Adhyaya 15

Verse 1

भीष्म उवाच । किं कृतं ब्रह्मणा ब्रह्मन्प्रेष्य वाराणसीपुरीम् । जनार्दनेन किं कर्म शंकरेण च यन्मुने

ဘီရှ္မက ပြောသည်။ အို ဗြာဟ္မဏ၊ ဗြဟ္မာသည် အဘယ်အကြောင်းကြောင့် တစ်ဦးကို ဝါရာဏသီ မြို့သို့ စေလွှတ်၍ မည်သို့သော ကိစ္စကို ပြုခဲ့သနည်း။ အို မုနိ၊ ဇနာရ္ဒန (ဗိဿနု) သည် မည်သို့သော ကర్మကို ပြုခဲ့၍၊ ရှင်ကရ (ရှီဝ) သည် မည်သို့သော လုပ်ရပ်ကို ပြုခဲ့သနည်း။

Verse 2

कथं यज्ञः कृतस्तेन कस्मिंस्तीर्थे वदस्व मे । के सदस्या ऋत्विजश्च सर्वांस्तान्प्रब्रवीहि मे

ကျွန်ုပ်အား ပြောပါ။ သူသည် ယဇ္ဉကို မည်သို့ ဆောင်ရွက်ခဲ့သနည်း၊ မည်သည့် တီရ္ထ (သန့်ရှင်းရာနေရာ) တွင်နည်း။ အဖွဲ့ဝင်များ (သဒ္သျ) သည် မည်သူများနည်း၊ ရ္ဋ္ဝိဇ် ပုရောဟိတ်များသည် မည်သူများနည်း။ ထိုအားလုံးကို ကျွန်ုပ်အား ပြည့်စုံစွာ ရှင်းပြပါ။

Verse 3

के देवास्तर्पितास्तेन एतन्मे कौतुकं महत् । पुलस्त्य उवाच । श्रीनिधानं पुरं मेरोः शिखरे रत्नचित्रितम्

“ထိုအမှုကြောင့် မည်သည့် ဒေဝတားများ ပျော်ရွှင်တော်မူသနည်း” ဟူသည်မှာ ကျွန်ုပ်၏ ကြီးမားသော စိတ်ဝင်စားမှု ဖြစ်သည်။ ပုလတ္စျက ပြောသည်။ “မေရုတောင်၏ ထိပ်ပေါ်တွင် ရတနာများဖြင့် အလှဆင်ထားသော ‘သ္ရီနိဓာန’ ဟူသော မြို့တစ်မြို့ ရှိသည်။”

Verse 4

अनेकाश्चर्यनिलयंबहुपादपसंकुलम् । विचित्रधातुभिश्चित्रं स्वच्छस्फटिकनिर्मलम्

ထိုမြို့သည် အံ့ဩဖွယ်များ၏ နေရာတော် ဖြစ်၍ ခြေရှိသတ္တဝါ များစွာဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သတ္တုဓာတ် အမျိုးမျိုးကြောင့် အရောင်အသွေးစုံလင်၍ အံ့မခန်း—ကြည်လင်သန့်ရှင်းကာ ဖျတ်တောက်သော စဖတိက်ကဲ့သို့ နိရ္မလ ဖြစ်သည်။

Verse 5

लतावितानशोभाढ्यं शिखिशब्दविनादितम् । मृगेन्द्ररववित्रस्त गजयूथसमाकुलम्

ထိုနေရာသည် လတာမိုးကာများ၏ အလှတရားဖြင့် ပြည့်ဝစွာ တန်ဆာဆင်ထားပြီး မော်ရ်ငှက်တို့၏ အသံကြွေးကြော်သံဖြင့် တုန်လှုပ်မြည်ဟည်းနေသည်။ ခြင်္သေ့၏ ဟိန်းသံကြောင့် ကြောက်လန့်သွားသော ဆင်အုပ်များသည် ထိုနေရာ၌ ရှုပ်ထွေးစွာ စုပုံနေကြသည်။

Verse 6

निर्झरांबुप्रपातोत्थ शीकरासारशीतलम् । वाताहततरुव्रात प्रसन्नापानचित्रितम्

တောင်တန်းချောင်းရေတံခွန်မှ ထွက်ပေါ်လာသော ရေမှုန်သေးသေးလေးများ၏ အေးမြမှုကြောင့် အေးချမ်း၍၊ ကြည်လင်သန့်ရှင်းသော ရေများဖြင့် လှပစွာ တန်ဆာဆင်ထားသည်။ လေတိုက်သဖြင့် သစ်ပင်တောအုပ်များ လှုပ်ယမ်းကာ ထိုနေရာသည် ပန်းချီတစ်ချပ်ကဲ့သို့ ရှုမောဖွယ် ဖြစ်ပေါ်နေသည်။

Verse 7

मृगनाभिवरामोद वासिताशेषकाननम् । लतागृहरतिश्रान्त सुप्तविद्याधराध्वगम्

တောတစ်လျှောက်လုံး မೃဂနာဘီ (ကစတူရီ) ၏ အလွန်မြတ်သော မွှေးရနံ့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး၊ လျားပင်များဖုံးလွှမ်းသော အနားယူရာများတွင် ပျော်ရွှင်ကစား၍ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်သွားသော ဝိဒ္ယာဓရ ခရီးသွားများသည် ထိုနေရာ၌ အိပ်ပျော်နေကြသည်။

Verse 8

प्रगीतकिन्नरव्रात मधुरध्वनिनादितम् । तस्मिन्ननेकविन्यास शोभिताशेषभूमिकम्

ကိန္နရ အဖွဲ့များ၏ သီချင်းသံချိုမြိန်မှုကြောင့် ထိုနေရာသည် တေးသံဖြင့် တုန်လှုပ်ကာ မြည်ဟည်းနေသည်။ ထိုအတွင်းရှိ အဆင့်တိုင်း၊ မျက်နှာပြင်တိုင်းသည် အမျိုးမျိုးသော အလှဆင်စီမံကိန်းများနှင့် ပုံစံများဖြင့် တင့်တယ်လှပနေသည်။

Verse 9

वैराजं नाम भवनं ब्रह्मणः परमेष्ठिनः । तत्र दिव्यांगनोद्गीत मधुरध्वनि नादिता

သတ္တဝါတို့၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး အရှင် ဘြဟ္မာ (ပရမေဋ္ဌိန်) ၏ “ဝૈရာဇ” ဟူသော နန်းတော်တစ်ဆောင် ရှိသည်။ ထိုနေရာ၌ ဒေဝီအပျိုများ သီဆိုသော ချိုမြိန်သံလွင် တေးသံများ အမြဲတမ်း မြည်ဟည်းနေသည်။

Verse 10

पारिजाततरूत्पन्न मंजरीदाममालिनी । रत्नरश्मिसमूहोत्थ बहुवर्णविचित्रिता

ပာရိဇာတ သစ်ပင်မှ ပေါက်ဖွားလာသော ပန်းမဉ္ဇရီများကို ပန်းကြိုးကဲ့သို့ ဆက်စပ်ချည်နှောင်ထားသော မာလာတစ်ပုဒ်သည်၊ ရတနာရောင်ခြည်များ၏ စီးဆင်းမှုကြောင့် တောက်ပလင်းလက်၍၊ အရောင်အသွေး မျိုးစုံ၏ အံ့ဩဖွယ် ကွဲပြားမှုဖြင့် လှပစွာ တန်ဆာဆင်နေသည်။

Verse 11

विन्यस्तस्तंभकोटिस्तु निर्मलादर्शशोभिता । अप्सरोनृत्यविन्यास विलासोल्लासलासिता

ထိုနေရာသည် စီစဉ်တကျတန်းစီထားသော တိုင်တန်းများဖြင့် အလှဆင်ထားပြီး အပြစ်ကင်းသန့်ရှင်းသော မှန်ကဲ့သို့ တောက်ပသည့် မျက်နှာပြင်များကြောင့် ပိုမိုလှပ하였다။ အပ္ဆရာတို့၏ အကအလှ အစီအစဉ်လီလာကြောင့် ပျော်ရွှင်သက်ဝင်၍ အလှတရားနှင့် အာနန္ဒရောင်ခြည်ဖြင့် ထွန်းလင်းနေ하였다။

Verse 12

बह्वातोद्यसमुत्पन्नसमूहस्वननादिता । लयतालयुतानेक गीतवादित्र शोभिता

ထိုနေရာသည် တူရိယာမျိုးစုံမှ ထွက်ပေါ်လာသော အသံများ ပေါင်းစည်းကာ ဂုဏ်သံထွက်လျက်ရှိ하였다။ လယ (သံစဉ်အလျား) နှင့် တာလ (အချက်အလက်) တို့နှင့် တွဲဖက်သော သီချင်းများနှင့် တူရိယာတီးခတ်မှုများစွာကြောင့် ထိုနေရာသည် ပိုမိုတင့်တယ်လှပ하였다။

Verse 13

सभा कांतिमती नाम देवानां शर्मदायिका । ऋषिसंघसमायुक्ता मुनिवृंदनिषेविता

ထိုနေရာတွင် ‘ကာန္တိမတီ’ ဟု အမည်ရသော စည်းဝေးခန်းမတစ်ခုရှိ၍ ဒေဝတို့အား သက်သာချမ်းမြေ့မှုနှင့် ကောင်းကျိုးကို ပေးစွမ်းသောနေရာဖြစ်하였다။ ရှိသီအစုအဝေးများနှင့် ပြည့်စုံပြီး မုနိအဖွဲ့အများက အမြဲလာရောက် ဆည်းကပ်နေ하였다။

Verse 14

द्विजातिसामशब्देन नादिताऽऽनंददायिनी । तस्यां निविष्टो देवेशस्संध्यासक्तः पितामहः

ဒွိဇတို့၏ သာမန်ဂါန သံတော်သံဖြင့် အာနန္ဒပေးသော စည်းဝေးခန်းမသည် ဂုဏ်သံထွက်လျက်ရှိ하였다။ ထိုအတွင်း၌ ဒေဝတို့၏ အရှင် ပိတာမဟ ဘြဟ္မာသည် ထိုင်နေကာ သန္ဓျာကర్మ၌ စိတ်တည်ငြိမ်စွာ လုံးဝနှစ်မြုပ်နေ하였다။

Verse 15

ध्यायति स्म परं देवं येनेदं निर्मितं जगत् । ध्यायतो बुद्धिरुत्पन्ना कथं यज्ञं करोम्यहम्

သူသည် ဤလောကကို ဖန်ဆင်းတော်မူသော အမြင့်မြတ်ဆုံး ဒေဝကို ဓျာနပြုနေ하였다။ ဓျာနအတွင်း၌ပင် ဉာဏ်၌ အတွေးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်—“ငါ ယဇ္ဉကို မည်သို့ ပြုလုပ်ရမနည်း?”

Verse 16

कस्मिन्स्थाने मया यज्ञः कार्यः कुत्र धरातले । काशीप्रयागस्तुंगा च नैमिषं शृंखलं तथा

ယဇ္ဉကို မြေပြင်ပေါ် ဘယ်နေရာမှာ ပြုလုပ်ရမည်နည်း။ ကာရှီ၊ ပရယာဂ၊ တုင်္ဂါ၊ နိုင်မိဿ သို့မဟုတ် သြရင်္ခလာ တွင်လား။

Verse 17

कांची भद्रा देविका च कुरुक्षेत्रं सरस्वती । प्रभासादीनि तीर्थानि पृथिव्यामिह मध्यतः

ကာဉ္စီ၊ ဘဒြာ၊ ဒေဝိကာ၊ ကုရုက္ခေတ္တရနှင့် စရသွဝတီမြစ်၊ ထို့ပြင် ပရဘာသမှ စ၍ တီရ္ထများသည် ဤကမ္ဘာ၏ အလယ်ဒေသ၌ တည်ရှိသည်။

Verse 18

क्षेत्राणि पुण्यतीर्थानि संति यानीह सर्वशः । मदादेशाच्च रुद्रेण कृतान्यन्यानि भूतले

ဤနေရာ၌ အရပ်ရပ်တွင် ရှိသော ပုဏ္ဏကေတ္တရများနှင့် သန့်ရှင်းသော တီရ္ထများ အားလုံးရှိသည်။ ထို့ပြင် မြေပြင်ပေါ်ရှိ အခြားတီရ္ထများကိုလည်း ငါ၏ အမိန့်အရ ရုဒြက တည်ထောင်ခဲ့သည်။

Verse 19

यथाहं सर्वदेवेषु आदिदेवो व्यवस्थितः । तथा चैकं परं तीर्थमादिभूतं करोम्यहम्

ငါသည် ဒေဝတားအားလုံးအတွင်း အာဒိဒေဝအဖြစ် တည်ရှိသကဲ့သို့၊ ထိုနည်းတူ ငါသည် သဘာဝအားဖြင့် အာဒိဘူတဖြစ်သော အမြင့်မြတ်ဆုံး တီရ္ထတစ်ခုကို ဖန်ဆင်း၏။

Verse 20

अहं यत्र समुत्पन्नः पद्मं तद्विष्णुनाभिजम् । पुष्करं प्रोच्यते तीर्थमृषिभिर्वेदपाठकैः

ငါ ပေါ်ထွန်းလာရာနေရာ—ဗိဿဏု၏ နာဘိမှ ပေါက်ဖွားသော ပဒ္မပန်း—ထိုနေရာကို ဝေဒစာတမ်းဖတ်သော ရှိများက ‘ပုဿကရ’ ဟူသော တီရ္ထအဖြစ် ကြေညာကြသည်။

Verse 21

एवं चिंतयतस्तस्य ब्रह्मणस्तु प्रजापतेः । मतिरेषा समुत्पन्ना व्रजाम्येष धरातले

ဤသို့ စဉ်းစားနေစဉ် ပရဇာပတိ ဘြဟ္မာ၏ စိတ်၌ ဤဆုံးဖြတ်ချက် ပေါ်ထွန်းလာသည်—“ယခု ငါ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်မည်”။

Verse 22

प्राक्स्थानं स समासाद्य प्रविष्टस्तद्वनोत्तमम् । नानाद्रुमलताकीर्णं नानापुष्पोपशोभितम्

အရှေ့ဘက်ဒေသသို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် သူသည် ထိုအလွန်ကောင်းမြတ်သော တောအုပ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်하였다။ ထိုတောသည် သစ်ပင်မျိုးစုံ၊ လျှောပင်မျိုးစုံဖြင့် ပြည့်နှက်၍ ပန်းမျိုးစုံဖြင့် လှပစွာ တန်ဆာဆင်ထားသည်။

Verse 23

नानापक्षिरवाकीर्णं नानामृगगणाकुलम् । द्रुमपुष्पभरामोदैर्वासयद्यत्सुरासुरान्

ထိုတောအုပ်သည် ငှက်မျိုးစုံ၏ အော်သံများဖြင့် ပြည့်နှက်၍ မျိုးစုံသော တိရစ္ဆာန်အုပ်စုများဖြင့် စည်ကားနေသည်။ သစ်ပင်များပေါ် ပန်းများအလွန်အကျွံ ပွင့်လန်းရာမှ ထွက်သော မွှေးရနံ့သည် ဒေဝတားနှင့် အသူရတို့ကိုပါ မွှေးပျံ့စေ하였다။

Verse 24

बुद्धिपूर्वमिव न्यस्तैः पुष्पैर्भूषितभूतलम् । नानागंधरसैः पक्वापक्वैश्च षडृतूद्भवैः

မြေပြင်သည် ပန်းများဖြင့် အလှဆင်ထားသကဲ့သို့ မြင်ရပြီး၊ အလွန်သေချာစွာ စီစဉ်ထားသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။ ထို့ပြင် ခြောက်ရာသီမှ ထွက်ပေါ်သော အထွက်အပင်များ—အချို့ရင့်ပြီး အချို့မရင့်သေး—သည် အနံ့အရသာ မျိုးစုံဖြင့် ပြည့်ဝနေသည်။

Verse 25

फलैः सुवर्णरूपाढ्यैर्घ्राणदृष्टिमनोहरैः । जीर्णं पत्रं तृणं यत्र शुष्ककाष्ठफलानि च

