Adhyaya 22

Verse 1

भीष्म उवाच । भूर्लोकोथ भुवर्लोकः स्वर्लोकोथ महर्जनः । तपः सत्यं च सप्तैते देवलोकाः प्रकीर्त्तिताः

ဘီရှ္မက မိန့်ကြားသည်— ဘူရ္လောက၊ ထို့နောက် ဘူဝရ္လောက၊ စွဝရ္ဂလောကနှင့် မဟရ္လောက၊ ထို့ပြင် တပောလောကနှင့် သတ္တျလောက—ဤခုနစ်လောကတို့ကို ဒေဝလောကများဟု ကြေညာထားသည်။

Verse 2

पर्यायेण तु सर्वेषामाधिपत्यं कथं भवेत् । इहलोके शुभं रूपमायुरारोग्यमेव च

သို့ရာတွင် အားလုံးအတွက် အုပ်စိုးခွင့်သည် အလှည့်ကျ မည်သို့ ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။ ထို့ပြင် ဤလောက၌ ကောင်းမြတ်သော ရုပ်ရည်၊ အသက်ရှည်ခြင်းနှင့် ကျန်းမာနိရောဂါဖြစ်ခြင်းကို မည်သို့ ရရှိနိုင်မည်နည်း။

Verse 3

लक्ष्मीश्च विपुला ब्रह्मन्कथं स्यात्सुरपूजित । पुलस्त्य उवाच । पुरा हुताशनः सार्द्धं मारुतेन महीतले

“ဟေ့ ဘြဟ္မဏ၊ ဒေဝတို့က ပူဇော်ကန်တော့သော အမြတ်တန်သူ၊ လက္ရှ္မီသည် မည်သို့ ပေါများကြွယ်ဝလာနိုင်သနည်း” ဟု မေးလျှင်၊ ပုလஸ္တျက မိန့်သည်— “ရှေးကာလ၌ အဂ္နိဒေဝသည် ဝါယုဒေဝနှင့်အတူ မြေပြင်ပေါ်၌…”

Verse 4

आदिष्टः पुरुहूतेन विनाशाय सुरद्विषाम् । निर्दग्धेषु ततस्तेन दानवेषु सहस्रशः

ပုရုဟူတ (အိန္ဒြ) ၏ အမိန့်ဖြင့် ဒေဝတို့၏ ရန်သူများကို ဖျက်ဆီးရန်၊ ထို့နောက် သူသည် ဒာနဝများကို ထောင်ပေါင်းများစွာ မီးလောင်ကျွမ်းစေ၍ ပြာဖြစ်အောင် လုပ်ခဲ့သည်။

Verse 5

तारकः कमलाक्षश्च कालदंष्ट्रः परावसुः । विरोचनस्तु संह्रादः प्रयातास्ते तदा वसन्

တာရက၊ ကမလာက္ရှ၊ ကာလဒံෂ္ဍရ၊ ပရာဝစု; ထို့ပြင် ဝိရောစနနှင့် သံဟ္ရာဒ—သူတို့သည် ထိုအခါ ထိုနေရာ၌ နေထိုင်လျက်ပင် ထွက်ခွာသွားကြသည်။

Verse 6

अंतःसमुद्रमाविश्य सन्निवेशमकुर्वत । अशक्ता इति तेप्यग्निमारुताभ्यामुपेक्षिताः

သမုဒ္ဒရာအလယ်သို့ ဝင်ရောက်၍ ထိုနေရာ၌ အခြေချနေထိုင်ကြ၏။ သို့သော် မစွမ်းဆောင်နိုင်ဟု ယူဆကြသောကြောင့် မီးနတ်နှင့် လေနတ်တို့သည် သူတို့ကို လျစ်လျူရှုခဲ့ကြသည်။

Verse 7

ततः प्रभृति वै देवान्मानुषान्स भुजंगमान् । संपीड्य च मुनीन्सर्वान्प्रविशंति पुनर्जलम्

ထိုအချိန်မှစ၍ သူတို့သည် နတ်များ၊ လူသားများနှင့် နဂါးများကို နှောင့်ယှက်ကြ၏။ ရသေ့အပေါင်းတို့ကို နှိပ်စက်ပြီးနောက် ရေထဲသို့ ပြန်ဝင်ကြလေသည်။

Verse 8

एवं युगसहस्राणि ते वीराः सप्त पंच च । जलदुर्गबलाद्राजन्पीडयंति जगत्त्रयम्

အို မင်းကြီး၊ ဤသို့ဖြင့် ယူဂခေတ်ပေါင်း ထောင်ချီ၍ ထိုသူရဲကောင်း တစ်ဆယ်နှစ်ဦးတို့သည် ရေတပ်မြို့နှင့် လက်နက်အင်အားကို အမှီပြုလျက် လောကသုံးပါးကို နှိပ်စက်ကလူ ပြုခဲ့ကြလေပြီ။

Verse 9

ततः पुनरथो वह्निमारुतावमराधिपः । आदिदेशाचिरादंबु निधिरेष विशोष्यताम्

ထို့နောက် နတ်တို့သခင်သည် မီးနတ်နှင့် လေနတ်တို့ကို တစ်ဖန် အမိန့်ပေးပြန်သည်မှာ "ဤသမုဒ္ဒရာကို အမြန်ဆုံး ခြောက်သွေ့စေလော့" ဟူ၍တည်း။

Verse 10

यस्मादस्मद्द्विषां चैष शरणं वरुणालयः । तस्माद्भवद्भ्यामद्यैव शोषमेष प्रणीयताम्

ဤ ဝရုဏနတ်မင်း၏ ဗိမာန်သည် ငါတို့၏ ရန်သူများ ခိုလှုံရာလည်း ဖြစ်သောကြောင့် သင်တို့နှစ်ဦးသည် ဤနေရာကို ယနေ့ပင် ခြောက်သွေ့စေရမည်။

Verse 11

तावूचतुस्ततः शक्रं मयशम्बरसूदनम् । अधर्म एष देवेंद्र सागरस्य विनाशनम्

ထို့နောက် ထိုနှစ်ဦးသည် မာယာနှင့် သမ္ဗရကို သတ်နှိမ်သူ သက္ကရ (အိန္ဒြာ) ထံသို့ “အို ဒေဝရာဇာ၊ ဤသည် အဓမ္မ ဖြစ်၏—သမုဒ္ဒရာကို ဖျက်ဆီးခြင်းပင်” ဟု လျှောက်တင်ကြ၏။

Verse 12

यस्माज्जीवनिकायस्य महतः संक्षयो भवेत् । तस्मादुपायमन्यं तु समाश्रय पुरंदर

ဤလမ်းကြောင်းကြောင့် အသက်ရှိသတ္တဝါအစုကြီး ပျက်စီးမည်ဖြစ်သဖြင့်၊ ထို့ကြောင့် အခြားနည်းလမ်းတစ်ရပ်ကို အားကိုးပါ၊ အို ပုရန္ဒရ။

Verse 13

यस्य योजनमात्रेपि जीवकोटि शतानि च । निवसंति सुरश्रेष्ठ स कथं नाशमर्हति

အို သုရတို့အနက် အမြတ်ဆုံး၊ သူ၏ နယ်မြေ တစ်ယောဇနာမျှအတွင်းတင် အသက်ရှိသတ္တဝါ ရာကုဋိများ နေထိုင်ကြသည်—ထိုသူသည် မည်သို့ ပျက်စီးရန် သင့်တော်နိုင်မည်နည်း။

Verse 14

एवमुक्तः सुरेंद्रस्तु क्रोधसंरक्तलोचनः । उवाचेदं वचो रोषादमरावग्निमारुतौ

ဤသို့ ပြောဆိုခံရသော် သုရိန္ဒြာ အိန္ဒြာသည် ဒေါသကြောင့် မျက်လုံးနီရဲလာကာ၊ ရိုသဖြင့် အမရာဝ၊ အဂ္နိ နှင့် မာရုတတို့အား ဤစကားကို ပြော၏။

Verse 15

न धर्माधर्मसंयोगं प्राप्नुवंत्यमराः क्वचित् । भवंतौ तु विशेषेण महात्मानौ च तिष्ठतः

အမရဒေဝတို့သည် မည်သည့်အခါမျှ ဓမ္မနှင့် အဓမ္မ ပေါင်းစည်းမှုကို မထိတွေ့ကြ; သို့သော် သင်တို့နှစ်ဦးသည် အထူးသဖြင့် မဟာတ္မာအဖြစ် တည်ကြည်စွာ ရပ်တည်နေကြ၏။

Verse 16

ममाज्ञा न कृता यस्मान्मारुतेन समं त्वया । मुंनिव्रतपरो भूत्वा परिगृह्य कलेवरम्

သင်သည် ငါ၏ အမိန့်ကို မလိုက်နာဘဲ မာရုတ (လေဒေဝ) နှင့်တန်းတူသကဲ့သို့ ပြုမူခဲ့သဖြင့်၊ မုနိဝတ္တကို ခံယူကာ ကိုယ်ခန္ဓာရုပ်ပုံကို ယူဆောင်လော့။

Verse 17

धर्मार्थशास्त्ररहितां योनिं प्रति विभावसो । तस्मादेकेन वपुषा मुनिरूपेण मानुषे

ထို့ကြောင့် ဝိဘာဝစု (အဂ္ဂနိ) သည် ဓမ္မနှင့် အර්ထ သာස්တရ မရှိသည့် လူ့ယောနီသို့ ချဉ်းကပ်၍၊ ကိုယ်တစ်ကိုယ်တည်းဖြင့် မုနိရုပ်ကို ဆောင်ကာ လူ့လောကသို့ ဝင်ရောက်하였다။

Verse 18

मारुतेन समं लोके तव जन्म भविष्यति । यदा तु मानुषत्वेपि त्वया गंडूषशोषितः

လောက၌ သင်၏ မွေးဖွားခြင်းသည် မာရုတ (လေဒေဝ) နှင့်အတူ—ဆက်နွယ်၍—ဖြစ်လိမ့်မည်။ ထို့ပြင် လူဖြစ်နေသော်လည်း သင်သည် ရေတစ်မုတ် (ဂဏ္ဍူෂ) ဖြင့် သူ့ကို ခြောက်သွေ့စေသောအခါ…

Verse 19

भविष्यत्युदधिर्वह्ने तदा देवत्वमाप्स्यसि । इतींद्रशापात्पतितौ तत्क्षणात्तौ महीतले

“အနာဂတ်၌၊ အို မီးဒေဝ၊ သင်သည် သမုဒ္ဒရာ ဖြစ်လိမ့်မည်; ထိုအခါ သင်သည် ဒေဝত্বကို ရရှိလိမ့်မည်” ဟူ၍။ ထို့ကြောင့် အိန္ဒြ၏ ကျိန်စာကြောင့် သူတို့နှစ်ဦးသည် ထိုခဏတည်းက မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျသွားကြသည်။

Verse 20

अवाप्तवंतौ देहे च कुंभाज्जन्म ततोभवत् । मित्रावरुणयोर्वीर्याद्वसिष्ठश्चात्मजोभवत्

ထို့နောက် သူတို့နှစ်ဦးသည် ကိုယ်ခန္ဓာကို ရရှိကြပြီး၊ ကုಂಭ (အိုး) မှ မွေးဖွားခြင်း ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ မိတ္တရနှင့် ဝရုဏ၏ ဗီရျ (သန္ဓေဓာတ်) အာနုဘော်ကြောင့် ဝသိဋ္ဌလည်း သူတို့၏ အတ္မဇ သားအဖြစ် မွေးဖွားလာ하였다။

Verse 21

ततोगस्त्य उग्रतपा बभूव मुनिसत्तमः । अस्माद्भ्रातुः स वै भ्राता वसिष्ठस्यानुजो मुनिः

ထို့နောက် ပြင်းထန်သော တပဿာရှိသည့် မုနိအထွတ်အမြတ် အဂஸ္တျာ ပေါ်ထွန်းလာ၏။ ဤညီအစ်ကိုမှပင် ဝသိဋ္ဌ၏ ညီဖြစ်သော မုနိတော်လည်း မွေးဖွားလာ၏။

Verse 22

भीष्म उवाच । कथं च मित्रावरुणौ पितरावस्य तौ स्मृतौ । जन्म कुंभादगस्त्यस्य यथाभूत्तद्वदाधुना

ဘီရှ္မက ဆို၏— မိတ္တရနှင့် ဝရုဏတို့ကို သူ၏ ဖခင်နှစ်ပါးဟု မည်သို့ မှတ်တမ်းတင်ကြသနည်း။ အဂஸ္တျာ၏ အိုးမှ မွေးဖွားခြင်းသည် မည်သို့ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သနည်း။ ယခု ဖြစ်ခဲ့သကဲ့သို့ တိတိကျကျ ပြောပြပါ။

Verse 23

पुलस्त्य उवाच । पुरा पुराणपुरुषः कदाचिद्गंधमादने । भूत्वा धर्मसुतो विष्णुश्चचार विपुलं तपः

ပုလස්တျာက ဆို၏— ရှေးကာလ၌ အာဒိပုရုෂ တစ်ကြိမ် ဂန္ဓမာဒနသို့ ကြွလာခဲ့၏။ ဓမ္မ၏ သားတော်အဖြစ် ဖြစ်တည်ကာ ဗိෂ္ဏုသည် ကျယ်ပြန့်သော တပဿာကို ကျင့်သုံးခဲ့၏။

Verse 24

तपसा चास्य भीतेन विघ्नार्थे प्रेषितावुभौ । शक्रेण माधवानंगावप्सरोगणसंयुतौ

သူ၏ တပဿာကြောင့် ကြောက်ရွံ့သဖြင့် သက္ကရ (အိန္ဒြ) သည် အတားအဆီး ဖြစ်စေရန် မာဓဝနှင့် အနင်္ဂကို အပ္စရာအစုအဖွဲ့များနှင့်အတူ စေလွှတ်ခဲ့၏။

Verse 25

यदा च गीतवाद्येन भावहावादिना हरिः । न काममाधवाभ्यां च मोहं नेतुमशक्यत

ထို့ပြင် သီချင်းသံနှင့် တူရိယာသံ၊ စိတ်ခံစားမှုနှင့် လှပသော အမူအရာများဖြင့်ပင် ကာမနှင့် မာဓဝတို့က ဟရိကို မောဟသို့ ဆွဲမခေါ်နိုင်ခဲ့သော်,

Verse 26

तदा काममधुस्त्रीणां विषादमभजद्गणः । संक्षोभायत तस्तेषामूरुदेशान्नराग्रजः

ထိုအခါ ကာမအမృతကဲ့သို့ ချိုမြိန်သော မိန်းမတို့ကြောင့် ထိုအုပ်စုသည် ဝမ်းနည်းညှိုးငယ်သို့ ကျရောက်လေ၏။ လူတို့အနက် အမြတ်ဆုံးသူသည်လည်း သူမတို့၏ ကျယ်ပြန့်သော ပေါင်တံများကြောင့် အထူးသဖြင့် စိတ်လှုပ်ရှားကာ တုန်လှုပ်သွားလေ၏။

Verse 27

नारीमुत्पादयामास त्रैलोक्यस्यापि मोहिनीम् । संमोहितास्तया देवास्तौ तु चैव सुरावुभौ

