Adhyaya 52

Verse 1

द्विज उवाच । मांडव्यस्य मुनेर्विष्णोश्शूलाघातः कथं तनौ । पत्यौ पतिव्रतायाश्च कथं कुष्ठं कलेवरे

ဗြာဟ္မဏက ပြောသည်— “အို ဗိဿဏုဘုရား၊ မုနိ မာဏ္ဍဗျ၏ ကိုယ်ခန္ဓာ၌ သံတံ/ရှူးလ်ဖြင့် ထိုးနှက်ခံရခြင်းသည် မည်သို့ဖြစ်သနည်း။ ထို့ပြင် ခင်ပွန်းကြောင့် ပတိဝရတား သစ္စာရှိသော ဇနီး၏ ကိုယ်ခန္ဓာ၌ ကုဋ္ဌ (အရေပြားရောဂါ) မည်သို့ ပေါ်ပေါက်လာသနည်း?”

Verse 2

हरिरुवाच । शिशुभावाच्च मांडव्यो झिल्लिकायामभानतः । वस्तिदेशे तृणं दत्वा मोहात्स च मुमोच ताम्

ဟရီက မိန့်တော်မူသည်— “မာဏ္ဍဗျသည် ကလေးဆန်စွာ ပြောဆို၍ ဇင်ဂရစ်ပိုးကို ထိုးနှက်하였다။ ထို့နောက် ဆီးအိမ်အနီးဒေသ၌ မြက်တစ်စကို တင်ထားပြီး မောဟကြောင့် သူမကို လွှတ်လိုက်သည်။”

Verse 3

तेनापवाददोषेण धर्मस्याज्ञातुरेव च । अहोरात्रं व्यथा कृच्छ्रा भुक्ता तेन द्विजन्मना

ထိုအပြစ်တင်ပြောဆိုမှု၏ အပြစ်ကြောင့်လည်း၊ သမ္မာဓမ္မကို မသိခြင်းကြောင့်လည်း၊ ထိုဒွိဇသည် နေ့ညမပြတ် ပြင်းထန်၍ ခက်ခဲသော ဝေဒနာဒုက္ခကို ခံစားခဲ့ရသည်။

Verse 4

किंतु समाधिना तेन न ज्ञातं शूलसंभवम् । कृच्छ्रं च मुनिना कृत्स्नं योगाभ्यासाद्भृशादपि

သို့သော် ထိုသမာဓိဖြင့်ပင် ရှူးလ်၏ ဖြစ်ပေါ်လာရာ အကြောင်းရင်းကို မသိနိုင်ခဲ့။ ထို့ပြင် မုနိ၏ ခက်ခဲသော ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှု အားလုံးသည်—ယောဂကျင့်စဉ်ကို အလွန်ပြင်းထန်စွာ လေ့ကျင့်ခဲ့သော်လည်း—အကျိုးမထွက်ဘဲ ဖြစ်သွားသည်။

Verse 5

कुष्ठिनो ब्रह्मणो घातादजितेंद्रियकारणात् । पूतिगंधं तनौ कुष्ठं संजातं द्विजसत्तम

ဗြာဟ္မဏကို သတ်မိသော အပြစ်နှင့် အင်ဒြိယမထိန်းနိုင်ခြင်းကြောင့်၊ ကိုယ်ခန္ဓာပေါ်တွင် အနံ့ဆိုးသော ကုဋ္ဌရောဂါ ပေါ်ပေါက်လာ၏၊ အို ဒွိဇအမြတ်တော်။

Verse 6

पुरा विप्राय तेनैव दत्तं गौरीचतुष्टयम् । कन्यकात्रितयं विप्र तेन तस्य पतिव्रता

အရင်ကာလ၌၊ အို ဗြာဟ္မဏ၊ သူကိုယ်တိုင်ပင် ထိုဗြာဟ္မဏအား ဂေါရီတော်ကဲ့သို့ လှပသော ကန့်ယာလေးဦးကို ပေးအပ်ခဲ့၏။ ထို့ပြင်၊ အို ဗြာဟ္မဏ၊ သမီးသုံးဦးကိုလည်း ပေးခဲ့ပြီး၊ ထိုမိန်းမသည် ပတိဗြတား—ခင်ပွန်းသစ္စာရှိသူ—ဖြစ်လာ၏။

Verse 7

अस्यास्तु कारणादेव स च मत्समतां व्रजेत् । अत्र ते विस्मयः कुत्र वेदकर्मपुरातनम्

ဤအကြောင်းကြောင့်ပင် သူလည်း ငါနှင့်တန်းတူမှုကို ရောက်လိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် ဤနေရာ၌ သင်၏ အံ့ဩမှုသည် ဘယ်မှာနည်း? ဤသည်ကား ဝေဒနှင့် ရှေးဟောင်း ဓမ္မကမ္မတို့၏ စနာတန ဥပဒေဖြစ်၏။

Verse 8

द्विज उवाच । कृत्या नारी न यस्यैव तस्य स्वर्गो भवेद्ध्रुवम् । यथैतच्चरितं नाथ सर्वेषां शिवमिष्यते

ဒွိဇက ပြော၏— “မယားမရှိသူအတွက် ကောင်းကင်ဘုံသည် အမှန်တကယ် သေချာ၏။ အို နာထ၊ ဤဇာတ်ကြောင်းကဲ့သို့ပင်၊ အားလုံးအတွက် မင်္ဂလာဖြစ်သည်ဟု ယူဆကြ၏။”

Verse 9

हरिरुवाच । संति कृत्याः स्त्रियः काश्चित्पुंसः सर्वस्वदस्य च । तत्राप्यरक्षणीयां च मनसापि न धारयेत्

ဟရီက မိန့်၏— “ကရိတျယာကဲ့သို့ အန္တရာယ်ပြု၍ ဖျက်ဆီးတတ်သော မိန်းမအချို့ ရှိ၏။ ထို့ပြင် လူ၏ ဥစ္စာအားလုံးကို လုယူတတ်သော ယောက်ျားအချို့လည်း ရှိ၏။ ထိုသူတို့အနက်မှပင် ကာကွယ်မရနိုင်သော (မလုံခြုံသော) သူကို စိတ်ထဲတွင်တောင်—အတွေးဖြင့်တောင်—မထားရ။”

Verse 10

न स्त्रीणामप्रियः कश्चित्प्रियो वापि न विद्यते । गावस्तृणमिवारण्ये प्रार्थयंति नवंनवम्

မိန်းမတို့အတွက် အမြဲမနှစ်သက်ရသူလည်း မရှိ၊ အမြဲချစ်ခင်ရသူလည်း မရှိပေ။ တောထဲက နွားတွေ မြက်ကိုရှာသလို၊ အသစ်အသစ်ကို ထပ်ခါထပ်ခါ လိုလားတတ်ကြသည်။

Verse 11

पुमांसं वित्तहीनं च विरूपं गुणवर्जितम् । अकुलीनं च भृत्यं च कामिनी भजते ध्रुवम्

ကာမတဏှာကြောင့် မူးယစ်နေသော မိန်းမသည် မလွဲမသွေ ဆင်းရဲသူ၊ ရုပ်မလှသူ၊ သီလဂုဏ်မရှိသူ၊ မျိုးနိမ့်သူ၊ အစေခံသာဖြစ်သူကိုပင် ရွေးချယ်တတ်သည်။

Verse 12

भर्तारं च गुणोपेतं कुलीनं च महाधनम् । सुंदरं रतिदक्षं च त्यक्त्वा नीचं भजेद्वधूः

သီလဂုဏ်ပြည့်စုံ၍ မျိုးရိုးမြင့်၊ ငွေကြေးအလွန်ကြွယ်၊ ရုပ်လှ၍ ရတိ၌ ကျွမ်းကျင်သော ခင်ပွန်းကို စွန့်ပစ်ပြီးနောက်တောင် မယားသည် နိမ့်ကျသော ယောက်ျားကို ချဉ်းကပ်နိုင်သည်။

Verse 13

उमानारदसंवादमाख्यानं विद्धि भूसुर । येन विद्यास्त्रियाश्चेष्टा विविधाः कृत्स्नशो द्विज

