Adhyaya 31

Verse 1

भीष्म उवाच । भगवन्महदाश्चर्यं बाष्कलेर्बंधनं हि यत् । कृतं त्रिविक्रमं रूपं यदा संयमितो बलि

ဘီရှ္မက ဆိုသည်– အို ဘဂဝန်၊ အလွန်အံ့ဩဖွယ်တည်း—ဘာရှ္ကလီသည် မည်သို့ ချည်နှောင်ခံရသနည်း၊ ဘလီကို ထိန်းချုပ်သည့်အခါ တြိဝိက్రమ ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို မည်သို့ ခံယူသနည်း။

Verse 2

एतन्मया श्रुतं पूर्वं कथ्यमानं द्विजोत्तमैः । पाताले वसतेद्यापि वैरोचनसुतो बलि

ဤအကြောင်းကို အရင်ကလည်း ဗြာဟ္မဏဒွိဇအမြတ်တို့က ပြောကြားရာမှ ငါကြားဖူး၏။ ယခုတိုင်လည်း ဝီရောချန၏သား ဘလိသည် ပာတာလာ (အောက်လောက) တွင် နေထိုင်လျက်ရှိသည်။

Verse 3

नागतीर्थं यथाभूतं पिशाचानां तु संभवम् । शिवदूती कथं चात्र केनेयं मंगलीकृता

ဤ နာဂတီရ္ထ သည် အမှန်တကယ် ဘယ်လိုဖြစ်ပေါ်လာသနည်း၊ ပိသာချာတို့၏ ဖြစ်ပေါ်မှုက ဘယ်လိုနည်း။ ထို့ပြင် ဤနေရာ၌ ရှိဝဒူတီသည် ဘယ်လိုပေါ်ထွန်းလာသနည်း—သူမကို မင်္ဂလာဖြစ်စေသူမှာ မည်သူနည်း။

Verse 4

अंतरिक्षे पुष्करं तु केन नीतं महामुने । एतदाचक्ष्व मे सर्वं यथा बाष्कलिबंधनम्

အို မဟာမုနိ၊ ပုရှ္ကရကို မည်သူက ကောင်းကင်သို့ တင်ယူသနည်း။ ဘာෂ္ကလိ၏ ချည်နှောင်မှုကို ရှင်းပြသကဲ့သို့ ဤအရာအားလုံးကို ငါ့အား ပြည့်စုံစွာ ပြောကြားပါ။

Verse 5

भूमिप्रक्रमणं पूर्वं कृतं देवेन विष्णुना । द्वितीये कारणं किं च येन देवश्चकार ह

ယခင်က ဒေဝ ဝိෂ္ဏုသည် “မြေပြင်ကို ခြေလှမ်းဖြတ်သန်းခြင်း” ကို ပြုခဲ့၏။ ထို့နောက် ဒုတိယအကြိမ်တွင် ဘာကြောင့်ကြောင့် ဘုရားသခင်က ထပ်မံ ပြုလုပ်ခဲ့သနည်း။

Verse 6

तत्त्वतस्त्वं हि तत्सर्वं यथाभूतं तथा वद । पापक्षयकरं ह्येतच्छ्रोतव्यं भूतिमिच्छता

ထို့ကြောင့် အမှန်တရားအတိုင်း၊ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သကဲ့သို့ အားလုံးကို ပြောကြားပါ။ ဤကထာသည် အပြစ်ကို ချေဖျက်ပေးသည်; စည်းစိမ်နှင့် ကောင်းကျိုးကို လိုလားသူသည် နားထောင်သင့်၏။

Verse 7

पुलस्त्य उवाच । प्रश्नभारस्त्वया राजन्कौतुकादेव कीर्तितः । कथयामि हि तत्सर्वं यथाभूतं नृपोत्तम

ပုလස්တျာက မိန့်ကြားသည်– အို မင်းကြီး၊ သင်သည် စူးစမ်းလိုစိတ်ကြောင့်သာ ဤလေးလံသော မေးခွန်းများကို တင်ပြခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် အို အကောင်းဆုံးသော အုပ်စိုးရှင်၊ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သကဲ့သို့ အားလုံးကို ငါ တိတိကျကျ ပြောပြမည်။

Verse 8

विष्णोः पदानुषंगेण बंधनं बाष्कलेरिह । श्रुतं तद्भवता सर्वं मया ते परिकीर्तितं

ဤနေရာတွင် ဗိဿနု၏ ခြေတော်နှင့် ဆက်နွယ်မှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ဘာရှ္ကလ၏ ချည်နှောင်ခြင်းအကြောင်းကို သင် အပြည့်အစုံ ကြားနာပြီးပြီ။ ငါသည် ထိုအားလုံးကို သင့်အား ပြောကြားပြီးပြီ။

Verse 9

भूयोपि विष्णुना भीष्म प्राप्ते वैवस्वतेंतरे । त्रैलोक्यं बलिनाक्रांतं विष्णुना प्रभविष्णुना

ထပ်မံ၍ အို ဘီရှ္မ၊ ဝိုင်ဝස්ဝတ မန္ဝန္တရ ရောက်လာသောအခါ သုံးလောကကို ဘလီက လွှမ်းမိုးသိမ်းပိုက်ခဲ့သည်။ ထိုအခါ အစွမ်းထက်မြတ်သော အရှင် ဗိဿနုက ဝင်ရောက်ကယ်တင်တော်မူ하였다။

Verse 10

गत्वा त्वेकाकिना यज्ञे तथा संयमितो बलि । भूयोपि देवदेवेन भूमेः प्रक्रमणं कृतम्

ယဇ်ပူဇော်ပွဲသို့ တစ်ယောက်တည်း သွားရောက်သဖြင့် ဘလီကို ထိန်းချုပ်တားဆီးနိုင်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် ထပ်မံ၍ ဒေဝတို့၏ ဒေဝတော်က မြေပြင်ကို ခြေလှမ်းဖြင့် လှမ်းကျော်သည့် ကိစ္စကို ပြုတော်မူ하였다။

Verse 11

प्रादुर्भावो वामनस्य तथाभूतो नराधिप । पुनस्त्रिविक्रमो भूत्वा वामनो भूदवामनः

အို နရာဓိပတိ၊ ဤသို့ပင် ဝါမန၏ ပေါ်ထွန်းခြင်း ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် တြိဝိက్రమ ဖြစ်လာသောအခါ ဝါမနသည် မသေးငယ်တော့ဘဲ မဟာရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ဆောင်တော်မူ하였다။

Verse 12

उत्पत्तिरेषा ते सर्वा कथिता कुरुनंदन । नागानां तु यथा तीर्थं तच्छृणुष्व महाव्रत

အို ကာရဝမျိုးနွယ်၊ ၎င်းတို့၏ မူလအစအကြောင်း အလုံးစုံကို သင့်အား ငါပြောပြပြီးပြီ။ ယခုမူ အို အကျင့်မြတ်ကို ကျင့်သောသူ၊ နဂါးတို့နှင့် သက်ဆိုင်သော မြင့်မြတ်သော ဘုရားဖူးနေရာအကြောင်းကို နားထောင်လော့။

Verse 13

अनंतो वासुकिश्चैव तक्षकश्च महाबलः । कर्कोटकश्च नागेंद्रः पद्मश्चान्यः सरीसृपः

အနန္တ၊ ဝါသုကိ၊ တန်ခိုးကြီးသော တက္ကသက၊ မြွေတို့၏ဘုရင် ကာကောဋက နှင့် ပဒုမ အမည်ရှိသော အခြားမြွေကြီးတစ်ကောင်တို့ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 14

महापद्मस्तथा शंखः कुलिकश्चापराजितः । एते कश्यपदायादा एतैरापूरितं जगत्

မဟာပဒုမ၊ သင်္ခ၊ ကုလိက နှင့် အပရာဇိတ— ဤသူတို့သည် ကဿပ၏ အဆက်အနွယ်များ ဖြစ်ကြပြီး ဤကမ္ဘာလောကသည် ၎င်းတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။

Verse 15

एतेषां तु प्रसूत्या तु इदमापूरितं जगत् । कुटिलाभीमकर्माणस्तीक्ष्णास्याश्च विषोल्बणाः

အမှန်စင်စစ် ဤကမ္ဘာလောကသည် ၎င်းတို့၏ သားစဉ်မြေးဆက်တို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။ ၎င်းတို့သည် ကောက်ကျစ်၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အပြုအမူရှိကြပြီး ထက်မြက်သော မျက်နှာထားနှင့် အဆိပ်ပြင်းသူများ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 16

दष्ट्वा मंदांश्चमनुजान्कुर्युर्भस्मक्षणात्तु ते । तद्दर्शनाद्भवेन्नाशो मनुष्याणां नराधिप

ထိုလေးလံထိုင်းမှိုင်းသော လူတို့ကို မြင်လျှင် ၎င်းတို့သည် တစ်ခဏချင်းအတွင်း ပြာကျစေလိမ့်မည်။ အို လူတို့၏သခင်မင်းကြီး၊ ၎င်းတို့၏ အကြည့်မျှဖြင့်ပင် လူတို့အား ပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်စေနိုင်၏။

Verse 17

अहन्यहनि जायेत क्षयः परमदारुणः । आत्मनस्तु क्षयं दृष्ट्वा प्रजास्सर्वास्समंततः

နေ့စဉ်နေ့တိုင်း အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် ကျဆင်းမှု ပေါ်ပေါက်လာ၏။ မိမိအတွင်းရှိ ထိုကျဆင်းမှုကို မြင်သော် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ပြည်သူအားလုံးလည်း ထိခိုက်လှုပ်ရှားကြ၏။

Verse 18

जग्मुः शरण्यं शरणं ब्रह्माणं परमेश्वरं । इममेवार्थमुद्दिश्य प्रजाः सर्वा महीपते

အို မဟီပတိ၊ ပြည်သူအားလုံးသည် ဤရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုတည်းကြောင့်ပင်၊ အားကိုးရှာသူတို့၏ အားကိုးရာဖြစ်သော အမြင့်မြတ်ဆုံး အရှင် ဘြဟ္မာထံသို့ ခိုလှုံသွားကြ၏။

Verse 19

ऊचुः कमलजं दृष्ट्वा पुराणं ब्रह्मसंज्ञकम् । प्रजा ऊचुः । देवदेवेश लोकानां प्रसूते परमेश्वर

ကြာပန်းမှ မွေးဖွားသော ဘြဟ္မာနှင့် “ဘြဟ္မ-ပုရာဏ” ဟုခေါ်သော ပုရာဏကို မြင်ပြီးနောက် ပရဇာတို့က ဆိုကြ၏— “အို ဒေဝတို့၏ ဒေဝ၊ အို အမြင့်မြတ်ဆုံး အရှင်၊ လောကတို့ကို ပေါ်ထွန်းစေပါ။”

Verse 20

त्राहि नस्तीक्ष्णदंष्ट्राणां भुजगानां महात्मनाम् । दिनेदिने भयं देव पश्यामः कृपणा भृशम्

ဓားကဲ့သို့ ထက်မြက်သော အစွယ်ရှိသည့် မဟာမြွေတို့မှ ကျွန်ုပ်တို့ကို ကယ်တင်ပါ။ အို ဒေဝ၊ နေ့စဉ်နေ့တိုင်း ကျွန်ုပ်တို့ ဆင်းရဲသူများသည် ကြီးမားသော ကြောက်ရွံ့မှုကိုသာ မြင်နေရပါသည်။

Verse 21

मनुष्यपशुपक्ष्यादि तत्सर्वं भस्मसाद्भवेत् । त्वया सृष्टिः कृता देव क्षीयते तु भुजंगमैः

လူ၊ တိရစ္ဆာန်၊ ငှက် စသဖြင့် အားလုံးသည် ပြာဖြစ်သွားမည်။ အို ဒေဝ၊ သင်ဖန်ဆင်းထားသော စကြဝဠာကို မြွေတို့က လျော့နည်းပျက်စီးစေကြ၏။