သူသည် မိန်းမတစ်ဦးကို ဖန်ဆင်းပေါ်ထွန်းစေ၏—သုံးလောကကိုတောင် မောဟဖြစ်စေနိုင်သော မိုဟိနီဖြစ်သည်။ သူမ၏ မောဟအာနုභာဝကြောင့် ဒေဝတော်များနှင့် ထိုကောင်းကင်သတ္တဝါနှစ်ဦးပါ အပြည့်အဝ မူးမောလွမ်းမောသွားကြ၏။

Verse 28

अप्सराणां समक्षं हि देवानामब्रवीद्धरिः । उर्वशीति च नाम्नेयं लोके ख्यातिं गमिष्यति

အပ္စရာများနှင့် ဒေဝတော်များ၏ မျက်မှောက်၌ပင် ဟရီက ကြေညာတော်မူ၏—“ဤသူမ၏ အမည်မှာ ဥရဝသီ ဖြစ်လိမ့်မည်၊ လောက၌လည်း ကျော်ကြားမှုကို ရရှိလိမ့်မည်။”

Verse 29

ततः कामयमानेन मित्रेणाहूयतोर्वशी । प्रोक्ता मां रमयस्वेति बाढमित्यब्रवीच्च सा

ထို့နောက် ကာမစိတ်ဖြင့် လွှမ်းမိုးခံရသော မိတ်ဆွေက ဥရဝသီကို ခေါ်ယူလေ၏။ သူက “ငါ့ကို ပျော်ရွှင်စေပါ” ဟု ဆိုရာ၊ သူမက “ကောင်းပြီ” ဟု ပြန်လည်ဆို၏။

Verse 30

गच्छंती तु ततः सूर्यलोकमिंदीवरेक्षणा । वरुणेन वृता पश्चाद्वचनं तमभाषत

ထို့နောက် ကြာပန်းမျက်လုံးရှိသော အမျိုးသမီးသည် ထိုနေရာမှ နေမင်းလောကသို့ ထွက်ခွာသွားလေ၏။ နောက်တဖန် ဝရုဏ၏ ဝန်းရံခြင်းအောက်တွင် သူမသည် သူ့အား ဤစကားများကို ပြောကြားလေ၏။

Verse 31

मित्रेणाहं वृता पूर्वं मम सूर्यः पतिः प्रभो । उवाच वरुणश्चित्तं मयि संन्यस्य गम्यताम्

ယခင်က မိတ္တရ দেবက ကျွန်မကို ရွေးချယ်ခဲ့သည်; ကျွန်မ၏ ခင်ပွန်းမှာ အရှင်သခင် နေမင်း (စူရျ) ဖြစ်သည်။ ဝရုဏက ‘သင်၏ စိတ် (သန္နိဋ္ဌာန်) ကို ငါ့ထံ အပ်နှံပြီး ထွက်ခွာလော့’ ဟု မိန့်တော်မူ၏။

Verse 32

गतायां बाढमित्युक्त्वा मित्रः शापमदादथ । अद्यैव मानुषे लोके गच्छ सोमसुतात्मजम्

သူမ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် မိတ္တရက ‘ကောင်းပြီ’ ဟု ဆိုကာ၊ ထို့နောက် ကျိန်စာချ၍ ‘ယနေ့တင် လူ့လောကသို့ သွား—ဆိုမ၏ သားအဖြစ် ဖြစ်လာလော့’ ဟု မိန့်၏။

Verse 33

भजस्वेति यतो मिथ्या धर्म एष त्वया कृतः । जलकुंभे ततो वीर्यं मित्रेण वरुणेन च

‘ငါကို ပူဇော်လော့’ ဟု မမှန်ကန်စွာ ကြွေးကြော်၍ သင်တည်ထောင်သော ဓမ္မသည် မုသာဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် မိတ္တရနှင့် ဝရုဏက သင်၏ ဗီရျ (မျိုးစေ့) ကို ရေခွက်အိုးထဲ ထည့်ထား၏။

Verse 34

प्रक्षिप्तमथ संजातौ द्वावेव मुनिसत्तमौ । निमिर्नाम नृपः स्त्रीभिः पुरा द्यूतमदीव्यत

ထို့နောက် ထဲသို့ ပစ်ထည့်ထားသော အရာမှ မုနိအထွတ်အမြတ် နှစ်ပါး ပေါ်ပေါက်လာ၏။ ရှေးကာလ၌ နိမိ အမည်ရှိ မင်းတစ်ပါးသည် မိန်းမတို့နှင့် အန်စာတုံး လောင်းကစား ကစားလေ့ရှိ၏။

Verse 35

तदंतरेभ्याजगाम वसिष्ठो ब्रह्मसंभवः । तस्य पूजामकुर्वाणं शशाप स मुनिर्नृपम्

ထိုအချိန်တွင် ဘြဟ္မာမှ ပေါ်ပေါက်သော ဝသိဋ္ဌ မုနိ ရောက်လာ၏။ မင်းသည် ထိုမုနိအား သင့်တော်သလို ပူဇော်မပြုသဖြင့် မုနိက မင်းကို ကျိန်စာချ၏။

Verse 36

विदेहस्त्वं भवस्वेति शप्तस्तेनाप्यसौ मुनिः । अन्योन्यशापादुभयोर्विशरीरे तु तेजसी

“ဗိဒေဟ—ကိုယ်ကင်းမဲ့သူ ဖြစ်စေ” ဟုဆိုကာ သူက ကျိန်စာချခဲ့သည်။ ထိုမုနိလည်း သူ၏ကျိန်စာကို ခံရ၏။ အပြန်အလှန်ကျိန်စာကြောင့် နှစ်ဦး၏ တပဿာတေဇောဓာတ်သည် ကိုယ်ခန္ဓာမှ ကင်းကွာသွား하였다။

Verse 37

जग्मतुश्शापनाशाय ब्रह्माणं जगतः पतिम् । अथ ब्रह्मसमादेशाल्लोचनेष्ववसन्निमिः

ကျိန်စာပျောက်ကင်းစေရန် နှစ်ဦးသည် လောက၏အရှင် ဘြဟ္မာထံသို့ သွားကြ၏။ ထို့နောက် ဘြဟ္မာ၏အမိန့်အရ နိမိသည် မျက်စိတို့အတွင်းသို့ လျှောဝင်လျက် လီနသွား하였다။

Verse 38

निमेषाः स्युश्चलोकानां तद्विश्रामाय पार्थिव । वसिष्ठोप्यभवत्तस्मिञ्जलकुंभे च पूर्ववत्

“အို မင်းကြီး၊ လောကသားတို့အတွက် မျက်တောင်ခတ်ခြင်း (နိမေသ) သည် အနားယူရာ ခဏများ ဖြစ်၏။ ဝသိဋ္ဌလည်း ယခင်ကကဲ့သို့ ထိုရေခွက် (ရေကုံဘ) အတွင်း၌ ပြန်လည် ဖြစ်ပေါ်လာ၏။”

Verse 39

ततो जातश्चतुर्बाहुः साक्षसूत्रकमंडलुः । अगस्त्य इति शांतात्मा बभूव ऋषिसत्तमः

ထို့နောက် လက်လေးဖက်ရှိ၍ ယဇ္ဉောပဝီတ (သန့်ရှင်းသောကြိုး) ကို ဝတ်ဆင်ကာ ကမဏ္ဍလု (ရေခွက်) ကို ကိုင်ဆောင်သောသူ မွေးဖွားလာ၏။ စိတ်ငြိမ်းချမ်းသူ ထိုဋ္ဌာနသည် ‘အဂஸ္တျ’ ဟူ၍ ခေါ်ဝေါ်ကြသည့် အထွဋ်အမြတ် ရှိသူ မုနိဖြစ်လာ၏။

Verse 40

मलयस्यैकदेशे तु वैखानस विधानतः । सभार्यः संवृतो विप्रैस्तपश्चक्रे सुदुष्करम्

မလယတောင်တန်း၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းတွင် ဝိုင်ခာနသ (Vaikhānasa) စည်းကမ်းအတိုင်း၊ သူသည် ဇနီးနှင့်အတူ ဘြာဟ္မဏ မုနိများက ဝိုင်းရံလျက် အလွန်ခက်ခဲသော တပဿာကို ဆောင်ရွက်하였다။

Verse 41

ततः कालेन महता तारकादिनिपीडितम् । जगद्वीक्ष्यसकोपेन पीतवान्वरुणालयम्

ထို့နောက် ကာလကြာမြင့်ပြီးနောက် တာရကာတို့ကြောင့် ကမ္ဘာလောက ပင်ပန်းနှိပ်စက်ခံနေရသည်ကို မြင်၍ ဒေါသထန်ကာ ဝရုဏ၏ နေအိမ်ဖြစ်သော သမုဒ္ဒရာကိုပင် သောက်လောင်သွား하였다။

Verse 42

ततोस्य वरदास्सर्वे बभूवुः शंकरादयः । ब्रह्माविष्णुश्च भगवान्वरदानाय जग्मतुः

ထို့နောက် ရှင်ကရ (သင်္ကရာ) နှင့် အခြားသတ္တဝါမြတ်များအားလုံးသည် သူ့အတွက် အပေးအကမ်းကောင်းချီးပေးသူများ ဖြစ်လာကြ၏။ ထို့ပြင် ဘဂဝန် ဘြဟ္မာနှင့် ဝိෂ္ဏုတို့လည်း ကောင်းချီးပေးရန် ထွက်ခွာသွားကြ၏။

Verse 43

वरं वृणीश्व भद्रं ते यश्चाभीष्टोत्र वै मुने । अगस्त्य उवाच । यावद्ब्रह्मसहस्राणां पंचविंशतिकोटयः

“ကောင်းချီးတစ်ပါးကို ရွေးချယ်ပါ; မင်္ဂလာရှိပါစေ—အို မုနိ၊ ဤနေရာ၌ သင်လိုချင်သမျှကို တောင်းလော့။” အဂස්တျာက ပြောသည်– “ဗြဟ္မာတို့၏ ထောင်ပေါင်းများ အနက် နှစ်ဆယ့်ငါးကုဋိ တိုင်အောင် …”

Verse 44

वैमानिको भविष्यामि दक्षिणांबरवर्त्मनि । मद्विमानोदयात्कुर्याद्यः कश्चित्पूजनं मम

ကျွန်ုပ်သည် တောင်ဘက်ကောင်းကင်လမ်းကြောင်း၌ ဝိမာနိက (ကောင်းကင်ယာဉ်စီးသူ) ဖြစ်မည်။ ကျွန်ုပ်၏ ဝိမာန ပေါ်ထွန်း/ထွက်ပေါ်ချိန်၌ ကျွန်ုပ်ကို ပူဇော်သူ မည်သူမဆို ထိုအကျိုးကို ရရှိမည်။

Verse 45

स सप्तलोकाधिपतिः पर्यायेण भविष्यति । यस्त्वाश्रमं पुष्करे तु मन्नाम्ना परिकीर्तयेत्

အချိန်အလျောက် ထိုသူသည် လောကခုနစ်ပါး၏ အရှင်ဖြစ်လာမည်။ ပုရှ္ကရ၌ ကျွန်ုပ်၏ နာမတော်ဖြင့် အာရှရမ်ကို ကြေညာကာ/တည်ထောင်ကာ ကီရတနပြုသူ မည်သူမဆို ထိုအကျိုးကို ရရှိမည်။

Verse 46

स चैव पुण्यतां यातु वर एष वृतो मया । श्राद्धं येऽत्र करिष्यंति पिंडपूर्वं तु भक्तितः

ဤအရာသည် အမှန်တကယ် ကုသိုလ်ဖြစ်ပါစေ—ဤပရဟိတဆုကို ငါရွေးချယ်ခဲ့သည်။ ဤနေရာ၌ ဘက္တိဖြင့် ပိဏ္ဍ (piṇḍa) ကို အရင်ပူဇော်ကာ śrāddha ကို ပြုလုပ်သူတို့သည် ရည်ရွယ်သည့် ဝိညာဉ်ရေးရာ အကျိုးကို ရရှိမည်။

Verse 47

तेषां पितृगणास्सर्वे मया सह दिवि स्थिताः । एतत्कालं वसिष्यंति एष एव वरो मम

သူတို့၏ ပိတೃဂဏ အားလုံးသည် ငါနှင့်အတူ ကောင်းကင်ဘုံ၌ တည်ရှိနေကြသည်။ ဤကာလအတိုင်းအတာတစ်လျှောက်လုံး ထိုနေရာ၌ နေထိုင်ကြမည်—ဤတစ်ခုတည်းပင် ငါ၏ဆုတောင်းပရဟိတဖြစ်သည်။

Verse 48

एवमस्त्विति तेप्युक्त्वा जग्मुर्देवा यथागतम् । तस्मादर्घः प्रदातव्यो ह्यगस्त्याय सदा बुधैः

“ဤသို့ဖြစ်ပါစေ” ဟုဆိုကာ ထိုဒေဝတားတို့လည်း လာသကဲ့သို့ ပြန်လည်ထွက်ခွာသွားကြသည်။ ထို့ကြောင့် ပညာရှိတို့သည် အဂஸ္တျာအား အမြဲတမ်း အရ္ဃ (ဂုဏ်ပြုရေသက္ကာ) ကို ပူဇော်သင့်သည်။

Verse 49

भीष्म उवाच । कथमर्घप्रदानं च कर्तव्यं तस्य वै मुनेः । विधानं यदगस्त्यस्य पूजने तद्वदस्व मे

ဘီရှ္မက ပြောသည်—“အို မုနိ၊ ထိုသူအား အရ္ဃ ပူဇော်ခြင်းကို မည်သို့ ပြုလုပ်ရမည်နည်း။ အဂஸ္တျာကို ပူဇော်ရာတွင် သတ်မှတ်ထားသော နည်းဗျူဟာကို ကျွန်ုပ်အား မိန့်ကြားပါ။”

Verse 50

पुलस्त्य उवाच । प्रत्यूष समये विद्वान्कुर्यादस्योदये निशि । स्नानं शुक्लतिलैस्तद्वच्छुक्लमाल्यांबरो गृही

ပုလஸ္တျာက မိန့်သည်—မိုးလင်းခါနီးအချိန်၌ ပညာရှိသည် ညအတွင်း ထိုအရာ ပေါ်ထွန်းလာချိန်တွင် ရေချိုးရမည်။ ထို့နောက် အိမ်ထောင်ရှင်သည် အဖြူနှမ်းဖြင့် ရေချိုးကာ အဖြူပန်းကုံးနှင့် အဖြူအဝတ်အစားကို ဝတ်ဆင်ရမည်။

Verse 51

स्थापयेदव्रणं कुंभं माल्यवस्त्रविभूषितम् । पंचरत्नसमायुक्तं घृतपात्रेणसंयुतम्

အပြစ်အနာအဆာမရှိသော ကုမ္ဘ (ရေခွက်) ကို ပန်းကုံးနှင့် အဝတ်ဖြင့် တင့်တယ်စွာ တင်ဆင်၍၊ ရတနာငါးပါးဖြင့် ပြည့်စုံစေကာ ဂျီ (ghee) ထည့်သော ပန်းကန်နှင့်အတူ ထားရမည်။