အို သန့်ရှင်းသော ဗြာဟ္မဏ၊ ဤအခန်းအနားကို ဥမာနှင့် နာရဒတို့၏ ဆွေးနွေးသံဝါဒဟု သိမှတ်လော့။ ထိုအကြောင်းကြောင့်ပင်၊ အို ဒွိဇ၊ ပညာရှိမိန်းမတို့၏ အပြုအမူနှင့် သဘောထားမျိုးစုံကို အပြည့်အစုံ ရှင်းလင်းထားသည်။

Verse 14

स्वभावान्नारदो विप्र विश्वजिज्ञासको मुनिः । स्वांते विमृश्याथ गतः कैलासं गिरिमुत्तमम्

အို ဗြာဟ္မဏ၊ နာရဒမုနိသည် သဘာဝအားဖြင့် ကမ္ဘာလောကအလုံးစုံကို သိလိုသော စိတ်ပြင်းပြသူ ဖြစ်၏။ မိမိနှလုံးတွင် စဉ်းစားပြီးနောက် အထွတ်အမြတ်တောင်တန်း ကိုင်လာသို့ ထွက်ခွာသွား하였다။

Verse 15

वृषकेतुसदाख्यान सप्रतिष्ठे हिमे गिरौ । प्रणिपत्य महात्मा वै पप्रच्छ पार्वतीं मुनिः

ဟိမဝန္တတောင်ပေါ်ရှိ သန့်ရှင်း၍ အထင်ကရသော “ဝೃષကೇತು-စဒါချာန” နေရာ၌ မဟာမုနိသည် ဦးညွှတ်ပူဇော်ကာ ဒေဝီ ပါရဝတီကို မေးမြန်း하였다။

Verse 16

देवि सीमंतिनीनांतु दुश्चेष्टां ज्ञातुमुत्सहे । कौतुकेन त्वया चर्या वधूनां संप्रयुज्यते

အို ဒေဝီ၊ အိမ်ထောင်ရှိသော မိန်းမတို့၏ မသင့်လျော်သော အပြုအမူကို သိလိုပါသည်။ စူးစမ်းလိုစိတ်ကြောင့် သင်သည် သတို့သမီးတို့၏ အကျင့်အကြံကို စောင့်ကြည့်/စမ်းသပ်နေပါသည်။

Verse 17

सर्वासामपि नारीणां स्वान्तं जानासि तत्त्वतः । तन्मां कथय सर्वेषु विनीतमज्ञमत्र च

သင်သည် မိန်းမအားလုံး၏ အတွင်းစိတ်ကို အမှန်တကယ် သိမြင်တော်မူသည်။ ထို့ကြောင့် ငါကဲ့သို့ နိမ့်ချ၍ မသိသူကို ဤနေရာ၌ လူအပေါင်းရှေ့တွင် ကရုဏာဖြင့် ပြောကြားပါ။

Verse 18

देव्युवाच । युवतीनां सदा चित्तं पुंसु तिष्ठत्यसंशयम् । अस्मिन्योनौ सुसंयोग्ये संगते वाप्यसंगते

ဒေဝီက မိန့်တော်မူသည်– “ယုဝတီ၏ စိတ်သည် သံသယမရှိဘဲ အမြဲတမ်း ယောက်ျားတို့အပေါ် တည်နေသည်။ ဤယောနိ၌ သင့်လျော်သော ပေါင်းစည်းမှုရှိစေကာမူ၊ ပေါင်းစည်းမှုရှိစေကာမူ၊ သို့မဟုတ် မရှိစေကာမူ”။

Verse 19

सुवेषं पुरुषं दृष्ट्वा भ्रातरं यदि वा सुतम् । योनिः क्लिद्यति नारीणां सत्यं सत्यं हि नारद

အလှဆင်တင့်တယ်သော ယောက်ျားကို မြင်လျှင်—အစ်ကိုဖြစ်စေ သားဖြစ်စေ—မိန်းမတို့၏ ယောနိသည် စိုစွတ်လာသည်။ ဤသည်မှာ အမှန်၊ အမှန်တကယ်ပင် ဖြစ်သည်၊ အို နာရဒ။

Verse 20

स्थानं नास्ति क्षणं नास्ति नास्ति प्रार्थयिता नरः । तेन नारद नारीणां सतीत्वमुपजायते

နေရာမရှိ၊ ခဏတစ်ခဏတောင် အခွင့်မရှိ၊ တောင်းဆိုလှည့်ဖြားမည့် ယောက်ျားလည်း မရှိ။ ထို့ကြောင့် အို နာရဒာ၊ မိန်းမတို့၏ သန့်ရှင်းသစ္စာ (ပတိဝရတာ-ဓမ္မ) သည် တည်မြဲလာသည်။

Verse 21

घृतकुंभसमा नारी तप्तांगारसमः पुमान् । तस्माद्घृतं च वह्निं च नैकस्थाने च धारयेत्

မိန်းမသည် ဂျီ(ဃృత)အိုးကဲ့သို့၊ ယောက်ျားသည် မီးတောက်အင်္ဂါရ်ပုံကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဂျီနှင့် မီးကို တစ်နေရာတည်းတွင် မထားသင့်။

Verse 22

यथैवमत्तमातंगं सृणिमुद्गरयोगतः । स्ववशं कुरुते यंता तथा स्त्रीणां प्ररक्षकः

အင်္ကူရှ်နှင့် တုတ်ကို အသုံးပြု၍ လေ့ကျင့်သူက မူးမောရူးသွပ်သော ဆင်ကို ကိုယ်အာဏာအောက်သို့ ချုပ်ကိုင်သကဲ့သို့၊ မိန်းမတို့၏ ကာကွယ်သူလည်း သူတို့ကို မိမိအုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင် ထိန်းထားသည်။

Verse 23

पिता रक्षति कौमारे भर्ता रक्षति यौवने । पुत्राश्च स्थाविरे भावे न स्त्री स्वातंत्र्यमर्हति

ကလေးဘဝတွင် ဖခင်က ကာကွယ်သည်၊ လူငယ်ဘဝတွင် ခင်ပွန်းက ကာကွယ်သည်၊ အိုမင်းချိန်တွင် သားများက ကာကွယ်သည်—ထို့ကြောင့် မိန်းမသည် လွတ်လပ်အာဏာကို ထိုက်တန်သူဟု မယူဆကြ။

Verse 24

ततः स्वातंत्र्यभावाच्च स्वेच्छया च वरांगना । पुरुषेणार्थिता धीरा प्रेरणादिचरी भवेत्

ထို့ကြောင့် လွတ်လပ်မှုအာရုံနှင့် မိမိဆန္ဒအတိုင်း၊ မြတ်နိုးဖွယ် မိန်းမသည်—ယောက်ျားတစ်ဦးက တောင်းဆိုလာသော်—စိတ်တည်ငြိမ်၍ သင့်လျော်သော အညွှန်းအချက်နှင့် လှုံ့ဆော်မှုတို့အတိုင်းသာ လိုက်နာကာ အတင်းအကျပ်မဖြစ်စေသင့်။

Verse 25

अरक्षणाद्यथा पाकः श्वकाकवशगो भवेत् । तथैव युवती नारी स्वच्छंदाद्दुष्टतां व्रजेत्

အကာအကွယ်မဲ့သော ကလေးငယ်သည် ခွေးနှင့်ကျီးကန်းတို့၏ လွှမ်းမိုးမှုအောက်သို့ ရောက်သွားနိုင်သကဲ့သို့၊ ထိန်းသိမ်းမှုမရှိသော အမျိုးသမီးငယ်သည်လည်း မကောင်းမှုလမ်းစဉ်သို့ ရောက်ရှိသွားနိုင်သည်။

Verse 26

पुनरेव कुलं दुष्टं तस्यास्संसर्गतो भवेत् । परबीजेन यो जातः स च स्याद्वर्णसंकरः

သူမနှင့် ပေါင်းသင်းဆက်ဆံခြင်းကြောင့် မျိုးရိုးသည် ပျက်စီးရ၏။ အခြားအမျိုးသားတစ်ဦးမှ မွေးဖွားလာသူကို မျိုးရိုးရောနှောသူ (varna-sankara) ဟု သတ်မှတ်သည်။