Verse 22

एतज्ज्ञात्वा यदुचितं तत्कुरुष्व पितामह । ब्रह्मोवाच । अहं रक्षां विधास्यामि भवतीनां न संशयः

“ဤအရာကို သိပြီးနောက်၊ အို ပိတామဟာ၊ သင့်လျော်သကဲ့သို့ ပြုလုပ်လော့။” ဗြဟ္မာက မိန့်တော်မူသည်—“သင်တို့အားလုံးကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မည်၊ သံသယမရှိ।”

Verse 23

व्रजध्वं स्वनिकेतानि नीरुजो गतसाध्वसाः । एवमुक्ते प्रजाः सर्वा ब्रह्मणाऽव्यक्तमूर्तिना

“ကိုယ့်ကိုယ့်အိမ်ရာသို့ သွားကြလော့—ရောဂါကင်း၍ ကြောက်ရွံ့မှုလည်း ပျောက်ကင်းစေ။” အဗျက်တ-ရုပ်သဏ္ဌာန်ရှိ ဗြဟ္မာက ဤသို့ မိန့်တော်မူသော် သတ္တဝါအားလုံး…

Verse 24

आजग्मुः परमप्रीताः स्तुत्वा चैव स्वयंभुवम् । प्रयातासु प्रजास्वेवं तानाहूय भुजंगमान्

သူတို့သည် အလွန်ပီတိဖြစ်ကာ စွယံဘူ (ဗြဟ္မာ) ကို ချီးမွမ်းပြီး ပြန်သွားကြသည်။ သတ္တဝါတို့ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက်၊ သူသည် နာဂများကို ခေါ်ယူ하였다။

Verse 25

शशाप परमक्रुद्धो वासुकिप्रमुखांस्तदा । ब्रह्मोवाच । अहन्यहनि भूतानि भक्ष्यंते वै दुरात्मभिः

ထို့နောက် သူသည် အလွန်ဒေါသထွက်ကာ ဝါစုကီကို အစပြု၍ နာဂခေါင်းဆောင်များကို ကျိန်စာချ하였다။ ဗြဟ္မာက မိန့်တော်မူသည်—“နေ့စဉ်နေ့တိုင်း မကောင်းစိတ်ရှိသူတို့က သတ္တဝါများကို အမှန်တကယ် စားသောက်ကြသည်။”

Verse 26

नश्यंति तूरगैर्दष्टा मनुष्याः पशवस्तथा । यस्मान्मत्प्रभवान्नित्यं क्षयं नयथ मानुषान्

တူရဂ၏ ကိုက်ဒဏ်ကြောင့် လူနှင့် တိရစ္ဆာန်တို့လည်း ပျက်စီးသေဆုံးကြသည်။ ထို့ကြောင့် သင်တို့သည် အမြဲတမ်း ငါ့ထံမှ ပေါ်ပေါက်လာသူများဖြစ်သဖြင့် လူသားတို့ကို အစဉ်မပြတ် ပျက်စီးခြင်းသို့ ဆောင်ကြဉ်းနေကြသည်။

Verse 27

अतोन्यस्मिन्भवे भूयान्ममकोपात्सुदारुणात् । भवतां हि क्षयो घोरो भावि वैवस्वतेंतरे

ထို့ကြောင့် အနာဂတ်၌ အခြားဘဝတစ်ဘဝတွင်၊ ငါ၏ အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် ဒေါသကြောင့်၊ ဝိုင်ဝသွဝတ မနု၏ ကာလအကြား၌ သင်တို့အပေါ် ကြောက်မက်ဖွယ် ဖျက်ဆီးခြင်းသည် အမှန်တကယ် ဖြစ်ပေါ်လိမ့်မည်။

Verse 28

तथान्यः सोमवंशीयो राजा वै जनमेजयः । धक्ष्यते सर्पसत्रेण प्रदीप्ते हव्यवाहने

ထို့အတူ စောမဝంశမှ အခြားမင်းတစ်ပါး—အမှန်တကယ် ဂျနမေဇယ—သည် ဟဗျဝါဟန မီး (ပူဇော်ပစ္စည်းသယ်ဆောင်သောမီး) တောက်လောင်နေချိန်၌ စရ്പသတ်ရ ယဇ္ဈဖြင့် မြွေတို့ကို လောင်ကျွမ်းစေလိမ့်မည်။

Verse 29

मातृष्वसुश्च तनयांस्तार्क्ष्यो वो भक्षयिष्यति । एवं वो भविता नाशः सर्वेषां दुष्टचेतसाम्

တာရ္ක්ෂျ (ဂရုဍ) သင်တို့၏ မိခင်ဘက် အမများ၏ သားတို့ကို စားသောက်လိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် မကောင်းသောစိတ်ရှိသူ သင်တို့အားလုံးအပေါ် ဖျက်ဆီးခြင်းသည် ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

Verse 30

शप्त्वा कुलसहस्रं तु यावदेकं कुलं स्थितम् । एवमुक्ते तु वेपंतो ब्रह्मणा भुजगोत्तमाः

မျိုးရိုးတစ်ထောင်ကို ကျိန်စာချပြီး တစ်မျိုးရိုးတည်းသာ ကျန်နေသည့်အထိ ဖြစ်လာသောအခါ၊ ဗြဟ္မာက ဤသို့ မိန့်တော်မူသဖြင့် မြွေတို့အထဲမှ အမြတ်ဆုံးတို့သည် တုန်လှုပ်လာကြ၏။

Verse 31

इति श्रीपाद्मपुराणे प्रथमे सृष्टिखंडे शिवदूतीचरितं नाम एकत्रिंशोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သီရိ ပဒ္မပုရာဏ၏ ပထမပိုင်း စೃಷ್ಟိခဏ္ဍ၌ “ရှီဝဒူတီ၏ အတ္ထုပ္ပတ္တိ” ဟု အမည်ရသော သုံးဆယ့်တစ်မြောက် အခန်းသည် ပြီးဆုံး၏။

Verse 32

विषोल्बणत्वं क्रूरत्वं दंदशूकत्वमेव च । संपादितं त्वया देव इदानीं शपसे कथं

အဆိပ်ပြင်းထန်မှု၊ ရက်စက်မှု၊ ကိုက်တတ်သော မြွေ၏သဘာဝတိုင်အောင်—ဤအရာအားလုံးကို အရှင်ဘုရား၊ သင်၏အမိန့်တော်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ယခု သင်သည် အဘယ်ကြောင့် ကျွန်ုပ်ကို ကျိန်စာပေးမည်နည်း။

Verse 33

ब्रह्मोवाच । यदि नाम मया सृष्टा भवंतः कुटिलाशयाः । ततः किं बहुना नित्यं भक्षयध्वं गतव्यथाः

ဗြဟ္မာမိန့်တော်မူသည်– အကယ်၍ အမှန်တကယ် ငါက သင်တို့ကို ကောက်ကျစ်သောစိတ်ထားရှိသည့် သတ္တဝါများအဖြစ် ဖန်ဆင်းခဲ့လျှင် စကားများစွာပြော၍ အကျိုးအမြတ်မရှိ။ အမြဲစားသောက်ကြ၊ ဝေဒနာကင်းစွာနေကြ။

Verse 34

नागा ऊचुः । मर्यादां कुरु देवेश स्थानं चैव पृथक्पृथक् । मनुष्याणां तथास्माकं समयं देव कारय

နာဂများက ဆိုကြသည်– အို ဒေဝတို့၏အရှင်၊ စည်းကမ်းကန့်သတ်ချက်ကို သတ်မှတ်ပေးပါ၊ နေရာများကိုလည်း သီးခြားသီးခြား ချမှတ်ပေးပါ။ ထို့ပြင် အရှင်ဘုရား၊ လူသားတို့နှင့် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် သဘောတူညီသော စည်းမျဉ်းကို ချမှတ်ပေးပါ။

Verse 35

शापो यो भवता दत्तो मनुष्यो जनमेजयः । नाशं नः सर्पसत्रेण उल्बणं च करिष्यति

အရှင်ဘုရားပေးထားသော ကျိန်စာကြောင့် လူဘုရင် ဇနမေဇယသည် မြွေယဇ္ဈ (စර්ပသတ္တရ) ဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့ကို ဖျက်ဆီးမည်၊ ထို့ပြင် ကြီးမားသော ဘေးကပ်ကို ဖြစ်စေမည်။

Verse 36

ब्रह्मोवाच । जरत्कारुरिति ख्यातो भविता ब्रह्मवित्तमः । जरत्कन्या तस्य देया तस्यामुत्पत्स्यते सुतः

ဗြဟ္မာမိန့်တော်မူသည်– “ဇရတ်ကာရု” ဟု ကျော်ကြားသောသူ တစ်ဦး မွေးဖွားလာမည်၊ သူသည် ဗြဟ္မသိဒ္ဓိကို အထူးထက်မြက်စွာ သိမြင်သူ ဖြစ်မည်။ သူ့အား “ဇရတ်-ကနျာ” ကို ပေးအပ်ရမည်၊ ထိုသူမမှ သားတစ်ယောက် မွေးဖွားမည်။

Verse 37

रक्षां कर्ता स वो विप्रो भवतां कुलपावनः । तथा करोमि नागानां समयं मनुजैः सह

ထိုပုဏ္ဏားသည် သင်တို့၏ အကာအကွယ်ပေးသူ၊ သင်တို့၏ မျိုးနွယ်ကို သန့်စင်စေသူ ဖြစ်လိမ့်မည်။ ထို့နည်းတူ၊ ငါသည် နဂါးတို့နှင့် လူသားတို့အကြား သဘောတူညီချက်တစ်ခုကို ပြုလုပ်၏။

Verse 38

तदेकमनसः सर्वे शृणुध्वं मम शासनम् । सुतलं वितलं चैव तृतीयं च तलातलम्

စိတ်ကို တည်ငြိမ်စွာထားလျက် ငါ၏အမိန့်ကို နားထောင်ကြလော့ - သုတလ၊ ဝိတလ နှင့် တတိယဘုံဖြစ်သော တလာတလ သို့ သွားကြလော့။

Verse 39

दत्तं च त्रिप्रकारं वो गृहं तत्र गमिष्यथ । तत्र भोगान्बहुविधान्भुंजाना मम शासनात्

သုံးဆင့်ရှိသော နေအိမ်ကို သင်တို့အား ပေးအပ်ပြီးဖြစ်သည်၊ ထိုနေရာသို့ သွားကြလော့။ ထိုနေရာ၌ ငါ၏အမိန့်တော်အရ သင်တို့သည် များစွာသော စည်းစိမ်ချမ်းသာတို့ကို ခံစားရလိမ့်မည်။

Verse 40

तिष्ठध्वं सप्तमं यावत्कालं तं तु पुनःपुनः । ततो वैवस्वतस्यादौ काश्यपेयो भविष्यति

သတ္တမမြောက်ကာလတိုင်အောင် ထိုနေရာ၌ နေရစ်ကြလော့။ ထို့နောက် ဝေဝဿဝတ မနုခေတ် အစတွင် ကဿပ၏ သားတော် ပေါ်ထွန်းလာလိမ့်မည်။

Verse 41

दायादः सर्वदेवानां सुपर्णस्सर्पभक्षकः । तदा प्रसूतिः सर्पाणां दग्धा वै चित्रभानुना

နတ်ဘုရားအပေါင်းတို့၏ အမွေခံဖြစ်သော၊ မြွေတို့ကို စားသော ဂဠုန်သည် ပေါ်ထွန်းလာ၏။ ထိုအချိန်၌ မြွေတို့၏ မျိုးဆက်သည် နေမင်း (စိတြဘနု) အားဖြင့် လောင်ကျွမ်းခြင်း ခံရလေ၏။