Verse 52

अंगुष्ठमात्रं पुरुषं तथैव सुवर्णमध्यायतबाहुदंडम् । चतुर्भुजं कुंभमुखे निधाय धान्यानि सप्ताचलसंयुतानि

ထို့အတူ လက်မအရွယ်သာရှိသော ပုရုෂရုပ်ကို ပြုလုပ်၍ အလယ်ပိုင်းကို ရွှေဖြစ်စေကာ လက်တံများကို ရှည်လျားစေပါ; လက်လေးဖက်ရှိသော ထိုရုပ်ကို ကုမ္ဘ၏ ပါးစပ်တွင် တင်ထားပြီး တောင်ခုနစ်လုံးနှင့်အတူ သီးနှံများကိုလည်း ထားရမည်။

Verse 53

सकांस्यपात्राक्षतशुक्लयुक्तं मंत्रेण दद्याद्द्विजपुंगवाय । उत्क्षिप्य कुंभोपरिदीर्घबाहुमनन्यचेता यमदिङ्मुखस्थम्

မန္တရဖြင့် ကံစီ (ကြေး) ပန်းကန်အတွင်း အက္ခတ (အခွံမခွာဆန်) နှင့် အဖြူရောင် ပူဇော်ပစ္စည်းများပါစေ၍ ထူးမြတ်သော ဗြာဟ္မဏအား ပေးလှူရမည်။ ထို့နောက် ကုမ္ဘအပေါ်တွင် လက်တံရှည်များကို မြှောက်ကာ စိတ်ကို မပျံ့လွင့်အောင် တည်ကြည်စေပြီး ယမ၏ဦးတည်ရာ—တောင်ဘက်—သို့ မျက်နှာမူရမည်။

Verse 54

श्वेतां च दद्याद्यदिशक्तिरस्ति रौप्यैः खुरैर्हेममुखीं सवत्सां । धेनुं नरः क्षीरवतीं प्रणम्य स्रग्वस्त्रघंटाभराणां द्विजाय

စွမ်းအားရှိသမျှအတိုင်း အဖြူရောင် နွားမကို နွားကလေးနှင့်အတူ လှူဒါန်းရမည်။ ခြေခွာများသည် ငွေဖြစ်၍ မျက်နှာသည် ရွှေဖြစ်ကာ နို့ရည်ပြည့်ဝရမည်။ နမස්ကာပြု၍ ပန်းကုံး၊ အဝတ်နှင့် ခေါင်းလောင်းဖြင့် တင့်တယ်စွာ တင်ဆင်ထားသော ထိုနွားမကို ဗြာဟ္မဏအား အပ်နှံလှူဒါန်းရမည်။

Verse 55

आसप्तरात्रादुदये नृपास्य दातव्यमेतत्सकलं नरेण । यावत्समास्सप्तदशाथ वा स्युरथोर्द्ध्वमप्यत्र वदंति केचित्

နေထွက်ချိန်မှ စ၍ ညခုနစ်ညတိုင်အောင် လူသည် ဤအရာအားလုံးကို မင်းထံသို့ ပေးလှူရမည်။ ဤတာဝန်သည် ဆယ့်ခုနစ်နှစ်တိုင်တိုင် ဆက်လက်ရှိပြီး၊ အချို့ကတော့ ထို့ထက်ပို၍လည်း ရှိနိုင်သည်ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 56

काशपुष्पप्रतीकाश अग्निमारुतसंभव । मित्रावरुणयोः पुत्र कुंभयोने नमोस्तु ते

ကာရှာမြက်ပန်းကဲ့သို့ တောက်ပ၍ မီးနှင့် လေမှ ပေါ်ထွန်းသူ၊ မိတ္တရနှင့် ဝရုဏ၏ သားတော်၊ အိုးမှ မွေးဖွားသော အဂස්တျာ ရှင်—သင့်အား နမസ്കာရပါ၏။

Verse 57

प्रत्यब्दं च फलत्यागमेवं कुर्वन्नसीदति । होमं कृत्वा ततः पश्चाद्वर्तयेन्मानवः फलम्

နှစ်စဉ် ဤသို့ ကర్మ၏ အကျိုးဖလကို စွန့်လွှတ်လျှင် လူသည် ဒုက္ခသို့ မကျရောက်။ ဟိုးမ (မီးပူဇော်) ပြုလုပ်ပြီးနောက် ခွင့်ပြုသည့် အကျိုးဖလကို သုံးဆောင်ရမည်။

Verse 58

अनेनविधिना यस्तु पुमानर्घं निवेदयेत् अर्घ्य । इमं लोकमवाप्नोति रूपारोग्यफलप्रदम्

ဤနည်းတော်အတိုင်း အရဃျ (arghya) ကို ဆက်ကပ်သူသည် ဤလောက၌ပင် အလှအပနှင့် ရောဂါကင်းစင်ခြင်း၏ အကျိုးဖလကို ရရှိသည်။

Verse 59

द्वितीयेन भुवर्लोकं स्वर्लोकं च ततः परम् । सप्तैव लोकानाप्नोति सप्तार्घान्यः प्रयच्छति

ဒုတိယ အရဃျကို ဆက်ကပ်လျှင် ဘုဝရလောကနှင့် စွဝရလောက၊ ထို့အပြင် ထက်မြင့်သော လောကများကို ရောက်သည်။ အရဃျ ခုနစ်ကြိမ် ဆက်ကပ်သူသည် လောက ခုနစ်ပါးလုံးကို ရောက်နိုင်သည်။

Verse 60

इति पठति शृणोति यो हि सम्यक्चरितमगस्त्यसमर्चनं च पश्येत् । मतिमपि च ददाति सोपि विष्णोर्भवनगतः परिपूज्यतेमरौघैः

ဤကို ယထာဝိဓိ စာဖတ်သူ၊ နားထောင်သူ၊ သို့မဟုတ် အဂස්တျာ၏ ပူဇော်မှုဇာတ်ကြောင်းကို မှန်ကန်စွာ ကြည့်ရှုသူ—အနည်းဆုံး စိတ်ဖြင့် သဘောတူနားလည်မှုကိုပင် ပေးသူတောင်—ဗိဿနု၏ ဓာမသို့ ရောက်ပြီး ထိုနေရာ၌ ဒေဝတားအစုအဝေးတို့က လေးစားပူဇော်ကြသည်။

Verse 61

भीष्म उवाच । सौभाग्यारोग्यफलदममित्रक्षयकारकम् । भुक्तिमुक्तिप्रदं यच्च तन्मे ब्रूहि महामते

ဘီရှ္မက ဆိုသည်– အို မဟာမုနိ၊ ကံကောင်းခြင်းနှင့် ကျန်းမာရေး၏ အကျိုးကို ပေး၍ ရန်သူတို့ကို ဖျက်ဆီးကာ လောကီပျော်ရွှင်မှု (ဘောဂ) နှင့် မောက္ခ (လွတ်မြောက်မှု) နှစ်ပါးလုံးကို ပေးသော အရာကို ကျွန်ုပ်အား ပြောကြားပါ။

Verse 62

पुलस्त्य उवाच । यदुमाया पुरा देव उवाचांधकसूदनः । कथासु संप्रवृत्तासु धर्म्यासु ललितासु च

ပုလස්တျက ဆိုသည်– ရှေးကာလ၌ အန္ဓကသူဒန (အန္ဓကကို သတ်သူ) ဖြစ်သော ဘုရားသခင်သည် ယဒုမာယာအား မိန့်ကြားခဲ့သည်၊ ထိုအခါ ဓမ္မနှင့်ညီ၍ လှပနူးညံ့သော စကားဝိုင်းများ စတင်နေချိန်ဖြစ်၏။

Verse 63

तदिदानीं प्रवक्ष्यामि भुक्तिमुक्तिफलप्रदम् । गौर्युवाच । दत्तः शापो हि सावित्र्या मह्यं लक्ष्म्यै सुरेश्वर

“ယခု ငါသည် ဘောဂနှင့် မောက္ခ၏ အကျိုးကို ပေးသော အရာကို ရှင်းပြမည်။” ဂေါရီက ဆိုသည်– “အို ဒေဝတို့၏ အရှင်၊ စာဝိတြီသည် ကျွန်မနှင့် လက္ရှ္မီတို့အပေါ် အမှန်တကယ် ကျိန်စာချထားပါသည်။”

Verse 64

यथा लक्ष्मीप्रधानत्वमहं यामि तथा वद । शंकर उवाच । शुणुष्वावहिता देवि तथैवान्यत्स्वयंकृतम्

“လက္ရှ္မီ၏ အထွတ်အထိပ်—ကံကောင်းခြင်း၏ ဦးဆောင်မှုကို ငါ မည်သို့ ရရှိနိုင်မည်နည်း၊ ပြောပါ။” ရှင်ကရက မိန့်သည်– “အို ဒေဝီ၊ သတိထား၍ နားထောင်လော့; ငါ၏ ကိုယ်တိုင် လုပ်ဆောင်ခဲ့သမျှကိုလည်း ထိုနည်းတူ ပြောပြမည်။”

Verse 65

नराणामथ नारीणामाराधनमनुत्तमम् । नभस्ये वाथ वैशाखे पुण्ये मार्गशिरस्यथ

ယောက်ျားနှင့် မိန်းမတို့အတွက် အာရာဓနာ (ပူဇော်ဝတ်ပြုခြင်း) အထူးမြတ်ဆုံးသည် နဘသျ (ဘဓ္ဒရပဒ) လတွင်ဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် ဝိုင်ရှာခ လတွင်ဖြစ်စေ၊ ထို့ပြင် ပုဏ္ဏမြတ်သော မာရ္ဂရှီရ္ษ လတွင်လည်း ပြုလုပ်ရ၏။

Verse 66

शुक्लपक्षे तृतीयायां स्नातः स गौरसर्षपैः । गोरोचनं सगोमूत्रं गोदुग्धं च घृतं तथा

လင်းပက္ခ၏ တတိယတိထီတွင် အဝါရောင် မုန်ညင်းစေ့ဖြင့် ရေချိုးပြီးနောက်၊ ဂိုရိုချနာကိုလည်း နွားဆီး၊ နွားနို့နှင့် ဂီ (နွားနို့ဆီ) တို့နှင့်အတူ ပြင်ဆင်ယူဆောင်ရမည်။

Verse 67

दधिचंदनसंमिश्रं ललाटे तिलकं न्यसेत् । सौभाग्यारोग्यकृद्यस्मात्सदा च ललिताप्रियम्

ဒဓိ (နို့ချဉ်) နှင့် စန္ဒနကို ရောစပ်၍ နဖူးပေါ်တွင် တီလကကို တင်ရမည်။ ထိုသည်က ကံကောင်းခြင်းနှင့် ကျန်းမာရေးကို ပေးကာ အမြဲတမ်း လလိတာဒေဝီ၏ အနှစ်သက်ဆုံး ဖြစ်သည်။

Verse 68

प्रतिपक्षं तृतीयायां पुमान्वापि सुवासिनी । धारयेद्रक्तवस्त्राणि कुसुमानि सितानि च

မှောင်ပက္ခ၏ တတိယတိထီတွင် ယောက်ျားဖြစ်စေ အိမ်ထောင်ရှိသော မိန်းမဖြစ်စေ အနီရောင်အဝတ်အစားကို ဝတ်ဆင်၍ အဖြူရောင်ပန်းများကိုလည်း ဆောင်/ဆင်ရမည်။

Verse 69

विधवा शुक्लवस्त्रं वै त्वेकमेव हि धारयेत् । कुमारी शुक्ल सूक्ष्मे च परिदध्यात्तु वाससी

မုဆိုးမသည် အဖြူရောင်အဝတ်တစ်ထည်တည်းကိုသာ အမှန်တကယ် ဝတ်ဆင်ရမည်။ ကညာမိန်းကလေးသည် အဖြူရောင်နှင့် နူးညံ့သိမ်မွေ့သော အဝတ်နှစ်ထည်ကို ဝတ်ဆင်ရမည်။

Verse 70

देवीं च पंचगव्येन ततः क्षीरेण केवलं । स्नापयेन्मधुना तद्वत्पुष्पगंधोदकेन तु

ဒေဝီကို ပထမဦးစွာ ပဉ္စဂဗျ (နွားမှ ထွက်သော ငါးမျိုး) ဖြင့် ရေချိုးပူဇော်ပြီး၊ ထို့နောက် သန့်စင်သော နွားနို့သက်သက်ဖြင့်လည်း ရေချိုးပူဇော်ရမည်။ ထိုနည်းတူ ပျားရည်နှင့် ပန်းရနံ့ပါသော ရေဖြင့်လည်း အဘိသေက ပြုရမည်။

Verse 71

पूजयेच्छुक्लपुष्पैस्तु फलैर्नानाविधैरपि । धान्यलाजादिलवणगुडक्षीरघृतान्वितैः

အဖြူရောင်ပန်းများနှင့် အမျိုးမျိုးသောအသီးများဖြင့် ပူဇော်ရမည်။ ထို့အပြင် စပါးနှံ၊ လာဇ (ကင်ထားသောဆန်) စသည့်အရာများ၊ ဆား၊ ဂုဍ (သကြားညို)၊ နို့နှင့် ဂီ (သန့်စင်ထောပတ်) တို့ကိုပါ ပူဇော်အပ်သည်။

Verse 72

शुक्लाक्षततिलैरर्चा कार्या देवि सदा त्वया । पादयोरर्चनं कुर्यात्प्रतिपक्षं वरानने

အို ဒေဝီ၊ သင်သည် အဖြူရောင် အက္ခတ (မကွဲသောဆန်) နှင့် နှမ်းစေ့တို့ဖြင့် အမြဲတမ်း အರ್ಚနာ ပြုလုပ်ရမည်။ အို မျက်နှာလှသူ၊ တစ်ပတ်ခွဲတိုင်း (ပက္ခတိုင်း) ခြေတော်တို့၌ ပူဇော်ရမည်။

Verse 73

वरदायै नमः पादौ तथा गुल्फौ श्रियै नमः । अशोकायै नमो जंघे पार्वत्यै जानुनी तथा

ခြေတော်တို့၌ ဝရဒါ ဒေဝီအား နမස්ကာရ၊ ခြေခလယ် (ဂုလ္ဖ) တွင် သရီ ဒေဝီအား နမස්ကာရ။ ခြေခေါင်းပိုင်း (ဇင်္ဃာ) တွင် အရှိုကာ ဒေဝီအား နမော၊ ဒူးခေါင်းတွင် ပါရဝတီ ဒေဝီအားလည်း နမස්ကာရ။

Verse 74

ऊरू मांगल्यकारिण्यै वामदेव्यै तथा कटिम् । पद्मोदरायै जठरं नमः कंठे श्रियै नमः

ပေါင်တော်တို့၌ မင်္ဂလာပေးသူအဖြစ် နမස්ကာရ၊ ခါးတော်၌ ဝါမဒေဝီ အဖြစ် နမස්ကာရ။ ဝမ်းဗိုက်၌ ပဒ္မောဒရာ အဖြစ် နမော၊ လည်ချောင်း၌ သရီ (စည်းစိမ်တောက်ပမှု) အဖြစ် နမස්ကာရ။

Verse 75

करौ सौभाग्यदायिन्यै बाहू च सुमुखश्रियै । मुखं दर्पविनाशिन्यै स्मरदायै स्मितं पुनः