Verse 27

जारजः संकरः पापो नरके नियतं वसेत् । कीटजातौ गता जाताः पुनः सर्वे महीतले

ဖောက်ပြန်မှုမှ မွေးဖွားလာသော အပြစ်ရှိသူသည် ငရဲ၌ နေရမည်မှာ သေချာသည်။ ပိုးမွှားဘဝသို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် ၎င်းတို့သည် ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် ပြန်လည်မွေးဖွားလာကြသည်။

Verse 28

ततो म्लेच्छमुपानीतं कुलं स्याद्द्विजनंदन । कुलक्षयो भवेद्यस्मात्तस्माद्दुष्टां न धारयेत्

အို ဒွိဇ၊ ထို့နောက် မိသားစုသည် မလေစ္ဆ (လူရိုင်း) တို့နှင့် ဆက်နွယ်သွား၏။ မျိုးရိုးပျက်စီးခြင်းကို ဖြစ်စေသောကြောင့် အကျင့်ပျက်သော အမျိုးသမီးကို လက်မခံသင့်ပေ။

Verse 29

ज्ञात्वैव योषितां दोषं क्षमते यो नराधमः । स तिष्ठेन्निरये घोरे रौरवे पितृभिः सह

အမျိုးသမီး၏ အပြစ်ကို သိလျက်နှင့် ခွင့်လွှတ်သော ယုတ်မာသော ထိုသူသည် မိမိဘိုးဘေးများနှင့်အတူ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရောရဝငရဲ၌ နေရ၏။

Verse 30

काचित्पातयते नारी काचिदुद्धरते कुलम् । तस्मात्सर्वप्रयत्नेन कुलजामुद्वहेद्बुधः

မိန်းမအချို့သည် မျိုးရိုးကိုပျက်စီးစေတတ်ပြီး၊ မိန်းမအချို့သည် မျိုးဆက်ကိုမြှင့်တင်ကာ ကယ်တင်တတ်သည်။ ထို့ကြောင့် ပညာရှိသည် အစွမ်းကုန်ကြိုးစား၍ မျိုးရိုးကောင်းသော မိန်းမနှင့် မင်္ဂလာဆောင်သင့်သည်။

Verse 31

कुलद्वयं समा नारी समयित्वा तु तिष्ठति । साध्वी तारयते वंशान्दुष्टा पातयति ध्रुवम्

မင်္ဂလာပေါင်းသင်းခြင်းသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် မိန်းမသည် မိဘဘက်မျိုးရိုးနှင့် ခင်ပွန်းဘက်မျိုးရိုး နှစ်ဖက်လုံးအတွက် တန်းတူအနေဖြင့် တည်ရှိသည်။ သီလရှိသော မိန်းမသည် မျိုးဆက်များကို ကယ်တင်မြှင့်တင်ပြီး၊ ဆိုးယုတ်သော မိန်းမသည် မလွဲမသွေ ကျဆင်းစေသည်။

Verse 32

दारेष्वधीनं स्वर्गं च कुलं पंकं यशोऽयशः । पुत्रं दुहितरं मित्रं संसारे कथयंति च

လောကီဘဝ၌ စွမ်းကောင်းကင်(သုခ)တောင် ဇနီးအပေါ် မူတည်သည်ဟု ဆိုကြသည်။ မျိုးရိုးသည် တစ်ခါတစ်ရံ ရွံ့နွံကဲ့သို့ဖြစ်နိုင်သကဲ့သို့ အားကိုးရာလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။ ဂုဏ်သတင်းနှင့် အရှက်အပျက်၊ သားနှင့် သမီး၊ မိတ်သဟာယတောင်—အားလုံးသည် အိမ်ထောင်ရေးနှင့် ဆက်နွယ်ကြောင်း ပြောကြသည်။

Verse 33

तस्मादेकां द्वितीयां वा वामामुद्वाहयेद्बुधः । संतानार्थात्तु कामाच्च बहुदोषाश्रिता च सा

ထို့ကြောင့် ပညာရှိသည် ဇနီးတစ်ယောက်တည်း—သို့မဟုတ် အများဆုံး ဒုတိယဇနီးတစ်ယောက်သာ—မင်္ဂလာဆောင်သင့်သည်။ မျိုးဆက်ရရှိရန်ဖြစ်စေ ဆန္ဒကြောင့်ဖြစ်စေ၊ ဇနီးများစွာယူခြင်းသည် အပြစ်အနာအဆာများစွာနှင့် တွဲလျက်ရှိသည်။

Verse 34

रजस्वलां च वनितां नावगच्छति यः पतिः । ब्रह्महा भ्रूणहा सोपि दुर्गतिं चाधिगच्छति

ရာသီလာနေသော မိန်းမကို နီးကပ်ရန် မရှောင်ကြဉ်သော ခင်ပွန်းသည်လည်း ဗြာဟ္မဏသတ်သူနှင့် သန္ဓေကလေးသတ်သူကဲ့သို့ ဖြစ်လာပြီး ဒုဂ္ဂတိအဆိုးသို့ ကျရောက်သည်။

Verse 35

यो मोहाद्दुर्भगां कृत्वा साध्वीं त्यजति पापकृत् । तस्या वधेन यत्पापं तद्भुक्त्वा नरकं व्रजेत्

မောဟကြောင့် သီလရှိသော ဇနီးကို ကံဆိုးသူဟုထင်ကာ စွန့်ပစ်သော အပြစ်သားသည်၊ သူမကို သတ်သကဲ့သို့ ဖြစ်သော အပြစ်ကို ခံစားပြီး နရက်သို့ သွားရ၏။

Verse 36

वनिताहरणं कृत्वा चांडलकुलतां व्रजेत् । तथैव वनिताहानात्पतितो जायते नरः

မိန်းမကို ခိုးယူသွားလျှင် ချဏ္ဍာလ မျိုးရိုးအဆင့်သို့ ကျရောက်၏။ ထိုနည်းတူ မိန်းမကို စွန့်ပစ်လျှင်လည်း ယောက်ျားသည် ပျက်စီးကျဆုံးသူ ဖြစ်လာ၏။

Verse 37

रामां विन्यस्य स्कंधे च चिरं यमपुरे वसेत् । मलमूत्रं शिरोदेशे नित्यं तस्य च संपतेत्

ရာမာကို ပခုံးပေါ်တင်၍ သယ်ဆောင်ရသဖြင့် သူသည် ယမမြို့၌ အချိန်ကြာကြာ နေထိုင်ရပြီး၊ ဆီးနှင့် မစင်တို့သည် သူ၏ ခေါင်းပေါ်သို့ အမြဲကျရောက်နေ၏။

Verse 38

एवं वर्षसहस्राणि भारं वहति दुर्मतिः । पुनर्यावन्ति लोमानि तावत्स रौरवं व्रजेत्

ဤသို့ မကောင်းသောစိတ်ရှိသူသည် ထောင်နှစ်ပေါင်းများစွာ ထိုဝန်ကို ထမ်းရ၏။ ထို့ပြင် သူ၏ အမွှေးအမျှင်များ ပြန်ပေါက်လာသမျှကာလတိုင်အောင် ရော်ရဝ နရက်သို့ သွားရ၏။

Verse 39

पुनः कीटेषु संतीर्णस्तदा मानुषतां व्रजेत् । ततश्च कलहं शोकं प्राप्नोति पूर्वकल्मषात्

ထပ်မံ၍ ပိုးကောင်နှင့် ပိုးမွှားတို့၏ ဘဝများကို ဖြတ်သန်းပြီးနောက် လူဘဝကို ရရှိ၏။ သို့သော် အတိတ်က အညစ်အကြေးသော ကံအပြစ်ကြောင့် နောက်တစ်ဖန် အငြင်းပွားမှုနှင့် ဝမ်းနည်းမှုကို ကြုံရ၏။

Verse 40

एवं जन्मत्रयं प्राप्य मुच्यते पातकान्नरः । तत्कालं नरकं भुक्त्वा सा तु काकी तु वञ्चकी

ဤသို့ဖြင့် ၃ ဘဝရပြီးနောက် လူသည် အပြစ်မှ ကင်းလွတ်၏။ သို့သော် ထိုလှည့်စားသော မိန်းမသည် ငရဲ၌ တစ်ာကာလ ခံစားရပြီးနောက် ကျီးမ ဖြစ်လာ၏။

Verse 41

उच्छिष्टनरकं भुक्त्वा मानुषे विधवा भवेत् । यः पुनश्चांत्यजां गच्छेन्म्लेछां वा पुल्कसां नरः

