Adhyaya 24

Verse 1

ब्रह्मोवाच । भगवन्पुरुषस्येह स्त्रियाश्च वरदायकम् । शोकव्याधिभयं दुःखं न भवेद्येन तद्वद

ဗြဟ္မာက မိန့်တော်မူသည်– အို ဘဂဝန်၊ ဤလောက၌ ယောကျာ်းနှင့် မိန်းမတို့အတွက် ကောင်းချီးပေးသော နည်းလမ်းကို မိန့်ကြားပါ၊ ထိုနည်းလမ်းကြောင့် ဝမ်းနည်းမှု၊ ရောဂါ၊ ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် ဒုက္ခ မဖြစ်ပေါ်စေပါ။

Verse 2

शंकर उवाच । श्रावणस्य द्वितीयायां कृष्णायां मधुसूदनः । क्षीरार्णवे सपत्नीकः सदा वसति केशवः

ရှင်ကရ မိန့်တော်မူသည်– ရှရဝဏ လ၏ ကృష్ణပက္ခ ဒုတိယတိထီနေ့တွင် မဓုသူဒန—ကေရှဝ—သည် မဟာနို့ပင်လယ် (ခ္ရှီရာဏဝ) တွင် မဟေသီနှင့်အတူ အစဉ်တည်ရှိတော်မူ၏။

Verse 3

तस्यां संपूज्य गोविंदं सर्वान्कामानवाप्नुयात् । गोभूहिरण्यदानादि सप्तकल्पशतानुगम्

ထိုနေ့၌ ဂోవိန္ဒကို ဓမ္မနည်းတကျ ပူဇော်လျှင် လိုအင်ဆန္ဒအားလုံး ပြည့်စုံမည်၊ နွား၊ မြေ၊ ရွှေ စသည့် ဒါန၏ ကုသိုလ်သည် ကလ္ပ ခုနှစ်ရာတိုင်အောင် လိုက်ပါမည်။

Verse 4

आवाहनादिकां पूजां पूर्ववत्परिकल्पयेत् । अशून्यशयना नाम द्वितीयासौ प्रकीर्तिता

အာဝါဟန (ဖိတ်ခေါ်ခြင်း) စသည့် ပူဇာအစဉ်ကို ယခင်ညွှန်ကြားသကဲ့သို့ စီစဉ်ဆောင်ရွက်ရမည်။ ဤသည်ကို ဒုတိယဝရတဟု ကြေညာပြီး ‘အရှုန်ယ-ရှယနာ’ ဟု ခေါ်သည်၊ အဓိပ္ပါယ်မှာ “အိပ်ရာကို မလွတ်လပ်အောင်ထားသော ဝရတ” ဖြစ်သည်။

Verse 5

तस्यां संपूजयेद्विष्णुमेभिर्मंत्रैर्विधानतः । श्रीवत्सधारिन्श्रीकांत श्रीपते श्रीधराव्यय

ထိုနေရာ၌ သတ်မှတ်ထားသော ဝိဓိအတိုင်း ဤမန္တရများဖြင့် ဗိဿဏုကို ကောင်းစွာ ပူဇော်ရမည်— “Śrīvatsa အမှတ်ကို ဆောင်သူ၊ Śrī(လက္ရှမီ)၏ ချစ်မြတ်နိုးရာ၊ Śrīpati၊ Śrīdhara၊ မပျက်မယွင်းသော အရှင်”။

Verse 6

गार्हस्थ्यं मा प्रणाशं मे यातु धर्मार्थकामदं । अग्नयो मा प्रणश्यंतु देवताः पुरुषोत्तम

ဓမ္မ၊ အဓိပ္ပါယ်(artha) နှင့် ကာမ(kāma) ကို ပေးစွမ်းသော ကျွန်ုပ်၏ ဂါဟသ္ထဘဝ မပျက်စီးပါစေ။ အရှင် ပုရုရှောတ္တမ၊ ကျွန်ုပ်၏ ပူဇော်မီးများနှင့် ကိုးကွယ်သည့် ဒေဝတားများ မပျက်စီးပါစေ။

Verse 7

पितरो मा प्रणश्यंतु मम दांपत्यभेदतः । लक्ष्म्या वियुज्यते देवो न कदाचिद्यथा हरिः

ကျွန်ုပ်၏ အိမ်ထောင်ရေးကွဲပြားမှုကြောင့် ပိတရ(ဘိုးဘွား) မပျက်စီးပါစေ။ ဟရီ(ဗိဿဏု) သည် လက္ရှမီနှင့် မည်သည့်အခါမျှ မခွဲကွာသကဲ့သို့၊ အရှင်တော်လည်း (သူမနှင့်) မခွဲကွာပါစေ။