သူမ၏ လက်တော်တို့ကို ကံကောင်းခြင်းပေးသူဟု အပ်နှံပူဇော်ခဲ့သည်။ လက်မောင်းတော်တို့ကို လှပသောမျက်နှာ၏ သရီတင့်တယ်မှု တိုးပွားစေသူဟု ပူဇော်ခဲ့သည်။ မျက်နှာတော်ကို မာနဖျက်စီးသူဟု ပူဇော်၍၊ ထပ်မံကာ အပြုံးတော်ကို ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို နိုးကြားစေသူဟု ပူဇော်ခဲ့သည်။

Verse 76

गौर्यै नमस्तथानासामुत्पलायै च लोचने । तुष्ट्यै ललाटमलकं कात्यायन्यै नमः शिरः

နှာခေါင်းအဖြစ်ရှိသော ဂေါရီဒေဝီအား နမස්ကာရ; မျက်စိနှစ်လုံးအဖြစ်ရှိသော ဥတ္ပလာဒေဝီအား နမස්ကာရ။ နဖူးနှင့် ဆံပင်အလှည့်အဖြစ်ရှိသော တုဋ္ဌီဒေဝီအား နမස්ကာရ; ခေါင်းအဖြစ်ရှိသော ကာတ်ယာယနီဒေဝီအားလည်း နမස්ကာရ။

Verse 77

नमो गोर्य्यै नमः पुष्ट्यै नमः कांत्यै नमः श्रियै । रंभायै ललितायै च वामदेव्यै नमो नमः

ဂေါရီဒေဝီအား နမස්ကာရ၊ ပုဋ္ဌီဒေဝီအား နမස්ကာရ၊ ကာန္တီဒေဝီအား နမස්ကာရ၊ သရီဒေဝီအား နမස්ကာရ။ ရမ္ဘာဒေဝီနှင့် လလိတာဒေဝီအား နမස්ကာရ; ဝာမဒေဝီအား ထပ်ခါထပ်ခါ နမော နမဟ။

Verse 78

एवं संपूज्य विधिवदग्रतः पद्ममालिखेत् । पत्रैः षोडशभिर्युक्तं क्रमेणैव सकर्णिकम्

ဤသို့ သတ်မှတ်ထားသော ဝိဓိအတိုင်း မှန်ကန်စွာ ပူဇော်ပြီးနောက်၊ ပူဇော်ရာနေရာ၏ ရှေ့တွင် ပဒ္မ (ကြာပန်း) ကို ရေးဆွဲရမည်။ အစဉ်လိုက် ပွင့်ဖတ် ၁၆ ဖတ်နှင့် အလယ်က ကဏ္ဏိကာ (အူတိုင်) ပါရှိစေရမည်။

Verse 79

पूर्वेण विन्यसेद्गौरीमपर्णां च ततः परम् । भवानीं दक्षिणे तद्वद्रुद्राणीं च ततः परम्

အရှေ့ဘက်တွင် ဂေါရီဒေဝီကို တင်ထားပြီး ထို့နောက် အပရ္ဏာဒေဝီကို တင်ထားရမည်။ ထိုနည်းတူ တောင်ဘက်တွင် ဘဝါနီဒေဝီကို တင်ထားပြီး ထို့နောက် ရုဒြာဏီဒေဝီကို တင်ထားရမည်။

Verse 80

विन्यसेत्पश्चिमे भागे सौम्यां मदनवासिनीम् । वायव्ये पाटलामुग्रामुत्तरेण तथा उमाम्

အနောက်ဘက်တွင် စောမယာဒေဝီနှင့် မဒနဝာစိနီဒေဝီကို တင်ထားရမည်။ အနောက်မြောက်ဘက်တွင် ပါဋလာဒေဝီနှင့် ဥဂြာဒေဝီကို; ထို့နည်းတူ မြောက်ဘက်တွင် ဥမာဒေဝီကို တင်ထားရမည်။

Verse 81

साध्यां पथ्यां तथा सौम्यां मंगलां कुमदां सतीम् । भद्रां च मध्ये संस्थाप्य ललितां कर्णिकोपरि

သာဓျာ၊ ပထျာ၊ သောမျာ၊ မင်္ဂလာ၊ ကုမဒါ၊ သတီ နှင့် ဘဒြာတို့ကို အလယ်၌ တည်ထားပြီး၊ ကြာပန်း၏ ကဏ္ဏိကာ (အလယ်စေ့ခွက်) ပေါ်တွင် လလိတာဒေဝီကို ပရတိဋ္ဌာပနာ ပြုတော်မူ၏။

Verse 82

कुसुमैरक्षताद्भिर्वा नमस्कारेण विन्यसेत् । गीतमंगलघोषं च कारयित्वा सुवासिनीम्

ပန်းများနှင့် အက္ခတ (မကွဲမပျက် ဆန်စေ့) တို့ဖြင့် သို့မဟုတ် နမസ്കာရဖြင့်ပင် စီစဉ်တင်ထားရမည်။ ထို့နောက် သုဝာသိနီ (လင်ရှိသော မင်္ဂလာမိန်းမ) ကို မင်္ဂလာသီချင်းနှင့် သုဘဂေါသ ပြုစေပြီး ပူဇော်ပွဲကို ဆက်လက်ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 83

पूजयेद्रक्तवासोभी रक्तमाल्यानुलेपनैः । सिंदूरं स्नानचूर्णं च तासां शिरसि पातयेत्

သူတို့ကို အနီရောင်ဝတ်စုံများဖြင့်၊ အနီရောင်ပန်းကုံးများနှင့် အနီရောင်လိမ်းဆေးများဖြင့် ပူဇော်ရမည်။ ထို့ပြင် သူတို့၏ ခေါင်းပေါ်သို့ စိန္ဒူးရ (vermilion) နှင့် ရေချိုးမှုန့်ကို တင်ပေးရမည်။

Verse 84

सिंदूरं कुंकुमं स्नानमतीवेष्टं यतस्ततः । तथोपदेष्टारमपि पूजयेद्यत्नतो गुरुम्

စိန္ဒူးရ၊ ကုင်ကုမ၊ စနာန် (ရေချိုးပူဇော်) နှင့် ဘက်ပေါင်းစုံမှ အဝတ်အထည်စသည်တို့ကို များစွာပူဇော်ကာ; ထို့အတူ သင်ကြားညွှန်ပြသူ ဂုရုကိုလည်း အလွန်ဂရုစိုက်၍ ပူဇော်ရမည်။

Verse 85

न पूज्यते गुरुर्यत्र सर्वास्तत्राफलाः क्रियाः । जप्यैश्च पूजयेद्गौरीमुत्पलैरसितैः सदा

ဂုရုကို မပူဇော်မဂုဏ်ပြုသော နေရာ၌ ပြုလုပ်သမျှ ကర్మများသည် အကျိုးမရှိ ဖြစ်သွားသည်။ ထို့ကြောင့် အမြဲတမ်း ဂျပ (japa) ဖြင့်လည်းကောင်း၊ အပြာမဲရောင် ဥတ္ပလ (ကြာ) ပန်းများဖြင့်လည်းကောင်း ဂေါရီဒေဝီကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 86

बंधुजीवैः प्रिये पूज्या कार्तिके मासि यत्नतः । जातीपुष्पैर्मार्गशिरे पौषे पीतैः कुरंटकैः

ချစ်သူရေ၊ ကာတိကလတွင် ဘန္ဓုဇီဝ ပန်းများဖြင့် အားထုတ်၍ ဒေဝီကို ပူဇော်ရမည်။ မာရ္ဂရှီရ္ษလတွင် ဇာတိ (စံပယ်) ပန်းများဖြင့်၊ ပေါုရှလတွင် အဝါရောင် ကုရဏ္ဍက ပန်းများဖြင့် ပူဇော်ရမည်။

Verse 87

कुंदैः कुमुदपुष्पैश्च देवीं माघेपि पूजयेत् । सिंदुवारेण जात्या वा फाल्गुनेप्यर्चयेन्नरः

မာဃလတွင် ကုန္ဒ ပန်းနှင့် ကုမုဒ ပန်းတို့ဖြင့် ဒေဝီကို ပူဇော်ရမည်။ ဖာလ္ဂုနလတွင်လည်း လူသည် စိန္ဒုဝါရ (vitex/နိရ္ဂုဏ္ဍီ) သို့မဟုတ် ဇာတိ (စံပယ်) ပန်းဖြင့် အရ္စနာပြုရမည်။

Verse 88

चैत्रे तु मल्लिकाशोकैर्वैशाखे गंधपाटलैः । ज्येष्ठे कमलमंदारैराषाढे च जलांबुजैः

ချိုင်တြလတွင် မလ္လိကာ (စံပယ်) ပန်းနှင့် အရှိုက ပန်းတို့ဖြင့်၊ ဝိုင်ရှာခလတွင် မွှေးကြိုင်သော ပါဋလ ပန်းတို့ဖြင့်၊ ဇျေဋ္ဌလတွင် ကြာပန်းနှင့် မန္ဒာရ ပန်းတို့ဖြင့်၊ အာရှာဍ္ဍလတွင် ရေထဲမှပေါက်သော ကြာပန်းများဖြင့် ပူဇော်ရမည်။

Verse 89

मंदारैरथ मालत्या श्रावणे पूजयेत्सदा । गोमूत्रं गोमयं क्षीरं दधिसर्पिः कुशोदकम्

ရှရావဏလတွင် မန္ဒာရ ပန်းနှင့် မာလတီ ပန်းတို့ဖြင့် အမြဲပူဇော်ရမည်။ ထို့ပြင် ပူဇော်သက္ကာအဖြစ် နွားဆီး၊ နွားချေး၊ နို့၊ ဒဓိ (ယိုဂတ်/နို့ချဉ်)၊ ဂျီ (ထောပတ်ဆီ) နှင့် ကုရှမြက်ဖြင့် သန့်စင်ထားသော ရေကို အသုံးပြုရမည်။

Verse 90

बिल्वपत्रार्ककुसुमांबुज गोशृंगवारि च । पंचगव्यं च बिल्वं च प्राशयेत्क्रमशः सदा

အစဉ်အမြဲ အစီအစဉ်တကျ ဘိလ္ဝ ရွက်၊ အရ္က ပန်း၊ ကြာပန်း၊ နွားချိုမှ လောင်းသော ရေ၊ ပဉ္စဂဝျ (နွားမှရသော ငါးပါး) နှင့် ဘိလ္ဝ (အသီး/ပြင်ဆင်မှု) ကို စားသုံးရန် ပေးရမည်။

Verse 91

एतद्भाद्रपदादौ तु प्राशनं समुदाहृतम् । प्रतिपक्षं च मिथुनं तृतीयायां वरानने

ဤ «ပရာရှန» (ပထမအစာစား) အခမ်းအနားကို ဘာဒြပဒ လ၏အစတွင် ပြုလုပ်ရမည်ဟု ကြေညာထားသည်။ မျက်နှာလှသောသူမ၊ ဆန့်ကျင်ပက္ခ၌ ဇနီးမောင်နှံအတွက် တတိယတိထိ (တရိတီယာ) နေ့တွင် ပြုလုပ်သင့်သည်။

Verse 92

भोजयित्वार्चयेद्भक्त्या वस्त्रमाल्यानुलेपनैः । पुंसः पीतांबरे दद्यात्स्त्रियाः कौशेयवाससी

သူတို့ကို အစာကျွေးပြီးနောက် ဘက္တိဖြင့် အဝတ်အစား၊ ပန်းကုံး၊ လိမ်းဆေး (စန္ဒနာ စသည်) တို့ကို ပူဇော်ကာ ဝတ်ပြုရမည်။ ယောကျာ်းများအား အဝါရောင်အဝတ် (ပီတాంగ္ဗရ) ပေး၍ မိန်းမများအား ပိုးထည် (ကောရှေယ) အဝတ် ပေးရမည်။

Verse 93

निष्पाव जीरलवणमिक्षुदंड गुडान्वितम् । स्त्रियै दद्यात्फलं पुंसः सुवर्णोत्पलसंयुतम्

မိန်းမအား နိဿပာဝ (ပဲမျိုး)၊ ဇီရာ၊ ဆား၊ ကြံတံနှင့် ဂုဍ (ဂျက်ဂရီ) ပါဝင်သော လှူဒါန်းပစ္စည်း ပေးရမည်။ ယောကျာ်းအား သစ်သီးပေး၍ ရွှေဖြင့်ပြုလုပ်သော ဥတ္ပလ (ကြာပန်း) ကိုလည်း တွဲဖက်ပေးရမည်။

Verse 94

यथा न देवि देवस्त्वां संपरित्यज्य गच्छति । तथा मामुद्धराशेष दुःखसंसारसागरात्

အို ဒေဝီ၊ ဒေဝ (အရှင်) သည် သင့်ကို စွန့်ပစ်၍ မသွားသကဲ့သို့၊ ထိုနည်းတူ ဒုက္ခဖြင့်ပြည့်နှက်သော သံသရာပင်လယ်မှ ကျွန်ုပ်ကို အလုံးစုံ ကယ်တင်မြောက်ပါ။

Verse 95

कुमुदा विमला नंदा भवानी वसुधा शिवा । ललिता कमला गौरी सती रम्भाथ पार्वती

“(သူမကို) ကုမုဒါ၊ ဝိမလာ၊ နန္ဒာ၊ ဘဝါနီ၊ ဝသုဓာ၊ ရှိဝါ; လလိတာ၊ ကမလာ၊ ဂေါရီ၊ စတီ၊ ရမ္ဘာ နှင့် ပါရဝတီ ဟု ခေါ်ကြသည်။”

Verse 96

नभस्यादिषु मासेषु प्रीयतामित्युदीरयेत् । व्रतांते शयनं दद्यात्सुवर्णकमलान्वितम्

နဘသ (ဘဓ္ရပဒ) မှစသော လများတွင် “ဘုရားရှင် ပီတိတော်မူပါစေ” ဟု ရွတ်ဆိုရမည်။ ဝရတ အဆုံးတွင် ရွှေကြာပန်းများဖြင့် အလှဆင်ထားသော အိပ်ရာကို ဒါနပြုရမည်။

Verse 97

मिथुनानि चतुर्विशद्द्वादशाथ समर्चयेत् । अष्टावष्टाथवा भूयश्चतुर्मासेथ वार्चयेत्

တွဲဖက်သော ဒေဝရုပ်များကို စည်းကမ်းတကျ ပူဇော်ရမည်—၂၄ ပါး သို့မဟုတ် ၁၂ ပါး; သို့မဟုတ် ၈ ပါး; မဟုတ်လျှင် စတုရ္မាស (လေးလရာသီ) တစ်လျှောက် ပူဇော်ရမည်။

Verse 98

पूर्वं दत्वाथ गुरवे पश्चादन्यान्समर्चयेत् । उक्तानन्ततृतीयैषा सदानंतफलप्रदा

အရင်ဆုံး ဂုရုထံ ဒါနကို ဆက်ကပ်ပြီးနောက် အခြားသူများကိုလည်း ဂုဏ်ပြုပူဇော်ရမည်။ ဤအကျင့်ကို အနန္တ-တရိတီယာ ဟု ကြေညာထားပြီး အမြဲတမ်း အဆုံးမရှိသော အကျိုးဖလကို ပေးတတ်သည်။