Verse 42

भवतां चैव सर्वेषां भविष्यति न संशयः । ये ये क्रूरा भोगिनो दुर्विनीतास्तेषामंतो भाविता नान्यथैतत्

သင်တို့အားလုံးအတွက်လည်း ဤအရာသည် အမှန်တကယ် ဖြစ်ပေါ်မည်—သံသယမရှိ။ ကြမ်းတမ်းသူ၊ အာရုံခံစားမှုအပျော်အပါး၌ မူးယစ်သူ၊ စည်းကမ်းမဲ့သူတို့၏ အဆုံးအဖြတ်သည် သတ်မှတ်ပြီးသားဖြစ်၍ အခြားမဖြစ်နိုင်။

Verse 43

कालव्याप्तं भक्षयध्वं च सत्वं तथापकारे चकृते मनुष्यम् । मंत्रौषधैर्गारुडैश्चैव तंत्रैर्बंधैर्जुष्टा मानवा ये भवंति

“ကာလ (အချိန်) က ဖမ်းဆီးထားသော သတ္တဝါကို စားလော့; ထို့အတူ အပကာရ ပြုသူ လူကိုလည်း (စားလော့)။ မန္တရ၊ ဆေးဝါးပူဇော်ကိစ္စများ၊ ဂရုဍ မန္တရများနှင့် တန္တရ ချည်နှောင်မှုတို့ကို အားကိုးသူ လူတို့သည်—ဤသို့သော လူများဖြစ်လာကြသည်။”

Verse 44

तेभ्यो भीतैर्वर्तितव्यं न चान्यच्चित्ते कार्यं चान्यथा वो विनाशः । इतीरिते ब्रह्मणा वै भुजंगा जग्मुः स्थानं सुतलाख्यं हि सर्वे

“သူတို့ကို ကြောက်ရွံ့၍ သင်တို့သည် ထိုသို့ပင် အကျင့်အကြံပြုရမည်; စိတ်ထဲတွင် အခြားရည်ရွယ်ချက် မထားနှင့်—မဟုတ်လျှင် သင်တို့ ပျက်စီးမည်။” ဤသို့ ဘြဟ္မာက သင်ကြားရာကို နာဂ (မြွေတော်) အားလုံးသည် ‘သုတလ’ ဟုခေါ်သော နေရာသို့ သွားကြ၏။

Verse 45

तस्थुर्भोगान्भुंजमानाश्च सर्वे रसातले लीलया संस्थितास्ते । एवं शापं तुते लब्ध्वाप्रसादं च चतुर्मुखात्

သူတို့အားလုံးသည် ရသာတလ၌ တည်နေကြ၍ လီလာသဘောဖြင့် ထိုနေရာ၌ နေထိုင်ကာ မိမိတို့၏ ဘောဂပျော်ရွှင်မှုကို ခံစားနေကြ၏။ ထိုသို့ စတုရမုခ ဘြဟ္မာထံမှ သူတို့သည် ကျိန်စာလည်း ရ၍ အနုဂ्रह (ပရသာဒ) လည်း ရခဲ့ကြသည်…

Verse 46

तस्थुः पातालनिलये मुदितेनांतरात्मना । ततः कालांत रेभूते पुनरेवं व्यचिंतयन्

သူတို့သည် ပာတာလ နေရာအိမ်ရာ၌ တည်နေကြ၍ အတွင်းစိတ်မှာ ပီတိဖြင့် ရွှင်လန်းနေ၏။ ထို့နောက် အချိန်ကာလတစ်ခုပြီးလျှင် သူတို့သည် ထိုသို့ပင် ပြန်လည် စဉ်းစားကြ၏။

Verse 47

भविता भरतो राजा पांडवेयो महायशाः । अस्माकं तु क्षयकरो दैवयोगेन केनचित्

ပဏ္ဍဝမျိုးနွယ်မှ ဂုဏ်သတင်းကြီးသော ဘရတ မင်းတစ်ပါး ပေါ်ထွန်းမည်; သို့သော် ကံကြမ္မာ၏ အချို့သော ဆုံဆည်းမှုကြောင့် သူသည် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် ပျက်စီးခြင်း၏ အကြောင်းရင်း ဖြစ်လာမည်။

Verse 48

कथं त्रिभुवने नाथः सर्वेषां च पितामहः । सृष्टिकर्ता जगद्वंद्यः शापमस्मासु दत्तवान्

လောကသုံးပါး၏ အရှင်၊ သတ္တဝါအားလုံး၏ ပိတামဟ၊ စကြဝဠာကို ဖန်ဆင်းသူ၊ ကမ္ဘာလောကတစ်လျှောက် ချီးမြှောက်ကန်တော့ခံရသော ထိုဘုရားသည် ကျွန်ုပ်တို့အပေါ် မည်သို့ ကျိန်စာ ချမှတ်နိုင်သနည်း။

Verse 49

देवं विरंचिनं त्यक्त्वा गतिरन्या न विद्यते । वैराजे भवनश्रेष्ठे तत्र देवः स तिष्ठति

ဒေဝ ဝိရဉ္စိ (ဗြဟ္မာ) ကို မထားလျှင် အခြား အားကိုးရာ မရှိ။ ဝိုင်ရာဇ ဟုခေါ်သော အမြင့်မြတ်ဆုံး မဟာနန်းတော်၌ ထိုဒေဝတော်သည် တည်ရှိတော်မူ၏။

Verse 50

स देवः पुष्करस्थो वै यज्ञं यजति सांप्रतम् । गत्वा प्रसादयामस्तं वरं तुष्टः प्रदास्यति

ထိုဒေဝတော်သည် ပုෂ္ကရ၌ တည်ရှိ၍ ယခုအခါ ယဇ္ဉကို ဆောင်ရွက်နေသည်။ သွား၍ ပူဇော်ကာ ပျော်ရွှင်စေကြစို့; ပျော်ရွှင်တော်မူလျှင် ဆုတောင်းအလိုတော်ကို ပေးတော်မူမည်။

Verse 51

एवं विचिंत्य ते सर्वे नागा गत्वा च पुष्करम् । यज्ञपर्वतमासाद्य शैलभित्तिमुपाश्रिताः

ဤသို့ စဉ်းစားဆုံးဖြတ်ပြီးနောက် နာဂအားလုံး ပုෂ္ကရသို့ သွားကြသည်။ ယဇ္ဉတောင်သို့ ရောက်လျှင် ကျောက်တောင်နံရံဘက်၌ ခိုလှုံနေကြ၏။

Verse 52

दृष्ट्वा नागांस्तथा श्रान्तान्वारिधाराश्च शीतलाः । उदङ्मुखा वै निष्क्रांतास्सर्वेषां तु सुखप्रदाः

နာဂတို့လည်း ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသည်ကို မြင်သဖြင့် အေးမြသော ရေစီးရေကြောင်းများသည် မြောက်ဘက်မျက်နှာမူ၍ ထွက်ပေါ်လာကာ အားလုံးအတွက် သက်သာချမ်းသာနှင့် ပျော်ရွှင်မှုကို ပေးလေ၏။

Verse 53

नागतीर्थं ततो जातं पृथिव्यां भरतर्षभ । नागकुंडं च वै केचित्सरितं चापरेऽब्रुवन्

ထို့နောက်၊ ဗာရတမျိုးရိုးအထွဋ်အမြတ်အို၊ မြေပြင်ပေါ်၌ သန့်ရှင်းသော “နာဂတီရ္ထ” ပေါ်ပေါက်လာ၏။ အချို့က “နာဂကුණ္ဍ” ဟု ခေါ်ကြပြီး အခြားအချို့က မြစ်ဟု ဆိုကြ၏။

Verse 54

पुण्यं तत्सर्वतीर्थानां सर्पाणां विषनाशनम् । मज्जन्ति तत्र ये मर्त्या अधिश्रावण पंचमि

ထိုနေရာ/ထိုကర్మသည် တီရ္ထအားလုံးအနက် အလွန်ပုဏ္ဏကောင်းမြတ်ပြီး မြွေဗစ်ကို ဖျက်ဆီးပေးသည်။ ရှရావဏလ၏ ပဉ္စမီနေ့တွင် ထိုနေရာ၌ ရေချိုးသော လူသားတို့သည် ထိုအကျိုးကို ရရှိကြ၏။

Verse 55

न तेषां तु कुले सर्पाः पीडां कुर्वन्ति कर्हिचित् । श्राद्धं पितॄणां ये तत्र करिष्यंति नरा भुवि

သူတို့၏ မျိုးရိုးအတွင်း၌ မြွေတို့သည် မည်သည့်အခါမျှ ဒုက္ခမပေးကြ—မြေပြင်ပေါ်၌ ထိုနေရာတွင် ပိတೃတို့အတွက် ရှရဒ္ဓကర్మကို ပြုလုပ်သော လူတို့အတွက် ဖြစ်၏။

Verse 56

ब्रह्मा तेषां परं स्थानं दास्यते नात्र संशयः । नागानां तु भयं ज्ञात्वा ब्रह्मा लोकपितामहः

ဗြဟ္မာသည် သူတို့အား အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဌာနကို ပေးအပ်မည်—ဤအပေါ် သံသယမရှိ။ ထို့ပြင် လောကပိတామဟ ဗြဟ္မာသည် နာဂတို့၏ ကြောက်ရွံ့မှုကို သိမြင်၍…

Verse 57

पूर्वोक्तं तु पुनर्वाक्यं नागानश्रावयत्तदा । पंचमी सा तिथिर्धन्या सर्वपापहरा शुभा

ထို့နောက် သူသည် ယခင်က ပြောခဲ့သော စကားတော်들을 နဂါးတို့အား ထပ်မံ အသံမြင့်မြင့် ရွတ်ဆိုကြားနာစေ하였다။ ပဉ္စမီ တိထီသည် ကောင်းချီးမင်္ဂလာပြည့်ဝ၍ အကုသိုလ်အပြစ်အားလုံးကို ဖယ်ရှားပေးသော တိထီဖြစ်သည်။

Verse 58

यतोऽस्यामेव सुतिथौ नागानां कार्यमुद्धृतम् । एतस्यां सर्वतो यस्तु कट्वम्लं परिवर्जयेत्

ဤအလွန်မင်္ဂလာရှိသော တိထီတော်၌ပင် နဂါးတို့နှင့် သက်ဆိုင်သော ကိစ္စ/ဝတ္တရားကို ထူထောင်၍ ထင်ရှားစေခဲ့သောကြောင့်၊ ဤအခါတွင် လိုက်နာသူမည်သူမဆို စပ်နှင့် ချဉ်သော အစားအစာတို့ကို အပြည့်အဝ ရှောင်ကြဉ်ရမည်။

Verse 59

क्षीरेण स्नापयेन्नागांस्तस्य ते यांति मित्रताम् । भीष्म उवाच । शिवदूती यथा जाता येन चैव निवेशिता

နို့ဖြင့် နဂါးတို့ကို ရေချိုးပေးရမည်; ထိုအခါ သူတို့သည် ထိုသူနှင့် မိတ်ဆွေဖြစ်လာကြသည်။ ဘီရှ္မက ဆိုသည်– “ရှီဝဒူတီသည် မည်သို့ မွေးဖွားလာသနည်း၊ မည်သူက သူမကို ခန့်အပ်/တင်မြှောက်ခဲ့သနည်း?”