Verse 8

तथा कलत्रसंबंधो देव मा मे वियुज्यतां । लक्ष्म्या न शून्यं वरद यथा ते शयनं सदा

ထို့အတူ အရှင်တော်၊ ကျွန်ုပ်၏ ဇနီး/ခင်ပွန်းနှင့် ဆက်နွယ်မှု မခွဲကွာပါစေ။ ဆုတောင်းပေးသူ အရှင်၊ ကျွန်ုပ်၏ အိမ်သည် လက္ရှမီမရှိဘဲ မလွတ်လပ်ပါစေ—အရှင်၏ အိပ်ရာသည် အမြဲတမ်း သူမနှင့်အတူရှိသကဲ့သို့။

Verse 9

शय्या ममाप्यशून्यास्तु तथैव मधुसूदन । गीतवादित्रनिर्घोषान्देवदेवस्य कारयेत्

“မဓုဆူဒနာ အရှင်၊ ကျွန်ုပ်၏ အိပ်ရာလည်း မလွတ်လပ်ပါစေ။ ထို့အတူ ဒေဝတို့၏ ဒေဝအတွက် သီချင်းသံနှင့် တူရိယာသံ ဂုဏ်တော်မြည်ဟည်းအောင် စီစဉ်စေပါ။”

Verse 10

घंटा भवेदशक्तस्य सर्ववाद्यमयो यतः । एवं संपूज्य गोविंदमश्नीयात्तैलवर्जितम्

တူရိယာမျိုးစုံ မပူဇော်နိုင်သူအတွက် ခေါင်းလောင်းတစ်လုံးတည်းပင် လုံလောက်၏၊ အကြောင်းမှာ တူရိယာအားလုံး၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုကို ထင်ဟပ်စေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဂోవိန္ဒကို နည်းတကျ ပူဇော်ပြီးနောက် ဆီမပါသော အစာကို သုံးဆောင်ရမည်။

Verse 11

नक्तमक्षारलवणं यावत्तु स्याच्चतुष्टयं । ततः प्रभाते संजाते लक्ष्मीपतिसमन्विताम्

ညအချိန်တွင် အယ်လ်ကလီနှင့် ဆားရောစပ်မှုကို လေးပိုင်းအထိ သုံးဆောင်ရမည်။ ထို့နောက် မနက်အရုဏ်တက်လာသော် လက္ရှ္မီပတိ (ဗိဿဏု)နှင့်အတူ (ပူဇော်ရေး/ဝိဓိ) ကို ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 12

दीपान्नभाजनैर्युक्तां शय्यां दद्याद्विलक्षणाम् । पादुकोपानहच्छत्र चामरासन संयुताम्

မီးအိမ်များနှင့် အစားအစာထည့်ပန်းကန်များဖြင့် ပြည့်စုံသည့် ထူးမြတ်သော အိပ်ရာကို လှူဒါန်းရမည်။ ထို့အပြင် ပာဒုကာ၊ ဖိနပ်၊ ထီး၊ ချာမရပန်ကာနှင့် အာသန (ထိုင်ခုံ) တို့ပါ စုံလင်စေရမည်။

Verse 13

अभीष्टोपस्करैर्युक्तां शुक्लपुष्पांबरावृताम् । अव्यंगाय च विप्राय वैष्णवाय कुटुंबिने

လိုအင်ရှိသည့် ပစ္စည်းကိရိယာများဖြင့် ပြည့်စုံကာ အဖြူရောင်ပန်းများနှင့် အဖြူရောင်အဝတ်ဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသော (အလှူ) ကို အပြစ်ကင်းသော ဗြာဟ္မဏတစ်ဦး—ဝိုင်ෂ္ဏဝနှင့် ဂೃಹಸ್ಥ—ထံ ပေးလှူရမည်။

Verse 14

दातव्या वेदविदुषे न वंध्यापतये क्वचित् । तत्रोपवेश्य दांपत्यमलंकृत्य विधानतः

ဤအလှူကို ဝေဒကို သိမြင်သူထံသာ ပေးလှူရမည်၊ မည်သည့်အခါမျှ မျိုးမပွားနိုင်သော မိန်းမ၏ ခင်ပွန်းထံ မပေးရ။ ထိုနေရာတွင် ဇနီးမောင်နှံကို ထိုင်စေပြီး နည်းတကျ အလှဆင်ကာ ဂုဏ်ပြုရမည်။

Verse 15

पत्न्यास्तु भाजनं दद्याद्भक्ष्यभोज्यसमन्वितम् । ब्राह्मणस्यापि सौवर्णीमुपस्करसमन्विताम्

သူသည် ဇနီးအား စားသောက်ဖွယ်နှင့် အာဟာရတို့ဖြင့် ပြည့်စုံသော အိုးခွက်တစ်လုံးကို ပေးလှူရမည်။ ထို့အတူ ဗြာဟ္မဏအားလည်း လိုအပ်သော ပစ္စည်းကိရိယာများနှင့်တကွ ရွှေအိုးခွက်ကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 16

