्तवम् । तद्वयं श्रोतुमिच्छामस्त्वत्तो ब्रह्मविदांवर

အို သခင်နာထာ၊ ယခင်က ဘြဟ္မာ၏ ပါးစပ်မှ ကြားခဲ့ရသော တုလစီကို ချီးမွမ်းသည့် စတဝကို ယခု ကျွန်ုပ်တို့သည် သင်ထံမှပင် ပြန်လည်ကြားလိုပါသည်၊ ဗြဟ္မန်ကို သိမြင်သူတို့အနက် အမြတ်ဆုံးတော်မူသောအရှင်။

Verse 5

शतानंद उवाच । नामोच्चारे कृते तस्याः प्रीणात्यसुरदर्पहा । पापानि विलयं यांति पुण्यं भवति चाक्षयम्

ရှတானန္ဒက ဆိုသည်—သူမ၏ နာမကို အသံထွက်ခေါ်ဆိုသော် အဆုရတို့၏ မာနကို ဖျက်ဆီးတော်မူသော အရှင်သည် ပီတိဖြစ်တော်မူ၏။ အပြစ်များ ပျော်ဝင်ပျောက်ကွယ်၍ ကုသိုလ်သည် မပျက်မယွင်း အကျိုးဖြစ်၏။

Verse 6

सा कथं तुलसी लोकैः पूज्यते वंद्यते नहि । दर्शनादेव यस्यास्तु दानं कोटिगवां भवेत्

တုလစီကို လူတို့က ဘာကြောင့် မပူဇော် မဝန္ဒနာ မပြုကြမည်နည်း။ သူမကို မြင်ရုံသာဖြင့်ပင် ကောဋိဂေါ (ဂေါတစ်သန်းဆယ်) လှူဒါန်းသကဲ့သို့ ကုသိုလ်ရရှိနိုင်သည်။

Verse 7

धन्यास्ते मानवा लोके यद्गृहे विद्यते कलौ । सालग्रामशिलार्थं तु तुलसी प्रत्यहं क्षितौ

ဤလောက၌—ကလိယုဂ၌—အိမ်တော်တွင် နေ့စဉ် မြေပြင်ပေါ်၌ ရှာလဂြာမ-ရှီလာကို ပူဇော်ရန် တုလစီ ရှိနေသူတို့သည် အလွန်ကံကောင်းသော လူသားများဖြစ်ကြ၏။

Verse 8

तुलसीं ये विचिन्वंति धन्यास्ते करपल्लवाः । केशवार्थं कलौ ये च रोपयंतीह भूतले

တုလစီကို ဆွတ်ယူစုဆောင်းသော နူးညံ့သော အညွန့်ကဲ့သို့သော လက်များသည် ကံကောင်းမြတ်နိုးဖွယ်ဖြစ်၏။ ထို့ပြင် ကလိယုဂ၌ ကေရှဝ (ဗိဿနု) အတွက် ဤမြေပေါ်တွင် တုလစီကို စိုက်ပျိုးသူတို့လည်း ကံကောင်းမြတ်နိုးဖွယ်ဖြစ်ကြ၏။

Verse 9

किं करिष्यति संरुष्टो यमोपि सह किंकरैः । तुलसीदलेन देवेशः पूजितो येन दुःखहा

တုလစီရွက်တစ်ရွက်ဖြင့် ဒုက္ခဖယ်ရှားတော်မူသော ဒေဝတို့၏အရှင်ကို ပူဇော်ထားသူအပေါ် ယမမင်းသည် အမျက်ထွက်လည်း သူ၏အမှုထမ်းများနှင့်အတူ ဘာကိုလုပ်နိုင်မည်နည်း။

Verse 10

तीर्थयात्रादिगमनैः फलैः सिध्यति किन्नरः । स्नाने दाने तथा ध्याने प्राशने केशवार्चने