Verse 60

तन्मे सर्वं यथातत्त्वं भवान्शंसितुर्महति । पुलस्त्य उवाच । शिवा नीलगिरिं प्राप्ता तपसे धृतमानसा

“ထို့ကြောင့် အမှန်တရားအတိုင်း အားလုံးကို ကျွန်ုပ်အား ရှင်းပြပါလော့; သင်သည် မဟာပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်၍ ပြောကြားရန် ထိုက်တန်ပါသည်။” ပုလஸ္တျက ဆိုသည်– “ရှီဝါသည် နီလဂိရိ တောင်သို့ ရောက်လာပြီး တပဿာအတွက် စိတ်ကို ခိုင်မာစွာ တည်ကြည်စေ하였다။”

Verse 61

रौद्री जटोद्भवा शक्तिस्तस्याः शृणु नृप व्रतम् । तपः कृत्वा चिरं कालं ग्रसिष्याम्यखिलं जगत्

အို မင်းကြီး၊ နားထောင်ပါ—ဂျဋာမှ ပေါ်ထွန်းလာသော ရော်ဒရီ အင်အား၏ ဝတ်တရားတော်ကို: အချိန်ကြာမြင့်စွာ တပဿာပြုပြီးနောက် ငါသည် လောကတစ်ခုလုံးကို မျိုသိမ်းမည်။

Verse 62

एवमुद्दिश्य पंचाग्निं साधयामास भामिनी । तस्याः कालांतरे देव्यास्तपंत्यास्तप उत्तमम्

ဤသို့ ပဉ္စာဂ္နီတပ (မီးငါးပါးတပ) ကို ဆောင်ရွက်မည်ဟု ဆုံးဖြတ်ကာ တောက်ပသော မိန်းမသည် ထိုတပကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ အချိန်ကြာလာသော် တေဝီသည် တပကို ဆက်လက်ကျင့်သဖြင့် သူမ၏ တပသည် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ကာ အလွန်ပြင်းထန်လှလာ하였다။

Verse 63

रुरुर्नाममहातेजा ब्रह्मदत्तवरोऽसुरः । समुद्रमध्ये रत्नाख्यं पुरमस्ति महाधनम्

ရုရု ဟူသော မဟာတေဇောရှိသည့် အသူရတစ်ပါးရှိ၍ ဘြဟ္မာထံမှ ဝရ (ကောင်းချီး) ကို ရရှိထားသည်။ သမုဒ္ဒရာအလယ်၌ “ရတန” ဟူသော မြို့တော်တစ်မြို့ရှိပြီး ရတနာနှင့် ဓနဥစ္စာ အလွန်ကြွယ်ဝလှသည်။

Verse 64

तत्रातिष्ठत्स दैत्येंद्रस्सर्वदेवभयंकरः । अनेक शतसाहस्र कोटिकोटिशतोत्तमैः

ထိုနေရာ၌ ဒိုင်တျယတို့၏ အင်္ဒြာ (ခေါင်းဆောင်) သည် တည်ရှိနေ၍ ဒေဝတားအားလုံးကို ကြောက်မက်စေသူ ဖြစ်သည်။ သူ့အနားတွင် အကောင်းဆုံးတပ်စုများ မရေတွက်နိုင်အောင်—သိန်းရာချီမှ စ၍ ကောဋိပေါင်းကောဋိအထိ—စည်းကမ်းတကျ စုဝေးနေ하였다။

Verse 65

असुरैरर्चितः श्रीमान्द्वितीयो नमुचिर्यथा । कालेन महता सोऽथ लोकपालपुरं ययौ

အသူရတို့က ပူဇော်အမြတ်တင်သော ထိုသီရိရှိသူသည် ရှေးကာလ၏ နမုချိကဲ့သို့ ဒုတိယတစ်ပါးပင် ဖြစ်သကဲ့သို့။ အချိန်အလွန်ကြာမြင့်ပြီးနောက် သူသည် လောကပာလတို့၏ မြို့တော်သို့ သွားရောက်하였다။

Verse 66

जिगीषुः सैन्यसंवीतो देवैर्वैरमरोचयत् । उत्तिष्ठतस्तस्य महासुरस्य समुद्रतोयं ववृधेति वेगात्

အောင်နိုင်လိုသော စိတ်ဖြင့် တပ်မတော်ဖြင့် ဝိုင်းရံထားကာ သူသည် ဒေဝတားတို့နှင့် ရန်ငြိုးကို လှုံ့ဆော်하였다။ ထိုမဟာအသူရ ထတက်လာသည့်အခါ သမုဒ္ဒရာရေသည် ရုတ်တရက် အရှိန်ပြင်းစွာ တက်မြင့်၍ လှိုင်းထန်လာ하였다။

Verse 67

अनेक नाग ग्रह मीनजुष्टमाप्लावयत्पर्वतसानुदेशान् । अंतःस्थितानेकसुरारिसंघं विचित्रवर्मायुधचित्रशोभम्

ထိုရေစီးသည် တောင်တန်းအလျားနှင့် ဒေသများကို ရေလွှမ်းမိုးစေ၍ နာဂများ၊ မိကျောင်းများ၊ ငါးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ하였다။ အတွင်း၌ နတ်တို့၏ ရန်သူအစုအဖွဲ့များ ရှိပြီး အံ့ဩဖွယ် ကာဝတ်နှင့် လက်နက်များဖြင့် တန်ဆာဆင်ကာ အရောင်မျိုးစုံ တောက်ပလင်းလက်နေ하였다။

Verse 68

भीमं बलं चलितं चारुयोधं विनिर्ययौ सिंधुजलाद्विशालम् । तत्र द्विपा दैत्यभठाभ्युपेताः सयानघंटाश्च समृद्धियुक्ताः

စင်ဓုမြစ်ရေထဲမှ အလွန်ကြီးမား၍ ကြောက်မက်ဖွယ် စစ်အင်အားတစ်ရပ် ထွက်ပေါ်လာသည်—လှုပ်ရှားလျင်မြန်၍ စစ်ပွဲ၌ လှပတင့်တယ်။ ထိုနေရာတွင် ဒေဝ်(အဆုရ) စစ်သားများက လိုက်ပါကာကွယ်သော ဆင်များလည်း ပေါ်ထွန်းလာပြီး ယာဉ်များနှင့် ခေါင်းလောင်းများဖြင့် တန်ဆာဆင်ကာ ပစ္စည်းကိရိယာနှင့် စည်းစိမ်ကြွယ်ဝမှု ပြည့်စုံနေ하였다။

Verse 69

विनिर्ययुः स्वाकृतिभिर्झषाणां समत्वमुच्चैः खलु दर्शयंतः । अश्वास्तथा कांचनसूत्रनद्धा रोहीतमत्स्या इव ते जलांते

သူတို့သည် မိမိတို့၏ ကိုယ်ရုပ်ပုံသဏ္ဌာန်ဖြင့် ငါး၏ပုံရိပ်ကို အထက်သို့ ထင်ရှားစွာ ပြသလျက် ထွက်ပေါ်လာကြသည်။ ထိုမြင်းများသည် ရွှေကြိုးများဖြင့် ချည်နှောင်ထား၍ ရေစပ်၌ အနီရောင်ငါးများကဲ့သို့ ထင်မြင်ရသည်။

Verse 70

व्यवस्थितास्तैः सममेव तूर्णं विनिर्ययुर्लक्षशः कोटिशश्च । तथा रविस्यंदनतुल्यवेगाः सचक्रदंडाक्षतवेणुयुक्ताः

ထို့နောက် သူတို့သည် တန်းစီညီညာစွာ အတူတကွ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာကြပြီး—သိန်းပေါင်းများစွာ၊ ကုဋေပေါင်းများစွာ အရေအတွက်ဖြစ်သည်။ နေမင်း၏ ရထားကဲ့သို့ အလျင်နှုန်းဖြင့် သွားလာကာ ဘီးများနှင့် တုတ်တံများကို တပ်ဆင်ထားပြီး မပျက်မကွဲ အက္ခတ အစေ့အနှံများနှင့် ဝါးပုလွေများလည်း ပါရှိသည်။

Verse 71

रथाश्च यंत्रोपरिपीडितांगाश्चलत्पताकाः स्वनितं विचक्रुः । तथैव योधाः स्थगितास्तरीभिस्तितीर्षवस्ते प्रवरास्त्रपाणयः

ရထားများသည် ယန္တရား၏ ဖိအားကြောင့် အစိတ်အပိုင်းများ တင်းကျပ်နေပြီး အလံများ လှုပ်ခတ်ကာ ဟုန်းဟုန်းမြည်သံကြီး ထွက်ပေါ်စေ하였다။ ထိုနည်းတူ လှေများကြောင့် တားဆီးခံထားရသော စစ်သည်များလည်း ကူးဖြတ်လိုစိတ် ပြင်းပြနေကြပြီး—လက်ထဲ၌ အထူးကောင်းမွန်သော လက်နက်များကို ကိုင်ဆောင်ထားသော အထက်တန်းဗိုလ်များ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 72

रणेरणे लब्धजयाः प्रहारिणो विरेजुरुच्चैरसुरानुगा भृशं । देवेषु वै रणे तेषु विद्रुतेषु विशेषतः

စစ်ပွဲတစ်ပွဲပြီးတစ်ပွဲတွင် အောင်ပွဲရရှိပြီးသော အကြမ်းဖက်ထိုးနှက်သူများ—အဆုရတို့၏နောက်လိုက်များ—အော်ဟစ်သံကြီးဖြင့် တောက်ပထင်ရှားလာကြ၏။ အထူးသဖြင့် ထိုတိုက်ပွဲများတွင် ဒေဝတို့ ထွက်ပြေးသွားသောအခါ ပိုမိုထင်ရှား၏။

Verse 73

असुरास्सर्वदेवानामन्वधावंस्ततस्ततः । ततो देवगणाः सर्वे द्रवंतो भयविह्वलाः

အဆုရတို့သည် ဒေဝအားလုံးကို ထပ်ခါထပ်ခါ လိုက်လံနှိပ်စက်လိုက်ကြ၏။ ထို့နောက် ဒေဝအဖွဲ့အစည်းအားလုံးသည် ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်၍ စိတ်မတည်မငြိမ်ဖြစ်ကာ ထွက်ပြေးကြ၏။

Verse 74

नीलं गिरिवरं जग्मुर्यत्र देवी स्वयं स्थिता । रौद्री तपोन्विता धन्या शांभवी शक्तिरुत्तमा

သူတို့သည် ဒေဝီကိုယ်တိုင် တည်ရှိရာ အထူးမြတ်သော နီလာတောင်သို့ သွားကြ၏—ရော်ဒရီ (Raudrī) အဖြစ် ကြမ်းတမ်းတောက်ပြောင်၍ တပဿာနှင့်ပြည့်စုံ၊ ကောင်းချီးမင်္ဂလာတော်မူသော—အမြင့်မြတ်ဆုံး ရှမ်းဘဝီ (Śāmbhavī) သက္တိတော်။

Verse 75

संहारकारिणी देवी कालरात्रीति यां विदुः । सा तु दृष्ट्वा तदा देवान्भयत्रस्तान्विचेतसः

ဖျက်ဆီးခြင်းကို ဆောင်ရွက်သော ဒေဝီကို “ကာလရာත්ရီ” (Kālarātrī) ဟု သိကြသည်။ ထိုအခါ ဒေဝတို့ကို ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်၍ စိတ်လွတ်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်ကို သူမ မြင်၏။

Verse 76

पप्रच्छ विस्मयाद्देवी प्रोत्फुल्लांबुजलोचना । पृष्ठतो वो न पश्यामि भयं किंचिदुपागतम्

ပွင့်လန်းသော ကြာပန်းကဲ့သို့ မျက်လုံးတော်ရှိသည့် ဒေဝီသည် အံ့ဩ၍ မေးတော်မူ၏—“သင်တို့၏ နောက်ဘက်မှ ကြောက်မက်ဖွယ် အရာတစ်စုံတစ်ခု လာနေသည်ကို ငါမမြင်ရ; ထိုကြောက်ရွံ့မှုသည် မည်သို့ ရောက်လာသနည်း?”