प्रतिमां देवदेवस्य सोदकुंभां निवेदयेत् । एवं यस्तु पुमान्कुर्यादशून्यशयनं हरेः

ဒေဝတို့၏ ဒေဝဖြစ်တော်မူသော ဘုရား၏ ပုံတော်ကို ရေခွက်(ရေကုံဘ)နှင့်အတူ ပူဇော်တင်ပြရမည်။ ဤသို့ ပြုလုပ်သူသည် ဟရီ၏ အိပ်ရာကို မလွတ်လပ်အောင် ပြု၍ အရှင်ကို စောင့်ရှောက်ပူဇော်စေသည်။

Verse 17

वित्तशाठ्येन रहितो नारायणपरायणः । न तस्य पत्न्या विरहः कदाचिदपि जायते

ဥစ္စာပစ္စည်းအရေး၌ လှည့်စားမှုကင်းပြီး နာရာယဏအား အပြည့်အဝ အားကိုးအပ်နှံသူသည် မည်သည့်အချိန်တွင်မျှ ဇနီးနှင့် ခွဲခွာရခြင်း မဖြစ်ပေါ်။

Verse 18

नारी वा विधवा ब्रह्मन्यावच्चंद्रार्कतारकं । न विरूपौ न शोकार्तौ दंपती भवतः क्वचित्

အို ဗြာဟ္မဏာ၊ သူမသည် ဇနီးဖြစ်စေ မုဆိုးမဖြစ်စေ—လ၊ နေ၊ ကြယ်တို့ တည်ရှိနေသမျှ—မည်သည့်အခါမျှ ထိုဇနီးမောင်နှံသည် ရုပ်ပျက်ယွင်းခြင်း သို့မဟုတ် ဝမ်းနည်းခြင်းကြောင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ခြင်း မဖြစ်ပါစေ။

Verse 19

न पुत्रपशुरत्नानि क्षयं यांति पितामह । सप्तकल्पसहस्राणि सप्तकल्पशतानि च

အို ပိတామဟာ၊ သားသမီးများ၊ တိရစ္ဆာန်များနှင့် ရတနာဥစ္စာတို့သည် ပျက်စီးယုတ်လျော့ခြင်း မရှိ—ကလ္ပ ခုနှစ်ထောင်နှင့် ထို့အပြင် ကလ္ပ ခုနှစ်ရာတိုင်အောင်ပင်။

Verse 20

कुर्वन्नशून्यशयनं विष्णुलोके महीयते । ब्रह्मोवाच । कथमारोग्यमैश्वर्यं मतिर्धर्मस्थितिस्सदा

ဂೃಹಸ್ಥဓမ္မအတိုင်း အိပ်ရာကို မလွတ်လပ်အောင် ထိန်းသိမ်းသူသည် ဝိဿဏုလောက၌ ဂုဏ်တင်ချီးမြှောက်ခံရ၏။ ဘြဟ္မာက မေး၏—“ကျန်းမာရေးနှင့် စည်းစိမ်ဥစ္စာကို မည်သို့ရနိုင်သနည်း၊ ဓမ္မကို ခွဲခြားသိမြင်သော ဉာဏ်မည်သို့ရနိုင်သနည်း၊ ထာဝရ ဓမ္မ၌ မည်သို့တည်မြဲနိုင်သနည်း?”

Verse 21

अव्यंगाथ परे भक्तिर्विष्णौ चापि भवेत्कथम् । ईश्वर उवाच । साधु ब्रह्मंस्त्वया पृष्टमिदानीं कथयामि ते

“ထိုသို့ဆိုလျှင် ချို့ယွင်းမှုရှိသူတွင် ဝိဿဏုအပေါ် အမြင့်မြတ်ဆုံး ဘက္တိ မည်သို့ပေါ်ပေါက်နိုင်သနည်း?” အီශ්ဝရက မိန့်၏—“ကောင်းလှ၏၊ ဟေ ဘြဟ္မဏ၊ သင်မေးမြန်းသည် မှန်ကန်၏။ ယခု သင့်အား ငါပြောမည်။”

Verse 22

विरोचनस्य संवादं भार्गवस्य च धीमतः । प्रह्लादस्य सुतं दृष्ट्वा द्विरष्टपरिवत्सरम्

ပရာဟ္လာဒ၏ သားကို—အသက် ဆယ့်ခြောက်နှစ် ပြည့်နေသူကို—မြင်ပြီးနောက်၊ ဗိရောချနနှင့် ဉာဏ်ပညာရှင် ဘာဂဝ (ရှုကရ) တို့၏ ဆွေးနွေးစကားကို ကြားသိရ၏။

Verse 23

तस्य रूपमिदं ब्रह्मन्सोहसद्भृगुनंदनः । साधुसाधु महाबाहो विरोचन शिवं तव

သူက ပြော၏—“ဟေ ဘြဟ္မဏ၊ ဤသည်ပင် သူ၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်တည်း; ဟေ ဘೃဂု၏ သားတော်၊ ငါသည် ထိုသူပင်။ သာဓု သာဓု၊ ဟေ လက်မောင်းကြီး ဗိရောချန—သင်၌ သီဝ (မင်္ဂလာ) ဖြစ်ပါစေ။”

Verse 24

तत्तथा हसितं तस्य पप्रच्छ सुरसूदनः । ब्रह्मन्किमर्थमेतत्ते हास्यं वै मामकं कृतम्

သူ အဲသို့ ရယ်မောနေသည်ကို မြင်၍ စုရစုဒနက မေး၏—“ဟေ ဘြဟ္မဏ၊ သင်သည် ငါ့ကို အဘယ်ကြောင့် ရယ်မောသနည်း?”

