Adhyaya 42

Verse 1

भीष्म उवाच । श्रुतः पद्मोद्भवो ब्रह्मन्विस्तरेण त्वयेरितः । समासाद्भवमाहात्म्यमुत्पत्तिं च गुहस्य च

ဘီရှမက ဆိုသည်– “အို ဘြာဟ္မဏ၊ ကြာပန်းမှ ပေါ်ထွန်းသော ဘြဟ္မာအကြောင်းကို သင်က အသေးစိတ် ဟောကြားသဖြင့် ငါကြားနားပြီးပြီ။ ယခုတော့ အကျဉ်းချုပ်အားဖြင့် ဘဝ (ရှီဝ) ၏ မဟိမနှင့် ဂုဟ (ကာရ္တိကေယ) ၏ မွေးဖွားပေါ်ထွန်းမှုကိုလည်း ပြောပြပါ။”

Verse 2

श्रोतुमिच्छामि ते ब्रह्मन्यथाभूतः कृतं च यत् । तारकश्च कथं भूतो दानवो बलवत्तरः

အို ဘြာဟ္မဏ၊ ဖြစ်ပျက်သမျှနှင့် ပြုလုပ်ခဲ့သမျှကို အမှန်အတိုင်း ငါကြားလိုသည်။ ထို့ပြင် အလွန်အင်အားကြီးသော ဒာနဝ တာရက မည်သို့ ပေါ်ထွန်းလာသနည်းကိုလည်း ပြောပါ။

Verse 3

कार्त्तिकेयेन स ब्रह्मन्कथं ध्वस्तो महासुरः । कथं रुद्रेण मुनयः प्रेषिता मंदरं गिरिम्

အို ဘြာဟ္မဏ၊ ထို မဟာအဆုရကို ကာရ္တိကေယက မည်သို့ ချေမှုန်းဖျက်ဆီးခဲ့သနည်း။ ထို့ပြင် ရုဒြ၏ အမိန့်ဖြင့် မုနိတို့ကို မန္ဒရ တောင်သို့ မည်သို့ စေလွှတ်ခဲ့သနည်း။

Verse 4

कथं लब्धा उमा तत्र रुद्रेण परमेष्ठिना । एतदाख्याहि मे सर्वं यथाभूतं महामुने

အဲဒီနေရာမှာ ပရမေශ්වර ရုဒြက ဥမာကို မည်သို့ ရရှိခဲ့သနည်း။ အို မဟာမုနိ၊ ဖြစ်ပျက်သကဲ့သို့ အားလုံးကို ငါ့အား ပြောပြပါ။

Verse 5

पुलस्त्य उवाच । कश्यपेन पुरा प्रोक्ता दितिर्दैत्यारणिः शुभा । वज्रसारमयैश्चांगैः पुत्रो देवि भविष्यति

ပုလස්တျက ဆိုသည်– “ရှေးကာလ၌ ကശ്യပက ဟောကြားခဲ့သည်မှာ ဒိုင်တျယတို့၏ မင်္ဂလာမိခင် ဒိတိသည်၊ အို ဒေဝီ၊ ဝဇ္ရ၏ အနှစ်သာရကဲ့သို့ ခိုင်မာသော ကိုယ်အင်္ဂါများရှိသည့် သားတစ်ဦးကို မွေးဖွားမည်ဟု ဆိုခဲ့သည်။”

Verse 6

वज्रांगो नाम पुत्रस्तु भविता धर्मवत्सलः । सा च लब्धवरा देवी सुषुवे वज्रदुश्छिदम्

ဓမ္မကိုချစ်မြတ်နိုးသော “ဝဇ္ရာင်္ဂ” အမည်ရှိ သားတော်တစ်ပါး မွေးဖွားလာမည်။ ပရဟိတပေးတော်မူသော ဒေဝီသည် ကောင်းချီးရပြီးနောက် ဝဇ္ရကဲ့သို့ မခွဲမပြတ်နိုင်သော “ဝဇ္ရဒုශ්ချိဒ” ကို မွေးဖွား하였다။

Verse 7

स जातमात्र एवाभूत्सर्वशास्त्रार्थपारगः । उवाच मातरं भक्त्या मातः किं करवाण्यहम्

မွေးဖွားခါစပင် သူသည် သာස්တရားအပေါင်း၏ အဓိပ္ပါယ်ကို အပြည့်အဝ သိမြင်ကျွမ်းကျင်လာ하였다။ ဘက္တိဖြင့် မိခင်အား “အမေ၊ ကျွန်ုပ် ဘာလုပ်ရမည်နည်း” ဟု မေး하였다။

Verse 8

तस्योवाच ततो हृष्टा दितिर्दैत्याधिपस्य तु । बहवो मे हताः पुत्राः सहस्राक्षेण पुत्रक

ထို့နောက် ဝမ်းမြောက်သော ဒိတီသည် ဒိုင်တျာတို့၏ အရှင်ထံသို့ “သားလေးရေ၊ သဟස්ရာက္ခ (အိန္ဒြ) က ငါ့သားများစွာကို သတ်ခဲ့ပြီ” ဟု ဆို하였다။

Verse 9

तेषामपचितिं कर्तुं गच्छ शक्रवधाय तु । बाढमित्येव तां चोक्त्वा जगाम त्रिदिवं बलात्

“သူတို့အတွက် အပচিতိ (အပြစ်ပြန်လည်ဖြေရှင်းခြင်း) ကို ပြုရန် သွားလော့၊ ထို့ပြင် သက္က (အိန္ဒြ) ကို သတ်ရန်လည်း သွားလော့” ဟု ဆို၏။ သူက “ကောင်းပြီ” ဟု ပြန်ဆိုပြီး အင်အားဖြင့် တ్రိဒိဝ (ကောင်းကင်ဘုံ) သို့ ထွက်ခွာ하였다။

Verse 10

बध्वा ततः सहस्राक्षं पाशेनामोघवर्चसा । मातुरंतिकमागच्छद्व्याधः क्षुद्रमृगं यथा

ထို့နောက် မလွဲမသွေ အာနုဘော်ရှိသော ပာရှ (ကြိုးကွင်း) ဖြင့် သဟස්ရာက္ခကို ချည်နှောင်하였다။ မုဆိုးက သေးငယ်သော တိရစ္ဆာန်ကို ဖမ်းယူလာသကဲ့သို့ သူသည် မိခင်အနီးသို့ ရောက်လာ하였다။

Verse 11

एतस्मिन्नंतरे ब्रह्मा कश्यपश्च महातपाः । आगतौ तत्र यत्रास्तां मातापुत्रावभीतकौ

ထိုအချိန်အတွင်း၌ ဗြဟ္မာနှင့် တပဿာကြီး ကശ്യပ ရှိတော်မူသည်တို့သည် မကြောက်မရွံ့ မိခင်နှင့် သားတော် နေထိုင်ရာ အရပ်သို့ ရောက်လာကြ၏။

Verse 12

दृष्ट्वा तु तावुवाचेदं ब्रह्मा कश्यप एव च । मुंचैनं पुत्र देवेंद्रं किमनेन प्रयोजनम्

သူတို့ကို မြင်လျှင် ဗြဟ္မာက—ကശ്യပလည်း—ဤသို့ မိန့်ကြား၏။ “အို အိန္ဒြာ၊ သားတော်ရေ၊ သူ့ကို လွှတ်ပေးလော့; ဤအမှုဖြင့် အဘယ်အကျိုးရှိသနည်း”

Verse 13

अवमानो वधः प्रोक्तः पुत्र संभावितस्य तु । अस्मद्वाक्येन यो मुक्तस्त्वद्धस्तान्मृत एव सः

သားတော်ကဲ့သို့ ဂုဏ်ပြုခံရသူအတွက် အရှက်ခွဲခြင်းကို သေခြင်းနှင့်တူသည်ဟု ဆိုကြ၏။ ငါ့စကားဖြင့် လွတ်မြောက်စေသော်လည်း သင်၏လက်ထဲ ကျရောက်သူသည် သေပြီးသားကဲ့သို့ပင်။

Verse 14

परस्य गौरवान्मुक्तः शत्रूणां शत्रुराहवे । सजीवन्नेव हि मृतो दिवसे दिवसे पुनः

အခြားသူ၏ကျေးဇူးတရားကို မီခိုနေရခြင်းမှ လွတ်မြောက်လျှင် စစ်မြေပြင်၌ ရန်သူတို့၏ ရန်သူ ဖြစ်လာ၏။ သို့သော် အသက်ရှင်နေသော်လည်း သေသူကဲ့သို့—နေ့စဉ်နေ့တိုင်း ထပ်ခါထပ်ခါ သေသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 15