Verse 99

सर्वपापहरा देवी सौभाग्यारोग्यवर्धिनी । न चैनं वित्तशाठ्येन कदाचिदपि लंघयेत्

ဒေဝီသည် အပြစ်အားလုံးကို ဖယ်ရှားပေးပြီး ကံကောင်းခြင်းနှင့် ကျန်းမာရေးကို တိုးပွားစေသည်။ ထို့ကြောင့် ငွေကြေးအပေါ် လိမ်လည်ကောက်ကျစ်မှုဖြင့် ဤဝရတကို မည်သည့်အခါမျှ မချိုးဖောက်ရ။

Verse 100

नरो वा यदि वा नारी सोपवासव्रतं चरेत् । गर्भिणी सूतिका नक्तं कुमारी वाथ रोगिणी

ယောက်ျားဖြစ်စေ မိန်းမဖြစ်စေ အစာရှောင်ခြင်း (ဥပဝါသ) နှင့်အတူ ဤဝရတကို ကျင့်ရမည်။ သို့သော် ကိုယ်ဝန်ဆောင်၊ မွေးပြီးမကြာသေးသူ၊ အပျို၊ သို့မဟုတ် နာမကျန်းသူသည် ညအချိန်တွင်သာ စားသောက်၍ ကျင့်ရမည်။

Verse 101

यदाऽशुद्धा तदान्येन कारयेत्प्रयता स्वयम् । इमामनंतफलदां यस्तृतीयां समाचरेत्

ထိုအချိန်၌ မသန့်ရှင်းနေပါက ကိုယ်တိုင် စည်းကမ်းတကျနေ၍ အခြားသူတစ်ဦးအားဖြင့် ထိုကర్మကို ဆောင်ရွက်စေသင့်သည်။ အနန္တအကျိုးပေးသော ဤတတိယ ဝရတ/ပူဇာကို စည်းကမ်းတကျ ကျင့်သူသည် ထိုအကျိုးကို ရရှိမည်။

Verse 102

कल्पकोटिशतं साग्रं शिवलोके महीयते । वित्तहीनोपि कुर्वीत यावद्वर्षमुपोषणम्

ကလ္ပ တစ်ရာကုဋိနှင့် ထို့ထက်ပိုသောကာလတိုင်အောင် ရှိဝလောက၌ ဂုဏ်ပြုချီးမြှောက်ခံရသည်။ ငွေကြေးမရှိသူတောင် တစ်နှစ်တိုင်အောင် ဥပဝါသ (အစာရှောင်) ဝရတကို ဆောင်ရွက်သင့်သည်။

Verse 103

पुष्पमंत्रविधाने सोपि तत्फलमाप्नुयात् । नारी वा कुरुते या तु आत्मनः शुभमिच्छती

ပန်းမန္တရ၏ သတ်မှတ်ထားသော နည်းလမ်းအတိုင်း ဆောင်ရွက်လျှင် သူလည်း ထိုတူညီသော အကျိုးကို ရရှိမည်။ ထို့အတူ မိမိ၏ ကောင်းကျိုးကို လိုလား၍ ဆောင်ရွက်သော မိန်းမမည်သူမဆို ထိုအကျိုးကို ရရှိသည်။

Verse 104

जन्मपौरुषमाप्नोति गौर्यनुग्रहकारितम् । इति पठति शृणोति वा य इत्थं गिरितनयाव्रतमिंद्रलोकसंस्थः

ဂေါရီ၏ အနုဂ्रहကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော မွေးဖွားဂုဏ်မြင့်မှုနှင့် စစ်မှန်သော ပုရుషသတ္တိ၏ ထူးမြတ်မှုကို ရရှိသည်။ ထို့ကြောင့် ဤတောင်သမီး၏ ဝရတကို ဖတ်ရွတ်သူ သို့မဟုတ် ကြားနာသူသည် အိန္ဒြလောက၌ နေထိုင်ရသည်။

Verse 105

मतिमपि च ददाति योपि देवैरमरवधूजनकिन्नरैः स पूज्यः । अन्यामपि प्रवक्ष्यामि तृतीयां पापनाशिनीम्

ပညာရှိသော အကြံဉာဏ်ကို ပေးသူတောင် နတ်များ၊ အမရနတ်သမီးများနှင့် ကိန္နရတို့က ပူဇော်ထိုက်သူ ဖြစ်သည်။ ယခု ငါသည် ပాపကို ဖျက်ဆီးသော အခြားတစ်ပါး—တတိယ—သော စာဓနာ/ဝရတကိုလည်း ဖော်ပြမည်။

Verse 106

रसकल्याणिनीमेतां पुराकल्पभवा विदुः । माघेमासि तु संप्राप्य तृतीयां शुक्लपक्षतः

ဤဝတ်ကို “ရသကလျာဏိနီ” ဟု ခေါ်ကြပြီး၊ ရှေးကလ္ပမှ ဆင်းသက်လာသော အလွန်ရှေးဟောင်းဝတ်ဖြစ်သည်ဟု သိကြသည်။ မာဃလတွင်၊ သုက္လပက္ခ၏ တိထိ တတိယနေ့၌ ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 107

प्रातर्गंधेन पयसा तिलैः स्नानं समाचरेत् । स्नापयेन्मधुना देवीं तथैवेक्षुरसेन तु

နံနက်ခင်းတွင် အနံ့သာပစ္စည်းများ၊ နို့နှင့် နှမ်းတို့ဖြင့် စည်းကမ်းတကျ ရေချိုးရမည်။ ထို့ပြင် ဒေဝီကို ပျားရည်ဖြင့်လည်းကောင်း၊ ထိုနည်းတူ ကြံရည်ဖြင့်လည်းကောင်း အဘိသေက (ရေချိုးပူဇော်) ပြုရမည်။

Verse 108

गंधोदकेन च पुनः पूजनं कुंकुमेन तु । दक्षिणांगानि संपूज्य ततो वामानि पूजयेत्

ထို့နောက် အနံ့သာရေဖြင့်လည်းကောင်း၊ ကုင်ကုမ (ကွင်ကွမ) ဖြင့်လည်းကောင်း ထပ်မံပူဇော်ရမည်။ ညာဘက်အင်္ဂါများကို စုံလင်စွာပူဇော်ပြီးနောက် ဘယ်ဘက်အင်္ဂါများကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 109

ललितायै पदं देव्यै वामगुल्फौ ततोर्चयेत् । जंघे जानु तथा शांत्यै तथैवोरुं श्रियै नमः

ဒေဝီ၏ ခြေဖဝါးကို “လလိတာ” အတွက် ပူဇော်ရမည်။ ထို့နောက် ဘယ်ဘက် ခြေခလယ်များကို အర్చနာပြုရမည်။ ထို့ပြင် ခြေထောက်အောက်ပိုင်းနှင့် ဒူးတို့ကို “ရှာန္တိ” (ငြိမ်းချမ်းမှု) အတွက် ပူဇော်၍၊ ထိုနည်းတူ ပေါင်တို့၌ “ရှရီ” (စည်းစိမ်) အတွက် နမസ്കာရ ပြုရမည်။

Verse 110

मदालसायै च कटिममलायै तथोदरम् । स्तनौ मदनवासिन्यै कुमुदायै च कंधराम्

“မဒာလစာ” အတွက် ခါးကို အပ်နှံပူဇော်၏။ “အမလာ” အတွက် ဝမ်းဗိုက်ကို၊ “မဒနဝာစိနီ” အတွက် ရင်သားကို၊ “ကုမုဒါ” အတွက် လည်ပင်းကို အပ်နှံပူဇော်၏။

Verse 111

भुजं भुजाग्रं माधव्यै कमलायै सुखस्मिते । भ्रूललाटं च रुद्राण्यै शंकरायै तथालकं

ထိုသူသည် လက်မောင်းနှင့် လက်မောင်းအဆုံးပိုင်းကို မာဓဝီနှင့် ကမလာ (လက္ရှ္မီ) ထံ အပ်နှံ၍၊ နူးညံ့သောအပြုံးကို သုခသ္မိတာ ထံ ပေးအပ်ကာ၊ မျက်ခုံးနှင့် နဖူးကို ရုဒြာဏီ (ပါရဝတီ) ထံ အပ်နှံ၍၊ ဆံပင်အစုအလုံးများကိုလည်း ရှင်ကရာ ထံ ပေးအပ်하였다။

Verse 112

मदनायै ललाटं तु मोहनायै पुनर्भ्रुवौ । नेत्रे चंद्रार्धधारिण्यै तुष्ट्यै च वदनं पुनः

ထိုသူသည် နဖူးကို မဒနာ ထံ အပ်နှံ၍၊ မျက်ခုံးကို ထပ်မံ မိုဟနာ ထံ ပေးအပ်ကာ၊ မျက်စိနှစ်လုံးကို လဝက်ကို ဆောင်ထားသော ဒေဝီထံ အပ်နှံ၍၊ မျက်နှာကိုလည်း ထပ်မံ တုဋ္ဌိ ထံ ပေးအပ်하였다။

Verse 113

उत्कंठिन्यै नमः कंठममृतायै नमस्तनुम् । रंभायै च महाबाहू विशोकायै नमः करौ

ဥတ္ကဏ္ဌိနီ အရှင်မအား နမော—ကျွန်ုပ်၏ လည်ချောင်းကို အပ်နှံပါ၏။ အမృతာ အရှင်မအား နမော—ကျွန်ုပ်၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို အပ်နှံပါ၏။ ရံဘာ အရှင်မအား—ကျွန်ုပ်၏ အင်အားကြီး လက်မောင်းနှစ်ဖက်ကို အပ်နှံပါ၏။ ဝိသောကာ အရှင်မအား နမော—ကျွန်ုပ်၏ လက်နှစ်ဖက်ကို အပ်နှံပါ၏။

Verse 114

हृदयं मन्मथाह्वायै पाटलायै तथोदरं । कटिं सुरतवासिन्यै तथोरू पंकजश्रियै

နှလုံးကို မန္မထာဟ္ဝာ ထံ အပ်နှံ၍၊ ဝမ်းဗိုက်ကိုလည်း ပါဋလာ ထံ အပ်နှံကာ၊ ခါးကို သုရတဝါသိနီ ထံ ပေးအပ်၍၊ ပေါင်ကို ပင်ကဇသ္ရီ ထံ အပ်နှံ하였다။

Verse 115

जानुजंघे नमो गौर्यै गुल्फौ शांत्यै तथार्चयेत् । धराधरायै पादौ तु विश्वकायै नमः शिरः

ဂေါရီ အရှင်မအား နမောဖြင့် ဒူးနှင့် ခြေထောက်အောက်ပိုင်းကို ပူဇော်ရမည်၊ ထို့အတူ ရှာန္တိ အရှင်မအား နမောဖြင့် ခြေခေါက်တို့ကိုလည်း ပူဇော်ရမည်။ ခြေဖဝါးနှစ်ဖက်ကို ဓရာဓရာ ဟူ၍ ရိုသေကာ၊ ဝိශ්ဝကာယာ အရှင်မအား နမောဖြင့် ခေါင်းကို ငုံ့ချရမည်။

Verse 116

नमो भवान्यै कामिन्यै वासुदेव्यै जगच्छ्रियै । आनंददायै नंदायै सुभद्रायै नमोनमः

ဘဝါနီသို့ နမസ്കာရ၊ ချစ်မြတ်နိုးရာ ကာမိနီသို့ နမস্কာရ၊ လောက၏ သရဖူ ဝါစုဒေဝီသို့ နမস্কာရ။ အာနန္ဒပေးသူ၊ နန္ဒာနှင့် သုဘဒြာသို့—ထပ်ခါထပ်ခါ နမိုနမဟ။

Verse 117

एवं संपूज्य विधिवद्द्विजदांपत्यमर्चयेत् । भोजयित्त्वा तथान्नेन मधुरेण विमत्सरः

ဤသို့ စည်းကမ်းတကျ ပူဇော်ကာ ဂုဏ်ပြုပြီးနောက်၊ ထုံးတမ်းအတိုင်း ဘြာဟ္မဏ မောင်နှံကို အာရ္ချနာပူဇော်ရမည်။ မနာလိုစိတ်ကင်းစင်၍ ချိုမြိန်သော အစာဖြင့်လည်း ဧည့်ခံကျွေးမွေးရမည်။

Verse 118

समोदकं वारिकुंभं शुक्लांबरयुगद्वयं । दत्त्वा सुवर्णकमलं गंधमाल्यैरथार्चयेत्

ရေဖြည့်ထားသော ရေခွက်(ကုံဘ)၊ အဖြူရောင် ဝတ်စုံနှစ်ထည်၊ နှင့် ရွှေလောတပ်(ကမလ) ကို လှူဒါန်းပြီးနောက်၊ နံ့သာနှင့် ပန်းမาลัยတို့ဖြင့် ပူဇော်ရမည်။

Verse 119

प्रीयतामत्र कुमुदा गृह्णीयाल्लवणव्रतम् । अनेन विधिना देवीं मासिमासि सदार्चयेत्

ဤနေရာ၌ ကုမုဒါ ဒေဝီ ပျော်ရွှင်တော်မူပါစေ; ဆားဝရတ (လဝဏဝရတ) ကို ခံယူကျင့်သုံးရမည်။ ဤနည်းတူပင် လစဉ်လတိုင်း မပျက်မကွက် ဒေဝီကို အမြဲပူဇော်ရမည်။

Verse 120

लवणं वर्जयेन्माघे फाल्गुने च गुडं पुनः । नवनीतं तथा चैत्रे वर्ज्यं मधु च माधवे

မာဃလတွင် ဆားကို ရှောင်ကြဉ်ရမည်; ဖာလ္ဂုနလတွင် ဂုဍ (ကြံသကြားတုံး) ကို ရှောင်ကြဉ်ရမည်။ ထို့အတူ ချိုင်တြလတွင် နဝနီတ (ထောပတ်) ကို မသုံးရ၊ မာဓဝ (ဝိုင်ရှာခ) လတွင် မဓု (ပျားရည်) ကို ရှောင်ကြဉ်ရမည်။

Verse 121

पानीयं ज्येष्ठमासे तु तथाषाढे च जीरकं । श्रावणे वर्जयेत्क्षीरं दधि भाद्रपदे तथा

ဇျေဋ္ဌ မာသတွင် ရေကို များများသောက်သင့်၏; အာသာဍ္ဍ မာသတွင် ဇီရာ (cumin) ကို သုံးဆောင်သင့်၏။ ရှရဝဏ မာသတွင် နို့ကို ရှောင်ကြဉ်၍၊ ဘာဒြပဒ မာသတွင် ဒဟိ (ယိုဂတ်/curd) ကိုလည်း ရှောင်ကြဉ်ရမည်။

Verse 122

घृतमाश्वयुजे तद्वदूर्जे वर्ज्यं च माक्षिकं । धान्याकं मार्गशीर्षे तु पौषे वर्ज्या च शर्करा