Verse 25

साधुसाध्विति मामेवमुक्तवांस्त्वं वदस्व मे । तमेवं वादिनं युक्तमुवाच वदतां वरः

“ကောင်းလှ၏၊ ကောင်းလှ၏!”—ဤသို့ ငါ့ကို ခေါ်ဆိုပြီးနောက် ယခု ငါ့အား ပြောကြားလော့။ ထိုသို့ သင့်တော်စွာ ပြောဆိုသောသူအား စကားပြောသူတို့အနက် အမြတ်ဆုံးက ပြန်လည်ဖြေကြား하였다။

Verse 26

विस्मयाद्व्रतमाहात्म्याद्धास्यमेतत्कृतं मया । पुरा दक्षविनाशाय कुपितस्य त्रिशूलिनः

ဤဝတ်ပြုကတိ၏ မဟာတန်ခိုးကို အံ့ဩသဖြင့် ယခင်က ငါသည် ဟာသသဘောဖြင့် ဤအမှုကို ပြုခဲ့ဖူးသည်—ထိုအခါ တြိရှူးလကို ကိုင်ဆောင်သော သီဝက ဒေါသထွက်၍ ဒက္ခကို ဖျက်ဆီးရန် ထလာသောအချိန်၌။

Verse 27

अपतद्भीमवक्त्रस्य स्वेदबिंदुर्ललाटजः । भित्वा स सप्तपातालानदहत्सप्तसागरान्

ကြောက်မက်ဖွယ် မျက်နှာရှိသူ၏ နဖူးမှ ပေါက်ဖွားသော ချွေးတစ်စက် ကျဆင်းလာ၍ ပာတားလ် ခုနစ်ထပ်ကို ထိုးဖောက်ကာ သမုဒ္ဒရာ ခုနစ်စင်းကို လောင်ကျွမ်းစေ하였다။

Verse 28

अनेकवक्त्रनयनोज्वलज्ज्वलन भीषणः । वीरभद्र इति ख्यातः करपादायुतैर्युतः

မျက်နှာများစွာ မျက်စိများစွာရှိ၍ တောက်လောင်တောက်ပသော မီးတောက်ကြောင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသူ—သူသည် “ဝီရဘဒ္ဒရ” ဟု ကျော်ကြားလာပြီး လက်နှင့်ခြေ ထောင်ပေါင်းများစွာဖြင့် ပြည့်စုံ하였다။

Verse 29

कृत्वा स यज्ञमथनं पुनर्भूतस्य संप्लवः । त्रिजगद्दहनाद्भूयः शिवेन विनिवारितः

သူသည် ယဇ္ဉကို မথန်၍ ဖျက်ဆီးပြီးနောက် ပရလယ ရေလွှမ်းမိုးမှုသည် ထပ်မံ ပေါ်ထွန်းလာ하였다။ သုံးလောက မီးလောင်မည့်အခါတွင် သီဝက ထပ်မံ တားဆီးတော်မူ하였다။

Verse 30

कृतं त्वया वीरभद्र दक्षयज्ञविनाशनं । इदानीमलमेतेन लोकदाहेन कर्मणा

အို ဗီရဘဒ္ဒရ၊ သင်သည် ဒက္ခ၏ ယဇ္ဉကို ဖျက်ဆီးခြင်းကို ပြီးမြောက်စေခဲ့ပြီ။ ယခုတော့ လောကတို့ကို လောင်ကျွမ်းစေသော ဤကမ္မကို လုံလောက်ပြီ၊ ရပ်ပါ။

Verse 31

शांतिप्रदानात्सर्वेषां ग्रहणां प्रथमो भव । प्रहृष्टाभिजनाः पूजां करिष्यंति कृतात्मनः

အားလုံးအပေါ် ငြိမ်းချမ်းမှုကို ပေးအပ်ခြင်းဖြင့်၊ အလှူပူဇော်မှုနှင့် ဂုဏ်ပြုခြင်းကို လက်ခံသူတို့အနက် အမြင့်ဆုံးဖြစ်ပါစေ။ မျိုးရိုးမြင့်သူတို့သည် စိတ်ပျော်ရွှင်၍ သန့်ရှင်းသောစိတ်ဖြင့် သင့်ကို ပူဇော်ကြလိမ့်မည်။