एतच्छ्रुत्वा तु वज्रांगः प्रणतो वाक्यमब्रवीत् । न मे कृत्यमनेनास्ति मातुराज्ञा कृता हि मे

ဤစကားကို ကြားသော် ဝဇ္ရာင်္ဂသည် ဦးညွှတ်ပူဇော်၍ ပြော၏။ “ဤအမှုနှင့် ပတ်သက်၍ ကျွန်ုပ်တွင် လုပ်စရာမရှိပါ၊ အမိ၏ အမိန့်ကို ကျွန်ုပ် ပြီးစီးစွာ ဆောင်ရွက်ပြီးပြီ”

Verse 16

त्वं सुरासुरनाथो वै मान्यश्च प्रपितामहः । करिष्ये त्वद्वचो देव एष मुक्तः शतक्रतुः

အရှင်သည် ဒေဝနှင့် အသူရတို့၏ အရှင်ဖြစ်တော်မူ၍၊ အို ပရပိတာမဟာ၊ အလွန်ကန့်ကွက်မရသော အမြတ်တင်္ဂုဏ်ရှိတော်မူ၏။ အို ဒေဝ၊ အရှင်၏ အမိန့်တော်အတိုင်း ကျွန်ုပ် ပြုမည်—ဤ သတကရတု (အိန္ဒြာ) ကို လွတ်မြောက်စေပြီးပြီ။

Verse 17

तपसेमेरतिर्देवनिर्विघ्नंतच्चमेभवेत् । त्वत्प्रसादेन भगवन्नित्युक्त्वा विरराम ह

“အို ဘဂဝန်၊ ကျွန်ုပ်၏ တပဿာအပေါ် သဒ္ဓါနှင့် အားထုတ်မှုသည် တည်ကြည်၍ အတားအဆီးမရှိပါစေ၊ ထို့ပြင် အို မင်္ဂလာရှိတော်မူသောအရှင်၊ အရှင်၏ ကရုဏာပရသာဒဖြင့် ဤအရာသည် ကျွန်ုပ်အတွက် အမှန်တကယ် ဖြစ်ပါစေ။” ဟုဆိုပြီးနောက် သူသည် တိတ်ဆိတ်သွား၏။

Verse 18

तस्मिंस्तूष्णीं स्थिते दैत्ये प्रोवाचेदं पितामहः । ब्रह्मोवाच । तपस्त्वं कुरु मापन्नः सोस्मच्छासनसंस्थितः

ဒေတ္တသည် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေစဉ် ပိတာမဟာက ဤစကားကို မိန့်တော်မူ၏။ ဘြဟ္မာမိန့်တော်မူသည်—“အို ဒေတ္တ၊ တပဿာကို ပြုလော့; စိတ်မပျက်နှင့်။ ငါ၏ အမိန့်တော်အောက်၌ တည်မြဲစွာ နေလော့။”

Verse 19

अनया चित्तशुद्ध्या हि पर्याप्तं जन्मनः फलम् । इत्युक्त्वा पद्मजः कन्यां ससर्जायतलोचनाम्

“ဤစိတ်သန့်ရှင်းမှုကြောင့်ပင် မွေးဖွားလာခြင်း၏ အကျိုးကို ပြည့်စုံစွာ ရရှိနိုင်သည်။” ဟုမိန့်ပြီးနောက် ပဒ္မဇ (ဘြဟ္မာ) သည် မျက်လုံးကျယ်ဝန်း၍ ရှည်လျားသော ကညာတစ်ဦးကို ဖန်ဆင်းတော်မူ၏။

Verse 20

तामस्मै प्रददौ देवः पत्न्यर्थे पद्मसंभवः । वरांगीति च नामास्याः कृत्वा यातः पितापहः

ပဒ္မသမ္ဘဝ ဒေဝ (ဘြဟ္မာ) သည် သူ့အား ဇနီးအဖြစ် ထိုသူထံ ပေးအပ်တော်မူ၏။ ထို့နောက် “ဝရာင်ဂီ” ဟု အမည်ပေးတော်မူပြီး ပാപဖျက်ဆီးသော အဖခမည်းတော်သည် ထွက်ခွာတော်မူ၏။

Verse 21

वज्रांगोपि तया सार्द्धं जगाम तपसे वनम् । ऊर्द्ध्वबाहुस्स दैत्येंद्रो चरद्वर्षसहस्रकम्

ဝဇ္ရာင်္ဂလည်း သူမနှင့်အတူ တပဿာကျင့်ရန် တောသို့သွား၏။ ဒိုင်တျယတို့၏ အရှင်သည် လက်နှစ်ဖက်ကို မြှောက်တင်ကာ နှစ်တစ်ထောင်ပတ်လုံး တပဿာကျင့်လေ၏။

Verse 22

कालं कमलपत्राक्षः शुद्धबुद्धिर्महातपाः । तावच्चाधोमुखः कालं तावत्पंचाग्निमध्यगः

ကြာပန်းမျက်စိရှိ၍ ဉာဏ်သန့်ရှင်းသော မဟာတပသီသည် အချိန်ရှည်လျားစွာ မျက်နှာကို အောက်သို့ချ၍ နေ၏။ ထိုအချိန်တူတူပင် မီးငါးပုံအလယ်၌လည်း တည်နေခဲ့၏။

Verse 23

निराहारो घोरतपास्तपोराशिरजायत । ततः सोंतर्जले चक्रे वासं वर्षसहस्रकम्

အစာမစားဘဲ နေထိုင်သဖြင့် သူသည် ကြမ်းတမ်းသော တပဿာ၏ အစုအပုံတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်လာ၏။ ထို့နောက် ရေထဲ၌ နှစ်တစ်ထောင်ပတ်လုံး နေထိုင်လေ၏။

Verse 24

जलांतरं प्रविष्टस्य तस्य पत्नी महाव्रता । तस्यैव तीरे सरसः स्थिताऽसौ मौनमाश्रिता

သူ ရေ၏အနက်ထဲသို့ ဝင်သွားသောအခါ၊ မဟာဝရတ၌ တည်ကြည်သော ဇနီးသည် ထိုကန်၏ ကမ်းနား၌ပင် ရပ်တည်ကာ မောန (တိတ်ဆိတ်ခြင်း) ကို ခံယူနေ၏။

Verse 25

निराहारं तपो घोरं प्रविवेश महाद्युतिः । तस्यां तपसि वर्तंत्यामिंद्रश्चक्रे विभीषिकाम्

တောက်ပသောသူမသည် အစာမစားဘဲ ကြမ်းတမ်းသော တပဿာထဲသို့ ဝင်ရောက်ကျင့်၏။ သူမ တပဿာ၌ တည်နေစဉ် အိန္ဒြာသည် တားဆီးရန် ကြောက်မက်ဖွယ် အကြောက်တရားကို ဖန်တီးလေ၏။

Verse 26

गत्वा तु मर्कटाकारस्तदाश्रमपदं महत् । ब्रसीं चकर्ष बलवान्गंधाद्यर्चाकरंडकम्

ထို့နောက် သူသည် မျောက်ရုပ်ကိုယူ၍ ထိုမဟာအာရှရမ်နေရာသို့ သွားကာ၊ အင်အားကြီးသူက အနံ့သာစသည်တို့ပါဝင်သော ပူဇော်ပစ္စည်းခြင်းကို ဆွဲယူသွား하였다။

Verse 27

ततस्तु सिंहरूपेण भीषयामास भामिनीम् । ततो भुजंगरूपेणाप्यदशच्चरणद्वयम्

ထို့နောက် သူသည် ခြင်္သေ့ရုပ်ဖြင့် လှပသောမိန်းမကို ကြောက်လန့်စေခဲ့ပြီး၊ ထို့နောက် မြွေရုပ်ယူကာ သူမ၏ ခြေထောက်နှစ်ဖက်ကို ကိုက်ခဲ့သည်။

Verse 28

तपोबलवशात्सा तु नवध्यत्वं जगाम ह । भीषिकाभिरनेकाभिः क्लेशयन्पाकशासनः

သို့သော် သူမ၏ တပဿာအင်အားကြောင့် သူမသည် အမှန်တကယ် ထိခိုက်မရသူ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ပាកရှာသန (အိန္ဒြာ) သည် သူမကို ညှဉ်းပန်းကာ ကြောက်ရွံ့မှုအမျိုးမျိုးဖြင့် ပင်ပန်းစေ하였다။

Verse 29

विरराम यदा नैव वज्रांगमहिषी तदा । शैलस्यदुष्टतां मत्वा शापं दातुं समुद्यता

ဝဇ္ရာင်ဂ၏ ဇနီးသည် မရပ်တန့်သေးသောအခါ၊ တောင်၏ ဆိုးယုတ်မှုကို သိမြင်၍ သူမသည် ကျိန်စာပေးရန် ထ၍ အသင့်ဖြစ်လာ하였다။