Verse 77

कथं तु विद्रुता देवाः सर्वे शक्रपुरःसराः । देवा ऊचुः । अयमायाति दैत्येंद्रो रुरुर्भीमपराक्रमः

သက္က (အိန္ဒြာ) ကို ဦးဆောင်ထားသည့် နတ်အားလုံး ဘာကြောင့် ထွက်ပြေးသွားကြသနည်း။ နတ်တို့က ဆိုသည်—“ဒೈတျာတို့၏ အရှင် ရုရု၊ ကြောက်မက်ဖွယ် အင်အားကြီးသူ လာနေပြီ”။

Verse 78

चतुरंगेण सैन्येन महता परिवारितः । तस्माद्दीना वयं देवीं भवतीं शरणं गताः

သူသည် စစ်တပ်ကြီး လေးမျိုးအင်္ဂါပါသော (စတုရင်္ဂ) တပ်ဖြင့် ဝိုင်းရံထားသဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့ အားမဲ့သွားပါပြီ။ ထို့ကြောင့် အို မဟာဒေဝီ၊ သင်၏ အရိပ်အာရုံသို့ ခိုလှုံလာကြပါသည်။

Verse 79

देवानामिति वै श्रुत्वा वाक्यमुच्चैर्जहास सा । तस्यां हसंत्यां निश्चेरुर्वरांग्यो वदनात्ततः

“နတ်တို့၏ အကြောင်း” ဟူသောစကားကို ကြားသော် ထိုမဟာဒေဝီသည် အသံမြင့်စွာ ရယ်မော၏။ သူမ ရယ်မောနေစဉ်၊ သူမ၏ ပါးစပ်မှ လှပသော မိန်းမများ ပေါ်ထွန်းလာကြ၏။

Verse 80

पाशांकुशधराः सर्वाः पीनोन्नतपयोधराः । सर्वाश्शूलधरा भीमाः सर्वा दंष्ट्राङ्कुशाननाः

သူမတို့အားလုံးသည် ပာရှ (ကြိုးဖမ်း) နှင့် အင်္ကူရှ (ချွန်တံ) ကို ကိုင်ဆောင်ကြပြီး၊ ရင်သားပြည့်ဝ၍ မြင့်မားထင်ရှား၏။ အားလုံး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းကာ တြိရှူလ်ကို ကိုင်ထားကြပြီး၊ မျက်နှာတိုင်းတွင် ထွက်ပေါ်နေသော အစွယ်သွားများ၏ သဏ္ဌာန်ရှိ၏။

Verse 81

आबद्धमकुटाः सर्वाः संदष्टदशनच्छदाः । फूत्काररावैरशिवैस्त्रासयंत्यश्चराचरम्

သူမတို့အားလုံးသည် မကူဋ်ကို တင်းကျပ်စွာ ချည်နှောင်ထားပြီး၊ နှုတ်ခမ်းများက သွားပေါ်တွင် တင်းတိပ်စွာ ဖိထား၏။ အမင်္ဂလာသော ဖူးတ్కားသံနှင့် ဟိန်းဟောက်သံများဖြင့် လှုပ်ရှားသည့်အရာနှင့် မလှုပ်ရှားသည့်အရာ အားလုံးကို ကြောက်လန့်စေကြ၏။

Verse 82

काश्चिच्छुक्लाम्बरधराः काश्चिच्चित्राम्बरास्तथा । सुनीलवसनाः काश्चिद्रक्तपानातिलालसाः

အချို့သည် အဖြူရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ကြ၏၊ အချို့သည် အရောင်စုံဝတ်စုံကိုလည်း ဝတ်ဆင်ကြ၏။ အချို့သည် အပြာနက်ရောင်အဝတ်ကို ဆင်မြန်းကြပြီး၊ အချို့သည် သွေးသောက်ခြင်းကို အလွန်တရာ လောဘကြီးကြ၏။

Verse 83

नानारूपैर्मुखैस्तास्तु नानावेषवपुर्धराः । ताभिरेवं वृता देवी देवानामभयंकरी

အမျိုးမျိုးသော ရုပ်သဏ္ဌာန်နှင့် မျက်နှာပုံစံများကို ခံယူကာ၊ အမျိုးမျိုးသော ဝတ်စားဆင်ယင်မှုနှင့် ကိုယ်ခန္ဓာပုံရိပ်များကို ဆောင်ယူ၍၊ ထိုသို့ပင် နတ်မကို ဝိုင်းရံကြ၏—နတ်တို့အား အဘယ (ကြောက်မက်ကင်းခြင်း) ကို ပေးသနားသော နတ်မတော်။

Verse 84

मा भैष्ट देवा भद्रं वो यावद्वदति दानवः । चतुरंगबलोपेतो रुरुस्तावत्समागतः

“မကြောက်ကြနှင့်၊ ဟေ နတ်တို့—သင်တို့အပေါ် မင်္ဂလာရှိပါစေ—ဒာနဝသည် ပြောဆိုနေသေးသရွေ့။ ထိုအချိန်တွင်ပင် ရုရုသည် စစ်တပ်လေးမျိုး (စတုရင်္ဂ) နှင့်အတူ ရောက်လာပြီ။”

Verse 85

तं नीलपर्वतवरं देवानां मार्गमार्गणः । देवानामग्रतः सैन्यं दृष्ट्वा देवी समाकुलम्

နတ်တို့၏ လမ်းညွှန်ဖြစ်သော အထူးမြတ် နီလတောင်ကို မြင်၍၊ နတ်တို့၏ စစ်တပ်သည် ရှေ့တန်းမှ တိုးလာသည်ကို တွေ့မြင်သဖြင့် နတ်မသည် စိတ်လှုပ်ရှား၍ အရှုပ်အထွေးဖြစ်လာ၏။

Verse 86

तिष्ठतिष्ठेति जल्पंतो दैत्यास्ते समुपागताः । ततः प्रववृते युद्धं तासां तेषां महाभयम्

“ရပ်ကြ၊ ရပ်ကြ!” ဟု အော်ဟစ်ကာ ထိုဒೈတျ (ဒာနဝ) တို့သည် တိုးဝင်လာကြ၏။ ထို့နောက် နှစ်ဖက်အကြား စစ်ပွဲ ပေါက်ကွဲ၍ နှစ်ဖက်စလုံးအတွက် မဟာကြောက်မက်မှု ပေါ်ပေါက်လာ၏။

Verse 87

नाराचैर्भिन्नदेहानां दैत्यानां भुवि सर्पतां । रोषाद्दंडप्रभग्नानां सर्पाणामिव सर्पताम्

မြေပြင်ပေါ်တွင် သံမြားများဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ကွဲအက်နေသော ဒေတျာများသည် တုတ်ဖြင့်ရိုက်နှက်ခံရ၍ ပါးပျဉ်းကြေမွနေသော မြွေများကဲ့သို့ နာကျင်စွာ တွားသွားနေကြသည်။

Verse 88

शक्तिनिर्भिन्नहृदया गदासंचूर्णितोरसः । कुठारैर्भिन्नशिरसो मुसलैर्भिन्नमस्तकाः

၎င်းတို့၏ နှလုံးသားများသည် လှံများဖြင့် ထိုးဖောက်ခံရပြီး၊ ရင်ဘတ်များသည် ဂဒါတုတ်များဖြင့် ထုချေခံရကာ၊ ဦးခေါင်းများသည် ပုဆိန်များဖြင့် ခွဲခံရပြီး ဦးခေါင်းခွံများသည် ကျည်ပွေ့များဖြင့် ရိုက်ခွဲခံရသည်။

Verse 89

विद्धोदरास्त्रिशूलाग्रैश्छिन्नग्रीवा वरासिभिः । क्षताश्वरथमातंगपादाताः पेतुराहवे

၎င်းတို့၏ ဝမ်းဗိုက်များသည် ත්‍ရိသူလလှံသွားများဖြင့် ထိုးဖောက်ခံရပြီး၊ လည်ပင်းများသည် ဓားကောင်းများဖြင့် ဖြတ်တောက်ခံရကာ၊ မြင်းများ၊ ရထားများနှင့် ဆင်များ ထိခိုက်ဒဏ်ရာရရှိလျက် ထိုစစ်သည်များသည် စစ်မြေပြင်တွင် ကျဆုံးကုန်ကြသည်။

Verse 90

रणभूमिं समासाद्य दैत्याः सर्वे रुरुं विना । ततो बलं हतं दृष्ट्वा रुरुर्मायां तदाददे

စစ်မြေပြင်သို့ ရောက်ရှိသောအခါ ရုရုမှလွဲ၍ ဒေတျာအားလုံး တိုက်ခိုက်ကြသည်။ ထို့နောက် မိမိ၏တပ်များ ပျက်စီးသည်ကို မြင်သောအခါ ရုရုသည် မိမိ၏ မာယာတန်ခိုးကို အသုံးပြုလေသည်။

Verse 91

तया संमोहिता देव्यो देवाश्चापि रणाजिरे । तामस्या मायया देव्या सर्वमन्धंतमोभवत्

ထိုမာယာကြောင့် နတ်ဘုရားမများနှင့် နတ်ဘုရားများသည် စစ်မြေပြင်တွင် တွေဝေမိန်းမောလျက် ရှိနေကြပြီး၊ ထိုနတ်ဘုရားမ၏ မာယာတန်ခိုးကြောင့် အရာအားလုံးသည် အন্ধမိုက်အတိ ဖြစ်သွားလေသည်။

Verse 92

ततो देवी महाशक्या तं दैत्यं समताडयत् । तया तु ताडितस्याजौ दैत्यस्य प्रगतं तमः

ထို့နောက် မဟာသက္တိရှိသော ဒေဝီသည် ထိုဒေတ္တကို ထိုးနှက်တော်မူ၏။ စစ်မြေပြင်၌ ဒေဝီ၏ ထိုးနှက်မှုကြောင့် ဒေတ္တ၏ တမသ်—အမှောင်နှင့် မသိမှု—ပျောက်ကွယ်သွား၏။

Verse 93

मायायामथ नष्टायां तामस्यां दानवो रुरुः । पातालमाविशत्तूर्णं तत्रापि परमेश्वरी

ထို့နောက် တမသ်ဆန်သော မာယာ ပျက်စီးသွားသောအခါ ဒာနဝ ရုရုသည် ချက်ချင်း ပာတာလာသို့ ဝင်ရောက်သွား၏။ ထိုနေရာ၌လည်း ပရမေရှဝရီ ဒေဝီ တော်မူနေ၏။

Verse 94

देवीभिः सहिता क्रुद्धा पुरतोभिमुखी स्थिता । रुरोस्तु दानवेंद्रस्य भीतस्याग्रे गतस्य च

ဒေဝီများနှင့်အတူ ဒေါသထွက်လျက် သူမသည် မျက်နှာချင်းဆိုင် ရှေ့တန်း၌ ရပ်တည်တော်မူ၏။ ကြောက်ရွံ့ကာ ရှေ့သို့ ထွက်လာသော ဒာနဝတို့၏ အရှင် ရုရုအပေါ် သူမသည် ဟိန်းဟောက်တော်မူ၏။

Verse 95

नखाग्रेण शिरश्छित्वा चर्म चादाय वेगिता । निष्पपाताथ पातालात्पुष्करं च पुनर्गिरिम्

လက်သည်းအဖျားဖြင့် ခေါင်းကို ဖြတ်တောက်၍ အရေပြားကို လျင်မြန်စွာ ယူဆောင်တော်မူ၏။ ထို့နောက် ပာတာလာမှ ခုန်ထွက်လာပြီး နောက်တဖန် ပုရှ္ကရနှင့် တောင်သို့ ပြန်ရောက်တော်မူ၏။

Verse 96

कन्या सैन्येन महता बहुरूपेण भास्वता । देवैस्तुविस्मितैर्दृष्टा चर्ममुंडधरा रुरोः

အံ့ဩနေသော ဒေဝတို့သည် ထိုကညာကို မြင်ကြ၏—မဟာတပ်ဖွဲ့ကြီးနှင့်အတူ၊ အရောင်တောက်ပ၍ ရုပ်သဏ္ဌာန်မျိုးစုံဖြစ်၏။ ရုရု၏ အရေပြားကို ဝတ်ဆင်ကာ ခေါင်းမုန့်ထားပြီး ဟိန်းသံကို ထုတ်လွှင့်တော်မူ၏။

