Adhyaya 9

ဤအဓ್ಯಾಯတွင် ဂျိုင်မိနီက ဗျာသမုနိအား ဂင်္ဂါမိခင်၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး မဟိမကို ပြန်လည်ဟောကြားပေးရန် မေးမြန်းတောင်းဆိုသည်။ ထို့နောက် သီချင်းဆန်သော ချီးမွမ်းကဗျာတွင် ဂင်္ဂါကမ်းသို့ လမ်းလျှောက်သွားခြင်း၊ လှိုင်းသံကို နားထောင်ခြင်း၊ သန့်ရှင်းသော ဂင်္ဂါရေကို သောက်သုံးခြင်း၊ ဂင်္ဂါမြေသန့်ဖြင့် တီလကာတင်ခြင်းတို့ဖြင့် အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းနှင့် အာရုံများသည် “အကျိုးဖြစ်ထွန်း” လာကြောင်း ဆိုထားသည်။ ထို့နောက် တီရ္ထယာထရာ၏ စည်းကမ်းသဘောတရားများ—တပ၊ ထိန်းချုပ်မှု၊ သစ္စာစကား၊ အငြင်းပွားမှုနှင့် အာရုံခံပျော်ရွှင်မှုအလွန်အကျွံကို ရှောင်ကြဉ်ခြင်း၊ ဂင်္ဂါနာမများကို အမြဲမပြတ် ဂျပ်ခြင်း—တို့ကို သတ်မှတ်ပေးသည်။ ဂင်္ဂါသို့ ချဉ်းကပ်နည်း၊ ဦးညွှတ်ပူဇော်နည်း၊ ထိတွေ့နည်း၊ ရေချိုးသန့်စင်နည်း၊ မြေသန့်စုဆောင်းနည်း၊ တီလကာတင်နည်း၊ ပိတೃများအတွက် တර්ပဏနှင့် ශ්ရాద္ဓ ပြုလုပ်နည်း၊ ထို့ပြင် ဂင်္ဂါနှင့် ဗိෂ္ဏုကို ပူဇော်ခြင်းနှင့် ညလုံးပေါက် ဂါရဝပြု၍ နိုးကြားနေခြင်းတို့ကို အသေးစိတ်ဖော်ပြထားသည်။ နောက်ဆုံးပိုင်းတွင် ကမ္မဒဏ်ရာဇဝင်တစ်ပုဒ် ထည့်သွင်းထားသည်—ဘေးကင်းရန် တောင်းပန်လာသော သမင်ကို ဟింసာပြုခဲ့သဖြင့် ရာဇာ စတျဓမ္မနှင့် မိဖုရား ဗိဇယာတို့သည် နရကနှင့် တိရစ္ဆာန်ဘဝကို ခံစားရသည်။ သို့သော် ဂင်္ဂါကို အခြေခံသော တီရ္ထယာထရာပြု၍ လမ်းခရီးတွင် သေဆုံးခြင်းကြောင့် အထက်လောကသို့ တက်ရောက်ကာ မုတ်ခ္ခ (လွတ်မြောက်မှု) ကို ရရှိကြပြီး၊ ဂင်္ဂါ၏ ကယ်တင်နိုင်သော အာနုဘော်နှင့် အဟിംသာ၏ အရေးကြီးမှုကို ထင်ရှားစေသည်။