Verse 30

तां शापाभिमुखीं दृष्ट्वा शैलः पुरुषविग्रहः । उवाच तां वरारोहां वरांगीं भीतलोचनः

သူမသည် ကျိန်စာသို့ မျက်နှာမူနေသည်ကို မြင်သော်၊ လူရုပ်ဖြင့် ပေါ်လာသော ရှိုင်လသည် ကြောက်ရွံ့သော မျက်လုံးများဖြင့် လှပသောလျှောက်လှမ်းမှုနှင့် အင်္ဂါရပ်လှသော မဟာမိန်းမမြတ်အား စကားဆို하였다။

Verse 31

शैल उवाच । नाहं महाव्रते दुष्टः सेव्योहं सर्वदेहिनाम् । विप्रियं ते करोत्येष रुषितः पाकशासनः

ရှိုင်လက ပြောသည်။ “အို မဟာဝရတရှိသူ၊ ငါသည် မကောင်းသူမဟုတ်၊ ကိုယ်ရှိသတ္တဝါအားလုံးက ဂုဏ်ပြုသင့်သူဖြစ်၏။ သင့်ကို မနှစ်သက်စေသောအမှုကို လုပ်နေသူမှာ ဒေါသထွက်နေသော ပာကရှာသန (အိန္ဒြာ) ပင် ဖြစ်သည်။”

Verse 32

एतस्मिन्नंतरे जातः कालो वर्षसहस्रकः । तस्मिन्ज्ञात्वा तु भगवान्काले कमलसंभवः

ထိုအကြားတွင် နှစ်တစ်ထောင်ကြာသော ကာလက လွန်သွား၏။ ထိုကာလပြီးဆုံးသွားသည်ကို သိမြင်သဖြင့် ကြာပန်းမှ မွေးဖွားသော ဘဂဝန် (ဗြဟ္မာ) သည် သင့်လျော်သကဲ့သို့ လုပ်ဆောင်하였다။

Verse 33

तुष्टः प्रोवाच वज्रांगं तदागत्य जलाशयम् । ब्रह्मोवाच । ददामि सर्वकामं त उत्तिष्ठ दितिनंदन

နှစ်သက်ပျော်ရွှင်၍ ရေကန်ကမ်းသို့ ရောက်လာသော ဝဇ္ရာင်္ဂကို မိန့်တော်မူ၏။ ဗြဟ္မာက မိန့်တော်မူသည်။ “သင်၏ ဆန္ဒအားလုံး ပြည့်စုံစေမည်ကို ငါပေး၏—ထလော့၊ ဒိတိ၏ သားရေ!”

Verse 34

एवमुक्तस्तदोत्थाय स दैत्येंद्रस्तपोनिधिः । उवाच प्रांजलिर्वाक्यं सर्वलोकपितामहम्

ဤသို့ မိန့်ကြားခံရသဖြင့် တပဿာ၏ သိုက်တော်ဖြစ်သော ဒೈတျာတို့၏ အရှင်သည် ထလေ၏။ လက်အုပ်ချီ၍ လောကအားလုံး၏ ပိတామဟ (ဗြဟ္မာ) ထံသို့ ဤစကားကို လျှောက်တင်하였다။

Verse 35

वज्रांग उवाच । आसुरो मास्तु मे भावः संतु लोका ममाक्षयाः । तपस्यभिरतिर्मेऽस्तु शरीरस्यास्य वर्तनम्

ဝဇ္ရာင်္ဂက ပြောသည်။ “ငါ့အတွင်း၌ အာသူရစိတ် မရှိပါစေနှင့်။ ငါ၏ လောကများ မပျက်မယွင်း အခိုင်အမာ ရှိပါစေ။ တပဿာ၌ ငါ ပျော်မွေ့ပါစေ၊ ဤကိုယ်ခန္ဓာလည်း တည်တံ့ခံနိုင်ပါစေ။”

Verse 36

एवमस्त्विति तं देवो जगाम स्वकमालयम् । वज्रांगोपि समाप्ते तु तपसि स्थिरसंयमः

“ဤသို့ဖြစ်စေ” ဟု ဒေဝတော်မိန့်၍ မိမိ၏ ဓာမသို့ ပြန်သွားတော်မူ၏။ ဝဇ္ရာင်္ဂလည်း—တပသ ပြီးစီးသဖြင့်—သံယမ၌ တည်ကြည်ခိုင်မာစွာ နေထိုင်လေ၏။

Verse 37

संगंतुमिच्छन्स्वां भार्यां न ददर्शाश्रमे स्वके । क्षुधाविष्टः स शैलस्य गहनं प्रविवेश ह

မိမိ၏ ဇနီးကို တွေ့လိုသဖြင့် မိမိအာရှရမ်၌ မတွေ့ရလေ။ ဆာလောင်မှုကြောင့် ကျပ်တည်းကာ တောင်၏ ထူထပ်သော တောနက်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လေ၏။

Verse 38

आदातुं फलमूलानि स च तस्मिन्व्यलोकयत् । रुदन्तीं स्वां प्रियां दीनां तरुप्रच्छादिताननाम्

အသီးအနှံနှင့် အမြစ်များကို စုဆောင်းရန် သွားစဉ် ထိုနေရာ၌ မိမိချစ်သူကို တွေ့မြင်လေ၏—ဆင်းရဲနွမ်းပါး၍ ငိုကြွေးနေကာ—မျက်နှာကို သစ်ပင်များအကာအကွယ်နောက်တွင် ဖုံးကွယ်ထား၏။

Verse 39

तां विलोक्य ततो दैत्यः प्रोवाच परिसांत्वयन् । वज्रांग उवाच । केन तेऽपकृतं भद्रे यमलोकं यियासुना

သူမကို မြင်သဖြင့် ဒೈတျသည် သက်သာစေလို၍ ပြောလေ၏။ ဝဇ္ရာင်္ဂက “အို ဘဒ္ဒရေ၊ မင်းကို ဘယ်သူက အပြစ်ပြုလို့ ယမလောကသို့ သွားချင်နေသနည်း” ဟု ဆို၏။

Verse 40

कं वा कामं प्रयच्छामि शीघ्रं प्रब्रूहि मानिनि । वरांग्युवाच । त्रासितास्म्यपविद्धास्मि ताडिता पीडितास्मि च

“မင်းအလိုဆန္ဒ ဘာကို ငါဖြည့်ဆည်းပေးရမလဲ၊ မြန်မြန်ပြောပါ မာနရှိသူမ” ဟု ဆို၏။ အင်္ဂါရပ်လှပသော မိန်းမက “ကျွန်မကို ခြောက်လှန့်ခဲ့ကြသည်၊ ပစ်ပယ်ခဲ့ကြသည်၊ ရိုက်နှက်ခဲ့ကြသည်၊ နှိပ်စက်ခဲ့ကြသည်လည်း ရှိသည်” ဟု ပြော၏။

Verse 41

रौद्रेण देवराजेन नष्टनाथेव भूरिशः । दुःखस्यांतमपश्यंती प्राणांस्त्यक्तुं व्यवस्थिता

ဒေဝရာဇ၏ ရက်စက်သော အမျက်ကြောင့် နှိပ်စက်ခံရ၍ သူမသည် အကာအကွယ်မဲ့သူကဲ့သို့ ဖြစ်လာ၏။ ဒုက္ခ၏ အဆုံးမမြင်သဖြင့် အသက်ရှူကို စွန့်လွှတ်ရန် ဆုံးဖြတ်လေ၏။

Verse 42

पुत्रं मे तारकं देहि तस्माद्दुःखमहार्णवात् । एवमुक्तस्तु दैत्येंद्रः कोपव्याकुललोचनः

“ကျွန်ုပ်အား တာရက ဟူသော သားတစ်ယောက် ပေးပါ၊ ထိုကြောင့် ဒုက္ခ၏ မဟာသမုဒ္ဒရာမှ လွတ်မြောက်ပါစေ။” ဟူ၍ ဆိုသော် ဒိုင်တျာတို့၏ အရှင်သည် အမျက်ကြောင့် မျက်လုံးတုန်လှုပ်ကာ (ပြန်ဆိုလေ၏)။

Verse 43

शक्तोपि देवराजस्य प्रतिकर्तुं महासुरः । तप एव पुनश्चर्तुं व्यवस्यत महाबलः

ဒေဝရာဇကို ပြန်လှန်တုံ့ပြန်နိုင်စွမ်းရှိသော်လည်း အင်အားကြီး မဟာအဆုရသည် ထပ်မံ၍ တပဿာ (အာစတေရတီ) ကို ဆောင်ရွက်ရန်သာ ဆုံးဖြတ်လေ၏။