အာရှဝယုဇ မာသတွင် ဂျီ (ghee) ကို ရှောင်ကြဉ်သင့်၏; ထိုနည်းတူ ဦရ္ဇ (ကာတ္တိက) မာသတွင် ပျားရည်ကိုလည်း ရှောင်ကြဉ်ရမည်။ မာရ္ဂရှီရ္ษ မာသတွင် ဓာနျာက (စပါးသီးနှံပြုလုပ်စာ) ကို ရှောင်၍၊ ပေါဿ မာသတွင် သကြားကို ရှောင်ကြဉ်ရမည်။

Verse 123

व्रतांते करकं पूर्णमेतेषां मासिमासि च । दद्याद्विकालवेलायां भक्ष्यपात्रेण संयुतं

ဝရတ (vrata) အဆုံးတွင်—ထို့ပြင် ဤအကျင့်များအတွက် လစဉ်လတိုင်းလည်း—သင့်တော်သော ပူဇော်ကာလ၌ ရေပြည့်ကာရက (ရေခွက်/ရေခွက်အိုး) ကို ဒါနပြု၍၊ အစားပူဇော်ပစ္စည်းပါသော အစားအစာပန်းကန်ကိုလည်း တွဲဖက်ပေးရမည်။

Verse 124

लड्डुकास्सेवकाश्चैव संयावमथ पूरिका । नारिका घृतपूर्णाश्च पिष्टपूर्णा च नंदिकी

လဒ္ဒုနှင့် ဆေဝကာ၊ ထို့ပြင် သံယာဝနှင့် ပူရိကာ; နာရိကာ မုန့်ချို၊ ဂျီ (ghee) ဖြည့်မုန့်၊ မုန့်မှုန့်ဖြည့်ကိတ်၊ နန္ဒိကီလည်း—(ဤတို့ကို ဘောဂအဖြစ် ပြင်ဆင်/ပူဇော်သည်)။

Verse 125

क्षीरशाकं च दध्यन्नं पिंडशाकं तथैव च । माघादौ क्रमशो दद्यादेतानि करकोपरि

မာဃ မာသမှ စ၍ အစဉ်လိုက် ပူဇော်/ဒါနပြုရမည်မှာ—နို့ဖြင့်ချက်သော ဟင်းရွက်၊ ဒဟိနှင့်ရောသော ထမင်း (curd rice) နှင့် လုံးဝိုင်းပုံစံ ဟင်းရွက်ပြုလုပ်စာလည်း ဖြစ်၏။ ဤအားလုံးကို ကာရက (အိုးငယ်) ပေါ်တွင် တင်၍ ပူဇော်ရမည်။

Verse 126

कुमुदा माधवी रंभा सुभद्रा च शिवा जया । ललिता कमलानंगा मंगला रति लालसा

ကုမုဒါ၊ မာဓဝီ၊ ရမ္ဘါ၊ သုဘဒြာ၊ ထို့ပြင် ရှီဝါနှင့် ဂျယာ; ထို့အတူ လလိတာ၊ ကမလာ၊ အနင်္ဂါ၊ မင်္ဂလာ၊ ရတိ နှင့် လာလစာ။

Verse 127

क्रमान्माघादिमासेषु प्रीयतामिति कीर्तयेत् । सर्वत्र पंचगव्यं च प्राशनं समुदाहृतं

အစဉ်လိုက် မာဃလမှ စတင်သော လများတွင် “ဘုရားသခင် ပျော်ရွှင်တော်မူပါစေ” ဟု ရွတ်ဆိုရမည်။ အခြေအနေတိုင်းတွင် ပဉ္စဂဝျကို သောက်သုံးခြင်းလည်း သတ်မှတ်ထားသည်။

Verse 128

उपवासी भवेन्नित्यमशक्तौ नक्तमिष्यते । कुर्यादेवमिदं नारी रसकल्याणिनी व्रतं

သူမသည် နေ့စဉ် ဥပဝါသ (အစာရှောင်) ပြုရမည်; မတတ်နိုင်လျှင် ညအစာသာ (နက္တ) ခွင့်ပြုသည်။ ဤသို့ မိန်းမသည် “ရသကလျာဏိနီ” ဟူသော ဝရတကို ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 129

पुनर्माघे च संप्राप्ते शर्करा कलशोपरि । कृत्वा तु कांचनीं गौरीं पंचरत्नसमन्वितां

ထို့နောက် မာဃလ ပြန်လည်ရောက်လာသော် သကြားဖြင့် ပြည့်သော ကလသ်အပေါ်တွင် ပဉ္စရတနာဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသော ရွှေဂေါရီ ရုပ်တုကို ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 130

स्वकीयांगुष्ठमात्रं च साक्षसूत्रकमंडलुं । चतुर्भुजामिंदुयुतां सितनेत्रपटावृतां

သူမသည် ကိုယ်ပိုင် လက်မအရွယ်သာ ထင်ရှားပေါ်လာ၍ ဂျပ်မာလာနှင့် ကမဏ္ဍလုကို ကိုင်ဆောင်သည်; လက်လေးဖက်ရှိကာ လမင်းကဲ့သို့ တောက်ပပြီး ဖြူစင်သော မျက်လုံးများကို အဝတ်ဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသည်။

Verse 131

तद्वद्गोमिथुनं चैव सुवर्णस्य सितांबरं । सवस्त्रं भाजनं दद्याद्भवानी प्रीयतामिति

ထိုနည်းတူ နွားတစ်စုံကိုလည်းကောင်း၊ ရွှေဖြင့်တန်ဆာဆင်ထားသော အဖြူရောင်ဝတ်ရုံကိုလည်းကောင်း လှူဒါန်းရမည်။ ထို့ပြင် အဝတ်နှင့်အတူ ပန်းကန်/အိုးတစ်လုံးကိုလှူ၍ “ဘဝာနီ မယ်တော် ပျော်ရွှင်ပါစေ” ဟုဆိုရမည်။

Verse 132

अनेनविधिना यस्तु रसकल्याणिनीव्रतं । कुर्याच्च सर्वपापेभ्यस्तत्क्षणादेव मुच्यते

ဤသတ်မှတ်ထားသောနည်းလမ်းအတိုင်း “ရသကလျာဏိနီ” ဝရတကို ကျင့်သူသည် ထိုခဏတည်းက ပာပအားလုံးမှ လွတ်မြောက်သွားသည်။

Verse 133

भवानां च सहस्रं तु न दुःखी जायते क्वचित् । अग्निष्टोमसहस्रेण यत्फलं तदवाप्नुयात्

သင်တို့အနက် တစ်ထောင်ပင်ရှိစေကာမူ မည်သည့်အခါမျှ ဒုက္ခမဖြစ်ကြ; ထို့ပြင် အဂ္နိဋ္ဌောမ ယဇ్ఞ တစ်ထောင်ပြုခြင်းမှ ရသော ပုဏ္ဏဖလကို ထိုတူညီစွာ ရရှိမည်။

Verse 134

नारी वा कुरुते या तु कुमारी वा वरानने । विधवा च वराकी वा सापि तत्फलभागिनी

အို မျက်နှာလှသူရေ—မိန်းမဖြစ်စေ၊ ကညာဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် မုဆိုးမဖြစ်၍ ကံမကောင်းသူဖြစ်စေ—သူမလည်း ထိုပုဏ္ဏဖလ၏ အစိတ်အပိုင်းကို ရရှိသည်။

Verse 135

सौभाग्यारोग्यसंपन्ना गौरीलोके महीयते । इति पठति य इत्थं यः शृणोति प्रसंगात् । सकलकलुषमुक्तः पार्वतीलोकमेति

ကံကောင်းခြင်းနှင့် ကျန်းမာခြင်းပြည့်စုံသူသည် ဂေါရီ၏ လောက၌ ဂုဏ်ပြုချီးမြှောက်ခံရသည်။ ဤသို့ပင် ရွတ်ဖတ်သူနှင့် အကြောင်းတရားကြောင့် မတော်တဆ ကြားနာသူတို့သည် အညစ်အကြေးအားလုံးမှ လွတ်ကင်း၍ ပါရဝတီ၏ လောကသို့ ရောက်ရှိသည်။

Verse 136

मतिमपि च विधत्ते यो नराणां प्रियार्थं । विबुधपतिजनानां लोकगः स्यादमोघः । तथैवान्यां प्रवक्ष्यामि तृतीयां पापनाशिनीम्

လူတို့အတွက် သူတို့ချစ်မြတ်နိုးရာ အကျိုးအတွက် ဉာဏ်ပညာပြည့်ဝသော အကြံဉာဏ်ကိုပင် ပေးတတ်သူသည်၊ ဒေဝတို့၏ အရှင်၏ နောက်လိုက်တို့၏ လောကများအတွင်း လှုပ်ရှားသွားလာရင်း ကုသိုလ်သည် မပျက်မယွင်း အမိုးဃ ဖြစ်၏။ ထို့အတူ ယခု ငါသည် အခြားတစ်ပါး—တတိယ၊ အပြစ်ပယ်ဖျက်သော အကျင့်—ကို ပြောကြားမည်။

Verse 137

नाम्ना च लोकविख्यातामग्र्यानंदकरीमिमां । यदा शुक्लतृतीयायामषाढर्क्षं भवेत्क्वचित्

ဤအကျင့်သည် နာမတော်ကြောင့် လောကတွင် ထင်ရှားကျော်ကြားပြီး အမြင့်မြတ်ဆုံး ပျော်ရွှင်မှုကို ပေးစွမ်းသော အကျင့်ဖြစ်၏။ မည်သည့်အခါမဆို ရွှင်လင်းပက္ခ (သုက္လ) ၏ တတိယတိထိ၌ အာသာဍာ နက္ခတ် ပေါ်ထွန်းလာလျှင် ထိုအခါ၌ ဤအကျင့်ကို ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 138

ब्रह्मर्क्षं वाथ च मघा हस्तो मूलमथापि वा । दर्भगंधोदकैः स्नानं तदा सम्यक्समाचरेत्

လသည် ဘြဟ္မာရက္ရှ၊ သို့မဟုတ် မဃာ၊ သို့မဟုတ် ဟස්တ၊ သို့မဟုတ် မူလ နက္ခတ်၌ ရှိသောအခါ၊ ဒರ್ಭမြက်၏ အနံ့ဖြင့် မွှေးကြိုင်စေသော ရေဖြင့် သန့်စင်ရေချိုးခြင်းကို မှန်ကန်စွာ ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 139

शुक्लमाल्यांबरधरः शुक्लगंधानुलेपनः । भवानीमर्चयेद्भक्त्या शुक्लपुष्पैः सुगंधिभिः

အဖြူရောင် ပန်းကုံးနှင့် အဖြူရောင် အဝတ်အစားကို ဝတ်ဆင်၍၊ အဖြူရောင် အနံ့သာလိမ်းဆေးဖြင့် ကိုယ်ကို လိမ်းနယ်ပြီး၊ မွှေးကြိုင်သော အဖြူရောင် ပန်းများဖြင့် ဘက္တိဖြင့် ဘဝါနီကို ပူဇော်အာရాధနာ ပြုရမည်။

Verse 140

महादेवं च सकलमुपविष्टं महासने । वासुदेव्यै नमः पादौ शंकरायै नमो हरेः

ထို့နောက် (သူမသည်) မဟာဒေဝကို—ဂုဏ်တော်အလုံးစုံ ပြည့်စုံလျက်—မဟာအာသနပေါ်၌ ထိုင်နေသည်ကို မြင်၏။ (သူမက ဦးချ၍) “ဝါစုဒေဝီအား နမಸ್ಕာရ; သန့်ရှင်းသော ခြေတော်တို့အား နမಸ್ಕာရ; ရှင်ကရာအား နမস্কာရ; ဟရီအား နမস্কာရ” ဟု ဆုတောင်းလျက် ဂါရဝပြု၏။

Verse 141

जंघेशोकविनाशिन्यै मानदायै नमः प्रभोः । रंभायै पूजयेदूरू शिवाय च पिनाकिने

ပေါင်နှစ်ဖက်ကို ရမ္ဘါအဖြစ်သိမြင်၍ ပူဇော်ရမည်။ ထို့ပြင် ပိနာကာဓနုကိုင်ရှင် သီဝကိုလည်း ပူဇော်ရမည်။ ပေါင်၏ဝမ်းနည်းမှုကို ဖျက်သိမ်းသော မာနဒါအဖြစ်ရှိသော အရှင်ထံ နမസ്കာရပါ၏။

Verse 142

आनंदिन्यै कटिं देव्याः शूलिनश्शूलपाणये । माधव्यै च तथा नाभिमथ शंभोर्भवाय वै

ဒေဝီ၏ ခါးကို အာနန္ဒိနီထံ အပ်နှံ၏။ လက်တွင် တြိရှူလကိုင်ရှင် သီဝ (ရှူလပာဏိ) ထံ၌လည်း တြိရှူလကို အပ်နှံ၏။ ထို့အတူ နာဘီကို မာဓဝီထံ—အမှန်တကယ် သမ္ဘု ဘဝ (သီဝ) ထံသို့ အပ်နှံ၏။

Verse 143

स्तनौ चानंदकारिण्यै शंकरस्येंदुधारिणे । उत्कंठिन्यै नमः कंठं नीलकंठाय वै हरेः

အာနန္ဒပေးသော ဒေဝီ၏ ရင်သားနှစ်ဖက်ကို နမസ്കာရပါ၏။ လကို ဆောင်ထားသော သင်္ကရကိုလည်း နမസ്കာရပါ၏။ တမ်းတသောသူမကို နမস্কာရပါ၏။ ထို့ပြင် လည်ချောင်းကို နမസ്കာရပါ၏—အပြာလည်ချောင်းရှင် ဟရ (အရှင်) ထံသို့။

Verse 144

करावुत्पलधारिण्यै रुद्राय जगतः प्रभो । बाहू च परिरंभिण्यै नृत्यप्रीताय वै हरेः

အို ကမ္ဘာလောက၏ အရှင် ရုဒ္ရ! လက်တွင် ကြာပန်းကို ဆောင်ထားသောသူမကို နမസ്കာရပါ၏။ ချစ်ခြင်းဖြင့် လက်မောင်းများကာ အလှည့်အပြောင်း အပွေ့အဖက်ပြုသော ပရိရံဘိဏီကို နမസ്കာရပါ၏။ ဟရိ၏ အကတွင် ပီတိရသော ဟရ (အရှင်) ထံလည်း နမস্কာရပါ၏။

Verse 145

देव्या मुखं विलासिन्यै वृषभाय पुनर्विभोः । स्मितं च स्मरणीयायै विश्ववक्त्राय वै विभोः

ဒေဝီ၏ မျက်နှာကို လီလာပြည့်ဝသော ဝိလာသိနီထံ အပ်နှံ၏။ ထို့ပြင် အို ဝိဘို! နွား (ဝೃಷဘ) ကို အင်အားကြီးသူထံ အပ်နှံ၏။ မှတ်မိဖွယ် အပြုံးကို စမရဏီယာထံ အပ်နှံ၏။ အို ဝိဘို! ကမ္ဘာလောက၏ မျက်နှာကိုလည်း အလုံးစုံသို့ ပျံ့နှံ့သော အရှင်ထံ အပ်နှံ၏။

Verse 146

नेत्रे मंदारवासिन्यै विश्वधाम्ने त्रिशूलिनः । भ्रुवौ नृत्यप्रियायै च शंभोर्वै पाशशूलिने