Ucchiṣṭa အမည်ရှိသော ငရဲ၌ ခံစားရပြီးနောက် လူတို့တွင် မုဆိုးမအဖြစ် ပြန်လည်မွေးဖွားလာ၏။ ထို့အတူ ဇာတ်နိမ့်သော မိန်းမ၊ Mleccha အမျိုးသမီး သို့မဟုတ် Pulkasa လူမျိုး မိန်းမထံ သွားသော ယောက်ျားသည် အပြစ်ကြီး၏။

Verse 42

द्वित्रिचतुर्गुणं भुक्त्वा तत्र संचीर्णवंचकः । मातरं गुरुभार्यां च ब्राह्मणीं महिषीं तथा

ထိုနေရာ၌ နှစ်ဆ၊ သုံးဆ၊ လေးဆ ခံစားပြီးနောက် မိမိမိခင်၊ ဆရာ၏ ဇနီး၊ ဗြာഹ്మణ အမျိုးသမီးနှင့် မိဖုရားတို့ကို ပြစ်မှားလျက် လှည့်စားသူအဖြစ် နေထိုင်ခဲ့၏။

Verse 43

अन्यां वा प्रभुपत्नीं च गत्वा यात्यपुनर्भवं । भगिनीं तत्पुत्रभार्यां तथा दुहितरं स्नुषाम्

သူတစ်ပါး၏ မယား သို့မဟုတ် မိမိသခင်၏ မယားထံ သွားသောသူသည် ပြန်လမ်းမရှိသော ဘဝသို့ ရောက်ရ၏။ နှမ၊ သား၏ မယား၊ သမီး သို့မဟုတ် ချွေးမကို ပြစ်မှားသောသူသည်လည်း ထို့အတူပင်တည်း။

Verse 44

पितृव्यां मातुलानीं तु तथैव च पितृष्वसाम् । मातृष्वस्रादिकामन्यां गत्वा नास्ति च निष्कृतिः

အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်သည် မိမိ၏ အရီး၊ ဦးရီး၏ ဇနီး၊ အဖေ၏ နှမ၊ သို့မဟုတ် အမေ၏ နှမနှင့် အလားတူ အမျိုးသမီး ဆွေမျိုးများထံ သွားပါက၊ ထိုအပြစ်အတွက် ဖြေရှင်းရန် နည်းလမ်းမရှိပါ။

Verse 45

ब्रह्महा स भवेदंधो वचसा जडतां व्रजेत् । कर्णयोर्बधिरो जातश्च्यवते नास्ति निष्कृतिः

ဗြာဟ္မဏကို သတ်သူသည် မျက်ကန်းဖြစ်၏။ မိမိ၏စကားအပြစ်ကြောင့် ဉာဏ်မိုက်သွား၏။ နားနှစ်ဖက်လုံး မကြားနိုင်ဘဲ မွေးဖွားကာ အောက်လောကသို့ ကျရောက်ပြီး ထိုသူအတွက် အပြစ်ဖြေရာ မရှိ။

Verse 46

उक्त्वा अश्लीलमत्यर्थमखिलं स्त्रीकृतेन हि । द्विज उवाच । एवं दुष्कृतमासाद्य कथं मोक्षो भवेत्पुनः

မိန်းမတစ်ယောက်ကြောင့် အလွန်အမင်း အရှက်မဲ့သော စကားများကို အကုန်ပြောပြီးနောက် ဒွိဇက ဆို၏— “ဤသို့ ဒုက္ကရိတကို ကျူးလွန်ပြီးလျှင် မောက္ခကို နောက်တစ်ဖန် မည်သို့ ရနိုင်မည်နည်း?”

Verse 47

तत्समाचक्ष्व भगवन्श्रोतुमिच्छामि तत्त्वतः । श्रीभगवानुवाच । तासां च गमनं कृत्वा तप्तां लोहस्य पुत्तलद्यं

သူက “အရှင်ဘဂဝန်၊ ထိုအကြောင်းကို အမှန်တရားအတိုင်း ကျွန်ုပ်အား ရှင်းပြပါ။ ကြားလိုပါသည်” ဟုဆို၏။ သီရိဘဂဝန်က “သူတို့ထံသို့ သွားပြီး ပူလောင်နေသော သံရုပ်တုနှင့် ဆက်နွယ်သည့် အမှုကို ပြုခဲ့သည်” ဟုမိန့်တော်မူ၏။

Verse 48

समालिंग्य त्यजेत्प्राणं शुचिर्लोकांतरं व्रजेत् । यो वै गृहाश्रमं त्यक्त्वा मच्चित्तो जायते नरः

ငါ့ကို ဖက်တွယ်လျက် အသက်ကို စွန့်လွှတ်စေ; သန့်ရှင်းပြီးနောက် အခြားလောကသို့ သွားရောက်၏။ အမှန်တကယ် ဂೃಹಸ್ಥအာရှ్రమကို စွန့်၍ ငါ့ပေါ်တွင် စိတ်တည်မြဲသော လူသည် ထိုအခြေအနေကို ရောက်၏။

Verse 49

नित्यं स्मरति गोविंदं सर्वपापक्षयो भवेत् । ब्रह्महत्यायुतं तेन कृतं गुर्वंगनागमात्

ဂోవိန္ဒကို နေ့စဉ်မပြတ် သတိရသူ၏ အပြစ်အားလုံး ပျက်ကွယ်၏။ ဂုရု၏ ဇနီးထံ ချဉ်းကပ်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သော ဗြဟ္မဟတ္တယာ အပြစ် တစ်သောင်းပင် ထိုသတိရခြင်းဖြင့် ပယ်ဖျက်နိုင်၏။

Verse 50

शतं शतसहस्रं च पैष्टीमद्यस्य भक्षणात् । स्वर्णादेर्हरणं कृत्वा तेषां संसर्गकं चिरं

မုန့်မှုန့်မှ ချက်သောက်သော အရက်ကို သောက်စားလျှင် ရာဆ၊ ထို့ထက်တောင် သိန်းဆအထိ အပြစ်ဒဏ် ခံရတတ်၏။ ထို့ပြင် ရွှေစသည်တို့ကို ခိုးယူလျှင် ထိုကဲ့သို့သော အပြစ်သားတို့နှင့် အချိန်ကြာမြင့်စွာ ပေါင်းသင်းနေရ၏။

Verse 51

एतान्यन्यानि पापानि महान्ति पातकानि च । अग्निं प्राप्य यथा तूलं तृणं शुष्कं प्रणश्यति

ဤအပြစ်များနှင့် အခြားအပြစ်များ၊ အလွန်ကြီးမားသော မဟာပာတက အပြစ်များပင်လျှင် မီးကို ထိတွေ့သကဲ့သို့ ခြောက်သွေ့သော ဝါ သို့မဟုတ် ခြောက်သွေ့သော မြက်ကဲ့သို့ ပျက်စီးသွားသည်။

Verse 52

इति श्रीपाद्मपुराणे प्रथमे सृष्टिखंडे पंचाख्याने स्त्रीणामाख्यानंनाम । द्विपंचाशत्तमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သီရိ ပဒ္မပုရာဏ၏ ပထမပိုင်း စೃಷ್ಟိခဏ္ဍ၌ ပဉ္စမ အာখ্যာနအတွင်းရှိ “မိန်းမတို့၏ အကြောင်းအရာ” ဟူသော အခန်း၊ အခန်း ၅၂ သည် ပြီးဆုံးလေ၏။

Verse 53

कृत्वा च पूजयित्वा च स पापात्सन्तरो भवेत् । भागीरथी तटे रम्ये खगस्य ग्रहणे शिवे

ထိုကိစ္စကို ဆောင်ရွက်ပြီး နည်းလမ်းတကျ ပူဇော်ကန်တော့လျှင် သူသည် အပြစ်မှ ကူးမြောက်သူ ဖြစ်လာ၏—လှပသော ဘာဂီရသီ (ဂင်္ဂါ) မြစ်ကမ်းပေါ်၌၊ ခဂ (နေ) ဂြိုဟ်ကြတ်၏ မင်္ဂလာအချိန်၌။