Verse 44

ज्ञात्वा तस्य तु संकल्पं ब्रह्मा क्रूरतरं पुनः । आजगाम त्वरायुक्तो यत्रासौ दितिनंदनः

သူ၏ ရည်မှန်းချက်ကို သိသော် ဘြဟ္မာသည် ပိုမိုတင်းကျပ်လာကာ အလျင်အမြန် ဒိတိ၏ သားရှိရာ အရပ်သို့ ရောက်လာလေ၏။

Verse 45

ब्रह्मोवाच । किमर्थं पुत्र भूयस्त्वं कर्तुं नियममुद्यतः । तदहं ते पुनर्दद्मि कांक्षितं पुत्रमोजसा

ဘြဟ္မာက မိန့်တော်မူသည်—“သားရေ၊ အဘယ်ကြောင့် နီယမ-ဝရတ (သီလဝတ်) ကို ထပ်မံ ဆောင်ရွက်ရန် ပြင်ဆင်နေသနည်း။ ထို့ကြောင့် ငါ၏ အာနုဘော်ဖြင့် သင်လိုလားသော သားကို ထပ်မံ ပေးအပ်မည်။”

Verse 46

वज्रांग उवाच । उत्थितेन मया दृष्टा समाधानात्त्वदाज्ञया । त्रासितेंद्रेण मामाह सा वरांगी सुतार्थिनी

ဝဇ္ရာင်္ဂက ပြောသည်။ “ကျွန်ုပ် ထလာသောအခါ၊ သင်၏ အမိန့်တော်အတိုင်း သမာဓိမှ ထွက်ပြီးနောက် ထိုမိန်းမကို မြင်ရသည်။ အင်ဒြာ၏ ခြောက်လှန့်မှုကြောင့် ကြောက်ရွံ့နေသော၊ သားတော်ကို မျှော်လင့်သော အင်္ဂါလှပသည့် မိန်းမသည် ကျွန်ုပ်အား ပြောဆို하였다။”

Verse 47

पुत्रं मे तारकं देहि तुष्टो मे त्वं पितामह । ब्रह्मोवाच । अलं ते तपसा वीर मा क्लेशे दुस्तरे विश

“တားရက (Tāraka) ဟူသော အမည်ရှိ သားတော်ကို ကျွန်ုပ်အား ပေးသနားပါ၊ အို ပိတామဟ ဘြဟ္မာ၊ သင်သည် ကျွန်ုပ်၏ တပဿာကြောင့် ပျော်ရွှင်နှစ်သက်တော်မူပြီ။” ဘြဟ္မာက မိန့်တော်မူသည်။ “အို သူရဲကောင်း၊ သင်၏ တပဿာ လုံလောက်ပြီ; ခံမနိုင်လောက်သည့် ကလေသဒုက္ခထဲ မဝင်ပါနှင့်။”

Verse 48

पुत्रस्तु तारको नाम भविष्यति महाबलः । देवसीमंतिनीनां तु धम्मिल्लक विमोक्षकः

ထို့နောက် တားရက (Tāraka) ဟူသော အမည်ရှိ သားတော်တစ်ပါး မွေးဖွားလာမည်—အလွန်အင်အားကြီးမား၍—ဒေဝီမိန်းမတို့၏ ဆံပင်ချည်ထုံး (dhammillaka) ကို ဖြေဖျက်ကာ လွတ်မြောက်စေသူ ဖြစ်လိမ့်မည်။

Verse 49

इत्युक्तो दैत्यनाथस्तु प्रणम्य प्रपितामहम् । गत्वा तां नंदयामास महिषीं कर्शितांतराम्

ဤသို့ မိန့်ကြားခြင်းကို ကြားသော် ဒိုင်တျာတို့၏ အရှင်သည် မိမိ၏ ပရပိတామဟ (အဘိုးအဘိုး) ထံ ဦးညွှတ်ပူဇော်၍၊ ထို့နောက် သွားကာ အတွင်းစိတ်သည် ဒုက္ခကြောင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော မဟိသီမယ်တော်ကို ပျော်ရွှင်စေ하였다။

Verse 50

तौ दंपती कृतार्थौ तु जग्मतुः स्वाश्रमं तदा । आहितं तु तदा गर्भं वरांगी वरवर्णिनी

ထို့နောက် ထိုဇနီးမောင်နှံသည် ရည်မှန်းချက် ပြည့်စုံသဖြင့် မိမိတို့၏ အာရှ్రమသို့ သွားကြသည်။ ထိုအချိန်၌ပင် အင်္ဂါလှပ၍ အရောင်အဆင်းလှသော ဝရာင်ဂီသည် ကိုယ်ဝန်ဆောင်လာ하였다။

Verse 51

पूर्णं वर्षसहस्रं तु दधारोदर एव हि । ततो वर्षसहस्रांते वरांगी सा प्रसूयत

အမှန်တကယ်ပင် သူမသည် မိမိဝမ်း၌ တစ်ထောင်နှစ်ပြည့်အောင် ကိုယ်ဝန်ဆောင်ထားခဲ့သည်။ ထို့နောက် တစ်ထောင်နှစ်ကုန်ဆုံးသော် အင်္ဂါရပ်လှပသော မိန်းမသည် မွေးဖွားလေ၏။

Verse 52

जायमाने तु दैत्ये तु तस्मिन्लोकभयंकरे । चचाल सर्वा पृथिवी प्रोद्भूताश्च महार्णवाः

သို့ရာတွင် လောကတို့အတွက် ကြောက်မက်ဖွယ် ဒိုင်တျ (အဆုရ) သည် မွေးဖွားလာစဉ် အပြည့်အစုံ မြေကြီးတစ်ပြင်လုံး တုန်လှုပ်ကာ မဟာသမုဒ္ဒရာများလည်း လှိုင်းထန်၍ ပေါက်ကွဲလေ၏။

Verse 53

चेलुर्धराधराश्चापि ववुर्वाताश्च भीषणाः । जेपुर्जप्यं मुनिवरा नेदुर्व्यालमृगा अपि

တောင်တန်းများပင် တုန်ခါ၍ ကြောက်မက်ဖွယ် လေပြင်းများ တိုက်ခတ်လာသည်။ မုနိမြတ်တို့သည် ဇပ (မန်တရ) ကို ဆက်လက်ရွတ်ဆိုနေကြပြီး မြွေများနှင့် တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များပင် အော်ဟစ်လေ၏။

Verse 54

जहौ कांतिश्चंद्रसूर्यौ नीहारच्छादिता दिशः । जाते महासुरे तस्मिन्सर्वे चापि महासुराः

လနှင့် နေ၏ အလင်းရောင် မလင်းမထွန်းဖြစ်၍ အရပ်ဒిశများလည်း မြူနှင်းဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ ထို မဟာအဆုရ မွေးဖွားသော် အင်အားကြီး အဆုရတို့လည်း အားလုံး စုဝေးထလာကြသည်။

Verse 55

आजग्मुर्हर्षितास्तत्र तथा चासुरयोषितः । जगुर्हर्षसमाविष्टा ननृतुश्चाप्सरोगणाः

ထိုနေရာသို့ အဆုရတို့၏ ပျော်ရွှင်သော ဇနီးမယားများလည်း ရောက်လာကြသည်။ ဝမ်းမြောက်ခြင်းဖြင့် ပြည့်နှက်ကာ သီချင်းဆိုကြပြီး အပ္စရာအစုအဖွဲ့တို့လည်း ကပြကြလေ၏။

Verse 56

ततो महोत्सवे जाते दानवानां महाद्युते । विषण्णमनसो देवाः सहेंद्रा अभवंस्तदा

ထို့နောက်၊ အလွန်တောက်ပမြင့်မြတ်သူရေ၊ ဒာနဝတို့၏ မဟာပွဲတော် ဖြစ်ပွားလာသောအခါ အိန္ဒြာနှင့်တကွ ဒေဝတော်တို့၏ စိတ်နှလုံးသည် ဝမ်းနည်းညှိုးငယ်သွားကြ၏။

Verse 57

वरांगी तु सुतं दृष्ट्वा हर्षेणापूरिता तदा । बहुमेने च दैत्येंद्रो विजातं तं तदा तया

ထိုအခါ ဝရာင်ဂီသည် မိမိသားကို မြင်လျှင် ဝမ်းမြောက်ပီတိဖြင့် ပြည့်ဝသွား၏။ ထို့ပြင် ဒိုင်တျယတို့၏ အရှင်သည် သူမက မွေးဖွားပေးသော ထိုကလေးကို အလွန်တန်ဖိုးထား ချီးမြှောက်လေ၏။