မျက်စိနှစ်ဖက်ကို မန္ဒာရတောင်၌ ကိန်းဝပ်သော ဒေဝီထံ ပူဇော်အပ်၏။ ထို့ပြင် တြိရှူလကိုင်ဆောင်၍ စကြဝဠာ၏ အာသ్రယဖြစ်သော အရှင်ထံလည်း ပူဇော်၏။ မျက်ခုံးနှစ်ဖက်ကို ကပြခြင်းကို နှစ်သက်သော—ပာရှနှင့် ရှူလကိုင်ဆောင်သည့် ရှမ္ဘူထံ—အပ်နှံပူဇော်၏။

Verse 147

देव्या ललाटमिंद्राण्यै वृषवाहाय वै विभोः । स्वाहायै मकुटं देव्या विभो गंगाधराय वै

ဒေဝီ၏ နဖူးတီလကကို အိန္ဒြာဏီထံ ပူဇော်အပ်၏၊ ထို့ပြင် နွားစီးတော်မူသော မဟာဗိဘူ အရှင်ထံလည်း အပ်၏။ ဒေဝီ၏ မကူဋကို စွာဟာထံ ပူဇော်အပ်၏၊ ထို့ပြင် ဂင်္ဂါဓရ မဟာဗိဘူ (ဂင်္ဂါကို ဆောင်တော်မူသော ရှိဝ) ထံလည်း အပ်၏။

Verse 148

विश्वकायौ विश्वभुजौ विश्वपादमुखौ शिवौ । प्रसन्नवरदौ वंदे पार्वतीपरमेश्वरौ

ပာရဝတီနှင့် ပရမေရှဝရ—မင်္ဂလာရှိသော ရှိဝ—ထံ ငါ ဦးညွှတ်ဝတ်ပြု၏။ အရှင်တို့၏ ကိုယ်တော်သည် စကြဝဠာ၊ လက်တော်သည် စကြဝဠာ၊ ခြေတော်နှင့် မျက်နှာတော်လည်း စကြဝဠာဖြစ်၍၊ ကြည်နူးမေတ္တာဖြင့် ဆုတောင်းကောင်းချီး ပေးတော်မူ၏။

Verse 149

एवं संपूज्य विधिवदग्रतः शिवयोः पुनः । पद्मोत्पलानि रजसा नानावर्णेन कारयेत्

ဤသို့ နည်းလမ်းတကျ ပူဇော်ပြီးနောက်၊ ထပ်မံ၍ ရှိဝနှင့် (ပာရဝတီ) ရှေ့တော်၌ အရောင်စုံ ရောင်မှုန့်များဖြင့် ပဒ္မနှင့် ဥတ္ပလ (ရေလီလီ) ပူဇော်ပန်းများကို ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 150

शंखचक्रे सकटके स्वस्तिकं शुभकारकम् । यावंतः पांसवस्तत्र रजसः पतिता भुवि

သင်္ခနှင့် စက္ကရ အမှတ်တံဆိပ်ပါသော ရထားပေါ်၌ မင်္ဂလာဖြစ်စေသော စွဝတ္တိက (svastika) ကို ရေးဆွဲထား၏။ ထိုနေရာ၌ ရောင်မှုန့်မှ ကျ၍ မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်သည့် ဖုန်မှုန့်အမှုန်အမွှား မည်မျှရှိသနည်း—

Verse 151

तावद्वर्षसहस्राणि शिवलोके महीयते । चत्वारि घृतपात्राणि सहिरण्यानि शक्तितः

ထိုမျှသော ထောင်နှစ်များတိုင်အောင် လူသည် ရှိဝလောက၌ ဂုဏ်ပြုခံရ၏။ မိမိစွမ်းအားအတိုင်း ရွှေနှင့်အတူ ဂီ (ghee) အိုးလေးလုံးကို ဒါနပြုရမည်။

Verse 152

दत्वा द्विजाय करकमुदकेन समन्वितम् । प्रतिपक्षं चतुर्मासं यावदेतान्निवेदयेत्

ရေဖြည့်ထားသော ရေခွက်/ရေအိုး (karaka) ကို ဗြာဟ္မဏ (dvija) တစ်ဦးအား ဒါနပြုပြီးနောက်၊ သတ်မှတ်ထားသည့်အတိုင်း စတုရ္မာသ (လေးလ) ကာလတစ်လျှောက် တစ်ပတ်ခွဲခြား (နှစ်ပတ်တစ်ကြိမ်) တိုင်း ဤပူဇော်ပစ္စည်းများကို ဆက်လက်နိဗေဒနာပြုရမည်။

Verse 153

ततस्तु चतुरो मासान्पूर्ववत्करकोपरि । चत्वारि घृतपात्राणि तिलपात्राण्यंनंतरं

ထို့နောက် လေးလတိုင်အောင် ယခင်ကဲ့သို့ ရေအိုးအပေါ်တင်ထားသော ပူဇော်ပാത്രပေါ်တွင် ဂီ (ghee) ခွက်လေးခွက်ကို တင်ထားရမည်။ ထို့နောက် ဆီဆမ်း (နှမ်း) ပাত্রများကိုလည်း ဆက်လက်တင်ပူဇော်ရမည်။

Verse 154

गंधोदकं पुष्पवारि चंदनं कुङ्कुमोदकं । अपक्वं दधिदुग्धं च गोशृंगोदकमेव च

အနံ့သာရေ၊ ပန်းရေ၊ စန္ဒန်ရေ၊ ကေသရ (saffron) ရေတို့နှင့်အတူ မချက်သေးသော (လတ်ဆတ်) ဒဟိ (ယိုဂတ်) နှင့် နို့၊ ထို့ပြင် နွားချိုမှ ရေကိုလည်း—ဤအရာများကို အသုံးပြုရမည်။

Verse 155

अब्दोदकं तथा वारिकुष्ठचूर्णान्वितं पुनः । उशीरसलिलं चैव यवचूर्णोदकं पुनः

ထို့ပြင် အနံ့သာပစ္စည်းများဖြင့် ရောနှောထားသော ရေကိုလည်း ထပ်မံအသုံးပြုရမည်—ကုဋ္ဌ (kuṣṭha) အမှုန့်ရောရေ၊ ဥရှီရ (uśīra) ဖြင့် မွှေးကြိုင်စေသော ရေ၊ ထို့နောက် ယဝ (barley) အမှုန့်ရောရေ။

Verse 156

तिलोदकं च संप्राश्यस्वपेन्मार्गशिरादिषु । मासेषु पक्षद्वितयं प्राशनं समुदाहृतम्

နှမ်းရောထားသောရေ (tilodaka) ကို သောက်ပြီးနောက် မာရ္ဂရှီရ္ရှ စသော လများတွင် အိပ်စက်ရမည်; ထိုလများတွင် တစ်လအတွင်း ပက္ခနှစ်ပတ်လုံး tilodaka သောက်သုံးခြင်းကို သတ်မှတ်ထားသည်။

Verse 157

सर्वत्रशुक्लपुष्पाणिप्रशस्तानिसदार्चने । दानकाले च सर्वत्र मंत्रमेतमुदीरयेत्

နေရာတိုင်းတွင် နေ့စဉ်ပူဇော်ရာ၌ အဖြူရောင်ပန်းများကို ချီးမွမ်းထားသည်; ထို့ပြင် ဒါနပြုချိန်၌လည်း နေရာတိုင်းတွင် ဤမန္တရကို ရွတ်ဆိုရမည်။

Verse 158

गौरी मे प्रीयतां नित्यमघनाशाय मंगला । सौभाग्यायास्तु ललिता भवानी सर्वसिद्धये

ဂေါရီမယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်အပေါ် အမြဲပျော်ရွှင်နှစ်သက်ပါစေ; မင်္ဂလာမယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်၏ အပြစ်များကို ပယ်ဖျက်ပါစေ။ လလိတာမယ်တော်သည် ကံကောင်းခြင်းပေးပါစေ; ဘဝါနီမယ်တော်သည် စိဒ္ဓိအားလုံးကို ပေးသနားပါစေ။

Verse 159

संवत्सरांते लवणं गुडकुंकुमसंयुतम् । चंदनेनयुतं कुंभं सहस्वर्णांबुजेन च

နှစ်ကုန်တွင် ဂျက်ဂရီ (သကြားခဲ) နှင့် ဇာဖရန်တို့နှင့် ရောထားသော ဆားကို (ဒါန) ပူဇော်ရမည်; ထို့ပြင် စန္ဒကူးဖြင့် ပြင်ဆင်ထားသော ရေကုံဘ (အိုး) ကို ရွှေလောတပ်ပန်းနှင့်အတူ ပူဇော်ရမည်။

Verse 160

उमायाः प्रीतये हैमं तद्विदिक्षुफलैर्युतम् । सास्तरावरणां शय्यां सविश्रामां निवेदयेत्

ဦမာမယ်တော်၏ ပျော်ရွှင်နှစ်သက်မှုအတွက် ရွှေဖြင့်ပြုလုပ်သော အိပ်ရာကို ထိုဒေသ၏ သစ်သီးများနှင့် ကြံတို့ဖြင့် တန်ဆာဆင်ကာ ပူဇော်ရမည်; အခင်းအကျင်းနှင့် အဖုံးအကာများပါဝင်သည့် အနားယူရာအဖြစ် စီစဉ်ပြီး နိဗ္ဗေဒနာပြုရမည်။

Verse 161

सपत्नीकाय विप्राय गौरी मे प्रीयतामिति । आत्मानंदकरीं नाम प्राप्नुयात्संपदं नरः

မိမိဇနီးနှင့်အတူ ဗြာဟ္မဏတစ်ဦးအား ဒါနပြု၍ “ဂေါရီမယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်အပေါ် ပျော်ရွှင်နှစ်သက်ပါစေ” ဟု ဆိုသူသည် ‘အာတ္မာနန္ဒကာရီ’ ဟု ခေါ်သော အတွင်းပျော်ရွှင်မှု ပေးသော စည်းစိမ်ကို ရရှိ၏။

Verse 162

आयुरानंदसंपन्नो न क्वचिच्छोकमाप्नुयात् । नारी वा कुरुते या तु कुमारी विधवा तथा

အသက်ရှည်ခြင်းနှင့် ပျော်ရွှင်မှုဖြင့် ပြည့်စုံသူသည် မည်သည့်အခါမျှ ဝမ်းနည်းခြင်းသို့ မကျရောက်။ ဤအကျိုးသည် ထိုကဲ့သို့ ပြုလုပ်သော မိန်းမတိုင်းအတွက် ဖြစ်သည်—အိမ်မထောင်သေးသော ကုမာရီဖြစ်စေ၊ မုဆိုးမဖြစ်စေ။

Verse 163

सापि तत्फलमाप्नोति देव्यनुग्रहलालिता । प्रतिपक्षमुपोष्यैवं मंत्रार्चनविधानतः

သူမလည်း ထိုအကျိုးတူကို ရရှိ၏၊ ဒေဝီ၏ အနုဂ्रहကြောင့် ချစ်ခင်ကာကွယ်ခံရသူဖြစ်လျက်—နှစ်ပတ်တစ်ကြိမ် အုပဝါသ (အစာရှောင်) ကို ထိန်းသိမ်းပြီး မန္တရပူဇာကို သတ်မှတ်ထားသော ဝိဓိအတိုင်း ဆောင်ရွက်လျှင်။

Verse 164

रुद्राणां लोकमाप्नोति पुनरावृत्तिदुर्लभम् । इमां यः शृणुयान्नित्यं श्रावयेद्वापि भक्तितः

ဤအကြောင်းကို နေ့စဉ် နားထောင်သူ သို့မဟုတ် ဘက္တိဖြင့် ရွတ်ဖတ်စေသူသည် ရုဒ္ဒရတို့၏ လောကကို ရောက်၏—ထိုဌာနမှ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းသို့ ပြန်လာရသည် အလွန်ခက်ခဲ၏။

Verse 165

शक्रलोकं स गत्वा तु पूज्यते कल्पसंस्थितः । शंकर उवाच । एवंविधा भवति चेन्नारी व्रतपरायणा

သူသည် သက္ကရလောက (အိန္ဒြ၏ ကောင်းကင်) သို့ ရောက်ပြီး တစ်ကလ္ပပတ်လုံး ထိုနေရာ၌ အလွန်ဂုဏ်ပြုခံရ၏။ ရှင်ကရက မိန့်တော်မူသည်—ဤသို့သော မိန်းမသည် ဝရတကို အတည်တကျ ဆည်းကပ်၍ မလျော့မနား လိုက်နာပါက အကျိုးသည် ဤသို့ပင် ဖြစ်၏။

Verse 166

सावित्री तु वराकी सा तस्याः शापस्तु कीदृशः । न काचिद्गणना चास्ति यतस्त्रैलोक्यसुंदरी

သော်လည်း ဆာဝိတြီ—ကံမကောင်းသော မိန်းမ—သူမ၏ ကျိန်စာသည် မည်သို့သောအရာနည်း။ တိုင်းတာမရနိုင်၊ အကြောင်းမှာ သူမသည် သုံးလောက၏ အလှတရားတည်း။

Verse 167

सा पूर्वस्यापि वन्द्या च लक्ष्मीर्विष्णुप्रतिग्रहात् । मया पूर्वं तवार्थाय दक्षयज्ञस्तु नाशितः

သူမသည် ယခင်ကာလ၌ပင် ဂုဏ်ပြုထိုက်သူ ဖြစ်သည်၊ အကြောင်းမှာ လက္ခ္မီသည် ဗိဿဏု၏ လက်ခံခြင်းကြောင့် ထိုသို့ မင်္ဂလာဂုဏ်ရရှိခဲ့သည်။ ယခင်က သင်၏အကျိုးအတွက် ဒက္ခယဇ်ကို ငါတကယ် ဖျက်ဆီးခဲ့သည်။

Verse 168

लक्ष्म्यर्थं विष्णुना चापि वारिधिर्मथितः पुरा । आज्ञाकरौ भवत्योश्च मा कुरुष्व भयं क्वचित्

ယခင်က လက္ခ္မီအတွက် ဗိဿဏုသည် သမုဒ္ဒရာကိုပင် မွှေခဲ့သည်။ သင်တို့နှစ်ဦးသည် သူ၏ အမိန့်ကို နာခံကြ—မည်သည့်အခါမျှ မကြောက်ကြနှင့်။

Verse 169

सावित्र्या मानना कार्या कुपितायाः प्रसादनम् । मया च विष्णुना चैव ब्रह्मणा मानमीप्सुना

ဆာဝိတြီကို သင့်တော်သလို ဂုဏ်ပြုရမည်၊ သူမ ဒေါသထွက်လျှင်လည်း သက်သာအောင် ပြေငြိမ်းစေရမည်—ငါကလည်း၊ ဗိဿဏုကလည်း၊ ဂုဏ်သိက္ခာကို လိုလားသော ဘြဟ္မာကလည်း။

Verse 170

गमिष्ये ब्रह्मसदनं त्वं च तिष्ठ वरानने । एवमुक्त्वा गतो रुद्रो गौरी तत्र व्यवस्थिता