Verse 32

अंगारक इति ख्यातिं गमिष्यसि धरात्मज । देवलोके द्वितीयं च तव रूपं भविष्यति

အို မြေမိခင်၏သား၊ သင်သည် ‘အင်္ဂါရက’ ဟူသောနာမဖြင့် ကျော်ကြားလာမည်။ ထို့ပြင် ဒေဝလောက၌ သင့်၏ ဒုတိယရုပ်သဏ္ဌာန်တစ်ခုလည်း ပေါ်ထွန်းလာမည်။

Verse 33

ये च त्वां पूजयिष्यंति चतुर्थ्यां तु दिने नराः । रूपमारोग्यमैश्वर्यं तेष्वनंतं भविष्यति

ထို့ပြင် စန္ဒြလစတုတ္ထီနေ့၌ သင့်ကို ပူဇော်ကြသော လူတို့အတွက် အလှအပ၊ ကျန်းမာရေးနှင့် စည်းစိမ်အာဏာတို့သည် အဆုံးမရှိ ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

Verse 34

एवमुक्तस्ततः शांतिमगमत्कामरूपधृत् । स जातस्तत्क्षणाद्राजन्ग्रहत्वमगमत्पुनः

ဤသို့ မိန့်ကြားခံရသဖြင့် ရုပ်ပြောင်းနိုင်သူသည် ထိုနောက် ငြိမ်းချမ်းသွား၏။ အို မင်းကြီး၊ ထိုခဏတည်းကပင် (ပြန်လည်) မွေးဖွားသကဲ့သို့ ဖြစ်၍ ဂြဟ (Graha) ဖြစ်သော အခြေအနေသို့ ထပ်မံ ရောက်သွားလေသည်။

Verse 35

स कदाचिद्भवांस्तस्य पूजार्घादिकमुत्तमं । दृष्टवान्क्रियमाणं च शूद्रेण त्वं व्यवस्थितः

တစ်ခါတစ်ရံ သင်သည် မတော်တဆ သူ၏ အလွန်မြတ်သော ပူဇော်ပွဲကို—အရဃျ (arghya) စသည်တို့နှင့်တကွ—ရှုဒ္ဒရတစ်ဦးက ဆောင်ရွက်နေသည်ကို မြင်တွေ့၍ သင်က ဘေးတွင် ရပ်ကာ စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။

Verse 36

तेन त्वं रूपवान्जातो सुरः शत्रुकुलाशनिः । विविधा च रुचिर्जाता यस्मात्तव विदूरगा

ထိုအကြောင်းကြောင့် သင်သည် ရုပ်ရည်လှပစွာ မွေးဖွားလာပြီး—ဒေဝတားသဘော၊ ရန်သူအစုအဖွဲ့များအပေါ် မိုးကြိုးကဲ့သို့ ဖြစ်လာသည်။ ထို့ပြင် သင်၏တေဇောသည် အဝေးအထိ ပျံ့နှံ့သဖြင့် သင်၌ အမျိုးမျိုးသော တောက်ပမှု ပေါ်ပေါက်လာ하였다။

Verse 37

विरोचन इति प्राहुस्तस्मात् त्वां देवदानवाः । शूद्रेण क्रियमाणस्य व्रतस्य तव दर्शनात्

ထို့ကြောင့် ဒေဝတားများနှင့် ဒာနဝများသည် သင့်ကို “ဝိရောစန” ဟု ခေါ်ကြသည်။ အကြောင်းမှာ ရှုဒ္ဒရတစ်ဦးက ဆောင်ရွက်နေသော ဝရတ (vrata) နှင့် ဆက်နွယ်၍ သင်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 38

ईदृशी रूपसंपत्तिरिति विस्मितवानहम् । साधुसाध्विति तेनोक्तमहो माहात्म्यमुत्तमं

“ဤမျှ အံ့ဩဖွယ် ရုပ်အလှအပ၏ စည်းစိမ်!” ဟု ကျွန်ုပ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ ထို့နောက် သူက “သာဓု၊ သာဓု! အဟ—ဤသည် အလွန်မြတ်သော မဟာတ္မ្យ (mahātmya) ပင်” ဟု ကြွေးကြော်하였다။

Verse 39

पश्यतोपि भवेद्रूपमैश्वर्यं किमु कुर्वतः । यस्माच्च भक्त्या धरणीसुतस्य विनिंद्यमानेन गवादिदानम्

မြင်ရုံသာဖြင့်ပင် ရုပ်အလှနှင့် အိုင်ශ්ဝရယ (စည်းစိမ်) ပေါ်ပေါက်လာနိုင်သည်—ထို့နောက် ဝတ်ပြုဆောင်ရွက်သူအတွက် မည်မျှပိုမိုမည်နည်း! အကြောင်းမှာ မြေမိခင်၏ သားတော်အပေါ် ဘက္တိဖြင့် ဆက်စပ်ရာတွင်၊ နွား စသည်တို့ကို ဒါနပြုခြင်းပင် မထီမဲ့မြင်ပြု၍ ပေးလှူလျှင် နিন্দာထိုက်လာသည်။