Verse 58

जातमात्रस्तु दैत्येंद्रस्तारकश्चोग्रविक्रमः । अभिषिक्तो सुरैर्मुख्यैः कुजंभमहिषादिभिः

မွေးဖွားချင်းမကြာသေးသော်လည်း တာရက—ကြမ်းတမ်းသော စွမ်းအားရှိသည့် ဒိုင်တျယတို့၏ အရှင်—ကို ကုဇမ္ဘ၊ မဟိဿ စသည့် အထင်ကရသူများက အဘိသေက (ရာဇဘိသိက်) ပြု၍ ဘုရင်အဖြစ် တင်မြှောက်ကြ၏။

Verse 59

सर्वासुरमहाराज्ये पृथिवीतुलनक्षमे । स तु प्राप्तमहाराज्यस्तारको नृपसत्तम

အဆုရတို့၏ အင်ပါယာကြီး—မြေကြီးနှင့်တောင် ယှဉ်နိုင်လောက်အောင် အင်အားကြီးမားသော အာဏာပိုင်နယ်မြေ၌—အို မင်းမြတ်ကြီး၊ တာရကသည် အမှန်တကယ် မဟာအာဏာတော်ကို ရရှိခဲ့လေ၏။

Verse 60

उवाच दानवश्रेष्ठो युक्तियुक्तमिदं वचः । तारक उवाच । शृणुध्वमसुराः सर्वे वाक्यं मम महाबलाः

ဒာနဝတို့၏ အထွဋ်အမြတ်သည် အကြောင်းအရာနှင့်ကိုက်ညီသော စကားကို ဆို၏။ တာရကက “အို အင်အားကြီးသော အဆုရတို့အားလုံး၊ ငါ၏စကားကို နားထောင်ကြလော့” ဟု မိန့်၏။

Verse 61

वंशक्षयकरा देवाः सर्वेषामेव दानवाः । अस्माकं जातिधर्मेण विरूढं वैरमक्षयम्

နတ်ဒေဝတို့သည် ငါတို့၏ မျိုးရိုးကို ဖျက်ဆီးသူများ—ဒာနဝအားလုံး၏ပင် ဖြစ်ကြသည်။ ငါတို့၏ ဇာတိဓမ္မအတိုင်း ငါတို့အကြား မကုန်ခန်းသော ရန်ငြိုးသည် ပေါက်ဖွားလာ하였다။

Verse 62

वयं तपश्चरिष्यामः सुराणां निग्रहाय तु । स्वबाहुबलमाश्रित्य सर्व एव न संशयः

“နတ်ဒေဝတို့ကို ထိန်းချုပ်ရန်အတွက် ငါတို့သည် တပသ (တပ) ကို ကျင့်မည်။ ကိုယ့်လက်မောင်းအင်အားကို အားကိုး၍ ငါတို့အားလုံး လုပ်မည်—သံသယမရှိ”

Verse 63

तच्छ्रुत्वा संमतं कृत्वा पारियात्रं ययौ गिरिं । निराहारः पंचतपाः पत्रभुग्वारिभोजनः

ထိုစကားကို ကြားပြီး သဘောတူကာ သူသည် ပါရိယာတြာ တောင်သို့ သွား하였다။ ပြင်းထန်သော တပသကို ကျင့်လျက် အစာမစားဘဲ နေ၍—ရွက်များကိုသာ စားကာ ရေကိုသာ အာဟာရအဖြစ် ယူ하였다။

Verse 64

शतंशतं समानां तु तपांस्येतान्यथाकरोत् । एवं तु कर्शिते देहे तपोराशित्वमागते

နှစ်ရာနှစ်ရာနှစ်များတိုင်အောင် သူသည် ထိုတပသများကို ထုံးစံအတိုင်း ဆောင်ရွက်하였다။ ထိုသို့ ခန္ဓာကိုယ် ပိန်လှီသွားသောအခါ သူသည် တပသအင်အား၏ မဟာသိုလှောင်တစ်ပါးသော အခြေအနေသို့ ရောက်하였다။

Verse 65

ब्रह्मागत्याह दैत्येंद्रं वरं वरय सुव्रत । स वव्रे सर्वभूतेभ्यो न मे मृत्युर्भवेदिति

ထို့နောက် ဘြဟ္မာသည် လာ၍ ဒိုင်တျအင်ဒြာကို “သုဝရတ၊ ဆုတောင်းတစ်ပါးကို ရွေးလော့” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ သူက “မည်သည့် သတ္တဝါမှ ငါ့ထံသို့ သေခြင်း မရောက်ပါစေ” ဟု ဆုတောင်း하였다။

Verse 66

तमुवाच ततो ब्रह्मा देहिनां मरणं ध्रुवम् । यतस्ततोपि वरय मृत्युं यस्मान्न शंकसे

ထို့နောက် ဗြဟ္မာသည် သူ့အား မိန့်တော်မူသည်— “ကိုယ်ခန္ဓာရှိသတ္တဝါတို့အတွက် သေခြင်းသည် မလွဲမသွေ ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် သင်မကြောက်ရွံ့သဖြင့် သေခြင်းကိုပင် အပေးအမြတ်အဖြစ် ရွေးချယ်လော့။”

Verse 67

ततः संचिंत्य दैत्येंद्रः शिशोर्वै सप्तवासरात् । वव्रे महासुरो मृत्युं मोहितो ह्यवलेपतः

ထို့နောက် စဉ်းစားပြီးနောက် ဒိုင်တျာတို့၏ အရှင်—မာနကြီးမှုကြောင့် မောဟဖြစ်နေသော မဟာအဆုရ—သည် ခုနစ်ရက်အပြီး ကလေး၏လက်ဖြင့် သေခြင်းကို ရွေးချယ်하였다။

Verse 68

जगामोमित्युदाहृत्य ब्रह्मा दैत्यो निजं गृहम् । अथाह मंत्रिणस्तूर्णं बलं मे संप्रयुज्यताम्

“အိုမ်၊ ငါထွက်ခွာမည်” ဟု ဆိုကာ ဗြဟ္မာအမည်ရှိ ဒိုင်တျာသည် မိမိအိမ်သို့ သွားလေ၏။ ထို့နောက် မိမိ၏ အမတ်များအား “မြန်မြန် ငါ့တပ်ကို စုစည်းပြင်ဆင်ကြ” ဟု မိန့်၏။

Verse 69

यदि वो मत्प्रियं कार्यं निग्राह्याः सुरसत्तमाः । निगृहीतेषु मे प्रीतिर्जायते चातुलाऽसुराः

သင်တို့သည် ငါနှစ်သက်ရာကို ပြုလိုပါက၊ ဒေဝတို့အနက် အမြတ်ဆုံးတို့ရေ၊ အဆုရတို့ကို တားဆီးနှိမ်နင်းရမည်။ သူတို့ကို ထိန်းချုပ်နိုင်သော် ငါ့အတွင်း၌ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော ပီတိ ပေါ်ပေါက်၏။

Verse 70

तारकस्य वचः श्रुत्वा ग्रसनो नाम दानवः । सेनानीर्दैत्यराजस्य सज्जं चक्रे बलं च तत्

တာရက၏ စကားကို ကြားသော် ဒိုင်တျာဘုရင်၏ စစ်သူကြီးဖြစ်သော ဂရဆန အမည်ရှိ ဒာနဝသည် ထိုတပ်ကို စစ်ပွဲအတွက် ချက်ချင်း ပြင်ဆင်စေ하였다။

Verse 71

आहत्य भेरीं गंभीरां दैत्यानाहूय सत्वरः । दशकोटीश्वरा दैत्या दैत्यानां चंडविक्रमाः

နက်ရှိုင်းသံထွက်သော စစ်ဗေရီကို တီးခတ်ပြီးနောက်၊ သူသည် အလျင်အမြန် ဒိုင်တျာတို့ကို ခေါ်စုစည်း하였다—ဒသကုဋိ၏ အရှင်များ၊ ဒိုင်တျာတို့အတွင်း ကြမ်းတမ်းသတ္တိပြင်းထန်သော ဒိုင်တျာများ။

Verse 72

तेषामग्रेसरो जंभः कुजंभोनंतरोऽसुरः । महिषः कुंजरो मेघः कालनेमिर्निमिस्तथा

သူတို့အနက် အရှေ့ဆုံးခေါင်းဆောင်မှာ ဂျမ္ဘ္ဟ ဖြစ်၍၊ နောက်တစ်ဦးမှာ အဆုရ ကုဂျမ္ဘ္ဟ ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် မဟိဿ၊ ကုဉ္ဇရ၊ မေဃ၊ ကာလနေမိ နှင့် နိမိ တို့လည်း ရှိ하였다။

