
The Greatness of the Droplets of the Gaṅgā
ဤအধ্যာယတွင် ဂင်္ဂါဒေဝီ၏ အလွန်မြတ်သော မဟိမကို ချီးမွမ်းဖော်ပြသည်။ ဂင်္ဂါ၏ နာမကို သတိရခြင်း၊ မြင်တွေ့ခြင်း၊ ရေချိုးခြင်းသာမက ရေတစ်စက် သို့မဟုတ် ကမ်းခြေသဲတစ်မှုန်ပင် ပാപကိုဖျက်ဆီး၍ မောက္ခကို ပေးနိုင်သည်ဟု ဆိုပြီး တပဿာနှင့် ယဇ్ఞတို့ထက်လည်း မြင့်မြတ်ကြောင်း ထင်ရှားစေသည်။ ထို့နောက် တ్రေတာယုဂက ပုံပြင်တစ်ပုဒ်လာသည်။ သာသနာတည်ကြည်သော ဗြာဟ္မဏ ဓမ္မသွဝ သည် ဂင်္ဂါကို တွေ့ဆုံကာ မောက္ခကို ဆုတောင်းသည်။ နွားကို ရက်စက်စွာပြုမူသဖြင့် အပြစ်ကြီးသူ ကာလကလ္ပ သည် ကြမ်းတမ်းစွာ သေဆုံးသော်လည်း ဓမ္မသွဝ သည် ကရုဏာဖြင့် ဂင်္ဂါရေကို သူ့အပေါ် ပက်ဖျန်းပေးသည်။ ယမဒူတများက ဝိညာဉ်ကို ဆွဲယူရန် လာကြသော်လည်း ဝိෂ္ဏုဒူတများက တားဆီး၍ ဂင်္ဂါရေတစ်စက်သည် ပാപကိုဖျက်၍ ဟရီ၏ ဓာမသို့ သွားရန် သင့်တော်စေကြောင်း ဆိုသည်။ တိုက်ပွဲဖြစ်ပြီး ယမဒူတများ ထွက်ပြေးကာ ကာလကလ္ပ ကို ဝိုင်ကుంఠသို့ ခေါ်ဆောင်၍ နောက်ဆုံးတွင် အမြင့်ဆုံး မောက္ခကို ရရှိစေသည်။ ဓမ္မသွဝ သည် ဂင်္ဂါကို ချီးမွမ်းကာ ဂင်္ဂါရေထဲတွင် နာမသမရဏဖြင့် သေဆုံးရမည့် အခွင့်တော်ကို ရရှိသည်။
No shlokas available for this adhyaya yet.