ထိုနေရာတွင် ရွှေရောင်တောက်ပသကဲ့သို့သော အသီးများရှိ၍ အနံ့နှင့် မြင်ကွင်း နှစ်မျိုးလုံးကို ဆွဲဆောင်သည်။ ထို့အပြင် ခြောက်သွေ့သွားသော ရွက်များ၊ မြက်များ၊ ခြောက်သွေ့သော သစ်သားအပိုင်းအစများနှင့် ခြောက်သွေ့သော အသီးများလည်း ရှိသည်။

Verse 26

बहिः क्षिपति जातानि मारुतोनुग्रहादिव । नानापुष्पसमूहानां गंधमादाय मारुतः

ဝါယု၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသမျှကို အပြင်သို့ ပစ်လွှတ်သကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ လေသည် ပန်းမျိုးစုံ အစုအဝေးတို့၏ မွှေးရနံ့ကို ယူဆောင်ကာ ဆက်လက် လှုပ်ရှားသွား၏။

Verse 27

शीतलो वाति खं भूमिं दिशो यत्राभिवासयन् । हरितस्निग्ध निश्छिद्रैरकीटकवनोत्कटैः

အဲဒီနေရာတွင် အေးမြသောလေသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်တစ်လျှောက် လှုပ်ရှား၍ အရပ်ဒিশာတို့ကို ပြန့်နှံ့စေ၏။ ထိုဒေသသည် တောအုပ်ထူထပ်၍ စိမ်းလန်းစိုပြည်၊ မပြတ်တောက်၊ ပိုးမွှားကင်းစင်၏။

Verse 28

वृक्षैरनेकसंज्ञैर्यद्भूषितं शिखरान्वितैः । अरोगैर्दर्शनीयैश्च सुवृत्तैः कैश्चिदुज्ज्वलैः

ထိုဒေသသည် အမည်မျိုးစုံရှိသော သစ်ပင်များဖြင့် အလှဆင်ထားပြီး မြင့်မားသော ထိပ်ဖျားများဖြင့် မုကွတ်တင်သကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ ရောဂါကင်း၍ ကြည့်ရှုရန်လှပ၊ ပုံသဏ္ဌာန်ကောင်းမွန်ကာ အချို့နေရာများတွင် တောက်ပလင်းလက်၏။

Verse 29

कुटुंबमिव विप्राणामृत्विग्भिर्भाति सर्वतः । शोभंते धातुसंकाशैरंकुरैः प्रावृता द्रुमाः

အရပ်ရပ်၌ ဤနေရာသည် ဗြာဟ္မဏတို့၏ မိသားစုကဲ့သို့၊ ရ္တဝိဇ် (ပူဇာပွဲဆောင်ရွက်သူ) များနှင့်အတူ စုဝေးနေသကဲ့သို့ တောက်ပလင်းလက်၏။ သစ်ပင်များသည် သတ္တုကဲ့သို့ တောက်ပသော မျိုးပင်ပေါက်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းကာ လှပစွာ ထင်ရှား၏။

Verse 30

कुलीनैरिव निश्छिद्रैः स्वगुणैः प्रावृता नराः । पवनाविद्धशिखरैः स्पृशंतीव परस्परम्

လူတို့သည် မိမိတို့၏ အပြစ်ကင်းသော သီလဂုဏ်များဖြင့် အဆက်မပြတ်သော ကုလီနဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသကဲ့သို့ ဖုံးလွှမ်းနေ၏။ ထို့ကြောင့် အချင်းချင်း ထိတွေ့နေသကဲ့သို့ ထင်ရပြီး၊ လေတိုက်ခတ်၍ ထိပ်ဖျားများ လှုပ်ရှားသည့် တောင်ထိပ်များကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 31

आजिघ्रंती वचाऽन्योन्यं पुष्पशाखावतंसकाः । नागवृक्षाः क्वचित्पुष्पैर्द्रुमवानीरकेसरैः

သူတို့သည် တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက်၏ မွှေးကြိုင်သော ဝစာ (vacā) ကို အပြန်အလှန် နံ့ရှုကြပြီး၊ ပန်းပွင့်သစ်ခက်များဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ပန်းကုံးနှင့် နားအလှဆင်ကို ဝတ်ဆင်ထားကြသည်။ တချို့နေရာများတွင် နာဂသစ်ပင်များသည် ပန်းများဖြင့် တန်ဆာဆင်ကာ ကေသရကဲ့သို့ လှပသော ပန်းမှုန်မျှင်အစုများကို ထမ်းဆောင်နေသည်။

Verse 32

नयनैरिव शोभंते चंचलैः कृष्णतारकैः । पुष्पसंपन्नशिखराः कर्णिकारद्रुमाः क्वचित्

တချို့နေရာများတွင် ပန်းများဖြင့် ထိပ်ဖျားပြည့်နှက်နေသော ကဏ္ဏိကာရ (karṇikāra) သစ်ပင်များသည် မျက်စိကဲ့သို့ တောက်ပလင်းလက်၍ လှုပ်ရှားသည့် အမည်းရောင် မျက်တောင်သား (ပျူပီလ်) များရှိသကဲ့သို့ ထင်ရှားသည်။

Verse 33

युग्मयुग्माद्विधा चेह शोभन्त इव दंपती । सुपुष्पप्रभवाटोपैस्सिंदुवार द्रुपंक्तयः

ဤနေရာတွင် စින්ဒုဝါရ (sinduvāra) သစ်ပင်တန်းများကို အတွဲအတွဲ စီရင်ထားသဖြင့် ဇနီးမောင်နှံကဲ့သို့ တောက်ပလှပကာ၊ လှပသောပန်းများမှ ပေါက်ဖွားသည့် ထူထဲသော အလှအပအာနိသင်ဖြင့် ခမ်းနားစွာ တင့်တယ်နေသည်။

Verse 34

मूर्तिमत्य इवाभांति पूजिता वनदेवताः । क्वचित्क्वचित्कुंदलताः सपुष्पाभरणोज्वलाः

ပူဇော်ကန်တော့ခြင်းဖြင့် ဂုဏ်ပြုခံရသော တောဒေဝီများသည် မျက်မြင်ရသကဲ့သို့ ကိုယ်ထည်ရှိလာသလို ထင်ရပြီး၊ တချို့နေရာများတွင် ကုန္ဒ (kunda) လျားပင်များသည် ပန်းအလှဆင်ဖြင့် တောက်ပကာ နားကွင်းကဲ့သို့ မြင်ရသည်။

Verse 35

दिक्षु वृक्षेषु शोभंते बालचंद्रा इवोच्छ्रिताः । सर्जार्जुनाः क्वचिद्भान्ति वनोद्देशेषु पुष्पिताः

အရပ်လေးမျက်နှာ၌ သစ်ပင်များသည် အမြင့်မားစွာ ထောင်တက်ကာ လူငယ်လကဲ့သို့ တောက်ပနေပြီး၊ တချို့တောအပိုင်းများတွင် စာရ္ဇ (sārja) နှင့် အာရ္ဇုန (arjuna) သစ်ပင်များသည် ပန်းများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းကာ လင်းလက်ထင်ရှားသည်။

Verse 36

धौतकौशेयवासोभिः प्रावृताः पुरुषा इव । अतिमुक्तकवल्लीभिः पुष्पिताभिस्तथा द्रुमाः

လျှော်သန့်သော ပိုးဝတ်ရုံများကို ဝတ်ဆင်ထားသကဲ့သို့ သစ်ပင်များသည် လူကဲ့သို့ ထင်ရှားမြင်ရ၏။ ထို့ပြင် အတိမုတ္တကာ ပန်းပွင့်လျှံသော လျားပင်များဖြင့်လည်း သစ်ပင်တို့ အလှဆင်ထား၏။

Verse 37

उपगूढा विराजंते स्वनारीभिरिव प्रियाः । अपरस्परसंसक्तैः सालाशोकाश्च पल्लवैः

အပြန်အလှန် တင်းကျပ်စွာ ပတ်လည်ကပ်လျက် တောက်ပလင်းလက်—ကိုယ့်မိန်းမတို့၏ အလှုပ်အခတ်အလျား အာလင်္ဂန၌ ရှိသော ချစ်ခင်သည့် ခင်ပွန်းများကဲ့သို့။ ထို့ပြင် စာလာနှင့် အရှိုက သစ်ပင်တို့၏ အရွက်နုများသည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ရောယှက်ကပ်လျက်ရှိ၏။

Verse 38

हस्तैर्हस्तान्स्पृशंतीव सुहृदश्चिरसंगताः । फलपुष्पभरानम्राः पनसाः सरलार्जुनाः

လက်နှင့်လက် ထိတွေ့နေသကဲ့သို့၊ ကြာရှည်ကာလ ပေါင်းသင်းလာသော မိတ်ဆွေသစ်ပင်များသည် နီးကပ်စွာ ရပ်တည်ကြ၏—ပနသ (နံကာ), စရလ (ပိုင်န့်) နှင့် အర్జုန—အသီးနှင့် ပန်း၏ အလေးချိန်ကြောင့် ငုံ့ကျနေကြ၏။

Verse 39

अन्योन्यमर्चयंतीव पुष्पैश्चैव फलैस्तथा । मारुतावेगसंश्लिष्टैः पादपास्सालबाहुभिः

ပန်းနှင့် အသီးတို့ဖြင့် အပြန်အလှန် အರ್ಚနာပြုနေသကဲ့သို့၊ စာလာကဲ့သို့ လက်မောင်းရှိသော သစ်ပင်များသည် လေတံခွန်၏ အားကြောင့် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ချိတ်ဆက်ကာ ဖက်တွယ်နေကြ၏။

Verse 40

अभ्याशमागतं लोकं प्रतिभावैरिवोत्थिताः । पुष्पाणामवरोधेन सुशोभार्थं निवेशिताः

လူတို့ နီးကပ်လာသည်ကို မြင်သော်၊ သစ်ပင်တို့သည် အပြန်အလှန် ယှဉ်ပြိုင်သကဲ့သို့ ထမြောက်ရပ်တည်ကြ၏။ ထို့ပြင် ပန်းများကို အတားအဆီးကဲ့သို့ စုပုံတန်းစီကာ အလွန်အမင်း အလှအပအတွက် နေရာချထားကြ၏။

Verse 41

वसंतमहमासाद्य पुरुषान्स्पर्द्धयंति हि । पुष्पशोभाभरनतैः शिखरैर्वायुकंपितैः

နွေဦးရောက်လာသော် ထိုအရာတို့သည် လူတို့နှင့်တောင် ယှဉ်ပြိုင်သကဲ့သို့ ထင်ရသည်—ပန်းအလှ၏အလေးကြောင့် ထိပ်ဖျားများ ငုံ့ကျပြီး လေတိုက်ခတ်သဖြင့် လှုပ်ယမ်းနေ၏။

Verse 42

नृत्यंतीव नराः प्रीताः स्रगलंकृतशेखराः । शृंगाग्रपवनक्षिप्ताः पुष्पावलियुता द्रुमाः

ပန်းကုံးဖြင့် ခေါင်းတင်အလှဆင်ထားသော ပျော်ရွှင်သူများသည် ကခုန်နေသကဲ့သို့ ထင်ရ၏; တောင်ထိပ်များပေါ်က လေတိုးသဖြင့် ပန်းတန်းများဖြင့် ပြည့်နှက်သော သစ်ပင်များလည်း လှုပ်ယမ်းနေ၏။

Verse 43

सवल्लीकाः प्रनृत्यंति मानवा इव सप्रियाः । स्वपुष्पनतवल्लीभिः पादपाः क्वचिदावृताः

နွယ်ပင်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားသော သစ်ပင်တို့သည် ချစ်သူနှင့်အတူ လူကဲ့သို့ ကခုန်သကဲ့သို့ ထင်ရ၏; တချို့နေရာများတွင် သစ်ပင်တို့သည် မိမိပန်းအလေးကြောင့် ငုံ့ကျသော မိမိနွယ်ပင်များဖြင့် ဖုံးအုပ်နေ၏။

Verse 44

भांति तारागणैश्चित्रैः शरदीव नभस्तलम् । द्रुमाणामथवाग्रेषु पुष्पिता मालती लताः

မိုးကောင်းကင်သည် ဆောင်းဦးညက ကြယ်အစုအဝေးများဖြင့် အလှဆင်ထားသကဲ့သို့ လှပစွာ တောက်ပနေ၏; သစ်ပင်ထိပ်ဖျားများပေါ်တွင် မာလတီ (စံပယ်) နွယ်ပင်များ ပွင့်လန်းပြည့်ဝနေ၏။

Verse 45

शेखराइव शोभंते रचिता बुद्धिपूर्वकम् । हरिताः कांचनच्छायाः फलिताः पुष्पिता द्रुमाः

ပညာဖြင့် စီမံတန်ဆာဆင်ထားသော အလှဆင်ပစ္စည်းကဲ့သို့ တောက်ပလင်းလက်၏; သစ်ပင်တို့သည် စိမ်းလန်း၍ ရွှေရောင်အလင်းရိပ်ရှိကာ—အသီးထွက်၍ ပန်းများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေ၏။

Verse 46

सौहृदं दर्शयंतीव नराः साधुसमागमे । पुष्पकिंजल्ककपिला गताः सर्वदिशासु च

သဒ္ဓုသူတော်ကောင်းတို့၏ စုံလင်သောပေါင်းသင်းရာတွင် မေတ္တာသဘောကို ပြသသကဲ့သို့၊ ပန်းဝတ်မှုန်ကဲ့သို့ အဝါရောင်သန်းသော လူတို့သည် အရပ်ရပ်သို့ ထွက်ခွာသွားကြ၏။

Verse 47

कदंबपुष्पस्य जयं घोषयंतीव षट्पदाः । क्वचित्पुष्पासवक्षीबाः संपतंति ततस्ततः

ကဒမ္ဗပန်း၏ အောင်မြင်မှုကို ကြေညာသကဲ့သို့ ပျားများဟုန်းဟုန်းမြည်ကြ၏။ တချို့နေရာများတွင် ပန်းရည်ကြောင့် မူးယစ်လျက် ဤနေရာအဲဒီနေရာသို့ ထပ်ခါထပ်ခါ ဆင်းနားကြ၏။

Verse 48

पुंस्कोकिलगणावृक्ष गहनेष्विव सप्रियाः । शिरीषपुष्पसंकाशाः शुका मिथुनशः क्वचित्

ထို့ပြင် တချို့နေရာများတွင် မိတ်ဖက်နှင့်တကွ လှပသော ကြက်တူရွေးအတွဲများသည် ထူထပ်သော တောအုပ်အတွင်း ပေါ်ထွန်းလာကြ၏။ အထီးကိုကီလအုပ်စုကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ ရှိရီရှပန်းကဲ့သို့ တောက်ပကြ၏။

Verse 49

कीर्तयंति गिरश्चित्राः पूजिता ब्राह्मणा यथा । सहचारिसुसंयुक्ता मयूराश्चित्रबर्हिणः

အရောင်စုံ အမွှေးတောင်လှပ၍ မိတ်ဖက်နှင့်အတူရှိသော မယူးများသည် အံ့ဩဖွယ် အသံများကို ထုတ်ဖော်ကြ၏—ပူဇော်ခံရသော ဗြာဟ္မဏတို့က သန့်ရှင်းသော ဝါဏီကို ရွတ်ဆိုသကဲ့သို့။

Verse 50

वनांतेष्वपि नृत्यंति शोभंत इव नर्त्तकाः । कूजंतःपक्षिसंघाता नानारुतविराविणः

တောအနားသတ်များတွင်ပင် သူတို့သည် ကပြသကဲ့သို့ ထင်ရှား၍ လှပသော အကသမားများကဲ့သို့ တင့်တယ်ကြ၏။ ငှက်အုပ်စုများသည် ချီချာမြည်လျက် အသံမျိုးစုံဖြင့် လေထုကို ပြည့်နှက်စေကြ၏။

Verse 51

कुर्वंति रमणीयं वै रमणीयतरं वनम् । नानामृगगणाकीर्णं नित्यं प्रमुदितांडजम्

သူတို့သည် ထိုတောကို အမှန်တကယ် လှပစေ၍—ထို့ထက်ပင် ပိုလှပစေကြသည်။ အမျိုးမျိုးသော တိရစ္ဆာန်အုပ်စုများဖြင့် ပြည့်နှက်ကာ၊ အမြဲတမ်း ပျော်ရွှင်သော ငှက်တို့၏ သံလွင်သံမြည်များဖြင့် တောတစ်လျှောက် သံတိတ်မနေ။