Verse 73

मंथनो जंभकः शुम्भो दैत्येंद्रा दशनायकाः । अन्ये च शतशस्तत्र पृथिवीतुलनक्षमाः

မန်ထန၊ ဂျမ္ဘ္ဟက၊ ရှုမ္ဘ—ဤတို့သည် ဒိုင်တျာအင်္ဒြာများဖြစ်၍ စစ်ခေါင်းဆောင် ဆယ်ဦးတည်း; ထို့ပြင် အဲဒီနေရာတွင် မြောက်မြားစွာသော အခြားသူများလည်း ရှိကာ အင်အားဖြင့် မြေကြီးနှင့်တူညီစွာ တိုင်းတာနိုင်ကြသည်။

Verse 74

गरुडानां सहस्रेण चक्राष्टकविभूषितः । सकूबरपरीवारश्चतुर्योजनविस्तृतः

ဂရုဍာ တစ်ထောင်နှင့်အတူ၊ စက်ဝိုင်းပုံ စက္ကရာ ရှစ်ခုဖြင့် တန်ဆာဆင်လျက်၊ ကူဗာရတို့၏ အဖွဲ့အစည်းနှင့်တကွ—အကျယ်အဝန်းမှာ ယောဇန လေးတိုင်အောင် ပျံ့နှံ့하였다။

Verse 75

स्यंदनस्तारकस्यासीत्व्याघ्रसिंहखरार्वभिः । युक्ता रथास्तु ग्रसन जंभकौ जंभकुंभिनां

တာရက၏ စျန္ဒန ရထားကို ကျား၊ ခြင်္သေ့၊ မြည်းနှင့် ကုလားအုတ်တို့ဖြင့် ယုတ်ထားပြီး၊ ဂျမ္ဘ္ဟနှင့် ကုမ္ဘ ဒိုင်တျာတို့အတွက်မူ ဂရဆန နှင့် ဂျမ္ဘ္ဟက ဟူသော အမည်ရှိသော စီးနင်းတိရစ္ဆာန်များဖြင့် ယုတ်ထားသော ရထားများ ရှိ하였다။

Verse 76

मेघस्य द्वीपिभिर्युक्तः कूष्मांडैः कालनेमिनः । पर्वताभश्चतुर्दंष्ट्रो निमेश्चैव महागजः

မေဃသည် ကျားသစ်များနှင့်အတူရှိ၏; ကာလနေမိသည် ကူෂ္မာဏ္ဍများနှင့်ပေါင်းစည်း၏။ စတုရဒံရှ္ဍရသည် တောင်တန်းကဲ့သို့ ရုပ်သဏ္ဍာန်ရှိပြီး၊ နိမေရှသည် အမှန်တကယ် မဟာဆင်တစ်ကောင် ဖြစ်၏။

Verse 77

शतहस्ततुरंगस्थो मंथनो नाम दैत्यराट् । जंभकस्तूष्ट्रमारूढो गिरींद्राभं महाबलः

မန်ထနာဟု အမည်ရသော ဒೈတျရာဇာသည် “ရာဟတ်” ကဲ့သို့ အလွန်မြန်သန်မာသော မြင်းပေါ်၌ စီးနင်းခဲ့၏။ ဂျမ္ဘကသည် မဟာအားကြီး၍ တောင်မင်းကဲ့သို့ ထင်ရှားကာ ကုလားအုတ်ပေါ်၌ စီးနင်းခဲ့၏။

Verse 78

शुंभो मेषं समारूढोऽन्येप्येवं चित्रवाहनाः । प्रचंडाश्चित्रवर्माणः कुंडलोष्णीषभूषिताः

ရှုမ္ဘသည် သိုးထီးပေါ်၌ စီးနင်း၏; အခြားသူတို့လည်း ထူးဆန်းလှသော ယာဉ်တင်များပေါ်၌ ထိုနည်းတူ စီးနင်းကြ၏။ သူတို့သည် ကြမ်းတမ်းပြင်းထန်၍ အရောင်စုံ သံချပ်ကာဝတ်ဆင်ကာ နားကပ်နှင့် ဦးထုပ် (ဥෂ္ဏီෂ) တို့ဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားကြ၏။

Verse 79

तद्बलं दैत्यसिंहस्य भीमरूपं व्यजायत । प्रमत्तमत्तमातंगतुरंगरथसंकुलम्

ထို့နောက် ဒိုင်တျတို့အတွင်း “ခြင်္သေ့” ဟူသောသူ၏ စစ်တပ်သည် ကြောက်မက်ဖွယ် ရုပ်သဏ္ဍာန်ဖြင့် ပေါ်ထွက်လာ၏—မူးယစ်ရူးသွပ်သော ဆင်များ၊ မြင်းများနှင့် စစ်ရထားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။

Verse 80

प्रतस्थेऽमरयुद्धाय बहुपत्तिपताकिकम् । एतस्मिन्नंतरे वायुर्देवदूतोऽसुरालये

သူသည် အမရတို့နှင့် စစ်ဆင်ရန် ထွက်ခွာ၏—တပ်ဖွဲ့များစွာနှင့် အလံပန်ကာများစွာဖြင့် အမှတ်အသားပြုထားသော စစ်တပ်နှင့်အတူ။ ထိုအချိန်တွင်ပင် နတ်တို့၏ သံတမန် ဝါယုသည် အဆုရတို့၏ နေရာသို့ ရောက်လာ၏။

Verse 81

दृष्ट्वा तद्दानवबलं जगामेंद्रस्य शंसितुं । स गत्वा तु सभां दिव्यां महेंद्रस्य महात्मनः

ဒာနဝတို့၏ ကြောက်မက်ဖွယ် စစ်အင်အားကို မြင်သဖြင့် သူသည် အင်ဒြာထံ သတင်းပို့ရန် သွားလေ၏။ သွားရောက်ပြီးနောက် မဟာအတ္တမ မဟိန္ဒြ (အင်ဒြာ) ၏ ဒိဗ္ဗသဘင်သို့ ဝင်ရောက်လေ၏။

Verse 82

शशंस मध्ये देवानां तत्कार्यं समुपस्थितम् । तच्छ्रुत्वा देवराजस्तु निमीलितविलोचनः

ဒေဝတို့အလယ်၌ သူသည် လိုအပ်သော ကိစ္စသည် ယခု ရောက်ရှိလာပြီဟု သတင်းပို့လေ၏။ ထိုစကားကို ကြားသော် ဒေဝရာဇာသည် မျက်စိကို ပိတ်ထားလေ၏။

Verse 83

बृहस्पतिमुवाचेदं वाक्यं काले महाभुजः । इंद्र उवाच । संप्राप्नोति विमर्दोयं देवानां दानवैः सह

အချိန်တော်တန်သည့်အခါ မဟာဗုဇ အင်ဒြာသည် ဗြဟ္စပတိအား ဤစကားကို မိန့်တော်မူ၏။ “အို ဗြဟ္စပတိ၊ ဒေဝတို့နှင့် ဒာနဝတို့၏ တိုက်ခိုက်ပဋိပက္ခသည် ယခု နီးကပ်လာပြီ” ဟု။

Verse 84

कार्यं किमत्र तद्ब्रूहि नीत्युपायोपबृंहितम् । एतच्छ्रुत्वा तु वचनं महेंद्रस्य गिरां पतिः

“ဤနေရာ၌ ရင်ဆိုင်ရသော ကိစ္စသည် အဘယ်နည်း၊ နီတိနှင့် အုပ်ပါယ်တို့ဖြင့် ထောက်ကူထား၍ ငါ့အား ပြောလော့” ဟု။ မဟိန္ဒြ၏ ဤစကားကို ကြားသော် ဝါစပတိ (ဗြဟ္စပတိ)…

Verse 85

इत्युवाच महाभागो बृहस्पतिरुदारधीः । बृहस्पतिरुवाच । सामपूर्वा श्रुता नीतिश्चतुरंगापताकिनी

ဤသို့ မဟာဘဂ္ဂ၊ ဥဒာရဓီ ဗြဟ္စပတိက မိန့်ဆိုလေ၏။ ဗြဟ္စပတိ မိန့်တော်မူသည်မှာ—“စாம (ညှိနှိုင်းသင့်မြတ်ခြင်း) ကို အရှေ့တန်းထားသော နီတိကို ကြားနာ၍ သင်ယူပြီးပြီ—စတုရင်္ဂ စစ်တပ်ကဲ့သို့ စီရင်တန်းစီ၍ အလံတော်ကို ကိုင်ဆောင်သည်” ဟု။