Verse 54

गवां कोटिप्रदानेन यत्फलं लभते नरः । तत्फलं समवाप्नोति सहस्रं चाधिकं च यत्

လူတစ်ယောက်သည် နွားတစ်ကိုဋိ (ဆယ်သန်း) ကို လှူဒါန်းခြင်းဖြင့် ရရှိသော ကုသိုလ်ဖလကို ရရှိသကဲ့သို့၊ ထိုဖလကိုပင် ရရှိမည်—ထို့ပြင် ထောင်ပို၍လည်း ရရှိ၏။

Verse 55

गोविंदकीर्तने तात मत्पुरे चाक्षयं वसेत् । कामात्स भवने स्थित्वा सार्वभौमो भवेन्नृपः

ချစ်သူရေ၊ ဂోవින්ဒ၏ ကီရတန်ကို သီဆိုချီးမွမ်းလျှင် လူသည် ငါ၏ မြို့တော်၌ မပျက်မယွင်း အမြဲတည်နေထိုင်ရ၏။ ထို့အပြင် ဆန္ဒကြောင့် ထိုဓာမ၌ နေထိုင်လျှင် သူသည် ဘုရင်—လောကတစ်လွှား အာဏာပိုင် စကြဝတီဘုရင် ဖြစ်လာမည်။

Verse 56

पुराणेमत्कथां श्रुत्वा मत्सादृश्यं लभेन्नरः । कथयित्वा पुराणं च विष्णुसायुज्यतां व्रजेत्

ပုရာဏ၌ ငါ၏ သန့်ရှင်းသော ကထာကို နားထောင်လျှင် လူသည် ငါနှင့် ဆင်တူသော အဆင့်ကို ရရှိ၏။ ထို့ပြင် ပုရာဏကို ရွတ်ဖတ်၍ အခြားသူတို့အား သင်ကြားပါက၊ သူသည် ဗိဿနုနှင့် စာယုဇ္ဇ—ပေါင်းစည်းခြင်း—သို့ ရောက်လိမ့်မည်။

Verse 57

तस्मान्नित्यं च श्रोतव्यं पुराणं धर्मसंचयं । श्रावितव्यं प्रयत्नेन लोके विष्णुतनुं व्रजेत्

ထို့ကြောင့် ဤပုရာဏသည် ဓမ္မ၏ စုဆောင်းရာ ဖြစ်သဖြင့် နေ့စဉ် နားထောင်သင့်၏။ ထို့ပြင် ကြိုးစား၍ အခြားသူတို့အားလည်း ရွတ်ဖတ်ကြားနာစေသင့်၏။ ဤလောက၌ပင် လူသည် ဗိဿနု-တနု၊ အနက် ဗိဿနု၏ အခြေအနေကို ရောက်နိုင်၏။

Verse 58

अन्यद्वा स्त्रीकृते दोषे यथायोगं भवेद्ध्रुवं । निशामय प्रवक्ष्यामि तत्वतो द्विजनंदन

သို့မဟုတ် မိန်းမတစ်ဦးက အပြစ်တစ်စုံတစ်ရာ ပြုမိလျှင် အခြေအနေတော်တော်မူတည်၍ သင့်လျော်သော အကျိုးဆက်သည် မလွဲမသွေ ဖြစ်ပေါ်၏။ နားထောင်လော့—ဒွိဇနန္ဒန၊ အမှန်တရားအတိုင်း ငါရှင်းပြမည်။

Verse 59

सर्वबीजस्य दानेन सांबुकुंभं महाफलम् । दद्याद्विप्राय पुण्याहे सद्यःपूतो भवेत्क्षणात्

မျိုးစေ့အမျိုးမျိုးအားလုံးကို လှူဒါန်းခြင်းဖြင့် ‘စాంగ္ဘုကుంభ’ ဟူသော မဟာအကျိုးကို ရရှိ၏။ ပုဏ္ဏနေ့၌ ဘြာဟ္မဏအား လှူသင့်ပြီး၊ သူသည် ခဏတစ်ခဏအတွင်း ချက်ချင်း သန့်စင်သွား၏။

Verse 60

सर्वं धान्यादिकं बीजं काले दद्याद्द्विजातये । सर्वपापक्षयं कृत्वा अक्षयं स्वर्गमश्नुते

သင့်လျော်သောအချိန်၌ စပါးသီးနှံတို့ကဲ့သို့ မျိုးစေ့အမျိုးမျိုးကို ဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ) ထံသို့ ဒါနပြုသင့်သည်။ ထိုဒါနကြောင့် အပြစ်အားလုံး ပျောက်ကင်း၍ မပျက်မယွင်းသော သုဝဏ္ဏဘုံ (ကောင်းကင်ဘုံ) ကို ရရှိသည်။

Verse 61

गुणं वक्ष्यामि विप्रर्षे सतीनां यादृशं दृढम् । शुद्धवंशो भवेत्तस्या नित्यं लक्ष्मीः प्रवर्तते

ဗြာဟ္မဏတို့အနက် အမြတ်ဆုံးရေ၊ သီလသမာဓိရှိသော မိန်းမတို့၏ မခိုင်မလဲသော ဂုဏ်သတ္တိကို ငါဖော်ပြမည်။ ထိုဂုဏ်ကြောင့် မျိုးရိုးသန့်ရှင်းလာပြီး လက္ခ္မီ (ကံကောင်းခြင်းနှင့်စည်းစိမ်) သည် အမြဲတမ်း တည်မြဲ၍ တိုးပွားလေသည်။

Verse 62

उभयोर्वंशयोः स्वर्गो भर्तुरात्मन एव च । पतिव्रतागुणो विप्र विस्मृतः पृच्छतस्तव

မျိုးရိုးနှစ်ဖက်လုံးအတွက် သုဝဏ္ဏဘုံရှိသကဲ့သို့ ခင်ပွန်း၏ ကိုယ်တိုင်အတ္တမအတွက်လည်း ထိုကောင်းကျိုးရှိသည်။ ဗြာဟ္မဏရေ၊ ပတိဝရတာ (ခင်ပွန်းကို သစ္စာတည်သော ဇနီး) ၏ ဂုဏ်သတ္တိကို လူတို့ မေ့လျော့နေကြသဖြင့် သင်က မေးမြန်းလာခြင်းဖြစ်သည်။

Verse 63

पुनर्वक्ष्यामि योषाणां सर्वलोकहितं शुभम् । उषित्वा पूर्वकालं च पुण्यापुण्येन योषितः

မိန်းမတို့အကြောင်း အလောကအားလုံးအတွက် အကျိုးပြုသော မင်္ဂလာတရားကို ငါပြန်လည်ကြေညာမည်။ ရှေးကာလ၌ မိန်းမတို့သည် ကုသိုလ်နှင့် အကုသိုလ်အလိုက် မည်သို့ နေထိုင်၍ အကျိုးဆက်ကို ခံစားခဲ့ကြသနည်းကိုလည်း ဆိုမည်။

Verse 64

पश्चात्पतिव्रतायाश्च ताश्च गच्छंति मद्गतिम् । षण्मासं वाथ वर्षं वा अधिकं च प्रशस्यते

ထို့နောက် ပတိဝရတာ မိန်းမတို့လည်း ငါ၏ ဂတိ—ငါ၏ ဓာမ—သို့ ရောက်ကြသည်။ ခြောက်လ၊ သို့မဟုတ် တစ်နှစ်၊ သို့မဟုတ် ထို့ထက်ပိုသော ကာလကိုလည်း ဤအကျင့်အတွက် ချီးမွမ်းကြသည်။

Verse 65

पतिव्रता भवेद्या च यावत्पूता व्रजेद्दिवम् । सुरापं विप्रहंतारं सर्वपापयुतं पतिम्

ပတိဝရတာအဖြစ် ခင်ပွန်းကို သစ္စာတည်မြဲစွာ ဆည်းကပ်သော မိန်းမသည် သန့်ရှင်းပူဇော်ဖြစ်၍ ကောင်းကင်ဘုံသို့ ရောက်၏—ခင်ပွန်းသည် အရက်သောက်သူ၊ ဗြာဟ္မဏကို သတ်သူ၊ အပြစ်အကုန်လုံးနှင့် လိမ်းကျံနေသူ ဖြစ်သော်လည်း။