Verse 52

तद्वनं नंदनसमं मनोदृष्टिविवर्द्धनम् । पद्मयोनिस्तु भगवांस्तथा रूपं वनोत्तमम्

ထိုတောသည် အိန္ဒြာ၏ နန္ဒနဥယျာဉ်နှင့် တူ၍ စိတ်နှင့် မြင်ကွင်းကိုပါ တိုးပွားစေသည်။ ထို့ပြင် ကြာပန်းမှ ပေါ်ထွန်းသော ပဒ္မယောနိ ဘဂဝန် ဘြဟ္မာတော်သည်လည်း ထိုအထူးမြတ်သော တော၏ ရုပ်သဏ္ဍာန်ကို အလှအပပြည့်စုံစွာ မြင်တော်မူ하였다။

Verse 53

ददर्शादर्शवद्दृष्ट्या सौम्ययापा पयन्निव । ता वृक्षपंक्तयः सर्वा दृष्ट्वा देवं तथागतम्

အပြစ်ကင်းသော မှန်တစ်ချပ်ကဲ့သို့သော မြင်ကွင်းဖြင့် သူသည် နူးညံ့သိမ်မွေ့သော မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရှု၍၊ မိမိက သောက်သုံးနေသကဲ့သို့ စိမ့်ဝင်ခံစား하였다။ ထိုအခါ သစ်ပင်တန်းတစ်လျှောက်လုံးသည် ထိုသို့ ရောက်လာသော ဒေဝတော်ကို မြင်ကြသဖြင့် အံ့ဩစွာ ကြည့်နေကြသည်။

Verse 54

निवेद्य ब्रह्मणे भक्त्या मुमुचुः पुष्पसंपदः । पुष्पप्रतिग्रहं कृत्वा पादपानां पितामहः

ဘက္တိဖြင့် ဘြဟ္မာတော်ထံ တင်ပြပူဇော်ပြီးနောက် သူတို့သည် ပန်းပွင့်အလှူအတန်းကို များစွာ လွှတ်ချခဲ့ကြသည်။ ပိတာမဟာ ဘြဟ္မာတော်သည် ပန်းပွင့်ပူဇော်မှုကို လက်ခံတော်မူပြီး သစ်ပင်တို့ကို အနုဂ्रहပေးတော်မူ하였다။

Verse 55

वरं वृणीध्वं भद्रं वः पादपानित्युवाच सः । एवमुक्ता भगवता तरवो निरवग्रहाः

သူသည် သစ်ပင်တို့အား “ကောင်းချီးတစ်ပါးကို ရွေးချယ်ကြလော့—သင်တို့အပေါ် ကောင်းကျိုးမင်္ဂလာ ရှိပါစေ” ဟု မိန့်တော်မူ하였다။ ဘဂဝန်၏ ဤစကားဖြင့် ခေါ်ဆိုခံရသော သစ်ပင်တို့သည် မည်သည့်အတားအဆီးမရှိဘဲ (တုံ့ပြန်ကြသည်)။

Verse 56

ऊचुः प्रांजलयः सर्वे नमस्कृत्वा विरिंचनम् । वरं ददासि चेद्देव प्रपन्नजनवत्सल

သူတို့အားလုံး လက်အုပ်ချီ၍ ဝိရိဉ္စိ (ဗြဟ္မာ) ကို ဦးချကန်တော့ပြီး ပြောကြသည်– “အို ဘုရားသခင်၊ အားကိုးဝင်ရောက်လာသူတို့ကို မေတ္တာဖြင့်ကာကွယ်တော်မူသောအရှင်—ကောင်းချီးပေးမည်ဆိုလျှင် ဤကောင်းချီးကို ကျွန်ုပ်တို့အား ပေးတော်မူပါ”

Verse 57

इहैव भगवन्नित्यं वने संनिहितो भव । एष नः परमः कामः पितामह नमोस्तु ते

အို ဘဂဝန်၊ ဤတောအတွင်း၌ပင် အမြဲတမ်း တည်ရှိနေတော်မူပါ။ ဤသည်ပင် ကျွန်ုပ်တို့၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး ဆန္ဒဖြစ်ပါသည်။ အို ပိတာမဟ (ဗြဟ္မာ)၊ သင်္ခါရတော်မူပါစေ။

Verse 58

त्वं चेद्वससि देवेश वनेस्मिन्विश्वभावन । सर्वात्मना प्रपन्नानां वांछतामुत्तमं वरम्

အို ဒေဝေရှ၊ အို ကမ္ဘာလောကကို ထိန်းသိမ်းတော်မူသောအရှင်၊ ဤတော၌ နေထိုင်တော်မူပါက ကိုယ်စိတ်အားလုံးဖြင့် သင့်ထံ အလုံးစုံအပ်နှံ၍ အမြင့်မြတ်ဆုံး ကောင်းချီးကို တောင်းဆိုသူတို့အား ထိုအထွတ်အထိပ် ကောင်းချီးကို ပေးတော်မူပါ။

Verse 59

वरकोटिभिरन्याभिरलं नो दीयतां वरम् । सन्निधानेन तीर्थेभ्य इदं स्यात्प्रवरं महत्

အခြားကောင်းချီးများကို ကုဋိကုဋိပေးလည်း လုံလောက်ပါပြီ—ကျွန်ုပ်တို့အား ဤကောင်းချီးတစ်ပါးကိုပေးတော်မူပါ: တီရ္ထ (tīrtha) သန့်ရှင်းရာတို့၏ နီးကပ်တည်ရှိမှုကြောင့် ဤနေရာ (သို့မဟုတ် ဤကာရိယ) သည် အထူးအမြတ်ဆုံး၊ မဟာမြတ်ကြီး ဖြစ်ပါစေ။

Verse 60

ब्रह्मोवाच । उत्तमं सर्वक्षेत्राणां पुण्यमेतद्भविष्यति । नित्यं पुष्पफलोपेता नित्यसुस्थिरयौवनाः

ဗြဟ္မာက မိန့်တော်မူသည်– “ဤနေရာသည် က్షೇತ್ರ အားလုံးထဲတွင် အထွတ်အထိပ် ပုဏ္ဏတီရ္ထ ဖြစ်လာမည်။ အမြဲပန်းနှင့်အသီးတို့ဖြင့် ပြည့်စုံနေမည်၊ ထို့ပြင် ယောဝနသည် နိစ္စတည်မြဲ၍ မအိုမင်းဘဲ ရှိနေမည်။”

Verse 61

कामगाः कामरूपाश्च कामरूपफलप्रदाः । कामसंदर्शनाः पुंसां तपःसिद्ध्युज्वला नृणाम्

သူတို့သည် စိတ်ကြိုက်သွားလာနိုင်၍ စိတ်ကြိုက်ရုပ်သဏ္ဌာန်ပြောင်းလဲကာ လိုလားသောရုပ်သဏ္ဌာန်၏ အကျိုးဖလကို ပေးတော်မူကြသည်။ ယောကျာ်းတို့အတွက် ဆန္ဒပြည့်စုံစေသောပုံစံဖြင့် ထင်ရှားလာပြီး၊ တပသီတို့အတွက် တပဿာစိဒ္ဓိ၏ တောက်ပသောရောင်ခြည်ဖြင့် လင်းလက်ကြသည်။

Verse 62

श्रिया परमया युक्ता मत्प्रसादाद्भविष्यथ । एवं स वरदो ब्रह्मा अनुजग्राह पादपान्

“ငါ၏ကရုဏာတော်ကြောင့် သင်တို့သည် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော သီရိသုခနှင့် ပြည့်စုံလာမည်။” ဟူ၍ ပေးပို့တော်မူသော အရှင်ဗြဟ္မာသည် မိန့်ကြားကာ သစ်ပင်တို့ကို အနုဂ्रहပြုတော်မူ၏။

Verse 63

स्थित्वा वर्ष सहस्रं तु पुष्करं प्रक्षिपद्भुवि । क्षितिर्निपतिता तेन व्यकंपत रसातलम्

ထိုနေရာ၌ နှစ်တစ်ထောင်တိုင်တိုင် တည်နေပြီးနောက်၊ သူသည် ပုရှ္ကရကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ပစ်ချလိုက်သည်။ ထိုထိခိုက်မှုကြောင့် မြေကြီးသည် ကျဆင်းသွား၍ ရသာတလ (အောက်လောက) သည် တုန်လှုပ်သွား၏။

Verse 64

विवशास्तत्यजुर्वेलां सागराः क्षुभितोर्मयः । शक्राशनि हतानीव व्याघ्र व्याला वृतानि च

အင်အားမဲ့သွားသဖြင့် သမုဒ္ဒရာတို့သည် ကမ်းနားစည်းကို စွန့်ခွာကာ လှိုင်းများသည် ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ရှားထကြွ၏။ ကျားနှင့် မြွေကြီးတို့လည်း အင်ဒြာ၏ ဝဇ္ရဖြင့် ထိခိုက်သကဲ့သို့ လဲကျနေကြ၏။

Verse 65

शिखराण्यप्यशीर्यंत पर्वतानां सहस्रशः । देवसिद्धविमानानि गंधर्वनगराणि च

တောင်တန်းပေါင်းထောင်ချီ၏ ထိပ်မြင့်များပင် ချိုးကျကာ ပြိုလဲသွား၏။ ဒေဝနှင့် စိဒ္ဓတို့၏ ဝိမာနများ၊ ထို့ပြင် ဂန္ဓဗ္ဗတို့၏ မြို့တော်များလည်း တုန်ခါ၍ ပျက်စီးသွားကြ၏။

Verse 66

प्रचेलुर्बभ्रमुः पेतुर्विविशुश्च धरातलम् । कपोतमेघाः खात्पेतुः पुटसंघातदर्शिनः

သူတို့သည် တုန်လှုပ်ကာ ယိမ်းယိုင်လှည့်လည်၍ လဲကျပြီး မြေပြင်ထဲသို့ နစ်ဝင်သွားကြသည်။ ခိုရောင်တိမ်များသည် ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာ၍ အစုအဝေးထူထပ်သော တိမ်တုံးကြီးများကဲ့သို့ မြင်ရသည်။

Verse 67

ज्योतिर्गणांश्छादयंतो बभूवुस्तीव्र भास्कराः । महता तस्य शब्देन मूकांधबधिरीकृतम्

နေမင်းကဲ့သို့ တောက်ပပြင်းထန်သော အလင်းတန်းများ ပေါ်ထွန်းလာ၍ အလင်းစုများကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ ထိုအသံ၏ အလွန်ကြီးမားမှုကြောင့် သတ္တဝါတို့သည် မပြောနိုင်၊ မမြင်နိုင်၊ မကြားနိုင် ဖြစ်သွားကြသည်။

Verse 68

बभूव व्याकुलं सर्वं त्रैलोक्यं सचराचरम् । सुरासुराणां सर्वेषां शरीराणि मनांसि च

လှုပ်ရှားသောအရာနှင့် မလှုပ်ရှားသောအရာတို့ပါဝင်သည့် တြိလောကလုံးစုံသည် စိတ်လှုပ်ရှားကာ ရှုပ်ထွေးသွားသည်။ ဒေဝနှင့် အဆုရ အားလုံး၏ ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် စိတ်နှလုံးတို့လည်း တုန်လှုပ်ကာ အလွန်အမင်း ရောယှက်သွားကြသည်။

Verse 69

अवसेदुश्च किमिति किमित्येतन्न जज्ञिरे । धैर्यमालंब्य सर्वेऽथ ब्रह्माणं चाप्यलोकयन्

သူတို့သည် စိတ်ကျကာ “ဘာကြောင့်လဲ၊ ဘာကြောင့်လဲ” ဟု ထပ်တလဲလဲ မေးမြန်းကြသော်လည်း ဤအရာသည် အဘယ်နည်းဟု မသိနိုင်ကြ။ ထို့နောက် သတ္တိကို တည်မြဲစွာ ဆုပ်ကိုင်၍ အားလုံးက ဘြဟ္မာကိုလည်း လှမ်းကြည့်ကြသည်။

Verse 70

न च ते तमपश्यंत कुत्र ब्रह्मागतो ह्यभूत् । किमर्थं कंपिता भूमिर्निमित्तोत्पातदर्शनम्

သို့သော် သူတို့သည် သူ့ကို မမြင်ရ—ဘြဟ္မာသည် ဘယ်သို့ သွားခဲ့သနည်း။ အဘယ်ကြောင့် မြေကြီး တုန်ခါသနည်း၊ ထို့ပြင် အမင်္ဂလာနိမိတ်နှင့် အပတ်အတားလက္ခဏာများကို အဘယ်ကြောင့် မြင်တွေ့ရသနည်း။

Verse 71

तावद्विष्णुर्गतस्तत्र यत्र देवा व्यवस्थिताः । प्रणिपत्य इदं वाक्यमुक्तवंतो दिवौकसः

ထို့နောက် ဗိဿဏုသည် နတ်တို့ စုဝေးနေရာသို့ သွားတော်မူ၏။ ကောင်းကင်ဘုံနေထိုင်သူတို့သည် ဦးညွှတ်ပူဇော်ကာ ဤစကားကို လျှောက်တင်ကြ၏။

Verse 72

किमेतद्भगवन्ब्रूहि निमित्तोत्पातदर्शनम् । त्रैलोक्यं कंपितं येन संयुक्तं कालधर्मणा

“အရှင်ဘုရား၊ ဤအရာသည် အဘယ်နည်း? နိမိတ်လက္ခဏာနှင့် အပတ်အတားအကြောင်းအရာတို့၏ မြင်ကွင်းကို ကျေးဇူးပြု၍ ရှင်းလင်းတော်မူပါ။ ထိုအရာကြောင့် တိလောကလုံး တုန်လှုပ်ကာ ကာလ၏ ဓမ္မ (ကံကြမ္မာ) နှင့် ပေါင်းစည်းသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပါသည်။”

Verse 73

जातकल्पावसानं तु भिन्नमर्यादसागरम् । चत्वारो दिग्गजाः किं तु बभूवुरचलाश्चलाः

“သို့သော် ယခင်ကလ္ပ၏ အဆုံးတွင် သမုဒ္ဒရာသည် မိမိနယ်နိမိတ်ကို ကျော်လွန်သွား၏။ ထို့နောက် လေးဘက်ဒိဂ္ဂဇများသည် မလှုပ်မယှက်ဟု ဆိုကြသော်လည်း တုန်ခါ၍ မတည်မငြိမ် ဖြစ်လာကြ၏။”

Verse 74

समावृता धरा कस्मात्सप्तसागरवारिणा । उत्पत्तिर्नास्ति शब्दस्य भगवन्निः प्रयोजना

“မြေကြီးသည် သမုဒ္ဒရာခုနစ်ပါး၏ ရေဖြင့် အဘယ်ကြောင့် ဖုံးလွှမ်းနေသနည်း? အရှင်ဘုရား—အကြောင်းမဲ့စကားသည် မပေါ်ပေါက်တတ်ပါ။”

Verse 75

यादृशो वा स्मृतः शब्दो न भूतो न भविष्यति । त्रैलोक्यमाकुलं येन चक्रे रौद्रेण चोद्यता

“ထိုသို့သော အသံတစ်ရပ်ကို မှတ်မိလာ၏—အတိတ်တွင် မရှိခဲ့၊ အနာဂတ်တွင်လည်း မရှိတော့မည်—ရောဒြကရုဏာမဲ့သော ဒေါသကြမ်းတမ်းမှုကြောင့် တိလောကလုံးကို ရှုပ်ထွေးတုန်လှုပ်စေခဲ့သည်။”

Verse 76

शुभोऽशुभो वा शब्दोरेयं त्रैलोक्यस्य दिवौकसाम् । भगवन्यदि जानासि किमेतत्कथयस्व नः

ဤအသံသည် မင်္ဂလာသံလား အမင်္ဂလာသံလား—သုံးလောကရှိ ဒေဝတားတို့၏ အသံလော? အို ဘဂဝန်၊ သိတော်မူလျှင် ဤအရာသည် အဘယ်နည်းဟု ကျွန်ုပ်တို့အား မိန့်ကြားပါ။

Verse 77

एवमुक्तोऽब्रवीद्विष्णुः परमेणानुभावितः । मा भैष्ट मरुतः सर्वे शृणुध्वं चात्र कारणम्