တီရ္ထယာထရာကဲ့သို့သော ခရီးသွားခြင်းများနှင့် ထိုမှရသော ကုသိုလ်ဖလများကြောင့် ကိန္နရတောင် ဝိညာဉ်ရေးရာ စိဒ္ဓိကို ရရှိနိုင်သည်—သန့်ရှင်းသော ရေချိုးခြင်း၊ ဒါနပြုခြင်း၊ ဓ్యာနပြုခြင်း၊ ပရသာဒ်ကို သုံးဆောင်ခြင်းနှင့် ကေရှဝ (ဗိဿနု) ကို အာရ္ချနာပြုခြင်းအားဖြင့်။

Verse 11

तुलसी दहते पापं कीर्तने रोपणे कलौ । तुलस्यमृतजन्मासि सदा त्वं केशवप्रिये

အို တုလစီရေ၊ ကလိယုဂ၌ သင်၏ကီර්တန (ချီးမွမ်းခြင်း) နှင့် သင်ကို စိုက်ပျိုးခြင်းကြောင့် ပာပသည် လောင်ကျွမ်းပျောက်ကွယ်သည်။ အမృతမှ မွေးဖွားသူဖြစ်၍ သင်သည် ကေရှဝ၏ အမြဲတမ်းချစ်ခင်ခံရသူ ဖြစ်၏။

Verse 12

केशवार्थं चिनोमि त्वां वरदा भव शोभने । त्वदंगसंभवैर्नित्यं पूजयामि यथाहरिम्

ကေရှဝအတွက် သင့်ကို ငါကောက်ယူ၏; အို လှပသူရေ၊ ဆုတောင်းပြည့်စုံစေသောသူ ဖြစ်ပါစေ။ သင့်ကိုယ်မှ ပေါ်ထွက်လာသော အရာများဖြင့် ငါသည် နေ့စဉ် ဟရီကို သင့်လျော်သကဲ့သို့ ပူဇော်၏။

Verse 13

तथा कुरु पवित्रांगि कलौ मलविनाशिनि । मंत्रेणानेन यः कुर्याद्विचित्य तुलसीदलम्

“ဤသို့ ပြုလုပ်ပါ၊ အို သန့်ရှင်းသော အင်္ဂါရှိသူ—ကလိယုဂ၌ အညစ်အကြေးဖျက်ဆီးသူ။ ဤမန္တရဖြင့် တုလစီရွက်ကို စိစစ်ရွေးချယ်၍ ပူဇော်သူမည်သူမဆို…”

Verse 14

पूजनं वासुदेवस्य लक्षकोटिगुणं भवेत् । प्रभावं तव देवेशि गायंति सुरसत्तमाः

ဝါစုဒေဝကို ပူဇော်လျှင် ကုသိုလ်သည် သိန်းပေါင်းများစွာ၊ ကောဋိပေါင်းများစွာ ဆတိုးတက်၏။ အို ဒေဝီရှီ၊ နတ်တို့အနက် အမြတ်ဆုံးတို့သည် သင်၏ အံ့ဩဖွယ် အာနုဘော်ကို သီဆိုကြ၏။

Verse 15

मुनयः सिद्धगंधर्वाः पाताले नागराट्स्वयम् । न ते प्रभावं जानंति देवताः केशवादृते

မုနိများ၊ စိဒ္ဓများ၊ ဂန္ဓဗ္ဗများ—ပာတားလ၌ နာဂရာဇာကိုယ်တိုင်တောင်—သူ၏ အမှန်တကယ် အာနုဘော်ကို မသိကြ; နတ်တို့လည်း မသိကြ၊ ကေရှဝမှတပါး။

Verse 16

गुणानां परिमाणं तु कल्पकोटिशतैरपि । कृष्णानंदात्समुद्भूता क्षीरोदमथनोद्यमे

ထိုဂုဏ်တော်တို့၏ အပြည့်အဝ အတိုင်းအတာကို ကလ္ပ ကောဋိရာချီဖြင့်တောင် မကုန်ခန်းနိုင်။ နို့ပင်လယ်ကို မွှေထုတ်ရာ အားထုတ်မှုစတင်ချိန်၌ ကృష్ణ၏ အာနန္ဒမှ ထိုဂုဏ်တော်တို့ ပေါ်ထွန်းလာ၏။

Verse 17

उत्तमांगे पुरा येन तुलसी विष्णुना धृता । प्राप्यैतानि त्वया देवि विष्णोरंगानि सर्वशः