Verse 40

आलोकितं तेन सुरारिगर्भे संभूतिरेषा तव दैत्य जाता । अथ तद्वचनं श्रुत्वा भार्गवस्य महात्मनः

“နတ်တို့၏ ရန်သူ၏ ဝမ်းအတွင်း၌ သူသည် သင်ကို မြင်ခဲ့သည်; ထိုမြင်တွေ့ခြင်းကြောင့်ပင် သင်၏ ဒೈတျအဖြစ် မွေးဖွားခြင်း ဖြစ်ပေါ်လာသည်။” မဟာတမ ဘာရ္ဂဝ၏ စကားကို ကြားပြီးနောက်…

Verse 41

प्रह्लादनंदनो वीरः पुनः पप्रच्छ भार्गवम् । विरोचन उवाच । भगवंस्तद्व्रतं सम्यक्श्रोतुमिच्छामि तत्वतः

ထို့နောက် ပရဟ္လာဒ၏ သားဖြစ်သော သူရဲကောင်းသည် ဘာရ္ဂဝကို ထပ်မံ မေးမြန်း하였다။ ဝိရောစနက “အို ဘဂဝန်၊ ထိုဝရတကို မှန်ကန်စွာ၊ အနှစ်သာရအတိုင်း ကြားနာလိုပါသည်” ဟု ဆို၏။

Verse 42

दीयमानं तु यद्दानं मया दृष्टं भवांतरे । माहात्म्यं च विधिं तस्य यथावद्वक्तुमर्हसि

“သို့သော် အခြားဘဝတစ်ခုတွင် ကျွန်ုပ် မြင်တွေ့ခဲ့သော ပေးကမ်းသဒ္ဒါ (ဒါန) အကြောင်း—၎င်း၏ မဟာတန်ခိုးနှင့် မှန်ကန်သော နည်းလမ်းကို ယထာဝတ် ရှင်းပြပေးပါ။”

Verse 43

इति तद्वचनं श्रुत्वा विप्रः प्रोवाच सादरं । चतुर्थ्यंगारकदिने यदा भवति दानव

ထိုစကားကို ကြားပြီးနောက် ဗိပၸရဟ္မဏသည် လေးစားစွာ ပြော하였다။ “အို ဒာနဝ၊ စန္ဒြလ၏ စတုတ္ထတိထိ (Caturthī) သည် အင်္ဂါနေ့ (Aṅgāraka-နေ့) နှင့် တိုက်ဆိုင်သော်…”

Verse 44

मृदास्नानं तदा कुर्यात्पद्मरागविभूषितः । अग्निर्मूर्द्धादिवो मंत्रं जपेत्स्नात उदङ्मुखः

ထိုအခါ ပဒ္မရာဂ (ရူဘီ) ဖြင့် တန်ဆာဆင်ကာ မြေဖြင့် အခမ်းအနားဆန်သော ရေချိုးကို ပြုလုပ်ရမည်။ ရေချိုးပြီးလျှင် မြောက်ဘက်သို့ မျက်နှာမူကာ “အဂ္နိ မူර්ဓာ…” ဟူ၍ အစပြုသော မန္တရကို ဂျပ်ရမည်။

Verse 45

शूद्रस्तूष्णीं स्मरन्भौममास्तां भोगविवर्जितः । अथास्तमित आदित्ये गोमयेनानुलेपयेत्

ရှုဒြသည် တိတ်ဆိတ်စွာ နေ၍ ဘောမ (အင်္ဂါဂြိုဟ်) ကို သတိပြုစဉ်းစားကာ အာရုံခံစားပျော်ရွှင်မှုများကို စွန့်၍ ထိုင်နေစေ; နေဝင်ပြီးနောက် မြေပြင် (သို့) ကိုယ်ကို နွားချေးဖြင့် လိမ်းပေးစေ။

Verse 46

प्रांगणं पुष्पमालाभिरक्षताद्भिः समंततः । तदभ्यर्च्यालिखेत्पद्मं कुंकुमेनाष्टपत्रकम्

အိမ်ဝင်းကို ပန်းမော်လီများနှင့် မကွဲမပျက် အက္ခတ (ဆန်စေ့ပြည့်) များဖြင့် ပတ်လည်အလှဆင်၍၊ ထိုနေရာကို သင့်တော်သလို ပူဇော်ပြီးနောက် ကုင်ကူမ (ဇာဖရန်) ဖြင့် အရွက်ရှစ်ရွက်ပါ ကြာပန်းကို ရေးဆွဲစေ။