ဤသို့ မေးလျှောက်ကြသော်၊ အမြင့်မြတ်ဆုံး ကရုဏာတော်ကြောင့် လှုပ်ရှားတော်မူသော ဗိဿဏုက မိန့်တော်မူသည်—“မကြောက်ကြနှင့်၊ အို မရုတ်တို့ အားလုံး။ နားထောင်ကြ၊ ဤအကြောင်းရင်းကို ငါရှင်းပြမည်။”

Verse 78

निश्चयेनानुविज्ञाय वक्ष्याम्येष यथाविधम् । पद्महस्तो हि भगवान्ब्रह्मा लोकपितामहः

သေချာစွာ သိရှိပြီးနောက် ဓမ္မနည်းလမ်းအတိုင်း ငါရှင်းပြမည်။ ကြာပန်းကို လက်၌ကိုင်တော်မူသော ဘဂဝန် ဘြဟ္မာသည် လောကတို့၏ ပိတామဟ၊ ကမ္ဘာတို့၏ အဘိုးအဖ ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 79

भूप्रदेशे पुण्यराशौ यज्ञं कर्तुं व्यवस्थितः । अवरोहे पर्वतानां वने चातीवशोभने

ပုဏ္ဏကောင်းမှု စုဆောင်းရာများပြားသော မြေဒေသ၌ ယဇ్ఞကို ပြုလုပ်ရန် သူသည် ပြင်ဆင်တော်မူ၏—တောင်တန်းများ၏ ဆင်းလျားသော တောင်စောင်းများပေါ်၌၊ အလွန်လှပသော တောအုပ်အတွင်း၌။

Verse 80

कमलं तस्य हस्तात्तु पतितं धरणीतले । तस्य शब्दो महानेष येन यूयं प्रकंपिताः

ကြာပန်းသည် သူ၏လက်မှ မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျသွား၏။ ထိုကြာပန်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော အလွန်ကြီးမားသံတော်သည်ပင် သင်တို့အားလုံးကို တုန်လှုပ်စေခဲ့သော သံဖြစ်၏။

Verse 81

तत्रासौ तरुवृंदेन पुष्पामोदाभिनंदितः । अनुगृह्याथ भगवान्वनंतत्समृगांडजम्

ထိုနေရာ၌ သစ်ပင်အုပ်စုများက ကြိုဆိုကာ ပန်းရနံ့ကြောင့် ပီတိဖြစ်သည့် ဘဂဝန်သည် ကရုဏာတော်ပြု၍ တိရစ္ဆာန်နှင့် ငှက်များပြည့်နှက်သော ထိုတောအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်တော်မူ၏။

Verse 82

जगतोऽनुग्रहार्थाय वासं तत्रान्वरोचयत् । पुष्करं नाम तत्तीर्थं क्षेत्रं वृषभमेव च

လောက၏ ကောင်းကျိုးအတွက် ထိုနေရာ၌ နေထိုင်ရန် ရွေးချယ်တော်မူ၏။ ထိုတီရ္ထသည် “ပုရှ္ကရ” ဟု အမည်ရပြီး၊ ထိုပဝిత్రကေတ္တရ (kṣetra) ကိုလည်း “ဝೃષဘ” ဟု ခေါ်ကြ၏။

Verse 83

जनितं तद्भगवता लोकानां हितकारिणा । ब्रह्माणं तत्र वै गत्वा तोषयध्वं मया सह

ထိုဖန်ဆင်းမှုကို လောကတို့၏ အကျိုးပြုသူ ဘဂဝန်က ဖြစ်ပေါ်စေတော်မူ၏။ ထို့ကြောင့် ထိုနေရာသို့ သွား၍ ဘြဟ္မာထံ ရောက်ကာ ကျွန်ုပ်နှင့်အတူ သူ့ကို ပူဇော်ကာ ပျော်ရွှင်စေကြလော့။

Verse 84

आराध्यमानो भगवान्प्रदास्यति वरान्वरान् । इत्युक्त्वा भगवान्विष्णुः सह तैर्देवदानवैः

“ဘဂဝန်ကို အာရాధနာပြုလျှင် အထူးမြတ်သော ဆုတောင်းများကို ပေးတော်မူလိမ့်မည်” ဟု မိန့်တော်မူပြီးနောက် ဘဂဝန် ဗိṣṇုသည် ထိုဒေဝများနှင့် ဒာနဝများနှင့်အတူ (ထိုနေရာ၌) ရှိနေတော်မူ၏။

Verse 85

जगाम तद्वनोद्देशं यत्रास्ते स तु कंजजः । प्रहृष्टास्तुष्टमनसः कोकिलालापलापिताः

ပန်းကြာမှ မွေးဖွားသော ဘြဟ္မာတော် နေထိုင်ရာ တောဒေသသို့ သွားတော်မူ၏—စိတ်နှလုံးများ ပီတိနှင့် တင်းတိမ်ကာ ကုကီလာငှက်တို့၏ သီချင်းသံက လွှမ်းမိုးနေသော နေရာဖြစ်၏။

Verse 86

पुष्पोच्चयोज्ज्वलं शस्तं विविशुर्ब्रह्मणो वनम् । संप्राप्तं सर्वदेवैस्तु वनं नंदनसंमितम्

သူတို့သည် ပန်းပွင့်အစုအဝေးများကြောင့် တောက်ပလင်းလက်နေသော ဘြဟ္မာ၏ အလွန်မြတ်သော တောဝင်သို့ ဝင်ရောက်ကြ၏။ ထိုတောသည် ဒေဝတားအားလုံး ရောက်နှင့်ပြီးသားဖြစ်၍ အိန္ဒြ၏ နန္ဒနဥယျာဉ်နှင့် တူညီလှ၏။

Verse 87

पद्मिनीमृगपुष्पाढ्यं सुदृढं शुशुभे तदा । प्रविश्याथ वनं देवाः सर्वपुष्पोपशोभितम्

ထို့နောက် ကြာပန်း၊ သမင်နှင့် ပန်းမျိုးစုံဖြင့် ပြည့်ဝ၍ ခိုင်မာသပ်ရပ်သော ထိုတောသည် တောက်ပစွာ လင်းလက်၏။ ဒေဝတားတို့ ဝင်ရောက်သော် ပန်းအမျိုးမျိုးဖြင့် အလှဆင်ထားသည်ကို မြင်ကြ၏။

Verse 88

इह देवोस्तीति देवा बभ्रमुश्च दिदृक्षवः । मृगयंतस्ततस्ते तु सर्वे देवाः सवासवाः

“ဤနေရာ၌ ဒေဝတစ်ပါး ရှိသည်” ဟု တွေးကာ ဒေဝတားတို့သည် မြင်တွေ့လိုစိတ်ဖြင့် လှည့်လည်ကြ၏။ ထို့နောက် အိန္ဒြနှင့်အတူ ဒေဝတားအားလုံးက သူ့ကို ရှာဖွေကြ၏။

Verse 89

अद्भुतस्य वनस्यांतं न ते ददृशुराशुगाः । विचिन्वद्भिस्तदा देवं दैवैर्वायुर्विलोकितः

လျင်မြန်သူတို့သည် ထိုအံ့ဩဖွယ်တော၏ အဆုံးသတ်ကို မမြင်နိုင်ကြ။ ဒေဝတားတို့ ဒေဝကို ရှာဖွေနေစဉ်တွင် ဒိဗ္ဗအာနုဘော်ဖြင့် ဝါယုကို မြင်တွေ့ရ၏။

Verse 90

स तानुवाच ब्रह्माणं न द्रक्ष्यथ तपो विना । तदा खिन्ना विचिन्वंतस्तस्मिन्पर्वतरोधसि

သူက သူတို့အား “တပဿ (အာစီတပ) မရှိလျှင် ဘြဟ္မာကို မမြင်နိုင်ကြ” ဟု ဆို၏။ ထို့နောက် သူတို့သည် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ကာ ထိုတောင်ကြားလမ်းတစ်လျှောက်၌ ဆက်လက်ရှာဖွေကြ၏။

Verse 91

दक्षिणे चोत्तरे चैव अंतराले पुनः पुनः । वायूक्तं हृदये कृत्वा वायुस्तानब्रवीत्पुनः

တောင်ဘက်နှင့် မြောက်ဘက်၊ ထို့အပြင် အကြားအလယ်နေရာ၌လည်း ထပ်ခါထပ်ခါ; ဝါယု မိန့်ကြားခဲ့သမျှကို နှလုံး၌ ထိန်းသိမ်းကာ ဝါယုသည် သူတို့အား ထပ်မံ ဟောကြား하였다။

Verse 92

त्रिविधो दर्शनोपायो विरिंचेरस्य सर्वदा । श्रद्धा ज्ञानेन तपसा योगेन च निगद्यते

ဗိရိဉ္စိ (ဗြဟ္မာ) အတွက် သဘောတရားကို မြင်သိရသော နည်းလမ်းသည် အမြဲတမ်း သုံးမျိုးဟု ဆိုကြသည်—သဒ္ဓါ (ယုံကြည်မှု), ဉာဏ (အသိပညာ), တပ (တပဿာ); ထို့ပြင် ယောဂဖြင့်လည်း (ရောက်ရှိနိုင်သည်) ဟု ဆိုသည်။

Verse 93

सकलं निष्कलं चैव देवं पश्यंति योगिनः । तपस्विनस्तु सकलं ज्ञानिनो निष्कलं परम्

ယောဂီတို့သည် ဒေဝကို စကလ (ဂုဏ်သတ္တိပါ) နှင့် နိစ္စကလ (ဂုဏ်သတ္တိမဲ့) နှစ်မျိုးလုံးအဖြစ် မြင်ကြသည်။ တပသ္ဝင်တို့သည် စကလကို မြင်သော်လည်း ဉာဏီတို့သည် အမြင့်ဆုံး နိစ္စကလကိုသာ သဘောပေါက်ကြသည်။

Verse 94

समुत्पन्ने तु विज्ञाने मंदश्रद्धो न पश्यति । भक्त्या परमया क्षिप्रं ब्रह्म पश्यंति योगिनः

အမှန်တကယ် ဉာဏ်ပညာ ပေါ်ထွန်းလာသော်လည်း သဒ္ဓါနည်းသူသည် (သစ္စာတရားကို) မမြင်နိုင်။ သို့သော် အမြင့်ဆုံး ဘက္တိဖြင့် ယောဂီတို့သည် ဗြဟ္မန်ကို လျင်မြန်စွာ မြင်တွေ့ကြသည်။

Verse 95

द्रष्टव्यो निर्विकारोऽसौ प्रधानपुरुषेश्वरः । कर्मणा मनसा वाचा नित्ययुक्ताः पितामहम्

သူ—ပဓာန (မူလပကృతိ) နှင့် ပုရုရှ (ဝိညာဉ်) တို့၏ အရှင်—ကို နိရ္ဝိကာရ၊ မပြောင်းလဲသူအဖြစ် သဘောပေါက်ရမည်။ ကမ္မ၊ စိတ်နှင့် စကား၌ အမြဲတမ်း စည်းကမ်းတကျ ယုတ်ကပ်နေသော မုနိတို့သည် ပိတာမဟ (ဗြဟ္မာ) ကို မြင်တွေ့ကြသည်။

Verse 96

तपश्चरत भद्रं वो ब्रह्माराधनतत्पराः । ब्राह्मीं दीक्षां प्रपन्नानां भक्तानां च द्विजन्मनाम्

တပဿာကျင့်ပါ—သင်တို့အပေါ် မင်္ဂလာရှိပါစေ—ဗြဟ္မာကို အာရాధနာပြုရာ၌ တည်ကြည်လျက်၊ ဗြဟ္မီ ဒိက္ခာကို ခံယူထားသော ဒွိဇဘက္တတို့အစုအဝေးတွင် နေထိုင်ကြလော့။

Verse 97

सर्वकालं स जानाति दातव्यं दर्शनं मया । वायोस्तु वचनं श्रुत्वा हितमेतदवेत्य च

သူသည် အချိန်တိုင်း၌ ငါက သူ့အား ဒർശန ပေးသင့်ကြောင်း သိနေသည်။ ထို့ပြင် ဝါယု၏ စကားကို ကြားပြီးနောက်၊ ဤအရာသည် အကျိုးရှိသည့်အရာတည်းဟု နားလည်သွား하였다။

Verse 98

ब्रह्मेच्छाविष्टमतयो वाक्पतिं च ततोऽब्रुवन् । प्रज्ञानविबुधास्माकं ब्राह्मीं दीक्षां विधत्स्व नः

ထို့နောက် ဗြဟ္မာ၏ အလိုတော်၌ စိတ်နှလုံး စိမ့်ဝင်နေကြသဖြင့် ဝါက်ပတိအား “အလင်းရောင်ပညာရှိသော ပညာရှင်ကြီး၊ ကျွန်ုပ်တို့အား ဗြဟ္မီ ဒိက္ခာကို ပေးသနားပါ” ဟု လျှောက်ထားကြသည်။

Verse 99

स दिदीक्षयिषुः क्षिप्रममरान्ब्रह्मदीक्षया । वेदोक्तेन विधानेन दीक्षयामास तान्गुरुः

သူတို့ကို ဒိက္ခာပေးလိုသော ဆန္ဒဖြင့် ဂုရုသည် ဝေဒတွင် ဆိုထားသည့် နည်းလမ်းအတိုင်း ဗြဟ္မ-ဒိက္ခာဖြင့် နတ်တို့ကို ချက်ချင်း ဒိက္ခာပေး하였다။

Verse 100

विनीतवेषाः प्रणता अंतेवासित्वमाययुः । ब्रह्मप्रसादं संप्राप्ताः पौष्करं ज्ञानमीरितम्

အနိမ့်ချဝတ်စားဆင်ယင်၍ ဦးညွှတ်ပူဇော်ကာ သူတို့သည် သင်တန်းသားအဖြစ် သစ္စာတည်သော အခြေအနေသို့ ဝင်ရောက်하였다။ ဗြဟ္မာ၏ ကရုဏာရရှိပြီးနောက် ပုෂ္ကရ၏ သန့်ရှင်းသော ဉာဏ်ပညာကို သင်ကြားပေးခံရသည်။

Verse 101

यज्ञं चकार विधिना धिषणोध्वर्युसत्तमः । पद्मं कृत्वा मृणालाढ्यं पद्मदीक्षाप्रयोगतः

အဓွရျုတို့အနက် အမြတ်ဆုံးသော ဓိษဏသည် သာသနာတော်နည်းလမ်းအတိုင်း ယဇ္ဈကို ပြုလုပ်၍၊ ပဒ္မ-ဒီက္ခာ၏ အစဉ်အလာအတိုင်း မృဏာလ အမျှင်နူးနူးများပြည့်ဝသော ကြာပန်းကို ဖန်တီး하였다။

Verse 102

अनुजग्राह देवांस्तान्सुरेच्छा प्रेरितो मुनिः । तेभ्यो ददौ विवेकिभ्यः स वेदोक्तावधानवित्

ဒေဝတাদের၏ ကောင်းမွန်သော ဆန္ဒကြောင့် လှုံ့ဆော်ခံရသော မုနိသည် ထိုဒေဝတাদেরကို အနုဂြဟာပြု하였다။ ဝေဒအမိန့်ကို သတိပြုလျက် လိုက်နာရာ၌ ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်သဖြင့် ဉာဏ်ခွဲခြားနိုင်သူတို့အား ဥပဒေသ ပေး하였다။

Verse 103

दीक्षां वै विस्मयं त्यक्त्वा बृहस्पतिरुदारधीः । एकमग्निं च संस्कृत्य महात्मा त्रिदिवौकसाम्

အံ့ဩမှုကို ပယ်ဖျက်၍ ဒီက္ခာကို ခံယူပြီးနောက်၊ ဥဒါရဓီ ဘృဟස්ပတိ—ကောင်းကင်နေထိုင်သူတို့အကြား မဟာတ္မာအဖြစ် လေးစားခံရသူ—သည် သန့်ရှင်းသော မီးတစ်မီးတည်းကို သံಸ್ಕာရဖြင့် ပြင်ဆင်하였다။

Verse 104

प्रादादांगिरसस्तुष्टो जाप्यं वेदोदितं तु यत् । त्रिसुपर्णं त्रिमधु च पावमानीं च पावनीम्