Verse 66

पंकात्पूतं नयेत्स्वर्गं भर्त्तांरं यानुगच्छति । कंदर्पसदृशो भर्ता सा रतीव मनोरमा

သစ္စာဖြင့် ခင်ပွန်းနောက်လိုက်သော မိန်းမသည် ခင်ပွန်းကို—ရွံ့ညစ်မှတောင်—သန့်ရှင်းစေကာ ကောင်းကင်ဘုံသို့ ဦးတည်စေ၏။ ခင်ပွန်းသည် ကန္ဒရ္ပကဲ့သို့ ဖြစ်လာပြီး၊ မိန်းမသည် ရတီကဲ့သို့ စွဲမက်ဖွယ် ဖြစ်လာ၏။

Verse 67

जिष्णोरेवचिरं लोके भुंक्तेऽनंतमयं सुखम् । पतिव्रता बलाद्या च विदूरे स्वामिपातने

ဤလောက၌ ပတိဝရတာ မိန်းမ—ဘလာ စသည်တို့ကဲ့သို့—ဂျိṣṇု (အောင်မြင်သော အရှင်)၏ အဆုံးမဲ့သော ပျော်ရွှင်မှုကို ကြာရှည်စွာ ခံစားရ၏၊ ခင်ပွန်းကျဆုံး (ကွယ်လွန်) သည့်အခါ၌ပင် သူမသည် အဝေး၌ ရှိနေလျှင်တောင်။

Verse 68

चिह्नं लब्ध्वामृता वह्नौ पापादुद्धरते पतिं । पतिव्रता च या नारी देशांतरमृते पतौ

မင်္ဂလာလက္ခဏာကို ရရှိ၍ မီးထဲ၌ အမတဖြစ်လာသော် ပတိဝရတာသည် ခင်ပွန်းကို အပြစ်မှ ကယ်တင်ပေး၏။ ထို့ပြင် ပတိဝရတာ မိန်းမသည် ခင်ပွန်းအသက်ရှင်နေစဉ် အခြားပြည်သို့ မသွား။

Verse 69

सा भर्तुश्चिह्नमादाय वह्नौ सुप्त्वा दिवं व्रजेत् । या स्त्री ब्राह्मणजातीया मृतं पतिमनुव्रजेत्

ခင်ပွန်း၏ အမှတ်အသား/လက္ခဏာကို ယူဆောင်၍ မီးထဲ၌ လဲလျောင်းကာ ကောင်းကင်ဘုံသို့ သွားရမည်—ဤသည်မှာ ဗြာဟ္မဏမျိုးရိုးမှ မိန်းမတစ်ဦးက ခင်ပွန်းကွယ်လွန်ပြီးနောက် သူ့နောက်လိုက်သည့် အကျင့်အတိုင်း ဖြစ်သည်။

Verse 70

सा स्वर्गमात्मघातेन नात्मानं न पतिं नयेत् । न म्रियेत समं गत्वा ब्राह्मणी ब्रह्मशासनात्

ဗြာဟ္မဏီမသည် ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဖျက်ဆီး၍ ကောင်းကင်ဘုံကို မရှာဖွေရ; မိမိကိုယ်တိုင်နှင့် မိမိခင်ပွန်းကိုလည်း သေခြင်းသို့ မပို့ဆောင်ရ။ ခင်ပွန်းနှင့်အတူတကွ သေသွားခြင်းလည်း မပြုရ—ဤသည်မှာ ဘြဟ္မာ၏ အမိန့်တော်ဖြစ်သည်။

Verse 71

प्रव्रज्यागतिमाप्नोति मरणादात्मघातिनी । नरोत्तम उवाच । सर्वासामपि जातीनां ब्राह्मणः शस्य इष्यते

ကိုယ့်ကိုယ်ကို သတ်ဖြတ်သူသည် သံဃာတော်/တပသီ၏ လမ်းကြောင်းကို ရသည်ဟု ဆိုကြသော်လည်း သေခြင်းသည် ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဖျက်ဆီးခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ နရောတ္တမက ဆိုသည်– “အမျိုးအစားအားလုံးအနက် ဗြာဟ္မဏသည် အလွန်ချီးမွမ်းထိုက်သူဟု သတ်မှတ်ကြသည်။”

Verse 72

पुण्यं च द्विजमुख्येन अत्र किंवा विपर्ययः । श्रीभगवानुवाच । ब्राह्मण्यास्साहसं कर्म नैव युक्तं कदाचन

အထက်မြတ်သော ဒွိဇအတွက် ဤနေရာ၌ ကုသိုလ်သည် အဘယ်နည်း—သို့မဟုတ် ဆန့်ကျင်ဘက်က ဘာဖြစ်နိုင်သနည်း။ ဘုရားသခင်က မိန့်တော်မူသည်– “ဗြာဟ္မဏဓမ္မ၌ သစ္စာတည်သူအတွက် အလျင်အမြန် သို့မဟုတ် အကြမ်းဖက်သော လုပ်ရပ်သည် မည်သည့်အခါမျှ မသင့်တော်။”

Verse 73

निःशेषेस्या वधं कृत्वा स नरो ब्रह्महा भवेत् । तस्माद्ब्राह्मणजातीया विप्रया च व्रतं चरेत्

သူမကို အကုန်အစင် သတ်ဖြတ်၍ အကျန်မထားလျှင် ထိုယောက်ျားသည် ဗြဟ္မဟတ္တယာ—ဗြာဟ္မဏကို သတ်သူ—ဖြစ်လာမည်။ ထို့ကြောင့် ဗြာဟ္မဏမျိုးရိုးမှ မိန်းမနှင့် ဗြာဟ္မဏီတို့သည် သတ်မှတ်ထားသော ဝရတကို ကျင့်ဆောင်ရမည်။

Verse 74

प्रवक्ष्यामि यथातथ्यं शृणु विप्र यथार्थतः । आपणांतरमामिष्यं भक्षयेन्न कदाचन

အမှန်တကယ်ဖြစ်သကဲ့သို့ ငါပြောမည်—ဗြာဟ္မဏရေ၊ အဓိပ္ပါယ်မှန်အတိုင်း သေချာနားထောင်လော့။ ကုန်သွယ်ရေးမှ ရသော (ဈေးကွက်မှ) အသားကို မည်သည့်အခါမျှ မစားသင့်။

Verse 75

अश्वमेधसहस्राणां हायने फलमाप्नुयात् । अर्हणं चेष्टदेवस्य हरेर्व्रतमनुत्तमम्

ဟရီ၏ အထွတ်အမြတ် ဝရတကို ထိန်းသိမ်းကျင့်သုံး၍ မိမိ၏ အိဿ္ဋဒေဝ (ကိုးကွယ်သည့် ဘုရား) ကို ထုံးတမ်းတကျ ပူဇော်အာရဓနာပြုလျှင်၊ တစ်နှစ်အတွင်း အရှွမေဓ ယဇ్ఞ ထောင်ပေါင်းများစွာနှင့် တူသော ကုသိုလ်ကို ရရှိသည်။

Verse 76

स्वामिनोपि जलं पिंडं संप्रदद्यादमत्सरात् । युगकोटिसहस्राणि युगकोटिशतानि च

အရှင်တော်ပင် မနာလိုမဖြစ်ဘဲ ရေကိုလည်းကောင်း ပိဏ္ဍ (အစာလုံး/ပိဏ္ဍဒါန) ကိုလည်းကောင်း ဆက်ကပ်ပေးသင့်သည်။ ထိုကုသိုလ်သည် ယုဂ ကောဋိထောင်ပေါင်းများစွာနှင့် ယုဂ ကောဋိရာပေါင်းများစွာအထိ တည်တံ့သည်။

Verse 77

पतिना सह सा साध्वी विष्णुलोके युता भवेत् । ततो महाव्रतं प्राप्य निरये ब्राह्मणी वधूः

ပတိဝရတာ သာဓွီမိန်းမသည် ခင်ပွန်းနှင့်အတူ ဗိဿ္ဏုလောက၌ တစ်စည်းတစ်လုံး နေထိုင်ရမည်။ သို့သော် ဘြာဟ္မဏီ သတို့သမီးသည် မဟာဝရတကို ခံယူပြီးနောက် နောက်တစ်ဖန် နရကသို့ ကျရောက်သည်။