အို ဒေဝီ၊ ရှေးကာလ၌ ဗိဿဏုသည် တူလစီကို မိမိ၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး မျက်နှာခေါင်းပေါ်၌ ထားခဲ့၏။ ထို့ကြောင့် တူလစီကို ရရှိခြင်းဖြင့် သင်သည် နည်းလမ်းအားလုံးဖြင့် ဗိဿဏု၏ အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းအားလုံး—ဆိုလိုသည်မှာ ပြည့်စုံသော ကရုဏာ—ကို ရရှိပြီးပြီ။

Verse 18

पवित्रता त्वया प्राप्ता तुलसीं त्वां नमाम्यहम् । त्वदंगसंभवैः पत्रैः पूजयामि यथा हरिम्

အို တူလစီ၊ သင်ကြောင့် သန့်ရှင်းပဝित्रမှုကို ရရှိ၏; ကျွန်ုပ် သင့်အား ဦးညွှတ်နမസ്കာရ ပြု၏။ သင့်ကိုယ်အင်္ဂါမှ ပေါက်ဖွားလာသော ရွက်များဖြင့် ကျွန်ုပ်သည် နည်းတကျ ဟရီကို ပူဇော်၏။

Verse 19

तथा कुरुष्व मेऽविघ्नं यतो यामि परां गतिम् । रोपिता गोमतीतीरे स्वयं कृष्णेन पालिता

ထို့ကြောင့် ငါ့အတွက် အတားအဆီးမရှိအောင် ပြုလုပ်ပေးပါ၊ ငါသည် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော အခြေအနေသို့ ရောက်နိုင်စေရန်။ ဤသန့်ရှင်းသော တုလစီကို ဂိုမတီမြစ်ကမ်း၌ စိုက်ထားပြီး သရီးကృష్ణာတော်က ကိုယ်တိုင် ပြုစုစောင့်ရှောက်ခဲ့သည်။

Verse 20

जगद्धिताय तुलसी गोपीनां हितहेतवे । वृंदावने विचरता सेविता विष्णुना स्वयम्

ကမ္ဘာလောက၏ ကောင်းကျိုးအတွက်နှင့် ဂိုပီတို့၏ အကျိုးအတွက်၊ ဗೃန္ဒာဝန်၌ လှည့်လည်နေသော တုလစီကို ဗိဿနုတော်က ကိုယ်တိုင် ဝတ်ပြုစောင့်ရှောက်သည်။

Verse 21

गोकुलस्य विवृद्ध्यर्थं कंसस्य निधनाय च । वसिष्ठवचनात्पूर्वं रामेण सरयूतटे

ဂိုကူလ၏ တိုးတက်ကြီးပွားမှုအတွက်နှင့် ကံစ၏ ပျက်စီးခြင်းအတွက်၊ အရင်ကပင် ဝသိဋ္ဌ၏ မိန့်ကြားချက်အတိုင်း ရာမတော်သည် စရယုမြစ်ကမ်း၌ (ဓမ္မပွဲအခမ်းအနား) ကို ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။

Verse 22

राक्षसानां वधार्थाय रोपिता त्वं जगत्प्रिये । रोपिता तपसो वृद्ध्यै तुलसीं त्वां नमाम्यहम्

အို လောက၏ ချစ်မြတ်နိုးရာ၊ ရာක්ෂသတို့ကို သတ်ဖြတ်ဖျက်ဆီးရန်အတွက် သင်ကို စိုက်ထားသည်၊ တပဿ (တပ) ကို တိုးပွားစေရန်အတွက်လည်း စိုက်ထားသည်။ အို တုလစီ၊ ငါသည် သင့်အား ဦးညွှတ်နမಸ್ಕာရ ပြု၏။

Verse 23

वियोगे वासुदेवस्य ध्यात्वा त्वां जनकात्मजा । अशोकवनमध्ये तु प्रियेण सह संगता

ဝာသုဒေဝနှင့် ခွဲခွာနေရစဉ် ယနက၏ သမီး စီတာသည် သင့်ကို စိတ်ဓာတ်ဖြင့် သမားတော်တင်၍ ဓ്യာန်ပြုခဲ့သည်။ ထို့နောက် အရှိုကတောအလယ်၌ သူမသည် ချစ်သူနှင့် ပြန်လည် ဆုံတွေ့ပေါင်းစည်းခဲ့သည်။