အင်္ဂိရသ မျိုးဆက်ဖြစ်သူသည် စိတ်ကျေနပ်၍ ဝေဒတွင် ဆိုထားသော ဂျာပျ မန္တရကို ပေးအပ်하였다—တရိသုပဏ္ဏ၊ တရိမဓု နှင့် သန့်စင်စေသော ပာဝမာနီ (ပာဝနီ) စသော စတုတ္ထများ။

Verse 105

स हि जाप्यादिकं सर्वमशिक्षयदुदारधीः । आपो हिष्ठेति यत्स्नानं ब्राह्मं तत्परिपठ्यते

ဥဒါရဓီ မဟာတ္မာသည် ဂျပ (မန္တရရွတ်ခြင်း) မှစ၍ အစဉ်အလာများအားလုံးကို သင်ကြားပေး하였다။ “Āpo hi ṣṭhā …” ဟူသော မန္တရကို ရွတ်ဖတ်ကာ ပြုသော ရေချိုးခြင်းကို ‘ဗြာဟ္မ-စနာန’ ဟု ခေါ်သည်။

Verse 106

पापघ्नं दुष्टशमनं पुष्टिश्रीबलवर्द्धनम् । सिद्धिदं कीर्तिदं चैव कलिकल्मषनाशनम्

ဤသည်မှာ အပြစ်ကိုဖျက်ဆီးသူ၊ မကောင်းသူတို့ကိုနှိမ်နင်းသူ၊ အာဟာရ၊ သီရိ(စည်းစိမ်)နှင့် အင်အားကိုတိုးပွားစေသူ ဖြစ်သည်။ စိဒ္ဓိနှင့် ကီရ్తိကိုပေးတော်မူ၍ ကလိယုဂ၏ အညစ်အကြေးတို့ကိုလည်း ပယ်ဖျက်တော်မူသည်။

Verse 107

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन ब्राह्मस्नानं समाचरेत् । कुर्वंतो मौनिनो दांता दीक्षिताः क्षपितेंद्रियाः

ထို့ကြောင့် အစွမ်းကုန်ကြိုးစား၍ ‘ဗြာဟ္မ-စနာန်’ ဟူသော သန့်ရှင်းသော ရေချိုးပူဇော်ကို ဆောင်ရွက်သင့်သည်။ ဆောင်ရွက်သူတို့သည် မောန(တိတ်ဆိတ်ခြင်း)ကိုထိန်း၍ ကိုယ်တိုင်ထိန်းချုပ်ကာ သင့်လျော်စွာ ဒိက္ခာခံပြီး အင်ဒြိယတို့ကိုနှိမ်နင်းထားရမည်။

Verse 108

सर्वे कमंडलुयुता मुक्तकक्षाक्षमालिनः । दंडिनश्चीरवस्त्राश्च जटाभिरतिशोभिताः

သူတို့အားလုံးသည် ကမဏ္ဍလု(ရေခွက်/ရေကန်) ကိုကိုင်ဆောင်၍ ယဇ္ဉောပဝီတနှင့် ရုဒ္ရာက္ခ မာလာကိုဝတ်ဆင်ကြသည်။ ဒဏ္ဍကိုင်ကာ သစ်ခွံအဝတ်ကိုဝတ်၍ ဇဋာဆံပင်များကြောင့် အလွန်တင့်တယ်လှသည်။

Verse 109

स्नानाचारासनरताः प्रयत्नध्यानधारिणः । मनो ब्रह्मणि संयोज्य नियताहारकांक्षिणः

သူတို့သည် ရေချိုးဝိနယ၊ သင့်တော်သောအကျင့်နှင့် အာသနာ၌ ပျော်မွေ့ကာ ကြိုးစား၍ ဓျာနကို တည်မြဲစွာ ထိန်းထားကြသည်။ စိတ်ကို ဗြဟ္မန်၌ ချိတ်ဆက်၍ အစားအစာကို စည်းကမ်းတကျ၊ အလယ်အလတ်သာ လိုလားကြသည်။

Verse 110

अतिष्ठन्दर्शनालापसंगध्यानविवर्जिताः । एवं व्रतधराः सर्वे त्रिकालं स्नानकारिणः

သူတို့သည် အလဟသ ရပ်တည်နေခြင်း၊ မြင်ကွင်းကြည့်လှည့်ခြင်း၊ စကားပြောပွားခြင်း၊ လူမှုဆက်ဆံပေါင်းသင်းခြင်းနှင့် စိတ်လွင့်ဓျာနတို့ကို ရှောင်ကြဉ်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ဝရတကိုင်ဆောင်သူအားလုံးသည် တစ်နေ့သုံးကြိမ် (တိရိကာလ) ရေချိုးကြသည်။

Verse 111

भक्त्या परमया युक्ता विधिना परमेण च । कालेन महता ध्यानाद्देवज्ञानमनोगताः

အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဘက္တိဖြင့် ပြည့်စုံကာ အထွတ်အထိပ်သော စည်းကမ်းနည်းလမ်းအတိုင်း လိုက်နာ၍ ကာလရှည်ကြာ သမาธိဓ്യာနဖြင့် အတွင်းစိတ်၌ ဒေဝဉာဏ်ကို သိမြင်ရရှိ하였다။

Verse 112

ब्रह्मध्यानाग्निनिर्दग्धा यदा शुद्धैकमानसाः । अविर्बभूव भगवान्सर्वेषां दृष्टिगोचरः

ဗြဟ္မန်ကို ဓ്യာနပြုသည့် မီးတောက်က သူတို့ကို မလင်္ကာကင်းစင်အောင် လောင်ကျွမ်းသန့်စင်စေပြီး စိတ်သည် တစ်ချက်တည်းသို့ တည်ငြိမ်သွားသောအခါ၊ ဘဂဝန်သည် ပေါ်ထွန်းလာ၍ အားလုံး၏ မျက်စိရှေ့တွင် မြင်သာလာ하였다။

Verse 113

तेजसाप्यायितास्तस्य बभूवुर्भ्रांतचेतसः । ततोवलंब्य ते धैर्यमिष्टं देवं यथाविधि

သူ၏ တေဇောရောင်ခြည်ဖြင့် အားဖြည့်ခံရသဖြင့် သူတို့၏ စိတ်သည် မောဟဝေဝါးသွား하였다။ ထို့နောက် စိတ်ကို ပြန်တည်ငြိမ်စေ၍ သတ္တိနှင့် သည်းခံမှုကို ကိုင်စွဲကာ ယထာဝိဓိ မိမိ၏ အိဋ္ဌဒေဝကို ပူဇော်ခဲ့ကြသည်။

Verse 114

षडंगवेदयोगेन हृष्टचित्तास्तु तत्पराः । शिरोगतैरंजलिभिः शिरोभिश्च महीं गताः

ဝေဒသင်္ကာရ၏ ခြောက်အင်္ဂါယောဂနှင့် ယှဉ်တွဲကာ စိတ်ပျော်ရွှင်၍ ထိုကိစ္စ၌ တစ်စိုက်မတ်မတ်ဖြစ်ကြသည်။ လက်အုပ်ကို ခေါင်းပေါ်တင်၍ ပဏာမပြုကာ ခေါင်းကို မြေပြင်သို့ ထိစေ၍ ဦးချကြသည်။

Verse 115

तुष्टुवुः सृष्टिकर्त्तारं स्थितिकर्तारमीश्वरम् । देवा ऊचुः । ब्रह्मणे ब्रह्मदेहाय ब्रह्मण्यायाऽजिताय च

ဒေဝတို့သည် စကြဝဠာကို ဖန်ဆင်းသူ၊ ထိန်းသိမ်းသူ အီရှဝရကို ချီးမွမ်းကြသည်။ ဒေဝတို့ဆိုသည်– “ဗြဟ္မာအား နမော; ဗြဟ္မန်ကိုယ်တော်ရှိသူအား နမော; ဗြဟ္မန်ကို ကာကွယ်သူအား နမော; နှင့် အဇိတ—မအနိုင်ယူနိုင်သော—သခင်အား နမော।”

Verse 116

नमस्कुर्मः सुनियताः क्रतुवेदप्रदायिने । लोकानुकंपिने देव सृष्टिरूपाय वै नमः

စည်းကမ်းတကျ တည်ငြိမ်သောစိတ်ဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့ နမස්ကာရပြုပါ၏၊ အို ဒေဝါ—ဝေဒနှင့် ယဇ္ဈပူဇာအခမ်းအနားတို့ကို ပေးသနားသူ၊ လောကအပေါင်းကို ကရုဏာထားသူ၊ စೃಷ್ಟိ၏ရূপတော်ဖြစ်သော သင့်အား နမောနမ။

Verse 117

भक्तानुकंपिनेत्यर्थं वेदजाप्यस्तुताय च । बहुरूपस्वरूपाय रूपाणां शतधारिणे

ဘက္တားတို့အပေါ် ကရုဏာရှိတော်မူကြောင်းကို ဖော်ပြရန်နှင့် ဝေဒ-ဇပ် (ဝေဒရွတ်ဆိုခြင်း) ဖြင့် ချီးမွမ်းခံရသူအဖြစ်; အမျိုးမျိုးသောရုပ်သဘောရှိ၍ ရုပ်ပေါင်းရာချီကို ဆောင်ယူတော်မူသူအား (နမော)။

Verse 118

सावित्रीपतये देव गायत्रीपतये नमः । पद्मासनाय पद्माय पद्मवक्त्राय ते नमः

အို ဒေဝါ၊ စာဝိတြီ၏ ပတိ၊ ဂါယတြီ၏ ပတိ ဖြစ်တော်မူသော သင့်အား နမော။ ပဒ္မအာသနပေါ် ထိုင်တော်မူသူ၊ ပဒ္မမှ ပေါ်ထွန်းသူ၊ ပဒ္မကဲ့သို့ မျက်နှာတော်ရှိသူအား နမော။

Verse 119

वरदाय वरार्हाय कूर्माय च मृगाय च । जटामकुटयुक्ताय स्रुवस्रुचनिधारिणे

ကောင်းချီးပေးသနားသူ၊ အမြတ်ဆုံးပူဇော်သက္ကာနှင့် ထိုက်တန်သူ၊ ကူර්မ (လိပ်) ရုပ်နှင့် မೃဂ (သမင်) ရုပ်ဖြစ်တော်မူသူအား နမော။ ဇဋာမကူဋဖြင့် တန်ဆာဆင်၍ စရုဝနှင့် စရုချိ (ယဇ္ဈဇွန်း) ကို ကိုင်ဆောင်သူအား နမော။

Verse 120

मृगांकमृगधर्माय धर्मनेत्राय ते नमः । विश्वनाम्नेऽथ विश्वाय विश्वेशाय नमोनमः

လမင်းအမှတ်တံဆိပ်ရှိ၍ နူးညံ့သမင်သဘော၏ ဓမ္မကို ဆောင်သူ သင့်အား နမော။ ဓမ္မ၏ မျက်စိတော်ဖြစ်သူ သင့်အား နမော။ ‘ဝိශ්ဝ’ ဟူသော နာမတော်ရှိ၍ ကိုယ်တိုင် ဝိශ්ဝဖြစ်တော်မူသော၊ ဝိශ්ဝေရှ (လောကအပေါင်း၏ အရှင်) သင့်အား နမောနမ။

Verse 121

धर्मनेत्रत्राणमस्मादधिकं कर्तुमर्हसि । वाङ्मनःकायभावैस्त्वां प्रपन्नास्स्मः पितामह

အို ပိတာမဟာ ဘြဟ္မာဘုရား၊ ဤထက်ပို၍ ဓမ္မကာကွယ်စောင့်ရှောက်မှုကို ကျွန်ုပ်တို့အား ပေးအပ်ရန် သင့်တော်ပါသည်။ စကား၊ စိတ်၊ ကိုယ်နှင့် အတွင်းသဘောဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် သင့်ထံ ခိုလှုံလာပါပြီ။

Verse 122

एवं स्तुतस्तदा देवैर्ब्रह्मा ब्रह्मविदां वरः । प्रदास्यामि स्मृतो बाढममोघं दर्शनं हि वः

ထိုသို့ နတ်တို့က ထိုအခါ ချီးမွမ်းသဖြင့် ဘြဟ္မဗေဒကို သိသူတို့အနက် အမြတ်ဆုံး ဘြဟ္မာဘုရားက မိန့်တော်မူသည်— “ငါကို သတိရသမျှအခါတိုင်း၊ သင်တို့အား မပျက်မကွက် အမိုဃ ဒർശနကို အမှန်တကယ် ပေးမည်” ဟု။

Verse 123

ब्रुवंतु वांछितं पुत्राः प्रदास्यामि वरान्वरान् । एवमुक्ता भगवता देवा वचनमब्रुवन्

“အို သားတို့၊ သင်တို့လိုချင်သမျှကို ပြောကြလော့။ ငါသည် အကောင်းဆုံးသော ဝရများထဲမှ အမြတ်ဆုံး ဝရကို ပေးမည်” ဟု ဘဂဝါန် မိန့်တော်မူသဖြင့် နတ်တို့က မိမိတို့၏ တောင်းဆိုချက်ကို လျှောက်တင်ကြသည်။

Verse 124

एष एवाद्य भगवन्सुपर्याप्तो महान्वरः । जनितो नः सुशब्दोयं कमलं क्षिपता त्वया

အို ဘဂဝန်၊ ယနေ့ ဤအလွန်ကောင်းမြတ်၍ မဟာသော ဝရသည် ပြည့်စုံစွာ အောင်မြင်ပြီးပါပြီ။ သင်က ကြာပန်းကို ပစ်ချသည့်အခါ၊ မင်္ဂလာနာမ ‘ကမလာ’ သည် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် ပေါ်ထွန်းလာပါသည်။

Verse 125

किमर्थं कंपिता भूमिर्लोकाश्चाकुलिताः कृताः । नैतन्निरर्थकं देव उच्यतामत्र कारणम्

ဘာကြောင့် မြေကြီး လှုပ်ခတ်၍ လောကများလည်း ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သနည်း။ အို ဒေဝ၊ ဤအရာသည် အကြောင်းမဲ့ မဟုတ်ပါ; ဤနေရာ၌ အကြောင်းရင်းကို မိန့်ကြားပါ။

Verse 126

ब्रह्मोवाच । युष्मद्धितार्थमेतद्वै पद्मं विनिहितं मया । देवतानां च रक्षार्थं श्रूयतामत्र कारणम्

ဗြဟ္မာက မိန့်တော်မူသည်— “သင်တို့၏ ကောင်းကျိုးအတွက် ဤပဒ္မ (ကြာပန်း) ကို ငါ ဤနေရာ၌ ထားရှိ하였다၊ ထို့ပြင် ဒေဝတားတို့ကို ကာကွယ်ရန်လည်း ဖြစ်သည်။ ယခု အကြောင်းရင်းကို နားထောင်ကြလော့။”

Verse 127

असुरो वज्रनाभोऽयं बालजीवापहारकः । अवस्थितस्त्ववष्टभ्य रसातलतलाश्रयम्

ဤသူသည် အဆုရ ဝဇ္ရနာဘ ဖြစ်၍ ကလေးငယ်တို့၏ အသက်ကို လုယူသူ ဖြစ်သည်။ ရသာတလ အလွှာကို အားထားကာ ကိုယ်ကို တင်းကျပ်စွာ ထောက်ခံ၍ မတ်တပ်ရပ်နေသည်။

Verse 128

युष्मदागमनं ज्ञात्वा तपस्थान्निहितायुधान् । हंतुकामो दुराचारः सेंद्रानपि दिवौकसः

သင်တို့ ရောက်လာသည်ကို သိသော်—သင်တို့သည် တပသီဖြစ်၍ လက်နက်များကို ချထားစဉ်—အကျင့်ဆိုးသူသည် သတ်လိုစိတ်ဖြင့် အင်ဒြာအပါအဝင် ကောင်းကင်နေ ဒေဝတားတို့ကိုပါ တိုက်ခိုက်하였다။

Verse 129

घातः कमलपातेन मया तस्य विनिर्मितः । स राज्यैश्वर्यदर्पिष्टस्तेनासौ निहतो मया

သူ၏ ပျက်စီးခြင်းကို ငါသည် ကြာရွက်၏ ထိုးနှက်မှုဖြင့် စီမံထား하였다။ ရာဇအာဏာနှင့် ဣශ්ဝရယ၏ မာန်တက်မှုကြောင့် မူးယစ်နေသဖြင့် ထိုအကြောင်းကြောင့်ပင် ငါက သူကို သတ်ခဲ့သည်။