Verse 97

स्वकीये तपसः स्थाने निविष्टा परमेश्वरी । ततो देव्यो महाभागाः परिवार्य व्यवस्थिताः

အမြင့်မြတ်သော မဟာဒေဝီသည် မိမိ၏ တပသ္ယာနေရာ၌ အာသနတင်၍ ထိုင်တော်မူ၏။ ထို့နောက် ကံကောင်းမြတ်သော ဒေဝီတို့သည် ဝန်းရံကာ စုဝေး၍ ရပ်တည်ကြ၏။

Verse 98

याचयामासुरव्यग्रास्तां तु देवीं बुभुक्षिताः । बुभुक्षिता वयं देवि देहि नो भोजनं वरम्

ဆာလောင်၍ စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသော သူတို့သည် ထိုဒေဝီအား တောင်းပန်ကြ၏— “အို ဒေဝီ၊ ကျွန်ုပ်တို့ အလွန်ဆာလောင်ပါသည်။ အကောင်းမြတ်ဆုံး အစာအဟာရကို ပေးသနားတော်မူပါ။”

Verse 99

एवमुक्त्वा ततो देवी दध्यौ तासां तु भोजनम् । नाध्यगच्छत्तदा तासां भोजनं चिन्तितम्महत्

ဤသို့ဆိုပြီးနောက် ဒေဝီသည် သူတို့အတွက် အစာအဟာရကို စိတ်တွင်တင်၍ စဉ်းစားတော်မူ၏။ သို့သော် ထိုအချိန်၌ စိတ်ကူးထားသော မဟာအစာကို သူတို့အတွက် မရရှိနိုင်ခဲ့။

Verse 100

तदा दध्यौ महादेवं रुद्रं पशुपतिं विभुम् । सोपि ध्यानात्समुत्तस्थौ परमात्मा त्रिलोचनः

ထို့နောက် မဟာဒေဝ—ရုဒ္ဒရ၊ ပသုပတိ၊ အလုံးစုံတွင် ပျံ့နှံ့တော်မူသော အရှင်—ကို သမาธိဖြင့် အာရုံပြုတော်မူ၏။ ထိုသုံးမျက်စိရှိသော ပရမာတ္မာသည်လည်း သမาธိမှ ထ၍ ပေါ်ထွန်းလာ၏။

Verse 101

उवाच रुद्रस्तां देवीं किं ते कार्यं विवक्षितम् । ब्रूहि देवि महामाये यत्ते मनसि वर्तते

ရုဒ္ဒရသည် ထိုဒေဝီအား မိန့်တော်မူ၏— “သင် ပြောလိုသော ကိစ္စသည် အဘယ်နည်း? အို မဟာမာယာ ဒေဝီ၊ သင်၏ စိတ်ထဲရှိသမျှကို ပြောပါ။”

Verse 102

शिवदूत्युवाच । छागमध्ये तु वै देव छागरूपेण वर्तसे । एतास्त्वां भक्षयिष्यन्ति भक्ष्यमीप्सितमादरात्

ရှီဝဒူတီက ပြောသည်– “အို ဒေဝါ၊ အမှန်တကယ် သင်သည် ဆိတ်အုပ်အတွင်း ဆိတ်ရုပ်ဖြင့် တည်ရှိနေ၏။ ဤသတ္တဝါတို့သည် မိမိတို့လိုလားသော အစာဟုယူဆကာ စိတ်အားထက်သန်စွာ၊ နှစ်သက်စွာ သင့်ကို စားသုံးလိမ့်မည်”။

Verse 103

भक्षार्थमासां देवेश किंचिद्दातुमिहार्हसि । शूलीकुर्वंति मामेता भक्षार्थिन्यो महाबलाः

“အို ဒေဝတို့၏ အရှင်၊ ဤမိန်းမတို့အတွက် အစာအဟာရတစ်စုံတစ်ရာကို ဒီနေရာမှာ ပေးသင့်ပါသည်။ အားကြီးသော ဤသူတို့သည် အစာလိုလား၍ ငါ့ကို တိုင်ပေါ်တွင် ထိုးတင်နေကြသည်”။

Verse 104

अन्यथा मामपि बलाद्भक्षयेयुर्बुभुक्षिताः । एवं मां तु समालक्ष्य भक्ष्यं कल्पय सत्वरम्

“မဟုတ်လျှင် ဗိုက်ဆာလွန်း၍ သူတို့သည် ငါ့ကိုပါ အင်အားသုံးကာ စားသုံးနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် ငါ့ကို ဤအခြေအနေဖြင့် မြင်လျှင် ငါ့အတွက် အစာကို အမြန် စီစဉ်ပေးပါ”။

Verse 105

रुद्र उवाच । शिवदूति ब्रवीम्येकं प्रवृत्तं यद्युगांतरे । गंगाद्वारे दक्षयज्ञो गणैर्विध्वंसितो मम

ရုဒြက မိန့်သည်– “အို ရှီဝဒူတီ၊ ယခင်ယုဂကာလတစ်ခါ ဖြစ်ပွားခဲ့သော အဖြစ်အပျက်တစ်ရပ်ကို ငါပြောမည်။ ဂင်္ဂါဒွာရ၌ ဒက္ခ၏ ယဇ్ఞကို ငါ၏ ဂဏများက ဖျက်ဆီးခဲ့သည်”။

Verse 106

तत्र यज्ञो मृगो भूत्वा प्रदुद्राव सुवेगवान् । मया बाणेन निर्विद्धो रुधिरेण प्रसेचितः

ထိုအခါ ယဇ్ఞသည် သမင်အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ အလွန်မြန်စွာ ထွက်ပြေးသွား၏။ ငါ၏ မြားဖြင့် ထိုးဖောက်ခံရ၍ သွေးဖြင့် စိုစွတ်လျက်ရှိ၏။

Verse 107

अजगंधस्तदा भूतो नाम देवैस्तु मे कृतम् । अजगंधस्त्वमेवेति दास्ये चान्यत्तु भोजनम्

ထိုအခါ နတ်တို့က ကျွန်ုပ်အား ‘အဇဂန္ဓ’ ဟူသော အမည်ကို ပေးတော်မူ၏။ သူတို့က ‘သင်သည် အဇဂန္ဓ အမှန်ပင် ဖြစ်သည်၊ ထို့ပြင် အခြားသော အစာကိုလည်း ပေးမည်’ ဟု ဆို၏။

Verse 108

एतासां शृणु मे देवि भक्ष्यमेकं मयोचितम् । कथ्यमानं वरारोहे कालरात्रि महाप्रभे

အို မဟာဒေဝီ၊ ဤအရာတို့အနက် ကျွန်ုပ်အမြင်အရ သင့်လျော်သော အစာပူဇော်တစ်မျိုးကို နားထောင်ပါ။ ကျွန်ုပ်ဖော်ပြသည့်အခါ၊ အို ခါးလှသည့် မယ်တော်—အို ကာလာရာထရီ မဟာတေဇရှိသော ဒေဝီ—ကောင်းစွာ နားထောင်တော်မူပါ။

Verse 109

या स्त्री सगर्भा देवेशि अन्यस्त्रीपरिधानकम् । परिधत्ते स्पृशेद्वापि पुरुषस्य विशेषतः

အို နတ်တို့၏ အရှင်မ ဒေဝီ၊ ကိုယ်ဝန်ဆောင်သော မိန်းမသည် အခြားမိန်းမ၏ အဝတ်အစားကို ဝတ်ဆင်လျှင် သို့မဟုတ် ထိတွေ့လျှင်ပင်၊ အထူးသဖြင့် ယောက်ျားနှင့် ဆက်နွယ်သော အဝတ်ဖြစ်လျှင်၊ အပြစ်အနာတရ ဖြစ်ပေါ်၏။

Verse 110

सभागोस्तु वरारोहे कासांचित्पृथिवीतले । अप्येकवर्षं बालं तु गृहीत्वा तत्र वै बलात्

အို ခါးလှသည့် မယ်တော်၊ ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် လူအချို့က အင်အားသုံး၍ တစ်နှစ်အရွယ် ကလေးငယ်တောင် ဖမ်းဆီးကာ ထိုနေရာသို့ ခေါ်ဆောင်သွားကြ၏။

Verse 111

भुक्त्वा तिष्ठंतु सुप्रीता अपि वर्षशतान्बहून् । अन्याः सूतिगृहे च्छिद्रं गृह्णीयुस्तु ह्यपूजिताः

စားသောက်ပြီးနောက် သူတို့သည် ပျော်ရွှင်စိတ်ချမ်းသာစွာ ရာနှစ်များစွာတိုင်အောင် နေထိုင်ကြပါစေ။ သို့သော် အခြားသူတို့သည်—မပူဇော်မခံရသဖြင့်—စူတိဂೃಹ (မွေးဖွားခန်း) အတွင်းရှိ ချို့ယွင်းရာ အပေါက်တစ်ခု၊ အားနည်းချက်ကို ယူဆောင်ကြစေ။

Verse 112

निवसिष्यंति देवेशि तथा वै जातहारिकाः । गृहे क्षेत्रे तटाके च वाप्युद्यानेषु चैव हि

အို ဒေဝီရှီ၊ «ဇာတဟာရိကာ» တို့လည်း အမှန်တကယ် နေထိုင်လာကြမည်—အိမ်၌၊ လယ်ကွင်း၌၊ ကန်အနီး၌၊ ထို့ပြင် ရေကန်ကြီးများနှင့် ဥယျာဉ်များ၌လည်း ဖြစ်၏။

Verse 113

अत्येषु च रुदंत्यो या स्त्रियस्तिष्ठंति नित्यशः । तासां शरीरगाश्चान्याः काश्चित्तृप्तिमवाप्नुयुः

ထို့ပြင် အမြဲတမ်း ထိုနေရာ၌ တည်နေသူများအနက် ငိုကြွေးနေသော မိန်းမများရှိလျှင်—သူတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာအတွင်း နေထိုင်သော အခြားသတ္တဝါအချို့သည် မိမိအပိုင်းအလိုက် တೃप्तိကို ရရှိနိုင်ကြ၏။

Verse 114

शिवदूत्य उवाच । कुत्सितं भवता दत्तं प्रजानां परिपीडनम् । न च त्वं बुध्यसे दातुं शंकररस्य विशेषतः

ရှிவဒူတီက ဆို၏—“သင်ပေးအပ်ထားသည်မှာ အရှက်ဖွယ်ကောင်း၍ ပြည်သူတို့ကို ဖိနှိပ်ညှဉ်းပန်းခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ သို့ရာတွင် သင်သည် ပေးကမ်းခြင်း၏ နည်းကို မသိသေး၊ အထူးသဖြင့် ရှင်ကရ (Śaṅkara) ကို နှစ်သက်စေသော ပေးကမ်းခြင်းကိုပင် မသိ။”

Verse 115

त्रपाकरं यद्भवति प्रजानां परिपीडकम् । न तु तद्युज्यते दातुं तासां भक्ष्यं तु शंकर

အရှက်တရားကို ဖြစ်စေပြီး သတ္တဝါတို့ကို ဒုက္ခပေးသော အရာကို ဒါနမပြုသင့်။ အို ရှင်ကရ၊ ထိုအရာကို သူတို့၏ အစာအဖြစ် ပူဇော်ပေးခြင်း မသင့်တော်။

Verse 116

रुद्र उवाच । अवंत्यां तु यदा स्कंदो मया पूर्वं तु भद्रितः । चूडाकर्मणि वृत्ते तु कुमारस्य तदा शुभे