Verse 24

शङ्करार्थं पुरा देवि पार्वत्या त्वं हिमालये । रोपिता तपसो वृद्ध्यै तुलसीं त्वां नमाम्यहम्

အို ဒေဝီ၊ ရှေးကာလ၌ ဟိမဝန္တတောင်၌ ပါရဝတီမယ်တော်သည် ရှင်ကရအတွက်၊ တပဿ၏ အင်အားတိုးပွားစေရန် သင်ကို စိုက်ပျိုးခဲ့သည်။ အို တုလစီမယ်တော်၊ ကျွန်ုပ် နမස්ကာရပြုပါ၏။

Verse 25

सर्वाभिर्देवपत्नीभिः किन्नरैश्चापि नंदने । दुःस्वप्ननाशनार्थाय सेविता त्वं नमोस्तु ते

နန္ဒန ဥယျာဉ်၌ ဒေဝတော်တို့၏ မယ်တော်များအားလုံးနှင့် ကိန္နရတို့ပါ ဆိုးမက်မက်များ ပျောက်ကင်းစေရန် သင့်ကို ပူဇော်ဆည်းကပ်ကြသည်။ သင့်အား နမောတော်တင်ပါ၏။

Verse 26

धर्मारण्ये गयायां च सेविता पितृभिः स्वयम् । सेविता तुलसी पुण्या आत्मनो हितमिच्छता

ဓမ္မာရဏ္ယနှင့် ဂယာ၌ ပိတೃတို့သည် ကိုယ်တိုင်ပင် သင့်ကို ပူဇော်ကြသည်။ ကိုယ့်အကျိုးကို လိုလားသူသည် သန့်ရှင်းသော တုလစီကို ဆည်းကပ်ပူဇော်သင့်၏။

Verse 27

रोपिता रामचंद्रेण सेविता लक्ष्मणेन च । पालिता सीतया भक्त्या तुलसी दंडके वने

ဒဏ္ဍက တော၌ တုလစီကို ရာမစန္ဒြက စိုက်ခဲ့ပြီး လက္ခမဏက ဆည်းကပ်ပြုစုကာ စီတာမယ်တော်က ဘက္တိဖြင့် ချစ်ခင်စောင့်ရှောက်ခဲ့သည်။

Verse 28

त्रैलोक्यव्यापिनी गंगा यथा शास्त्रेषु गीयते । तथैव तुलसी देवी दृश्यते सचराचरे

သုံးလောကလုံးကို ပျံ့နှံ့သည့် ဂင်္ဂါမြစ်ကို သာස්တရများ၌ ချီးမွမ်းသကဲ့သို့၊ ဒေဝီ တုလစီမယ်တော်လည်း လှုပ်ရှားသည့်အရာနှင့် မလှုပ်ရှားသည့်အရာ အားလုံးပါဝင်သော စကြဝဠာတစ်လျှောက် မြင်တွေ့ရ၏။

Verse 29

ऋश्यमूके च वसता कपिराजेन सेविता । तुलसी वालिनाशाय तारासंगम हेतवे

ရိရှျမူက တောင်ပေါ်၌ နေထိုင်စဉ်၊ မျောက်တို့၏ မင်းကြီးက စောင့်ရှောက်၍ ဆောင်ရွက်ပေးခဲ့သည်။ (ထိုနေရာ၌) ဝါလီကို ဖျက်ဆီးရန်နှင့် တာရာ၏ အခြားသူနှင့် ပေါင်းစည်းခြင်း၏ အကြောင်းရင်းဖြစ်ရန် ဖြစ်သည်။

Verse 30

प्रणम्य तुलसीदेवीं सागरोत्क्रमणं कृतम् । कृतकार्यः प्रहृष्टश्च हनूमान्पुनरागतः

တုလစီဒေဝီကို ဦးညွှတ်ပူဇော်ပြီးနောက် သမုဒ္ဒရာကို ဖြတ်ကူးခြင်း အောင်မြင်ခဲ့သည်။ တာဝန်ပြီးမြောက်၍ ဝမ်းမြောက်လှသော ဟနုမာန်သည် ထပ်မံ ပြန်လည်ရောက်လာ하였다။