Verse 130

लोकेऽस्मिन्समये भक्ता ब्राह्मणा वेदपारगाः । मैव ते दुर्गतिं यांतु लभंतां सुगतिं पुनः

ဤလောက၌ ဤကာလတွင် ဝေဒတို့၏ ကမ်းတစ်ဖက်သို့ ရောက်ပြီးသော ဘက္တိရှိသော ဗြာဟ္မဏတို့သည် ဒုဂ္ဂတိသို့ မကျရောက်စေပါနှင့်; ထိုအစား ပြန်လည်၍ သုဂတိ၊ မင်္ဂလာလမ်းကို ရရှိကြပါစေ။

Verse 131

देवानां दानवानां च मनुष्योरगरक्षसाम् । भूतग्रामस्य सर्वस्य समोस्मि त्रिदिवौकसः

အို တြိဒိဝ်၌ နေထိုင်သူတို့၊ ငါသည် ဒေဝတို့နှင့် ဒာနဝတို့၊ လူတို့၊ နာဂတို့နှင့် ရာက္ခသတို့—အမှန်တကယ် သတ္တဝါအစုအဝေး အားလုံးအပေါ် မျှတစွာ မ偏မလှည့် ဖြစ်၏။

Verse 132

युष्मद्धितार्थं पापोऽसौ मया मंत्रेण घातितः । प्राप्तः पुण्यकृतान्लोकान्कमलस्यास्य दर्शनात्

သင်တို့၏ အကျိုးအတွက် ထိုအပြစ်ရှိသူကို ငါသည် မန္တရဖြင့် သတ်ဖြုတ်ခဲ့၏; ထို့ပြင် ဤကြာပန်းကို မြင်ရုံသာဖြင့်ပင် ကုသိုလ်ပြုသူတို့ ရောက်သည့် လောကများသို့ သူရောက်လေ၏။

Verse 133

यन्मया पद्ममुक्तं तु तेनेदं पुष्करं भुवि । ख्यातं भविष्यते तीर्थं पावनं पुण्यदं महत्

ငါသည် ကြာပန်းအကြောင်းကို မိန့်ဆိုခဲ့သဖြင့် ဤမြေပြင်ရှိနေရာသည် ‘ပုရှ္ကရ’ ဟူ၍ ထင်ရှားလာမည်—သန့်စင်ပေး၍ ကုသိုလ်ပေးသော မဟာတီရ္ထ ဖြစ်လိမ့်မည်။

Verse 134

पृथिव्यां सर्वजंतूनां पुण्यदं परिपठ्यते । कृतो ह्यनुग्रहो देवा भक्तानां भक्तिमिच्छताम्

ဤမြေပြင်၌ သတ္တဝါအားလုံးအတွက် ကုသိုလ်ပေးသောအရာဟု ရွတ်ဖတ်ကြ၏; အမှန်တကယ် ဒေဝတို့သည် ဘက္တိကို လိုလားသော ဘက္တများအပေါ် အနုဂ्रह ပြုခဲ့ကြ၏။

Verse 135

वनेस्मिन्नित्यवासेन वृक्षैरभ्यर्थितेन च । महाकालो वनेऽत्रागादागतस्य ममानघाः

ဤတော၌ ငါ၏ အမြဲတမ်းနေထိုင်မှုနှင့် သစ်ပင်တို့၏ တောင်းပန်ချက်ကြောင့်၊ အပြစ်ကင်းသူတို့၊ မဟာကာလသည် ငါ၏ အာဟ్వာနကို တုံ့ပြန်၍ ဤတောသို့ ရောက်လာခဲ့၏။

Verse 136

तपस्यतां च भवतां महज्ज्ञानं प्रदर्शितम् । कुरुध्वं हृदये देवाः स्वार्थं चैव परार्थकम्

တပဿယာကို အားထုတ်နေသော သင်တို့အား မဟာဉာဏ်တော်ကို ထင်ရှားစွာ ပြသပြီးပြီ။ ထို့ကြောင့် အို ဒေဝတော်တို့၊ ကိုယ်အကျိုးနှင့် သူတစ်ပါးအကျိုးအတွက်လည်း ထိုဉာဏ်ကို နှလုံး၌ ခိုင်မြဲစွာ ထိန်းသိမ်းကြလော့။

Verse 137

भवद्भिर्दर्शनीयं तु नानारूपधरैर्भुवि । द्विषन्वै ज्ञानिनं विप्रं पापेनैवार्दितो नरः

အမှန်တကယ် သင်တို့သည် မြေပြင်ပေါ်၌ အမျိုးမျိုးသော ရုပ်သဏ္ဌာန်များကို ဆောင်ယူ၍ မြင်တွေ့ထိုက်သူများ ဖြစ်ကြသည်။ သို့သော် ဉာဏ်ရှိသော ဗြာဟ္မဏကို မုန်းတီးသူ လူသည် အမှန်တကယ် ပာပကြောင့်သာ ပင်ပန်းနာကျင်ရ၏။

Verse 138

न विमुच्येत पापेन जन्मकोटिशतैरपि । वेदांगपारगं विप्रं न हन्यान्न च दूषयेत्

ရာချီကုဋိမွေးဖွားမှုများဖြတ်သန်းသော်လည်း ထိုပာပမှ မလွတ်မြောက်နိုင်။ ထို့ကြောင့် ဝေဒနှင့် ဝေဒာင်္ဂတို့ကို ကျွမ်းကျင်ပြီးသော ဗြာဟ္မဏကို မသတ်ရ၊ မစော်ကားရ။

Verse 139

एकस्मिन्निहते यस्मात्कोटिर्भवति घातिता । एकं वेदांतगं विप्रं भोजयेच्छ्रद्धयान्वितः

အသက်ရှိသတ္တဝါတစ်ဦးကို သတ်ခြင်းသည် ကုဋိတစ်ကုဋိကို သတ်သကဲ့သို့ သတ်မှတ်ကြသဖြင့်၊ သဒ္ဓါဖြင့် ဝေဒာန္တ၌ တည်မြဲသော ဗြာဟ္မဏတစ်ဦးကိုပင် အာဟာရပေးလှူရမည်။

Verse 140

तस्य भुक्ता भवेत्कोटिर्विप्राणां नात्र संशयः । यः पात्रपूरणीं भिक्षां यतीनां तु प्रयच्छति

ထိုသူအတွက် ဗြာဟ္မဏကုဋိတစ်ကုဋိကို အာဟာရကျွေးမွေးပြီးသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်ဟု သံသယမရှိ။ ယတီ(သံဃာ/သံယာသီ)တို့၏ ဘိက္ခာပാത്രကို ပြည့်စုံအောင် ဘိက္ခာတော်ကို ပေးလှူသူ ဖြစ်၏။

Verse 141

विमुक्तः सर्वपापेभ्यो नाऽसौ दुर्गतिमाप्नुयात् । यथाहं सर्वदेवानां ज्येष्ठः श्रेष्ठः पितामहः

အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်သော် ထိုသူသည် မကောင်းသော ဒုဂ္ဂတိသို့ မကျရောက်ပါ။ ငါသည် နတ်အားလုံးအနက် အကြီးဆုံး အမြတ်ဆုံး—ပိတာမဟ (ဗြဟ္မာ) ဖြစ်သကဲ့သို့။

Verse 142

तथा ज्ञानी सदा पूज्यो निर्ममो निः परिग्रहः । संसारबंधमोक्षार्थं ब्रह्मगुप्तमिदं व्रतम्

ထို့အတူ အမှန်တကယ် ဉာဏ်ရှိသူကို အမြဲတမ်း ပူဇော်ဂုဏ်ပြုသင့်သည်—မမတားကင်း၍ စုဆောင်းကပ်လှမ်းမှုမရှိ။ ဗြဟ္မာက လျှို့ဝှက်ထားသော ဤဝရတသည် သံသရာချည်နှောင်မှုမှ မောက္ခအတွက် ဖြစ်သည်။

Verse 143

मया प्रणीतं विप्राणामपुनर्भवकारणम् । अग्निहोत्रमुपादाय यस्त्यजेदजितेंद्रियः

ဤကိစ္စကို ငါသည် ဗြာဟ္မဏတို့အတွက် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းမရှိစေသော အကြောင်းအဖြစ် သတ်မှတ်ထားသည်။ အဂ္နိဟောတရကို ခံယူပြီးနောက် အင်ဒြိယမအောင်နိုင်သဖြင့် စွန့်ပစ်သူသည် အပြစ်တင်ခံရသည်။

Verse 144

रौरवं स प्रयात्याशु प्रणीतो यमकिंकरैः । लोकयात्रावितंडश्च क्षुद्रं कर्म करोति यः

အသေးအဖွဲအလုပ်များတွင် မူးမောကာ လူတို့၏ သာမန်ဘဝလမ်းကြောင်းကို ဝင်ရောက်နှောင့်ယှက်တားဆီးသူကို ယမမင်း၏ တမန်များက လျင်မြန်စွာ ခေါ်ဆောင်၍ ရောရဝ နရကသို့ ပို့ဆောင်သည်။

Verse 145

स रागचित्तः शृंगारी नारीजन धनप्रियः । एकभोजी सुमिष्टाशी कृषिवाणिज्यसेवकः

သူ၏စိတ်သည် ရာဂဖြင့် မောင်းနှင်ခံရ၍ ကာမရသာကို လိုလားသူ၊ မိန်းမနှင့် ငွေကြေးကို ချစ်မြတ်နိုးသူ ဖြစ်သည်။ တစ်နေ့တစ်ကြိမ်သာ စားသောက်၍ ချိုမြိန်သော အစာကို နှစ်သက်ကာ လယ်ယာနှင့် ကုန်သွယ်ရေးတွင် လုပ်ကိုင်နေသည်။

Verse 146

अवेदो वेदनिंदी च परभार्यां च सेवते । इत्यादिदोषदुष्टो यस्तस्य संभाषणादपि

ဝေဒကို မယုံကြည်သူ၊ ဝေဒကို အပြစ်တင်ကဲ့ရဲ့သူ၊ အခြားသူ၏ ဇနီးနှင့် ဆက်ဆံသူ—ဤသို့သော အပြစ်များကြောင့် မကောင်းသွားသူနှင့် စကားပြောခြင်းပင် အပြစ်တင်ဖွယ် ဖြစ်သည်။

Verse 147

नरो नरकगामी स्याद्यश्च सद्व्रतदूषकः । असंतुष्टं भिन्नचित्तं दुर्मतिं पापकारिणम्

သဒ္ဓါဝတ္တရားကောင်းများကို အပြစ်တင်ဖျက်ဆီးသူသည် နရကသို့ သွားရမည်—မကျေနပ်သူ၊ စိတ်ကွဲပြားသူ၊ မကောင်းသော ဉာဏ်ရှိသူ၊ အပြစ်လုပ်သူ ဖြစ်၏။

Verse 148

न स्पृशेदंगसंगेन स्पृष्ट्वा स्नानेन शुद्ध्यति । एवमुक्त्वा स भगवान्ब्रह्मा तैरमरैः सह

“ကိုယ်ခန္ဓာထိတွေ့မှုဖြင့် မထိပါနှင့်; ထိမိခဲ့လျှင် ရေချိုးခြင်းဖြင့် သန့်စင်နိုင်သည်။” ဟု မိန့်ကြားပြီးနောက် ဂုဏ်ထူးရှင် ဘဂဝါန် ဘြဟ္မာသည် ထိုဒေဝတများနှင့်အတူ ဆက်လက်သွားလေ၏။

Verse 149

क्षेत्रं निवेशयामास यथावत्कथयामि ते । उत्तरे चंद्रनद्यास्तु प्राची यावत्सरस्वती

ထိုနေရာ၌ သန့်ရှင်းသော က္ෂೇತ್ರ (kṣetra) ကို တည်ထောင်တော်မူ၏; ၎င်း၏ မှန်ကန်သော အကျယ်အဝန်းကို သင်အား ငါပြောမည်။ ၎င်းသည် စန္ဒြနဒီ၏ မြောက်ဘက်တွင်ရှိ၍ အရှေ့ဘက်သို့ စရஸဝတီအထိ ကျယ်ပြန့်သည်။

Verse 150

पूर्वं तु नंदनात्कृत्स्नं यावत्कल्पं सपुष्करम् । वेदी ह्येषा कृता यज्ञे ब्रह्मणा लोककारिणा

ယခင်က နန္ဒနမှ စ၍ ဤဒေသတစ်လျှောက်လုံး—ပုရှ္ကရအပါအဝင်—ကလ္ပတစ်လျှောက် တည်တံ့ခဲ့သည်။ အမှန်တကယ် ဤဝေဒီကို လောကအကျိုးပြု ဘြဟ္မာသည် ယဇ్ఞအတွက် ဖန်ဆင်းခဲ့သည်။

Verse 151

ज्येष्ठं तु प्रथमं ज्ञेयं तीर्थं त्रैलोक्यपावनम् । ख्यातं तद्ब्रह्मदैवत्यं मध्यमं वैष्णवं तथा

«ဇျေဋ္ဌ» တီရ္ထကို အမြင့်မြတ်ဆုံးသော သန့်ရှင်းရာကူးကန်အဖြစ် သိမှတ်ကြလော့။ ၎င်းသည် လောကသုံးပါးကို သန့်စင်စေပြီး၊ အဓိဋ္ဌာနဒေဝတာမှာ ဘြဟ္မာဖြစ်ကြောင်းဖြင့် ထင်ရှားသည်။ အလယ်တီရ္ထသည်လည်း ဝိုင်ෂ္ဏဝ—ဗိෂ္ဏုကို အဓိဋ္ဌာနဒေဝတာထားသော တီရ္ထဖြစ်သည်။

Verse 152

कनिष्ठं रुद्रदैवत्यं ब्रह्मपूर्वमकारयत् । आद्यमेतत्परं क्षेत्रं गुह्यं वेदेषु पठ्यते

«ကနိဋ္ဌ» တီရ္ထသည် ရုဒ္ရကို အဓိဋ္ဌာနဒေဝတာထားသော တီရ္ထဖြစ်ပြီး၊ ဤသန့်ရှင်းရာဌာနကို ဘြဟ္မာက အရင်ဆုံး တည်ထောင်ခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ အာဒိနှင့် အမြင့်မြတ်ဆုံး က్షೇತ್ರ ဖြစ်၍၊ ဝေဒများတွင် လျှို့ဝှက်သော ဥပဒေသအဖြစ် ရွတ်ဆိုဖတ်ရှုကြသည်။

Verse 153

अरण्यं पुष्कराख्यं तु ब्रह्मा सन्निहितः प्रभुः । अनुग्रहो भूमिभागे कृतो वै ब्रह्मणा स्वयम्

«ပုရှ္ကရ» ဟုခေါ်သော တောအုပ်၌ အရှင် ဘြဟ္မာသည် နီးကပ်စွာ တည်ရှိတော်မူ၏။ အမှန်တကယ်ပင် ထိုမြေပြင်အပိုင်း၌ ဘြဟ္မာက ကိုယ်တိုင် ကရုဏာအနုဂ्रह ပေးသနားတော်မူ하였다။

Verse 154

अनुग्रहार्थं विप्राणां सर्वेषां भूमिचारिणाम् । सुवर्णवज्रपर्यंता वेदिकांका मही कृता

မြေပြင်ပေါ်တွင် လှည့်လည်နေသော ဗြာဟ္မဏ အားလုံးကို ကရုဏာပြုရန်အတွက်၊ ထိုမြေကို ဝေဒိကာ—ပူဇော်ရာ မဏ္ဍပတင်ခုံကဲ့သို့—ဖန်ဆင်းထားပြီး၊ ၎င်း၏ အနားသတ်သည် ရွှေနှင့် ဝဇ္ရ (စိန်) တိုင်အောင် ကျယ်ပြန့်သည်။