Verse 86

जिगीषतां सुरश्रेष्ठ स्थितिरेषा सनातनी । सामभेदस्तथा दानं दंडश्चांगचतुष्टयम्

အို နတ်တို့အနက် အမြတ်ဆုံးရေ၊ အောင်နိုင်လိုသူတို့အတွက် ဤသည်မှာ အစဉ်အမြဲတည်သော နীতিဖြစ်သည်—သာမ (ညှိနှိုင်းသဘောတူ), ဘေဒ (ခွဲခြားပျက်စီးစေ), ဒာန (ပေးကမ်း), နှင့် ဒဏ္ဍ (အပြစ်ပေး) ဟူသော နည်းလမ်းလေးပါး။

Verse 87

न सांत्वगोचरे लुब्धानभेद्यास्त्वेकधर्मिणः । न दानमत्त्र संसिद्ध्यै प्रसह्यैवापहारिणाम्

လောဘကြီးသူတို့သည် စာန်တွဝ (နှစ်သိမ့်ညှိနှိုင်း) ဖြင့် မရနိုင်ကြ; ကိုယ့်အကျိုးတစ်ဖက်တည်းကိုသာ လိုက်သောသူတို့ကိုလည်း လှည့်မရခက်သည်။ အင်အားသုံး၍ လုယူသူ—လုယက်သူတို့အပေါ် ဒာနပင် မအောင်မြင်။

Verse 88

एकोभ्युपायो दंडोऽत्र भवतां यदि रोचते । एवमुक्तः सहस्राक्ष एवमेतदुवाच ह

ဤနေရာတွင် နည်းလမ်းတစ်ခုတည်းရှိသည်—ဒဏ္ဍ (အပြစ်ပေးခြင်း)—သင်တို့နှစ်သက်လျှင်။ ထိုသို့ ပြောဆိုခံရသော် စဟသ္ရာက္ခ (အိန္ဒြ) သည် အမှန်တကယ် ထိုစကားကို ပြော하였다။

Verse 89

कर्त्तव्यतां च संचिंत्य प्रोवाचामरसंसदि । इंद्र उवाच । अवधानेन मे वाचं शृणुध्वं नाकवासिनः

ဘာကို လုပ်သင့်သနည်းဟု စဉ်းစားပြီးနောက် နတ်တို့၏ အစည်းအဝေးတွင် ပြောကြား하였다။ အိန္ဒြက—“ကောင်းကင်နေသူတို့၊ ငါ၏စကားကို သတိထား၍ နားထောင်ကြလော့” ဟု ဆို၏။

Verse 90

भवंतो यज्ञभोक्तारो दिव्यात्मानो हि सान्वयाः । स्वे महिम्नि स्थिता नित्यं जगतः पालने रताः

သင်တို့သည် ယဇ္ဍ (ယဇ్ఞ) ၏ ဖူးစားသူများဖြစ်ကြ—ဒိဗ္ဗအတ္တမရှိသူများ၊ မိမိတို့၏ မျိုးရိုးအစဉ်အဆက်နှင့်တကွ။ မိမိတို့၏ မဟိမၼာ၌ အစဉ်တည်၍ လောကကို ကာကွယ်ထိန်းသိမ်းရာတွင် နိစ္စ လုပ်ဆောင်နေကြသည်။

Verse 91

क्रियतां समरोद्योगः सैन्यं संयोज्यतां मम । आह्रियंतां च शस्त्राणि पूज्यंतां शस्त्रदेवताः

စစ်ပွဲအတွက် ပြင်ဆင်မှုကို ပြုလုပ်ကြလော့၊ ငါ၏ စစ်တပ်ကို စုစည်းကြလော့။ လက်နက်များကို ယူဆောင်လာကြ၍ လက်နက်အပေါ် အုပ်စိုးသော ဒေဝတာတို့ကို ပူဇော်ကြလော့။

Verse 92

वाहनानि विमानानि योजयद्ध्वं ममेश्वराः । यमं सेनापतिं कृत्वा शीघ्रमेव दिवौकसः

“အို ဒေဝဘုရားတို့၊ ငါ၏ ယာဉ်များနှင့် ဝိမာနများကို ချိတ်ဆက်တပ်ဆင်ကြလော့။ ယမကို စစ်တပ်မူးအဖြစ် ခန့်အပ်၍၊ အို ကောင်းကင်နေသူတို့၊ ချက်ချင်း ထွက်ခွာကြလော့။”

Verse 93

इत्युक्तास्समनह्यंत देवानां ये प्रधानतः । वाजिनामयुतेनाजौ हेमघंटा परिष्कृतम्

ထိုသို့ မိန့်ကြားသဖြင့် ဒေဝတို့အနက် အထင်ကရသူများသည် ကိုယ်ကို ပြင်ဆင်၍ တပ်ဆင်ကြ၏။ စစ်မြေပြင်တွင် မြင်းတစ်သောင်းဖြင့် တပ်ဖွဲ့ကို စီရင်ကာ ရွှေခေါင်းလောင်းများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထား၏။

Verse 94

नानाश्चर्यगुणोपेतं संप्राप्तं देवदानवैः । रथं मातलिना युक्तं देवराजस्य दुर्जयम्

အံ့ဩဖွယ် ဂုဏ်သတ္တိများစွာဖြင့် ပြည့်စုံသော ဒေဝနှင့် ဒာနဝတို့က ယူဆောင်လာသည့် ဒေဝရာဇ အိန္ဒြ၏ ရထားတော်သည် ရောက်ရှိလာ၏။ မာတလီက တပ်ဆင်ထားပြီး မအနိုင်ယူနိုင်သကဲ့သို့ မတားဆီးနိုင်။

Verse 95

यमो महिषमास्थाय सेनाग्रे समवर्त्तत । चंडकिंकरवृंदेन सर्वतः परिवारितः

ယမသည် ကျွဲပေါ်တက်စီး၍ စစ်တပ်၏ ရှေ့တန်းတွင် တည်နေရာယူ၏။ ကြမ်းတမ်းသော ကင်ကရအဖွဲ့အစုများက အရပ်ရပ်မှ ဝိုင်းရံထား၏။

Verse 96

कल्पकालोद्गतज्वाला पूरितोम्बरगोचरः । हुताशनस्त्वजारूढः शक्तिहस्तो व्यवस्थितः

ကလ္ပအဆုံး၌ ပေါ်ထွက်သော မီးလျှံများဖြင့် တောက်လောင်ကာ ကောင်းကင်အနှံ့ ပြည့်နှက်သွားသကဲ့သို့၊ ဟုတာရှန—အဂ္နိဒေဝ—သည် ဆိတ်ကို စီးနင်း၍ လက်၌ သက္တိ (လှံ) ကို ကိုင်ဆောင်ကာ အဆင်သင့် တည်နေ၏။

Verse 97

पवनोऽङकुशहस्तश्च विस्तारित महाजवः । भुजगेंद्रसमारूढो जलेशो भगवान्स्वयम्

ပဝနဒေဝသည် လက်၌ အင်္ကုရှ (ထိန်းကိရိယာ) ကို ကိုင်ဆောင်၍ အလွန်ကြီးမားသော အမြန်နှုန်းဖြင့် ပြည့်ဝကာ၊ နာဂရာဇ—ဗုဇဂေန္ဒြ—ပေါ် စီးနင်းလျက်၊ ရေ၏အရှင် ဇလေရှ ဘဂဝန် ကိုယ်တိုင်ပင် ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 98

नरयुक्ते रथे देवो राक्षसेशो वियच्चरः । तीक्ष्णखड्गयुतो भीमः समरे समवस्थितः

လူတို့က ဆွဲသော ရထားပေါ်တွင် ရာක්ෂသအရှင် ဒေဝသည် ကောင်းကင်၌ လှည့်လည်သူဖြစ်၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းကာ ထက်မြက်သော ဓားကို ကိုင်ဆောင်လျက် စစ်မြေပြင်၌ အဆင်သင့် တည်နေ၏။

Verse 99

महासिंहरथे देवो धनाध्यक्षो गदायुधः । चंद्रादित्यावश्विनौ च चतुरंगबलान्विताः

မဟာခြင်္သေ့ရထားပေါ်တွင် ဓနအရှင် ဒေဝသည် ဂဒါကို လက်နက်အဖြစ် ကိုင်ဆောင်၍ ရှိနေ၏။ ထို့ပြင် လနှင့် နေ၊ အရှွင်နှစ်ပါးနှင့်အတူ စတုရင်္ဂစေနာ (တပ်လေးမျိုး) ကိုပါ ဆောင်၍ ထိုနေရာ၌ ရှိကြ၏။