ရုဒြက မိန့်၏—“အတိတ်ကာလ၌ အဝန္တီမြို့တွင် စကန္ဒကို ငါက ကောင်းချီးပေးခဲ့သောအခါ—ကလေး၏ ခေါင်းဆံပင်ဖြတ်သိမ်းသော ‘ချူဍာကမ္မ’ (cūḍākarma) မင်္ဂလာပွဲ ပြီးစီးသည့် အခါ…”

Verse 117

आगत्य मातरो भक्ष्यमपूर्वं तु प्रचक्रिरे । देवलोकाद्देवगणा मातॄणां भोक्तुमागताः

ရောက်လာသော မာတရ်ဒေဝီများသည် မကြုံဖူးသည့် ပူဇော်အစားအစာကို ပြင်ဆင်ကြ၏။ ထို့နောက် ဒေဝလောကမှ ဒေဝတော်အစုအဝေးတို့သည် မာတရ်တို့၏ ဧည့်ခံအစာကို သုံးဆောင်ရန် ဆင်းလာကြ၏။

Verse 118

तासां गृहे यदा पूर्वं ब्रह्माद्यास्सुरसत्तमाः । गंधर्वाप्सरसश्चैव यक्षास्सर्वे च गुह्यकाः

ယခင်က သူတို့၏ အိမ်သို့ ဘြဟ္မာနှင့် အခြား ဒေဝတော်အထွဋ်အမြတ်တို့၊ ဂန္ဓဗ္ဗနှင့် အပ္စရာတို့၊ ထို့ပြင် ယက္ခနှင့် ဂုဟ္ယက အားလုံးတို့ လာရောက်ခဲ့သောအခါ၊

Verse 119

मेर्वादयः शिखरिणो गंगाद्याः सरितस्तथा । सर्वे नागा गजास्सिद्धाः पक्षिणोऽसुरसूदनाः

မေရုတောင်မှ စ၍ တောင်ထိပ်များနှင့် ဂင်္ဂါမြစ်မှ စ၍ မြစ်များလည်းကောင်း၊ ထို့အပြင် နာဂအားလုံး၊ ဆင်များ၊ စိဒ္ဓများနှင့် ငှက်များ—အဆုရသတ်သူအို—အားလုံး ပါဝင်ရှိနေကြ၏။

Verse 120

डाकिन्यः सह वेतालैर्वृताः सर्वैर्ग्रहैस्तदा । किमुक्तेनामुना देवि यत्सृष्टं ब्रह्मणा त्विह

ထိုအခါ ဒါကိနီများသည် ဝေတාලများနှင့်အတူ၊ ဂြဟများအားလုံးဖြင့်လည်း ဝိုင်းရံနေကြ၏။ (သူကဆိုသည်) “ဒေဝီအို၊ ဤအကြောင်းကို ထပ်၍ ဘာဆိုရမည်နည်း—ဘြဟ္မာက ဤနေရာ၌ ဖန်ဆင်းထားသမျှကို?”

Verse 121

तत्सर्वं भोजनं दत्तं स्वेच्छान्नं च नभोगतं । शिवदूत्युवाच । आसां कृतं देहि भोज्यं दुर्लभं यत्त्रिविष्टपे

“အစားအစာအားလုံးကို လှူဒါန်းပြီးပြီ၊ စိတ်အလိုအလျောက် ပူဇော်သော ဆန်အစာလည်း ကောင်းကင်လမ်းဖြင့် ဒေဝလောကသို့ ရောက်သွား၏။ ရှိဝဒူတီက ဆိုသည်– ‘ဤမိန်းမတို့အား ပြင်ဆင်ပြီးသော ဘောဇနကို ပေးလော့—တရိဝိဋ္ဌပ၌ပင် ရှားပါးသော အစာတည်း।’”

Verse 122

स्नेहाक्तं सगुडं हृद्यं सुपक्वं परिकल्पितम् । क्वचिन्नान्येन यद्भुक्तमपूर्वं परमेश्वर

ဂီ (ghee) ဖြင့်လိမ်းထား၍ ဂျက်ဂရီ (jaggery) ဖြင့်ချိုမြိန်ကာ စိတ်နှလုံးကိုနှစ်သက်စေပြီး ကောင်းစွာချက်ပြုတ်၍ သေချာစွာပြင်ဆင်ထားသည့်—အခြားသူတစ်ဦးတစ်ယောက်မှ တစ်ကြိမ်တောင် မစားဖူးသေးသော—ဤသို့သော နైవေဒျသည် အလွန်ထူးကဲ၏၊ အို ပရမေရှွရ။

Verse 123

एवमुक्तस्तदा सोपि देवदेवो महेश्वरः । भक्ष्यार्थं तास्तदा प्राह पार्वत्याश्चैव सन्निधौ

ဤသို့ မိန့်ကြားခံရသော် ထိုအခါ ဒေဝတို့၏ဒေဝ မဟေရှွရသည်လည်း ပါရဝတီ၏ရှေ့မှောက်တင်ပင် အစားအစာနှင့် နైవေဒျအကြောင်းကို သူတို့အား မိန့်တော်မူ၏။

Verse 124

मया वै साधितं चान्नं प्रकारैर्बहुभिः कृतं । तत्सर्वं च व्ययं यातं न चान्यदिह दृश्यते

အမှန်တကယ် ငါသည် အမျိုးမျိုးသောနည်းလမ်းများဖြင့် အစာကိုပြင်ဆင်ခဲ့၏; သို့သော် အားလုံးကုန်ဆုံးသွားပြီး ယခုဤနေရာ၌ အခြားအရာမမြင်ရတော့။

Verse 125

भवतीष्वागतास्वद्य किं मया देयमुच्यताम् । अपूर्वं भवतीनां यन्मया देयं विशेषतः

ယနေ့ မိန်းမမြတ်တို့ ရောက်လာကြသဖြင့် ငါသည် ဘာကို ပေးလှူရမည်နည်းဟု ပြောကြပါ။ အထူးသဖြင့် သင်တို့အတွက် ငါပေးအပ်ရမည့် မကြုံဖူးသေးသော ထူးခြားသည့် အလှူအတန်းသည် မည်သည်နည်း။

Verse 126

अस्वादितं न चान्येन भक्ष्यार्थे च ददाम्यहम् । अधोभागे च मे नाभेर्वर्तुलौ फलसन्निभौ

စားသောက်ရန်အတွက် ငါသည် ကိုယ်တိုင်မြည်းပြီးသားအရာကို မပေး၊ အခြားသူမြည်းပြီးသားအရာကိုလည်း မပေး။ ထို့ပြင် ငါ၏ နာဗီအောက်ပိုင်းတွင် သစ်သီးကဲ့သို့သော ဝိုင်းဝိုင်းအမှတ်အသား နှစ်ခု ရှိ၏။

Verse 127

भक्षयध्वं हि सहिता लंबौ मे वृषणाविमौ । अनेन चापि भोज्येन परा तृप्तिर्भविष्यति

အတူတကွ စားကြလော့—ငါ၏ ချိတ်လှဲနေသော အဏ္ဍနှစ်လုံးကို စားသုံးကြလော့။ ဤအစာတည်းဟူသောကြောင့် အပြည့်အဝ တೃप्तိလည်း ဖြစ်ပေါ်လိမ့်မည်။

Verse 128

महाप्रसादं ता लब्ध्वा देव्यस्सर्वास्तदा शिवम् । प्रणिपत्य स्थिताश्शर्व इदं वचनमब्रवीत्

မဟာပရာသာဒ (အကြီးမားသော ကရုဏာအနုဂ्रह) ကို ရရှိပြီးနောက် ဒေဝီအားလုံးသည် ရှိဝကို ဦးချကန်တော့ကာ ရိုသေစွာ ရပ်နေကြ၏။ ထို့နောက် ရှရဝက ဤစကားကို မိန့်တော်မူ၏။

Verse 129

करिष्यंति शुभाचारान्विना हास्येन ये नराः । तेषां धनं पशुः पुत्रा दाराश्चैव गृहादिकम्

ဟာသဖြင့် မထီမဲ့မြင်မပြုဘဲ ကောင်းမွန်သော အကျင့်အကြံကို ကျင့်သုံးသော လူတို့အတွက် ငွေကြေး၊ တိရစ္ဆာန်၊ သားသမီး၊ ဇနီးမယားနှင့် အိမ်ထောင်ရေးပစ္စည်းတို့ ရရှိလိမ့်မည်။

Verse 130

भविष्यति मया दत्तं यच्चान्यन्मनसि स्थितम् । हास्येन दीर्घदशना दरिद्राश्च भवंति ते

ငါပေးအပ်ထားသမျှသည် အမှန်တကယ် ဖြစ်ပေါ်လိမ့်မည်၊ ငါ့စိတ်၌ တည်နေသည့် အခြားအရာများလည်း ထိုနည်းတူပင်။ ငါ၏ ရယ်မောသံတစ်ခုပင်ဖြင့် သူတို့သည် သွားရှည်လာကာ ဆင်းရဲနွမ်းပါးသွားကြလိမ့်မည်။

Verse 131

तस्मान्न निंदा हास्यं च कर्तव्यं हि विजानता । भवत्यो मातरः ख्याता ह्यस्मिन्लोके भविष्यथ

ထို့ကြောင့် သိမြင်သူသည် အပြစ်တင်နိန်ဒါခြင်းနှင့် ရယ်မောအပြစ်ပြုခြင်းကို မပြုသင့်။ အကြောင်းမူကား သင်တို့သည် ဤလောက၌ မိခင်များအဖြစ် နာမည်ကျော်ကြားလာကြလိမ့်မည်။

Verse 132

उपहारे नरा ये तु करिष्यंति च कौमुदीम् । चणकान्पूरिकाश्चैव वृषणैः सह पूपकान्

သို့သော် ပူဇော်သကာအဖြစ် ကောမုဒီ (Kaumudī) ပွဲ/ဝတ်ကို ကျင့်ဆောင်၍ ချနကာ (ချစ်ပီ) ပဲများ၊ အစာဖြည့် ပူရီကာ မုန့်များနှင့် ပူပကာ မုန့်ငယ်များကို ဝೃṣဏ (vṛṣaṇa) နှင့်အတူ ဆက်ကပ်သော လူတို့သည်—

Verse 133

बंधुभिः स्वजनैश्चैव तेषां वंशो न छिद्यते । अपुत्रो लभते पुत्रं धनार्थी लभते धनम्

ဆွေမျိုးရင်းချာနှင့် ကိုယ့်အိမ်သူအိမ်သားတို့နှင့်အတူ ထောက်ပံ့ခံရသဖြင့် သူတို့၏ မျိုးဆက်မပြတ်တောက်။ သားမရှိသူသည် သားရရှိပြီး၊ ငွေကြေးလိုသူသည် ငွေကြေးရရှိသည်။

Verse 134

रूपवान्सुभगो भोगी सर्वशास्त्रविशारदः । हंसयुक्तेन यानेन ब्रह्म लोके महीयते

သူသည် ရုပ်ရည်လှပ၍ ကံကောင်းသူ၊ သာယာမှုကိုခံစားသူ၊ သာස්တရားအားလုံး၌ ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်လာပြီး၊ ဟင်္သာတပ်ယာဉ်တော်ဖြင့် သွားလာကာ ဘြဟ္မာလောက၌ ဂုဏ်မြင့်စွာ ချီးမြှောက်ခံရသည်။

Verse 135

शिवदूति मयाप्येवं तासां दत्तं च भक्षणम् । त्रपाकरं किं भवत्या उक्तोहं तन्निशामय

အို ရှိဝ၏ သံတမန်မ၊ ဤသို့ပင် ငါလည်း သူတို့အား စားသောက်ရန် အစာကို ပေးခဲ့သည်။ ထို့နောက် ငါသည် နင်အား အရှက်ရစရာ အဘယ်စကားကို ပြောခဲ့သနည်း။ ထိုအကြောင်းကို နားထောင်လော့။

Verse 136

जयस्व देवि चामुंडे जय भूतापहारिणि । जय सर्वगते देवि कालरात्रि नमोस्तु ते

အောင်ပွဲရှိပါစေ၊ ဒေဝီ ချာမုဏ္ဍာ; အောင်ပွဲရှိပါစေ၊ မကောင်းသော ဘူတပရိတ်များကို ဖယ်ရှားသူ။ အောင်ပွဲရှိပါစေ၊ အရာရာ၌ ပြန့်နှံ့တော်မူသော ဒေဝီ ကာလရာတြီ—သင့်အား နမಸ್ಕာရ ပြုပါ၏။

Verse 137

विश्वमूर्तियुते शुद्धे विरूपाक्षि त्रिलोचने । भीमरूपे शिवे विद्ये महामाये महोदरे

အို စကြဝဠာ၏ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ဆောင်ထားသော သန့်ရှင်းသည့် မဟာဒေဝီ၊ အို ဝိရူပါက္ရှီ သုံးမျက်စိရှင်၊ အို ကြောက်မက်ဖွယ်ရုပ်ရှိသော ရှီဝါ၊ အို သာသနာဉာဏ်(ဝိဒ္ယာ)၊ အို မဟာမာယာ၊ အို မဟောဒရီ မဟာဝမ်းတော်ရှင်!