Verse 31

तुलसीग्रहणं कृत्वा विमुक्तो याति पातकैः । अथवा मुनिशार्दूल ब्रह्महत्यां व्यपोहति

တုလစီကို လက်ခံယူဆောင်သူသည် အပြစ်များမှ လွတ်မြောက်သွားသည်။ သို့မဟုတ်၊ မုနိတို့အတွင်း ကျားတော်တူသော အရှင်၊ ဗြဟ္မဏသတ်မှု (ဗြဟ္မဟတ္တျာ) အပြစ်ကိုပါ ဖယ်ရှားပေးသည်။

Verse 32

तुलसीपत्रगलितं यस्तोयं शिरसा वहेत् । गंगास्नानमवाप्नोति दशधेनुफलप्रदम्

တုလစီရွက်မှ စိမ့်ကျလာသော ရေကို ခေါင်းပေါ်၌ ဆောင်ယူသူသည် ဂင်္ဂါမြစ်၌ ရေချိုးသကဲ့သို့ ကုသိုလ်ရသည်။ ထိုကောင်းမှုသည် နွားဆယ်ကောင် လှူဒါန်းသည့် အကျိုးနှင့် တူညီသည်။

Verse 33

प्रसीद देवि देवेशि प्रसीद हरिवल्लभे । क्षीरोदमथनोद्भूते तुलसि त्वां नमाम्यहम्

ကျေးဇူးပြုပါ၊ အို ဒေဝီ၊ ဒေဝတို့၏ အရှင်မ; ကျေးဇူးပြုပါ၊ ဟရိ၏ ချစ်သူမ။ နို့သမုဒ္ဒရာကို မွှေထုတ်ရာမှ မွေးဖွားသော တုလစီဒေဝီ၊ ကျွန်ုပ်သည် သင့်အား ဦးညွှတ်နမස්ကာရ ပြုပါ၏။

Verse 34

द्वादश्यां जागरे रात्रौ यः पठेत्तुलसीस्तवम् । द्वात्रिंशदपराधांश्च क्षमते तस्य केशवः

ဒွာဒသီညတွင် ညလုံးနိုးကြား၍ တုလစီစတဝ (ချီးမွမ်းဂါထာ) ကို ရွတ်ဖတ်သူအား ကေရှဝသည် အပြစ်သုံးဆယ်နှစ်ပါးကို ခွင့်လွှတ်ပေးတော်မူ၏။

Verse 35

यत्पापं यौवने बाल्ये कौमारे वार्द्धके कृतम् । तत्सर्वं विलयं याति तुलसीस्तव पाठतः

လူငယ်ဘဝ၊ ကလေးဘဝ၊ လူပျိုဘဝ သို့မဟုတ် အိုမင်းဘဝတွင် ပြုခဲ့သော အပြစ်အားလုံးသည် တုလစီစတဝကို ရွတ်ဖတ်ခြင်းကြောင့် ပျောက်ကွယ်သွား၏။

Verse 36

प्रीतिमायाति देवेशस्तुष्टो लक्ष्मीं प्रयच्छति । कुरुते शत्रुनाशं च सुखं विद्यां प्रयच्छति

နှစ်သက်တော်မူလျှင် ဒေဝတို့၏အရှင်သည် ကရုဏာတော်ဖြင့် လက္ရှမီဟူသော စည်းစိမ်ကို ပေးတော်မူ၏။ ရန်သူတို့ကို ဖျက်ဆီး၍ ချမ်းသာခြင်းနှင့် ပညာကိုလည်း ပေးတော်မူ၏။

Verse 37

तुलसीनाममात्रेण देवा यच्छंति वांछितम् । गर्ह्याणमपि देवेशो मुक्तिं यच्छति देहिनाम्

တုလစီ၏ နာမတော်ကို မျှသာ အော်ခေါ်ခြင်းဖြင့်ပင် ဒေဝတို့သည် လိုအင်ဆန္ဒကို ပေးကြ၏။ အပြစ်တင်ခံရသူများပင် ဒေဝတို့၏အရှင်သည် ကိုယ်ခန္ဓာရှိစဉ် မုတ္တိ (မောက္ခ) ကို ပေးတော်မူ၏။