Verse 47

कुंकुमस्याप्यभावेन रक्तचंदनमिष्यते । चत्वारः करकाः कार्याः भक्ष्यभोज्यसमन्विताः

ကုင်ကူမ (ဇာဖရန်) မရှိလျှင် အနီရောင် စန္ဒနာကိုလည်း လက်ခံသင့်သည်ဟု ဆို၏။ ထို့နောက် အစားအစာနైవేదျများ ပါဝင်စေ၍ ရေခွက်/ရေခွက်ကြီး ၄ လုံးကို ပြင်ဆင်စေ။

Verse 48

तंडुलै रक्तशालेयैः पद्मरागैश्च संयुताः । चतुःकोणेषु तान्कृत्वा फलानि विविधानि च

အနီရောင် ရှာလီဆန်စေ့များကို ပဒ္မရာဂ (ရူဘီ) နှင့် ရောစပ်၍ ထောင့်လေးထောင့်တွင် စီထားစေ; ထို့အပြင် အသီးအနှံ အမျိုးမျိုးကိုလည်း ထားစေ။

Verse 49

गंधमाल्यादिकं सर्वं तथैव विनिवेशयेत् । सुवर्णशृंगां कपिलामथार्च्य रौप्यैः खुरैः कांस्यदोहां सवस्त्राम्

အနံ့သာ၊ ပန်းမော်လီ စသည့် အရာအားလုံးကိုလည်း ထိုနည်းတူ စီမံထားစေ။ ထို့နောက် ရွှေချိုင့်ရှိသော ကပိလာ (အညိုရောင်) နွားကို သင့်တော်သလို ပူဇော်၍—ငွေဖုံးထားသော ခြေခွာများ၊ ကြေးဝါနို့ညှစ်အိုး၊ အဝတ်အစားဖြင့် အလှဆင်ထားခြင်းတို့နှင့်တကွ—နွားကို ပူဇော်အပ်နှံစေ။

Verse 50

धुरंधरं रक्तखुरं च सौम्यं धान्यानि सप्तांबरसंयुतानि । अंगुष्ठमात्रं पुरुषं तथैव सौवर्णमप्यायतबाहुदंडम्

အနီရောင် ခြေခွာရှိ၍ သန်မာသော ဝန်ထမ်းတိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်၊ သဘောထားနူးညံ့၏; အဝတ်အစား ခုနစ်ထည်နှင့်အတူ သီးနှံများ; လက်မအရွယ်သာရှိသော လူတစ်ဦး; ထို့ပြင် လက်တံရှည်၍ ဖြန့်ထုတ်ထားသော ရွှေရုပ်တော်တစ်ရုပ်လည်း ဖြစ်၏။

Verse 51

चतुर्भुजं हेममयं च ताम्रपात्रे गुडस्योपरि सर्पियुक्तम् । सामस्वरज्ञाय जितेंद्रियाय वाग्रूपशीलान्वयसंयुताय

လက်လေးဖက်ရှိ ရွှေရုပ်တော်ကို—ကြေးအိုးထဲ၌ ထား၍ ဂျာဂရီ(သကြားခဲ)ပေါ်တင်ကာ ဂီး(နွားနို့ဆီသန့်)နှင့် ရောစပ်ပြီး—သာမန်ဂါန၏ သံစဉ်ကို သိသူ၊ အင်ဒြိယကို အနိုင်ယူသူ၊ စကားသန့်ရှင်း၍ ရုပ်ရည်ဂုဏ်သိက္ခာရှိ၊ အကျင့်ကောင်း၍ မျိုးရိုးမြင့်သူထံ ပူဇော်အပ်၏။

Verse 52

दातव्यमेतत्सकलं द्विजाय कुटुम्बिने नैव तु दंभयुक्ते । भूमिपुत्र महाभाग स्वेदोद्भव पिनाकिनः

ဤအရာအားလုံးကို အိမ်ထောင်ရှင် ဒွိဇ(ဗြာဟ္မဏ)ထံ ပေးအပ်ရမည်၊ သို့သော် လိမ်လည်ဟန်ဆောင်မှုပါသောသူထံ မပေးရ။ အို မြေ၏သား မဟာဘဂ္ဂ! အို ဂုဏ်သတင်းကြီးသူ! အို ချွေးမှ မွေးဖွားသူ! အို ပိနာကာဓာရီ (ရှီဝ)နှင့် ဆက်နွယ်သူ!

Verse 53

रूपार्थी त्वां प्रपन्नोहं गृहाणार्घ्यं नमोऽस्तु ते । मंत्रेणानेन दत्वार्घ्यं रक्तचंदनवारिणा

ရုပ်သွင်အလှကို လိုလား၍ ကျွန်ုပ်သည် သင်၏ အရိပ်အာဝါသို့ ခိုလှုံလာပါ၏; ဤအရ္ဃျကို လက်ခံတော်မူပါ—နမස්ကာရပါ၏။ ဤမန္တရဖြင့် အနီရောင် စန္ဒနနံ့သင်းသော ရေဖြင့် အရ္ဃျကို ပူဇော်ပြီး ထိုသို့ ဝတ်ပြုရမည်။