Verse 78

उद्धरेदुभयोर्वंशाञ्छतशोथ सहस्रशः । अतो बंधुजनैरेव पुत्रैर्भ्रात्रादिभिर्बुधैः

ဤသို့ပြုခြင်းဖြင့် မိဘနှစ်ဖက်၏ မျိုးရိုးကို ရာပေါင်းများစွာ၊ ထောင်ပေါင်းများစွာအထိ ကယ်တင်မြှောက်တင်နိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် ဤကိစ္စကို မိမိ၏ ဆွေမျိုးသားချင်း—သား၊ ညီအစ်ကိုနှင့် အခြား ပညာရှိဆွေမျိုးများ—ကပင် ဆောင်ရွက်စေသင့်သည်။

Verse 79

विनियम्य सदा तस्या व्रतलोपं न कारयेत् । हरेश्चेद्वासरं प्राप्य विधवा न व्रतं चरेत्

သူမကို အမြဲတမ်း စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းစေပြီး ဝရတပျက်ကွက်မှု မဖြစ်စေရ။ ဟရီ၏ သန့်ရှင်းသော နေ့ရက် ရောက်လာလျှင် မုဆိုးမသည် ထိုဝရတကျင့်စဉ်ကို မပြုလုပ်သင့်။

Verse 80

पुनर्वैधव्यतामेति जन्मजन्मनि दुर्भगा । भोजनात्मत्स्यमांसस्य व्रतानां विप्रयोगतः

ငါးနှင့် အသားကို စားသုံး၍ သန့်ရှင်းသော ဝ్రတ (အဓိဋ္ဌာန်) များမှ ခွဲကွာသွားသဖြင့်၊ ကံမကောင်းသော မိန်းမသည် မွေးဖွားမှုတိုင်းတွင် ထပ်မံ မုဆိုးမဘဝသို့ ကျရောက်လေသည်။

Verse 81

चिरं निरयमासाद्य शुनी भवति निश्चितम् । दुष्टाया मैथुनं गच्छेद्विधवाकुलनाशिनी

နรกကို အချိန်ကြာမြင့်စွာ ခံစားပြီးနောက်၊ သူမသည် သေချာပေါက် ခွေးမအဖြစ် မွေးဖွားလေသည်။ အခြားယောက်ျားနှင့် မေထုန (လိင်ဆက်ဆံ) သို့ သွားသော မကောင်းသော မိန်းမသည် မုဆိုးမတို့၏ အိမ်ထောင်စုကို ဖျက်ဆီးတတ်သည်။

Verse 82

नरकाननुभूयाथ गृध्रिणी दशजन्मसु । द्विजन्मफेरवा भूत्वा ततो मानुषतां व्रजेत्

နรกများကို ခံစားပြီးနောက်၊ သူမသည် မွေးဖွားမှု ဆယ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ဂဓ္ဓရီ (လင်းတမ) အဖြစ် မွေးဖွားလေသည်။ ထို့နောက် မွေးဖွားမှု နှစ်ကြိမ်အတွက် လင်းနို့ဖြစ်ကာ၊ ထို့ပြီးမှ လူ့ဘဝကို ရောက်ရှိလေသည်။

Verse 83

तथैव बालवैधव्या दासीत्वमुपगच्छति । द्विज उवाच । कन्यादानफलं ब्रूहि वद दास्याः फलं च यत्

ထိုနည်းတူပင်၊ ငယ်ရွယ်စဉ်ကတည်းက မုဆိုးမဖြစ်သွားသော မိန်းမသည် ကျွန်မဘဝ (ဒာသီත්ව) သို့ ရောက်လေသည်။ ဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ) က ဆိုသည်– “ကညာဒါန၏ အကျိုးကို ပြောပါ၊ ထို့ပြင် ကျွန်မကို ပေးလှူခြင်း၏ အကျိုးကိုလည်း ပြောပါ”။

Verse 84

विधानं च यथोक्तं च यदि मेनुग्रहः प्रभो । श्रीभगवानुवाच । रूपाढ्ये गुणसंपन्ने कुलीने यौवनान्विते

“အရှင်ဘုရား၊ အရှင်၏ အနုဂ्रहသည် ကျွန်ုပ်အပေါ် ရှိပါက၊ ပြောထားသကဲ့သို့ပင် အခမ်းအနား၏ နည်းလမ်းနှင့် စည်းကမ်းကို တိတိကျကျ ဆောင်ရွက်ပါစေ။” ဘဂဝန်က မိန့်တော်မူသည်– “(သူမသည်) ရုပ်ရည်လှပ၍ ဂုဏ်သတ္တိပြည့်စုံ၊ မျိုးရိုးမြင့်မြတ်ကာ ယောဝနအရွယ် ပြည့်ဝသူ ဖြစ်ရမည်။”

Verse 85

समृद्धे वित्तसंपूर्णे कन्यादानफलं शृणु । सर्वाभरणसंयुक्तां कन्यकां यो ददाति च

ဥစ္စာဓန ပြည့်စုံ၍ စည်းစိမ်ကြွယ်ဝသောအခါ ကန్యာဒာန၏ အကျိုးကို နားထောင်လော့။ အလှဆင်အာဘရဏာ အစုံဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသော ကုမရီကန్యာကို ပေးလှူသူသည် ထိုပုဏ္ဏကို ရရှိ၏။

Verse 86

तेन दत्ता धरा सर्वा सशैलवनकानना । अर्द्धाभरणदानेन फलं दातुर्भवेद्ध्रुवम्

ထိုဒာနကြောင့် တောင်တန်း၊ တောအုပ်၊ ဥယျာဉ်တို့နှင့်တကွ မြေကြီးတစ်လုံးလုံးကိုပင် ပေးလှူသကဲ့သို့ သတ်မှတ်ကြသည်။ အာဘရဏာ၏ တစ်ဝက်ကို လှူဒါန်းလျှင် ဒာတ၏ အကျိုးပုဏ္ဏသည် မလွဲမသွေ သေချာ၏။

Verse 87

अनाभरणकन्यायाः पादैकस्य फलं भवेत् । यः पुनः शुल्कमश्नाति स याति नरके नरः

အာဘရဏာမပါသော ကန്യာ၏ (ပေးလှူမှု) အကျိုးသည် ခြေတစ်ဖက်စာမျှသာ ဖြစ်၏။ သို့ရာတွင် ရှုလ္က (သတို့သမီးတန်ဖိုး) ကို ထပ်မံလက်ခံ၍ သုံးစွဲသူသည် နရကသို့ သွားရ၏။

Verse 88

विक्रीय चात्मजां मूढो नरकान्न निवर्त्तते । लोभादसदृशे पुंसि कन्यां यस्तु प्रयच्छति

မိမိသမီးကို ရောင်းစားသော မိုက်မဲသူသည် နရကမှ မပြန်နိုင်။ ထို့ပြင် လောဘကြောင့် မသင့်တော်သော သို့မဟုတ် မညီမျှသော ယောက်ျားထံ ကန്യာကို ပေးအပ်သူလည်း ထိုသဘောတရားအတိုင်း အကျိုးကို ခံရ၏။

Verse 89

रौरवं नरकं प्राप्य चांडालत्वं च गच्छति । अतएव हि शुल्कं च जामातुर्न कदाचन

သူသည် ရော်ရဝ နရကသို့ ကျရောက်ပြီး ချာဏ္ဍာလ အဖြစ် ပြန်လည်မွေးဖွားရ၏။ ထို့ကြောင့် သမက်ထံမှ ရှုလ္က (သတို့သမီးတန်ဖိုး) ကို မည်သည့်အခါမျှ မယူသင့်။

Verse 90

गृह्णाति मनसा प्राज्ञो यद्दत्तं तस्य चाक्षयम् । भूमिं गां च हिरण्यं च धनं वस्त्रं च धान्यकम्

ပညာရှိသည် စိတ်အတွင်းသဘောတူညီမှုဖြင့် ပေးအပ်သမျှကို လက်ခံ၏။ ပေးသူအတွက် ထိုဒါနသည် အက္ခယ (မကုန်မခန်း) ဖြစ်လာသည်—မြေ၊ နွား၊ ရွှေ၊ ဥစ္စာ၊ အဝတ်အစားနှင့် စပါးသီးနှံတို့ပင်။