Verse 100

सेनान्यो देवराजस्य दुर्जया भुवनत्रये । कोटयस्तास्त्रयस्त्रिंशद्देवदेवनिकायिनाम्

ဒေဝရာဇ အိန္ဒြ၏ စစ်သူကြီးများသည် လောကသုံးပါး၌ မအနိုင်ယူနိုင်သူများ ဖြစ်ကြ၏။ ဒေဝဒေဝတို့၏ အဖွဲ့အစုအသီးသီးမှ စစ်တပ်များ၏ အရေအတွက်မှာ သုံးဆယ်သုံးကုဋေ ဖြစ်၏။

Verse 101

हिमाचलाभे सितचारुचामरे सुवर्णपद्मामलसुंदरस्रजि । कृताभिरामो ज्वलकुंकुमांकुरे कपोललीलालिकदंबसंकुले

သူသည် ဟိမလယတောင်ကဲ့သို့ ဖြူစင်တောက်ပ၍ အလွန်လှပစွာ ထင်ရှားလေ၏။ လက်တွင် အဖြူရောင် စာမရ (ယက်အမြီးပန်ကာ) ကို ကိုင်ထားပြီး၊ ရွှေပဒ္မပန်းများ၏ သန့်ရှင်းလှပသော မာလာဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသည်။ ပါးပြင်တွင် တောက်လောင်သကဲ့သို့သော ကုင်ကူမ (ဇာဖရန်) အမှတ်များရှိ၍၊ ထိုအနံ့သို့ ဆွဲဆောင်ခံရသော ပျားအုပ်များက ကစားကာ ဝိုင်းဝန်းနေကြသည်။

Verse 102

स्थितस्तदैरावणनाम कुंजरे महामनाश्चित्रविभूषणांबरः । विशालवज्रः सुवितानभूषितः प्रकीर्णकेयूरभुजंगमंडलः

ထို့နောက် သူသည် အဲရာဝဏ အမည်ရှိ ဆင်ပေါ်တွင် ရပ်တည်လေ၏။ စိတ်ဓာတ်မြင့်မြတ်၍ အံ့ဖွယ် အလှဆင်တန်ဆာများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသော အဝတ်အစားကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ လက်တွင် ကြီးမားသော ဝဇ္ရကို ကိုင်ထားပြီး လှပသော မိုးကာ/အမိုးဖြင့် တင့်တယ်ကာ၊ လက်မောင်းများတွင် ကေယူးရ (လက်မောင်းကွင်း) များနှင့် မြွေသဏ္ဍာန် အလှဆင်တန်ဆာဝိုင်းများက တောက်ပနေသည်။

Verse 103

सहस्रदृग्वंदितपादपल्लवस्त्रिविष्टपे शोभत पाकशासनः । तुरंग मातंग कुलौघसंकुला सितातपत्त्रद्ध्वजशालिनी च

တိရ္ဗိဿ္ဋပ (ကောင်းကင်ဘုံ) တွင် ပာကရှာသန အင်္ဒြာသည် တင့်တယ်စွာ ထင်ရှားလေ၏။ ထောင်မျက်စိရှိသူက ပူဇော်ဝတ်ပြုသော ကြာပန်းသဏ္ဍာန် ခြေဖဝါးတို့ဖြင့် တောက်ပနေသည်။ သူ့အနီးတွင် မြင်းအုပ်များနှင့် ဆင်အုပ်များ အလွန်များပြားကာ၊ အဖြူရောင် ထီးတော်များနှင့် အလံတော်များဖြင့် မြင်ကွင်းကို တန်ဆာဆင်ထားသည်။

Verse 104

बभूव सा दुर्जयपत्तिसंतता विभाति नानायुधयोधदुस्तरा । ततोश्विनौ च मरुतः ससाध्याः सपुरंदराः

ထို့နောက် မအနိုင်ယူနိုင်သော စစ်တပ်အဆက်ဆက် ပေါ်ပေါက်လာ၍ အမျိုးမျိုးသော လက်နက်ကိုင် စစ်သူရဲများဖြင့် တောက်ပကာ တိုက်ခိုက်၍ မလွယ်ကူလေ၏။ ထို့ပြီးနောက် အရှွင်နှစ်ပါး၊ မရုတ်ဂဏ၊ စာဓျာတို့နှင့် ပုရန္ဒရ (အင်္ဒြာ) တို့လည်း ပေါ်ထွန်းလာကြသည်။

Verse 105

यक्षराक्षसगंधर्वा दिव्य नानास्त्रपाणयः । जघ्नुर्दैत्येश्वरं सर्वे संभूय तु महाबलाः

ယက္ခ၊ ရက္ခသ၊ ဂန္ဓဗ္ဗတို့သည်—ဒိဗ္ဗ လက်နက်မျိုးစုံကို ကိုင်ဆောင်၍—အားလုံး မဟာဗလဖြင့် စုပေါင်းကာ ဒೈတျာတို့၏ အရှင်ကို သတ်ဖြတ်လေ၏။

Verse 106

न चैवास्त्राण्यसज्जंत गात्रे वज्राचलोपमे । अथो रथादवप्लुत्य तारको दानवाधिपः

ဗဇ္ရတောင်တန်းကဲ့သို့ ခိုင်မာသော သူ၏ကိုယ်ခန္ဓာပေါ်သို့ လက်နက်များသည် လုံးဝ မထိခိုက်နိုင်ခဲ့။ ထို့နောက် ဒာနဝတို့၏ အရှင် တာရကာသည် ရထားမှ ခုန်ဆင်းလာ၏။

Verse 107

जघान कोटिशो देवान्करपार्ष्णिभिरेव च । हतशेषाणि सैन्यानि देवानां विप्र दुद्रुवुः

သူသည် လက်ဖဝါး၏ ခြေခလယ်ကဲ့သို့သော အစိတ်အပိုင်းဖြင့်သာ ဒေဝတများကို ကုဋိကုဋိအထိ ထိုးနှက်သတ်ဖြတ်ခဲ့၏။ အို ဗြာဟ္မဏ၊ သတ်ဖြတ်မှုနောက် ကျန်ရစ်သော ဒေဝစစ်တပ်တို့သည် ကြောက်လန့်၍ ပြေးလွှားသွားကြ၏။

Verse 108

दिशो भीतानि संत्यज्य रणोपकरणानि च । दृष्ट्वा तान्विद्रुतान्देवांस्तारको वाक्यमब्रवीत्

ဒေဝတတို့သည် ကြောက်ရွံ့၍ အရပ်အနှံ့သို့ ပြေးလွှားကာ စစ်ပစ္စည်းများကို စွန့်ပစ်သွားသည်ကို မြင်လျှင် တာရကာသည် ဤစကားကို ဆို၏။

Verse 109

मा वधिष्ठ सुरान्दैत्या वज्रांगाय च मंदिरे । शीघ्रमानीय दर्श्यंतां बद्धान्पश्यत्वयं सुरान्

“အို ဒೈတျတို့၊ ဗဇ္ရောင်းဂ၏ မန္ဒိရအတွင်း၌ ဒေဝတတို့ကို မသတ်ကြနှင့်။ အမြန်ဆုံး ခေါ်လာ၍ ပြသကြ—ဗဇ္ရောင်းဂသည် ချည်နှောင်ထားသော ဒေဝတတို့ကို မြင်စေကြ။”

Verse 110

लोकपालांस्ततो दैत्यो बद्ध्वा चेंद्रमुखान्रणे । सरुद्रान्सुदृढैः पाशैः पशुपालः पशूनिव

ထို့နောက် ထိုဒೈတျသည် စစ်မြေပြင်၌ အိန္ဒြာတို့အပါအဝင် လောကပါလတို့ကို ချည်နှောင်ခဲ့၏။ ထို့ပြင် အလွန်ခိုင်မာသော ပာရှာကြိုးများဖြင့် ရုဒြတို့ကိုပါ နွားထိန်းက တိရစ္ဆာန်များကို ချည်သကဲ့သို့ ချည်နှောင်လိုက်၏။

Verse 111

स भूयो रथमास्थाय जगाम स्वकमालयं । सिद्धगंधर्वसंघुष्टं विपुलाचलमस्तकम्

ထို့နောက် သူသည် ရထားကို ထပ်မံစီးနင်း၍ မိမိ၏ သာမ (နေရာ) သို့ သွားလေ၏—ကျယ်ပြန့်သော တောင်ထိပ်ပေါ်တွင် စိဒ္ဓများနှင့် ဂန္ဓဗ္ဗများ၏ သံစဉ်သံတော်များ ကောင်းကင်တိုင်အောင် ပဲ့တင်ထပ်လျက်ရှိ၏။