Verse 155

विचित्रकुट्टिमारत्नैः कारिता सर्वशोभना । रमते तत्र भगवान्ब्रह्मा लोकपितामहः

အံ့ဖွယ် ရတနာများဖြင့် ကွက်ကွက်ကွင်းကွင်း ခင်းကျင်းထားသော ကြမ်းပြင်ကြောင့် အလှအပပြည့်စုံသည့် ထိုနေရာ၌၊ လောကပိတామဟ—အရှင် ဘဂဝန် ဘြဟ္မာ—သည် ပျော်ရွှင်စွာ ရမဏပြုတော်မူ၏။

Verse 156

विष्णुरुद्रौ तथा देवौ वसवोप्पश्चिनावपि । मरुतश्च महेंद्रेण रमंते च दिवौकसः

ဗိဿနုနှင့် ရုဒ္ဒရ၊ ဒေဝတားတို့၊ ဝသုများနှင့် အရှွင်နှစ်ပါးလည်း—မရုတ်တို့နှင့်အတူ—မဟာအိန္ဒြ၏ အပေါင်းအဖော်အဖြစ် ပျော်ရွှင်မြူးတူးကြသည်။ ထို့ကြောင့် ကောင်းကင်ဘုံနေသူတို့သည် ရွှင်လန်းကြ၏။

Verse 157

एतत्ते तथ्यमाख्यातं लोकानुग्रहकारणम् । संहितानुक्रमेणात्र मंत्रैश्च विधिपूर्वकम्

ဤအမှန်တရားကို လောကတို့၏ အကျိုးပြုရန်အတွက် သင်အား ရှင်းလင်းပြောကြားခဲ့သည်။ ဤနေရာ၌ သံဟိတားတို့၏ အစဉ်အလာတကျ အစီအစဉ်အတိုင်း၊ မန္တရများနှင့်တကွ၊ သတ်မှတ်ထားသော ဝိဓိအတိုင်း ဖြစ်၏။

Verse 158

वेदान्पठंति ये विप्रा गुरुशुश्रूषणे रताः । वसंति ब्रह्मसामीप्ये सर्वे तेनानुभाविताः

ဝေဒများကို ပဋ္ဌာန်းဖတ်ရှု၍ ဂုရု၏ ရိုသေစွာ ပြုစုဝန်ဆောင်မှု၌ စိတ်နှလုံးတင်မြှောက်ထားသော ဘြာဟ္မဏတို့သည် အားလုံးပင် ဘြဟ္မာ၏ နီးကပ်ရာ၌ နေထိုင်ကြ၏—ထိုစည်းကမ်းနှင့် ဝန်ဆောင်မှု၏ အာနုဘော်ကြောင့် မြင့်တင်ခံရကြသည်။

Verse 159

भीष्म उवाच । भगवन्केन विधिना अरण्ये पुष्करे नरैः । ब्रह्मलोकमभीप्सद्भिर्वस्तव्यं क्षेत्रवासिभिः

ဘီရှ္မက ဆိုသည်—“အို ဘဂဝန်၊ ပုရှ္ကရ အရဏ္ယ၌ ဘြဟ္မလောကကို ရောက်လိုသူ လူတို့သည် ဤသန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರ၏ နေထိုင်သူအဖြစ် နေထိုင်ရာတွင် မည်သည့် စည်းကမ်း သို့မဟုတ် သတ်မှတ်ဝိဓိအတိုင်း နေရမည်နည်း?”

Verse 160

किं मनुष्यैरुतस्त्रीभिरुत वर्णाश्रमान्वितैः । वसद्भिः किमनुष्ठेयमेतत्सर्वं ब्रवीहि मे

လူယောက်ျားတို့ကိုသာ ပြောဆိုခြင်းက ဘာအကျိုးရှိမည်နည်း—မိန်းမတို့ကိုလည်း၊ သို့မဟုတ် ဝဏ္ဏနှင့် အာශ්ရမ ဓမ္မ၌ တည်မြဲသူတို့ကိုလည်း? ထိုနေရာ၌ နေထိုင်သူတို့သည် မည်သည့် အနုဋ္ဌာန်ကို ဆောင်ရွက်ရမည်နည်း—ဤအရာအားလုံးကို ကျွန်ုပ်အား ပြောပြပါ။

Verse 161

पुलस्त्य उवाच । नरैः स्त्रीभिश्च वस्तव्यं वर्णाश्रमनिवासिभिः । स्वधर्माचारनिरतैर्दंभमोहविवर्जितैः

ပုလஸ္တျက မိန့်တော်မူသည်။ ဝဏ္ဏနှင့် အာශ්ရမ စနစ်အတွင်း နေထိုင်သော ယောက်ျားမိန်းမတို့သည် ကိုယ်ပိုင် စွဝဓမ္မ အကျင့်အကြံ၌ တည်ကြည်စွာ နေထိုင်၍ ဟန်ဆောင်မှုနှင့် မောဟကို ပယ်ရှားရမည်။

Verse 162

कर्मणा मनसा वाचा ब्रह्मभक्तैर्जितेंद्रियैः । अनसूयुभिरक्षुद्रैः सर्वभूतहिते रतैः

ကိုယ်ကံ၊ စိတ်နှင့် နှုတ်ကံအားဖြင့်—ဗြဟ္မာကို သဒ္ဓါဖြင့် ကိုးကွယ်သော ဘက္တားတို့သည် အင်ဒြိယများကို အနိုင်ယူပြီး၊ မနာလိုမှုကင်း၊ သေးငယ်သဘောမရှိ၊ သတ္တဝါအားလုံး၏ အကျိုးချမ်းသာ၌ ပျော်ရွှင်ရတတ်ကြသည်။

Verse 163

भीष्म उवाच । किं कुर्वाणो नरः कर्म ब्रह्मभक्तस्त्विहोच्यते । कीदृशा ब्रह्मभक्ताश्च स्मृता नॄणां वदस्व मे

ဘီရှ္မက မေးလျက်ဆိုသည်။ “မည်သို့သော ကံကို ပြုလုပ်လျှင် ဤလောက၌ ဗြဟ္မာဘက္တားဟု ခေါ်ကြသနည်း။ ထို့ပြင် မည်သို့သော လူတို့ကို ဗြဟ္မာဘက္တားဟု မှတ်တမ်းတင်၍ သတိရကြသနည်း။ ကျွန်ုပ်အား ပြောပြပါ။”

Verse 164

पुलस्त्य उवाच । त्रिविधा भक्तिरुद्दिष्टा मनोवाक्कायसंभवा । लौकिकी वैदिकी चापि भवेदाध्यात्मिकी तथा

ပုလஸ္တျက မိန့်တော်မူသည်။ ဘက္တိကို သုံးမျိုးဟု သင်ကြားထားသည်—စိတ်၊ နှုတ်၊ ကိုယ်မှ ပေါ်ထွန်းသော ဘက္တိ။ ထို့ပြင် အမျိုးအစားသုံးရပ်လည်း ရှိသည်—လောကီ၊ ဝေဒိက၊ နှင့် အာဓျာတ္မိက (အတွင်းရေး)။

Verse 165

ध्यानधारणया बुद्ध्या वेदार्थस्मरणे हि यत् । ब्रह्मप्रीतिकरी चैषा मानसी भक्तिरुच्यते

ဓျာနနှင့် ဓာရဏာဖြင့် တည်ငြိမ်စေသော ဗုဒ္ဓိအားဖြင့် ဝေဒအဓိပ္ပါယ်ကို သတိရခြင်းသည်—ဗြဟ္မန်ကို ပီတိဖြစ်စေသော စိတ်ဘက္တိ (မာနသီ ဘက္တိ) ဟု ခေါ်သည်။

Verse 166

मंत्रवेदनमस्कारैरग्निश्राद्धादिचिंतनैः । जाप्यैश्चावश्यकैश्चैव वाचिकी भक्तिरिष्यते

နှုတ်ဖြင့်ဖော်ပြသော ဘက္တိဟူသည် မန္တရရွတ်ဖတ်ခြင်း၊ ဝေဒပညာလေ့လာခြင်း၊ နမസ്കာရဖြင့်ရိုသေကန်တော့ခြင်း၊ မီးပူဇော်အာဟုတိနှင့် သြရာဒ္ဓ စသည့်ကర్మများကို စိတ်တွင်အာရုံပြုခြင်း၊ ထို့ပြင် ဇပနှင့် နိတျလိုအပ်သော အကျင့်များ ပါဝင်သည်ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 167

व्रतोपवासनियतैश्चितेंद्रियनिरोधिभिः । भूषणैर्हेमरत्नाढ्यैस्तथा चांद्रायणादिभिः

ဝရတ (သစ္စာကတိ)၊ အစာရှောင်ခြင်းနှင့် စည်းကမ်းတကျ ထိန်းသိမ်းခြင်းတို့ဖြင့်—အင်ဒြိယများကို ထိန်းချုပ်စေသော အကျင့်များဖြင့်—ရွှေနှင့် ရတနာပြည့်ဝသော အလှဆင်ပစ္စည်းများဖြင့်လည်းကောင်း၊ ထို့ပြင် ချန်ဒြာယဏ စသည့် အနုဿဌာန်များဖြင့်လည်းကောင်း။

Verse 168

ब्रह्मकृच्छ्रोपवासैश्च तथाचान्यैः शुभव्रतैः । कायिकीभक्तिराख्याता त्रिविधा तु द्विजन्मनाम्

ဗြဟ္မကೃચ્છရ အစာရှောင်ခြင်းနှင့် ထိုကဲ့သို့သော အခြား မင်္ဂလာဝရတများကို အနုဿဌာန်ပြုခြင်းဖြင့် ကာယိကီ-ဘက္တိ (ကိုယ်ကာယဘက္တိ) ဟု ခေါ်ဆိုကြသည်။ ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) များအတွက်မူ ၎င်းသည် သုံးမျိုးရှိသည်ဟု ဆိုသည်။

Verse 169

गोघृतक्षीरदधिभिः रत्नदीपकुशोदकैः । गंधैर्माल्यैश्च विविधैर्धातुभिश्चोपपादितैः

နွားဂျီ (ဂျီ)၊ နို့နှင့် ဒဓိ (ယိုဂတ်/နို့ချဉ်) တို့ကို နైవေဒျအဖြစ် ဆက်ကပ်၍၊ ရတနာတူ မီးအိမ်များနှင့် ကုရှမြက်စိမ့်ရေဖြင့်၊ အနံ့သာနှင့် မျိုးစုံပန်းမော်လီများဖြင့်၊ ထို့ပြင် ပူဇော်ရန် ပြင်ဆင်ထားသော သတ္တုမျိုးစုံနှင့် အရောင်မှုန့်များဖြင့်။

Verse 170

घृतगुग्गुलुधूपैश्च कृष्णागरुसुगंधिभिः । भूषणैर्हेमरत्नाढ्यैश्चित्राभिः स्रग्भिरेव च

ဂျီနှင့် ဂုဂ္ဂုလုတို့ဖြင့် ပြုလုပ်သော မီးခိုးနံ့သာကို မည်းရောင် အဂရု၏ မွှေးရနံ့ဖြင့် သင်းပျံ့စေ၍၊ ရွှေနှင့် ရတနာပြည့်ဝသော အလှဆင်ပစ္စည်းများဖြင့်၊ ထို့ပြင် အရောင်စုံ လှပသော ပန်းမော်လီများဖြင့်လည်းကောင်း။

Verse 171

नृत्यवादित्रगीतैश्च सर्वरत्नोपहारकैः । भक्ष्यभोज्यान्नपानैश्च या पूजा क्रियते नरैः

လူတို့က ကပြခြင်း၊ တူရိယာတီးခတ်သံနှင့် သီချင်းဆိုသံတို့ဖြင့်၊ ရတနာအမျိုးမျိုးကို ပူဇော်သကာအဖြစ် ဆက်ကပ်၍၊ မုန့်ချို၊ အစားအစာ၊ ချက်ပြုတ်ထားသော အဟာရနှင့် သောက်စရာတို့ပါဝင်သည့် ပူဇော်ပွဲသည်—

Verse 172

पितामहं समुद्दिश्य भक्तिस्सा लौकिकी मता । वेदमंत्रहविर्योगैर्भक्तिर्या वैदिकी मता

ပိတာမဟ (ဗြဟ္မာ) ကို ရည်ညွှန်း၍ ပြုသော ဘက္တိသည် လောကီဘက္တိဟု သတ်မှတ်ကြသည်။ သို့ရာတွင် ဝေဒမန်တရများနှင့် ဟဝိ/အာဟုတိ ပူဇော်သကာတို့နှင့် ယှဉ်တွဲသော ဘက္တိသည် ဝေဒိကီဘက္တိဟု ခေါ်သည်။

Verse 173

दर्शे वा पौर्णमास्यां वा कर्तव्यमग्निहोत्रकम् । प्रशस्तं दक्षिणादानं पुरोडाशं चरुक्रिया

လကွယ်နေ့ သို့မဟုတ် လပြည့်နေ့တွင် အဂ္နိဟောတရကို ပြုလုပ်သင့်သည်။ ဒက္ခိဏာ (ပုရောဟိတ်အခ) ပေးကမ်းခြင်းသည် ချီးမွမ်းထိုက်ပြီး၊ ပုရောဍာရှ မုန့်အာဟုတိနှင့် ချာရု (ချက်ပြုတ်အာဟုတိ) ပူဇော်ပွဲလည်း ကောင်းမြတ်သည်။

Verse 174

इष्टिर्धृतिः सोमपानां यज्ञीयं कर्म सर्वशः । ऋग्यजुःसामजाप्यानि संहिताध्ययनानि च

ဆိုမပန်သောက်သူတို့၏ ယဇ్ఞီယ ကర్మများနှင့် သည်းခံတည်ကြည်မှုဆိုင်ရာ ဝတ္တရားများ—အမှန်တကယ် ယဇ్ఞနှင့် ဆက်နွယ်သမျှ အခမ်းအနားကర్మအားလုံး—တွင် ရိဂ်၊ ယဇုရ်၊ သာမ ဝေဒတို့၏ ပုဒ်ဖတ်ခြင်း၊ ဇပအတွက် ထပ်ခါတလဲလဲ ရွတ်ဆိုခြင်း၊ နှင့် သံဟိတာများကို လေ့လာခြင်းလည်း ပါဝင်သည်။

Verse 175

क्रियंते विधिमुद्दिश्य सा भक्तिर्वैदिकीष्यते । अग्नि भूम्यनिलाकाशांबुनिशाकरभास्करम्

ဝေဒိက စည်းကမ်းကို ရည်မှန်း၍ ကర్మများကို ဆောင်ရွက်သော် ထိုဘက္တိကို ‘ဝေဒိကီဘက္တိ’ ဟု ခေါ်သည်—မီး၊ မြေ၊ လေ၊ ကောင်းကင်၊ ရေ၊ လ (နိသာကရ) နှင့် နေ (ဘာස්ကရ) တို့ကို ပူဇော်ခြင်းဖြစ်သည်။

Verse 176

समुद्दिश्य कृतं कर्म तत्सर्वं ब्रह्मदैवतम् । आध्यात्मिकी तु द्विविधा ब्रह्मभक्तिः स्थिता नृप

အမြင့်မြတ်ဆုံးသို့ စိတ်သဘောတည်ကြည်၍ ရည်ရွယ်ကာ ပြုလုပ်သော ကမ္မတရားဟူသမျှသည် အုပ်စိုးသည့် ဒေဝတာအဖြစ် ဘြဟ္မန် (Brahman) ထံသို့ အပြည့်အဝ ဆက်ကပ်အပ်နှံသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ သို့ရာတွင် မင်းကြီးရေ၊ ဘြဟ္မန်ကို ရည်ညွှန်းသော အာধ্যာတ္မ ဘက္တိသည် ပုံစံနှစ်မျိုးဖြင့် တည်ရှိ၏။

Verse 177

संख्याख्या योगजा चान्या विभागं तत्र मे शृणु । चतुर्विंशतितत्वानि प्रधानादीनि संख्यया

ထိုအကြောင်း၏ ခွဲခြားချက်ကို ငါ့ထံမှ နားထောင်လော့—တစ်မျိုးကို ‘သင်္ခယ’ (Sāṅkhya) ဟု ခေါ်ကြပြီး၊ အခြားတစ်မျိုးမှာ ‘ယောဂ’ (Yoga) မှ ပေါ်ထွန်း၏။ ရေတွက်ခြင်းအရ ပရဓာန (Pradhāna) စ၍ တတ္တဝ ၂၄ ပါး ရှိ၏။