“ငါ ဘြဟ္မာ၏ နေရာသို့ သွားမည်; သင်က ဒီမှာပဲ နေပါ၊ မျက်နှာလှသူရေ।” ဟုဆိုပြီးနောက် ရုဒြသည် ထွက်ခွာသွားကာ ဂေါရီသည် ထိုနေရာ၌ပင် နေထိုင်နေ하였다။

Verse 171

कृतं युगं समग्रं च यज्ञे तस्मिन्हुताशनः । वहंस्तु हव्यं देवानां प्रीणयानो जगत्त्रयम्

ထိုယဇ္ဉတွင် ဟုတాశန (အဂ္နိ) သည် ဟဝ္ယကို ဒေဝတားတို့ထံ သယ်ဆောင်ပူဇော်ကာ တြိလောကကို ပီတိဖြစ်စေ၍ ကృతယုဂသည် ပြည့်စုံစွာ ထွန်းကားနေ하였다။

Verse 172

भोजनं द्विजमुख्येषु भोगान्विद्याधरे गणे । कामावाप्तिं मनुष्येषु सर्वमेव ददौ प्रभुः

အရှင်သည် ဒွိဇအထွဋ်အမြတ်တို့အား အစာအဟာရကို ပေးတော်မူ၍၊ ဝိဒ္ယာဓရအစုတို့အား အပျော်အပါးကို ပေးတော်မူကာ၊ လူသားတို့အား ဆန္ဒပြည့်စုံခြင်းကို ပေးတော်မူသည်—အမှန်တကယ် အရာအားလုံးကို ချီးမြှင့်တော်မူ၏။

Verse 173

रुद्रेणोक्तस्तदा विष्णुर्धर्मांस्ते त्वं प्रकीर्त्तय । गौरीधर्मान्सरस्वत्या व्रतं यत्परिकीर्तितम्

ထို့နောက် ရုဒ္ရက ခေါ်ဆိုသဖြင့် ဗိဿနုက “ထိုဓမ္မတို့ကို သင်ကြေညာလော့—ဂေါရီ၏ အကျင့်အထုံးများနှင့် ဖော်ပြပြီးသား သရஸဝတီ၏ ဝရတကို” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

Verse 174

इत्येवमुक्ते रुद्रेण विष्णुः प्रोवाच सादरम् । नाहं धर्मं ख्यापयिष्ये स्वकीयं शंकराधुना

ရုဒ္ရက ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် ဗိဿနုက လေးစားစွာဖြင့် “အို ရှင်ကရာ၊ ယခုအခါ ငါသည် ကိုယ့်ဓမ္မကို ကိုယ်တိုင် မကြေညာတော့” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

Verse 175

भवानाख्यातु माहात्म्यं मदीयं सुरसत्तम । त्वया वै कथितं पूर्वं कृते वै पापसंक्षयः

အို ဒေဝတားတို့အနက် အမြတ်ဆုံး၊ ကျွန်ုပ်၏ သန့်ရှင်းသော မဟာတ္မယကို သင်ပင် ပြန်လည် ရွတ်ဆိုဖော်ပြပါ။ သင်သည် ယခင်ကလည်း ပြောခဲ့ပြီး၊ ထိုကထာကြောင့် ပാപများသည် အမှန်တကယ် ပျောက်ကင်းသွားသည်။

Verse 176

भविष्यति न संदेहो भवान्पूतो भविष्यति । भीष्म उवाच । मधुरा गीर्भवेत्केन व्रतेन मुनिसत्तम

ဤအရာသည် အမှန်တကယ်ဖြစ်မည်—သံသယမရှိ၊ သင်သည် သန့်ရှင်းပူဇော်ဖြစ်လာမည်။ ဘီရှ္မက ဆိုသည်– “အို မုနိအမြတ်၊ မည်သည့် ဝရတ (vrata) ဖြင့် စကားဝါဏီသည် ချိုမြိန်လာသနည်း?”

Verse 177

तथैव जनसौभाग्यं मतिर्विद्यासु कौशलम् । अभेदश्चापि दांपत्ये संगो बंधुजनेन च

ထို့အတူ လူအများအကြား ကံကောင်းခြင်းနှင့် လူကြိုက်များမှု၊ ဉာဏ်ထက်မြက်မှု၊ ပညာရပ်များ၌ ကျွမ်းကျင်မှု၊ လင်မယားဘဝ၌ သဟဇာတဖြစ်မှု၊ နှင့် ဆွေမျိုးသားချင်းတို့နှင့် နီးကပ်သောပေါင်းသင်းမှုကိုလည်း ရရှိသည်။

Verse 178

आयुश्च विपुलं पुंसां तन्मे कथय सत्तम । पुलस्त्य उवाच । सम्यक्पृष्टं त्वया राजन्शृणु सारस्वतं व्रतम्

ထို့ပြင် လူတို့အတွက် အသက်ရှည်ကြာစွာ ရရှိစေသော နည်းလမ်းကို—အို သီလဝါဒအမြတ်၊ ကျွန်ုပ်အား ပြောပါ။ ပုလတ်စျက ဆိုသည်– “အို မင်းကြီး၊ သင် မေးမြန်းသည် မှန်ကန်၏; စာရස්ဝတ ဝရတ (Sārasvata-vrata) ကို နားထောင်လော့”

Verse 179

यस्य संकीर्तनादेव देवी तुष्येत्सरस्वती । यावद्भक्तः स्तवं कुर्यादेतद्व्रतमनुत्तमम्

၎င်းကို သဒ္ဓါဖြင့် သီဆိုကာ စံကီရတန (saṅkīrtana) ပြုရုံဖြင့်ပင် ဒေဝီ စရஸဝတီ ပျော်ရွှင်တော်မူ၏။ ဘက္တသည် စတဝ (stava) ကို ဆက်လက်ရွတ်ဆိုနေသမျှ ဤဝရတသည် အထူးမြတ်ဆုံးဟု သတ်မှတ်သည်။

Verse 180

प्राग्वासरादौ संपूज्य दिव्यं स्तवं समारभेत् । अथवा रविवारेण ग्रहताराबलेन च

နေ့အစတွင် အရင်ဆုံး ပူဇော်ပွဲကို ပြုလုပ်ပြီးနောက် ဒိဗ္ဗ စတဝ (divya stava) ကို စတင်ရွတ်ဆိုရမည်။ သို့မဟုတ် တနင်္ဂနွေနေ့တွင်လည်း ဂြိုဟ်နှင့် ကြယ်တို့၏ အားကောင်းသော မင်္ဂလာသက်ရောက်မှုအလိုက် ပြုနိုင်သည်။

Verse 181

पायसं भोजयेद्विप्रान्कुर्याद्ब्राह्मणवाचनम् । शुक्लवस्त्राणि दत्त्वा च सहिरण्यानि शक्तितः

ပယာသ (ချိုသောနို့ဆန်ပြုတ်) ဖြင့် ဗြာဟ္မဏများကို အစာကျွေးကာ၊ ဗြာဟ္မဏတို့အား သာသနာတော်စာတမ်းများကို ရွတ်ဖတ်စေ၍၊ မိမိစွမ်းအားအတိုင်း အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် ရွှေကိုလည်း လှူဒါန်းရမည်။

Verse 182

गायत्रीं पूजयेद्भक्त्या शुक्लमाल्यानुलेपनैः । यथा न देवि भगवान्ब्रह्मा लोकपितामहः

ဘက်တိဖြင့် ဂါယတ္ရီကို ပူဇော်ကာ အဖြူရောင်ပန်းကုံးနှင့် အဖြူရောင်လိမ်းဆေးတို့ကို ဆက်ကပ်ရမည်—အို ဒေဝီ၊ လောကပိတామဟ၊ လောကတို့၏ဖခင်ဖြစ်သော ဘဂဝန် ဘြဟ္မာက ပြုသကဲ့သို့။

Verse 183

त्वां परित्यज्य तिष्ठेच्च तथा भव वरप्रदा । वेदशास्त्राणि धर्माणि नृत्यगीतादिकं च यत्

မိမိသည် သင့်ကို စွန့်လွှတ်ပြီးတောင် တည်ကြည်စွာ ရပ်တည်နိုင်ပါက၊ အို အပေးအလှူရှင် (ဝရပရဒါ)၊ ကောင်းချီးပေးပါ။ ဝေဒ၊ သာස්တရ၊ ဓမ္မတာဝန်များနှင့် အက၊ သီချင်း စသည်တို့နှင့် ဆိုင်သမျှ—အားလုံး ပြည့်စုံစေပါ။

Verse 184

न विहीनं त्वया देवि तथा मे संतु सिद्धयः । लक्ष्मीर्मेधा धरा पुष्टिर्गौरी तुष्टिर्जया मतिः

အို ဒေဝီ၊ သင့်မရှိဘဲ ကျွန်ုပ် မဖြစ်စေပါနှင့်; ထို့ပြင် ကျွန်ုပ်၏ စိဒ္ဓိများ ပြည့်စုံပါစေ—လက္ရှ္မီ၊ မေဓာ (ဉာဏ်ရည်), ဓရာ (တည်ငြိမ်ထောက်ပံ့မှု), ပုෂ္ဋိ (အာဟာရပြည့်ဝမှု), ဂေါရီ၏ကရုဏာ, တုෂ္ဋိ (ကျေနပ်မှု), ဇယ (အောင်မြင်မှု) နှင့် မှန်ကန်သော မတိ ကို ပေးသနားပါ။

Verse 185

एताभिः पाहि चाष्टाभिमूर्तिभिर्मां सरस्वति । एवं संपूज्य गायत्रीं वीणाकमलधारिणीम्

အို စရಸ್ವတီ၊ သင်၏ အရှစ်ပါးသော မူရတိတို့ဖြင့် ကျွန်ုပ်ကို ကာကွယ်ပါ။ ထို့သို့ ဗီဏာနှင့် ကြာပန်းကို ကိုင်ဆောင်သော ဂါယတ္ရီကို စည်းကမ်းတကျ ပူဇော်ပြီးနောက် (သင့်လျော်သလို ဆက်လက်ပြုလုပ်ရမည်)။

Verse 186

शुक्लपुष्पाक्षतैर्भक्त्या सकमंडलु पुस्तकाम् । मौनव्रतेन भुंजीत सायंप्रातश्च धर्मवित्

ဓမ္မကိုသိသူသည် ဘက္တိဖြင့် အဖြူပန်းနှင့် မကွဲအက္ခတ (ဆန်) ကို ကမဏ္ဍလုနှင့် ကျမ်းစာတော်နှင့်အတူ ပူဇော်ကာ၊ မောနဝရတ (တိတ်ဆိတ်ပဋိညာဉ်) ကိုထိန်း၍ မနက်နှင့် ညနေ အစာစားရမည်။

Verse 187

पंचम्यां प्रतिपक्षं च गां च विप्राय शोभनाम् । तथैव तंडुलप्रस्थं घृतपात्रेण संयुतम्

ပဉ္စမီနေ့နှင့် ပြန်လှန်ပက္ခတွင်လည်း သင့်တော်သော ဘြာဟ္မဏအား လှပသော နွားတစ်ကောင်ကို ဒါနပြု၍၊ ထို့အတူ ဂျီ (ghee) ထည့်ထားသော အိုးနှင့်အတူ ပရස්ထ မာဏ ဆန်ကိုလည်း ပေးလှူရမည်။

Verse 188

क्षीरं दद्याद्धिरण्यं च गायत्री प्रीयतामिति । संध्यायां च तथा मौनमेतत्कुर्वन्समाचरेत्

နို့နှင့် ရွှေကိုလည်း လှူဒါန်း၍ “ဂါယတြီ မေတ္တာတော် ပျော်ရွှင်ပါစေ” ဟု ဆုတောင်းရမည်။ စန္ဓျာအချိန်တွင်လည်း တိတ်ဆိတ်မှုကို ထိန်းရမည်; ဤသို့ကျင့်သုံးကာ သတ်မှတ်ထားသော အာစာရကို လိုက်နာရမည်။

Verse 189

न रात्र्यां भोजनं कुर्याद्यावन्मासास्त्रयोदश । समाप्ते तु व्रते दद्याद्भोजनं शुक्लतंडुलैः

လတစ်ဆယ့်သုံးလတိုင်အောင် ညအချိန်တွင် အစာမစားရ။ ဝရတ ပြီးဆုံးသော် အဖြူဆန်ဖြင့် ချက်ပြုတ်ထားသော အစာကို လှူဒါန်းရမည်။

Verse 190

दिव्यां वितानं घंटां च सितनेत्रपटान्विताम् । चंदनं वस्त्रयुग्मं च दध्यन्नं सुरसं पुनः

အလွန်မြတ်သော ဝိတான (မိုးကာ/ကန်နိုပီ) နှင့် ခေါင်းလောင်းကို အဖြူရောင် پردာကဲ့သို့သော အဝတ်ဖြင့် အလှဆင်၍; စန္ဒန၊ အဝတ်အစား တစ်စုံ၊ ထို့ပြင် အရသာကောင်းသော ဒဓျန္န (ဒဟိ-ထမင်း) ကိုလည်း ပူဇော်ရမည်။

Verse 191

अथोपदेष्टारमपि भक्त्या संपूजयेद्गुरुम् । वित्तशाठ्येनरहितो वस्त्रमाल्यानुलेपनैः

ထို့နောက် ဘက္တိဖြင့် သင်ကြားပေးသော ဂုရုကိုပင် ထုံးတမ်းအတိုင်း ဂုဏ်ပြုပူဇော်ရမည်။ ငွေကြေးအပေါ် လှည့်ဖျားမှုကင်းစင်၍ အဝတ်အစား၊ ပန်းကုံးနှင့် မွှေးကြိုင်သော လိမ်းဆေးတို့ကို ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 192

अनेन विधिना यस्तु कुर्यात्सारस्वतं व्रतम् । सौभाग्यमतियुक्तस्तु सूक्ष्मकंठश्च जायते

ဤနည်းလမ်းအတိုင်း စာရသ္ဝတ ဝရတကို ကျင့်သုံးသူသည် ကံကောင်းခြင်းနှင့် ထက်မြက်သော ဉာဏ်ပညာတို့ဖြင့် ပြည့်စုံကာ နူးညံ့ချိုမြိန်သော အသံ (သုကဏ္ဍ) ကို ရရှိ၍ မွေးဖွားလာသည်။

Verse 193

सरस्वत्याः प्रसादेन ब्रह्मलोके महीयते । नारी वा कुरुते या तु सापि तत्फलभागिनी

စရသ္ဝတီမယ်တော်၏ ပရသာဒကြောင့် ထိုသူသည် ဘြဟ္မလောက၌ ဂုဏ်တင်ချီးမြှောက်ခံရသည်။ မိန်းမတစ်ဦးက ပြုလုပ်လျှင်လည်း ထိုတူညီသော အကျိုးဖလကို မျှဝေခံစားရသည်။

Verse 194

ब्रह्मलोके वसेद्राजन्यावत्कल्पायुत त्रयम् । सारस्वतं व्रतं यस्तु शृणुयादपि वा पठेत्

အို မင်းကြီးရေ၊ စာရသ္ဝတ ဝရတ၏ ကထာကို နားထောင်သူ—သို့မဟုတ် ဖတ်ရွတ်သူပင်—သည် ကလ္ပ အယုတ သုံးဆယ်မက၊ ဘြဟ္မာ၏ လောက၌ နေထိုင်ရမည်။