Verse 54

ततोर्चयेद्विप्रवरं रक्तमाल्यांबरादिभिः । दद्यात्तेनैव मंत्रेण भौमं गोमिथुनान्वितम्

ထို့နောက် အနီရောင် ပန်းမော်လီ၊ အဝတ်အစား စသည်တို့ဖြင့် ဗြာဟ္မဏအထူးမြတ်ကို အရ္စနာပြုရမည်။ ထိုတူညီသော မန္တရဖြင့်ပင် မြေဒေဝီ ဘူမာထံသို့ နွားတစ်စုံနှင့်အတူ ဒါနကို ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 55

शय्यां च शक्तिमान्दद्यात्सर्वोपस्करसंयुताम् । यद्यदिष्टतमं लोके यच्चास्य दयितं गृहे

တတ်နိုင်သူသည် အပြည့်အစုံသော အထောက်အကူပစ္စည်းများပါဝင်သည့် အိပ်ရာကို ဒါနပြုရမည်။ ထို့ပြင် လောက၌ အလိုအလျောက်အမြတ်ဆုံးသောအရာနှင့် မိမိအိမ်တွင် အချစ်ဆုံးသောအရာကိုလည်း ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 56

तत्तद्गुणवते देयं दत्तस्याक्षयमिच्छता । ततः प्रदक्षिणं कृत्वा विसृज्य द्विजसत्तमम्

ဒါန၏ အကျိုးကို မပျက်မယွင်းစေလိုသူသည် သင့်လျော်သော ဂုဏ်သတ္တိရှိသူထံ ပေးလှူရမည်။ ထို့နောက် ပရဒက္ခိဏာ ပြု၍ အမြတ်ဆုံးသော ဒွိဇကို လေးစားစွာ နှုတ်ဆက်ကာ ထွက်ခွာရမည်။

Verse 57

नक्तं क्षीराशनं कुर्यादेवं चांगारकाष्टकम् । चतुरो वाथ वातस्य यत्पुण्यं तद्वदामि ते

ညအချိန်တွင် နို့သာ စားသောက်ရမည်—ဤသည်ပင် အင်္ဂါရက-အဋ္ဌက ဝရတ ဖြစ်သည်။ ယခု ငါသည် သင်အား ၎င်း၏ ပုဏ္ဏကျိုးကို ပြောမည်—ဝါတ ဝရတ လေးကြိမ်နှင့် တူညီသည်။

Verse 58

रूपसौभाग्यसंपन्नः पुमान्जन्मनि जन्मनि । विष्णौ वाथ शिवे भक्तः सप्तद्वीपाधिपो भवेत्

မွေးဖွားသမျှ ဘဝတိုင်းတွင် ရုပ်ရည်လှပမှုနှင့် ကံကောင်းခြင်းတို့ဖြင့် ပြည့်စုံ၍၊ ဗိဿဏု သို့မဟုတ် ရှိဝ ကို ဘက္တိဖြင့် ကိုးကွယ်သော ပုရుషသည် စပ္တဒွီပ ခုနစ်ခု၏ အဓိပတိ မဟာအရှင် ဖြစ်လာမည်။

Verse 59

सप्तकल्पसहस्राणि रुद्रलोके महीयते । तस्मात्वमपि दैत्येंद्र व्रतमेतत्समाचर

ကလ္ပ ခုနစ်ထောင်တိုင်အောင် သူသည် ရုဒ္ရလောက၌ ဂုဏ်တင်ချီးမြှောက်ခံရမည်။ ထို့ကြောင့် ဒೈတျအင်္ဒြာရေ၊ သင်လည်း ဤဝရတကို ခံယူကာ စည်းကမ်းတကျ ကျင့်သုံးလော့။

Verse 60

इत्येवमुक्तो भुगुनंदनेन चकार सर्वं व्रतमेव दैत्यः । त्वं चापि राजन्कुरु सर्वमेतद्यतोक्षयं वेदविदो वदंति

ဤသို့ ဘೃဂု၏ သားတော်က ညွှန်ကြားသဖြင့် ဒೈတျသည် ဝရတကို အပြည့်အစုံ ဆောင်ရွက်ပြီးစီး하였다။ အို မင်းကြီး၊ သင်လည်း ဤအရာအားလုံးကို ပြုလုပ်ပါလော့၊ ဝေဒကို သိမြင်သူတို့က ၎င်း၏ အကျိုးသည် မပျက်မယွင်း အစဉ်တည်ကြောင်း ဆိုကြသည်။

Verse 61

शृणोति यश्चैनमनन्यचेतास्तस्यापि सर्वं भगवान्विधत्ते

ထို့ပြင် မည်သူမဆို စိတ်တစ်ခုတည်းဖြင့် ဤအကြောင်းကို နားထောင်လျှင် ထိုသူအတွက်လည်း ဘဂဝန်သည် အရာအားလုံးကို ပြည့်စုံအောင် စီမံပေးတော်မူသည်။