Adhyaya 24
The Glory of Tulasī (Holy Basil) and Dhātrī/Āmalakī (Indian Gooseberry)
ဧကာဒశီ၏ အကျိုးပွားကို ကြားပြီးနောက် ဇိုင်မိနီသည် ဗျာသအား တုလစီ၏ မဟာဂုဏ်ကို ဖော်ပြပေးရန် မေးမြန်းသည်။ ဗျာသ (သင်ကြားသံဖြင့်) တုလစီသည် ဗိဿနုနှင့် တရားသတ္တဝါတို့၏ နတ်ဘုရားအစုအဝေး၊ ထို့ပြင် တီရ္ထ (သန့်ရှင်းသော ဘုရားဖူးနေရာများ) တို့ပါ နေထိုင်ရာ သာသနာတော်ဆိုင်ရာ သန့်ရှင်းသည့် အာရုံတည်ရာဟု ဆိုသည်။ ဤအခန်းတွင် ဘက္တိ-ဆေဝာ အမျိုးမျိုးကို ရေချ၊ အရိပ်ပေး၊ ဆန္ဓျာချိန် မီးပူဇော်၊ အမြစ်အနီးကို လှည်းသန့်ရှင်း၊ စိုက်ပျိုး၍ ကာကွယ် စသဖြင့် ရေတွက်ပြပြီး၊ အပြစ်ပျက်စီးခြင်း၊ စည်းစိမ်တိုးပွားခြင်းမှ မောက္ခအထိ အကျိုးဖလများကို ဖော်ပြသည်။ ထို့အပြင် ဗိဿနုကို “နာကျင်စေခြင်း” မဖြစ်စေရန် အရွက်ခူးရာတွင် မန္တရနှင့် စည်းကမ်းနည်းလမ်းများကို ပေးထားပြီး အဟിംသာနှင့် ရိုသေမှုကို အလေးထားသည်။ နောက်တစ်ဖန် တုလစီနှင့် တူညီသကဲ့သို့ ဓာတရီ/အာမလကီ (အမ်းလာ) ၏ မဟာဂုဏ်ကိုလည်း ကြေညာကာ၊ နှစ်မျိုးစလုံးသည် ပူဇော်ပွဲနှင့် ကရိယာ၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုအတွက် မဖြစ်မနေလိုအပ်ကြောင်း ဆိုသည်။ ၎င်းတို့ရှိရာနေရာတွင် ပြုသော ကုသိုလ်ကံသည် မပျက်မယွင်း အမြဲတည်တံ့ပြီး၊ မရှိရာနေရာသည် မသန့်ရှင်း၍ ဝိညာဉ်ရေးအရ မျိုးမပွားသကဲ့သို့ ဖြစ်လာသည်ဟု ဖော်ပြသည်။
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.