Verse 38

तुलसी स्तवसंतुष्टा सुखं वृद्धिं ददाति च । उद्गतं हेलया विद्धि पापं यमपथे स्थितम्

တုလစီသည် ချီးမွမ်းစတဝကြောင့် နှစ်သက်လျှင် ချမ်းသာခြင်းနှင့် တိုးတက်စည်းစိမ်ကို ပေး၏။ ထို့ပြင် သတိလက်လွတ်၍ ပြုသော အပြစ်ပင်လျှင် ထလာကာ ယမမင်းသို့ သွားရာလမ်းပေါ်တွင် တည်နေကြောင်း သိမှတ်ပါ။

Verse 39

यस्मिन्गृहे च लिखितो विद्यते तुलसीस्तवः । नाशुभं विद्यते तस्य शुभमाप्नोति निश्चितम्

တူလစီကို ချီးမွမ်းသော စာရေးထားသည့် စတဝ (Tulasī-stava) ရှိနေသော အိမ်၌ အမင်္ဂလာမကျန်တော့ဘဲ၊ ထိုအိမ်သည် မင်္ဂလာကို မလွဲမသွေ ရရှိ၏။

Verse 40

सर्वं च मंगलं तस्य नास्ति किंचिदमंगलम् । सुभिक्षं सर्वदा तस्य धनं धान्यं च पुष्कलम्

သူ့အတွက် အရာအားလုံး မင်္ဂလာဖြစ်လာပြီး အမင်္ဂလာ အနည်းငယ်မျှ မရှိတော့။ အမြဲတမ်း အစာအဟာရပေါများ၍ စည်းစိမ်နှင့် ငွေကြေး၊ ဆန်စပါးလည်း ပြည့်စုံပေါများ၏။

Verse 41

निश्चला केशवे भक्तिर्न वियोगश्च वैष्णवैः । जीवति व्याधिनिर्मुक्तो नाधर्मे जायते मतिः

ကေရှဝ (Keśava) ထံသို့ မလှုပ်မယှက်သော ဘက္တိ ပေါ်ပေါက်လာပြီး ဝိုင်ရှ္ဏဝ (Vaiṣṇava) များနှင့် ခွဲခွာခြင်း မရှိ။ ရောဂါကင်းစင်စွာ အသက်ရှင်၍ စိတ်သည် အဓမ္မသို့ မလှည့်ယွင်း။

Verse 42

द्वादश्यां जागरे रात्रौ यः पठेत्तुलसीस्तवम् । तीर्थकोटिसहस्रैस्तु यत्फलं लक्षकोटिभिः

ဒွာဒသီ (Dvādaśī) ညအိပ်မပျော်ဘဲ စောင့်နေရသော ညတွင် တူလစီ-စတဝ ကို ရွတ်ဖတ်သူသည်၊ သန့်ရှင်းသော တီရ္ထယာတရာ (pilgrimage) အထောင်ကောဋိများ၏ အကျိုးဖလ—ထို့ထက်ပင် လက္ခကောဋိများနှင့် တူသော ပုဏ္ဏကို ရရှိ၏။

Verse 43

तत्फलं समवाप्नोति पठित्वा तुलसीस्तवम्

တူလစီ-စတဝ ကို ရွတ်ဖတ်ခြင်းဖြင့် ထိုကဲ့သို့သော အကျိုးဖလ—ကတိပြုထားသော ပုဏ္ဏဖလကိုပင် ရရှိ၏။

Verse 61

इति श्रीपाद्मपुराणे प्रथमे सृष्टिखंडे तुलसीस्तवमाहात्म्यं नामैकषष्टितमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် မြတ်နိုးအပ်သော ပဒ္မပူရာဏ၏ ပထမပိုင်း (စೃṣṭikhaṇḍa) တွင် «တုလစီ-စတဝ၏ မဟာမြတ်တန်ခိုး» ဟူသော အခန်း ၆၁ သည် ပြီးဆုံးလေ၏။