Verse 178

अचेतनानि भोग्यानि पुरुषः पंचविंशकः । चेतनः पुरुषो भोक्ता न कर्ता तस्य कर्मणः

ခံစားရမည့် အရာဝတ္ထုတို့သည် အစိတ်အပိုင်းအလိုက် အချိန်မသိ (အချေတန) ဖြစ်ကြ၏။ ၂၅ မြောက် တတ္တဝဖြစ်သော ပုရုရှ (Puruṣa) သည် ထိုအရာတို့နှင့် ကွဲပြား၏။ အသိဉာဏ်ရှိသော ပုရုရှသည် ခံစားသူဖြစ်သော်လည်း ထိုအချေတနကဏ္ဍ၏ ကမ္မကို ပြုလုပ်သူ မဟုတ်။

Verse 179

आत्मा नित्योऽव्ययश्चैव अधिष्ठाता प्रयोजकः । अव्यक्तः पुरुषो नित्यः कारणं च पितामहः

အတ္တမန် (Ātman) သည် နိစ္စနှင့် မပျက်မယွင်း—အုပ်စိုးကြည့်ရှုသူလည်း ဖြစ်၍ လှုံ့ဆော်ပေးသူလည်း ဖြစ်၏။ ထိုသူသည် မပေါ်လွင်သော (အဗျက္တ) နိစ္စ ပုရုရှ ဖြစ်ပြီး၊ အကြောင်းရင်းတရားလည်း ဖြစ်သည်—အမှန်တကယ် ပိတាមဟ ဘြဟ္မာ ဖြစ်၏။

Verse 180

तत्वसर्गो भावसर्गो भूतसर्गश्च तत्त्वतः । संख्यया परिसंख्याय प्रधानं च गुणात्मकम्

အမှန်တကယ်အားဖြင့် တတ္တဝ-စရ္ဂ (tattva-sarga)၊ ဘာဝ-စရ္ဂ (bhāva-sarga) နှင့် ဘူတ-စရ္ဂ (bhūta-sarga) ဟူသော ဖန်ဆင်းမှု သုံးမျိုး ရှိ၏။ သင်္ခယနည်းဖြစ်သော ရေတွက်ခြင်းနှင့် ခွဲခြမ်းစိစစ်ခြင်းအားဖြင့် ပရဓာန (Pradhāna) သည် ဂုဏ (guṇa) များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည်ဟု သိမြင်ရ၏။

Verse 181

साधर्म्यमानमैश्वर्यं प्रधानं च विधर्मि च । कारणत्वं च ब्रह्मत्वं काम्यत्वमिदमुच्यते

ဤအရာကို “လိုလားအပ်သော ရရှိခြင်း” ဟု ဆိုကြသည်။ ထာဝရဘုရားနှင့် ဆင်တူခြင်း၊ ဂုဏ်သိက္ခာ၊ အရှင်တန်ခိုး (aiśvarya)၊ အဓိကဖြစ်ခြင်း၊ ကန့်သတ်သည့် ဂုဏ်သတ္တိအားလုံးမှ လွတ်မြောက်ခြင်း၊ အကြောင်းရင်းအခြေခံဖြစ်ခြင်း၊ နှင့် ဗြဟ္မန်အဖြစ်၏ အခြေအနေ။

Verse 182

प्रयोज्यत्वं प्रधानस्य वैधर्म्यमिदमुच्यते । सर्वत्रकर्तृस्यद्ब्रह्मपुरुषस्याप्यकर्तृता

ပဓာန (မူလသဘာဝ) သည် အခြားတစ်ပါးက အသုံးချရသော အရာဖြစ်ခြင်းကို ၎င်း၏ ထူးခြားသတ္တိဟု ဆိုကြသည်။ ထို့အတူ၊ စကြဝဠာတစ်လျှောက် လုပ်ဆောင်သူဟု ထင်ရသော ဗြဟ္မန်-ပုရုရှသည် အမှန်တကယ်အားဖြင့် အကရ္တာ—မလုပ်ဆောင်သူ—ဖြစ်သည်။

Verse 183

चेतनत्वं प्रधाने च साधर्म्यमिदमुच्यते । तत्वांतरं च तत्वानां कर्मकारणमेव च

ပဓာနနှင့်ပင် ဆင်တူချက်တစ်ရပ်အဖြစ် “စိတ်သိမြင်မှု” (cetanatva) ကို ဆိုကြသည်။ ထို့ပြင် တတ္တဝများအတွင်း တတ္တဝတစ်ခုသည် အခြားတတ္တဝအတွက် ကမ္မ (လုပ်ရပ်) ၏ အကြောင်းရင်း ဖြစ်လာသည်။

Verse 184

प्रयोजनं च नैयोज्यमैश्वर्यं तत्वसंख्यया । संख्यास्तीत्युच्यते प्राज्ञैर्विनिश्चित्यार्थचिंतकैः

ရည်ရွယ်ချက် (prayojana)၊ အသုံးချရမည့် နည်းလမ်း (niyojya) နှင့် အရှင်တန်ခိုး (aiśvarya) တို့ကို တတ္တဝအရေအတွက် (tattva-saṃkhyā) ဖြင့် သေချာသတ်မှတ်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် အမှန်တရားကို ဆုံးဖြတ်ပြီး အဓိပ္ပါယ်ကို စဉ်းစားသုံးသပ်သော ပညာရှိတို့က ဤကို “ဆာಂခ္ယ” ဟု ခေါ်ကြသည်။

Verse 185

इति तत्वस्य संभारं तत्वसंख्या च तत्वतः । ब्रह्मतत्वाधिकं चापि श्रुत्वा तत्वं विदुर्बुधाः

ထို့ကြောင့် တတ္တဝတို့၏ ပြည့်စုံသော စုစည်းချက်၊ အမှန်တရားနှင့် ကိုက်ညီသည့် တတ္တဝအရေအတွက်၊ ထို့ပြင် ဗြဟ္မန်ထက်ပင် မြင့်မားသော တတ္တဝကို ကြားသိပြီးနောက် ပညာရှိတို့သည် အစစ်အမှန်သော သဘောတရားကို သိမြင်လာကြသည်။

Verse 186

सांख्यकृद्भक्तिरेषा च सद्भिराध्यात्मिकी कृता । योगजामपि भक्तानां शृणु भक्तिं पितामहे

သံခ္ယမှ ပေါက်ဖွားသော ဤဘက္တိကို သဒ္ဓါရှင်တို့က အတွင်းပိုင်း အဓိယာတ္မ မာဂ္ဂအဖြစ် တည်ထောင်ထားကြသည်။ ယခု အို ပိတামဟာ၊ ယောဂမှ ပေါ်ထွန်းသော ဘက္တတို့၏ ဘက္တိကိုလည်း နားထောင်ပါ။

Verse 187

प्राणायामपरो नित्यं ध्यानवान्नियतेंद्रियः । भैक्ष्यभक्षी व्रती वापि सर्वप्रत्याहृतेंद्रियः

ပရాణာယာမကို နိစ္စတကျ အားထုတ်၍ အမြဲတမ်း သမาธိဓာနရှိကာ အင်ဒြိယတို့ကို ထိန်းချုပ်သူ—ဘိက္ခာအာဟာရဖြင့် အသက်မွေး၍ ဝရတကို စောင့်ထိန်းကာ အင်ဒြိယအားလုံးကို ပြည့်စုံစွာ ပြန်လည်ဆုတ်ခွာစေသည် (ပရတ္ယာဟာရ)။

Verse 188

धारणं हृदये कुर्याद्ध्यायमानः प्रजेश्वरम् । हृत्पद्मकर्णिकासीनं रक्तवक्त्रं सुलोचनम्

သမาธိပြုနေစဉ် နှလုံးအတွင်း၌ ဓာရဏာကို တည်စေ၍—နှလုံးပဒ္မ၏ အလယ်ကဏ္ဏိကာပေါ်၌ ထိုင်နေသော ပရဇေရှွရကို စိတ်ဖြင့် ဆင်ခြင်ရမည်။ မျက်နှာနီရောင်တောက်ပ၍ မျက်စိလှပတော်မူ၏။

Verse 189

परितो द्योतितमुखं ब्रह्मसूत्रकटीतटम् । चतुर्वक्त्रं चतुर्बाहुं वरदाभयहस्तकम्

အရှင်၏ မျက်နှာသည် အရပ်လေးမျက်နှာလုံးသို့ တောက်ပလင်းလက်၍ ခါးပတ်၌ သန့်ရှင်းသော ဘြဟ္မသုတ်ရ် (ယဇ္ဈနာကြိုး) ရှိသည်။ အရှင်သည် မျက်နှာလေးခု လက်လေးဖက်ရှိပြီး ကောင်းချီးပေးသော လက်နှင့် အဘယ (ကြောက်မက်မှုကင်း) ပေးသော လက်တို့ကို ဆောင်ထားသည်။

Verse 190

योगजा मानसी सिद्धिर्ब्रह्मभक्तिः परा स्मृता । य एवं भक्तिमान्देवे ब्रह्मभक्तः स उच्यते

ယောဂမှ ပေါ်ထွန်းသော စိတ်မှ ဖြစ်သည့် စိဒ္ဓိကို ပရမ ဘြဟ္မဘက္တိဟု မှတ်ယူကြသည်။ ဤသို့ ဒေဝ၌ ဘက္တိရှိသူကို ဘြဟ္မဘက္တ (brahma-bhakta) ဟု ခေါ်သည်။

Verse 191

वृत्तिं च शृणु राजेंद्र या स्मृता क्षेत्रवासिनाम् । स्वयं देवेन विप्राणां विष्ण्वादीनां समागमे

အို မင်းကြီး၊ သန့်ရှင်းသော က္ෂೇತ್ರ၌ နေထိုင်သူတို့အတွက် စမృతိ၌ မှတ်သားထားသော အကျင့်အကြံကိုလည်း နားထောင်ပါ; ဗိဿဏုနှင့် အခြားဒေဝတားတို့ စုဝေးရာ၌ ပုရောဟိတ်(ဗြာဟ္မဏ)တို့၏ စည်းဝေးပွဲတွင် ဘုရားသခင်ကိုယ်တိုင် သတ်မှတ်ထားခဲ့သည်။

Verse 192

कथिता विस्तरात्पूर्वं सर्वेषां तत्र सन्निधौ । निर्ममा निरहंकारा निःसंगा निष्परिग्रहाः

ဤအကြောင်းကို အရင်ကပင် ထိုနေရာရှိ အားလုံး၏ မျက်နှာရှေ့တွင် အသေးစိတ် ရှင်းလင်းထားခဲ့သည်။ (သူတို့သည်) မမတားကင်း၊ အဟံကာရကင်း၊ အဆက်မဲ့၊ ပိုင်ဆိုင်မှုစုဆောင်းခြင်းကင်းသူများ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 193

बंधुवर्गे च निःस्नेहास्समलोष्टाश्मकांचनाः । भूतानां कर्मभिर्नित्यैर्विविधैरभयप्रदाः

ကိုယ့်ဆွေမျိုးအုပ်စုအတွင်း၌ပင် သူတို့သည် ချစ်ခင်တွယ်တာမှုကင်းစွာ နေတတ်ကြသည်; မြေတုံး၊ ကျောက်တုံးနှင့် ရွှေကို တူညီသကဲ့သို့ မြင်ကြသည်။ သတ္တဝါတို့အပေါ် နေ့စဉ် မျိုးစုံသော ကုသိုလ်ကောင်းမှုများဖြင့် အမြဲတမ်း အဘယ(ကြောက်ရွံ့မှုကင်း) ကို ပေးတတ်ကြသည်။

Verse 194

प्राणायामपरा नित्यं परध्यानपरायणाः । याजिनः शुचयो नित्यं यतिधर्मपरायणाः

သူတို့သည် အမြဲတမ်း ပရာဏာယာမ (အသက်ရှုထိန်းညှိ) တွင် အားထုတ်၍ မြင့်မြတ်သော သမာဓိဓ్యာန၌ တစ်စိတ်တစ်ဝမ်း တည်ကြည်ကြသည်။ ယဇ္ဉာပြုသူများဖြစ်၍ အစဉ်သန့်ရှင်းကာ ယတိ(တပသီ)ဓမ္မ၏ တာဝန်များ၌ မလှုပ်မယှက် သစ္စာတည်ကြည်ကြသည်။

Verse 195

सांख्ययोगविधिज्ञाश्च धर्मज्ञाश्छिन्नसंशयाः । यजंते विधिनानेन ये विप्राः क्षेत्रवासिनः

သန့်ရှင်းသော နယ်မြေ၌ နေထိုင်သော ဗြာဟ္မဏတို့သည်—စாங்க္ခယနှင့် ယောဂ၏ နည်းလမ်းများကို သိကျွမ်းသူ၊ ဓမ္မကို သိသူ၊ သံသယကင်းသူများဖြစ်၍—ဤသတ်မှတ်ထားသော နည်းအတိုင်းပင် ပူဇော်ကန်တော့ခြင်းနှင့် ယဇ္ဉာကို ဆောင်ရွက်ကြသည်။

Verse 196

अरण्ये पौष्करे तेषां मृतानां सत्फलं शृणु । व्रजंति ते सुदुष्प्रापं ब्रह्मसायुज्यमक्षयम्

ပုရှ္ကရ၏ သန့်ရှင်းသော တောအတွင်း၌ သေဆုံးသူတို့၏ အမှန်တကယ် မင်္ဂလာဖလကို နားထောင်လော့။ သူတို့သည် ရယူရန် အလွန်ခက်ခဲသော မပျက်မယွင်း ဘြဟ္မန်နှင့် စာယုဇ္ဇ (ပေါင်းစည်းခြင်း) ကို ရောက်ရှိကြသည်။

Verse 197

यत्प्राप्य न पुनर्जन्म लभन्ते मृत्युदायकम् । पुनरावर्तनं हित्वा ब्राह्मीविद्यां समास्थिताः

ထိုအမြင့်ဆုံး အခြေအနေ/ဗဟုသုတကို ရရှိပြီးနောက် သူတို့သည် သေခြင်းကို ပေးသော ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းကို မရတော့။ သံသရာသို့ ပြန်လှည့်ခြင်းကို စွန့်၍ သန့်ရှင်းသော ဘြဟ္မဝိဒ္ယာ၌ တည်မြဲနေကြသည်။

Verse 198

पुनरावृत्तिरन्येषां प्रपंचाश्रमवासिनाम् । गार्हस्थ्यविधिमाश्रित्य षट्कर्मनिरतः सदा

အခြားသူများ—လောကီ အာရှရမများ၌ နေထိုင်သူတို့အတွက်—ပြန်လည်လှည့်ပတ်ခြင်း (ပြန်လာပြန်သွား) ရှိနေသည်။ ဂೃಹස්ථ ဓမ္မ၏ စည်းကမ်းကို အားကိုး၍ သူတို့သည် အမြဲတမ်း ခြောက်ကမ္မ (ṣaṭkarma) တွင် လှုပ်ရှားနေကြသည်။

Verse 199

जुहोति विधिना सम्यङ्मंत्रैर्यज्ञे निमंत्रितः । अधिकं फलमाप्नोति सर्वदुःखविवर्जितः

ယဇ္ဉာသို့ ဖိတ်ကြားခံရသူသည် စည်းကမ်းအတိုင်း သန့်ရှင်းသော မန္တရများဖြင့် မှန်ကန်စွာ ဟောမ (အာဟုတိ) ပူဇော်လျှင် ပိုမိုကြီးမားသော ဖလကို ရရှိ၍ ဒုက္ခအားလုံးမှ ကင်းလွတ်သွားသည်။

Verse 200

सर्वलोकेषु चाप्यस्य गतिर्न प्रतिहन्यते । दिव्येनैश्वर्ययोगेन स्वारूढः सपरिग्रहः

လောကအားလုံး၌ပင် သူ၏ သွားလာရာလမ်းကြောင်းသည် မည်သည့်အခါမျှ မတားဆီးခံရ။ ဒိဗ္ဗ အိုင်ශ්ဝရယ-ယောဂဖြင့် တည်ငြိမ်စွာ အာရူဍ္ဍ (တက်စီး) ဖြစ်၍၊ ပရိဂ္ဂဟ (လိုက်ပါအရာများ) နှင့်အတူ ရှေ့သို့ ဆက်လက်သွားသည်။