Verse 138

मनोजये मनोदुर्गे भीमाक्षि क्षुभितक्षये । महामारि विचित्रांगि गीतनृत्यप्रिये शुभे

အို မနောဇယာ၊ အို မနောဒုရ္ဂါ၊ အို ကြောက်မက်ဖွယ်မျက်စိရှင်၊ အို စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် ဆုတ်ယုတ်ပျက်စီးမှုကို ဖျက်ဆီးသူ၊ အို မဟာမာရီ၊ အို အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းအလှဆန်းကြယ်သူ၊ အို သီချင်းနှင့် အကကို နှစ်သက်သော မင်္ဂလာဒေဝီ!

Verse 139

विकरालि महाकालि कालिके पापहारिणि । पाशहस्ते दंडहस्ते भीमहस्ते भयानके

အို ကြောက်မက်ဖွယ်ဒေဝီ ဝိကရာလီ၊ အို မဟာကာလီ၊ အို ကာလိကာ ပ罪ဖယ်ရှားရှင်၊ အို ကြိုးပတ်(ပာရှ)ကို ကိုင်သူ၊ တုတ်တံ(ဒဏ္ဍ)ကို ကိုင်သူ၊ ကြောက်မက်ဖွယ်လက်တော်ရှင်—အို ထိတ်လန့်ဖွယ် မဟာဒေဝီ!

Verse 140

चामुंडे ज्वलमानास्ये तीक्ष्णदंष्ट्रे महाबले । शिवयानप्रिये देवि प्रेतासनगते शिवे

အို ချာမုဏ္ဍာ၊ မျက်နှာတော် မီးလောင်တောက်ပ၍ သွားစွယ်ထက်မြက်သော မဟာအားရှင်၊ အို ရှီဝါ၏ ယာဉ်ကို နှစ်သက်သော ဒေဝီ၊ အို မင်္ဂလာရှီဝါ၊ သေကောင်အာသနပေါ်၌ ထိုင်နေသူ!

Verse 141

भीमाक्षि भीषणे देवि सर्वभूतभयंकरि । करालि विकराले च महाकालि करालिनि

အို ကြောက်မက်ဖွယ်မျက်စိရှင် ဒေဝီ၊ အို ထိတ်လန့်ဖွယ် မဟာဒေဝီ၊ သတ္တဝါအားလုံးကို ကြောက်ရွံ့စေသူ၊ အို ကရာလီ၊ အို ဝိကရာလီ၊ အို မဟာကာလီ—အို ပြင်းထန်သော ဒေဝီ!

Verse 142

कालिकरालविक्रांते कालरात्रि नमोस्तु ते । सर्वशस्त्रभृते देवि नमो देवनमस्कृते

ကာလရాత్రီ မယ်တော်၊ အချိန်ကာလကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်း၍ အင်အားကြီးမားသော ခြေလှမ်းတော်ရှိသူ၊ သင့်အား နမස්ကာရပါ၏။ အို ဒေဝီ၊ လက်နက်အမျိုးမျိုးကို ဆောင်ထားသူ၊ ဒေဝတားတို့ကပင် ဦးညွှတ်ကန်တော့သော မယ်တော်အား ပူဇော်နမස්ကာရပါ၏။

Verse 143

एवं स्तुता शिवदूती रुद्रेण परमेष्ठिना । तुतोष परमा देवी वाक्यं चैवमुवाच ह

ဤသို့ ပရမေဋ္ဌီ ရုဒ္ဒရက သီဝ၏ သံတမန်မိန်းကလေးကို စတုတိဖြင့် ချီးမွမ်းရာ၊ အမြင့်မြတ်သော ဒေဝီသည် အလွန်ပျော်ရွှင်နှစ်သက်၍ ထိုသို့သော စကားကို မိန့်တော်မူ၏။

Verse 144

वरं वृणीष्व देवेश यत्ते मनसि वर्तते । रुद्र उवाच । स्तोत्रेणानेन ये देवि स्तोष्यंति त्त्वां वरानने

“အို ဒေဝေရှ၊ သင့်စိတ်ထဲရှိသမျှကို အလိုရှိရာ ဆုတောင်း(ဗရ)ကို ရွေးချယ်ပါ။” ရုဒ္ဒရက ပြောသည်– “အို ဒေဝီ၊ မျက်နှာလှပသူ၊ ဤစတုတ္တိဖြင့် သင့်ကို ချီးမွမ်းသူတို့သည်…”

Verse 145

तेषां त्वं वरदा देवि भव सर्वगता सती । इमं पर्वतमारुह्य यः पूजयति भक्तितः

ထို့ကြောင့် အို ဒေဝီ၊ ဗရပေးရှင်၊ သူတို့အပေါ် ကရုဏာတော်ထားပါ။ အို အရာရာ၌ ပြန့်နှံ့နေသော စတီမယ်တော်။ ဤတောင်ကို တက်ရောက်၍ ဘက္တိဖြင့် (မယ်တော်ကို) ပူဇော်သူ မည်သူမဆို…

Verse 146

स पुत्रपौत्रपशुमान्समृद्धिमुपगच्छतु । यश्चैवं शृणुयाद्भक्त्या स्तवं देवि समुद्भवं

ထိုသူသည် သား၊ မြေးနှင့် တိရစ္ဆာန်ဓနတို့ဖြင့် ပြည့်စုံကာ စည်းစိမ်တိုးတက်မှုကို ရရှိပါစေ။ ထို့ပြင် အို ဒေဝီ၊ ဤသို့ ပေါ်ပေါက်လာသော သင့်၏ စတဝကို ဘက္တိဖြင့် နားထောင်သူ မည်သူမဆို…

Verse 147

सर्वपापविनिर्मुक्तः परं निर्वाणमृच्छतु । भ्रष्टराज्यो यदा राजा नवम्यां नियतः शुचिः

အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်ကင်း၍ အမြင့်မြတ်ဆုံး နိဗ္ဗာန်သို့ ရောက်ပါစေ။ နိုင်ငံတော်ဆုံးရှုံးသည့် မင်းသည် နဝမီနေ့တွင် စည်းကမ်းတကျ သန့်ရှင်းစွာ ဗြတကို ဆောင်ရွက်လျှင်…

Verse 148

अष्टम्यां च चतुर्दश्यां सोपवासो नरोत्तम । संवत्सरेण लभतां राज्यं निष्कंटकं पुनः

အို လူမြတ်၊ အဋ္ဌမီနှင့် စတုရ္ဒသီနေ့များတွင် ဥပဝါသ (အစာရှောင်) ဆောင်ရွက်သူသည် တစ်နှစ်အတွင်း ပြန်လည်၍ ဆူးမရှိသကဲ့သို့ အန္တရာယ်နှင့် ရန်သူကင်းသော နိုင်ငံတော်ကို ရရှိမည်။

Verse 149

एषा ज्ञानान्विता शक्तिः शिवदूतीति चोच्यते । य एवं शृणुयान्नित्यं भक्त्या परमया नृप

ဉာဏ်ပညာနှင့် ပြည့်စုံသော ဤသက္တိကို “ရှီဝဒူတီ” ဟု ခေါ်ကြသည်၊ အဓိပ္ပါယ်မှာ ရှီဝ၏ သံတမန်မ။ အို မင်းကြီး၊ မည်သူမဆို ဤကို နေ့စဉ် အမြင့်မြတ်ဆုံး ဘက္တိဖြင့် နားထောင်လျှင်…

Verse 150

सर्वपापविनिर्मुक्तः परं निर्वाणमाप्नुयात् । यश्चैनं पठते भक्त्या स्नात्वा वै पुष्करे जले

အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်ကင်းသူသည် အမြင့်မြတ်ဆုံး နိဗ္ဗာန်ကို ရရှိသည်။ ထို့ပြင် ပုရှ္ကရ ရေတွင် ရေချိုးသန့်စင်ပြီး ဘက္တိဖြင့် ဤကို ပဋ္ဌာန်း/ရွတ်ဆိုသူလည်း ထိုကောင်းကျိုးကို ရရှိသည်။

Verse 151

सर्वमेतत्फलं प्राप्य ब्रह्मलोके महीयते । यत्रैतल्लिखितं गेहे सदा तिष्ठति पार्थिव

ဤကောင်းကျိုးအကျိုးဖလအားလုံးကို ရရှိပြီးနောက် သူသည် ဘြဟ္မလောက၌ ဂုဏ်မြင့်မားစွာ ချီးမြှောက်ခံရသည်။ အို မင်းကြီး၊ ဤကို အိမ်တွင် ရေးသားထားသည့်နေရာ၌ အမြဲတည်ရှိ၍ မင်္ဂလာကောင်းချီး မပြတ်တောက်။

Verse 152

न तत्राग्निभयं घोरं सर्वचोरादिसंभवं । यश्चेदं पूजयेद्भक्त्या पुस्तकेपि स्थितं बुधाः

ထိုနေရာ၌ မီးဘေးကြောက်ရွံ့ဖွယ် မရှိ၊ ခိုးသူတို့နှင့် ဆင်တူသော အန္တရာယ်လည်း မပေါ်ပေါက်။ ဉာဏ်ရှိသူတို့အို၊ ဤအရာကို ဘက္တိဖြင့် ပူဇော်သူသည်—စာအုပ်အတွင်း၌ တည်ရှိနေသော်လည်း—ကာကွယ်ခြင်းနှင့် ပုဏ္ဏားကောင်းကျိုးကို ရရှိ၏။

Verse 153

तेन चेष्टं भवेत्सर्वं त्रैलोक्यं सचराचरं । जायंते बहवः पुत्रा धनं धान्यं वरस्त्रियः

ထိုပုဏ္ဏားနှင့် အကျင့်အကြံကြောင့် သုံးလောက၌—လှုပ်ရှားသည့်အရာနှင့် မလှုပ်ရှားသည့်အရာ အားလုံးတွင်—လုပ်ငန်းအားလုံး အောင်မြင်စေသည်။ သားများစွာ မွေးဖွားလာပြီး ငွေကြေး၊ စပါးသီးနှံနှင့် အကောင်းဆုံး ဇနီးများလည်း ရရှိ၏။

Verse 154

रत्नान्यश्वा गजा भृत्यास्तेषामाशु भवंति च । यत्रेदं लिख्यते गेहे तत्राप्येवं ध्रुवं भवेत्

ရတနာများ၊ မြင်းများ၊ ဆင်များနှင့် အမှုထမ်းများကိုလည်း လျင်မြန်စွာ ရရှိလာသည်။ ဤစာကို အိမ်၌ ရေးသားထားရာ အိမ်၌လည်း ထိုအကျိုးသည် မလွဲမသွေ ဖြစ်ပေါ်၏။