Verse 91

जामातुर्यौतकं दत्वा सर्वं भवति चाक्षयम् । विवाहसमये वत्स सगोत्र परगोत्रजैः

သမက်အတွက် ယောတက (မင်္ဂလာလက်ဆောင်) ကို ပေးလှူလျှင် အရာအားလုံးသည် အက္ခယ—အဆုံးမရှိသော ကုသိုလ်ဖြစ်လာသည်။ မင်္ဂလာအချိန်၌၊ ချစ်သောကလေးရေ၊ တူညီသောမျိုးရိုးနှင့် အခြားမျိုးရိုးတို့ကလည်း ထိုဒါနကို ပြုရမည်။

Verse 92

यौतकं दीयते किंचित्तत्सर्वं चाक्षयं भवेत् । दाता न स्मरते दानं प्रतिग्राही न याचते

ယောတကအဖြစ် အနည်းငယ်ပင် ပေးလှူသော်လည်း အားလုံးသည် အက္ခယ—မကုန်မခန်းသော ကုသိုလ်ဖြစ်သည်။ ပေးသူသည် ထိုဒါနကို မကြာခဏ မမှတ်မိမနေ၊ လက်ခံသူလည်း မတောင်းဆို။

Verse 93

उभौ तौ नरकं यातश्छिन्नरज्जुर्घटो यथा । अवश्यं यौतकं दानं दातव्यं सात्विकेन हि

သူတို့နှစ်ဦးလုံး နရကသို့ သွားရသည်၊ ကြိုးဖြတ်ခံထားသော အိုးကဲ့သို့ ကျသွားသကဲ့သို့။ ထို့ကြောင့် စာတ္တဝိက (စင်ကြယ်သဘော) ရှိသူသည် ယောတကဒါနကို မဖြစ်မနေ ဒါနအဖြစ် ပေးလှူရမည်။

Verse 94

अदत्वा नरकं प्राप्य दासीत्वमुपगच्छति । अत्यासन्नेतिदूरस्थे चात्याढ्ये चाति दुर्गते

မပေးလှူသူသည် နရကသို့ ရောက်ပြီးနောက် ကျွန်ဘဝသို့ ကျရောက်သည်။ ထို့ကြောင့် ပေးလှူရမည်—လက်ခံသူ အလွန်နီးစပ်ဖြစ်စေ အလွန်ဝေးကွာဖြစ်စေ၊ အလွန်ချမ်းသာဖြစ်စေ အလွန်ဆင်းရဲဖြစ်စေ။

Verse 95

कुलहीने च मूर्खे च षट्सु कन्या न दीयते । अतिवृद्धे चातिदीने रोगिष्ठे देशवासिनि

အမျိုးအနွယ်မရှိသူ၊ လူမိုက်၊ အလွန်အိုမင်းသူ၊ အလွန်ဆင်းရဲသူ၊ ရောဂါဘယထူပြောသူ သို့မဟုတ် တစ်ရပ်ကွက်တည်းနေသူ ဟူသော ဤခြောက်ဦးတို့အား သမီးကညာကို (လက်ထပ်ထိမ်းမြားရန်) မပေးအပ်သင့်ပေ။

Verse 96

अतिक्रुद्धेप्यसन्तुष्टे षट्सु कन्या न दीयते । एतेभ्यः कन्यकां दत्वा नरकं चाधिगच्छति

(ကမ်းလှမ်းသူသည်) အလွန်ဒေါသထွက်နေလျှင် သို့မဟုတ် မကျေမနပ်ဖြစ်နေလျှင်ပင် ဤခြောက်မျိုးတို့တွင် သမီးကညာကို မပေးအပ်သင့်ပေ။ ထိုကဲ့သို့သောသူတို့အား သမီးကညာကို ပေးအပ်မိပါက ငရဲသို့ ကျရောက်ရလိမ့်မည်။

Verse 97

लोभात्संमानलाभाच्च कन्यका परिवर्तनात् । मुनीनां प्रेयसीं नारीं युवतीं रूपशालिनीम्

လောဘကြောင့်လည်းကောင်း၊ ဂုဏ်အသရေနှင့် အကျိုးအမြတ်ကို ရလိုသောကြောင့်လည်းကောင်း၊ သမီးကညာကို လဲလှယ်ခြင်းအားဖြင့်လည်းကောင်း၊ (တစ်စုံတစ်ယောက်သည်) ရသေ့တို့၏ ချစ်မြတ်နိုးအပ်သော ပျိုမျစ်နုနယ်၍ ရုပ်ဆင်းအင်္ဂါလှပသော အမျိုးသမီးကို ရရှိလေသည်။

Verse 98

सालंकारां सशय्यां च दत्वाऽनंतफलं लभेत् । अनयोश्च फलं तुभ्यं युवती कन्ययोरपि

တန်ဆာဆင်ယင်ထားသော၊ အိပ်ရာနေရာနှင့် ပြည့်စုံသော (သမီးကညာ) ကို ပေးလှူခြင်းဖြင့် အဆုံးမရှိသော အကျိုးကျေးဇူးကို ရရှိသည်။ ထို (အလှူ) တို့၏ အကျိုးသည် ပျိုရွယ်သော အမျိုးသမီးနှင့် လက်မထပ်ရသေးသော မိန်းကလေး နှစ်ဦးစလုံး၏ ကိစ္စတွင် သင့်ထံသို့လည်း သက်ရောက်သည်။

Verse 99

एका वराय दातव्या अपरा ब्राह्मणाय तु । क्रीता देवा यदातव्या धीरेणाकष्टकर्मणा

(အလှူပစ္စည်း) တစ်ခုကို သတို့သားအား ပေးအပ်သင့်ပြီး အခြားတစ်ခုကို ဗြာဟ္မဏအား ပေးအပ်သင့်သည်။ တရားသဖြင့် ရရှိထားသော လက်ဆောင်များကို ပင်ပန်းဆင်းရဲခြင်းမရှိဘဲ ရှာဖွေစားသောက်သော တည်ကြည်သူက ပေးလှူသင့်သည်။

Verse 100

कल्पकालं भवेत्स्वर्गं नृपो वा कौ महाधनी । प्रतिजन्म लभेतैष सुपत्नीं वरवर्णिनीम्

သူ့အတွက် ကလ္ပကာလတစ်လျှောက်လုံးပင် ကောင်းကင်ဘုံကဲ့သို့ ဖြစ်လာ၍ မင်းဖြစ်စေ၊ မဟာဓနရှင်ဖြစ်စေ ဖြစ်တတ်သည်။ မွေးဖွားသမျှတိုင်းတွင် သီလကောင်း၍ အရောင်အဆင်းလှပသော သုတပတ္နီကို ရရှိသည်။

Verse 101

य इदं शृणुयान्नित्यं पुण्याख्यानमनुत्तमम् । सर्वपापक्षयस्तस्य सर्वशास्त्रार्थपारगः

ဤအထူးမြတ်၍ ကုသိုလ်ပြည့်ဝသော သာသနာတော်ကထာကို နေ့စဉ်နာယူသူ၏ အပြစ်အားလုံး ပျောက်ကင်းပြီး သာသနာကျမ်းများ၏ အဓိပ္ပါယ်အားလုံးကို နားလည်ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်လာသည်။

Verse 102

लभेत सोऽक्षयं स्वर्गं नारीणां वल्लभो भवेत् । क्षत्रियो विजयी चाथ लोकनाथो भवेद्ध्रुवम्

သူသည် မပျက်မယွင်းသော ကောင်းကင်ဘုံကို ရရှိပြီး မိန်းမတို့၏ ချစ်ခင်ခြင်းကို ခံရသည်။ ထို့ပြင် က္ෂတ္တရိယ ဖြစ်လျှင် အောင်မြင်သူ ဖြစ်ကာ အမှန်တကယ် လူထု၏ အရှင်နာထ် ဖြစ်လာသည်။

Verse 103

श्रुतं हरति पापानि जन्मजन्मकृतानि च । सौभाग्यं लभते लोके तथैव च वरांगना

ဤကို နာယူခြင်းသည် မွေးဖွားမွေးဖွားအနှံ့ ပြုခဲ့သော အပြစ်များကိုပင် ဖယ်ရှားပေးသည်။ ထို့အတူ ဤလောကတွင်လည်း အမြတ်နာရီသည် ကံကောင်းခြင်းနှင့် သုခမင်္ဂလာကို ရရှိသည်။